መጽሐፈ ዳንኤል - አንድ መቶ አራት

የፍርድ ጊዜ ከእግዚአብሔር ቤት ይጀምር ዘንድ ደርሶአልና፤ እርሱም ከእኛ ቢጀምር፥ ለእግዚአብሔር ወንጌል የማይታዘዙት ፍጻሜ ምን ይሆን? 1 ጴጥሮስ 4:17።

“ነገር ግን በቀደሙት ትውልዶች ያሉ ክርስቲያኖች እሑድን ይጠብቁ ነበር፥ ይህን በማድረጋቸውም መጽሐፍ ቅዱሳዊውን ሰንበት እየጠበቁ እንደሆነ ያስቡ ነበር፤ እናም አሁን በየቤተ ክርስቲያኑ ሁሉ፥ የሮማ ካቶሊክ ማኅበር ሳይቀር፥ እሑድ በመለኮታዊ ሹመት የተደነገገ ሰንበት እንደሆነ በቅንነት የሚያምኑ እውነተኛ ክርስቲያኖች አሉ። እግዚአብሔር የዓላማቸውን ቅንነትና በፊቱ ያላቸውን ታማኝነት ይቀበላል። ነገር ግን የእሑድ ጥበቃ በሕግ ሲግደድ፥ ዓለሙም ስለ እውነተኛው ሰንበት ግዴታ በብርሃን ሲበራ፥ ከዚያ በኋላ ከሮማ ያለፈ ከፍ ያለ ሥልጣን የሌለውን ትእዛዝ ለመታዘዝ ሲል የእግዚአብሔርን ትእዛዝ የሚተላለፍ ማንም፥ በዚህ ራሱ ጳጳሳዊነትን ከእግዚአብሔር በላይ ያከብራል። ለሮማና በሮማ የተደነገገውን ሥርዓት ለሚያስገድድ ሥልጣን ክብር እየሰጠ ነው። አውሬውንና ምስሉን እየሰገደ ነው። እንዲሁም ሰዎች እግዚአብሔር የሥልጣኑ ምልክት መሆኑን የገለጠውን ሥርዓት ሲጥሉ፥ በፋንታውም ሮማ የበላይነቷ ምልክት እንዲሆን የመረጠችውን ሲያከብሩ፥ በዚህ ራሳቸው ለሮማ ታማኝነት የሚያመለክተውን ምልክት—‘የአውሬውን ምልክት’—ይቀበላሉ። ጉዳዩም እንዲህ በግልጽ ሁኔታ በሕዝቡ ፊት እስኪቀርብ፥ እነርሱም በእግዚአብሔር ትእዛዛትና በሰዎች ትእዛዛት መካከል እንዲመርጡ እስኪደረጉ ድረስ፥ በመተላለፍ የሚቀጥሉ ሰዎች ‘የአውሬውን ምልክት’ አይቀበሉም።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 449።

በዚያም ቀን ለሕዝቦች ዓላማ ሆኖ የሚቆም የእሴይ ሥር ይሆናል፤ አሕዛብም ወደ እርሱ ይመጣሉ፤ የእርሱም ማረፊያ ክቡር ይሆናል። በዚያም ቀን ጌታ የቀሩትን የሕዝቡን ቅሬታ ከአሦር፣ ከግብፅ፣ ከጳጥሮስ፣ ከኩሽ፣ ከዔላም፣ ከሺናር፣ ከሐማት፣ እና ከባሕር ደሴቶች መልሶ ለማስመለስ እጁን ለሁለተኛ ጊዜ ይዘረጋል። ለአሕዛብም ዓላማ ያቆማል፤ የእስራኤልንም ተበታተኑት ይሰበስባል፥ የይሁዳንም ተበተኑት ከምድር አራቱ ማዕዘን ያከማቻል። ኢሳይያስ 11:10–12.

“የመንፈስ ቅዱስ ሥራ ዓለምን ስለ ኃጢአት፣ ስለ ጽድቅ፣ ስለ ፍርድም ማስረጃ ማቅረብ ነው። ዓለም ሊጠነቀቅ የሚችለው እውነትን የሚያምኑ በእውነት የተቀደሱ ሆነው፣ በከፍተኛና ቅዱስ መርሆች ሲመላለሱ፣ የእግዚአብሔርን ትእዛዛት በሚጠብቁትና እነርሱን በእግራቸው በሚረግጡት መካከል ያለውን የመለያ መስመር በከፍ ባለ፣ በላቀ ሁኔታ በማሳየት ብቻ ነው። የመንፈስ ቅዱስ መቀደስ የእግዚአብሔር ማኅተም ያላቸውንና ሐሰተኛ የዕረፍት ቀን የሚጠብቁትን ልዩነት ግልጽ ያደርጋል። ፈተናው ሲመጣ፣ የአውሬው ምልክት ምን እንደሆነ በግልጽ ይታያል። እርሱም እሑድን መጠበቅ ነው። እውነትን ከሰሙ በኋላ ይህን ቀን እንደ ቅዱስ ሆኖ መቁጠር የሚቀጥሉ ሰዎች፣ ዘመናትንና ሕጎችን ለመቀየር ያሰበውን የኃጢአት ሰው ፊርማ ይሸከማሉ።” Bible Training School, December 1, 1903.

“የፈተና ጊዜ ከእንግዲህ ብዙ አይቆይም። አሁን እግዚአብሔር ከምድር ላይ የሚከልክል እጁን እየሳበ ነው። ረጅም ዘመን በመንፈሱ ቅዱስ ወኪልነት ለወንዶችና ለሴቶች ሲናገር ቆይቶአል፤ ነገር ግን ጥሪውን አልሰሙም። አሁን ግን በፍርዶቹ አማካይነት ለሕዝቡና ለዓለም እየተናገረ ነው። የእነዚህ ፍርዶች ጊዜ እስካሁን እውነት ምን እንደሆነ ለመማር እድል ላላገኙ የምሕረት ጊዜ ነው። ጌታ በርኅራኄ ዓይን ይመለከታቸዋል። የምሕረቱ ልብ ተነክቶአል፤ እጁም ለማዳን አሁንም ተዘርግቶአል። በእነዚህ የመጨረሻ ቀናት እውነትን ለመጀመሪያ ጊዜ የሚሰሙ ብዙ ብዛት ያላቸው ሰዎች ወደ ደህንነት መንጋ ይገባሉ።” Review and Herald, November 22, 1906.

ከዚህ በረት ያልሆኑ ሌሎች በጎችም አሉኝ፤ እነርሱንም ደግሞ ላመጣቸው ይገባኛል፥ ድምፄንም ይሰማሉ፤ አንድ መንጋም ይሆናል፥ አንድ እረኛም ይሆናል። ዮሐንስ 10፥16።

ነቢዩ እንዲህ ይላል፤ “ሌላም መልአክ ታላቅ ሥልጣን ያለው ከሰማይ ሲወርድ አየሁ፤ ምድርም በክብሩ በራች። በብርቱ ድምፅም በታላቅ ጩኸት እንዲህ ሲል ጮኸ፤ ታላቂቱ ባቢሎን ወድቃለች፥ ወድቃለች፥ የአጋንንትም መኖሪያ ሆናለች” (ራእይ 18፥1, 2)። ይህ በሁለተኛው መልአክ የተሰጠው መልእክት ነው። ባቢሎን ወድቃለች፤ “ሕዝብ ሁሉ ከዝሙቷ ቍጣ ወይን ስላጠጣች” (ራእይ 14፥8)። ያ ወይን ምንድር ነው?—የሐሰት ትምህርቶቿ ናቸው። ከአራተኛው ትእዛዝ ሰንበት ፋንታ ለዓለም ሐሰተኛ ሰንበት ሰጥታለች፤ እንዲሁም ሰይጣን በኤደን መጀመሪያ ለሔዋን የነገራትን ሐሰት፣ ማለትም የነፍስ ተፈጥሯዊ የማትሞትነትን፣ ደግማ አስተምራለች። እጅግ ብዙ ተዛማጅ ስሕተቶችንም በሩቅና በስፋት አሰራጭታለች፤ “የሰውን ትእዛዝ እንደ ትምህርት እያስተማሩ” (ማቴዎስ 15፥9)።

“ኢየሱስ የሕዝባዊ አገልግሎቱን ሲጀምር፣ ቤተ መቅደሱን ከስድብ የተሞላ ርኵሰት አነጻ። ከአገልግሎቱም የመጨረሻ ተግባራት መካከል አንዱ ሁለተኛው የቤተ መቅደሱ ማንጻት ነበር። እንዲሁም ለዓለም ማስጠንቀቂያ በሚደረገው የመጨረሻ ሥራ ውስጥ፣ ለቤተ ክርስቲያናት ሁለት የተለዩ ጥሪዎች ይደረጋሉ። የሁለተኛው መልአክ መልእክት፣ ‘ባቢሎን ወደቀች፥ ወደቀች፥ ያች ታላቂቱ ከተማ፥ ለዝሙቷ ቍጣ የወይን ጠጅ አሕዛብን ሁሉ አጠጣችና’ (ራእይ 14፡8) ይላል። እንዲሁም በሦስተኛው መልአክ መልእክት ታላቅ ጩኸት ውስጥ ከሰማይ እንዲህ የሚል ድምፅ ይሰማል፦ ‘እናንተ ሕዝቤ፥ በኃጢአቷ እንዳትካፈሉ፥ ከመቅሰፍቶቿም እንዳትቀበሉ፥ ከእርስዋ ውጡ፤ ኃጢአቷ እስከ ሰማይ ድረስ ደርሶአልና፥ እግዚአብሔርም ዓመፃዋን አስቦአል’ (ራእይ 18፡4, 5)።” Selected Messages, መጽሐፍ 2, 118.

“ባሕርያታችን በላዩ አንዲት እንኳ ነጠብጣብ ወይም እድፍ እስካለበት ድረስ፣ ከእኛ መካከል አንድም ሰው የእግዚአብሔርን ማኅተም ፈጽሞ አይቀበልም። በባሕርያችን ውስጥ ያሉትን ጉድለቶች ማስተካከል፣ የነፍስን ቤተ መቅደስ ከማንኛውም ርኩሰት ማንጻት ለእኛ ተተውቶአል። ከዚያም በጴንጤቆስጤ ቀን በደቀ መዛሙርቱ ላይ እንደወረደው የፊተኛው ዝናብ፣ እንዲሁ የኋለኛው ዝናብ በላያችን ይወርዳል።....”

“ወንድሞች ሆይ፣ በዚህ ታላቅ የዝግጅት ሥራ ውስጥ ምን እያደረጋችሁ ነው? ከዓለም ጋር የሚተባበሩ ዓለማዊውን ቅርጽ እየተቀበሉ ለአውሬው ምልክት እየተዘጋጁ ነው። ራሳቸውን የማይታመኑ፣ በእግዚአብሔር ፊት ራሳቸውን የሚያዋርዱ፣ እውነትን በመታዘዝ ነፍሳቸውን የሚያነጹ ግን ሰማያዊውን ቅርጽ እየተቀበሉ በግንባራቸው ላይ ለሚኖረው የእግዚአብሔር ማኅተም እየተዘጋጁ ነው። አዋጁ በሚወጣበት ጊዜ እና ማህተሙ በሚታተምበት ጊዜ ባህርያቸው ለዘላለም ንጹሕና ነውር የሌለበት ሆኖ ይኖራል።” Testimonies, volume 5, 214, 216.

በሕዝብህና በቅድስት ከተማህ ላይ ሰባ ሱባኤ ተወስኗል፤ መተላለፍን ለመፈጸም፣ ኃጢአትንም ለማብቃት፣ ስለ በደልም ለማስተስረይ፣ የዘላለምንም ጽድቅ ለማምጣት፣ ራእይንና ትንቢትን ለማተም፣ እጅግ ቅዱስንም ለመቀባት። ዳንኤል 9፥24።

“ከዚያም፥ መልአኩ እንዲህ አለ፦ ‘ከብዙዎች ጋር ቃል ኪዳኑን ለአንድ ሳምንት [ሰባት ዓመት] ያጸናል።’ አዳኙ አገልግሎቱን ከጀመረ በኋላ ለሰባት ዓመት ወንጌል በተለይ ለአይሁድ ሊሰበክ ነበር፤ ሶስት ዓመት ተኩል በክርስቶስ ራሱ፣ ከዚያም በሐዋርያት። ‘በሳምንቱም መካከል መሥዋዕትንና ቍርባንን ያስቀራል።’ ዳንኤል 9፥27። በእ.ኤ.አ. 31 የጸደይ ወቅት፣ ክርስቶስ እውነተኛው መሥዋዕት ሆኖ በቀራንዮ ተሰዋ። በዚያን ጊዜ የቤተ መቅደሱ መጋረጃ ከላይ እስከ ታች በሁለት ተቀደደ፤ ይህም የመሥዋዕታዊው አገልግሎት ቅድስናና ትርጉም እንደተለዩት አሳየ። ምድራዊው መሥዋዕትና ቍርባን እንዲቆሙ ጊዜው ደርሶ ነበር።”

“አንዱ ሳምንት—ሰባት ዓመት—በእ.ኤ.አ. 34 ተጠናቀቀ። ከዚያም በእስጢፋኖስ በድንጋይ መወገር አይሁድ ወንጌልን መቃወማቸውን በመጨረሻ አረጋገጡ፤ በመከራ ምክንያት የተበተኑት ደቀ መዛሙርት ‘በሄዱበት ሁሉ ቃሉን ይሰብኩ ነበር’ (ሐዋ. 8፡4)፤ እና ብዙም ሳይቆይ፣ አሳዳጁ ሳኦል ተለወጠ፣ ለአሕዛብም ሐዋርያ ጳውሎስ ሆነ።” The Desire of Ages, 233.

“መላው የሥርዓተ አምልኮው ሥርዓት የክርስቶስ ምሳሌያዊ ምልክት ስለነበረ፣ ከእርሱ ውጭ ምንም ዋጋ አልነበረውም። አይሁድም ክርስቶስን ለሞት በአሳልፈው ሰጥተው የእርሱን መቃወማቸው በማኅተም ሲያረጋግጡ፣ ለቤተ መቅደሱና ለአገልግሎቶቹ ትርጉም የሚሰጥ ሁሉ አብረው አስወገዱ። ቅድስናው ከእርሱ ተለይቶ ነበር። ለጥፋት ተፈርዶበት ነበር። ከዚያ ቀን ጀምሮ የመሥዋዕት መባዎችና ከእነርሱ ጋር የተያያዘው አገልግሎት ትርጉም አልባ ሆነ። እንደ ቃየን መባ ሁሉ፣ በአዳኙ ላይ እምነትን አይገልጹም ነበር። አይሁድ ክርስቶስን ለሞት በማስረከባቸው በእውነቱ ቤተ መቅደሳቸውን አፈረሱት። ክርስቶስ በተሰቀለ ጊዜ፣ የቤተ መቅደሱ የውስጥ መጋረጃ ከላይ እስከ ታች በሁለት ተቀደደ፤ ይህም ታላቁ የመጨረሻ መሥዋዕት እንደ ቀረበ፣ እናም የመሥዋዕት መባ ሥርዓት ለዘላለም እንዳበቃ ያመለክት ነበር።” The Desire of Ages, 165.

“የሮማ ካቶሊኮች በሰንበት ላይ የተደረገው ለውጥ በራሳቸው ቤተ ክርስቲያን እንደተፈጸመ ያመናሉ፤ እናም ይህንን ለውጥ በራሱ የቤተ ክርስቲያኑ ከፍተኛ ሥልጣን ማስረጃ እንደሆነ ይጠቅሳሉ። የሳምንቱን የመጀመሪያ ቀን እንደ ሰንበት በመጠበቃቸው፣ ፕሮቴስታንቶች በመለኮታዊ ጉዳዮች ሕግ የማውጣት እርስዋን ሥልጣን እውቅና እየሰጡ መሆናቸውን ያውጃሉ። የሮማ ቤተ ክርስቲያን ስህተት የማትፈጽም ናት የሚለውን ጥያቄዋን አልተወችም፤ እናም ዓለሙና የፕሮቴስታንት ቤተ ክርስቲያናት እርስዋ የፈጠረችውን ሐሰተኛ ሰንበት ሲቀበሉ፣ የይሖዋን ሰንበት ግን ሲጥሉ፣ በተግባር ይህንን ጥያቄ እውቅና ይሰጣሉ። ለዚህ ለውጥ ሥልጣን ሊጠቅሱ ይችላሉ፤ ነገር ግን የክርክራቸው ስህተት በቀላሉ ይታያል። ጳጳሳዊው ሰው ፕሮቴስታንቶች ራሳቸውን እያታለሉ እንዳሉ፣ በጉዳዩም ላይ ካሉት እውነታዎች ዐይናቸውን በፈቃዳቸው እየዘጉ እንዳሉ ለማየት በቂ ስለታም ነው። የእሑድ ሥርዓት ተቀባይነት እያገኘ በሄደ መጠን፣ በመጨረሻ መላውን የፕሮቴስታንት ዓለም ከሮማ ዓርማ በታች እንደሚያመጣ እርግጠኛ ሆኖ ደስ ይለዋል።”

“የሰንበት ለውጥ የሮማ ቤተ ክርስቲያን ሥልጣን ምልክት ወይም ማኅተም ነው። የአራተኛውን ትእዛዝ መብት በመረዳት እውነተኛውን ሰንበት ትተው በእርሱ ፋንታ ሐሰተኛውን ሰንበት ለመጠበቅ የሚመርጡ ሰዎች፣ በዚህ ራሱ ይህ እንዲታዘዝ ብቻውን ሥልጣን ላለው ኃይል አክብሮት እየሰጡ ናቸው። የአውሬው ምልክት በዓለም በእግዚአብሔር የሾመው ቀን ፋንታ የተቀበለው የጳጳሳዊው ሰንበት ነው።”

ነገር ግን በትንቢት እንደተመለከተው የአውሬውን ምልክት የሚቀበሉበት ጊዜ እስካሁን አልደረሰም። የፈተናው ጊዜ እስካሁን አልመጣም። ከሮማ ካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን ጋር ያሉትን ኅብረት ሳይቀር በእያንዳንዱ ቤተ ክርስቲያን ውስጥ እውነተኛ ክርስቲያኖች አሉ። ብርሃኑን እስኪቀበሉና የአራተኛውን ትእዛዝ ግዴታ እስኪያዩ ድረስ ማንም አይፈረድበትም። ነገር ግን ሐሰተኛውን ሰንበት የሚያስገድድ አዋጅ በሚወጣበት ጊዜ፣ እና የሦስተኛው መልአክ ታላቅ ጩኸት ሰዎችን ስለ አውሬውና ስለ ምስሉ አምልኮ በሚያስጠነቅቅበት ጊዜ፣ በሐሰትና በእውነት መካከል ያለው መስመር በግልጽ ይለያል። ከዚያም አሁንም በመተላለፍ የሚቀጥሉ በግንባራቸው ወይም በእጃቸው ላይ የአውሬውን ምልክት ይቀበላሉ።

“በፈጣን እርምጃ ወደዚህ ዘመን እየቀረብን ነው። ፕሮቴስታንት ቤተ ክርስቲያናት ሐሰተኛ ሃይማኖትን ለመደገፍ ከዓለማዊ ሥልጣን ጋር በሚተባበሩበት ጊዜ፣ እርሱን በመቃወማቸው አባቶቻቸው እጅግ ከባድ ስደት የተቀበሉበትን፣ በዚያን ጊዜ የጳጳሳዊው ሰንበት በቤተ ክርስቲያንና በመንግሥት የተባበረ ሥልጣን ይገደዳል። ብሔራዊ ክህደት ይኖራል፣ ይህም መጨረሻው ብሔራዊ ጥፋት ብቻ ይሆናል።” Bible Training School, February 2, 1913.