We were considering Jeremiah chapter fifty in the previous article, and in the passage the judgment upon Babylon, that begins at the soon coming Sunday law in the United States and ends with the wrath of God. The executive judgment is the day of the Lord’s vengeance that was represented by the destruction of Jerusalem in the year 70 AD. The destruction of Jerusalem accomplished by Rome in 70 AD, had been typified by the destruction of Jerusalem carried out by Nebuchadnezzar. Together they provided two witnesses of the Executive Judgment of the whore of Tyre, who is also the whore of Revelation chapter seventeen.
በቀደመው ጽሑፍ ኤርምያስ ምዕራፍ ሃምሳን እያሰብን ነበር፤ በዚያም ክፍል በባቢሎን ላይ የሚመጣው ፍርድ፣ በዩናይትድ ስቴትስ በቅርቡ ከሚመጣው የእሑድ ሕግ የሚጀምርና በእግዚአብሔር ቍጣ የሚፈጸም መሆኑን እየተመለከትን ነበር። የአስፈጻሚው ፍርድ ጌታ የበቀል ቀን ነው፥ ይህም በ70 ዓ.ም. በኢየሩሳሌም ጥፋት ተወክሎ ነበር። በ70 ዓ.ም. በሮም የተፈጸመው የኢየሩሳሌም ጥፋት፣ በናቡከደነፆር የተፈጸመው የኢየሩሳሌም ጥፋት አስቀድሞ ተምሳሌት ሆኖለት ነበር። ሁለቱም በአንድነት፣ እርሷም ደግሞ የራእይ ምዕራፍ አሥራ ሰባት ጋለሞታ የሆነችው፣ የጢሮስ ጋለሞታ በላይ የአስፈጻሚ ፍርድ ሁለት ምስክሮች ሆነው ቆሙ።
Jeremiah informs us that when the Lord’s vengeance is accomplished upon modern Babylon, beginning with the soon-coming Sunday law, that “In those days, and in that time, saith the Lord, the iniquity of Israel shall be sought for, and there shall be none; and the sins of Judah, and they shall not be found: for I will pardon them whom I reserve.” In those days, the sealing of the one hundred and forty-four thousand will have already been accomplished.
ኤርምያስ የጌታ በቀል በዘመናዊቱ ባቢሎን ላይ፣ በቅርቡ ሊመጣ ከሆነው የእሁድ ሕግ ጀምሮ፣ በሚፈጸምበት ጊዜ፣ “በእነዚያ ቀናትና በዚያ ዘመን፣ ይላል እግዚአብሔር፣ የእስራኤል በደል ይፈለጋል ነገር ግን አይገኝም፤ የይሁዳም ኃጢአት ይፈለጋል ነገር ግን አይገኝም፤ ለማስቀርላቸው ለምድባቸው እኔ ይቅር እላቸዋለሁና።” በእነዚያ ቀናት፣ የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ሰዎች መታተም አስቀድሞ ተፈጽሞ ይሆናል።
“What are you doing, brethren, in the great work of preparation? Those who are uniting with the world are receiving the worldly mold and preparing for the mark of the beast. Those who are distrustful of self, who are humbling themselves before God and purifying their souls by obeying the truth these are receiving the heavenly mold and preparing for the seal of God in their foreheads. When the decree goes forth and the stamp is impressed, their character will remain pure and spotless for eternity.” Testimonies, volume 5, 216.
“ወንድሞች ሆይ፣ በዚህ ታላቅ የመዘጋጀት ሥራ ምን እያደረጋችሁ ነው? ከዓለም ጋር የሚተባበሩ የዓለምን ማቅረጫ እየተቀበሉ ለአውሬው ምልክት እየተዘጋጁ ናቸው። በራሳቸው የማይታመኑ፣ በእግዚአብሔርም ፊት ራሳቸውን የሚያዋርዱ፣ እውነትን በመታዘዝ ነፍሳቸውን የሚያነጹ እነዚህ ሰማያዊውን ማቅረጫ እየተቀበሉ በግንባራቸው ላይ ለእግዚአብሔር ማኅተም እየተዘጋጁ ናቸው። አዋጁ በሚወጣበት ጊዜ እና ማህተሙ በሚታተምበት ጊዜ፣ ባህርያቸው ለዘላለም ንጹሕና እድፍ የሌለበት ሆኖ ይኖራል።” Testimonies, volume 5, 216.
The executive judgment begins with the second voice of Revelation chapter eighteen, who calls men and women to flee from Babylon, and Jeremiah says, “their day is come, the time of their visitation. The voice of them that flee and escape out of the land of Babylon, to declare in Zion the vengeance of the Lord our God, the vengeance of his temple. Call together the archers against Babylon: all ye that bend the bow, camp against it round about; let none thereof escape: recompense her according to her work; according to all that she hath done, do unto her.” Her judgment is accomplished by the “archers.” The first reference to an archer in the Scriptures is concerning Ishmael.
የአስፈጻሚው ፍርድ የራእይ ምዕራፍ አሥራ ስምንት ሁለተኛው ድምፅ ሰዎችን ከባቢሎን እንዲሸሹ በሚጠራበት ጊዜ ይጀምራል፤ ኤርምያስም እንዲህ ይላል፦ “ቀናቸው ደርሶአል፥ የመጎብኘታቸውም ጊዜ መጥቶአል። በጽዮን የእግዚአብሔር አምላካችንን በቀል፥ የቤተ መቅደሱንም በቀል ለመናገር፥ ከባቢሎን ምድር የሚሸሹና የሚያመልጡ ድምፅ አለ። ቀስተኞችን በባቢሎን ላይ ሰብስቡ፤ ቀስት የምትዘረጉ ሁላችሁ፥ በዙሪያዋ ሰፈሩባት፤ ከእርስዋም ማንም እንዳያመልጥ፤ እንደ ሥራዋ ፍዳዋን መልሱላት፤ እርስዋ እንዳደረገችው ሁሉ እንዲሁ አድርጉላት።” ፍርዷ የሚፈጸመው በ“ቀስተኞች” ነው። በቅዱሳት መጻሕፍት ውስጥ ስለ ቀስተኛ የተጠቀሰው የመጀመሪያው ማጣቀሻ ስለ እስማኤል ነው።
And God heard the voice of the lad; and the angel of God called to Hagar out of heaven, and said unto her, What aileth thee, Hagar? fear not; for God hath heard the voice of the lad where he is. Arise, lift up the lad, and hold him in thine hand; for I will make him a great nation. And God opened her eyes, and she saw a well of water; and she went, and filled the bottle with water, and gave the lad drink. And God was with the lad; and he grew, and dwelt in the wilderness, and became an archer. Genesis 21:17–20.
እግዚአብሔርም የብላቴናውን ድምፅ ሰማ፤ የእግዚአብሔርም መልአክ ከሰማይ ለአጋር ጠርቶ፣ «አጋር ሆይ፥ ምን አለሽ? አትፍሪ፤ እግዚአብሔር ብላቴናው ባለበት ስፍራ ድምፁን ሰምቶአልና። ተነሺ፥ ብላቴናውን አንሺ፥ በእጅሽም አጽንተሽ ያዢው፤ ታላቅ ሕዝብ አደርገዋለሁና» አላት። እግዚአብሔርም ዓይኖቿን ከፈተ፥ የውኃም ጉድጓድ አየች፤ ሄደችም አቁማዳውን ውኃ ሞልታ ለብላቴናው አጠጣችው። እግዚአብሔርም ከብላቴናው ጋር ነበረ፤ አደገም፥ በምድረ በዳም ተቀመጠ፥ ቀስተኛም ሆነ። ዘፍጥረት 21፥17-20።
The “hour of the great earthquake” in Revelation eleven identifies the beginning of the executive judgment upon the whore of Rome, that begins at the soon-coming Sunday law in the United States. In the “hour” “the third woe cometh quickly. And the seventh angel sounded.” The third woe, is the seventh trumpet. It is the archers of Islam that are employed to bring His judgment upon those who enforce the mark of papal authority (Sunday worship), and persecute those who uphold the mark of God’s authority (Sabbath worship).
በራእይ አስራ አንድ ውስጥ ያለው “የታላቁ ርዕደ ምድር ሰዓት” በአሜሪካ ውስጥ በቅርብ የሚመጣው የእሁድ ሕግ ሲጀምር በሮም ጋለሞታ ላይ የሚጀምረውን የፍርድ አስፈጻሚ ዕርምጃ ይለያል። በዚያ “ሰዓት” “ሦስተኛው ወዮ ፈጥኖ ይመጣል፤ ሰባተኛውም መልአክ ነፋ።” ሦስተኛው ወዮ ማለት ሰባተኛው መለከት ነው። በጳጳሳዊ ሥልጣን ምልክት (የእሁድ አምልኮ) የሚያስገድዱትን እና የእግዚአብሔርን ሥልጣን ምልክት (የሰንበት አምልኮ) የሚጠብቁትን የሚያሳድዱትን ላይ ፍርዱን ለማምጣት የሚጠቀምባቸው የእስልምና ቀስተኞች ናቸው።
In Luke chapter twenty-one Jesus in answering the disciple’s questions about the destruction of Jerusalem and the temple, provides an historical narrative that also represents the history of the last days. He references the “days of vengeance,” which was an essential prophetic attribute of His ministry as the Messiah, which He identified in His opening announcement of His ministry by reading from the prophet Isaiah to the church in Nazareth. The announcement at Nazareth, and the passage from Isaiah represented not only His ministry, but the message of His disciples, and more specifically the work and ministry of the movement of the one hundred and forty-four thousand.
በሉቃስ ምዕራፍ ሃያ አንድ ኢየሱስ ስለ ኢየሩሳሌምና ስለ ቤተ መቅደሱ ጥፋት ለደቀ መዛሙርቱ ጥያቄዎች ሲመልስ፣ በታሪካዊ ትረካ መልክ የቀረበ ነገር እንዲሁም የዘመኑ ፍጻሜ ታሪክን የሚወክል መግለጫ ያቀርባል። “የበቀል ቀኖችን” ይጠቅሳል፤ እነዚህም እርሱ እንደ መሲሑ በሚያከናውነው አገልግሎት ውስጥ ዋና የትንቢት ባሕርይ ነበሩ፤ ይህንንም በናዝሬት ባለችው ምኵራብ ከነቢዩ ኢሳይያስ በማንበብ አገልግሎቱን በመክፈቻ ማስታወቂያው ውስጥ ገልጦ ነበር። በናዝሬት የተሰጠው ይህ ማስታወቂያ፣ እና ከኢሳይያስ የተነበበው ክፍል፣ የራሱን አገልግሎት ብቻ ሳይሆን የደቀ መዛሙርቱን መልእክት ደግሞ ይወክሉ ነበር፤ በተለይም የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ እንቅስቃሴ ሥራንና አገልግሎትን።
The spirit of the Lord God is upon me; because the Lord hath anointed me to preach good tidings unto the meek; he hath sent me to bind up the brokenhearted, to proclaim liberty to the captives, and the opening of the prison to them that are bound; To proclaim the acceptable year of the Lord, and the day of vengeance of our God; to comfort all that mourn; To appoint unto them that mourn in Zion, to give unto them beauty for ashes, the oil of joy for mourning, the garment of praise for the spirit of heaviness; that they might be called trees of righteousness, the planting of the Lord, that he might be glorified. And they shall build the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations. And strangers shall stand and feed your flocks, and the sons of the alien shall be your plowmen and your vinedressers. But ye shall be named the Priests of the Lord: men shall call you the Ministers of our God: ye shall eat the riches of the Gentiles, and in their glory shall ye boast yourselves. For your shame ye shall have double; and for confusion they shall rejoice in their portion: therefore in their land they shall possess the double: everlasting joy shall be unto them. For I the Lord love judgment, I hate robbery for burnt offering; and I will direct their work in truth, and I will make an everlasting covenant with them. And their seed shall be known among the Gentiles, and their offspring among the people: all that see them shall acknowledge them, that they are the seed which the Lord hath blessed. I will greatly rejoice in the Lord, my soul shall be joyful in my God; for he hath clothed me with the garments of salvation, he hath covered me with the robe of righteousness, as a bridegroom decketh himself with ornaments, and as a bride adorneth herself with her jewels. For as the earth bringeth forth her bud, and as the garden causeth the things that are sown in it to spring forth; so the Lord God will cause righteousness and praise to spring forth before all the nations. Isaiah 61:1–11.
የጌታ እግዚአብሔር መንፈስ በእኔ ላይ ነው፤ ጌታ ለየዋሆች የምሥራችን እንድሰብክ ቀብቶኛልና፤ ልባቸው የተሰበረውን እንድጠግን፥ ለምርኮኞች ነፃነትን፥ ለታሰሩትም የእስር መክፈቻን እንዳውጅ ልኮኛል፤ የጌታን የተቀበለ ዓመትና የአምላካችንን የበቀል ቀን እንዳውጅ፥ የሚያለቅሱትንም ሁሉ እንዳጽናና፤ በጽዮን የሚያለቅሱትን እንድሾምላቸው፥ በአመድ ፋንታ ውበትን፥ በልቅሶ ፋንታ የደስታ ዘይትን፥ በከባድ መንፈስ ፋንታ የምስጋና ልብስን እንድሰጣቸው፤ እነርሱም ለክብሩ እንዲሆን የጌታ ተክል፥ የጽድቅ ዛፎች ተብለው እንዲጠሩ። የቀድሞውንም ፍርስራሾች ይሠራሉ፥ የከዚህ በፊት የፈረሱትንም ያቆማሉ፥ የብዙ ትውልድ ጥፋት የሆኑትን የፈረሱትን ከተሞች ይጠግናሉ። እንግዶችም ቆመው መንጎቻችሁን ይጠብቃሉ፥ የአገር እንግዶች ልጆችም አራሾቻችሁና ወይን ተካዮቻችሁ ይሆናሉ። እናንተ ግን የጌታ ካህናት ትባላላችሁ፤ የአምላካችን አገልጋዮች ይሉአችኋል፤ የአሕዛብን ባለጠግነት ትበላላችሁ፥ በክብራቸውም ትመካላችሁ። በኀፍረታችሁ ፋንታ እጥፍ ይሆንላችኋል፤ በውርደትም ፋንታ በዕድላቸው ደስ ይላቸዋል፤ ስለዚህ በምድራቸው እጥፍን ይወርሳሉ፤ ዘላለማዊ ደስታም ይሆንላቸዋል። እኔ ጌታ ፍርድን እወዳለሁና፥ ለቃጠሎ መሥዋዕት የሚቀርብን ዝርፊያ እጠላለሁ፤ ሥራቸውንም በእውነት እመራለሁ፥ ከእነርሱም ጋር የዘላለም ኪዳን አደርጋለሁ። ዘራቸውም በአሕዛብ መካከል ይታወቃል፥ ልጆቻቸውም በሕዝቦች መካከል፤ የሚያዩአቸው ሁሉ ጌታ የባረከው ዘር እንደ ሆኑ ያውቋቸዋል። በጌታ እጅግ ደስ ይለኛል፥ ነፍሴም በአምላኬ ሐሴት ታደርጋለች፤ የማዳን ልብሶችን አልብሶኛልና፥ የጽድቅንም ካባ አልብሶኛል፤ ሙሽራ በጌጡ እንደሚሸለምና ሙሽሪትም በጌጦቿ እንደምትሸለም። ምድር ቡቃያዋን እንደምታወጣ፥ አትክልት ስፍራም በውስጡ የተዘራውን እንደሚያበቅል፥ እንዲሁ ጌታ እግዚአብሔር ጽድቅንና ምስጋናን በአሕዛብ ሁሉ ፊት ያበቅላል። ኢሳይያስ 61፥1–11።
The one hundred and forty-four thousand who are sealed in Ezekiel chapter nine, are those who are mourning over the sins in the church and in the world. “The acceptable year of the Lord, and the day of vengeance of our God,” is when those who mourn in Zion are comforted, and become “trees of righteousness” in order to “glorify the Lord.” They glorify the Lord, for “in those days, and in that time, saith the Lord, the iniquity of Israel shall be sought for, and there shall be none.” Those who mourn are those who have been sealed and they are those who “shall build the old wastes,” who “shall raise up the former desolations, and” who “shall repair the waste cities, the desolations of many generations.” They shall “be named the Priests of the Lord,” and men shall call them “the Ministers of our God.”
በሕዝቅኤል ምዕራፍ ዘጠኝ የታተሙት መቶ አርባ አራቱ ሺህ፣ በቤተ ክርስቲያንና በዓለም ውስጥ ስላሉት ኃጢአቶች የሚያዝኑ ናቸው። “የእግዚአብሔር የተወደደ ዓመት፣ የአምላካችንም የበቀል ቀን” የሚሆነው፣ በጽዮን የሚያዝኑት ሲጽናኑና እግዚአብሔርን “እንዲያከብሩ” “የጽድቅ ዛፎች” ሲሆኑ ነው። እነርሱም እግዚአብሔርን ያከብራሉ፤ ምክንያቱም “በዚያ ዘመንና በዚያ ጊዜ፣ ይላል እግዚአብሔር፣ የእስራኤል በደል ይፈለጋል፣ እርሱም አይገኝም።” የሚያዝኑት የታተሙት ናቸው፤ እነርሱም “የቀድሞውን ባድማ የሚሠሩ”፣ “አስቀድሞ የፈረሰውን የሚያነሡ” እና “ለብዙ ትውልዶች የነበረውን የፈረሱትን ከተሞች የሚጠግኑ” ናቸው። እነርሱ “የእግዚአብሔር ካህናት” ተብለው ይጠራሉ፤ ሰዎችም “የአምላካችን አገልጋዮች” ብለው ይጠሯቸዋል።
The righteousness of the one hundred and forty-four thousand is to “spring forth before all nations,” when they are lifted up as an ensign in the hour of the great earthquake. Their righteousness is caused progressively, for it is “as the earth bringeth forth her bud, and as the garden causeth the things that are sown in it to spring forth; so the Lord God will cause righteousness and praise to spring forth.” The sealing of the one hundred and forty-four thousand began at the arrival of the latter rain on September 1, 2001. It is then that the buds of earth were brought forth. Isaiah identifies when the buds spring forth.
የአንድ መቶ አርባ አራቱ ሺህ ጽድቅ በታላቁ የምድር መናወጥ ሰዓት እንደ ዓላማ ምልክት በከፍ ሲደረጉ “በሕዝቦች ሁሉ ፊት ሊበቅል” ነው። ጽድቃቸው በተደራራቢ ሂደት ይፈጠራል፤ ምክንያቱም “ምድር ቡቃያዋን እንደምታወጣ፣ አትክልቱም በውስጡ የተዘሩትን እንደሚያበቅል፣ እንዲሁ ጌታ እግዚአብሔር ጽድቅንና ምስጋናን እንዲበቅሉ ያደርጋልና።” የአንድ መቶ አርባ አራቱ ሺህ መታተም በመስከረም 1 ቀን 2001 የኋለኛው ዝናብ በመድረሱ ጀመረ። በዚያን ጊዜ ነበር የምድር ቡቃያዎች የወጡት። ኢሳይያስ ቡቃያዎቹ መቼ እንደሚበቅሉ ይለያል።
In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged; and this is all the fruit to take away his sin; when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up. Isaiah 27:8, 9.
በመጠን ሲያፈራርቅው ከእርሱ ጋር ትከራከራለህ፤ በምሥራቅ ነፋስ ቀን ኃይለኛ ነፋሱን ይከለክላል። ስለዚህም የያዕቆብ ኃጢአት በዚህ ይነጻል፤ ኃጢአቱንም ለማስወገድ የሚገኘው ፍሬ ሁሉ ይህ ነው፤ የመሠዊያውን ድንጋዮች ሁሉ እንደ ተፈጨ ኖራ ድንጋይ በሚያደርግ ጊዜ፥ የማምለኪያ ዐፀዶችና የተቀረጹ ምስሎች አይቆሙም። ኢሳይያስ 27፥8፣ 9።
In “the day of the east wind” which is His “rough wind” that “He stayeth,” the “shooting forth” of the buds will begin when the rain is “measured.” “Stayeth” means restrained. When the four winds are restrained by the four angels of Revelation chapter seven, the sealing of the one hundred and forty-four thousand begins. At that time the latter rain begins to “sprinkle” in moderation, for the word “measure” in the verse means moderation. At the beginning of the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand the latter rain is measured, and at the end of the period it is without measure.
በ“የምሥራቅ ነፋስ ቀን” ውስጥ፥ እርሱ “የሚያቆየው” “ኃይለኛ ነፋሱ” በሆነበት ጊዜ፥ ዝናቡ “በመጠን ሲሰጥ” የቡቃያዎቹ “መፍለቅ” ይጀምራል። “የሚያቆየው” ማለት የተከለከለ ማለት ነው። በራእይ ምዕራፍ ሰባት ያሉት አራቱ መላእክት አራቱን ነፋሳት ሲከለክሉ፥ የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ማኅተም መቀበል ይጀምራል። በዚያን ጊዜ የኋለኛው ዝናብ በመጠን መ“ርጨት” ይጀምራል፥ ምክንያቱም በዚያ ጥቅስ ውስጥ “መጠን” የሚለው ቃል ልከኝነት ማለት ነውና። የአንድ መቶ አርባ አራት ሺሁ ማኅተም መቀበል ዘመን መጀመሪያ ላይ የኋለኛው ዝናብ በመጠን ይሰጣል፥ በዘመኑም ፍጻሜ ያለ መጠን ይሆናል።
“The great outpouring of the Spirit of God, which lightens the whole earth with his glory, will not come until we have an enlightened people, that know by experience what it means to be laborers together with God. When we have entire, whole-hearted consecration to the service of Christ, God will recognize the fact by an outpouring of his Spirit without measure; but this will not be while the largest portion of the church are not laborers together with God. God cannot pour out his Spirit when selfishness and self-indulgence are so manifest; when a spirit prevails that, if put into words, would express that answer of Cain,—‘Am I my brother’s keeper?’ If the truth for this time, if the signs that are thickening on every hand, that testify that the end of all things is at hand, are not-sufficient to arouse the sleeping energy of those who profess to know the truth, then darkness proportionate to the light which has been shining will overtake these souls. There is not the semblance of an excuse for their indifference that they will be able to present to God in the great day of final reckoning. There will be no reason to offer as to why they did not live and walk and work in the light of the sacred truth of the word of God, and thus reveal to a sin-darkened world, through their conduct, their sympathy, and their zeal, that the power and reality of the gospel could not be controverted.” Review and Herald, July 21, 1896.
“ሙሉውን ምድር በክብሩ የሚያበራው የእግዚአብሔር መንፈስ ታላቅ መፍሰስ፣ ከእግዚአብሔር ጋር ተባብረን የምንሠራ ሠራተኞች መሆን ምን እንደሚማል በተሞክሮ የሚያውቅ የተብራራ ሕዝብ እስኪኖረን ድረስ አይመጣም። ለክርስቶስ አገልግሎት ሙሉ፣ ልባዊ ራስን መቀደስ ሲኖረን፣ እግዚአብሔር ያንን እውነታ መንፈሱን ያለ መጠን በማፍሰስ ያረጋግጣል፤ ነገር ግን ከቤተ ክርስቲያን ከፍተኛው ክፍል ከእግዚአብሔር ጋር ተባብረው የማይሠሩ ሳሉ ይህ አይሆንም። ራስ ወዳድነትና ራስን መደሰት እንዲህ ግልጽ ሆነው ሲታዩ፣ በቃላት ቢገለጽ የቃየንን መልስ፣ ‘እኔ የወንድሜ ጠባቂ ነኝን?’ የሚል መንፈስ ሲነግሥ፣ እግዚአብሔር መንፈሱን ሊያፈስ አይችልም። ለዚህ ዘመን የተሰጠው እውነት፣ ወይም በየአቅጣጫው እየተበዛ የሚሄደው የዘመኑ ምልክቶች፣ የሁሉ ነገር ፍጻሜ ቀርቦአል ብለው የሚመሰክሩት፣ እውነቱን እናውቃለን የሚሉትን እንቅልፍ የወሰደውን ኃይል ለማንቃት በቂ ካልሆኑ፣ ከበራላቸው ብርሃን መጠን ጋር የሚመጣጠን ጨለማ እነዚህን ነፍሳት ይወርሳቸዋል። በመጨረሻው ሂሳብ ታላቅ ቀን ለዚህ ግዴለሽነታቸው ለእግዚአብሔር ሊያቀርቡት የሚችሉት እንኳ የምክንያት ጥላ አይኖርም። በእግዚአብሔር ቃል ቅዱስ እውነት ብርሃን ውስጥ ለምን እንዳልኖሩና እንዳልተመላለሱ እንዲሁም እንዳልሠሩ፣ እንዲሁም በምግባራቸው፣ በርኅራኄያቸውና በቅንዓታቸው የወንጌል ኃይልና እውነተኛነት ሊከራከር እንደማይችል ለኃጢአት ጨለማ ለተሸፈነ ዓለም ለምን እንዳልገለጡ የሚያቀርቡት ምክንያት አይኖርም።” Review and Herald, July 21, 1896.
The testing period of the latter rain and sealing of the one hundred and forty-four thousand begins with the measuring of the outpouring of the Holy Spirit for the wheat and tares have reached the time of the harvest. The rain brings both classes to maturity, then at the end of the testing period the wheat and tares are separated, and the wheat will then “know by experience what it means to be laborers together with God” They will then “have entire, whole-hearted consecration to the service of Christ, God will recognize the fact by an outpouring of his Spirit without measure.”
የኋለኛው ዝናብ እና የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ማተም የሚፈተኑበት ዘመን፣ ስንዴውና እንክርዳዱ የመከር ጊዜ ስለደረሱ፣ የመንፈስ ቅዱስ መፍሰስ በመለካት ይጀምራል። ዝናቡ ሁለቱንም ክፍሎች ወደ ብስለት ያደርሳቸዋል፤ ከዚያም በፈተናው ዘመን መጨረሻ ስንዴውና እንክርዳዱ ይለያሉ፣ ከዚያም ስንዴው “ከእግዚአብሔር ጋር ባልንጀራ ሠራተኞች መሆን ምን እንደሆነ በልምድ ያውቃል።” ከዚያም “ለክርስቶስ አገልግሎት ፍጹምና በሙሉ ልብ የተሰጠ መቀደስ ይኖራቸዋል፤ እግዚአብሔርም ይህን እውነታ ያውቃል በመንፈሱ ልክ የሌለው መፍሰስ።”
The “day of the rough east wind” arrived on September 11, 2001, and Habakkuk’s debate over the counterfeit peace and safety message of the latter rain message, as opposed to the message identifying the day of God’s vengeance, began. At that point the plants, both wheat and tares began to bud and bring forth the fruit they would manifest at the judgment of the soon-coming Sunday law.
“የብርቱ ምሥራቅ ነፋስ ቀን” በመስከረም 11፣ 2001 ደረሰ፤ እና የእግዚአብሔር በቀል ቀንን ከሚለይ መልእክት በተቃራኒ ስለ ሐሰተኛው የሰላምና የደህንነት መልእክት ያለው የሐበቁቅ ክርክር፣ የኋለኛው ዝናብ መልእክት ውስጥ የተነሣው፣ ጀመረ። በዚያ ጊዜ እፅዋቱ፣ ሁለቱም ስንዴና እንክርዳድ፣ መብቀል እና በቅርቡ በሚመጣው የእሑድ ሕግ ፍርድ ጊዜ የሚገልጡትን ፍሬ ማፍራት ጀመሩ።
“Again, these parables teach that there is to be no probation after the judgment. When the work of the gospel is completed, there immediately follows the separation between the good and the evil, and the destiny of each class is forever fixed.” Christ’s Object Lessons, 123.
“እንደገናም፣ እነዚህ ምሳሌዎች ከፍርድ በኋላ ምንም የምሕረት ጊዜ እንደማይኖር ያስተምራሉ። የወንጌል ሥራ ሲፈጸም፣ ወዲያውኑ በመልካሙና በክፉው መካከል መለየት ይከተላል፤ የእያንዳንዱም ወገን እጣ ፈንታ ለዘላለም ይወሰናል።” Christ’s Object Lessons, 123.
One class bows to the sun in Ezekiel chapter eight, and the other receives the seal of God in Ezekiel chapter nine. In Luke chapter twenty-one, Christ is identifying the one hundred and forty-four thousand, and He sets forth a sign that marks the final generation of earth’s history. He identified the sign that Christians must recognize in order to flee the destruction of Jerusalem.
አንደኛው ወገን በሕዝቅኤል ምዕራፍ ስምንት ለፀሐይ ይሰግዳል፤ ሌላው ደግሞ በሕዝቅኤል ምዕራፍ ዘጠኝ የእግዚአብሔርን ማኅተም ይቀበላል። በሉቃስ ምዕራፍ ሀያ አንድ ውስጥ፣ ክርስቶስ መቶ አርባ አራቱን ሺህ እየለየ ነው፤ እንዲሁም የምድር ታሪክ የመጨረሻውን ትውልድ የሚለይ ምልክት ያቀርባል። ክርስቲያኖች ከኢየሩሳሌም ጥፋት ለመሸሽ ሊያውቁት የሚገባቸውን ምልክት እርሱ ገለጠ።
And when ye shall see Jerusalem compassed with armies, then know that the desolation thereof is nigh. Then let them which are in Judaea flee to the mountains; and let them which are in the midst of it depart out; and let not them that are in the countries enter thereinto. For these be the days of vengeance, that all things which are written may be fulfilled. Luke 21:20–22.
እናንተም ኢየሩሳሌም በሠራዊት ተከብባ በምትታይበት ጊዜ፥ ጥፋትዋ እንደቀረበ እወቁ። በዚያን ጊዜ በይሁዳ ያሉ ወደ ተራሮች ይሽሹ፤ በመካከልዋም ያሉ ይውጡ፤ በገጠርም ያሉ ወደ እርስዋ አይግቡ። የተጻፈው ሁሉ እንዲፈጸም እነዚህ የበቀል ቀኖች ናቸውና። ሉቃስ 21፥20–22።
Jesus identified, “line upon line,” more prophetic characteristics of the sign, for His words are recorded not only by Luke, but also by Matthew and Mark.
ኢየሱስ ቃሉ በሉቃስ ብቻ ሳይሆን በማቴዎስና በማርቆስ ደግሞ እንደተመዘገበ ስለሆነ፣ የምልክቱን ተጨማሪ ትንቢታዊ ባሕርያት “መስመር በላይ መስመር” እያለ ገለጠ።
And this gospel of the kingdom shall be preached in all the world for a witness unto all nations; and then shall the end come. When ye therefore shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, stand in the holy place, (whoso readeth, let him understand:) Then let them which be in Judaea flee into the mountains. Matthew 24:14–16.
ይህም የመንግሥቱ ወንጌል ለሕዝቦች ሁሉ ምስክር እንዲሆን በዓለም ሁሉ ውስጥ ይሰበካል፤ ከዚያም ፍጻሜው ይመጣል። ስለዚህ በዳንኤል ነቢይ የተነገረውን የጥፋት ርኵሰት በቅዱስ ስፍራ ቆሞ ባያችሁ ጊዜ፣ (የሚያነብ ያስተውል፤) በዚያን ጊዜ በይሁዳ ያሉት ወደ ተራሮች ይሽሹ። ማቴዎስ 24፥14–16።
And the gospel must first be published among all nations. But when they shall lead you, and deliver you up, take no thought beforehand what ye shall speak, neither do ye premeditate: but whatsoever shall be given you in that hour, that speak ye: for it is not ye that speak, but the Holy Ghost. Now the brother shall betray the brother to death, and the father the son; and children shall rise up against their parents, and shall cause them to be put to death. And ye shall be hated of all men for my name’s sake: but he that shall endure unto the end, the same shall be saved. But when ye shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, standing where it ought not, (let him that readeth understand,) then let them that be in Judaea flee to the mountains. Mark 13:10–14.
ወንጌልም አስቀድሞ በሁሉም አሕዛብ መሰበክ ይገባል። ነገር ግን ሲወስዱአችሁና ሲያሳልፉአችሁ፥ ምን እንደምትናገሩ አስቀድማችሁ አታስቡ፥ አትመድቡም፤ ነገር ግን በዚያ ሰዓት የሚሰጣችሁን እርሱን ተናገሩ፤ ምክንያቱም የምትናገሩት እናንተ አይደላችሁም፥ መንፈስ ቅዱስ ነው እንጂ። ወንድምም ወንድሙን ለሞት አሳልፎ ይሰጣል፥ አባትም ልጁን፤ ልጆችም በወላጆቻቸው ላይ ይነሣሉ፥ እነርሱንም ያስገድላሉ። ስለ ስሜም ከሰው ሁሉ ትጠሉ ይሆናል፤ ነገር ግን እስከ ፍጻሜ የሚጸና እርሱ ይድናል። ነገር ግን በዳንኤል ነቢይ የተነገረችውን የጥፋት ርኵሰት ሊቆምባት በማይገባው ስፍራ ቆማ ባያችሁ ጊዜ፥ (አንባቢው ያስተውል፥) በይሁዳ ያሉ ወደ ተራሮች ይሽሹ። ማርቆስ 13፥10–14።
Before the seven last plagues, which is the final and perfect fulfillment of the “days of vengeance,” is accomplished upon two classes the gospel of the kingdom must be preached and published among all nations. The gospel message is given to the nations at the soon-coming Sunday law in the United States, when the one hundred and forty-four thousand are lifted up as an ensign. The “days of vengeance” represents the period of the Executive Judgment of the whore of Babylon, which begins with the Sunday law in the United States and ends when Michael stands up and human probation closes, and the wrath of God is poured out in the seven last plagues.
ሁለት ክፍሎች ላይ “የበቀል ቀኖች” የተባለው ነገር በመጨረሻውና በፍጹሙ ፍጻሜው ማለትም በሰባቱ የመጨረሻ መቅሰፍቶች ከመፈጸሙ በፊት፣ የመንግሥቱ ወንጌል በሁሉም አሕዛብ መካከል መሰበክና መታተም ይገባዋል። የወንጌሉ መልእክት ለአሕዛብ የሚሰጠው በአሜሪካ የቅርብ የሆነው የእሑድ ሕግ በሚመጣበት ጊዜ፣ መቶ አርባ አራት ሺህ እንደ ዓርማ ከፍ በሚደረጉበት ጊዜ ነው። “የበቀል ቀኖች” የባቢሎን ጋለሞታ የሥራ ፍርድ ዘመንን ይወክላል፤ ይህም በአሜሪካ የእሑድ ሕግ በሚጀምርበት ጊዜ ይጀምራል፣ ሚካኤልም በሚቆምበትና የሰው የምሕረት ጊዜ በሚዘጋበት ጊዜ ያበቃል፤ ከዚያም የእግዚአብሔር ቍጣ በሰባቱ የመጨረሻ መቅሰፍቶች ይፈስሳል።
The period of time is the “hour” which Mark identifies, and the “hour” of the “great earthquake,” and the “hour” the ten kings agree to give their seventh kingdom unto the papacy. When the last soul has accepted the gospel that is published to all nations, probation closes, and God’s wrath is poured out without mercy. That period begins with the gospel being proclaimed to all nations as the ensign is lifted up, and ends when the last person responds to the gospel message proclaimed and preached and published by the ensign. That period of time is the “days of vengeance.”
ጊዜው ማርቆስ የሚለየው “ሰዓት” ነው፤ የ“ታላቁ መንቀጥቀጥ” “ሰዓት” ነው፤ እንዲሁም አሥሩ ነገሥታት ሰባተኛውን መንግሥታቸውን ለጳጳሳዊ ሥርዓቱ ለመስጠት የሚስማሙበት “ሰዓት” ነው። ወንጌሉ ለሕዝቦች ሁሉ ከተነገረ በኋላ የመጨረሻው ነፍስ በተቀበለች ጊዜ የምሕረት ጊዜ ይዘጋል፥ የእግዚአብሔርም ቁጣ ያለ ምሕረት ይፈስሳል። ያ ዘመን ሰንደቁ ሲነሣ ወንጌሉ ለአሕዛብ ሁሉ ከመታወጁ ጋር ይጀምራል፥ በሰንደቁም የታወጀውና የተሰበከውና የተነገረው የወንጌል መልእክት ለመጨረሻው ሰው ምላሽ በሰጠ ጊዜ ያበቃል። ያ የጊዜ ወቅት “የበቀል ቀኖች” ነው።
In Luke, chapter twenty-one, Jesus is pinpointing that history, for He is identifying the final generation, that will not die before His second coming. He identifies a sign, which is represented as the abomination of desolation spoken of by Daniel the prophet. The sign is when the abomination of desolation stands in the “holy place,” and when it is “standing where it ought not,” which is also when Jerusalem is “compassed with armies.”
በሉቃስ ምዕራፍ ሃያ አንድ፣ ኢየሱስ ያንን ታሪክ በትክክል እያመለከተ ነው፤ ምክንያቱም ከሁለተኛ ምጽአቱ በፊት የማትሞት የመጨረሻውን ትውልድ እየለየ ነውና። እርሱም በነቢዩ ዳንኤል የተነገረውን የጥፋት ርኵሰት እንደሚወክል ምልክት ይገልጻል። ይህም ምልክት የጥፋት ርኵሰት በ“ቅዱስ ስፍራ” ሲቆም ነው፤ እንዲሁም “ሊቆምበት በማይገባው ስፍራ” ሲቆም ነው፤ ይህም ደግሞ ኢየሩሳሌም “በሠራዊት ስትከበብ” በዚያን ጊዜ ነው።
When Jerusalem was compassed by armies in the year 66 by Cestius, the Christians in Jerusalem fled the city, and Sister White identifies that not one Christian died during the destruction that ultimately ended in the year 70. Cestius initiated a siege, and then withdrew for apparently unknown reasons, and the Christians in the city fled in agreement with the warning associated with the sign. In the year 70 Titus completed the destruction by once again instituting a siege. The siege of Cestius was the beginning of what is called the First Jewish-Roman War, and the siege and destruction accomplished by Titus was the end of the First Jewish-Roman War.
በ66 ዓ.ም. ከሴስቲየስ ጋር ኢየሩሳሌም በሠራዊት በተከበበች ጊዜ፣ በኢየሩሳሌም ያሉት ክርስቲያኖች ከከተማይቱ ሸሹ፤ እና እህት ዋይት በመጨረሻ በ70 ዓ.ም. የተፈጸመው ጥፋት ወቅት አንድም ክርስቲያን እንዳልሞተ ታመለክታለች። ሴስቲየስ ከበባውን ጀመረ፣ ከዚያም በግልጽ ያልታወቁ ምክንያቶች ተመለሰ፤ በከተማይቱ ያሉትም ክርስቲያኖች ከምልክቱ ጋር በተያያዘው ማስጠንቀቂያ መሠረት ሸሹ። በ70 ዓ.ም. ጢቶስ እንደገና ከበባ በመመሥረት ጥፋቱን ፈጸመ። የሴስቲየስ ከበባ የመጀመሪያው የአይሁድ-ሮማውያን ጦርነት ተብሎ የሚጠራው መጀመሪያ ነበር፣ እና በጢቶስ የተፈጸመው ከበባና ጥፋት የመጀመሪያው የአይሁድ-ሮማውያን ጦርነት መጨረሻ ነበር።
The entire history lasted three and a half years, began and ended with a siege, and the beginning contained a sign for God’s people. That history was identified as the days of God’s vengeance by Christ, which was a specific element that He was to identify in His ministry. Those days represent the executive judgment upon the whore of Rome that begins at the soon-coming Sunday law, and ends when human probation closes. At the beginning of the executive judgment of the whore of Babylon, the one hundred and forty-four thousand are lifted up as an ensign, which is a sign. When God’s other flock see the sign, they are to flee out of Babylon, whose destruction was typified by the destruction of Jerusalem.
ታሪኩ በሙሉ ሦስት ዓመት ተኩል ቆይቶ፣ በከበባ ተጀምሮ በከበባ ተጠናቀቀ፤ መጀመሪያውም ለእግዚአብሔር ሕዝብ ምልክት ይዞ ነበር። ያ ታሪክ ክርስቶስ በአገልግሎቱ ውስጥ ሊገልጠው ከሚገባው ልዩ ነገር አንዱ እንደ ሆነ፣ እርሱ የእግዚአብሔር በቀል ዘመናት ብሎ ለየው። እነዚያ ዘመናት በቅርቡ በሚመጣው የእሁድ ሕግ የሚጀምረውን እና የሰው የምሕረት ዘመን ሲዘጋ የሚያበቃውን በሮም ጋለሞታ ላይ የሚወርደውን የፈጻሚ ፍርድ ይወክላሉ። በባቢሎን ጋለሞታ ላይ የፈጻሚው ፍርድ መጀመሪያ ላይ፣ መቶ አርባ አራት ሺህ እንደ ዓርማ ከፍ ይደረጋሉ፤ እርሱም ምልክት ነው። የእግዚአብሔርም ሌሎች መንጋዎች ይህን ምልክት በሚያዩበት ጊዜ፣ ጥፋቷ በኢየሩሳሌም ጥፋት አስቀድሞ ተመስሎ የተገለጠውን ባቢሎን ውስጥ ትተው እንዲወጡ ይገባቸዋል።
We will continue to consider Luke chapter twenty-one in the next article.
በሚቀጥለው ጽሑፍ ሉቃስ ምዕራፍ ሃያ አንድን መመርመራችንን እንቀጥላለን።