The prophetic history that has been opened up within the seven thunders identifies the history we are now in. The secret was hidden until the history it represented arrived. It is the time when the Comforter, the Spirit of “truth” reveals the truth that John called the Revelation of Jesus Christ, for Jesus Christ is the Truth. It is not simply that the word “truth” represents the character of God. And it is not simply a revelation of the wonderful linguist, that the Hebrew word “truth” is used in such profound ways throughout the Scriptures. But is also the amazing miracle that when understood becomes the key for opening the prophecies of the book of Revelation, and in so doing it opens the entire Bible. But it is only for those willing to see, hear, and keep those things written therein for the time is at hand.
Yedi gök gürültüsü içinde açığa çıkan peygamberî tarih, şu anda içinde bulunduğumuz tarihi tanımlar. Sır, temsil ettiği tarih gelene kadar gizli kaldı. Bu, Teselli Edici’nin, “hakikat”in Ruhu’nun, Yuhanna’nın İsa Mesih’in Vahyi diye adlandırdığı hakikati açıkladığı zamandır; çünkü İsa Mesih Hakikattir. Bu, “hakikat” kelimesinin Tanrı’nın karakterini temsil etmesinden ibaret değildir. Ve bu, harika bir dilbilimcinin, İbranice “hakikat” kelimesinin Kutsal Yazılar boyunca böylesine derin biçimlerde kullanıldığına dair bir vahyinden ibaret de değildir. Ama aynı zamanda, anlaşıldığında Vahiy kitabının peygamberlik sözlerini açmanın anahtarına dönüşen ve böylece tüm Kutsal Kitap’ı açan şaşırtıcı bir mucizedir. Ancak bu, görmek, işitmek ve orada yazılanlara uymak isteyenler içindir; çünkü zaman yakındır.
In order for men to recognize the “truth” in such a way to be sanctified by it, requires the presence of the Holy Spirit. Men can intellectually understand the word “truth,” and even be amazed at the significance of it, but the “truth” must be eaten. It must be internalized and made a part of a person’s experience, for the word conveys the creative power of God to those who seek to be transformed into the image of Christ. One of the starting places of my personal investigation of the Hebrew word translated as “truth” was the Hebrew scholars, who also address the amazing nature of the word “truth” and its usage in the Bible. But there is no reason to believe that their intellectual understanding of the word “truth” has led them to Christ.
İnsanların "gerçeği" onunla kutsallaşacakları şekilde tanıyabilmeleri, Kutsal Ruh’un varlığını gerektirir. İnsanlar "gerçek" sözcüğünü zihinsel olarak anlayabilir ve hatta onun önemine hayran kalabilirler, fakat "gerçek" yenmelidir. İçselleştirilmeli ve bir kişinin deneyiminin parçası hâline getirilmelidir; çünkü söz, Mesih’in suretine dönüştürülmeyi arayanlara Tanrı’nın yaratıcı gücünü iletir. "Gerçek" olarak çevrilen İbranice sözcükle ilgili kişisel araştırmamın başlangıç noktalarından biri, "gerçek" sözcüğünün şaşırtıcı doğasını ve Kutsal Kitap’taki kullanımını da ele alan İbranice bilginleriydi. Ama "gerçek" sözcüğüne dair entelektüel anlayışlarının onları Mesih’e götürdüğüne inanmak için bir neden yok.
The prophetic fact that the word needs to be eaten with the presence of the Holy Spirit echoes of Sister White’s definition of the “oil” in the parable of the ten virgins, and also her description of the two classes of virgins that are waiting for the Bridegroom.
Kutsal Ruh’un varlığında sözün yenmesi gerektiğine dair peygamberî gerçek, Kardeş White’ın on bakire benzetmesindeki “yağ” tanımını ve ayrıca Damat’ı bekleyen iki grup bakirenin betimlemesini yankılar.
A symbol most often has more than one meaning, and the meaning is to be defined by the context where the symbol is located. It is not to be defined by the grammatical expert’s definition of the word or by the historical time frame when the word was written. Those two approaches are what the theologians of Adventism have grasped in order to deny the “truth.” A symbol is defined by the context where it is employed. Within the Spirit of Prophecy, the word “oil” in the parable of the ten virgins represents at least a few different things depending on the context of the passage where the “oil” is found. Why does one class of virgins possess the oil and the other not?
Bir sembol çoğu zaman birden fazla anlama sahiptir ve anlamı, sembolün yer aldığı bağlam tarafından belirlenmelidir. Kelimeye dilbilgisi uzmanının verdiği tanımla ya da kelimenin yazıldığı tarihsel zaman dilimiyle belirlenmemelidir. Bu iki yaklaşıma, "gerçeği" inkâr etmek için Adventizmin ilahiyatçıları sarılmıştır. Bir sembol, kullanıldığı bağlam tarafından tanımlanır. Peygamberlik Ruhu içinde, on bakire benzetmesindeki "yağ" kelimesi, "yağ"ın geçtiği bölümün bağlamına bağlı olarak en az birkaç farklı şeyi temsil eder. Neden bakirelerin bir sınıfı yağa sahip de diğeri değil?
“There is a world lying in wickedness, in deception, and delusion, in the very shadow of death,—asleep, asleep. Who are feeling travail of soul to awaken them? What voice can reach them? My mind is carried to the future when the signal will be given, ‘Behold the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him.’ But some will have delayed to obtain the oil for replenishing their lamps, and too late they will find that character, which is represented by the oil, is not transferable. That oil is the righteousness of Christ. It represents character, and character is not transferable. No man can secure it for another. Each must obtain for himself a character purified from every stain of sin.” Bible Echo, May 4, 1896.
Kötülük, aldatma ve aldanış içinde, ölümün ta gölgesinde yatan bir dünya var—uykuda, uykuda. Onları uyandırmak için ruhun çilesini kim hissediyor? Onlara hangi ses ulaşabilir? Aklım, şu işaretin verileceği geleceğe götürülüyor: ‘İşte, Damat geliyor; O’nu karşılamaya çıkın.’ Ama bazıları kandillerini dolduracak yağı edinmeyi geciktirmiş olacak ve çok geç fark edecekler ki, yağla temsil edilen karakter devredilemez. O yağ, Mesih’in doğruluğudur. O, karakteri temsil eder ve karakter devredilemez. Hiç kimse onu bir başkası için elde edemez. Her biri, günahın her lekesinden arındırılmış bir karakteri kendisi için edinmelidir. Bible Echo, 4 Mayıs 1896.
The foolish virgins do not possess the character necessary to succeed in the soon-coming crisis. They lack Christ’s righteousness. But the oil is also a message, and the oil in the parable of the ten virgins in the “last days” is the final warning message represented by the Revelation of Jesus Christ that is to be heard, read and kept.
Akılsız kızlar, yaklaşan krizde başarılı olmak için gerekli karaktere sahip değiller. Mesih’in doğruluğundan yoksunlar. Ama yağ aynı zamanda bir mesajdır; “son günlerde” on kız benzetmesindeki yağ, işitilmesi, okunması ve tutulması gereken, İsa Mesih’in Vahyi ile temsil edilen son uyarı mesajıdır.
“The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth. The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God’s Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.
Bütün yeryüzüne egemen Rab'bin yanında duran meshedilmiş olanlar, bir zamanlar Şeytan'a örtücü keruv olarak verilen göreve sahiptirler. Tahtını kuşatan kutsal varlıklar aracılığıyla, Rab yeryüzünün sakinleriyle sürekli iletişimde kalır. Altın yağ, Tanrı'nın lütfunu simgeler; bu lütuf sayesinde Tanrı, imanlıların kandillerini titreyip sönmemeleri için sürekli besler. Tanrı'nın Ruhu'nun mesajları aracılığıyla bu kutsal yağ gökten dökülmeseydi, kötülüğün güçleri insanlar üzerinde bütünüyle egemenlik kurardı.
“God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God’s Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, ‘Show me thy glory,’ the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. ‘Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.’ By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God’s children shine as lights in the world.” Review and Herald, July 20, 1897.
Tanrı’nın onuru, bize gönderdiği mesajları kabul etmediğimizde zedelenir. Böylece, karanlıkta olanlara iletmemiz için ruhlarımıza dökmek istediği altın yağı reddetmiş oluruz. “İşte, damat geliyor; onu karşılamaya çıkın” çağrısı geldiğinde, kutsal yağı almamış, yüreklerinde Mesih’in lütfuna değer vermemiş olanlar, akılsız kızlar gibi, Rab’le buluşmaya hazır olmadıklarını anlayacaklardır. Kendilerinde o yağı elde edecek güç yoktur ve yaşamları mahvolur. Ama Tanrı’nın Kutsal Ruhu istenirse, Musa’nın yaptığı gibi, “Yüceliğini bana göster” diye yalvarırsak, Tanrı’nın sevgisi yüreklerimize dökülecektir. Altın borular aracılığıyla altın yağ bize aktarılacaktır. “Güçle, kuvvetle değil, ancak Ruhumla,” diyor Her Şeye Egemen RAB. Doğruluk Güneşi’nin parlak ışınlarını alarak, Tanrı’nın çocukları dünyada ışıklar gibi parlarlar. Review and Herald, 20 Temmuz 1897.
The “oil” is the final message, which once again, is the Revelation of Jesus Christ. In the passage those who wish to have the oil need to plead to God as did Moses in Horeb’s cave. But notice that if we are to “plead, as did Moses” that God would “show” us His “glory,” we must first ask for the Holy Spirit who is the Comforter. If we do, then by angels and the two golden pipes we shall receive of Christ righteousness. We deceive ourselves if we think we can pray and plead for Christ’s character as the traditions and customs of Laodicean Adventism suggests should be done, while at the same time we are refusing the message of the Revelation of Jesus Christ. His righteousness is conveyed to us through the “messages of God’s Spirit,” that are conveyed by the two anointed ones that stand before God’s throne. When we reject his message, we reject His righteousness.
"Yağ", son mesajdır; bu da bir kez daha İsa Mesih'in Vahyi'dir. Metinde, yağa sahip olmak isteyenlerin, Horeb'deki mağarada Musa'nın yaptığı gibi Tanrı'ya yakarmaları gerekir. Ama şuna dikkat edin: Eğer Musa'nın yaptığı gibi yalvarıp Tanrı'nın bize O'nun "yüceliğini" "göstermesini" istemek istiyorsak, önce Tesellici olan Kutsal Ruh'u istemeliyiz. Bunu yaparsak, melekler ve iki altın boru aracılığıyla Mesih'in doğruluğundan alacağız. Laodikya Adventizminin gelenek ve göreneklerinin önerdiği şekilde Mesih'in karakteri için dua edip yakarabileceğimizi, aynı zamanda da İsa Mesih'in Vahyi'nin mesajını reddedebileceğimizi sanıyorsak, kendimizi aldatıyoruz. O'nun doğruluğu, Tanrı'nın tahtının önünde duran iki meshedilmiş kişinin ilettiği "Tanrı'nın Ruhu'nun mesajları" aracılığıyla bize ulaştırılır. O'nun mesajını reddettiğimizde, O'nun doğruluğunu da reddederiz.
Then answered I, and said unto him, What are these two olive trees upon the right side of the candlestick and upon the left side thereof? And I answered again, and said unto him, What be these two olive branches which through the two golden pipes empty the golden oil out of themselves? And he answered me and said, Knowest thou not what these be? And I said, No, my lord. Then said he, These are the two anointed ones, that stand by the Lord of the whole earth. Zechariah 4:11–14.
Ben de cevap verip ona dedim: Şamdanın sağında ve solunda bulunan şu iki zeytin ağacı nedir? Yine cevap verip ona dedim: İki altın boru aracılığıyla içlerinden altın yağı akıtan şu iki zeytin dalı nedir? O da bana cevap verip dedi: Bunların ne olduğunu bilmiyor musun? Ben, “Hayır, efendim” dedim. Bunun üzerine dedi ki: Bunlar, bütün dünyanın Rab’binin yanında duran iki meshedilmiş kişidir. Zekeriya 4:11-14.
The two “anointed ones, that stand by the Lord of the whole earth,” are also represented as the two witnesses of Revelation eleven.
“Bütün dünyanın Rab’bi’nin yanında duran” iki “meshedilmiş kişi”, Vahiy’in on birinci bölümündeki iki tanık olarak da temsil edilir.
“Concerning the two witnesses the prophet declares further: ‘These are the two olive trees, and the two candlesticks standing before the God of the earth.’ ‘Thy word,’ said the psalmist, ‘is a lamp unto my feet, and a light unto my path.’ Revelation 11:4; Psalm 119:105. The two witnesses represent the Scriptures of the Old and the New Testament.” The Great Controversy, 267.
İki tanık hakkında peygamber ayrıca şöyle der: “Bunlar, yeryüzünün Tanrısı’nın huzurunda duran iki zeytin ağacı ve iki şamdandır.” Mezmur yazarı şöyle dedi: “Sözün, ayaklarıma kandil, yoluma ışıktır.” Vahiy 11:4; Mezmur 119:105. İki tanık, Eski ve Yeni Antlaşma’nın Kutsal Yazılarını temsil eder. Büyük Anlaşmazlık, 267.
Whether we consider Zechariah’s or John’s testimony of the two witnesses, the context of either testimony is the communication process that is the very first truth mentioned in association with the message of the Revelation of Jesus Christ in Revelation chapter one and verse one. From the Father, to the Son, to the angels, to a prophet to the church. The process in which Christ speaks to mankind is a major understanding that He seeks to reveal within the final warning message. This corresponds with the emphasis in the presentation of both the first and third angel’s messages.
İster Zekeriya’nın ister Yuhanna’nın iki tanıkla ilgili tanıklığını ele alalım, her iki tanıklığın bağlamı da Vahiy 1:1’de, İsa Mesih’in Vahyi’yle bağlantılı olarak ilk zikredilen hakikat olan iletişim sürecidir. Baba’dan Oğul’a, Oğul’dan meleklere, meleklerden bir peygambere, peygamberden kiliseye. Mesih’in insanlığa konuştuğu süreç, son uyarı mesajı kapsamında ortaya koymak istediği önemli bir gerçektir. Bu, hem birinci hem de üçüncü melek mesajlarının sunumundaki vurguyla uyumludur.
The message of the first angel is represented by William Miller. Miller possesses several prophetic characteristics that must be recognized. He was the “Father” of the movement, which in terms of the Alpha and Omega demands that there would be a son. He represented a movement represented by the name “Millerite,” which is the word for a type of rock. He was used to organize a set of biblical rules of prophetic interpretation. Those rules become a major component of the communication of the messages of God’s Spirit that were either refused or accepted as those of Miller’s generation chose whether to retain their foolish Laodicean condition or to become wise Philadelphians. As the father of the message of the first angel, he typifies a movement that will proclaim the message of the third angel’s message, and that movement’s understanding of the message will be directed by a special set of biblical rules of prophetic interpretation that establish the message of the third angel as soundly as Miller was used to establish the message of the first angel. God never changes, Jesus Christ the same yesterday, today and forever.
Birinci meleğin mesajı William Miller tarafından temsil edilir. Miller, tanınması gereken birkaç peygamberî niteliğe sahiptir. Hareketin “Babası”ydı; Alfa ve Omega bağlamında bu, bir oğulun da bulunması gerektiği anlamına gelir. “Millerite” adıyla anılan bir hareketi temsil ediyordu; bu ad bir kaya türünün adıdır. Onun aracılığıyla peygamberlik yorumuna ilişkin bir dizi Kutsal Kitap kuralı düzenlendi. Bu kurallar, Tanrı’nın Ruhu’nun mesajlarının iletilmesinin başlıca bir bileşeni hâline geldi; Miller’ın kuşağı, budalaca Laodikya hâllerini sürdürmeyi mi yoksa bilge Filadelfyalılar olmayı mı seçeceklerine karar verirken bu mesajlar ya reddedildi ya da kabul edildi. Birinci meleğin mesajının babası olarak, üçüncü meleğin mesajını ilan edecek bir hareketi temsil eder; ve o hareketin mesaja ilişkin anlayışı, üçüncü meleğin mesajını, Miller’ın birinci meleğin mesajını kurmak için kullanıldığı kadar sağlam biçimde kuran, peygamberlik yorumuna ilişkin özel bir Kutsal Kitap kuralları dizisi tarafından yönlendirilecektir. Tanrı asla değişmez, İsa Mesih dün, bugün ve sonsuza dek aynıdır.
Do not err, my beloved brethren. Every good gift and every perfect gift is from above, and cometh down from the Father of lights, with whom is no variableness, neither shadow of turning. Of his own will begat he us with the word of truth, that we should be a kind of firstfruits of his creatures. James 1:16–18.
Aldanmayın, sevgili kardeşlerim. Her iyi armağan ve her kusursuz armağan yukarıdandır ve ışıkların Babası’ndan iner; onda ne değişkenlik vardır ne de dönmenin gölgesi. Kendi isteğiyle bizi gerçeğin sözüyle doğurdu; öyle ki yarattıklarının ilk ürünleri olalım. Yakup 1:16-18.
In the beginning or the end of Adventism, the messages of God’s Spirit which are represented by the oil, are conveyed through the two witnesses. At the beginning with the Millerites the two witnesses were the Old and New Testaments and at the end they are the Bible and the Spirit of Prophecy. This is the reason why John, who most perfectly illustrates the end of God’s people in the last days of the investigative judgment was in the isle of Patmos.
Adventizmin başında da sonunda da, yağla simgelenen Tanrı’nın Ruhu’nun mesajları iki tanık aracılığıyla iletilir. Başlangıçta, Milleritlerle birlikte, iki tanık Eski ve Yeni Ahit’ti; sonunda ise iki tanık Kutsal Kitap ve Peygamberlik Ruhu’dur. İşte bu nedenle, soruşturma yargısının son günlerinde Tanrı halkının sonunu en yetkin biçimde tasvir eden Yuhanna, Patmos adasındaydı.
I John, who also am your brother, and companion in tribulation, and in the kingdom and patience of Jesus Christ, was in the isle that is called Patmos, for the word of God, and for the testimony of Jesus Christ. Revelation 1:9.
Ben, kardeşiniz ve sıkıntıda, İsa Mesih'in egemenliğinde ve sabrında sizinle paydaş olan Yuhanna, Tanrı'nın sözü ve İsa Mesih'in tanıklığı uğruna Patmos denen adadaydım. Vahiy 1:9.
The prophetic setting of Patmos represents that John is being persecuted. He was being persecuted for receiving the messages of God’s spirit that identify the Revelation of Jesus Christ through the Bible and Spirit of Prophecy.
Patmos’un peygamberî bağlamı, Yuhanna’nın zulüm gördüğünü gösterir. O, Kutsal Kitap ve Peygamberlik Ruhu aracılığıyla İsa Mesih’in Vahyi’ni belirten Tanrı’nın ruhundan gelen mesajları aldığı için zulüm görüyordu.
The persecution of God’s “last day” people is also represented in Revelation eleven when the two witnesses are slain in the streets, and everyone celebrates their death. In chapter eleven those two witnesses are Elijah and Moses. They have given their testimony for three and a half years and then they are slain, but they were thereafter resurrected.
Tanrı'nın 'son gün' halkına yönelik zulüm, Vahiy'in on birinci bölümünde de temsil edilir; iki tanık sokaklarda öldürüldüğünde herkes onların ölümünü kutlar. On birinci bölümde bu iki tanık İlyas ve Musa'dır. Üç buçuk yıl boyunca tanıklık ettiler ve sonra öldürüldüler; ancak daha sonra diriltildiler.
All the prophets speak more of the last days than they do their own history, so if there is ever a book that is speaking of the last days it is the book of Revelation where all the books of the Bible meet and end. There must therefore be a “message” in the last days that is slain, and thereafter resurrected. Revelation eleven illustrated the history of the French Revolution, but it more directly illustrates an attack against the message of the third angel in the last days. The message and the movement that was typified by Miller’s message and movement suffered that attack and died on July 18, 2020. According to Revelation eleven that attack would be carried out by the beast that ascended up out of the bottomless pit.
Tüm peygamberler, kendi tarihlerinden çok, son günlerden söz eder; dolayısıyla, son günlerden söz eden bir kitap varsa, o Kutsal Kitap’taki tüm kitapların buluşup sona erdiği Vahiy Kitabı’dır. Öyleyse son günlerde öldürülen ve ardından dirilen bir "mesaj" olmalıdır. Vahiy 11, Fransız Devrimi’nin tarihini tasvir eder; ancak daha doğrudan olarak, son günlerde üçüncü meleğin mesajına yönelik bir saldırıyı tasvir eder. Miller’ın mesajı ve hareketiyle simgelenen mesaj ve hareket, o saldırıya uğradı ve 18 Temmuz 2020’de öldü. Vahiy 11’e göre, o saldırı dipsiz çukurdan çıkan canavar tarafından gerçekleştirilecektir.
And when they shall have finished their testimony, the beast that ascendeth out of the bottomless pit shall make war against them, and shall overcome them, and kill them. And their dead bodies shall lie in the street of the great city, which spiritually is called Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified. Revelation 11:8, 9.
Ve tanıklıklarını tamamladıklarında, dipsiz çukurdan yükselen canavar onlara karşı savaş açacak, onları yenecek ve öldürecek. Ve cesetleri, ruhsal olarak Sodom ve Mısır diye adlandırılan, Rabbimizin de çarmıha gerildiği büyük kentin sokağında yatacak. Vahiy 11:8, 9.
Sister White informs us that the “bottomless pit” represents a new manifestation of satanic power.
White Kardeş bize, "dipsiz kuyu"nun şeytani gücün yeni bir tezahürünü temsil ettiğini bildirir.
“‘When they shall have finished [are finishing] their testimony.’ The period when the two witnesses were to prophesy clothed in sackcloth ended in 1798. As they were approaching the termination of their work in obscurity, war was to be made upon them by the power represented as ‘the beast that ascendeth out of the bottomless pit.’ In many of the nations of Europe the powers that ruled in Church and State had for centuries been controlled by Satan, through the medium of the papacy. But here is brought to view a new manifestation of Satanic power.” The Great Controversy, 268.
"'Tanıklıklarını tamamladıklarında [tamamlamak üzereyken].' İki tanığın çul kuşanmış halde peygamberlik edecekleri dönem 1798'de sona erdi. Gözlerden uzak sürdürdükleri hizmetlerinin sonuna yaklaşırken, onlara 'dipsiz çukurdan çıkan canavar' olarak temsil edilen güç tarafından savaş açılacaktı. Avrupa'nın birçok ülkesinde Kilise ve Devlete hükmeden güçler, yüzyıllar boyunca papalık aracılığıyla Şeytan'ın denetimi altında olmuşlardı. Ama burada şeytani gücün yeni bir tezahürü gözler önüne seriliyor." Büyük Mücadele, 268.
There are three powers identified in the book of Revelation that come from the bottomless pit, the first mentioned is Islam in Revelation chapter nine verse two, the second is atheism of the French Revolution in chapter eleven verse eight and the third is modern Rome in chapter seventeen verse eight. The “new manifestation” in the last days that will not only attack the movement typified by the Millerite movement, but also attack the world is the counterfeit awakening of the counterfeit Midnight Cry known as “Woke-ism.” Woke-ism represents a “new manifestation of satanic power” which is upheld by the current Jesuit antichrist and is promoted through the merchants, the political leaders of the United Nations, the liberal representatives in the fallen churches of Protestantism in the United States, and the Democratic party in conjunction with the RINO-Republicans who either promote or permit the promotion of all the variations of the deviant lifestyles of the homosexual community as represented in chapter eleven as “Sodom.” These three powers are what lead the world to Armageddon, and they are also represented by “Egypt,” the symbol of atheism and worldliness. Set within the anarchy of the French Revolution, which is another element of these three powers that make up what Sister White calls the “evil confederacy,” either directly promote or allow Woke-ism. Woke-ism is the satanic counterfeit of the awakening of the ten virgins. We have more to discuss on these lines, but we need first to address the aftermath of the murder in the street that was accomplished on July 18, 2020.
Vahiy kitabında dipsiz çukurdan çıkan üç güç tanımlanmıştır; ilki, Vahiy dokuzuncu bölüm ikinci ayette zikredilen İslam; ikincisi, on birinci bölüm sekizinci ayette Fransız Devrimi’nin ateizmi; üçüncüsü ise on yedinci bölüm sekizinci ayette modern Roma’dır. Son günlerdeki “yeni tezahür”, yalnızca Millerci hareketle temsil edilen hareketi değil, dünyayı da hedef alacak olan, “Wokecilik” olarak bilinen sahte Gece Yarısı Çığlığı’nın sahte uyanışıdır. Wokecilik, mevcut Cizvit deccal tarafından desteklenen ve tüccarlar, Birleşmiş Milletler’in siyasi liderleri, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Protestanlığın düşmüş kiliselerindeki liberal temsilciler ve “RINO”-Cumhuriyetçilerle birlikte Demokrat Parti aracılığıyla, on birinci bölümde “Sodom” olarak temsil edilen eşcinsel topluluğun sapkın yaşam tarzlarının tüm varyasyonlarının ya bizzat teşvik edilmesi ya da teşvikine izin verilmesi yoluyla yayılan “şeytani gücün yeni bir tezahürü”nü temsil eder. Bu üç güç, dünyayı Armagedon’a sürükleyen unsurlardır ve aynı zamanda, ateizmin ve dünyevîliğin sembolü olan “Mısır” ile de temsil edilirler. Kızkardeş White’ın “şer ittifakı” olarak adlandırdığı yapıyı oluşturan bu üç gücün bir başka unsuru olan Fransız Devrimi’nin anarşisi bağlamında, Wokecilik ya doğrudan teşvik edilir ya da buna izin verilir. Wokecilik, on bakirenin uyanışının şeytani bir sahtesidir. Bu konular üzerinde tartışacak daha çok şeyimiz var, fakat önce 18 Temmuz 2020’de sokakta işlenen cinayetin ardından ortaya çıkan sonuçları ele almamız gerekiyor.
And also, dear Reader, please understand I have no support to offer to the Republican party. There is no political persuasion that I have any confidence in. It is simply the prophetic dynamics that exist in the United States, the United Nations and the Papacy that I am pointing out. Those dynamics will be more specifically addressed when we begin to directly address the two horns that parallel each other from 1798 until the Sunday law.
Ayrıca, sevgili Okur, lütfen Cumhuriyetçi Parti’ye sunabileceğim bir desteğim olmadığını anlayın. Güven duyduğum hiçbir siyasi görüş yok. Benim işaret ettiğim şey yalnızca Amerika Birleşik Devletleri’nde, Birleşmiş Milletler’de ve Papalık’ta var olan peygamberî dinamiklerdir. 1798’den Pazar Yasası’na kadar birbirine paralel giden iki boynuzu doğrudan ele almaya başladığımızda, bu dinamikler daha ayrıntılı biçimde ele alınacaktır.
The satanic Woke-ism that represents a counterfeit Midnight Cry precedes the actual Midnight Cry and before the time of the genuine Midnight Cry, those that have been slain in the streets will ultimately evolve into either a foolish or wise virgin. The period of time when the binding off of our characters into either the bundle destined for the fire of destruction or as the bundle for the heavenly garner is now here.
Sahte bir Gece Yarısı Çığlığını temsil eden şeytani wokecilik, gerçek Gece Yarısı Çığlığından önce gelir ve gerçek Gece Yarısı Çığlığının zamanı gelmeden önce, sokaklarda öldürülenler nihayetinde ya akılsız ya da akıllı birer bakireye dönüşeceklerdir. Karakterlerimizin ya yıkım ateşine gidecek demet, ya da göksel ambara toplanacak demet olarak bağlandığı zaman dilimi artık geldi.
Sister White identifies that in the tarrying time the foolish virgins of the Millerite history reacted to the testing disappointment differently than the wise virgins, thus suggesting that by the tarrying time their characters were already settled. But Jeremiah’s testimony informs us that we can choose to return to God and He will not only return to us, but He will make us a fenced brazen wall against the wicked and the terrible as we are used as his mouth piece in the ensuing crisis. It is at that prophetic point that Jesus promises to comfort us. This is the significance of John’s four chapters that are set within our current history.
Kardeş White, gecikme döneminde Milleritlerin tarihinde akılsız kızların sınayıcı hayal kırıklığına akıllı kızlardan farklı tepki verdiklerini belirterek, böylece gecikme dönemine gelindiğinde karakterlerinin zaten oturmuş olduğunu ima eder. Ancak Yeremya’nın tanıklığı, Tanrı’ya dönmeyi seçebileceğimizi ve O’nun yalnızca bize dönmekle kalmayıp, ardından gelen krizde O’nun sözcüsü olarak hizmet ederken bizi kötülere ve dehşet saçanlara karşı korunaklı bir tunç duvar haline getireceğini bildirir. İşte peygamberlik açısından o noktada İsa bizi teselli edeceğine söz verir. Bu, içinde bulunduğumuz mevcut tarihte yer alan Yuhanna’nın dört bölümünün önemidir.
The oil is the Holy Spirit, it is character and it is the messages of God’s Spirit. God’s Spirit is the “Comforter.” As God so loved the world that He gave His only-begotten Son, and as Jesus sacrificed His godly being to willingly accept the humanity he had created as part of Himself for eternity, so too the Holy Spirit that is given in this period of time will abide with us forever.
Yağ, Kutsal Ruh'tur; o, karakterdir ve Tanrı'nın Ruhunun mesajlarıdır. Tanrı'nın Ruhu "Tesellici"dir. Nasıl ki Tanrı dünyayı o kadar sevdi ki biricik Oğlu'nu verdi ve İsa da yaratmış olduğu insanlığı sonsuza dek kendisinin bir parçası olarak kabul etmek üzere tanrısal varlığını gönüllü olarak feda ettiyse, aynı şekilde bu dönemde verilen Kutsal Ruh da sonsuza dek bizimle kalacaktır.
If ye love me, keep my commandments. And I will pray the Father, and he shall give you another Comforter, that he may abide with you forever; Even the Spirit of truth; whom the world cannot receive, because it seeth him not, neither knoweth him: but ye know him; for he dwelleth with you, and shall be in you. I will not leave you comfortless: I will come to you. John 14:15–18.
Beni seviyorsanız, buyruklarımı yerine getirin. Ben de Baba’dan isteyeceğim; O da size sonsuza dek sizinle kalsın diye başka bir Tesellici verecek: Gerçeğin Ruhu. Dünya onu alamaz, çünkü onu ne görür ne de tanır; ama siz onu tanıyorsunuz; çünkü sizinle birlikte yaşıyor ve içinizde olacaktır. Sizi tesellisiz bırakmayacağım; size geleceğim. Yuhanna 14:15-18.
This sacrifice of the Spirit in choosing to abide with human beings forever, parallels the sacrifice of the other two persons of the heavenly trio. Perhaps as significant as the sacrifice of the Spirit in His willingness to live within each of the redeemed for eternity is that the arrival of the “Comforter” in this particular history identifies when God’s people are sealed for eternity.
Ruh’un insanlarla sonsuza dek birlikte yaşamayı seçmesindeki bu fedakârlık, göksel üçlünün diğer iki kişisinin fedakârlığıyla paralellik gösterir. Belki de Ruh’un, kurtarılanların her birinin içinde sonsuza dek yaşamaya razı oluşundaki fedakârlığı kadar önemli olan şey, bu belirli tarihsel bağlamda “Tesellici”nin gelişinin Tanrı’nın halkının sonsuza dek mühürlendiği zamanı belirlemesidir.
And grieve not the holy Spirit of God, whereby ye are sealed unto the day of redemption. Ephesians 4:30.
Tanrı'nın Kutsal Ruhu'nu üzmeyin; O'nunla kurtuluş gününe kadar mühürlendiniz. Efesliler 4:30.
In the history where the promise of the Comforter is perfectly fulfilled, which is the history of the one hundred and forty-four thousand the Spirit will “abide” in us “forever.” Every Christian that met the requirements of the gospel received the Holy Spirit and was therefore “sealed unto the day of redemption,” but that sealing simply points forward to the time when the one hundred and forty-four thousand are to be sealed during this current history. In Ephesians those that are sealed unto the day of redemption are contrasted with those who “grieve” the “Holy Spirit.” They grieve the Holy Spirit by refusing to accept the communications of God’s Spirit, and thus refuse the golden oil. When Christ promises to send us the “Comforter” “the Spirit of truth” in this period of disappointment, He is promising to place His seal upon us, and His seal represents the keeping of His commandments, particularly the Sabbath commandment, which is the day that John received the revelation and which is the issue that is about to confront the world.
Tesellici'nin vaadinin eksiksiz biçimde yerine getirildiği tarihte—ki bu, yüz kırk dört binin tarihidir—Kutsal Ruh, içimizde "sonsuzlara dek" "kalacak". İncil'in gereklerini yerine getiren her Hristiyan Kutsal Ruh'u aldı ve bu nedenle "kurtuluş günü için mühürlendi"; ancak bu mühürleme, yalnızca içinde bulunduğumuz bu tarihsel dönemde yüz kırk dört binin mühürleneceği zamana işaret eder. Efesliler'de "kurtuluş günü için mühürlenenler" ile "Kutsal Ruh"u "kederlendirenler" karşıt tutulur. Kutsal Ruh'u, Tanrı'nın Ruhu'nun ilettiği mesajları kabul etmeyi reddederek kederlendirirler ve böylece altın yağı reddederler. Mesih bu hayal kırıklığı döneminde bize "Tesellici"yi, "gerçeğin Ruhu"nu göndermeyi vaat ettiğinde, üzerimize O'nun mührünü basmayı vaat etmektedir; ve O'nun mührü, buyruklarını tutmayı, özellikle de Yuhanna'nın vahyi aldığı gün olan Sebt buyruğunu temsil eder; bu da dünyanın yakında yüzleşmek üzere olduğu meseledir.
The sealing of the wise virgins is accomplished before the test of the Sunday law, for it is there that the characters of both the wise and foolish will be manifested, and character is never developed in a crisis, it is simply manifested. The sealing represents, among other things a transformation from the mind of a Laodicean into the mind of a Philadelphian. The problem is that for that transformation to be accomplished, the first test for each of us is to genuinely understand that heretofore we have been Laodiceans, for as Laodiceans our primary spiritual attitude is that everything is alright, when everything is actually all wrong. That attitude must be set aside, it is one of the vile things that must be separated from the precious.
Akıllı kızların mühürlenmesi, Pazar yasası imtihanından önce tamamlanır; çünkü orada hem akıllı kızların hem akılsız kızların karakterleri açığa çıkacaktır ve karakter hiçbir zaman bir kriz anında geliştirilmez; yalnızca açığa çıkar. Mühürlenme, başka şeylerin yanı sıra, bir Laodikyalının zihniyetinden bir Filadelfyalının zihniyetine dönüşümü temsil eder. Sorun şu ki, bu dönüşümün gerçekleşebilmesi için, her birimiz için ilk imtihan, şimdiye dek Laodikyalı olduğumuzu gerçekten anlamaktır; zira Laodikyalılar olarak başlıca ruhsal tutumumuz, her şeyin yolunda olduğu düşüncesidir, oysa gerçekte her şey bütünüyle yanlıştır. Bu tutum bir kenara bırakılmalıdır; kıymetli olandan ayrılması gereken bayağı şeylerden biridir.
“Just as soon as the people of God are sealed in their foreheads—it is not any seal or mark that can be seen, but a settling into the truth, both intellectually and spiritually, so they cannot be moved—just as soon as God’s people are sealed and prepared for the shaking, it will come. Indeed, it has begun already; the judgments of God are now upon the land, to give us warning, that we may know what is coming.” Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1161.
"Tanrı’nın halkının alınlarına mühür vurulur vurulmaz—bu, gözle görülebilen herhangi bir mühür ya da işaret değil, onların sarsılamayacak şekilde hem zihinsel hem de ruhsal bakımdan gerçeğe yerleşmeleridir—Tanrı’nın halkı mühürlenip sarsıntıya hazırlanır hazırlanmaz, o gelecek. Nitekim çoktan başladı bile; Tanrı’nın yargıları şimdi yeryüzünde, bize uyarı vermek, neyin gelmekte olduğunu bilelim diye." Yedinci Gün Adventist Kutsal Kitap Yorumu, cilt 4, 1161.
The “Comforter” that Jesus promises to His disciples who comforts them in the time of disappointment guides His people into all truth, and it is through a “settling into the truth” that we are sealed. The “truth” which God’s people are to settle into at this point is the “truth” that is unsealed just before probation closes, for the “time is at hand.” That truth is the structure of the hidden history of the seven thunders, and that hidden history identifies the history where the Revelation of Jesus Christ is opened up. The hidden history of the seven thunders will be fulfilled at the very time that “truth” represented as the hidden history is unsealed. The unsealing of the “truth” is what seals those who receives the message that has been previously sealed.
İsa’nın öğrencilerine vaat ettiği ve hayal kırıklığı zamanında onları teselli eden “Tesellici”, halkını bütün gerçeğe yöneltir; biz de “gerçeğe yerleşme” yoluyla mühürleniriz. Tanrı’nın halkının bu aşamada yerleşmesi gereken “gerçek”, “zaman yakındır” çünkü lütuf dönemi kapanmadan hemen önce mührü açılan “gerçek”tir. O gerçek, yedi gök gürlemesinin gizli tarihinin yapısıdır ve o gizli tarih, İsa Mesih’in Vahyi’nin açığa çıkarıldığı tarihi belirler. Yedi gök gürlemesinin gizli tarihi, gizli tarih olarak temsil edilen o “gerçek”in mührünün açıldığı tam zamanda gerçekleşecektir. Daha önce mühürlenmiş olan mesajı kabul edenleri mühürleyen şey, “gerçek”in mührünün açılmasıdır.
God’s people are sealed in their foreheads in advance of the shaking of the angry nations that occurs at the Sunday law, thus initiating national ruin. The Revelation of Jesus Christ is the “sayings of the prophecy of” the book of Revelation that are no longer to be sealed, for the time is at hand. It is the truth that now is to be read, heard and most importantly to be kept, if we are to be blessed.
Tanrı’nın halkı, Pazar yasası sırasında meydana gelen ve böylece ulusal yıkımı başlatan öfkeli ulusların sarsıntısından önce alınlarına mühürlenir. İsa Mesih’in Vahyi, artık mühürlenmeyecek olan Vahiy kitabının “peygamberliğin sözleri”dir; çünkü zaman yakındır. Bereketlenmek istiyorsak, şimdi okunup işitilip, en önemlisi de tutulması gereken hakikat budur.
Judas saith unto him, not Iscariot, Lord, how is it that thou wilt manifest thyself unto us, and not unto the world? Jesus answered and said unto him, If a man love me, he will keep my words: and my Father will love him, and we will come unto him, and make our abode with him. He that loveth me not keepeth not my sayings: and the word which ye hear is not mine, but the Father’s which sent me. These things have I spoken unto you, being yet present with you. But the Comforter, which is the Holy Ghost, whom the Father will send in my name, he shall teach you all things, and bring all things to your remembrance, whatsoever I have said unto you. John 14:22–26.
İskariot olmayan Yahuda ona dedi: “Rab, kendini bize, dünyaya değil, nasıl göstereceksin?” İsa ona cevap vererek dedi: “Bir kimse beni severse, sözlerimi tutar; Babam da onu sever ve biz ona gelir, onunla birlikte kalırız. Beni sevmeyen sözlerimi tutmaz; ve sizin işittiğiniz söz benim değil, beni gönderen Baba’nındır. Bu sözleri size, hâlâ aranızdayken söyledim. Ama Tesellici, yani Kutsal Ruh, Baba’nın benim adımla göndereceği, size her şeyi öğretecek ve size söylediğim her şeyi hatırlatacaktır.” Yuhanna 14:22-26.
For those who keep the message that is being unsealed, the promise is that the Comforter will “teach” us “all things” “whatsoever” Jesus has said “unto you.” This is the promise that was fulfilled to the disciples of Emmaus and thereafter the eleven disciples. When Christ removed his hand from “holden” the Emmaus disciples’ eyes and thereafter “opened” the eleven disciples’ “understanding” so they could fully “understand the scriptures,” He was recording a promise for those living in the “last days” who will return from their disappointment, repent of their Laodicean condition and accept the “truth.” The “Comforter” in the “last days” will “bring all things to” our “remembrance” as he teaches us “all things.” Just as significant as bringing past truths to our remembrance as He teaches us all things, He will also “show us things to come.”
Mühürü açılmakta olan mesajı koruyanlar için vaat şudur: Tesellici, İsa’nın "size" söylemiş olduğu "her ne" varsa, bize "her şeyi" "öğretecektir." Bu vaat, Emaus’taki öğrencilerde ve ardından on bir öğrencide gerçekleşti. Mesih, Emaus’taki öğrencilerin "tutulu" gözlerinden elini çektiğinde ve ardından on bir öğrencinin "anlayışını" "açıp" Kutsal Yazıları tam olarak "anlayabilsinler" diye, "son günlerde" yaşayan, hayal kırıklıklarından geri dönecek, Laodikya durumlarından tövbe edip "gerçeği" kabul edecek olanlar için bir vaat kaydediyordu. "Son günlerde" "Tesellici", bize "her şeyi" öğretirken "her şeyi" "hatırımıza getirecek." Bize her şeyi öğretirken geçmişteki gerçekleri hatırlatması ne kadar önemliyse, aynı şekilde "gelecek olanları da bize gösterecek."
Nevertheless I tell you the truth; It is expedient for you that I go away: for if I go not away, the Comforter will not come unto you; but if I depart, I will send him unto you. And when he is come, he will reprove the world of sin, and of righteousness, and of judgment: Of sin, because they believe not on me; Of righteousness, because I go to my Father, and ye see me no more; Of judgment, because the prince of this world is judged. I have yet many things to say unto you, but ye cannot bear them now. Howbeit when he, the Spirit of truth, is come, he will guide you into all truth: for he shall not speak of himself; but whatsoever he shall hear, that shall he speak: and he will show you things to come. He shall glorify me: for he shall receive of mine, and shall show it unto you. John 16:7–14.
Yine de size gerçeği söylüyorum: Benim gitmem sizin için yararlıdır; çünkü gitmezsem Yardımcı size gelmeyecek; ama gidersem onu size göndereceğim. O geldiğinde, dünyayı günah, doğruluk ve yargı konusunda suçlu çıkaracak: Günah konusunda, çünkü bana iman etmiyorlar; doğruluk konusunda, çünkü Baba’ya gidiyorum ve artık beni görmeyeceksiniz; yargı konusunda, çünkü bu dünyanın hükümdarı yargılanmıştır. Size söyleyecek daha çok şeyim var, ama şimdi bunları kaldıramazsınız. Ne var ki o, gerçeğin Ruhu, geldiğinde sizi bütün gerçeğe yöneltecek; çünkü kendiliğinden konuşmayacak, ne işitirse onu söyleyecek ve gelecek olanları size bildirecek. Beni yüceltecek; çünkü benim olandan alacak ve size bildirecek. Yuhanna 16:7-14.
At this time the Comforter shall “guide” us into “truth,” “teach us all things,” including “things to come,” for at this time Jesus still has “many things to say unto” us. Those things whether they be things from our “remembrance,” “things to come” or the many “things” he has “yet” to say unto us is what seals us for the coming crisis. It does so, for his truth represents his creative power. He seals us in advance of the coming crisis, for He intends that we should be forewarned of the greatest period of persecution against His people that ever takes place in sacred history. That persecution specifically identifies that the words and actions which we have done in the past will be remembered and used against us as Christ’s words were twisted against him. Never-the-less we are to present the message as a witness against their rebellion as represented by Ezekiel and Christ.
Bu zamanda Tesellici bizi "gerçeğe" "yönlendirecek", "bize her şeyi öğretecek", buna "gelecek şeyler" de dahildir; çünkü bu zamanda İsa'nın hâlâ bize "söyleyeceği birçok şey" vardır. Bu şeyler, ister "hatırlama" ile ilgili şeyler olsun, ister "gelecek şeyler" olsun ya da bize "henüz" söyleyeceği pek çok "şey" olsun, yaklaşan kriz için bizi mühürleyen şeylerdir. Böyledir; çünkü O'nun gerçeği O'nun yaratıcı gücünü temsil eder. Yaklaşan krizden önce bizi mühürler; çünkü kutsal tarihte O'nun halkına karşı gerçekleşecek en büyük zulüm dönemi konusunda önceden uyarılmamızı istemektedir. Bu zulüm özellikle, geçmişte söylediğimiz sözlerin ve yaptığımız eylemlerin hatırlanıp, Mesih'in sözlerinin O'na karşı çarpıtıldığı gibi, aleyhimize kullanılacağını gösterir. Buna rağmen, Hezekiel ve Mesih'te görüldüğü gibi, onların isyanına karşı bir tanıklık olarak mesajı sunmalıyız.
Remember the word that I said unto you, The servant is not greater than his lord. If they have persecuted me, they will also persecute you; if they have kept my saying, they will keep yours also. But all these things will they do unto you for my name’s sake, because they know not him that sent me. If I had not come and spoken unto them, they had not had sin: but now they have no cloak for their sin. He that hateth me hateth my Father also. If I had not done among them the works which none other man did, they had not had sin: but now have they both seen and hated both me and my Father. But this cometh to pass, that the word might be fulfilled that is written in their law, They hated me without a cause. But when the Comforter is come, whom I will send unto you from the Father, even the Spirit of truth, which proceedeth from the Father, he shall testify of me. John 15:20–26.
Size söylediğim sözü hatırlayın: Kul efendisinden büyük değildir. Bana zulmettilerse, size de zulmedecekler; sözümü dinledilerse, sizin sözünüzü de dinleyecekler. Ama bütün bunları size benim adım uğruna yapacaklar; çünkü beni göndereni tanımıyorlar. Eğer gelip onlara konuşmamış olsaydım, günahları olmazdı; ama şimdi günahları için hiçbir mazeretleri yok. Benden nefret eden, Babamdan da nefret eder. Aralarında hiç kimsenin yapmadığı işleri yapmamış olsaydım, günahları olmazdı; ama şimdi hem beni hem de Babamı gördüler ve nefret ettiler. Ama bu, kendi yasalarında yazılı olan söz yerine gelsin diye oldu: “Benden sebepsiz yere nefret ettiler.” Ne var ki, Baba’dan size göndereceğim Yardımcı, yani Baba’dan çıkan Gerçeğin Ruhu, geldiğinde, o benim için tanıklık edecektir. Yuhanna 15:20-26.
The “Spirit of truth” who is the “Comforter” will “testify of” Christ, who is the “truth.” And the “truth” is the Alpha and Omega, the first and the last, the beginning and the ending. The hidden history of the seven thunders that is now being unsealed is the sealing message of the one hundred and forty-four thousand. In the aftermath of July 18, 2020 Jeremiah provides an example that we may choose to return to Him that first loved us. In accomplishing that work of returning we have the responsibility of separating the precious from the vile. If we work out our salvation, with fear and trembling and accomplish that work we will be sealed and immediately enter into the greatest crisis of earth’s history. We will also have the privilege of experiencing the history that prophets, kings and righteous men have desired to see.
"Gerçeğin Ruhu" olan "Yardımcı", "gerçek" olan Mesih için "tanıklık edecek". Ve "gerçek" Alfa ve Omega'dır, ilk ve son, başlangıç ve sondur. Şimdi mührü açılmakta olan yedi gök gürlemesinin gizli tarihi, yüz kırk dört binin mühürleme mesajıdır. 18 Temmuz 2020'nin ardından, Yeremya, ilk bizi seven O'na dönmeyi seçebilmemiz için örnek teşkil eder. Bu dönüş işini yerine getirirken, kıymetliyi bayağıdan ayırma sorumluluğumuz vardır. Eğer kurtuluşumuzu, korku ve titremeyle gerçekleştirir ve o işi tamamlarsak, mühürleneceğiz ve derhal yeryüzü tarihinin en büyük krizine gireceğiz. Ayrıca, peygamberlerin, kralların ve doğru insanların görmeyi arzuladığı tarihi deneyimleme ayrıcalığına da sahip olacağız.
Those that take up that work and return “will walk in the light proceeding from the throne of God,” and by “means of the angels there will be constant communication between heaven and earth,” which is the communication process identified in the opening verse of the book of Revelation.
O işi üstlenip geri dönenler "Tanrı'nın tahtından çıkan ışıkta yürüyecekler" ve "melekler aracılığıyla gökle yer arasında sürekli bir iletişim olacaktır"; bu da Vahiy kitabının açılış ayetinde belirtilen iletişim sürecidir.
“Not all in this world have taken sides with the enemy against God. Not all have become disloyal. There are a faithful few who are true to God; for John writes: ‘Here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’ Revelation 14:12. Soon the battle will be waged fiercely between those who serve God and those who serve Him not. Soon everything that can be shaken will be shaken, that those things that cannot be shaken may remain.
Bu dünyada herkes Tanrı’ya karşı düşmanın yanında yer almadı. Herkes sadakatsiz olmadı. Tanrı’ya sadık kalan az sayıda kişi var; çünkü Yuhanna şöyle yazar: ‘İşte burada, Tanrı’nın buyruklarını ve İsa’ya olan imanı koruyanlar.’ Vahiy 14:12. Yakında, Tanrı’ya hizmet edenlerle O’na hizmet etmeyenler arasında şiddetli bir savaş verilecek. Yakında sarsılabilir olan her şey sarsılacak ki sarsılamayanlar ayakta kalsın.
“Satan is a diligent Bible student. He knows that his time is short, and he seeks at every point to counterwork the work of the Lord upon this earth. It is impossible to give any idea of the experience of the people of God who shall be alive upon the earth when celestial glory and a repetition of the persecutions of the past are blended. They will walk in the light proceeding from the throne of God. By means of the angels there will be constant communication between heaven and earth. And Satan, surrounded by evil angels, and claiming to be God, will work miracles of all kinds, to deceive, if possible, the very elect. God’s people will not find their safety in working miracles, for Satan will counterfeit the miracles that will be wrought. God’s tried and tested people will find their power in the sign spoken of in Exodus 31:12–18. They are to take their stand on the living word: ‘It is written.’ This is the only foundation upon which they can stand securely. Those who have broken their covenant with God will in that day be without God and without hope.
Şeytan gayretli bir Kutsal Kitap öğrencisidir. Zamanının kısa olduğunu bilir ve Rab’bin bu dünyadaki işini her fırsatta boşa çıkarmaya çalışır. Göksel yücelik ile geçmişteki zulümlerin tekrarı iç içe geçtiğinde, yeryüzünde hayatta olacak Tanrı halkının yaşayacağı deneyime dair herhangi bir fikir vermek imkânsızdır. Tanrı’nın tahtından çıkan ışıkta yürüyeceklerdir. Melekler aracılığıyla gökle yeryüzü arasında sürekli bir iletişim olacaktır. Ve Şeytan, kötü meleklerle kuşatılmış olarak ve Tanrı olduğunu iddia ederek, mümkünse seçilmişlerin bile aldanması için her türden mucizeler yapacaktır. Tanrı’nın halkı güvenliğini mucizeler yapmakta bulmayacaktır, çünkü Şeytan gerçekleştirilecek mucizeleri taklit edecektir. Sınanmış ve denenmiş Tanrı halkı güçlerini Çıkış 31:12-18’de sözü edilen belirtide bulacaklardır. Onlar, ‘Yazılmıştır’ diyen yaşayan Söz üzerinde sağlam durmalıdır. Bu, güvenle üzerinde durabilecekleri tek temeldir. Tanrı ile yaptıkları antlaşmayı bozmuş olanlar ise o gün Tanrısız ve umutsuz kalacaklardır.
“The worshipers of God will be especially distinguished by their regard for the fourth commandment, since this is the sign of God’s creative power and the witness to His claim upon man’s reverence and homage. The wicked will be distinguished by their efforts to tear down the Creator’s memorial and to exalt the institution of Rome. In the issue of the conflict all Christendom will be divided into two great classes, those who keep the commandments of God and the faith of Jesus, and those who worship the beast and his image, and receive his mark. Although church and state will unite their power to compel all, ‘both small and great, rich and poor, free and bond,’ to receive the mark of the beast, yet the people of God will not receive it. Revelation 13:16. The prophet of Patmos beholds ‘them that had gotten the victory over the beast, and over his image, and over his mark, and over the number of his name, stand on the sea of glass, having the harps of God,’ and singing the song of Moses and the Lamb. Revelation 15:2.
Tanrı’ya tapanlar, dördüncü buyruğa gösterdikleri saygıyla özellikle ayırt edileceklerdir; çünkü bu, Tanrı’nın yaratıcı gücünün işareti ve insanın O’na göstermekle yükümlü olduğu saygı ve hürmet üzerindeki hakkının tanıklığıdır. Kötüler ise Yaratıcı’nın anıtını yıkma ve Roma kurumunu yüceltme çabalarıyla ayırt edileceklerdir. Çatışmanın sonucunda bütün Hristiyan dünyası iki büyük sınıfa ayrılacaktır: Tanrı’nın buyruklarını tutan ve İsa’nın imanına sahip olanlar ile canavara ve heykeline tapınan ve onun işaretini alanlar. Kilise ve devlet, “küçük ve büyük, zengin ve yoksul, özgür ve köle” herkesin canavarın işaretini almasını zorlamak için güçlerini birleştirecek olsa da, Tanrı’nın halkı bunu kabul etmeyecektir. Vahiy 13:16. Patmos’taki peygamber, “canavarın, heykelinin, işaretinin ve adının sayısı üzerinde zafer kazananların, Tanrı’nın lirlerini ellerinde tutarak cam gibi denizin üzerinde durduklarını” ve Musa’nın ve Kuzu’nun ilâhisini söylediklerini görür. Vahiy 15:2.
“Fearful tests and trials await the people of God. The spirit of war is stirring the nations from one end of the earth to the other. But in the midst of the time of trouble that is coming,—a time of trouble such as has not been since there was a nation,—God’s chosen people will stand unmoved. Satan and his host cannot destroy them, for angels that excel in strength will protect them.” Testimonies, volume 9, 15–17.
"Korkunç imtihanlar ve denemeler Tanrı'nın halkını bekliyor. Savaş ruhu, yeryüzünün bir ucundan öteki ucuna ulusları kışkırtıyor. Ama yaklaşmakta olan sıkıntı zamanının ortasında—uluslar var olduğundan beri benzeri görülmemiş bir sıkıntı zamanı—Tanrı'nın seçilmiş halkı sarsılmadan ayakta duracak. Şeytan ve ordusu onları yok edemeyecekler, çünkü kudretçe üstün olan melekler onları koruyacak." Tanıklıklar, cilt 9, 15-17.
It is worthwhile to recognize that this passage is the ending of a chapter that begins on page eleven of Testimonies volume nine, which can be recognized as representing nine-eleven. It is worthwhile to take note that the title is about the coming Bridegroom, and also to the charts of Habakkuk which is where Paul derived the verse he wrote in the book of Hebrews. The beginning of the chapter is marking the history that began on September 11, 2001, the two tables of the covenant of prophecy that was entered into at the beginning of Adventism, and that the title is the last crisis, which identifies the last Midnight Cry. The end of the chapter is in complete agreement with the beginning, for both the beginning and end address the final crisis.
Şunu fark etmekte fayda var ki bu pasaj, Testimonies adlı eserin dokuzuncu cildinin on birinci sayfasında başlayan bir bölümün sonudur; bu da dokuz-on biri (9/11) temsil ettiği şeklinde görülebilir. Başlığın gelecek olan Damatla ilgili olduğuna ve ayrıca Pavlus’un İbraniler kitabında yazdığı ayeti aldığı yer olan Habakkuk’un tablolarına dikkat etmekte de fayda vardır. Bölümün başlangıcı, 11 Eylül 2001’de başlayan tarihi, Adventizmin başlangıcında akdedilen peygamberlik antlaşmasının iki tablosunu ve başlığın “son kriz” olduğunu, bunun da son Gece Yarısı Çığlığını tanımladığını işaret eder. Bölümün sonu başlangıçla tamamen uyumludur; çünkü hem başlangıç hem de son nihai krizi ele alır.
“Section 1—For the Coming of the King
Bölüm 1 - Kralın Gelişi İçin
“Yet a little while, and He that shall come will come, and will not tarry.’ Hebrews 10:37.
"Biraz daha zaman, gelecek olan gelecek ve gecikmeyecek." İbraniler 10:37.
“The Last Crisis
Son Kriz
“We are living in the time of the end. The fast-fulfilling signs of the times declare that the coming of Christ is near at hand. The days in which we live are solemn and important. The Spirit of God is gradually but surely being withdrawn from the earth. Plagues and judgments are already falling upon the despisers of the grace of God. The calamities by land and sea, the unsettled state of society, the alarms of war, are portentous. They forecast approaching events of the greatest magnitude.” Testimonies, volume 9, 11.
"Zamanın sonu döneminde yaşıyoruz. Zamanın hızla gerçekleşen işaretleri, Mesih'in gelişinin çok yakın olduğunu ilan ediyor. İçinde yaşadığımız günler ciddi ve önemlidir. Tanrı'nın Ruhu yeryüzünden yavaş yavaş ama kesin olarak çekiliyor. Tanrı'nın lütfunu hor görenlerin üzerine belalar ve yargılar şimdiden düşüyor. Karada ve denizdeki felaketler, toplumun istikrarsız durumu, savaş uyarıları, uğursuz alametlerdir. En büyük çapta yaklaşan olayları haber veriyorlar." Tanıklıklar, cilt 9, 11.
If we return and accept the high calling of being God’s “mouth” as represented by Jeremiah, we will very soon participate in the greatest ingathering of sacred history.
Geri döner ve Yeremya'nın örneklediği gibi Tanrı'nın "ağzı" olma yüce çağrısını kabul edersek, çok yakında kutsal tarihin en büyük hasadına katılacağız.
“He spoke to them also words of hope and courage. ‘Let not your heart be troubled,’ He said; ‘ye believe in God, believe also in Me. In My Father’s house are many mansions: if it were not so, I would have told you. I go to prepare a place for you. And if I go and prepare a place for you, I will come again, and receive you unto Myself; that where I am, there ye may be also. And whither I go ye know, and the way ye know.’ John 14:1–4. For your sake I came into the world; for you I have been working. When I go away I shall still work earnestly for you. I came to the world to reveal Myself to you, that you might believe. I go to My Father and yours to co-operate with Him in your behalf.
Onlara ayrıca umut ve cesaret veren sözler söyledi. “Yüreğiniz sıkılmasın,” dedi; “Tanrı’ya inanıyorsunuz; bana da inanın. Babamın evinde çok konut var; böyle olmasaydı, size söylerdim. Sizin için yer hazırlamaya gidiyorum. Gider ve size yer hazırlarsam, yine gelip sizi yanıma alacağım; ben neredeysem, siz de orada olasınız diye. Gittiğim yeri biliyorsunuz, yolu da biliyorsunuz.” Yuhanna 14:1-4. Sizin uğrunuza dünyaya geldim; sizin için çalıştım. Ben gittikten sonra da sizin için gayretle çalışmaya devam edeceğim. İman edesiniz diye, kendimi size göstermek için dünyaya geldim. Sizin yararınıza onunla birlikte çalışmak için benim babama ve sizin babanıza gidiyorum.
“‘Verily, verily, I say unto you, He that believeth on Me, the works that I do shall he do also; and greater works than these shall he do; because I go unto My Father.’ John 14:12. By this, Christ did not mean that the disciples would make more exalted exertions than He had made, but that their work would have greater magnitude. He did not refer merely to miracle working, but to all that would take place under the agency of the Holy Spirit. ‘When the Comforter is come,’ He said, ‘whom I will send unto you from the Father, even the Spirit of truth, which proceedeth from the Father, He shall testify of Me: and ye also shall bear witness, because ye have been with Me from the beginning.’ John 15:26, 27.
"Doğrusu, doğrusu, size derim ki: Bana iman eden, benim yaptığım işleri o da yapacaktır; hatta bunlardan daha büyüklerini yapacaktır; çünkü ben Baba'ma gidiyorum." Yuhanna 14:12. Bununla Mesih, öğrencilerin kendisinin yaptığından daha yüce çabalar göstereceklerini kastetmedi; onların işinin daha büyük çapta olacağını kastetti. O, yalnızca mucizeler gerçekleştirmekten söz etmedi; Kutsal Ruh'un aracılığıyla gerçekleşecek her şeyden söz etti. "Tesellici geldiğinde," dedi, "size Baba'dan göndereceğim, Baba'dan çıkan, yani Gerçeğin Ruhu olan O, benim hakkımda tanıklık edecektir; ve siz de tanıklık edeceksiniz, çünkü başlangıçtan beri benimle birlikte oldunuz." Yuhanna 15:26, 27.
“Wonderfully were these words fulfilled. After the descent of the Holy Spirit, the disciples were so filled with love for Him and for those for whom He died, that hearts were melted by the words they spoke and the prayers they offered. They spoke in the power of the Spirit; and under the influence of that power, thousands were converted.” Acts of the Apostles, 21, 22.
"Bu sözler olağanüstü bir şekilde yerine geldi. Kutsal Ruh’un inişinden sonra, öğrenciler O’na ve O’nun uğruna öldüğü insanlar için öyle bir sevgiyle dolmuşlardı ki, söyledikleri sözler ve ettikleri dualar yürekleri eritiyordu. Kutsal Ruh’un gücüyle konuştular; o gücün etkisi altında binlerce kişi imana geldi." Elçilerin İşleri, 21, 22.