Caesarea Philippi to Caesarea Maritima represents the period from the third to the ninth hour, which is divided at the sixth hour. The division of Caesarea to Caesarea was the Mount of Transfiguration. The Mount of Transfiguration aligns two other lines to the waymark of three steps that precedes the Pentecostal Sunday law by five days.

Caesarea Philippi’den Caesarea Maritima’ya kadar olan kısım, altıncı saatte ikiye bölünen, üçüncü saatten dokuzuncu saate uzanan dönemi temsil eder. Caesarea ile Caesarea arasındaki bölünmeyi belirleyen nokta Başkalaşım Dağıydı. Başkalaşım Dağı, iki başka hattı, Pentekostal Pazar yasasından beş gün önce gelen üç adımlı yol işaretine hizalar.

At the Mount, God the Father spoke a second time. The first time He spoke was at Christ’s baptism, the last time was just before the cross.

Dağda Tanrı Baba ikinci kez konuştu. İlk kez Mesih’in vaftizinde, son kez ise çarmıha gerilmeden hemen önce konuştu.

Now is my soul troubled; and what shall I say? Father, save me from this hour: but for this cause came I unto this hour. Father, glorify thy name. Then came there a voice from heaven, saying, I have both glorified it, and will glorify it again. The people therefore, that stood by, and heard it, said that it thundered: others said, An angel spake to him. John 12:27–29.

Şimdi ruhum kaygılı; ve ben ne diyeyim? Baba, beni bu saatten kurtar; ama ben işte bu sebeple bu saate geldim. Baba, adını yücelt. O zaman gökten bir ses geldi: “Onu hem yücelttim hem de yine yücelteceğim.” Orada duran ve bunu işiten halk, “Gök gürledi,” dedi; başkaları ise, “Ona bir melek konuştu,” dediler. Yuhanna 12:27-29.

God glorifies His name when He seals the one hundred and forty-four thousand and writes upon them His name.

Tanrı, yüz kırk dört bini mühürlediğinde ve onların üzerine Kendi Adını yazdığında, Kendi Adını yüceltir.

Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:12, 13.

Yenen kişiyi Tanrımın tapınağında bir sütun yapacağım; bir daha oradan çıkmayacak. Onun üzerine Tanrımın adını, Tanrımın kenti olan Tanrımdan gökten inen Yeni Kudüs'ün adını ve kendi yeni adımı yazacağım. Kulağı olan, Ruh'un kiliselere ne dediğini işitsin. Vahiy 3:12, 13.

At the Mount of Transfiguration, Peter, James and John were the only disciples present, as they were at the resurrection of Jairus’ daughter and also again at Gethsemane. Gethsemane, like unto the Father speaking in John twelve—came just before the cross. Gethsemane means “oil press,” identifying the oil test of the virgins. Gethsemane is the “crisis” that brings the soul “face to face with death,” and the wise virgins pass the test, for in the second temple test they came face to face with life, as Jesus taught “face to face” for thirty days.

Başkalaşım Dağı’nda, tıpkı Yair’in kızının dirilişinde ve yine Getsemani’de olduğu gibi, yalnızca Petrus, Yakup ve Yuhanna hazır bulundu. Getsemani, Yuhanna 12’de Babanın konuşmasına benzer biçimde, çarmıhtan hemen önce geldi. Getsemani “zeytin presi” anlamına gelir; bakirelerin yağ imtihanını işaret eder. Getsemani, ruhu “ölümle yüz yüze” getiren “kriz”dir. Akıllı bakireler ise imtihanı geçer; çünkü ikinci tapınak imtihanında, İsa otuz gün boyunca “yüz yüze” öğretirken, onlar yaşamla yüz yüze geldiler.

The first time the Father spoke was at Christ’s baptism and the first time He exclusively took Peter, James and John was when the twelve-year-old daughter of Jairus was resurrected. The resurrection of the twelve-year-old virgin aligns with the baptism of Christ, which symbolizes the power of the resurrection. The resurrection of Jairus’s daughter aligns with the baptism of Christ and Caesarea Philippi. Gethsemane and the troubling of Christ when the Father spoke just before the cross align with Caesarea Maritima.

Baba ilk kez Mesih’in vaftizinde konuştu; Mesih’in yalnızca Petrus, Yakup ve Yuhanna’yı yanına aldığı ilk olay ise, Yairus’un on iki yaşındaki kızının diriltildiği andı. On iki yaşındaki bakirenin dirilişi, dirilişin gücünü sembolize eden Mesih’in vaftiziyle örtüşür. Yairus’un kızının dirilişi, Mesih’in vaftizi ve Sezariye Filipi ile örtüşür. Getsemani ve çarmıhtan hemen önce Baba’nın konuştuğu sırada Mesih’in kederlenmesi, Sezariye Maritima ile örtüşür.

Line upon line Peter represents the one hundred and forty-four thousand who are sealed at Caesarea Philippi, when Simon Barjona’s name is changed to Peter. Once sealed at Panium, which is Caesarea Philippi, Peter goes to the sixth hour of the Mount, where he is lifted up as an ensign as he continues on to answer the call of Cornelius at Caesarea Maritima. At Caesarea Philippi Peter leaves the Exeter camp meeting with the seal of God and the message of the Midnight Cry to proclaim. The message of Islam as represented by the feast of trumpets carries Peter on to Caesarea by the sea. The message of Islam lifts up Peter to the view of the world, for Peter has predicted the prophetic arrival of Islam in advance of the feast of trumpets.

Satır üstüne satır, Petrus, Simun Bar‑Yona’nın adının Petrus’a değiştirildiği Sezariye Filipi’de mühürlenen yüz kırk dört bini temsil eder. Sezariye Filipi olan Panium’da mühürlendikten sonra Petrus, Dağ’ın altıncı saatine gider; orada, Sezariye Maritima’da Kornelius’un çağrısına yanıt vermek üzere yoluna devam ederken bir sancak olarak kaldırılır. Sezariye Filipi’de Petrus, Tanrı’nın mührü ve ilan edeceği Gece Yarısı Çığlığı mesajıyla Exeter kamp toplantısından ayrılır. Boru Bayramı ile temsil edilen İslâm mesajı, Petrus’u deniz kıyısındaki Sezariye’ye taşır. İslâm’ın mesajı, Petrus’u dünyanın gözü önüne çıkarır; çünkü Petrus, Boru Bayramı’ndan önce İslâm’ın peygamberlikçe bildirilen zuhurunu öngörmüştür.

Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord: And he shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers, lest I come and smite the earth with a curse. Malachi 4:5, 6.

İşte, RAB’bin büyük ve korkunç günü gelmeden önce size peygamber İlyas’ı göndereceğim; babaların yüreğini çocuklara, çocukların yüreğini de babalarına çevirecek; yoksa gelip yeryüzünü lanetle vururum. Malaki 4:5, 6.

Line upon line the Elijah message is the message that is premised upon aligning the fathers with their children. Elijah was Father Miller, who illustrates his children. The one hundred and forty-four thousand are the children of William Miller, and to turn the hearts of Miller to his children is to align Millerite history with the history of Elijah, as well as John the Baptist with the messenger associated with the one hundred and forty-four thousand. An element of the alignment of these four lines is that in each of the testing histories of Elijah, John and Miller the only message of present truth—was the message which came through the messenger.

Çizgi üzerine çizgi ilkesine göre, İlyas mesajı, babaların çocuklarıyla hizalanmasına dayanan bir mesajdır. İlyas, çocuklarını temsil eden Baba Miller’di. Yüz kırk dört bin, William Miller’in çocuklarıdır; Miller’in yüreğini çocuklarına çevirmek ise, Millerci tarihi İlyas’ın tarihiyle hizalamak ve ayrıca Vaftizci Yahya’yı yüz kırk dört binle ilişkili haberciyle hizalamaktır. Bu dört çizginin hizalanmasının bir unsuru şudur: İlyas’ın, Vaftizci Yahya’nın ve Miller’in her birinin imtihan dönemlerinde, şimdiki hakikate ilişkin tek mesaj, haberci aracılığıyla gelen mesajdı.

And Elijah the Tishbite, who was of the inhabitants of Gilead, said unto Ahab, As the Lord God of Israel liveth, before whom I stand, there shall not be dew nor rain these years, but according to my word. 1 Kings 17:1.

Gilead sakinlerinden olan Tişbeli İlyas, Ahav’a dedi: “Huzurunda durduğum İsrail’in yaşayan RAB Tanrısı’nın hakkı için, benim sözüm olmadıkça bu yıllarda ne çiy ne de yağmur olacaktır.” 1. Krallar 17:1.

Sister White is clear that those who did not accept the message of John, who Jesus identified as Elijah, would not be benefitted by the teachings of Jesus, and also that those who rejected the message of Miller, as represented as the first angel’s message, could not be benefitted by the message of the second angel. Accompanying Elijah’s announcement that rain would only come at his command, was the ultimate test that included the command to choose between Elijah’s message or Baal’s message. The prophetic symbol of “how long” aligns Elijah’s Mount Carmel with the Sunday law.

Ellen White, İsa tarafından İlyas olarak tanımlanan Vaftizci Yahya’nın mesajını kabul etmeyenlerin İsa’nın öğretilerinden yararlanamayacaklarını; aynı şekilde, birinci meleğin mesajı olarak temsil edilen Miller’in mesajını reddedenlerin de ikinci meleğin mesajından yararlanamayacaklarını açıkça belirtir. İlyas’ın, yağmurun yalnızca kendi buyruğuyla geleceğini ilan eden sözlerine, İlyas’ın mesajı ile Baal’in mesajı arasında seçim yapma buyruğunu içeren nihai sınama eşlik ediyordu. “Ne zamana kadar” ifadesinin peygamberî simgesi, İlyas’ın Karmel Dağı’ndaki olayını Pazar yasasıyla ilişkilendirir.

So Ahab sent unto all the children of Israel, and gathered the prophets together unto mount Carmel. And Elijah came unto all the people, and said, How long halt ye between two opinions? if the Lord be God, follow him: but if Baal, then follow him. And the people answered him not a word. Then said Elijah unto the people, I, even I only, remain a prophet of the Lord; but Baal’s prophets are four hundred and fifty men. Let them therefore give us two bullocks; and let them choose one bullock for themselves, and cut it in pieces, and lay it on wood, and put no fire under: and I will dress the other bullock, and lay it on wood, and put no fire under: And call ye on the name of your gods, and I will call on the name of the Lord: and the God that answereth by fire, let him be God. And all the people answered and said, It is well spoken. 1 Kings 18:20–24.

Böylece Ahab İsrailoğullarının hepsine haber gönderdi ve peygamberleri Karmel Dağı'nda topladı. İlyas bütün halkın yanına gelip dedi: İki görüş arasında daha ne kadar sendeleyeceksiniz? Eğer RAB Tanrı ise O'nun ardınca gidin; ama Baal ise onun ardınca gidin. Halk ona bir sözle bile karşılık vermedi. Bunun üzerine İlyas halka dedi: Ben, evet yalnız ben, RAB'bin peygamberi olarak kaldım; ama Baal'ın peygamberleri dört yüz elli kişidir. Öyleyse bize iki boğa versinler; kendileri için bir boğayı seçsinler, onu parçalara bölsünler, odunun üzerine koysunlar ve altına ateş koymasınlar; ben de öteki boğayı hazırlayayım, onu odunun üzerine koyayım ve altına ateş koymayayım. Sonra siz tanrılarınızın adını çağırın, ben de RAB'bin adını çağırayım; ateşle yanıt veren Tanrı kim ise, Tanrı O olsun. Bütün halk cevap verip dedi: İyi söyledin. 1 Krallar 18:20-24.

The test of Carmel was choosing between two messages. A test between true and false prophecy, and the messenger Elijah or the prophets who sat at Jezebel’s table. It was about the messenger and the message. In 1844, Carmel was repeated as the Lord brought about a test which manifested Miller as the true prophet, and Miller’s message as the dew and rain. The distinction between the true prophet and true message in contrast with the false prophet and the false message was represented at the Exeter camp meeting by the Exeter tent and the tent of the Watertown group. Two tabernacles representing the true in contrast with the false. The distinction made at Carmel and the history of 1844 is identified at Caesarea Philippi when Peter is sealed and lifted up to the Mount as an ensign. He is lifted up because he had claimed that his message was the only true message of the latter rain. He was lifted up when his prediction was fulfilled.

Karmel’deki imtihan, iki mesaj arasında bir seçimdi. Bu, doğru ile sahte peygamberlik arasında, ve haberci İlyas ile İzebel’in sofrasında oturan peygamberler arasında bir imtihandı. Mesele, haberci ve mesajdı. 1844’te Rab, Miller’i gerçek peygamber ve Miller’in mesajını çiy ve yağmur olarak açığa çıkaran bir imtihan ortaya koyarak Karmel’i tekrarladı. Gerçek peygamber ve gerçek mesaj ile sahte peygamber ve sahte mesaj arasındaki ayrım, Exeter kamp toplantısında Exeter çadırı ve Watertown grubunun çadırı tarafından temsil edildi. Sahteye karşı gerçeği temsil eden iki çadır. Karmel’de yapılan ve 1844’te tekrarlanan bu ayrım, Petrus mühürlenir ve bir sancak olarak dağa yükseltilirken Sezariye Filipi’de tanımlanır. Yükseltilir, çünkü mesajının geç yağmurun tek gerçek mesajı olduğunu iddia etmişti. Önceden bildirdiği şey yerine geldiğinde yükseltilmişti.

The feast of trumpets is the third and litmus test in the Pentecostal season and before the litmus test Peter identifies that Islam is to be loosed to mark the beginning of the proclamation of the Midnight Cry. The fulfillment of prophecy is what made the distinction between the Millerites and the Protestants, who represent the former covenant people who are being passed by. Elijah personally killed the false prophets, once the distinction between true and false was manifested. The distinction is made at the feast of trumpets, when a prediction of Islam is fulfilled.

Borular Bayramı, Pentikost döneminin üçüncüsüdür ve bir turnusol testidir; ve bu turnusol testinden önce Petrus, Gece Yarısı Çığlığı’nın ilanının başlangıcını işaretlemek üzere İslam’ın salıverileceğini belirtir. Peygamberlik sözlerinin yerine gelmesi, Milleritlerle, bir zamanların antlaşma halkını temsil eden ve göz ardı edilmekte olan Protestanlar arasındaki ayrımı ortaya koydu. Doğru ile sahte arasındaki ayrım açığa çıktığında, İlyas sahte peygamberleri bizzat öldürdü. Ayrım çizgisi, İslam’a ilişkin bir kehanetin yerine geldiği Borular Bayramı’nda çekilir.

The Midnight Cry of Millerite history was a prediction that was corrected and thereafter fulfilled. It was fulfilled on October 22, 1844, whereas Miller’s original understanding of the Midnight Cry was the year 1843. Samuel Snow represents the correction of the message, and his message became known as the “true” Midnight Cry message.

Millerci tarihteki Gece Yarısı Nidası, düzeltilip akabinde yerine gelen bir öngörüydü. Bu, 22 Ekim 1844’te yerine geldi; oysa Miller’in Gece Yarısı Nidasına ilişkin ilk anlayışı 1843 yılıydı. Samuel Snow, mesajın düzeltilmesini temsil eder ve onun mesajı “gerçek” Gece Yarısı Nidası mesajı olarak bilinir hâle geldi.

1844 was an illustration of the distinction between the message of Miller and the message of the Protestants. In the testing process the Protestants were slain by Miller and they then became apostate Protestantism, the daughters of Rome, the priests of Jezebel. The distinction was manifested by either a reception or rejection of the prophetic message. With John and Miller the prophetic message exposed the false message of the former covenant people who were being passed by. Elijah’s message claimed there would be no rain except at his word, and after three and a half years the test of that claim was to be made manifest.

1844, Miller’in mesajıyla Protestanların mesajı arasındaki ayrımın bir örnek teşkil etti. Sınama sürecinde Protestanlar Miller tarafından öldürüldüler ve ardından irtidat etmiş Protestanlık, Roma’nın kızları, İzebel’in kâhinleri oldular. Ayrım, peygamberlik mesajının ya kabulü ya da reddiyle tezahür etti. Yuhanna ve Miller örneğinde, peygamberlik mesajı, es geçilmekte olan önceki antlaşma halkının sahte mesajını ifşa etti. İlyas’ın mesajı, onun sözü olmadıkça yağmur yağmayacağını ileri sürdü ve üç buçuk yıl sonra bu iddianın sınaması açığa çıkacaktı.

And it came to pass, when Ahab saw Elijah, that Ahab said unto him, Art thou he that troubleth Israel? And he answered, I have not troubled Israel; but thou, and thy father’s house, in that ye have forsaken the commandments of the Lord, and thou hast followed Baalim. Now therefore send, and gather to me all Israel unto mount Carmel, and the prophets of Baal four hundred and fifty, and the prophets of the groves four hundred, which eat at Jezebel’s table. 1 Kings 18:17–19.

Ahav İlyas’ı gördüğünde ona dedi: “İsrail’i sıkıntıya sokan sen misin?” O da cevap verdi: “İsrail’i ben sıkıntıya sokmadım; tersine, Rab’bin buyruklarını terk ettiğiniz ve sen Baalların peşinden gittiğin için, sen ve babanın evi İsrail’i sıkıntıya soktunuz. Şimdi öyleyse gönder ve bütün İsrail’i Karmel Dağı’nda bana topla; Baal’ın dört yüz elli peygamberini ve korulukların peygamberlerinden, İzevel’in sofrasından yiyen dört yüz kişiyi de.” 1 Krallar 18:17-19.

The distinction between the false and true, whether it be the messenger or the message was made in a testing process that included accusations against both the message and the messenger. Elijah was the one who was accused of troubling Israel, for his message had stopped the rain. Had it continued to rain in Israel, no issue about Elijah would have been raised. The issue was based upon Elijah’s prediction, and its fulfillment over the three and a half years.

Sahte ile hakikatin ayrımı—ister elçi ister mesaj söz konusu olsun—hem mesaja hem de elçiye yöneltilen suçlamaları içeren bir sınama sürecinde belirlendi. İsrail’i sıkıntıya sokmakla suçlanan kişi İlyas’tı; çünkü onun iletisi yağmuru durdurmuştu. İsrail’de yağmur yağmaya devam etmiş olsaydı, İlyas’a dair hiçbir mesele gündeme gelmeyecekti. Mesele, İlyas’ın kehanetine ve bunun üç buçuk yıl boyunca gerçekleşmesine dayanıyordu.

When Peter is at the litmus test of Caesarea Philippi, which is the feast of trumpets, and also where the ass is loosed, the beginning of the message of the Midnight Cry is marked. Peter like unto Elijah, has just witnessed the confirmation of his prediction, and the distinction between the true and false has been demonstrated for all to see. The prediction’s confirmation is represented by the feast of trumpets—which is the litmus test. The prediction was typified by both 1840 and 1844, where a prediction is corrected and thereafter fulfilled. The corrected prediction of Josiah Litch empowered the first angel on August 11, 1840 and the prediction of the year 1843 by Miller was corrected by Snow.

Petrus, Sezariye Filipi’nin turnusol testinde, ki bu Borazanlar Bayramı’dır ve ayrıca merkebin çözüldüğü yerdir, bulunduğunda, Gece Yarısı Çığlığı mesajının başlangıcı işaretlenir. İlyas’a benzer şekilde Petrus, öngörüsünün teyidine az önce tanık olmuş ve hak ile bâtıl arasındaki ayrım herkesin görebileceği biçimde gösterilmiştir. Öngörünün teyidi, turnusol testi olan Borazanlar Bayramı ile temsil edilir. Bu öngörü, bir öngörünün düzeltilip ardından gerçekleştiği 1840 ve 1844 tarafından tipolojik olarak temsil edilmiştir. Josiah Litch’in düzeltilmiş öngörüsü 11 Ağustos 1840’ta birinci meleği güçlendirdi ve Miller’in 1843 yılına ilişkin öngörüsü Snow tarafından düzeltildi.

“In the year 1840 another remarkable fulfillment of prophecy excited widespread interest. two years before, Josiah Litch, one of the leading ministers preaching the second advent, published an exposition of Revelation 9, predicting the fall of the Ottoman Empire. According to his calculations, this power was to be overthrown . . . on the 11th of August, 1840, when the Ottoman power in Constantinople may be expected to be broken. And this, I believe, will be found to be the case.’

“1840 yılında peygamberliğin bir başka dikkate değer gerçekleşmesi geniş çapta ilgi uyandırdı. İki yıl önce, ikinci gelişi vaaz eden önde gelen vaizlerden biri olan Josiah Litch, Vahiy 9’un bir açıklamasını yayımlayarak Osmanlı İmparatorluğu’nun düşüşünü önceden bildirmişti. Onun hesaplamalarına göre, bu güç... 11 Ağustos 1840 tarihinde devrilecekti; o tarihte Konstantiniyye’deki Osmanlı kudretinin kırılması beklenebilirdi. Ve ben, durumun böyle olduğunun görüleceğine inanıyorum.”

“At the very time specified, Turkey, through her ambassadors, accepted the protection of the allied powers of Europe, and thus placed herself under the control of Christian nations. The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 334, 335.

“Tam belirtilen zamanda Türkiye, elçileri aracılığıyla Avrupa’nın müttefik güçlerinin himayesini kabul etti ve böylece kendisini Hristiyan ulusların denetimi altına koydu. Olay, öngörüyü tam olarak yerine getirdi. Bu durum öğrenildiğinde, kalabalıklar Miller ile arkadaşları tarafından benimsenen peygamberlik yorumunun ilkelerinin doğruluğuna ikna oldular ve advent hareketine harikulade bir ivme kazandırıldı. Öğrenim ve mevki sahibi kişiler, hem onun görüşlerini vaaz etmede hem de yayımlamada Miller’la birleştiler ve 1840’tan 1844’e kadar çalışma süratle genişledi.” The Great Controversy, 334, 335.

The prediction of Litch was about Islam, and the prediction of Snow was about the closed door. When Litch’s prediction was fulfilled, the methodology that established the message was accepted, and those who accepted the message “united” with the messenger. Both the message and the messenger was recognized in the fulfillment of the prediction. The prediction of Litch was about Islam, and the prediction of Snow was about the closed door.

Litch’in öngörüsü İslam’a dairdi ve Snow’un öngörüsü kapalı kapıya dairdi. Litch’in öngörüsü gerçekleştiğinde, mesajı tesis eden metodoloji benimsendi ve mesajı kabul edenler elçiyle "birleşti". Öngörünün gerçekleşmesinde hem mesaj hem de elçi tanındı. Litch’in öngörüsü İslam’a dairdi ve Snow’un öngörüsü kapalı kapıya dairdi.

“I saw the people of God joyful in expectation, looking for their Lord. But God designed to prove them. His hand covered a mistake in the reckoning of the prophetic periods. Those who were looking for their Lord did not discover this mistake, and the most learned men who opposed the time also failed to see it. God designed that His people should meet with a disappointment. The time passed, and those who had looked with joyful expectation for their Saviour were sad and disheartened, while those who had not loved the appearing of Jesus, but embraced the message through fear, were pleased that He did not come at the time of expectation. Their profession had not affected the heart and purified the life. The passing of the time was well calculated to reveal such hearts. They were the first to turn and ridicule the sorrowful, disappointed ones who really loved the appearing of their Saviour. I saw the wisdom of God in proving His people and giving them a searching test to discover those who would shrink and turn back in the hour of trial.

Tanrı'nın halkını Rab'lerini beklerken sevinçli bir beklenti içinde gördüm. Ama Tanrı onları sınamayı diledi. O'nun eli, peygamberlik zamanlarının hesabındaki bir yanlışı örttü. Rab'lerini bekleyenler bu hatayı fark etmediler; zamana karşı çıkan en bilgili kişiler de bunu göremediler. Tanrı, halkının bir hayal kırıklığıyla karşılaşmasını diledi. Zaman geçti ve Kurtarıcılarını sevinçli bir beklentiyle bekleyenler üzgün ve cesareti kırılmıştı; oysa İsa'nın gelişini sevmemiş, ama korkudan dolayı mesajı benimsemiş olanlar, O'nun beklenen zamanda gelmemiş olmasına sevindiler. İman itirafları yüreklerini etkilememiş ve yaşamlarını arındırmamıştı. Zamanın geçmesi, böylesi yürekleri açığa çıkarmaya pek uygundu. Gerçekten Kurtarıcılarının gelişini seven, kederli ve hayal kırıklığına uğramış olanlarla alay eden ilk kişiler onlar oldu. Tanrı'nın, halkını sınarken ve sınama anında geri çekilip geriye dönecek olanları ortaya çıkarmak için onlara derin bir sınama verirken sergilediği bilgeliği gördüm.

“Jesus and all the heavenly host looked with sympathy and love upon those who had with sweet expectation longed to see Him whom their souls loved. Angels were hovering around them, to sustain them in the hour of their trial. Those who had neglected to receive the heavenly message were left in darkness, and God’s anger was kindled against them, because they would not receive the light which He had sent them from heaven. Those faithful, disappointed ones, who could not understand why their Lord did not come, were not left in darkness. Again they were led to their Bibles to search the prophetic periods. The hand of the Lord was removed from the figures, and the mistake was explained. They saw that the prophetic periods reached to 1844, and that the same evidence which they had presented to show that the prophetic periods closed in 1843, proved that they would terminate in 1844. Light from the Word of God shone upon their position, and they discovered a tarrying time—‘Though it [the vision] tarry, wait for it.’ In their love for Christ’s immediate coming, they had overlooked the tarrying of the vision, which was calculated to manifest the true waiting ones. Again they had a point of time. Yet I saw that many of them could not rise above their severe disappointment to possess that degree of zeal and energy which had marked their faith in 1843.

İsa ve göksel ordunun tamamı, ruhlarının sevdiği O’nu görmeyi tatlı bir beklentiyle özlemiş olanlara şefkat ve sevgiyle baktılar. Melekler, sınanma saatlerinde onları ayakta tutsun diye etraflarında dolaşıyordu. Göksel mesajı kabul etmeyi ihmal edenler karanlıkta bırakıldı ve Tanrı’nın öfkesi onlara karşı alevlendi; çünkü O’nun onlara gökten gönderdiği ışığı kabul etmek istemediler. Rablerinin neden gelmediğini anlayamayan o sadık, hayal kırıklığına uğramış kişiler karanlıkta bırakılmadı. Yine peygamberlik dönemlerini araştırmak üzere Kutsal Kitaplarına yönlendirildiler. Rab’bin eli sayılar üzerinden çekildi ve hata açıklandı. Peygamberlik dönemlerinin 1844’e kadar uzandığını ve peygamberlik dönemlerinin 1843’te kapandığını göstermek için ortaya koydukları aynı kanıtların, bunun 1844’te sona ereceğini kanıtladığını gördüler. Tanrı’nın Sözünden gelen ışık durumlarını aydınlattı ve bir gecikme zamanı olduğunu keşfettiler - ‘[Görüm] gecikse de, onu bekle.’ Mesih’in hemen gelişine duydukları sevgi içinde, görümün gecikmesini gözden kaçırmışlardı; bu, gerçekten bekleyenleri ortaya çıkarmak üzere tasarlanmıştı. Yine belirli bir tarihe sahiptiler. Yine de gördüm ki birçoğu, ağır hayal kırıklıklarını aşarak 1843’teki imanlarına damga vuran ölçüde bir gayret ve enerjiye erişemedi.

“Satan and his angels triumphed over them, and those who would not receive the message congratulated themselves upon their farseeing judgment and wisdom in not receiving the delusion, as they called it. They did not realize that they were rejecting the counsel of God against themselves, and were working in union with Satan and his angels to perplex God’s people, who were living out the heaven-sent message.

Şeytan ve melekleri onlara galip geldi; mesajı kabul etmeyenler ise, buna “aldanma” dedikleri şeyi kabul etmemekteki ileri görüşlülükleri ve bilgelikleri nedeniyle kendilerini kutladılar. Kendi aleyhlerine Tanrı’nın öğüdünü geri çevirdiklerini ve gökten gönderilen mesajı yaşamlarıyla uygulayan Tanrı’nın halkının kafasını karıştırmak için Şeytan ve melekleriyle birlik içinde çalıştıklarını fark etmediler.

“The believers in this message were oppressed in the churches. For a time, those who would not receive the message were restrained by fear from acting out the sentiments of their hearts; but the passing of the time revealed their true feelings. They wished to silence the testimony which the waiting ones felt compelled to bear, that the prophetic periods extended to 1844. With clearness the believers explained their mistake and gave the reasons why they expected their Lord in 1844. Their opposers could bring no arguments against the powerful reasons offered. Yet the anger of the churches was kindled; they were determined not to listen to evidence, and to shut the testimony out of the churches, so the others could not hear it. Those who dared not withhold from others the light which God had given them, were shut out of the churches; but Jesus was with them, and they were joyful in the light of His countenance. They were prepared to receive the message of the second angel.” Early Writings, 235–237.

Bu mesaja inananlar kiliselerde zulüm gördüler. Bir süre, mesajı kabul etmeyenler yüreklerindeki duyguları eyleme dökmekten korkuyla geri durdular; ama zamanın geçmesi onların gerçek duygularını açığa çıkardı. Bekleyenlerin, kehanet dönemlerinin 1844’e kadar uzandığı konusunda tanıklık etmeye mecbur hissettikleri tanıklığı susturmak istediler. İnananlar hatalarını açıkça anlattılar ve Rab’lerini 1844’te beklemelerinin nedenlerini sundular. Muhalifleri, ileri sürülen güçlü gerekçelere karşı hiçbir argüman getiremediler. Yine de kiliselerin öfkesi alevlendi; kanıtları dinlememeye ve tanıklığı kiliselerden dışarıda bırakmaya kararlıydılar ki başkaları onu duymasın. Tanrı’nın kendilerine verdiği ışığı başkalarından esirgemeye cesaret edemeyenler kiliselerden dışlandılar; ama İsa onlarla birlikteydi ve O’nun yüzünün ışığında sevinçliydiler. İkinci meleğin mesajını kabul etmeye hazırdılar. Erken Yazılar, 235-237.

Peter represents the one hundred and forty-four thousand who like unto Litch present a corrected prediction about Islam and the end of a kingdom; and like unto Snow, Peter also presents a corrected prediction of the closed door. Litch’s message of the second woe of Islam was an external prediction, and Snow’s closed door was an internal prediction. For Snow the work began when the Lord removed his hand from the figures, and it was then seen that same evidence that had been previously been thought to prove 1843, actually proved October 22, 1844. For Litch it was a calculation that when fulfilled brought the angel of Revelation ten down to stand upon the earth and the sea.

Petrus, Litch’e benzer şekilde İslâm ve bir krallığın sonu hakkında düzeltilmiş bir öngörü sunan yüz kırk dört bini temsil eder; ve Snow’a benzer şekilde, Petrus kapalı kapı hakkında da düzeltilmiş bir öngörü sunar. Litch’in İslâm’ın ikinci “vay”ı hakkındaki mesajı haricî bir öngörüydü; Snow’un kapalı kapı hakkındaki beyanı ise dâhilî bir öngörüydü. Snow için çalışma, Rab elini rakamların üzerinden çektiğinde başladı ve o zaman, daha önce 1843’ü kanıtladığı sanılan aynı delilin aslında 22 Ekim 1844’ü kanıtladığı görüldü. Litch için ise, yerine geldiğinde Vahiy’in onuncu bölümündeki meleği karanın ve denizin üzerine ayak basmak üzere aşağı indiren şey bir hesaplamaydı.

The fact that Litch recalculated his prediction ten days before its fulfillment identifies the work of correcting a previous prediction as a test. Is the beginning in 1840 and the ending in 1844 actually a prophetic symbol of a prediction that is recalculated to become the true Midnight Cry? Does the alpha and omega of Millerite history which concluded with the proclamation of the Midnight Cry actually typify the prophetic characteristics of the true Midnight Cry of the one hundred and forty-four thousand?

Litch'in tahminini gerçekleşmesinden on gün önce yeniden hesaplamış olması, önceki bir tahmini düzeltme eyleminin bir sınama olduğunu gösterir. 1840'taki başlangıç ile 1844'teki bitiş, gerçekten de, hakiki Gece Yarısı Çığlığı'na dönüşecek şekilde yeniden hesaplanan bir tahminin peygamberî bir sembolü müdür? Gece Yarısı Çığlığı'nın ilanıyla sonuçlanan Millerci tarihin alfa ve omegası, gerçekte, yüz kırk dört binin hakiki Gece Yarısı Çığlığı'nın peygamberî niteliklerini tipolojik olarak mı temsil eder?

In both periods of the corrected prediction’s proclamation, controversy was manifested against the Millerite message, for the message troubled the people. When Peter stands at Caesarea Philippi there is a controversy over the message that began prior to Caesarea Philippi, for it is the fulfillment that confirms that it was only at Peter’s word that the message of rain would fall. Caesarea Philippi is the feast of trumpets aligns with Christ sending two disciples, representing the second angel, to loose the ass of Islam. The loosing of the ass of Islam announces the beginning of the message of the Midnight Cry at Exeter camp meeting, for arriving on horse a day late, on August 13, Samuel Snow, who had tarried rather than arrive on the opening day, marks the end of the tarrying time and the beginning of the message that would be carried like a tidal wave when the meeting ended on the 17th.

Düzeltilmiş kehanetin ilanının her iki safhasında, Millerci mesaja karşı bir ihtilaf tezahür etti; zira bu mesaj halkı rahatsız ediyordu. Petrus Sezariye Filipi’de durduğunda, Sezariye Filipi’den önce başlamış olan mesaja dair bir ihtilaf mevcuttur; çünkü bu, yağmur mesajının ancak Petrus’un sözüyle tecelli edeceğini tasdik eden bir gerçekleşmedir. Sezariye Filipi, Borular Bayramı’dır ve Mesih’in, ikinci meleği temsil eden iki öğrencisini İslam’ın eşeğini çözmek üzere göndermesiyle örtüşür. İslam’ın eşeğinin çözülmesi, Exeter kamp toplantısında Geceyarısı Çığlığı mesajının başlangıcını ilan eder; zira açılış gününde gelmek yerine oyalandığı için 13 Ağustos’ta, bir gün gecikmeli ve at sırtında varan Samuel Snow, oyalama zamanının sonunu ve toplantı 17 Ağustos’ta sona erdiğinde gelgit dalgası gibi taşınacak olan mesajın başlangıcını işaretler.

The controversy of Millerite history, the accusations of king Ahab and the resistance of the quibbling Jews as Christ entered Jerusalem all identify a controversy that reaches its conclusion at the feast of trumpets, when the ass is loosed. The loosing of the ass is the confirmation of a prophecy that identifies a closed door upon Adventism in the beginning at Caesarea Philippi and a closed door at the end of the period at Caesarea Maritima. The ass is a symbol of Islam of the third woe that strikes the United States, including Nashville, Tennessee. The failed prediction of July 18, 2020, is now being progressively corrected as the Lord removes His hand, and unseals the revelation of Jesus Christ. That unsealing began in the wilderness in July of 2023.

Millerci tarihteki ihtilaf, Kral Ahab’ın ithamları ve Mesih Yeruşalim’e girerken münakaşacı Yahudilerin direnişi, merkebin bağından çözüldüğü Boru Bayramı’nda nihai sonucuna ulaşan bir ihtilafı birlikte tanımlar. Merkebin bağından çözülmesi, başlangıçta Sezariye Filipi’de Adventizm üzerinde kapalı bir kapıyı ve dönemin sonunda Sezariye Maritima’da Adventizm üzerinde kapalı bir kapıyı tanımlayan bir peygamberliğin tasdikidir. Merkep, Nashville, Tennessee dâhil Amerika Birleşik Devletleri’ni vuran üçüncü “Vay”ın İslamının bir simgesidir. 18 Temmuz 2020 tarihli başarısız tahmin, Rab elini çektikçe ve İsa Mesih’in vahyinin mührünü açtıkça şimdi tedricen düzeltilmektedir. Bu mühür açılışı Temmuz 2023’te çölde başladı.

The vision of Daniel Eleven

Daniel 11'deki Görüm

The feast of trumpets represents the seventh trumpet, which is the third woe, which is Islam. A trumpet is an external warning message of war, but it may also be understood as an internal call to a holy convocation. As the litmus test that begins when the thirty days of the second temple test concludes, it is both an external and internal message. The first foundational test arrived in the spring of 2024 with the external vision of antichrist as represented in Daniel 11:14.

Boru Bayramı, üçüncü "vay" olan yedinci boruyu, yani İslam'ı, temsil eder. Bir boru, savaşla ilgili dışsal bir uyarı mesajıdır; ancak aynı zamanda kutsal bir toplantıya yönelik içsel bir çağrı olarak da anlaşılabilir. İkinci Tapınak sınamasının otuz günü sona erdiğinde başlayan turnusol testi olarak bu, hem dışsal hem de içsel bir mesajdır. İlk temel sınama, Daniel 11:14’te temsil edildiği üzere Mesih Karşıtı'nın dışsal görümüyle 2024 baharında geldi.

And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.

Ve o zamanlarda güney kralına karşı birçokları ayağa kalkacak; halkının zorba oğulları da görüme geçerlilik kazandırmak için kendilerini yükseltecekler; fakat düşeceklerdir. Daniel 11:14.

The previous verse introduced Panium, and the testimony of Panium continues through to verse fifteen.

Önceki ayet Panium’u takdim etmiş, Panium’un tanıklığı on beşinci ayete dek sürmektedir.

For the king of the north shall return, and shall set forth a multitude greater than the former, and shall certainly come after certain years with a great army and with much riches. Daniel 11:13.

Çünkü kuzeyin kralı geri dönecek, öncekinden daha büyük bir kuvvet çıkaracak ve belirli yıllardan sonra büyük bir orduyla ve pek çok servetle kesinlikle gelecektir. Daniel 11:13.

The king of the north in verses ten through fifteen is the proxy power of the papacy, who was represented by Ronald Reagan in verse ten when the wall of the iron curtain was removed as typified by the fall of the Berlin Wall on November 9, 1989. Verse sixteen marks the removal of the wall of separation of church and state at the Sunday law. Verse eleven and twelve represent the Ukrainian war that began in 2014, and verse thirteen is identifying the election of 2024, when Trump, the eighth president since Reagan, who is also the eighth president who is of the seven previous presidents, “returns” with more power, for when he returns he “shall set forth a multitude greater than the former, and shall certainly come after certain years.” The “certain years” are the four years of Joe Biden.

Onuncu ayetten on beşinci ayete kadar Kuzey Kralı, papalığın vekil gücüdür; demir perdenin duvarı ortadan kaldırıldığında (ki bu, 9 Kasım 1989’da Berlin Duvarı’nın yıkılışıyla simgelenmiştir) onuncu ayette Ronald Reagan tarafından temsil edilmiştir. On altıncı ayet, Pazar Yasası’nda kilise ile devlet arasındaki ayrılık duvarının kaldırılmasını işaret eder. On birinci ve on ikinci ayetler, 2014’te başlayan Ukrayna Savaşı’nı temsil eder; on üçüncü ayet ise 2024 seçimlerini tanımlar; bu seçimlerde, Reagan’dan bu yana sekizinci başkan olan ve ayrıca "öncekilerin yedisinden olan sekizinci" olan Trump, daha büyük bir güçle "geri döner"; çünkü geri döndüğünde "öncekinden daha büyük bir ordu sevk edecek ve mutlaka belirli yıllardan sonra gelecektir". "Belirli yıllar" Joe Biden’ın dört yılıdır.

After 2024, in agreement with verse thirteen, Rome will insert itself into the prophetic history of Panium. May 8, 2025 the first pope from the spiritual glorious land was selected and He chose the name of Leo, that carries with it many significant prophetic characteristics. Then in verse fifteen the battle is engaged.

2024’ten sonra, on üçüncü ayete uygun olarak, Roma Panium’un peygamberî tarihine müdahil olacaktır. 8 Mayıs 2025’te, manevî görkemli diyardan gelen ilk papa seçildi ve Leo adını aldı; bu ad beraberinde pek çok önemli peygamberî nitelik taşır. Ardından, on beşinci ayette, muharebeye girişilir.

So the king of the north shall come, and cast up a mount, and take the most fenced cities: and the arms of the south shall not withstand, neither his chosen people, neither shall there be any strength to withstand. Daniel 11:15.

Böylece kuzeyin kralı gelecek, bir kuşatma rampası kuracak ve en tahkimli şehirleri ele geçirecek; güneyin kuvvetleri karşı koyamayacak, ne de onun seçkin adamları; karşı koymaya yetecek hiçbir güç bulunmayacaktır. Daniel 11:15.

The battle of Panium is engaged in verse fifteen and the earth-beast represented by Donald Trump will defeat the kingdom of the south. The king of the south in verse eleven began a war with Ukraine, the papacy’s proxy power who was financed and supported by the papacy’s proxy power of verse ten—the United States. The king of the south would be victorious in the battle of Raphia, but in the aftermath of the victory the progressive dissolution which is always associated with the demise of a dragon kingdom of the south, leaves the king of the south in an extremely vulnerable position as the king of the north returns, stronger than ever and prepares for the battle of Panium. Russia and Putin are the king of the south when the United States initiated the Ukrainian War in 2014. In 2022 the invasion began and blood began to flow. In 2024 the king of the north returned.

Panium Muharebesi’ne on beşinci ayette girişilir ve Donald Trump tarafından temsil edilen yeryüzü canavarı, güneyin krallığını mağlup edecektir. On birinci ayette güneyin kralı, papalığın vekil gücü olan ve onuncu ayette zikredilen papalığın vekil gücü — Amerika Birleşik Devletleri — tarafından finanse edilip desteklenen Ukrayna ile bir savaş başlattı. Güneyin kralı Raphia Muharebesi’nde muzaffer olacaktı; fakat zaferin akabinde, güneyin bir ejderha krallığının inhitatıyla daima irtibatlı olan tedricî çözülme, kuzeyin kralı her zamankinden daha güçlü bir şekilde geri dönüp Panium Muharebesi’ne hazırlanırken, güneyin kralını son derece savunmasız bir konuma bırakır. 2014’te Amerika Birleşik Devletleri Ukrayna Savaşı’nı başlattığında, güneyin kralı Rusya ve Putin’di. 2022’de işgal başladı ve kan akmaya başladı. 2024’te kuzeyin kralı geri döndü.

Peter is at Caesarea Philippi, which is the beginning of the proclamation of the message of the Midnight Cry. Peter, like unto Elijah and the Millerites as represented by Litch and Snow has previously set forth a prediction of a closed door and Islam. Its fulfillment identifies the distinction between the true and false latter rain messages, and the true and false messengers. Peter’s message is the corrected message of Nashville and Islam, and when he is standing in Caesarea Philippi, he is standing at Panium, the battle that leads to the Sunday law of verse sixteen. The fulfillment of Peter’s prediction identifies the beginning of the proclamation of the Midnight Cry, when Islam is loosed, which is also, line upon line when the battle of Panium arrives.

Petrus Sezariye Filipi’dedir; burası Gece Yarısı Çığlığı mesajının ilanının başlangıcıdır. Petrus, İlyas’a ve Litch ile Snow’un temsil ettiği Milleritlere benzer biçimde, daha önce kapalı kapı ve İslam’a dair bir kehanette bulunmuştur. Bu kehanetin gerçekleşmesi, hakiki ve sahte son yağmur mesajları ile hakiki ve sahte haberciler arasındaki ayrımı ortaya koyar. Petrus’un mesajı, Nashville ve İslam hakkında düzeltilmiş bir mesajdır; Sezariye Filipi’de durduğunda ise, on altıncı ayetteki Pazar Yasası’na götüren muharebe olan Panium’da durmaktadır. Petrus’un kehanetinin gerçekleşmesi, İslam salıverildiğinde Gece Yarısı Çığlığının ilanının başlangıcını belirler; bu aynı zamanda, satır üstüne satır ilkesine göre, Panium muharebesi vuku bulduğunda da böyledir.

The Vision of Daniel ten

Daniel 10'un Görümü

The feast of trumpets represents the seventh trumpet, which is the third woe, which is Islam. A trumpet is a warning message, and also a call to a holy convocation. It also is the litmus test that begins when the thirty days of the second temple test concludes. The first foundational external testing vision of antichrist arrived in the spring of 2024, and the second internal testing vision of Christ, as represented in Daniel 10 arrived in 2026.

Boru Çalma Bayramı, üçüncü veyl olan yedinci boruyu temsil eder; bu da İslam’dır. Boru, bir ikazdır ve aynı zamanda kutsal bir toplantıya çağrıdır. Boru aynı zamanda, İkinci Tapınak sınamasının otuz günü tamamlandığında başlayan turnusol testidir. Mesih karşıtına ilişkin ilk temel dışsal sınama görümü 2024 baharında vuku buldu ve Daniel 10’da temsil edildiği üzere Mesih’in ikinci içsel sınama görümü 2026’da vuku buldu.

Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen, whose loins were girded with fine gold of Uphaz: His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in colour to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude.

Sonra gözlerimi kaldırdım, baktım; ve işte, ketene bürünmüş bir adam, belinde Ufaz’ın saf altınından bir kuşak vardı. Bedeni de beril gibiydi, yüzü şimşeğin görünüşü gibiydi, gözleri ateşten meşaleler gibiydi; kolları ve ayakları görünüş bakımından parlatılmış tunç gibiydi; sözlerinin sesi ise bir kalabalığın sesi gibiydi.

And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves.

Yalnız ben, Daniel, görümü gördüm; çünkü benimle birlikte olan adamlar o görümü görmediler; fakat üzerlerine şiddetli bir titreme düştü, öyle ki saklanmak için kaçtılar.

Therefore I was left alone, and saw this great vision, and there remained no strength in me: for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength.

Bunun için yalnız kaldım ve bu büyük görümü gördüm; bende hiçbir kuvvet kalmadı; çünkü güzelliğim içimde çürüklüğe çevrildi ve hiçbir kuvveti muhafaza edemedim.

Yet heard I the voice of his words: and when I heard the voice of his words, then was I in a deep sleep on my face, and my face toward the ground.

Ne var ki onun sözlerinin sesini işittim; ve onun sözlerinin sesini işittiğimde, o vakit yüzükoyun derin bir uykuya daldım; yüzüm de yere dönüktü.

And, behold, an hand touched me, which set me upon my knees and upon the palms of my hands. And he said unto me, O Daniel, a man greatly beloved, understand the words that I speak unto thee, and stand upright: for unto thee am I now sent. And when he had spoken this word unto me, I stood trembling. Then said he unto me, Fear not, Daniel: for from the first day that thou didst set thine heart to understand, and to chasten thyself before thy God, thy words were heard, and I am come for thy words. But the prince of the kingdom of Persia withstood me one and twenty days: but, lo, Michael, one of the chief princes, came to help me; and I remained there with the kings of Persia. Now I am come to make thee understand what shall befall thy people in the latter days: for yet the vision is for many days. And when he had spoken such words unto me, I set my face toward the ground, and I became dumb.

Ve işte, bir el bana dokundu ve beni dizlerimin üzerine ve ellerimin avuçları üzerine kaldırdı. Ve bana dedi: Ey Daniel, çok sevilen adam, sana söyleyeceğim sözleri anla ve doğrulup ayakta dur; çünkü şimdi sana gönderildim. Bu sözü bana söyleyince, ben titreyerek ayağa kalktım. Sonra bana dedi: Korkma, Daniel; çünkü anlamaya yüreğini adadığın ve Tanrının önünde kendini alçalttığın ilk günden beri sözlerin işitildi ve ben sözlerin için geldim. Fakat Pers krallığının prensi bana yirmi bir gün karşı koydu; ama işte, baş prenslerden biri olan Mikail bana yardıma geldi; ve ben orada Pers krallarıyla birlikte kaldım. Şimdi ise halkının son günlerde başına neler geleceğini sana anlaman için bildirmeye geldim; çünkü bu görüm daha birçok gün sonrasına aittir. Ve bana bu sözleri söylediğinde, yüzümü yere çevirdim ve dilsiz kaldım.

And, behold, one like the similitude of the sons of men touched my lips: then I opened my mouth, and spake, and said unto him that stood before me, O my lord, by the vision my sorrows are turned upon me, and I have retained no strength. For how can the servant of this my lord talk with this my lord? for as for me, straightway there remained no strength in me, neither is there breath left in me.

Ve işte, insanoğullarının suretinde olan biri dudaklarıma dokundu; o zaman ağzımı açtım ve konuştum ve önümde duran kimseye dedim: Ey efendim, görüm yüzünden elemlerim üzerime geldi ve bende hiçbir güç kalmadı. Çünkü efendimin bu kulu bu efendimle nasıl konuşabilir? Çünkü bana gelince, hemen bende hiçbir güç kalmadı; bende soluk da kalmadı.

Then there came again and touched me one like the appearance of a man, and he strengthened me, And said, O man greatly beloved, fear not: peace be unto thee, be strong, yea, be strong. And when he had spoken unto me, I was strengthened, and said, Let my lord speak; for thou hast strengthened me. Daniel 10:5–19.

Sonra, insan görünümünde olan biri yine gelip bana dokundu ve beni güçlendirdi; ve dedi: “Ey çok sevilen adam, korkma; esenlik seninle olsun; güçlü ol, evet, güçlü ol.” Bana konuştuktan sonra güçlendim ve dedim: “Efendim, konuşsun; çünkü beni güçlendirdin.” Daniel 10:5-19.

Daniel on the twenty-second day, sees the vision of the heavenly High Priest in the latter days. The vision of Rome establishing the vision was the foundational and alpha test of 2024, and the vision of Christ is the temple test. It produces a separation of the class who flee from Daniel and hide. That class hides under lies and falsehoods, and for this reason they receive strong delusion.

Daniel, yirmi ikinci günde, son günlerdeki göksel Başkâhin’in görümünü görür. Roma’nın görümü tesis etmesine ilişkin görüm, 2024’ün temel ve alfa sınamasıydı; Mesih’in görümü ise mabet sınamasıdır. Bu, Daniel’den kaçıp gizlenen zümrenin ayrışmasına yol açar. O zümre yalanlar ve asılsızlıklar altında gizlenir ve bu nedenle kuvvetli bir aldanışa uğrar.

Daniel is then touched three times, the first by Gabriel then by Christ and then a third time by Gabriel. In the Most Holy Place, when Daniel is touched three times he is portraying a strengthening, for it begins with him having no strength when he saw the vision, but by the third touch he is ultimately strengthened. He is strengthened to understand what shall befall God’s people in the latter days. The prophetic message of what befalls God’s people in the latter days is the message represented within the parable of the ten virgins.

Ardından Daniel’e üç kez dokunulur; ilkin Cebrail, sonra Mesih ve üçüncüsü yine Cebrail tarafından. Kutsalların Kutsalı’nda Daniel’e üç kez dokunulması bir güçlendirilmenin tasviridir; çünkü görümü gördüğünde hiç gücü yoktur, fakat üçüncü dokunuşla nihayetinde güçlendirilir. O, Tanrı’nın halkının son günlerde başına ne geleceğini anlaması için güçlendirilir. Tanrı’nın halkının son günlerde başına gelecek olana dair peygamberî mesaj, on bakire benzetmesinde temsil edilen mesajdır.

Daniel begins with no strength, for the looking glass vision of Christ left him with no strength, but by the end of the three touches he is strengthened, and the command to “be strong, yea, be strong,” is a doubling, which marks the second angel or the second test. The second test is the temple test where God’s people are strengthened to proclaim the message of the Midnight Cry when the Exeter camp meeting ends. That test is the temple test where the cap stone, that was the foundation and corner stone becomes the marvelous capstone of the temple, thus marking its completion. Daniel is strengthened on the twenty-second day, when he enters the Most Holy Place by faith. When he does Gabriel touches him, then Christ touches him and then Gabriel touches him again. Daniel is therefore strengthened to proclaim the message in the Most Holy Place where he sees Christ between two angels, and the place in the Most Holy Place where Christ is in the middle is the mercy seat with the two covering cherubs looking to the ark that is illuminated from the light of the Shekinah glory of Christ seated upon His throne. The vision of Daniel ten is prophetically structured with Daniel looking upon the glory of Christ as the Shekinah upon the throne of the mercy seat, while the two covering cherubs gaze into the ark!

Daniel hiçbir güce sahip olmadan başlar; çünkü Mesih’in ayna benzeri görümü onu güçsüz bırakmıştır. Ancak üç dokunuşun sonunda güçlendirilir; “güçlü ol, evet, güçlü ol” buyruğunun iki kez söylenişi ise ikinci meleği ya da ikinci sınavı işaretler. İkinci sınav, Tapınak sınavıdır; Tanrı’nın halkı, Exeter kamp toplantısı sona erdiğinde Gece Yarısı Çağrısı’nın mesajını ilan etmek üzere güçlendirilir. Bu sınav, tapınakta, temel ve köşe taşı olan taşın tapınağın hayranlık uyandıran tepe taşı hâline gelmesiyle, tamamlanışın işaretlendiği sınavdır. Daniel, imanla En Kutsal Yer’e girdiği yirmi ikinci günde güçlendirilir. Bunu yaptığında Cebrail ona dokunur, sonra Mesih dokunur ve ardından Cebrail yeniden dokunur. Böylece Daniel, iki meleğin arasında Mesih’i gördüğü En Kutsal Yer’de mesajı ilan etmek üzere güçlendirilir; ve En Kutsal Yer’de Mesih’in ortada bulunduğu yer, iki örtücü keruvun, tahtına oturmuş olan Mesih’in Şekinah görkeminin ışığıyla aydınlatılan Ahit Sandığı’na baktığı Bağışlanma Kapağı’dır. Daniel onuncu bölümdeki görüm, peygamberce yapılandırılmıştır: Daniel, Bağışlanma Kapağı’nın tahtı üzerinde Şekinah olarak Mesih’in görkemine bakarken, iki örtücü keruv sandığın içine bakmaktadır!

Before the feast of trumpets Elijah claims his message of rain is the only message of rain that is of the Lord, and he sets forth a prediction that reaches its conclusion with a demonstration which proves who is or is not the messenger and what is or what isn’t the message. For three and a half years before Carmel king Ahab was searching for Elijah, for there is a period of controversy that precedes Carmel. Mount Carmel is simply the litmus test where character is manifested. The same period in Millerite history contained the same witness, as those who hated the message shut the faithful out of the churches and the faithful thereafter raised a message calling people out of the fallen former covenant people who were being passed by.

Borular Bayramı’ndan önce İlyas, yağmurla ilgili mesajının Rab’den olan tek yağmur mesajı olduğunu ileri sürer ve kimin haberci olup olmadığını ve mesajın ne olup ne olmadığını kanıtlayan bir gösteriyle nihayetine ulaşan bir peygamberlik sözü ortaya koyar. Karmel’den önceki üç buçuk yıl boyunca Kral Ahab İlyas’ı arıyordu; zira Karmel’den önce gelen bir ihtilaf dönemi vardır. Karmel Dağı ise yalnızca karakterin tezahür ettiği turnusol testidir. Millerci tarihteki aynı dönem de aynı tanıklığı barındırıyordu; çünkü mesajdan nefret edenler kiliselerin kapılarını sadıklara kapatmışlardı ve sadıklar bunun ardından, Rab tarafından artık geçilip kenara bırakılan düşmüş eski antlaşma halkının arasından insanları dışarı çağıran bir mesaj ilan ettiler.

Peter is at the Pentecostal Sunday law proclaiming the message of Joel, which means Peter is proclaiming the same message when the period of the Midnight Cry begins at the end of the Exeter camp meeting, which began when the prediction of Peter had been corrected as was Snow and Litch’s messages. A controversy always precedes the fulfillment of the prediction. The controversy therefore begins before the fulfillment of the prediction.

Petrus, Pentekost’taki Pazar Yasası sırasında Yoel’in mesajını ilan etmektedir; bu da, Exeter kamp toplantısının sonunda Gece Yarısı Çığlığı dönemi başlarken Petrus’un aynı mesajı ilan etmekte olduğu anlamına gelir; bu dönem, Petrus’un öngörüsünün, Snow ve Litch’in mesajlarında olduğu gibi, düzeltilmiş olduğu zamanda başlamıştı. Bir ihtilaf her zaman öngörünün gerçekleşmesinden önce gelir. Dolayısıyla ihtilaf, öngörünün gerçekleşmesinden önce başlar.

The message that causes anxiety for Ahab, Jezebel and her prophets, and the quibbling Jews of Christ day, and the fallen Protestants of Millerite history is identified by Peter as the book of Joel. Before the third litmus test that is marked by the loosing of the ass, Peter’s message is attacked by Laodicean Adventism, and Peter responds to the resistance by identifying that the messengers are not drunk, they are simply a fulfillment of Joel’s three chapters. Joel’s three chapters begin with a scathing condemnation of Laodicean Adventism. When the message reaches the ears of those who are drunken with strong drink they will respond. They confronted Christ as He descended the mount on His way to Jerusalem, and they confronted Him again in Jerusalem.

Ahab’ı, İzebel’i ve onun peygamberlerini, Mesih’in günlerindeki cedelleşen Yahudileri ve Millerci tarihin düşmüş Protestanlarını kaygılandıran mesaj, Petrus tarafından Yoel kitabı olarak tanımlanır. Merkebin çözülmesiyle işaretlenen üçüncü turnusol testinden önce, Petrus’un mesajı Laodikya Adventizmi tarafından saldırıya uğrar; Petrus ise direnişe, habercilerin sarhoş olmadıklarını, onların yalnızca Yoel’in üç bölümünün tahakkuku olduklarını belirterek karşılık verir. Yoel’in üç bölümü, Laodikya Adventizmine yönelik ağır bir kınama ile başlar. Mesaj, sert içkiyle sarhoş olanların kulaklarına ulaştığında, onlar tepki vereceklerdir. Yeruşalim’e giderken Mesih dağdan inerken O’nunla yüzleştiler ve O’nunla Yeruşalim’de de yeniden yüzleştiler.

The ass is loosed, the entry begins; the quibbling Jews want the message silenced. Jesus continues and then stops and weeps over the Adventism’s last day of probationary time. Then in Jerusalem another confrontation with the Jews who wish the people to cease their message. When the sun went down that day, probation for the Jewish nation reached another step. The progression of resistance continues to the death of the cross, and it began in earnest with the resurrection of Lazarus, which marked the arrival of the second angel and the tarrying time.

Eşek çözülür, giriş başlar; münakaşacı Yahudiler mesajın susturulmasını ister. İsa devam eder, sonra durur ve Adventizm’in sınama mühletinin son günü için ağlar. Sonra Yeruşalim’de, halkın bildirisini durdurmalarını isteyen Yahudilerle bir başka karşılaşma yaşanır. O gün güneş battığında, Yahudi ulusu için sınama mühleti bir başka aşamaya ulaştı. Direnişin ilerleyişi çarmıhtaki ölüme kadar sürer ve İkinci Melek’in gelişini ve bekleme zamanını işaretleyen Lazar’ın dirilişiyle ciddi surette başladı.

“Bethany was so near Jerusalem that the news of the raising of Lazarus was soon carried to the city. Through spies who had witnessed the miracle the Jewish rulers were speedily in possession of the facts. A meeting of the Sanhedrin was at once called to decide as to what should be done. Christ had now fully made manifest His control of death and the grave. That mighty miracle was the crowning evidence offered by God to men that He had sent His Son into the world for their salvation. It was a demonstration of divine power sufficient to convince every mind that was under the control of reason and enlightened conscience. Many who witnessed the resurrection of Lazarus were led to believe on Jesus. But the hatred of the priests against Him was intensified. They had rejected all lesser evidence of His divinity, and they were only enraged at this new miracle. The dead had been raised in the full light of day, and before a crowd of witnesses. No artifice could explain away such evidence. For this very reason the enmity of the priests grew deadlier. They were more than ever determined to put a stop to Christ’s work.

Betanya, Yeruşalim'e o kadar yakındı ki, Lazar'ın diriltilmesine ilişkin haber kısa sürede kente ulaştı. Mucizeye tanık olmuş casuslar aracılığıyla Yahudi din önderleri gerçeklerden hızla haberdar oldular. Ne yapılması gerektiğine karar vermek üzere hemen Sanhedrin toplantıya çağrıldı. Mesih artık ölüm ve mezar üzerindeki egemenliğini bütünüyle açığa çıkarmıştı. Bu yüce mucize, Tanrı'nın, Oğlu'nu onların kurtuluşu için dünyaya gönderdiğine dair insanlara sunduğu kanıtların doruk noktasıydı. Bu, aklın ve aydınlanmış vicdanın egemenliği altında olan her zihni ikna etmeye yetecek ölçüde ilahi kudretin bir gösterimiydi. Lazar'ın dirilişine tanık olanların birçoğu İsa'ya iman etmeye yöneltildi. Ama kâhinlerin O'na karşı nefreti daha da şiddetlendi. O'nun tanrılığına dair daha zayıf olan bütün kanıtları reddetmişlerdi; bu yeni mucize ise onları yalnızca öfkelendirdi. Ölü, gün ışığının tam ortasında ve kalabalık bir tanık topluluğunun önünde diriltilmişti. Böylesi bir kanıtı hiçbir hilekâr yorumla geçiştirmek mümkün değildi. Tam da bu nedenle kâhinlerin düşmanlığı daha da ölümcül bir hâl aldı. Mesih'in hizmetini durdurmaya her zamankinden daha kararlıydılar.

“The Sadducees, though not favorable to Christ, had not been so full of malignity toward Him as were the Pharisees. Their hatred had not been so bitter. But they were now thoroughly alarmed. They did not believe in a resurrection of the dead. Producing so-called science, they had reasoned that it would be an impossibility for a dead body to be brought to life. But by a few words from Christ their theory had been overthrown. They were shown to be ignorant both of the Scriptures and of the power of God. They could see no possibility of removing the impression made on the people by the miracle. How could men be turned away from Him who had prevailed to rob the grave of its dead? Lying reports were put in circulation, but the miracle could not be denied, and how to counteract its effect they knew not. Thus far the Sadducees had not encouraged the plan of putting Christ to death. But after the resurrection of Lazarus they decided that only by His death could His fearless denunciations against them be stopped.” The Desire of Ages, 537.

Saddûkîler, Mesih’e olumlu bakmıyorlardı; ancak Ferîsîler kadar O’na karşı böylesine kötü niyetle dolu da değillerdi. Nefretleri o denli amansız olmamıştı. Ama şimdi büsbütün telaşa kapılmışlardı. Ölülerin dirilişine inanmazlardı. Sözde bilimi öne sürerek, ölü bir bedenin yaşama döndürülmesinin imkânsız olduğu sonucuna varmışlardı. Ne var ki, Mesih’in birkaç sözüyle tezleri çürütülmüştü. Hem Kutsal Yazılar konusunda hem de Tanrı’nın kudreti konusunda cahil oldukları ortaya konmuştu. Mucizenin halk üzerinde bıraktığı etkiyi silmenin hiçbir yolunu göremiyorlardı. Mezarı ölüsünden mahrum bırakmayı başaran O’ndan insanlar nasıl döndürülebilirdi? Yalan haberler dolaşıma sokuldu, ama mucize inkâr edilemedi; ve bunun etkisini nasıl boşa çıkaracaklarını bilemiyorlardı. Şimdiye dek Saddûkîler, Mesih’i öldürme planını teşvik etmemişlerdi. Ne var ki, Lazar’ın dirilişinden sonra, O’nun kendilerine karşı korkusuzca yönelttiği kınamaların ancak O’nun ölümüyle susturulabileceğine karar verdiler. Çağların Arzusu, 537.

Lazarus’s death marked the beginning of the four days that Jesus tarried. His death represented the arrival of the second angel, that marks the beginning of the tarrying time. His resurrection marks the resurrection of the two witnesses on December 31, 2023, twenty-two years after 9/11. His resurrection marks the resurrection of Ezekiel’s dead dry bones. His resurrection was typified by the creation of Adam, which consisted of humanity, represented by clay, being combined with Divinity, represented by the breath of life.

Lazarus'un ölümü, İsa'nın oyalandığı dört günün başlangıcını işaret etti. Onun ölümü, oyalanma zamanının başlangıcını işaretleyen ikinci meleğin gelişini temsil ediyordu. Onun dirilişi, 11 Eylül'den yirmi iki yıl sonra, 31 Aralık 2023'te iki şahidin dirilişini işaret eder. Onun dirilişi, Ezekiel'in ölü kuru kemiklerinin dirilişini işaret eder. Onun dirilişi, Adem'in yaratılışıyla tipolojik olarak tasvir edilmişti; bu yaratılış, balçıkla temsil edilen insanlığın, hayat nefesiyle temsil edilen İlâhiyet ile birleştirilmesinden ibaretti.

“The priests and rulers of the Jews hated Jesus; but multitudes thronged to listen to His words of wisdom and to witness His mighty works. The people were stirred with the deepest interest and anxiously followed Jesus to hear the instructions of this wonderful teacher. Many of the rulers believed on Him, but dared not confess their faith lest they should be put out of the synagogue. The priests and elders decided that something must be done to draw the attention of the people from Jesus. They feared that all men would believe on Him. They could see no safety for themselves. They must lose their position or put Jesus to death. And after they should put Him to death, there would still be those who were living monuments of His power. Jesus had raised Lazarus from the dead, and they feared that if they should kill Jesus, Lazarus would testify of His mighty power. The people were flocking to see him who was raised from the dead, and the rulers determined to slay Lazarus also, and put down the excitement. Then they would turn the people to the traditions and doctrines of men, to tithe mint and rue, and again have influence over them. They agreed to take Jesus when He was alone; for if they should attempt to take Him in a crowd, when the minds of the people were all interested in Him, they would be stoned.” Early Writings, 165.

Yahudilerin kâhinleri ve önderleri İsa’dan nefret ediyorlardı; ne var ki, kalabalıklar O’nun hikmet dolu sözlerini dinlemek ve kudretli işlerine tanık olmak için O’nun çevresine akın ediyorlardı. Halk en derin bir ilgiyle harekete geçmişti ve bu harikulade öğretmenin öğretişlerini işitmek için İsa’yı büyük bir iştiyakla izliyordu. Önderlerin birçoğu O’na iman etti, fakat havradan çıkarılma korkusuyla imanlarını itiraf etmeye cesaret edemediler. Kâhinler ve ihtiyarlar, halkın dikkatini İsa’dan uzaklaştırmak için bir şey yapılması gerektiğine karar verdiler. Herkesin O’na iman edeceğinden korktular. Kendileri için bir emniyet göremiyorlardı. Ya konumlarını yitirmeleri ya da İsa’yı öldürmeleri gerekiyordu. Ve O’nu öldürdükten sonra bile, O’nun kudretinin yaşayan anıtları olarak kalacak olanlar yine de bulunacaktı. İsa, Lazar’ı ölülerden diriltmişti ve eğer İsa’yı öldürürlerse, Lazar’ın O’nun kudretli gücüne tanıklık edeceğinden korktular. Halk, ölülerden diriltilen kişiyi görmek için akın ediyordu; bunun üzerine önderler, heyecanı bastırmak için Lazar’ı da öldürmeye karar verdiler. Sonra halkı insanların geleneklerine ve öğretilerine, nane ve sedef otunun onda birini vermeye yöneltip yeniden üzerlerinde nüfuz sahibi olacaklardı. İsa’yı yalnızken ele geçirmek üzere anlaştılar; çünkü halkın zihinleri bütünüyle O’na yönelmişken kalabalık içinde O’nu ele geçirmeye kalkışsalar, taşlanacaklardı. Erken Yazılar, 165.

On July 18, 2020 the two witnesses of Revelation were slain and the second angel and tarrying time arrived. December 31, 2023 the two step resurrection process began. The first step was the foundation; the second step was the erection of the temple upon the foundation. The Laodicean Seventh-day Adventist church hated the message from the time it was born in 1989, and they hate it still. Now that the hated witnesses they thought were dead, are alive again; they will hate the message even more. They will argue about the prediction of July 18, 2020 with a venom that the Jews had for the resurrection of Lazarus. In the history of the temple test, Peter will answer their erroneous charges by pointing to the book of Joel as the answer to all their lies.

18 Temmuz 2020’de Vahiy’in iki tanığı öldürüldü ve ikinci melek ile bekleme zamanı geldi. 31 Aralık 2023’te iki aşamalı diriliş süreci başladı. İlk adım temeldi; ikinci adım ise temelin üzerine tapınağın inşa edilmesiydi. Laodikya Yedinci Gün Adventist Kilisesi bu mesaja 1989’da doğduğu andan itibaren nefret besledi ve hâlâ da nefret ediyor. Şimdi, ölü sandıkları nefret ettikleri tanıklar yeniden hayatta olduğuna göre, mesaja daha da çok kin besleyecekler. 18 Temmuz 2020 öngörüsü hakkında, Yahudilerin Lazar’ın diriliğine karşı besledikleri kin kadar zehirli bir dille tartışacaklar. Tapınak sınavının tarihinde, Petrus onların hatalı suçlamalarına, bütün yalanlarının cevabı olarak Yoel kitabına işaret ederek karşılık verecektir.

We will continue this study in the next article.

Bu incelemeyi bir sonraki makalede sürdüreceğiz.