We are working on bringing all the lines of Daniel eleven together in connection with the hidden history of verse forty that represents 1989 unto the Sunday law in the United States. Our calling as students of prophecy is to rightly divide the word of truth.
1989’dan Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Pazar yasasına kadar uzanan dönemi temsil eden kırkıncı ayetin gizli tarihiyle bağlantılı olarak Daniel kitabının on birinci bölümündeki tüm hatları bir araya getirmek için çalışıyoruz. Peygamberlik öğrencileri olarak çağrımız, gerçeğin sözünü doğru kullanmaktır.
Study to show thyself approved unto God, a workman that needeth not to be ashamed, rightly dividing the word of truth. 2 Timothy 2:15.
Tanrı’ya onaylanmış biri olarak kendini sunmak için gayret et; utanması gerekmeyen, gerçeğin sözünü doğru bir şekilde kullanan bir işçi ol. 2. Timoteos 2:15.
Daniel chapter eleven can be divided into ten prophetic lines. Verses one through four represent one prophetic line. Verse five through nine represents a second line. Verse ten represents a third line. Verses eleven and twelve represent the fourth line. The fifth line is verses thirteen through fifteen. The sixth line is verses sixteen through twenty-two. The seventh line is verses twenty-three and twenty-four. Verse twenty-four through verse thirty-one is the eighth line. Verse thirty-one through forty is the ninth line, and the tenth and final line are verses forty through forty-five. These ten lines are to be brought together line upon line.
Daniel kitabının on birinci bölümü on peygamberlik çizgisine ayrılabilir. 1–4. ayetler bir peygamberlik çizgisini temsil eder. 5–9. ayetler ikinci çizgiyi temsil eder. 10. ayet üçüncü çizgiyi temsil eder. 11 ve 12. ayetler dördüncü çizgiyi temsil eder. Beşinci çizgi 13–15. ayetlerdir. Altıncı çizgi 16–22. ayetlerdir. Yedinci çizgi 23 ve 24. ayetlerdir. 24. ayetten 31. ayete kadar olan kısım sekizinci çizgidir. 31–40. ayetler dokuzuncu çizgidir ve onuncu ve son çizgi 40–45. ayetlerdir. Bu on çizgi, çizgi üzerine çizgi getirilerek bir araya getirilmelidir.
Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts.
Bilgiyi kime öğretecek? Öğretiyi kime kavratacak? Sütten kesilmiş, memeden ayrılmış olanlara mı?
For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little:
Çünkü kural üzerine kural, kural üzerine kural; satır üzerine satır, satır üzerine satır; biraz burada, biraz orada:
For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear.
Çünkü bu halka kekeme dudaklarla ve başka bir dille konuşacak. Onlara şöyle dedi: “İşte, yorgunları dinlendirebileceğiniz dinlenme; ve işte rahatlama.” Yine de dinlemek istemediler.
But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Isaiah 28:9–13.
Ama Rab'bin sözü onlar için, buyruk üstüne buyruk, buyruk üstüne buyruk; satır üstüne satır, satır üstüne satır; biraz burada, biraz orada oldu; öyle ki gitsinler, geriye düşsünler, parçalansınlar, tuzağa düşsünler ve yakalansınlar. Yeşaya 28:9-13.
Each of the ten prophetic lines are of course interrelated, but within each line a specific theme can be recognized. Though each line has a primary theme, the lines possess more than a singular testimony. I intend to identify each of the themes in the ten lines.
On peygamberî satırın her biri elbette birbiriyle bağlantılıdır; ancak her satırın içinde belirli bir tema ayırt edilebilir. Her satırın birincil bir teması olsa da, satırlar tek bir tanıklıktan fazlasına sahiptir. On satırdaki temaların her birini belirlemeyi amaçlıyorum.
First Line
İlk Satır
Also I in the first year of Darius the Mede, even I, stood to confirm and to strengthen him. And now will I shew thee the truth. Behold, there shall stand up yet three kings in Persia; and the fourth shall be far richer than they all: and by his strength through his riches he shall stir up all against the realm of Grecia. And a mighty king shall stand up, that shall rule with great dominion, and do according to his will. And when he shall stand up, his kingdom shall be broken, and shall be divided toward the four winds of heaven; and not to his posterity, nor according to his dominion which he ruled: for his kingdom shall be plucked up, even for others beside those. Daniel 11:1–4.
Ben de, Medyalı Darius’un birinci yılında, onu desteklemek ve güçlendirmek için ayakta durdum. Şimdi sana gerçeği göstereceğim. İşte, Persya’da üç kral daha ortaya çıkacak; dördüncüsü ise hepsinden çok daha zengin olacak; zenginliğinin sağladığı güçle herkesi Yunan krallığına karşı kışkırtacak. Ve güçlü bir kral ortaya çıkacak; büyük bir egemenlikle hükmedecek ve dilediğini yapacak. Ama o güçlendiğinde, krallığı parçalanacak ve göğün dört bucağına bölünecek; ne soyuna kalacak, ne de onun sürdürdüğü egemenliğe göre olacak; çünkü krallığı kökünden sökülüp, onlar dışında başkalarına verilecek. Daniel 11:1-4.
The first year of Darius marks the end of seventy years, thus identifying a prophetic time of the end. By verse three Alexander the Great establishes his worldwide kingdom, and by verse four his kingdom was to be plucked up and divided unto the four winds. Using Darius as the time of the end in 1989 allows us to count the kings represented in verse two. When Gabriel states in verse one, “Also in the first year of Darius” he is following up on what he informed Daniel at the beginning of the vision, which began in chapter ten.
Darius’un birinci yılı yetmiş yılın sona erdiğini gösterir; böylece peygamberlikteki son zamanı tanımlar. Üçüncü ayete gelindiğinde Büyük İskender dünya imparatorluğunu kurar, dördüncü ayete gelindiğinde ise krallığı sökülüp dört rüzgâra bölünecekti. Darius’u 1989’da son zaman olarak kabul etmek, ikinci ayette sözü edilen kralları saymamıza imkân verir. Gabriel birinci ayette, "Ayrıca Darius’un birinci yılında" dediğinde, bu, onuncu bölümde başlayan görümün başında Daniel’e bildirdiklerinin devamıdır.
In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.
Pers Kralı Koreş’in üçüncü yılında, adı Belteshazzar diye de anılan Daniel’e bir söz açıklandı; bu söz doğruydu, ama belirlenen zaman uzundu; Daniel sözü anladı ve görümü kavradı. Daniel 10:1.
The waymark that represents a “time of the end” contains two symbols. The “time of the end” for Moses’ prophetic line was Aaron’s birth, followed three years later with the birth of Moses. Aaron and Moses are the twofold symbol of the “time of the end” in their history and typify the birth of John the Baptist and Jesus six months thereafter. The “time of the end” in 1798 marked the capture of the pope of Rome who thereafter died in captivity in 1799. From “the first year of Darius the Mede” unto “the third year of Cyrus king of Persia”; Darius and Cyrus represent thee “time of the end” in 1989, for all the prophets are speaking more about the last days than the days in which they lived.
"Zamanın sonu"nu temsil eden işaret taşı iki sembol içerir. Musa’nın peygamberlik çizgisi için "zamanın sonu", Harun’un doğumuydu; onu üç yıl sonra Musa’nın doğumu izledi. Harun ve Musa, kendi tarihlerinde "zamanın sonu"nun çifte sembolüdür ve altı ay arayla gerçekleşen Vaftizci Yahya ile İsa’nın doğumlarını tipolojik olarak önceden işaret ederler. 1798’deki "zamanın sonu", Roma papasının tutsak alınmasını işaret etti; o da daha sonra 1799’da tutsaklıkta öldü. "Medyalı Darius’un birinci yılından" "Pers kralı Kiros’un üçüncü yılına" kadar; Darius ve Kiros, 1989’daki "zamanın sonu"nu temsil eder; zira bütün peygamberler, yaşadıkları günlerden ziyade son günler hakkında daha çok konuşmaktadır.
Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come. 1 Corinthians 10:11.
Şimdi bütün bu olaylar onlara örnek olsun diye oldu; ve bunlar, üzerine çağların sonu gelmiş olan bizler için uyarı olmak üzere yazıldı. 1 Korintliler 10:11.
Darius and Cyrus represent Ronald Reagan and George Bush senior in 1989. Both were presidents that year. Verse one of chapter eleven places the vision in the third year of Cyrus, which would represent George Bush the senior who followed Reagan as Cyrus followed Darius. Verse two states that three kings would yet stand up and the fourth is far richer than them all. The final “time of the end” in chapter eleven begins in 1989 and identifies that after George Bush senior three kings would yet stand up, thus identifying the three presidents that followed Bush senior. Those three kings were Bill Clinton, George Bush junior, Barak Obama and then the richest president, Donald Trump would “by his strength” and “through his riches he shall stir up all against the realm of Grecia”.
Darius ve Cyrus, 1989’da Ronald Reagan’ı ve George Bush baba’yı temsil eder. O yıl ikisi de başkandı. On birinci bölümün birinci ayeti, görümü Cyrus’un üçüncü yılına yerleştirir; bu da, Cyrus’un Darius’u izlediği gibi, Reagan’ı izleyen George Bush baba’yı temsil ederdi. İkinci ayet, üç kralın daha ayağa kalkacağını ve dördüncünün hepsinden çok daha zengin olduğunu bildirir. On birinci bölümdeki nihai ‘sonun zamanı’ 1989’da başlar ve George Bush baba’dan sonra üç kralın daha ayağa kalkacağını belirtir; böylece Bush baba’yı izleyen üç başkanı tanımlar. Bu üç kral Bill Clinton, George Bush oğul ve Barak Obama idi; ardından en zengin başkan Donald Trump, ‘kudretiyle’ ve ‘servetiyle herkesi Grek diyarına karşı kışkırtacaktır’.
Verse three then introduces Alexander the Great and therefore typifies the last leader of United Nations who unites with the papacy in the last days, but who like unto the papacy comes to his end. The United Nations is the seventh kingdom represented as ten kings in Revelation seventeen, and the confederacy of ten kings agree to give their seventh kingdom unto the papal beast for one symbolic hour.
Üçüncü ayet ardından Büyük İskender’i tanıtır ve böylece, son günlerde papalıkla birleşecek Birleşmiş Milletler’in son liderini simgeler; ancak o da papalık gibi sonunu bulur. Birleşmiş Milletler, Vahiy 17’de on kral olarak temsil edilen yedinci krallıktır ve on kraldan oluşan konfederasyon, yedinci krallıklarını sembolik bir saatliğine papalık canavarına vermeyi kabul eder.
And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. These have one mind, and shall give their power and strength unto the beast. These shall make war with the Lamb, and the Lamb shall overcome them: for he is Lord of lords, and King of kings: and they that are with him are called, and chosen, and faithful. Revelation 17:12–14.
Ve gördüğün on boynuz, henüz bir krallık almamış olan on kraldır; ama canavarla birlikte krallar olarak bir saatliğine yetki alacaklar. Bunların düşüncesi birdir ve yetkilerini ve kuvvetlerini canavara verecekler. Bunlar Kuzu’yla savaşacaklar ve Kuzu onları yenecek; çünkü O Rablerin Rabbi ve Kralların Kralıdır. O’nunla birlikte olanlar çağrılmış, seçilmiş ve sadık olanlardır. Vahiy 17:12-14.
Those ten kings are represented by verses three and four and also by the history of the rise and fall of Alexander the Great who fulfilled the verses in the fourth century. Greece is the third kingdom of Bible prophecy and is a symbol of the dragon, a third of the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet. At the cross the message “King of the Jews” was recorded in Hebrew, Latin and Greek; representing the Jews, the Romans and the rest of the multitudes from the other nations that would be in Jerusalem at the Passover. The Greeks represent the dragon, the Romans represent the beast, and the Jews were the false prophet.
O on kral, üçüncü ve dördüncü ayetlerde ve ayrıca ayetleri dördüncü yüzyılda yerine getirmiş olan Büyük İskender’in yükselişi ve düşüşünün tarihinde temsil edilir. Yunanistan, Kutsal Kitap kehanetinde üçüncü krallıktır ve ejderhayı simgeler; ejderha, canavar ve sahte peygamberden oluşan üçlü birliğin üçte biridir. Çarmıhta “Yahudilerin Kralı” yazısı İbranice, Latince ve Yunanca olarak yazıldı; bu, Fısıh’ta Kudüs’te bulunacak diğer uluslardan kalabalıkların geri kalanıyla birlikte Yahudileri ve Romalıları temsil ediyordu. Yunanlar ejderhayı temsil eder, Romalılar canavarı temsil eder ve Yahudiler sahte peygamberdi.
The first four verses of chapter eleven identify the end of the earthly dragon power who commits fornication with the papal power as human probation closes. Verses three and four identify the final rise and fall of the last manifestation of an earthly dragon power. The verses overlay the last six verses which identify the end of the beast who commits fornication with the kings of the earth. The beginning and ending of chapter eleven identify the history where the enemies of God come to their end with none to help. The first four verses aligned with the last six verses and in so doing they bear the symbolism of the Ten Commandments with a table of the first four commandments and a table with the last six commandments, while also symbolizing a test with the number ten.
On birinci bölümün ilk dört ayeti, papalık gücüyle zina eden dünyevi ejderha gücünün, insanların sınanma süresi kapanırken sona erişini tanımlar. Üçüncü ve dördüncü ayetler, dünyevi ejderha gücünün son tezahürünün nihai yükselişini ve düşüşünü tanımlar. Bu ayetler, yeryüzünün krallarıyla zina eden canavarın sonunu tanımlayan son altı ayetle örtüşür. On birinci bölümün başı ve sonu, Tanrı’nın düşmanlarının, kendilerine yardım eden olmaksızın sonlarına ulaştıkları tarihi tanımlar. İlk dört ayetin son altı ayetle uyumlandırılması, ilk dört buyruğu içeren bir levha ve son altı buyruğu içeren bir levhayla On Emir’in simgeselliğini taşır ve aynı zamanda on sayısıyla bir sınamayı da simgeler.
The first four verses represent a beginning that illustrates the ending while anchoring the message as beginning at the “time of the end” in 1989. The verses represent 1989 until the close of human probation, thus summarizing the message of the last six verses which are the increase of knowledge that was unsealed in 1989, which identify the events connected with the close of probation.
İlk dört ayet, sonu gözler önüne seren bir başlangıcı temsil eder ve mesajın başlangıcını 1989’da başlayan “zamanın sonu”na yerleştirir. Ayetler, 1989’dan insanlığın mühletinin kapanışına kadar olan dönemi temsil eder; böylece, 1989’da mühürü açılan bilgi artışını ifade eden ve mühletin kapanışıyla bağlantılı olayları belirleyen son altı ayetin mesajını özetler.
The verses provide the prophetic anchor to recognize that beginning in 1989 there would be a total of eight presidents, with the eighth being of the seven previous presidents, thus tying the passage together with the enigma of the eighth being of the seven, which is a prophetic characteristic that is present truth in the last days.
Ayetler, 1989'dan itibaren toplam sekiz başkan olacağını ve sekizincinin önceki yedi başkandan biri olacağını anlamamız için peygamberî bir dayanak sağlar; böylece metni, sekizincinin yediden olması bilmecesiyle bir araya getirir; bu da son günlerde şimdiki hakikat olan peygamberî bir özelliktir.
The theme which can be understood with the verses is the final destruction of the dragon power who commits fornication with the whore of Tyre. The whore commits fornication with all the kings of the earth, but just as ancient France became the firstborn of the Catholic church when Clovis dedicated his throne to the papacy in 496, so too, the earth beast of the United States will also be the first of the kings to commit fornication with the whore at the Sunday law. Just as in the ending six verses the beginning four verses identify and emphasize all three powers that lead the world to Armageddon, but the theme in the first four verses is the dragon power represented by Grecia and Alexander the Great.
Ayetlerden anlaşılan tema, Sur’un fahişesiyle zina eden ejderha gücünün nihai yıkımıdır. Fahişe, yeryüzünün bütün krallarıyla zina eder; ancak kadim Fransa, Clovis 496’da tahtını Papalığa adadığında nasıl Katolik Kilisesi’nin ilkdoğanı olduysa, Amerika Birleşik Devletleri de yeryüzü canavarı olarak Pazar Yasası sırasında fahişeyle zina edecek kralların ilki olacaktır. Nasıl ki son altı ayette dünyayı Armagedon’a götüren üç gücün tümü tanımlanıp vurgulanıyorsa, ilk dört ayette de böyledir; fakat ilk dört ayetin ana teması, Yunanistan ve Büyük İskender tarafından temsil edilen ejderha gücüdür.
Reagan began the process of eight presidents that has led now to the last of the eight presidents. The eighth president will erect the image of the beast and enforce a Sunday law in the United States, while also brokering and arrangement making him the head of the United Nations, that will at that very point enter into a worldwide church state relationship under the guise of solving the increasing warfare of radical Islam.
Reagan, sekiz başkandan oluşan bir süreci başlattı; bu süreç şimdi o sekiz başkanın sonuncusuna ulaşmış durumda. Sekizinci başkan canavarın suretini kuracak ve Amerika Birleşik Devletleri’nde bir Pazar yasasını zorunlu kılacak; aynı zamanda onu Birleşmiş Milletler’in başına getiren bir düzenlemeye aracılık edecek ve Birleşmiş Milletler de tam o noktada, radikal İslam kaynaklı tırmanan çatışmaları çözme bahanesiyle, dünya çapında bir kilise-devlet ittifakına girecektir.
The transition of the United States, which is the earth beast of Revelation chapter thirteen from being the sixth kingdom of Bible prophecy unto the head of the seventh kingdom of Bible prophecy, while consummating the unlawful relationship with the eighth kingdom of Bible prophecy is illustrated from verse one identifying 1989, through the presidents that lead to the Sunday law in the United States, and immediately then identifies the mighty king standing up. That mighty king is Trump assuming control over the United Nations, which he is now in the process of dismantling in advance of his demands.
Vahiy’in on üçüncü bölümündeki yeryüzü canavarı olan Amerika Birleşik Devletleri’nin, Kutsal Kitap peygamberliğinin altıncı krallığı olmaktan Kutsal Kitap peygamberliğinin yedinci krallığının başı olmaya geçişi, Kutsal Kitap peygamberliğinin sekizinci krallığıyla gayrimeşru ilişkiyi tamamlayarak; 1989’u işaret eden birinci ayetten başlayarak, Amerika Birleşik Devletleri’nde Pazar yasasına götüren başkanlar aracılığıyla tasvir edilir ve hemen ardından ayağa kalkan kudretli kralı tanımlar. O kudretli kral, taleplerine zemin hazırlamak üzere şu anda tasfiye etme sürecinde olduğu Birleşmiş Milletler’in kontrolünü ele alan Trump’tır.
Second Line
İkinci Satır
Verse five through nine represents the first mention and the point by point illustration of the battle between the kings of the north and south that the entire chapter employs as the primary prophetic backdrop. Verse five sets forth the theme of the passage.
Beşinci ila dokuzuncu ayetler, tüm bölümün başlıca peygamberlik arka planı olarak kullandığı kuzey ve güney kralları arasındaki savaşın ilk zikredilişini ve tek tek betimlemesini teşkil eder. Beşinci ayet pasajın temasını ortaya koyar.
And the king of the south shall be strong, and one of his princes; and he shall be strong above him, and have dominion; his dominion shall be a great dominion. Daniel 11:5.
Ve güneyin kralı güçlü olacak; önderlerinden biri ise ondan daha güçlü olacak ve egemenlik kuracak; egemenliği büyük bir egemenlik olacak. Daniel 11:5.
Ptolemy I Soter and Seleucus I Nicator are represented in the verse. Both were a fourth of the “Diadochi” (meaning successor) of Alexander’s kingdom. Seleucus is the first “king of the north” in chapter eleven, and in agreement with pagan Rome, papal Rome and modern Rome—Seleucus was only established as the prophetic king of the north after three primary victories or pivotal events: his reclamation of Babylon in 312 BC, the Battle of Ipsus in 301 BC, and the Battle of Corupedium in 281 BC. These movements defeated his major rivals, expanded his empire, and solidified his dominance in the region.
I. Ptolemaios Soter ve I. Seleukos Nikator ayette temsil edilir. Her ikisi de İskender’in krallığının “Diyadokları” (yani halefleri) arasında yer alan dört isimden ikisiydi. On birinci bölümde kuzeyin ilk kralı Seleukos’tur ve putperest Roma, papalık Roma’sı ve modern Roma ile uyumlu olarak, Seleukos ancak üç temel zafer ya da dönüm noktası niteliğindeki olayın ardından peygamberlikte geçen “kuzeyin kralı” olarak kabul edilmiştir: MÖ 312’de Babil’i geri alması, MÖ 301’de İpsos Savaşı ve MÖ 281’de Korupedion Savaşı. Bu hamleler onun başlıca rakiplerini yenilgiye uğrattı, imparatorluğunu genişletti ve bölgedeki hâkimiyetini pekiştirdi.
The second line begins with identifying the kings of the north and south in distinction with any other of the successors (Diadochi) of Alexander’s divided kingdom. It begins with identifying that the king of the north is only empowered after three conquests. Then in the history of the struggle for dominion that unfolded after Alexanders death in verses six through nine, identify a period that concludes with the overthrow of the king of the north by the king of the south. This is the first of three times in chapter eleven that the king of the south prevails over the king of the north. They provide three internal witnesses within the chapter that clearly establishes the waymarks of the history that leads to a king of the south defeating a king of the north.
İkinci çizgi, Büyük İskender’in bölünmüş krallığının diğer herhangi bir ardılından (Diadochi) ayırt edilerek kuzey ve güney krallarının tanımlanmasıyla başlar. İlk olarak, kuzey kralına ancak üç fetihten sonra güç verildiği belirlenir. Ardından, 6-9. ayetlerde, İskender’in ölümünün ardından gelişen egemenlik mücadelesi tarihinde, güney kralının kuzey kralını devirmesiyle sonuçlanan bir dönem tespit edilir. Bu, on birinci bölümde güney kralının kuzey kralına üstün geldiği üç kezden ilkidir. Bunlar, bölüm içinde, bir güney kralının bir kuzey kralını mağlup etmesine götüren tarihin yol işaretlerini açıkça tespit eden üç iç tanık sağlar.
And the king of the south shall be strong, and one of his princes; and he shall be strong above him, and have dominion; his dominion shall be a great dominion. And in the end of years they shall join themselves together; for the king’s daughter of the south shall come to the king of the north to make an agreement: but she shall not retain the power of the arm; neither shall he stand, nor his arm: but she shall be given up, and they that brought her, and he that begat her, and he that strengthened her in these times. But out of a branch of her roots shall one stand up in his estate, which shall come with an army, and shall enter into the fortress of the king of the north, and shall deal against them, and shall prevail: And shall also carry captives into Egypt their gods, with their princes, and with their precious vessels of silver and of gold; and he shall continue more years than the king of the north. So the king of the south shall come into his kingdom, and shall return into his own land. Daniel 11:5–9.
Ve Güney'in kralı güçlü olacak; onun prenslerinden biri ise ondan daha güçlü olup egemenlik kuracak; onun egemenliği büyük bir egemenlik olacak. Ve yılların sonunda birleşecekler; çünkü Güney'in kralının kızı bir antlaşma yapmak için Kuzey'in kralına gelecek; fakat kolun gücünü elinde tutamayacak; o da ayakta duramayacak, kolu da; fakat o teslim edilecek, onu getirenler de, onu babası da, bu zamanlarda onu güçlendiren de. Ama onun köklerinin bir dalından biri onun yerine ayaklanacak; bir orduyla gelip Kuzey'in kralının kalesine girecek, onlara karşı harekete geçecek ve üstün gelecek. Ayrıca onların tanrılarını, prensleriyle birlikte ve gümüş ve altından değerli kaplarını esir olarak Mısır'a götürecek; ve Kuzey'in kralından daha çok yıl ayakta kalacak. Böylece Güney'in kralı onun ülkesine gelecek ve kendi ülkesine dönecek. Daniel 11:5-9.
The historical fulfillment of the verses provides the template for the prophetic fulfillment of the twelve hundred and sixty years of papal rule identified in verses thirty-one through forty, and the prophetic template for the fulfillment of verse eleven, that was first fulfilled in 217 BC at the Battle of Raphia. Those three witnesses identify the characteristics of the Ukrainian War where Putin, the final king of the south will prevail over the proxy army of the papal king of the north.
Ayetlerin tarihsel olarak yerine gelmesi, otuz birden kırka kadar olan ayetlerde tanımlanan papalık egemenliğinin bin iki yüz altmış yıllık dönemine ilişkin peygamberlik sözünün yerine gelmesi için bir şablon sağlar ve MÖ 217'de Raphia Savaşı'nda ilk kez yerine gelen on birinci ayetin gerçekleşmesi için de peygamberlik şablonu sunar. Bu üç tanık, güneyin son kralı Putin’in, kuzeyin papalık kralının vekalet ordusu karşısında galip geleceği Ukrayna Savaşı’nın özelliklerini belirler.
The theme of the second line of prophetic history is how the deadly wound is delivered to the papacy in 1798, as represented by verses five through nine and the battle of Raphia in verse eleven. The king of the south, which is Egypt, is the dragon power.
Peygamberlik tarihindeki ikinci çizginin teması, 1798’de Papalığa ölümcül yaranın nasıl verildiğidir; bu, beşten dokuza kadar olan ayetlerde ve on birinci ayetteki Rafya Savaşı’nda temsil edilir. Güney kralı, yani Mısır, ejderha gücüdür.
Son of man, set thy face against Pharaoh king of Egypt, and prophesy against him, and against all Egypt: Speak, and say, Thus saith the Lord God; Behold, I am against thee, Pharaoh king of Egypt, the great dragon that lieth in the midst of his rivers, which hath said, My river is mine own, and I have made it for myself. Ezekiel 29:2, 3.
İnsanoğlu, yüzünü Mısır kralı Firavun’a karşı çevir ve ona ve bütün Mısır’a karşı peygamberlik et: Söyle ve de ki: Rab Tanrı şöyle diyor: İşte, sana karşıyım, ey Mısır kralı Firavun; nehirlerinin ortasında yatan, “Nehirim benimdir, onu kendim için ben yaptım” diyen büyük ejderha. Hezekiel 29:2, 3.
The three illustrations of the king of the south prevailing over the king of the north in chapter eleven combine to identify the final fall of the king of the north in verse forty-five.
On birinci bölümde güney kralının kuzey kralına üstün geldiğini gösteren üç örnek, kırk beşinci ayette kuzey kralının nihai yıkılışını belirlemek üzere birleşir.
And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. Daniel 11:45.
Ve o, sarayının çadırlarını denizler arasında, görkemli kutsal dağda kuracak; fakat sonu gelecek ve ona kimse yardım etmeyecek. Daniel 11:45.
There are three lines in chapter eleven that illustrate a king of the south defeating a king of the north, but when the king of the north comes to his end with none to help it is not so apparent. But the book of Revelation identifies that it is the dragon power that brings her down by eating her flesh and burning her with fire. Once the dragon power is recognized from the book of Revelation we can see the kings, who are also the dragon and also the king of the south who are going to bring down the king of the north in verse forty-five. Three direct witnesses in the chapter that are all testifying to their perfect fulfillment as represented through the connection of the books of Daniel and Revelation.
On birinci bölümde güney kralının kuzey kralını yenmesini gösteren üç satır vardır, ancak kuzey kralı kendisine yardım edecek kimse olmadan sonuna geldiğinde bu o kadar belirgin değildir. Ama Vahiy kitabı, onu etini yiyip ateşle yakarak alaşağı edenin ejderha gücü olduğunu belirtir. Vahiy kitabındaki ejderha gücü bir kez tanındığında, kırk beşinci ayette kuzey kralını devirecek olanların, aynı zamanda ejderha ve güney kralı olan krallar olduğunu görebiliriz. Bölümde, Daniel ve Vahiy kitaplarının bağlantısı aracılığıyla temsil edilen kusursuz gerçekleşmelerine tanıklık eden üç doğrudan tanık vardır.
The modern papal king of the north comes to his end with none to help in verse forty-five, and the book of Revelation identifies how the papal power comes to his end at the hands of the dragon power.
Modern papalık “kuzeyin kralı” kırk beşinci ayette ona yardım edecek kimse olmadan son bulur ve Vahiy kitabı da papalık gücünün ejderha gücü tarafından nasıl son bulduğunu ortaya koyar.
And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. Revelation 17:16, 17.
Ve canavarın üzerinde gördüğün on boynuz, fahişeden nefret edecek; onu ıssız ve çıplak bırakacak, etini yiyecek ve onu ateşle yakacak. Çünkü Tanrı, kendi isteğini yerine getirmeleri, bir düşüncede olmaları ve krallıklarını canavara vermeleri için bunu yüreklerine koymuştur; Tanrı’nın sözleri yerine gelene kadar. Vahiy 17:16, 17.
The ten kings burn the papal king of the north with fire and eat her flesh. The kings of the last days are the dragon power.
On kral kuzeyin papalık kralını ateşle yakarlar ve onun etini yerler. Son günlerin kralları ejderha gücüdürler.
“Kings and rulers and governors have placed upon themselves the brand of antichrist, and are represented as the dragon who goes to make war with the saints—with those who keep the commandments of God and who have the faith of Jesus. In their enmity against the people of God, they show themselves guilty also of the choice of Barabbas instead of Christ.” Testimonies to Ministers, 38.
"Krallar ve hükümdarlar ve valiler, kendi üzerlerine antikristin damgasını vurmuşlardır ve kutsallarla—Tanrı’nın buyruklarını tutan ve İsa’nın imanına sahip olanlarla—savaşmaya giden ejderha olarak tasvir edilirler. Tanrı’nın halkına karşı düşmanlıklarında, Mesih yerine Barabbas’ı seçmekten de suçlu olduklarını gösterirler." Bakanlara Tanıklıklar, 38.
The ten kings are the dragon power, who is also represented by the kingdom of Greece and Alexander. Those kings are southern kings, for they are represented by Pharaoh king of Egypt. They will eat her flesh, for they are also the prophetic “dogs” which the Psalmist calls the “assembly of the wicked.”
On kral, ejderhanın gücüdür; bu güç aynı zamanda Yunan krallığı ve İskender tarafından temsil edilir. Bu krallar güney krallarıdır; çünkü Mısır kralı Firavun tarafından temsil edilirler. Onlar onun etini yiyecekler, çünkü onlar, Mezmur yazarının “kötülerin topluluğu” diye adlandırdığı peygamberî “köpekler”dir.
For dogs have compassed me: the assembly of the wicked have enclosed me: they pierced my hands and my feet. I may tell all my bones: they look and stare upon me. They part my garments among them, and cast lots upon my vesture. Psalms 22:16–18.
Çünkü köpekler beni kuşattı; kötülerin topluluğu beni çevreledi; ellerimi ve ayaklarımı deldiler. Bütün kemiklerimi sayabilirim; bana bakıyor, gözlerini dikiyorlar. Giysilerimi aralarında paylaşıyorlar ve giysim için kura çekiyorlar. Mezmurlar 22:16-18.
The papacy is the king of the north in verse forty-five, and the papacy is represented by Jezebel in the church of Thyatira.
Papalık, 45. ayette kuzeyin kralıdır ve papalık Tiyatira kilisesinde İzebel tarafından temsil edilir.
Notwithstanding I have a few things against thee, because thou sufferest that woman Jezebel, which calleth herself a prophetess, to teach and to seduce my servants to commit fornication, and to eat things sacrificed unto idols. And I gave her space to repent of her fornication; and she repented not. Behold, I will cast her into a bed, and them that commit adultery with her into great tribulation, except they repent of their deeds. Revelation 2:20–22.
Buna karşın sana karşı birkaç şeyim var: Kendini peygamber diye tanıtan o kadın İzebel’in öğretmesine ve kullarımı cinsel ahlaksızlık yapmaya, putlara sunulan şeyleri yemeye ayartmasına göz yumuyorsun. Ona da cinsel ahlaksızlığından tövbe etmesi için fırsat verdim; ama tövbe etmedi. İşte, onu bir yatağa atacağım; onunla zina edenleri de, yaptıklarından tövbe etmezlerse, büyük sıkıntıya sokacağım. Vahiy 2:20-22.
Jezebel’s judgment is accomplished when she is eaten by dogs.
İzebel'in yargısı, köpekler onu yediğinde tamamlanır.
And of Jezebel also spake the Lord, saying, The dogs shall eat Jezebel by the wall of Jezreel. 1 Kings 21:23.
Rab İzevel hakkında da şöyle buyurdu: Köpekler, Yizreel'in surları yanında İzevel'i yiyecek. 1. Krallar 21:23.
The dogs are pagan Rome, the dragon power, for it was pagan Rome that crucified Christ.
Köpekler putperest Roma'dır, ejderhanın gücü, çünkü Mesih'i çarmıha geren putperest Roma idi.
“In the sufferings of Christ upon the cross prophecy was fulfilled. Centuries before the crucifixion, the Saviour had foretold the treatment He was to receive. He said, ‘Dogs have compassed Me: the assembly of the wicked have enclosed Me: they pierced My hands and My feet. I may tell all My bones: they look and stare upon Me. They part My garments among them, and cast lots upon My vesture.’ Psalm 22:16–18. The prophecy concerning His garments was carried out without counsel or interference from the friends or the enemies of the Crucified One. To the soldiers who had placed Him upon the cross, His clothing was given. Christ heard the men’s contention as they parted the garments among them. His tunic was woven throughout without seam, and they said, ‘Let us not rend it, but cast lots for it, whose it shall be.’” The Desire of Ages, 746.
Mesih’in çarmıhtaki acılarında peygamberlik sözü yerine geldi. Çarmıha gerilmeden yüzyıllar önce, Kurtarıcı kendisine yapılacak muameleyi önceden bildirmişti. Şöyle demişti: “Köpekler beni kuşattı; kötüler topluluğu beni sardı; ellerimi ve ayaklarımı deldiler. Bütün kemiklerimi sayabilirim; bakıyorlar, bana bakıp duruyorlar. Giysilerimi aralarında paylaşıyor, giysim için kura çekiyorlar.” Mezmur 22:16-18. Giysileriyle ilgili peygamberlik sözü, çarmıha gerilenin ne dostlarının ne de düşmanlarının herhangi bir yönlendirmesi ya da müdahalesi olmaksızın yerine getirildi. Onu çarmıha geren askerlere giysileri verildi. Giysileri aralarında bölüşürlerken adamların çekişmesini Mesih işitti. Gömleği baştan aşağı dikişsiz dokunmuştu ve şöyle dediler: “Onu yırtmayalım; kimin olacağını belirlemek için kura çekelim.” Çağların Arzusu, 746.
The ten kings, who are the dogs, who are the assembly of the wicked, who are Greece and Egypt will also to burn the whore with fire.
On kral—köpekler, kötülerin meclisi, Yunanistan ve Mısır—ayrıca fahişeyi ateşle yakacaklar.
And the daughter of any priest, if she profane herself by playing the whore, she profaneth her father: she shall be burnt with fire. Leviticus 21:9.
Herhangi bir kâhinin kızı, fahişelik ederek kendini murdar ederse, babasını murdar eder; ateşle yakılacaktır. Levililer 21:9.
The ten kings burn the whore with fire for she professes to be a priestess but is a whore.
On kral fahişeyi ateşle yakarlar, çünkü o rahibe olduğunu iddia eder ama fahişedir.
And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. Isaiah 23:15–17.
O gün şöyle olacak: Sur bir kralın ömrü kadar, yetmiş yıl boyunca unutulacak; yetmiş yılın sonunda Sur bir fahişe gibi şarkı söyleyecek. Bir arp al, kenti dolaş, ey unutulmuş fahişe; tatlı ezgiler çal, çok şarkı söyle ki hatırlanasın. Yetmiş yılın sonunda Rab Sur'u ziyaret edecek ve o kazancına dönecek, yeryüzündeki bütün krallıklarla zina edecek. Yeşaya 23:15-17.
In verses five through nine, and verses thirty-one through forty, we find witness to the papacy coming to its end at the hands of the dragon power. This principle is also currently being fulfilled in the Ukrainian War. These three witnesses inform us that when the king of the north comes to his end with none to help in verse forty-five, the dragon will eat her flesh and burn her with fire. Upon three witnesses the motivation for the dragon’s action will include a broken treaty.
Beşinci ila dokuzuncu ayetlerde ve otuz birinci ila kırkıncı ayetlerde, papalığın ejderha kudretinin eliyle sona erişine dair bir tanıklığa rastlarız. Bu ilke şu anda Ukrayna Savaşı’nda da gerçekleşmektedir. Bu üç tanık bize bildirir ki, kırk beşinci ayette yardım eden olmaksızın Kuzey Kralı sonuna geldiğinde, ejderha onun etini yiyecek ve onu ateşle yakacaktır. Üç tanığın tanıklığına dayanarak, ejderhanın eyleminin saikleri arasında bozulmuş bir antlaşma da yer alacaktır.
In verses five through nine, the second Syrian War ended with a treaty in 253 BC. The war had started in 260 BC and seven years into the second Syrian War a peace treaty was accomplished by the king of the south giving a daughter to the king of the north so he could marry the king of the south’s daughter and bring about peace through the marriage alliance. Seven years after the marriage in 246 BC the king of the north set aside the southern bride and restored his original wife who he had set aside when he married the Egyptian princess. The motivation for the king of the south to invade the northern kingdom and capture the northern king was a broken treaty.
Beşinci ila dokuzuncu ayetlerde, İkinci Suriye Savaşı'nın MÖ 253'te bir antlaşmayla sona erdiği belirtilir. Savaş MÖ 260'ta başlamıştı ve İkinci Suriye Savaşı'nın yedinci yılında, Güney Kralı, Kuzey Kralı'na kızını vererek bir barış antlaşması sağladı; böylece Kuzey Kralı, Güney Kralı'nın kızıyla evlenmiş olacak ve evlilik ittifakı yoluyla barış tesis edilecekti. Evlilikten yedi yıl sonra, MÖ 246'da, Kuzey Kralı Güney Kralı'nın kızını terk etti ve Mısır prensesiyle evlendiğinde bir kenara bıraktığı asıl eşini yeniden yanına aldı. Güney Kralı'nın Kuzey Krallığı'nı istila edip Kuzey Kralı'nı ele geçirmesinin saikı, ihlal edilmiş antlaşmaydı.
The broken treaty typified the broken Treaty of Tolentino in 1797 that provided Napoleon with the motivation to take the pope captive in 1798, as Ptolemy had done to Seleucus in 246 BC. When Ptolemy III returned to Egypt from his victory over the northern Seleucid empire of Seleucus II he brought so many treasures back to Egypt that the Egyptians gave the title of “Euergetes” (meaning Benefactor) to Ptolemy III for restoring their “captive gods” after many years.
Bozulan antlaşma, 1797 tarihli Tolentino Antlaşması'nın (Napolyon'a 1798'de papayı tutsak almaya yönelik saiki sağlayan) bozuluşunu örnekliyordu; tıpkı MÖ 246'da Ptolemaios'un Seleukos'a yaptığı gibi. III. Ptolemaios, II. Seleukos'un yönetimindeki kuzeydeki Seleukos İmparatorluğu'na karşı kazandığı zaferden Mısır'a döndüğünde, ülkesine o kadar çok hazine getirdi ki, Mısırlılar, uzun yıllar sonra "tutsak tanrılarını" iade ettiği için ona "Euergetes" (yani "Hayırsever") unvanını verdiler.
But out of a branch of her roots shall one stand up in his estate, which shall come with an army, and shall enter into the fortress of the king of the north, and shall deal against them, and shall prevail: And shall also carry captives into Egypt their gods, with their princes, and with their precious vessels of silver and of gold; and he shall continue more years than the king of the north. Daniel 11:7, 8.
Fakat onun köklerinden bir sürgünden biri onun yerine geçecek; bir orduyla gelecek, kuzey kralının kalesine girecek, onlara karşı savaşacak ve üstün gelecek. Ayrıca onların tanrılarını, prenslerini ve gümüş ve altından değerli kaplarını tutsak olarak Mısır’a götürecek; ve kuzey kralından daha uzun yıllar yaşayacak. Daniel 11:7, 8.
When Napoleon took the pope captive in 1798, he robbed the Vatican treasures and brought them back to France as typified by Ptolemy III, who took treasures and also Seleucus II back to Egypt, where Seleucus II died falling from a horse. This typified Napoleon removing the papacy from the beast in 1798, and the death of the pope in 1799. The papacy in Revelation seventeen is the woman who rides upon the beast, and Seleucus’ defeat, captivity and subsequent death falling from a horse, typifies Napoleon removing the civil authority of the papacy (represented as a beast in Revelation seventeen).
Napolyon 1798’de papayı tutsak ettiğinde, Vatikan hazinelerini yağmalayıp onları Fransa’ya geri götürdü; bu, hazineleri ve aynı zamanda Seleukos II’yi Mısır’a geri götüren ve Seleukos II’nin orada attan düşerek öldüğü Ptolemaios III tarafından tiplenmişti. Bu durum, Napolyon’un 1798’de papalığı canavarın üzerinden indirmesini ve 1799’da papanın ölümünü tipledi. Vahiy on yedide papalık, canavarın üzerinde oturan kadın olarak tasvir edilir; Seleukos II’nin yenilgisi, esareti ve ardından attan düşerek ölümü ise, Napolyon’un papalığın sivil otoritesini (Vahiy on yedide bir canavar olarak temsil edilir) ortadan kaldırmasını tipler.
So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. … And the angel said unto me, Wherefore didst thou marvel? I will tell thee the mystery of the woman, and of the beast that carrieth her, which hath the seven heads and ten horns. … And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:3, 7, 18.
Böylece beni Ruh’ta çöle götürdü; kızıl renkli, küfür adlarıyla dolu, yedi başı ve on boynuzu olan bir canavarın üzerinde oturan bir kadın gördüm. ... Melek bana, “Niçin hayret ettin? Kadının ve onu taşıyan, yedi başı ve on boynuzu olan canavarın sırrını sana söyleyeceğim,” dedi. ... Gördüğün kadın, yeryüzünün kralları üzerinde egemenlik süren o büyük kenttir. Vahiy 17:3, 7, 18.
Verse five through nine introduces the warfare between the king of the north and south in chapter eleven. Verse five provides the anchor to Rome as the king of the north for it identifies that the king of the north would conquer three geographical areas before it ruled supremely. The verses provide the prophetic structure that sets forth a period when the king of the north rules but comes to its end. This is the very premise and promise of chapter eleven. The theme of the line is the deadly wound of the papal king of the north, or as verse forty-five states, “he comes to his end, with none to help.” This truth is present truth in the last days.
Beşinci ila dokuzuncu ayetler, on birinci bölümde kuzeyin kralı ile güneyin kralı arasındaki savaşı tanıtır. Beşinci ayet, Roma’yı kuzeyin kralı olarak tanımlamaya yarayan dayanağı sağlar; çünkü kuzeyin kralının, nihai egemenliği ele almadan önce üç coğrafi bölgeyi fethedeceğini belirtir. Ayetler, kuzeyin kralının hüküm sürdüğü fakat sonunun geldiği bir dönemi ortaya koyan peygamberliksel çerçeveyi sunar. Bu, on birinci bölümün temel dayanağı ve vaadidir. Bu çizginin ana teması, kuzeyin papalık kralının ölümcül yarasıdır; nitekim kırk beşinci ayetin dediği gibi, "o, yardım edecek kimse olmadan sonuna gelir". Bu gerçek, son günlerde şimdiki hakikattir.
We will continue in the next article.
Bir sonraki yazıda devam edeceğiz.