We are putting in place the prophetic rule that was identified by the Lion of the tribe of Judah in His work of unsealing the last six verses of Daniel eleven, at the “time of the end,” in 1989, when the Soviet Union was swept away by an secret alliance between Ronald Reagan and the pope of Rome. We have shown that the triple applications of Rome and the fall of Babylon identify the woman and the beast she rides upon and reigns over in Revelation seventeen.

በ1989 ዓ.ም.፣ “በመጨረሻው ዘመን” የሶቪዬት ኅብረት በሮናልድ ሬገንና በሮም ሊቀ ጳጳስ መካከል በተደረገ ሚስጥራዊ ጥምረት በተወገደበት ጊዜ፣ የይሁዳ ነገድ አንበሳ የዳንኤል አሥራ አንድ የመጨረሻ ስድስት ቁጥሮችን በመፍታት ሥራው ውስጥ የለየውን ትንቢታዊ መመሪያ እየሰራን ነው። የሮም ሦስት እጥፍ ተግባራትና የባቢሎን ውድቀት በራእይ አሥራ ሰባት ውስጥ ሴቲቱንና የምትቀመጥበትን እና የምትገዛበትን አውሬ እንደሚለዩ አሳይተናል።

The portrayal of the woman and the beast in chapters seventeen and eighteen identify the progressive judgment which God brings upon Modern Babylon, beginning at the soon-coming Sunday law and lasting until Michael stands up and human probation closes. That period of time marks the first part of God’s Executive Judgment that is accomplished with a mixture of His mercy. Then with the seven last plagues, no mercy is mixed with His judgments. The two steps have been also inferred in the Investigative Judgment, which began on October 22, 1844. The investigative judgment began with the investigation and judgment of the dead, and on September 11, 2001, the investigative judgment of the living began.

በአሥራ ሰባተኛውና በአሥራ ስምንተኛው ምዕራፎች የተቀረጸው የሴቲቱና የአውሬው ምስል፣ እግዚአብሔር በዘመናዊቷ ባቢሎን ላይ የሚያመጣውን ተከታታይ ፍርድ ይለይታል፤ ይህም በቅርቡ ከሚመጣው የእሑድ ሕግ ጀምሮ ሚካኤል እስኪነሣና የሰው የምሕረት ዘመን እስኪዘጋ ድረስ ይቆያል። ያ የዘመን ክፍለ ጊዜ በምሕረቱ ቅልቅል የሚፈጸመውን የእግዚአብሔር አስፈጻሚ ፍርድ የመጀመሪያውን ክፍል ያመለክታል። ከዚያም በሰባቱ የመጨረሻ መቅሰፍቶች፣ ከፍርዶቹ ጋር ምንም ምሕረት አይቀላቀልም። እነዚህ ሁለቱ ደረጃዎች ጥቅምት 22 ቀን 1844 በተጀመረው በምርመራዊ ፍርድ ውስጥ ደግሞ ተጠቁመዋል። ምርመራዊው ፍርድ በሙታን ምርመራና ፍርድ ተጀመረ፤ በሴፕቴምበር 11 ቀን 2001 ደግሞ የሕያዋን ምርመራዊ ፍርድ ተጀመረ።

The judgment of the living is also divided into two periods, the first beginning on September 11, 2001, with the investigation and judgment of those that are candidates to be among the one hundred and forty-four thousand, for judgment begins with the house of God. The investigative judgment of the dead was only accomplished upon those whose names had, at some time in their life, been recorded in the book of life. The names of the dead that were written and registered were then compared with the book of sins. If they had unconfessed sins their names were removed from the book of life. The investigative judgment of the Living is qualified as beginning with the house of God, whereas there needed to be no qualification in the investigative judgment of the dead.

የሕያዋን ፍርድ ደግሞ ወደ ሁለት ዘመኖች ይከፈላል፤ የመጀመሪያውም መስከረም 11, 2001 በመቶ አርባ አራቱ ሺህ መካከል ለመሆን እጩዎች የሆኑትን በመመርመርና በመፍረድ ይጀምራል፥ ምክንያቱም ፍርድ ከእግዚአብሔር ቤት ይጀምራልና። የሙታን የምርመራ ፍርድ የተፈጸመው ስማቸው በሕይወታቸው በአንድ ወቅት በሕይወት መጽሐፍ ውስጥ ተመዝግቦ በነበረባቸው ላይ ብቻ ነበር። የተጻፉና የተመዘገቡት የሙታን ስሞች ከዚያ ከኃጢአት መጽሐፍ ጋር ተነጻጸሩ። ያልተናዘዙ ኃጢአቶች ካሉባቸው ስማቸው ከሕይወት መጽሐፍ ይወገድ ነበር። የሕያዋን የምርመራ ፍርድ ከእግዚአብሔር ቤት በመጀመሩ የተለየ መግለጫ ያለው ሆኖ ሲገለጽ፥ በሙታን የምርመራ ፍርድ ግን እንዲህ ያለ መለያ አያስፈልግም ነበር።

In the investigative judgment of the living, God’s Word was careful to identify that judgment during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand began at Jerusalem, which is God’s church. The Bible provides a second direct witness to this fact.

በሕያዋን ምርመራዊ ፍርድ ውስጥ፣ የመቶ አርባ አራት ሺህ ሰዎች በመታተም ዘመን የተጀመረው ያ ፍርድ በኢየሩሳሌም፣ እርስዋም የእግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያን ናት፣ እንደጀመረ ለመለየት የእግዚአብሔር ቃል በጥንቃቄ አመለከተ። መጽሐፍ ቅዱስም ለዚህ እውነታ ሁለተኛ ቀጥተኛ ምስክር ያቀርባል።

For the time is come that judgment must begin at the house of God: and if it first begin at us, what shall the end be of them that obey not the gospel of God? 1 Peter 4:17.

የፍርድ ጊዜ ከእግዚአብሔር ቤት ይጀምር ዘንድ ደርሶአልና፤ እርሱም ከእኛ ቢጀምር፥ ለእግዚአብሔር ወንጌል የማይታዘዙት ፍጻሜ ምን ይሆን? 1 ጴጥሮስ 4:17።

The judgment of the living begins at Jerusalem, the house of God, and there is a specific time when that judgment begins. The judgment of the living begins in Jerusalem when the writer’s inkhorn goes through Jerusalem and places a mark upon the men and women who sigh and cry for the abominations that are done in the church and also the land.

ፍርድ በሕያዋን ላይ የሚፈጸምው ከኢየሩሳሌም፣ ከእግዚአብሔር ቤት ይጀምራል፤ እናም ያ ፍርድ የሚጀምርበት የተወሰነ ጊዜ አለው። በሕያዋን ላይ የሚፈጸምው ፍርድ በኢየሩሳሌም የሚጀምረው፣ የጸሐፊው የቀለም ቀንድ በኢየሩሳሌም መካከል ሲያልፍ፣ በቤተ ክርስቲያንና በምድር ውስጥ ስለሚፈጸሙት አስጸያፊ ነገሮች የሚቃጠሉና የሚያለቅሱትን ወንዶችና ሴቶች ላይ ምልክት ሲያኖር ነው።

The class that does not obey the gospel is identified in Revelation chapter seven in contrast with the one hundred and forty-four thousand, where John there identifies them as the great multitude. The great multitude represents a class of living souls that are judged during the period of the judgment of the living who have not fully obeyed God’s law, for they have been worshipping on the pope’s day of the sun. At the soon-coming Sunday law in the United States those who have been sealed by the angel with the writer’s inkhorn in Ezekiel chapter nine, which is also the sealing of Revelation chapter seven, are lifted up as an ensign. Then those who are currently not obeying the gospel will be held accountable to the seventh-day Sabbath.

ከአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ጋር በተቃራኒው ወንጌልን የማይታዘዝ ወገን በራእይ ምዕራፍ ሰባት ውስጥ ተለይቶ ይገለጣል፤ በዚያም ዮሐንስ ታላቅ ሕዝብ ብሎ ይለያቸዋል። ታላቁ ሕዝብ በሕያዋን ፍርድ ዘመን የሚፈረድባቸውን ሕያዋን ነፍሳት የሚወክል ወገን ነው፤ ምክንያቱም የአምላክን ሕግ ሙሉ በሙሉ አልታዘዙምና፥ የጳጳሱ የፀሐይ ቀን ላይ ሲያመልኩ ኖረዋልና። በቅርቡ በአሜሪካ የሚመጣው የእሑድ ሕግ ጊዜ፣ በሕዝቅኤል ምዕራፍ ዘጠኝ ውስጥ በጸሐፊው የቀለም ቀንድ ያለው መልአክ የታተሙት፣ ይህም ደግሞ የራእይ ምዕራፍ ሰባት ማኅተም ነው፣ እንደ ሰንደቅ ከፍ ይደረጋሉ። ከዚያም አሁን ወንጌልን የማይታዘዙ ያሉት ሰዎች ስለ ሰባተኛው ቀን ሰንበት ተጠያቂ ይሆናሉ።

“But Christians of past generations observed the Sunday, supposing that in so doing they were keeping the Bible Sabbath; and there are now true Christians in every church, not excepting the Roman Catholic communion, who honestly believe that Sunday is the Sabbath of divine appointment. God accepts their sincerity of purpose and their integrity before Him. But when Sunday observance shall be enforced by law, and the world shall be enlightened concerning the obligation of the true Sabbath, then whoever shall transgress the command of God, to obey a precept which has no higher authority than that of Rome, will thereby honor popery above God. He is paying homage to Rome and to the power which enforces the institution ordained by Rome. He is worshiping the beast and his image. As men then reject the institution which God has declared to be the sign of His authority, and honor in its stead that which Rome has chosen as the token of her supremacy, they will thereby accept the sign of allegiance to Rome—‘the mark of the beast.’ And it is not until the issue is thus plainly set before the people, and they are brought to choose between the commandments of God and the commandments of men, that those who continue in transgression will receive ‘the mark of the beast.’” The Great Controversy, 449.

“ነገር ግን በቀደሙት ትውልዶች ያሉ ክርስቲያኖች እሑድን ይጠብቁ ነበር፥ ይህን በማድረጋቸውም መጽሐፍ ቅዱሳዊውን ሰንበት እየጠበቁ እንደሆነ ያስቡ ነበር፤ እናም አሁን በየቤተ ክርስቲያኑ ሁሉ፥ የሮማ ካቶሊክ ማኅበር ሳይቀር፥ እሑድ በመለኮታዊ ሹመት የተደነገገ ሰንበት እንደሆነ በቅንነት የሚያምኑ እውነተኛ ክርስቲያኖች አሉ። እግዚአብሔር የዓላማቸውን ቅንነትና በፊቱ ያላቸውን ታማኝነት ይቀበላል። ነገር ግን የእሑድ ጥበቃ በሕግ ሲግደድ፥ ዓለሙም ስለ እውነተኛው ሰንበት ግዴታ በብርሃን ሲበራ፥ ከዚያ በኋላ ከሮማ ያለፈ ከፍ ያለ ሥልጣን የሌለውን ትእዛዝ ለመታዘዝ ሲል የእግዚአብሔርን ትእዛዝ የሚተላለፍ ማንም፥ በዚህ ራሱ ጳጳሳዊነትን ከእግዚአብሔር በላይ ያከብራል። ለሮማና በሮማ የተደነገገውን ሥርዓት ለሚያስገድድ ሥልጣን ክብር እየሰጠ ነው። አውሬውንና ምስሉን እየሰገደ ነው። እንዲሁም ሰዎች እግዚአብሔር የሥልጣኑ ምልክት መሆኑን የገለጠውን ሥርዓት ሲጥሉ፥ በፋንታውም ሮማ የበላይነቷ ምልክት እንዲሆን የመረጠችውን ሲያከብሩ፥ በዚህ ራሳቸው ለሮማ ታማኝነት የሚያመለክተውን ምልክት—‘የአውሬውን ምልክት’—ይቀበላሉ። ጉዳዩም እንዲህ በግልጽ ሁኔታ በሕዝቡ ፊት እስኪቀርብ፥ እነርሱም በእግዚአብሔር ትእዛዛትና በሰዎች ትእዛዛት መካከል እንዲመርጡ እስኪደረጉ ድረስ፥ በመተላለፍ የሚቀጥሉ ሰዎች ‘የአውሬውን ምልክት’ አይቀበሉም።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 449።

The ensign of those who are sealed are who calls those who obey not the gospel into obedience.

የታተሙት ምልክት ወንጌልን የማይታዘዙትን ወደ መታዘዝ የሚጠራው ነው።

And in that day there shall be a root of Jesse, which shall stand for an ensign of the people; to it shall the Gentiles seek: and his rest shall be glorious. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people, which shall be left, from Assyria, and from Egypt, and from Pathros, and from Cush, and from Elam, and from Shinar, and from Hamath, and from the islands of the sea. And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. Isaiah 11:10–12.

በዚያም ቀን ለሕዝቦች ዓላማ ሆኖ የሚቆም የእሴይ ሥር ይሆናል፤ አሕዛብም ወደ እርሱ ይመጣሉ፤ የእርሱም ማረፊያ ክቡር ይሆናል። በዚያም ቀን ጌታ የቀሩትን የሕዝቡን ቅሬታ ከአሦር፣ ከግብፅ፣ ከጳጥሮስ፣ ከኩሽ፣ ከዔላም፣ ከሺናር፣ ከሐማት፣ እና ከባሕር ደሴቶች መልሶ ለማስመለስ እጁን ለሁለተኛ ጊዜ ይዘረጋል። ለአሕዛብም ዓላማ ያቆማል፤ የእስራኤልንም ተበታተኑት ይሰበስባል፥ የይሁዳንም ተበተኑት ከምድር አራቱ ማዕዘን ያከማቻል። ኢሳይያስ 11:10–12.

Those who currently do not obey not the gospel are judged while they are living, but their judgment must follow the investigative judgment of the living one hundred and forty-four thousand, for they can only be warned by seeing men and women with the seal of God during the crisis of the soon coming Sunday law.

አሁን ለወንጌል የማይታዘዙት ሰዎች በሕይወታቸው ሳሉ ይፈረድባቸዋል፤ ነገር ግን ፍርዳቸው ከሕያዋን መቶ አርባ አራት ሺህ የምርመራ ፍርድ በኋላ መከተል ይገባዋል፥ ምክንያቱም በቅርቡ በሚመጣው የእሁድ ሕግ ቀውስ ወቅት የእግዚአብሔር ማኅተም ያለባቸውን ወንዶችና ሴቶች በማየት ብቻ ሊጠነቀቁ ስለሚችሉ ነው።

“The work of the Holy Spirit is to convince the world of sin, of righteousness and of judgment. The world can only be warned by seeing those who believe the truth sanctified through the truth, acting upon high and holy principles, showing in a high, elevated sense, the line of demarcation between those who keep the commandments of God, and those who trample them under their feet. The sanctification of the Spirit signalizes the difference between those who have the seal of God, and those who keep a spurious rest-day. When the test comes, it will be clearly shown what the mark of the beast is. It is the keeping of Sunday. Those who after having heard the truth, continue to regard this day as holy, bear the signature of the man of sin, who thought to change times and laws.” Bible Training School, December 1, 1903.

“የመንፈስ ቅዱስ ሥራ ዓለምን ስለ ኃጢአት፣ ስለ ጽድቅ፣ ስለ ፍርድም ማስረጃ ማቅረብ ነው። ዓለም ሊጠነቀቅ የሚችለው እውነትን የሚያምኑ በእውነት የተቀደሱ ሆነው፣ በከፍተኛና ቅዱስ መርሆች ሲመላለሱ፣ የእግዚአብሔርን ትእዛዛት በሚጠብቁትና እነርሱን በእግራቸው በሚረግጡት መካከል ያለውን የመለያ መስመር በከፍ ባለ፣ በላቀ ሁኔታ በማሳየት ብቻ ነው። የመንፈስ ቅዱስ መቀደስ የእግዚአብሔር ማኅተም ያላቸውንና ሐሰተኛ የዕረፍት ቀን የሚጠብቁትን ልዩነት ግልጽ ያደርጋል። ፈተናው ሲመጣ፣ የአውሬው ምልክት ምን እንደሆነ በግልጽ ይታያል። እርሱም እሑድን መጠበቅ ነው። እውነትን ከሰሙ በኋላ ይህን ቀን እንደ ቅዱስ ሆኖ መቁጠር የሚቀጥሉ ሰዎች፣ ዘመናትንና ሕጎችን ለመቀየር ያሰበውን የኃጢአት ሰው ፊርማ ይሸከማሉ።” Bible Training School, December 1, 1903.

The executive judgment, which is where the work of the third Elijah is accomplished, begins at the soon-coming Sunday law. It is two periods of time; in the first period God’s judgments are mixed with mercy for those who do not now obey the gospel, and then it is followed by the seven last plagues that are poured out without mercy.

የሦስተኛው ኤልያስ ሥራ የሚፈጸምበት የፍርድ አፈጻጸም፣ በቅርቡ በሚመጣው የእሁድ ሕግ ይጀምራል። እርሱም ሁለት የጊዜ ዘመናት ናቸው፤ በመጀመሪያው ዘመን አሁን ለወንጌል የማይታዘዙት ሰዎች ዘንድ የእግዚአብሔር ፍርዶች ከምሕረት ጋር የተቀላቀሉ ናቸው፤ ከዚያም በኋላ ምሕረት ሳይቀላቀልባቸው የሚፈስሱት ሰባቱ የመጨረሻ መቅሰፍቶች ይከተላሉ።

“Probationary time will not continue much longer. Now God is withdrawing his restraining hand from the earth. Long has he been speaking to men and women through the agency of his Holy Spirit; but they have not heeded the call. Now he is speaking to his people, and to the world, by his judgments. The time of these judgments is a time of mercy for those who have not yet had opportunity to learn what is truth. Tenderly will the Lord look upon them. His heart of mercy is touched; his hand is still stretched out to save. Large numbers will be admitted to the fold of safety who in these last days will hear the truth for the first time.” Review and Herald, November 22, 1906.

“የፈተና ጊዜ ከእንግዲህ ብዙ አይቆይም። አሁን እግዚአብሔር ከምድር ላይ የሚከልክል እጁን እየሳበ ነው። ረጅም ዘመን በመንፈሱ ቅዱስ ወኪልነት ለወንዶችና ለሴቶች ሲናገር ቆይቶአል፤ ነገር ግን ጥሪውን አልሰሙም። አሁን ግን በፍርዶቹ አማካይነት ለሕዝቡና ለዓለም እየተናገረ ነው። የእነዚህ ፍርዶች ጊዜ እስካሁን እውነት ምን እንደሆነ ለመማር እድል ላላገኙ የምሕረት ጊዜ ነው። ጌታ በርኅራኄ ዓይን ይመለከታቸዋል። የምሕረቱ ልብ ተነክቶአል፤ እጁም ለማዳን አሁንም ተዘርግቶአል። በእነዚህ የመጨረሻ ቀናት እውነትን ለመጀመሪያ ጊዜ የሚሰሙ ብዙ ብዛት ያላቸው ሰዎች ወደ ደህንነት መንጋ ይገባሉ።” Review and Herald, November 22, 1906.

Those who obey not the gospel are the “other sheep,” Jesus promised to call, and they will hear His voice when He calls.

ወንጌልን የማይታዘዙት እነርሱ ኢየሱስ እንዲጠራቸው ተስፋ የሰጠባቸው “ሌሎች በጎች” ናቸው፤ እርሱም ሲጠራቸው ድምፁን ይሰማሉ።

And other sheep I have, which are not of this fold: them also I must bring, and they shall hear my voice; and there shall be one fold, and one shepherd. John 10:16.

ከዚህ በረት ያልሆኑ ሌሎች በጎችም አሉኝ፤ እነርሱንም ደግሞ ላመጣቸው ይገባኛል፥ ድምፄንም ይሰማሉ፤ አንድ መንጋም ይሆናል፥ አንድ እረኛም ይሆናል። ዮሐንስ 10፥16።

The “voice” they hear is the second “voice” of Revelation chapter eighteen, that cries loudly at the soon-coming Sunday law when the judgment of the great whore is doubled, for she has filled up her probationary cup of sin.

የሚሰሙት “ድምፅ” በራእይ ምዕራፍ አሥራ ስምንት ውስጥ ያለው ሁለተኛው “ድምፅ” ነው፤ እርሱም በቅርቡ በሚመጣው የእሁድ ሕግ ጊዜ በታላቂቱ ጋለሞታ ላይ የሚፈረደው ፍርድ በእጥፍ ሲበዛ በታላቅ ድምፅ ይጮኻል፥ ምክንያቱም የኃጢአቷን የምሕረት ዘመን ጽዋ ሞልታለችና።

“The prophet says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils’ (Revelation 18:1, 2). This is the same message that was given by the second angel. Babylon is fallen, ‘because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). What is that wine?—Her false doctrines. She has given to the world a false sabbath instead of the Sabbath of the fourth commandment, and has repeated the falsehood that Satan first told Eve in Eden—the natural immortality of the soul. Many kindred errors she has spread far and wide, ‘teaching for doctrines the commandments of men’ (Matthew 15:9).

ነቢዩ እንዲህ ይላል፤ “ሌላም መልአክ ታላቅ ሥልጣን ያለው ከሰማይ ሲወርድ አየሁ፤ ምድርም በክብሩ በራች። በብርቱ ድምፅም በታላቅ ጩኸት እንዲህ ሲል ጮኸ፤ ታላቂቱ ባቢሎን ወድቃለች፥ ወድቃለች፥ የአጋንንትም መኖሪያ ሆናለች” (ራእይ 18፥1, 2)። ይህ በሁለተኛው መልአክ የተሰጠው መልእክት ነው። ባቢሎን ወድቃለች፤ “ሕዝብ ሁሉ ከዝሙቷ ቍጣ ወይን ስላጠጣች” (ራእይ 14፥8)። ያ ወይን ምንድር ነው?—የሐሰት ትምህርቶቿ ናቸው። ከአራተኛው ትእዛዝ ሰንበት ፋንታ ለዓለም ሐሰተኛ ሰንበት ሰጥታለች፤ እንዲሁም ሰይጣን በኤደን መጀመሪያ ለሔዋን የነገራትን ሐሰት፣ ማለትም የነፍስ ተፈጥሯዊ የማትሞትነትን፣ ደግማ አስተምራለች። እጅግ ብዙ ተዛማጅ ስሕተቶችንም በሩቅና በስፋት አሰራጭታለች፤ “የሰውን ትእዛዝ እንደ ትምህርት እያስተማሩ” (ማቴዎስ 15፥9)።

“When Jesus began His public ministry, He cleansed the Temple from its sacrilegious profanation. Among the last acts of His ministry was the second cleansing of the Temple. So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities’ (Revelation 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.

“ኢየሱስ የሕዝባዊ አገልግሎቱን ሲጀምር፣ ቤተ መቅደሱን ከስድብ የተሞላ ርኵሰት አነጻ። ከአገልግሎቱም የመጨረሻ ተግባራት መካከል አንዱ ሁለተኛው የቤተ መቅደሱ ማንጻት ነበር። እንዲሁም ለዓለም ማስጠንቀቂያ በሚደረገው የመጨረሻ ሥራ ውስጥ፣ ለቤተ ክርስቲያናት ሁለት የተለዩ ጥሪዎች ይደረጋሉ። የሁለተኛው መልአክ መልእክት፣ ‘ባቢሎን ወደቀች፥ ወደቀች፥ ያች ታላቂቱ ከተማ፥ ለዝሙቷ ቍጣ የወይን ጠጅ አሕዛብን ሁሉ አጠጣችና’ (ራእይ 14፡8) ይላል። እንዲሁም በሦስተኛው መልአክ መልእክት ታላቅ ጩኸት ውስጥ ከሰማይ እንዲህ የሚል ድምፅ ይሰማል፦ ‘እናንተ ሕዝቤ፥ በኃጢአቷ እንዳትካፈሉ፥ ከመቅሰፍቶቿም እንዳትቀበሉ፥ ከእርስዋ ውጡ፤ ኃጢአቷ እስከ ሰማይ ድረስ ደርሶአልና፥ እግዚአብሔርም ዓመፃዋን አስቦአል’ (ራእይ 18፡4, 5)።” Selected Messages, መጽሐፍ 2, 118.

At the soon coming Sunday law in the United States the progressive executive judgment upon Modern Babylon commences, and the last period of the judgment of the living begins as the two judgments overlap. The third messenger who prepares the way for the Messenger of the Covenant work represents the work during the time of the judgment of the living that began on September 11, 2001, and ends when the last of those who currently do not obey the gospel hear the second voice of Revelation chapter eighteen, and come out of Babylon. That work identifies the purification and purging of the temple of the one hundred and forty-four thousand at the beginning of the ministry of the messenger who prepares the way, and then a purging and purification of the temple of the great multitude at the ending of the ministry of the messenger who prepares the way for the Messenger of the Covenant.

በአሜሪካ ውስጥ በቅርቡ የሚመጣው የእሑድ ሕግ ጊዜ፣ በዘመናዊቷ ባቢሎን ላይ የሚፈጸመው ተራማጅ የአስፈጻሚ ፍርድ ይጀምራል፤ እንዲሁም ሁለቱ ፍርዶች እየተደራረቡ ስለሚሄዱ፣ የሕያዋን ፍርድ የመጨረሻው ዘመን ይጀምራል። ለቃል ኪዳኑ መልእክተኛ ሥራ መንገዱን የሚያዘጋጀው ሦስተኛው መልእክተኛ፣ በ2001 ዓ.ም. ሴፕቴምበር 11 የጀመረውን የሕያዋን ፍርድ ዘመን ውስጥ ያለውን ሥራ ይወክላል፤ ይህም በአሁኑ ጊዜ ወንጌልን የማይታዘዙት የመጨረሻዎቹ ሰዎች የራእይ ምዕራፍ አሥራ ስምንት ሁለተኛውን ድምፅ ሰምተው ከባቢሎን ሲወጡ ያበቃል። ያ ሥራ በመንገዱን የሚያዘጋጀው መልእክተኛ አገልግሎት መጀመሪያ ላይ ያለውን የመቶ አርባ አራት ሺህ መቅደስ ማንጻትና ማጥራት ይለይታል፤ ከዚያም ለቃል ኪዳኑ መልእክተኛ መንገድ የሚያዘጋጀው መልእክተኛ አገልግሎት መጨረሻ ላይ ያለውን የታላቁ ብዙ ሕዝብ መቅደስ ማጥራትና ማንጻት ደግሞ ያመለክታል።

At the soon coming Sunday law the manifestation of the power of God that occurred at Pentecost is repeated.

በቅርቡ የሚመጣው የእሑድ ሕግ ጊዜ፣ በጴንጤቆስጤ ዘመን የተገለጠው የእግዚአብሔር ኃይል መገለጥ እንደገና ይደገማል።

“Not one of us will ever receive the seal of God while our characters have one spot or stain upon them. It is left with us to remedy the defects in our characters, to cleanse the soul temple of every defilement. Then the latter rain will fall upon us as the early rain fell upon the disciples on the Day of Pentecost. . . .

“ባሕርያታችን በላዩ አንዲት እንኳ ነጠብጣብ ወይም እድፍ እስካለበት ድረስ፣ ከእኛ መካከል አንድም ሰው የእግዚአብሔርን ማኅተም ፈጽሞ አይቀበልም። በባሕርያችን ውስጥ ያሉትን ጉድለቶች ማስተካከል፣ የነፍስን ቤተ መቅደስ ከማንኛውም ርኩሰት ማንጻት ለእኛ ተተውቶአል። ከዚያም በጴንጤቆስጤ ቀን በደቀ መዛሙርቱ ላይ እንደወረደው የፊተኛው ዝናብ፣ እንዲሁ የኋለኛው ዝናብ በላያችን ይወርዳል።....”

“What are you doing, brethren, in the great work of preparation? Those who are uniting with the world are receiving the worldly mold and preparing for the mark of the beast. Those who are distrustful of self, who are humbling themselves before God and purifying their souls by obeying the truth these are receiving the heavenly mold and preparing for the seal of God in their foreheads. When the decree goes forth and the stamp is impressed, their character will remain pure and spotless for eternity.” Testimonies, volume 5, 214, 216.

“ወንድሞች ሆይ፣ በዚህ ታላቅ የዝግጅት ሥራ ውስጥ ምን እያደረጋችሁ ነው? ከዓለም ጋር የሚተባበሩ ዓለማዊውን ቅርጽ እየተቀበሉ ለአውሬው ምልክት እየተዘጋጁ ነው። ራሳቸውን የማይታመኑ፣ በእግዚአብሔር ፊት ራሳቸውን የሚያዋርዱ፣ እውነትን በመታዘዝ ነፍሳቸውን የሚያነጹ ግን ሰማያዊውን ቅርጽ እየተቀበሉ በግንባራቸው ላይ ለሚኖረው የእግዚአብሔር ማኅተም እየተዘጋጁ ነው። አዋጁ በሚወጣበት ጊዜ እና ማህተሙ በሚታተምበት ጊዜ ባህርያቸው ለዘላለም ንጹሕና ነውር የሌለበት ሆኖ ይኖራል።” Testimonies, volume 5, 214, 216.

It is here that a seeming discrepancy in the prophetic Word might be stumbled over, though it is not necessary to do so. At Pentecost in the time of the disciples the message that was empowered was not carried to the Gentiles, which are those who do not obey the gospel at the soon-coming Sunday law. The message that was empowered at Pentecost was carried to ancient Israel, that for another three and a half years were still in their final probationary time.

በዚህ ስፍራ ውስጥ በትንቢታዊው ቃል ውስጥ እንዳለ የሚታይ አንድ የሚመስል አለመጣጣም ላይ ሰው ሊሰናከል ይችላል፤ ሆኖም እንዲህ ማድረግ አያስፈልግም። በደቀ መዛሙርቱ ዘመን በጴንጤቆስጤ ጊዜ ኃይል የተሰጠው መልእክት፣ ወደ አሕዛብ—በቅርቡ በሚመጣው የእሑድ ሕግ ጊዜ ወንጌልን የማይታዘዙት እነርሱ—አልተወሰደም። በጴንጤቆስጤ ጊዜ ኃይል የተሰጠው መልእክት ወደ ቀደምት እስራኤል ተወሰደ፤ እነርሱም ለሌላ ሦስት ዓመት ተኩል ገና በመጨረሻው የምሕረት ጊዜያቸው ውስጥ ነበሩ።

Seventy weeks are determined upon thy people and upon thy holy city, to finish the transgression, and to make an end of sins, and to make reconciliation for iniquity, and to bring in everlasting righteousness, and to seal up the vision and prophecy, and to anoint the most Holy. Daniel 9:24.

በሕዝብህና በቅድስት ከተማህ ላይ ሰባ ሱባኤ ተወስኗል፤ መተላለፍን ለመፈጸም፣ ኃጢአትንም ለማብቃት፣ ስለ በደልም ለማስተስረይ፣ የዘላለምንም ጽድቅ ለማምጣት፣ ራእይንና ትንቢትን ለማተም፣ እጅግ ቅዱስንም ለመቀባት። ዳንኤል 9፥24።

The message that was empowered at Pentecost would not be carried to those who obeyed not the gospel until Stephen was stoned in the year 34. Sister White often identifies this fact.

በጰንጤቆስጤ ኃይል የተሰጠው መልእክት ወንጌልን ያልታዘዙትን ዘንድ እስከ እስጢፋኖስ በ34 ዓ.ም. ድንጋይ ተወርውሮ እስከ ተገደለ ድረስ አልተወሰደም። እኅት ዋይት ይህን እውነታ ብዙ ጊዜ ትገልጻለች።

“Then, said the angel, ‘He shall confirm the covenant with many for one week [seven years].’ For seven years after the Saviour entered on His ministry, the gospel was to be preached especially to the Jews; for three and a half years by Christ Himself; and afterward by the apostles. ‘In the midst of the week He shall cause the sacrifice and the oblation to cease.’ Daniel 9:27. In the spring of A. D. 31, Christ the true sacrifice was offered on Calvary. Then the veil of the temple was rent in twain, showing that the sacredness and significance of the sacrificial service had departed. The time had come for the earthly sacrifice and oblation to cease.

“ከዚያም፥ መልአኩ እንዲህ አለ፦ ‘ከብዙዎች ጋር ቃል ኪዳኑን ለአንድ ሳምንት [ሰባት ዓመት] ያጸናል።’ አዳኙ አገልግሎቱን ከጀመረ በኋላ ለሰባት ዓመት ወንጌል በተለይ ለአይሁድ ሊሰበክ ነበር፤ ሶስት ዓመት ተኩል በክርስቶስ ራሱ፣ ከዚያም በሐዋርያት። ‘በሳምንቱም መካከል መሥዋዕትንና ቍርባንን ያስቀራል።’ ዳንኤል 9፥27። በእ.ኤ.አ. 31 የጸደይ ወቅት፣ ክርስቶስ እውነተኛው መሥዋዕት ሆኖ በቀራንዮ ተሰዋ። በዚያን ጊዜ የቤተ መቅደሱ መጋረጃ ከላይ እስከ ታች በሁለት ተቀደደ፤ ይህም የመሥዋዕታዊው አገልግሎት ቅድስናና ትርጉም እንደተለዩት አሳየ። ምድራዊው መሥዋዕትና ቍርባን እንዲቆሙ ጊዜው ደርሶ ነበር።”

“The one week—seven years—ended in A. D. 34. Then by the stoning of Stephen the Jews finally sealed their rejection of the gospel; the disciples who were scattered abroad by persecution ‘went everywhere preaching the word’ (Acts 8:4); and shortly after, Saul the persecutor was converted, and became Paul, the apostle to the Gentiles.” The Desire of Ages, 233.

“አንዱ ሳምንት—ሰባት ዓመት—በእ.ኤ.አ. 34 ተጠናቀቀ። ከዚያም በእስጢፋኖስ በድንጋይ መወገር አይሁድ ወንጌልን መቃወማቸውን በመጨረሻ አረጋገጡ፤ በመከራ ምክንያት የተበተኑት ደቀ መዛሙርት ‘በሄዱበት ሁሉ ቃሉን ይሰብኩ ነበር’ (ሐዋ. 8፡4)፤ እና ብዙም ሳይቆይ፣ አሳዳጁ ሳኦል ተለወጠ፣ ለአሕዛብም ሐዋርያ ጳውሎስ ሆነ።” The Desire of Ages, 233.

The message which was empowered at Pentecost, fifty days after Christ’s resurrection, aligns with the Sunday law where the gospel calls Christ’s other flock out of Babylon, yet it was not for three and a half years after the cross that the Jews “sealed their rejection of the gospel,” and the message then went to the Gentiles, who are those who then did not obey the gospel. The seeming contradiction is magnified by the identification that in 34 AD the Jews sealed their rejection of the gospel, for Sister White says otherwise.

ከክርስቶስ ትንሣኤ ከአምሳ ቀን በኋላ በጴንጤቆስጤ ኃይል የተሰጠው መልእክት፣ ወንጌል የክርስቶስን ሌላ መንጋ ከባቢሎን የሚጠራበት ከእሁድ ሕግ ጋር ይጣጣማል፤ ሆኖም አይሁድ “ወንጌልን አልተቀበሉም ብለው መቃወማቸውን ያተሙት” ከመስቀሉ በኋላ ለሶስት ዓመት ተኩል እስኪያልፍ ድረስ አልነበረም፤ ከዚያም መልእክቱ ወደ አሕዛብ ሄደ፥ እነርሱም በዚያን ጊዜ ለወንጌል ያልታዘዙ ናቸው። ይህ የሚመስለው ተቃርኖ፣ በ34 ዓ.ም. አይሁድ ወንጌልን የመቃወማቸውን እንዳተሙ በሚለው መለያየት የበለጠ ይጎላል፤ ምክንያቱም እህት ኋይት ከዚህ በተለየ ትናገራለች።

“Since the whole ritual economy was symbolical of Christ, it had no value apart from Him. When the Jews sealed their rejection of Christ by delivering Him to death, they rejected all that gave significance to the temple and its services. Its sacredness had departed. It was doomed to destruction. From that day sacrificial offerings and the service connected with them were meaningless. Like the offering of Cain, they did not express faith in the Saviour. In putting Christ to death, the Jews virtually destroyed their temple. When Christ was crucified, the inner veil of the temple was rent in twain from top to bottom, signifying that the great final sacrifice had been made, and that the system of sacrificial offerings was forever at an end.” The Desire of Ages, 165.

“መላው የሥርዓተ አምልኮው ሥርዓት የክርስቶስ ምሳሌያዊ ምልክት ስለነበረ፣ ከእርሱ ውጭ ምንም ዋጋ አልነበረውም። አይሁድም ክርስቶስን ለሞት በአሳልፈው ሰጥተው የእርሱን መቃወማቸው በማኅተም ሲያረጋግጡ፣ ለቤተ መቅደሱና ለአገልግሎቶቹ ትርጉም የሚሰጥ ሁሉ አብረው አስወገዱ። ቅድስናው ከእርሱ ተለይቶ ነበር። ለጥፋት ተፈርዶበት ነበር። ከዚያ ቀን ጀምሮ የመሥዋዕት መባዎችና ከእነርሱ ጋር የተያያዘው አገልግሎት ትርጉም አልባ ሆነ። እንደ ቃየን መባ ሁሉ፣ በአዳኙ ላይ እምነትን አይገልጹም ነበር። አይሁድ ክርስቶስን ለሞት በማስረከባቸው በእውነቱ ቤተ መቅደሳቸውን አፈረሱት። ክርስቶስ በተሰቀለ ጊዜ፣ የቤተ መቅደሱ የውስጥ መጋረጃ ከላይ እስከ ታች በሁለት ተቀደደ፤ ይህም ታላቁ የመጨረሻ መሥዋዕት እንደ ቀረበ፣ እናም የመሥዋዕት መባ ሥርዓት ለዘላለም እንዳበቃ ያመለክት ነበር።” The Desire of Ages, 165.

Did the Jews seal their rejection of the gospel at the stoning of Stephen or the cross of Christ? This seeming contradiction is associated with the seeming contradiction of identifying the manifestation of the power of God at Pentecost to the soon-coming Sunday law.

አይሁድ ወንጌሉን መከልከላቸውን በእስጢፋኖስ መውገር ጊዜ አስቀጠሙትን ወይስ በክርስቶስ መስቀል? ይህ የሚታይ ተቃርኖ በጴንጤቆስጤ የተገለጠውን የእግዚአብሔር ኃይል መገለጥ ከበቅርቡ የሚመጣው የእሑድ ሕግ ጋር መለየት ከሚታየው ተቃርኖ ጋር የተያያዘ ነው።

We intend to sort the seeming contradiction out in the next article, but I wish to remind us that the purpose of this particular consideration is based upon the fact that is identified by the prophets that God’s Laodicean people in the last days do not understand the judgment. We have taken time to review the various periods and purposes of the judgment in order to be clear about how the investigative and executive judgments both meet at the soon-coming Sunday law. In order to see the revelation associated with the seeming contradictions we have just raised these elements needed to be reviewed.

በሚቀጥለው ጽሑፍ ይህን የሚመስለውን ተቃርኖ ለመፍታት እንመኛለን፤ ነገር ግን የዚህ ልዩ መመርመር ዓላማ በነቢያት እንደተለየው በመጨረሻዎቹ ቀናት ያሉ የእግዚአብሔር የሎዶቅያ ሕዝቦች ፍርዱን እንደማያስተውሉ በሚለው እውነታ ላይ የተመሠረተ መሆኑን ልናስታውስ እወዳለሁ። መርማሪውም ሆነ ፈጻሚው ፍርድ ሁለቱም በቅርቡ በሚመጣው የእሑድ ሕግ እንዴት እንደሚገናኙ በግልጽ እንዲሆን የፍርዱን ልዩ ልዩ ዘመናትና ዓላማዎች ለመከለስ ጊዜ ወስደናል። አሁን ያነሳናቸው ይህን የሚመስሉ ተቃርኖዎች ጋር የተያያዘውን መገለጥ ለማየት እነዚህ አካላት መከለሳቸው አስፈላጊ ነበር።

We will continue this study in the next article.

ይህን ጥናት በሚቀጥለው ጽሑፍ እንቀጥላለን።

“Roman Catholics acknowledge that the change in the Sabbath was made by their church, and they cite this very change as evidence of the supreme authority of the church. They declare that by observing the first day of the week as the Sabbath, Protestants are recognizing her power to legislate in divine things. The Roman church has not relinquished her claim to infallibility; and when the world and the Protestant churches accept a spurious Sabbath of her creating, while they reject the Sabbath of Jehovah, they virtually acknowledge this claim. They may cite the authority for this change, but the fallacy of their reasoning is easily discerned. The papist is sharp enough to see that Protestants are deceiving themselves, willingly closing their eyes to the facts in the case. As the Sunday institution gains favor, he rejoices, feeling assured that it will eventually bring the whole Protestant world under the banner of Rome.

“የሮማ ካቶሊኮች በሰንበት ላይ የተደረገው ለውጥ በራሳቸው ቤተ ክርስቲያን እንደተፈጸመ ያመናሉ፤ እናም ይህንን ለውጥ በራሱ የቤተ ክርስቲያኑ ከፍተኛ ሥልጣን ማስረጃ እንደሆነ ይጠቅሳሉ። የሳምንቱን የመጀመሪያ ቀን እንደ ሰንበት በመጠበቃቸው፣ ፕሮቴስታንቶች በመለኮታዊ ጉዳዮች ሕግ የማውጣት እርስዋን ሥልጣን እውቅና እየሰጡ መሆናቸውን ያውጃሉ። የሮማ ቤተ ክርስቲያን ስህተት የማትፈጽም ናት የሚለውን ጥያቄዋን አልተወችም፤ እናም ዓለሙና የፕሮቴስታንት ቤተ ክርስቲያናት እርስዋ የፈጠረችውን ሐሰተኛ ሰንበት ሲቀበሉ፣ የይሖዋን ሰንበት ግን ሲጥሉ፣ በተግባር ይህንን ጥያቄ እውቅና ይሰጣሉ። ለዚህ ለውጥ ሥልጣን ሊጠቅሱ ይችላሉ፤ ነገር ግን የክርክራቸው ስህተት በቀላሉ ይታያል። ጳጳሳዊው ሰው ፕሮቴስታንቶች ራሳቸውን እያታለሉ እንዳሉ፣ በጉዳዩም ላይ ካሉት እውነታዎች ዐይናቸውን በፈቃዳቸው እየዘጉ እንዳሉ ለማየት በቂ ስለታም ነው። የእሑድ ሥርዓት ተቀባይነት እያገኘ በሄደ መጠን፣ በመጨረሻ መላውን የፕሮቴስታንት ዓለም ከሮማ ዓርማ በታች እንደሚያመጣ እርግጠኛ ሆኖ ደስ ይለዋል።”

“The change of the Sabbath is the sign or mark of the authority of the Roman church. Those who, understanding the claims of the fourth commandment, choose to observe the false Sabbath in the place of the true, are thereby paying homage to that power by which alone it is commanded. The mark of the beast is the papal Sabbath, which has been accepted by the world in the place of the day of God’s appointment.

“የሰንበት ለውጥ የሮማ ቤተ ክርስቲያን ሥልጣን ምልክት ወይም ማኅተም ነው። የአራተኛውን ትእዛዝ መብት በመረዳት እውነተኛውን ሰንበት ትተው በእርሱ ፋንታ ሐሰተኛውን ሰንበት ለመጠበቅ የሚመርጡ ሰዎች፣ በዚህ ራሱ ይህ እንዲታዘዝ ብቻውን ሥልጣን ላለው ኃይል አክብሮት እየሰጡ ናቸው። የአውሬው ምልክት በዓለም በእግዚአብሔር የሾመው ቀን ፋንታ የተቀበለው የጳጳሳዊው ሰንበት ነው።”

“But the time to receive the mark of the beast, as designated in prophecy, has not yet come. The testing time has not yet come. There are true Christians in every church, not excepting the Roman Catholic communion. None are condemned until they have had the light and have seen the obligation of the fourth commandment. But when the decree shall go forth enforcing the counterfeit Sabbath, and when the loud cry of the third angel shall warn men against the worship of the beast and his image, the line will be clearly drawn between the false and the true. Then those who still continue in transgression will receive the mark of the beast in their foreheads or in their hands.

ነገር ግን በትንቢት እንደተመለከተው የአውሬውን ምልክት የሚቀበሉበት ጊዜ እስካሁን አልደረሰም። የፈተናው ጊዜ እስካሁን አልመጣም። ከሮማ ካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን ጋር ያሉትን ኅብረት ሳይቀር በእያንዳንዱ ቤተ ክርስቲያን ውስጥ እውነተኛ ክርስቲያኖች አሉ። ብርሃኑን እስኪቀበሉና የአራተኛውን ትእዛዝ ግዴታ እስኪያዩ ድረስ ማንም አይፈረድበትም። ነገር ግን ሐሰተኛውን ሰንበት የሚያስገድድ አዋጅ በሚወጣበት ጊዜ፣ እና የሦስተኛው መልአክ ታላቅ ጩኸት ሰዎችን ስለ አውሬውና ስለ ምስሉ አምልኮ በሚያስጠነቅቅበት ጊዜ፣ በሐሰትና በእውነት መካከል ያለው መስመር በግልጽ ይለያል። ከዚያም አሁንም በመተላለፍ የሚቀጥሉ በግንባራቸው ወይም በእጃቸው ላይ የአውሬውን ምልክት ይቀበላሉ።

“With rapid steps we are approaching this period. When Protestant churches shall unite with the secular power to sustain a false religion, for opposing which their ancestors endured the fiercest persecution, then will the papal Sabbath be enforced by the combined authority of church and state. There will be a national apostasy, which will end only in national ruin.” Bible Training School, February 2, 1913.

“በፈጣን እርምጃ ወደዚህ ዘመን እየቀረብን ነው። ፕሮቴስታንት ቤተ ክርስቲያናት ሐሰተኛ ሃይማኖትን ለመደገፍ ከዓለማዊ ሥልጣን ጋር በሚተባበሩበት ጊዜ፣ እርሱን በመቃወማቸው አባቶቻቸው እጅግ ከባድ ስደት የተቀበሉበትን፣ በዚያን ጊዜ የጳጳሳዊው ሰንበት በቤተ ክርስቲያንና በመንግሥት የተባበረ ሥልጣን ይገደዳል። ብሔራዊ ክህደት ይኖራል፣ ይህም መጨረሻው ብሔራዊ ጥፋት ብቻ ይሆናል።” Bible Training School, February 2, 1913.