In verse one, of chapter ten, we are informed that it was the third year of Cyrus, but in chapter one, we are informed that Daniel only lived, or continued until the first year of Cyrus.

በአሥረኛው ምዕራፍ በመጀመሪያው ቁጥር፣ የቂሮስ ሦስተኛ ዓመት እንደነበረ እናውቃለን፤ ነገር ግን በአንደኛው ምዕራፍ፣ ዳንኤል እስከ ቂሮስ የመጀመሪያ ዓመት ብቻ እንደኖረ ወይም እንደቀጠለ እናውቃለን።

And Daniel continued even unto the first year of king Cyrus. Daniel 1:21.

ዳንኤልም እስከ ንጉሥ ቂሮስ የመጀመሪያው ዓመት ድረስ ኖረ። ዳንኤል 1፥21።

For two years Cyrus had essentially co-ruled with Darius the Mede, thus it was his third year, but it was also his first year.

ለሁለት ዓመታት ቂሮስ ከሜዶናዊው ዳርዮስ ጋር በመሠረታዊ ሁኔታ በጋራ ነግሦ ነበር፤ ስለዚህ ሦስተኛው ዓመቱ ነበር፣ ነገር ግን ደግሞ የመጀመሪያው ዓመቱም ነበር።

In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

በፋርስ ንጉሥ ቂሮስ በሦስተኛው ዓመት ቤልጣሳር ተብሎ ለተጠራው ለዳንኤል አንድ ነገር ተገለጠ፤ እነሆም ያ ነገር እውነት ነበረ፥ የተወሰነውም ዘመን ረጅም ነበረ፤ እርሱም ያን ነገር አስተዋለ፥ ራእዩንም አስተዋል ነበረው። ዳንኤል 10፥1።

Prophetically Cyrus is introduced in Daniel’s first and last visions. Daniel chapter one, as already set forth in prior articles, represents the first angel of Revelation chapter fourteen. When the first angel is identified in prophecy it possesses all the prophetic characteristics of all three angels of Revelation fourteen. The three steps of the everlasting gospel represented in the first angel, are “fear God,” “give Him glory,” for “the hour of His judgment is come.”

በትንቢታዊ መልኩ ቂሮስ በዳንኤል የመጀመሪያና የመጨረሻ ራእዮች ውስጥ ተገልጦ ይቀርባል። የዳንኤል ምዕራፍ አንድ፣ ቀደም ባሉት ጽሑፎች እንደ ተቀመጠው፣ የራእይ ምዕራፍ አሥራ አራትን የመጀመሪያውን መልአክ ይወክላል። የመጀመሪያው መልአክ በትንቢት ሲለይ የራእይ አሥራ አራት ሦስቱ መላእክት ሁሉ ያላቸውን ትንቢታዊ ባህርያት ሁሉ ይዞ ይገኛል። በመጀመሪያው መልአክ የተወከሉት የዘላለማዊው ወንጌል ሦስቱ ደረጃዎች፣ “እግዚአብሔርን ፍሩ፣” “ክብርንም ስጡት፣” ምክንያቱም “የፍርዱ ሰዓት መጥቶአልና።”

Because Daniel and the three worthies “feared God,” they chose to reject the diet of Babylon, and remain vegetarians. In the visual test that followed, Daniel and the three worthies “glorified God” in their healthy appearance in contrast with those who ate the Babylonian diet. After three years, the “hour of judgment” arrived when Nebuchadnezzar tested them and found them to be ten times wiser than all the Babylonian wise men.

ዳንኤልና ሦስቱ ታማኝ ወጣቶች “እግዚአብሔርን ስለ ፈሩ፣” የባቢሎንን ምግብ መመገብ ለመከልከል መረጡ፣ በአትክልት ምግብም ለመኖር ጸኑ። ከዚያ በኋላ በተደረገው የእይታ ፈተና፣ ዳንኤልና ሦስቱ ታማኝ ወጣቶች የባቢሎንን ምግብ ከተመገቡት ጋር በተነጻጸረ መልኩ በጤናማ ቁመናቸው “እግዚአብሔርን አከበሩ።” ከሦስት ዓመት በኋላ፣ ናቡከደነፆር በፈተና ሲመረምራቸው ከባቢሎን ጥበበኞች ሁሉ አሥር እጥፍ የበለጠ ጥበበኞች ሆነው አገኛቸው፤ በዚህም “የፍርድ ሰዓት” ደረሰ።

The three steps of the everlasting gospel are also represented in the final chapter of Daniel as the process whereby the increase of knowledge purifies, makes white and tries those who are held accountable to the light that is unsealed at the time of the end. In the first chapter of Daniel as in the last, the three steps of the first angel, which includes all three angels, is identified. Because chapter one is the everlasting gospel of the first angel, chapter two of Daniel represents the second angel of Revelation fourteen, where the test of the image of the beast or the image of Christ is represented, as it was in the second test in the three steps of chapter one.

ለዘላለም የሆነው ወንጌል ሦስቱ እርምጃዎች በዳንኤል የመጨረሻው ምዕራፍ ውስጥ ደግሞ በዘመኑ ፍጻሜ ጊዜ የተፈታው ብርሃን ተጠያቂ ለሆኑት ሰዎች የእውቀት መጨመር የሚያነጻ፣ ነጭ የሚያደርግና የሚፈትን ሂደት መሆኑን ይወክላሉ። በዳንኤል የመጀመሪያው ምዕራፍ እንደሆነው በመጨረሻውም ምዕራፍ፣ ሦስቱንም መላእክት የሚያካትተው የመጀመሪያው መልአክ ሦስቱ እርምጃዎች ተለይተው ይታወቃሉ። ምዕራፍ አንድ የመጀመሪያው መልአክ የዘላለም ወንጌል ስለሆነ፣ የዳንኤል ምዕራፍ ሁለት የራእይ አሥራ አራት ሁለተኛውን መልአክ ይወክላል፤ በዚያም የአውሬው ምስል ወይም የክርስቶስ ምስል ፈተና ተወክሎ ይታያል፥ እንደ ምዕራፍ አንድ ሦስቱ እርምጃዎች ውስጥ ባለው ሁለተኛው ፈተና እንደነበረው።

Because chapters one and two of Daniel represent the first and second angels of Revelation fourteen, chapter three and the test on the Plain of Dura, represents the third angel’s message, with its warning to not receive the mark of the beast. In chapter one of Daniel, Cyrus’ first year is mentioned, and in chapter ten, which is Daniel’s last vision, Cyrus is represented by his third year, but we know that third year is his first year, for Daniel only continued until the first year of Cyrus.

ምክንያቱም የዳንኤል መጽሐፍ ምዕራፍ አንድና ሁለት የራእይ አሥራ አራት ያሉትን የመጀመሪያውንና የሁለተኛውን መላእክት የሚወክሉ ስለሆኑ፣ ምዕራፍ ሶስትና በዱራ ሜዳ የተደረገው ፈተና ደግሞ የሦስተኛውን መልአክ መልእክት ይወክላል፤ ይህም የአውሬውን ምልክት እንዳይቀበሉ የሚያስጠነቅቅ መልእክት ነው። በዳንኤል ምዕራፍ አንድ የቂሮስ የመጀመሪያ ዓመት ተጠቅሷል፤ በምዕራፍ አስር ግን፣ ይህም የዳንኤል የመጨረሻ ራእይ ሲሆን፣ ቂሮስ በሦስተኛው ዓመቱ ተወክሏል፤ ነገር ግን ያ ሦስተኛው ዓመት የመጀመሪያው ዓመቱ መሆኑን እናውቃለን፥ ምክንያቱም ዳንኤል እስከ ቂሮስ የመጀመሪያ ዓመት ብቻ ቀጥሎ ነበርና።

Cyrus is therefore a symbol of a first year that contains three years. He is a symbol of the first angel’s message. Cyrus’ first year is mentioned in the last verse of Daniel’s first vision, and then again in the first verse of Daniel’s last vision. It is important to recognize the prophetic symbolism of Cyrus, and we are first identifying that he represents the first angel’s message. This can be prophetically ascertained by the fact that Daniel identifies his third year, as his first, but more importantly it is identified by the first decree which he proclaimed.

እንግዲህ ቂሮስ ሦስት ዓመታትን የያዘ የመጀመሪያ ዓመት ምልክት ነው። እርሱ የመጀመሪያው መልአክ መልእክት ምልክት ነው። የቂሮስ የመጀመሪያ ዓመት በዳንኤል የመጀመሪያ ራእይ የመጨረሻ ቁጥር ውስጥ ተጠቅሷል፤ ከዚያም እንደገና በዳንኤል የመጨረሻ ራእይ የመጀመሪያ ቁጥር ውስጥ ተጠቅሷል። የቂሮስን ትንቢታዊ ምልክትነት ማስተዋል አስፈላጊ ነው፤ እኛም በመጀመሪያ እርሱ የመጀመሪያውን መልአክ መልእክት እንደሚወክል እንለያለን። ይህም በትንቢታዊ መልኩ ሊረጋገጥ የሚችለው ዳንኤል ሦስተኛ ዓመቱን እንደ መጀመሪያው ስለሚያመለክት ነው፤ ነገር ግን ከዚያ ይልቅ ይበልጥ አስፈላጊው እርሱ ባወጀው የመጀመሪያ አዋጅ ይህ መለየቱ መሆኑ ነው።

The struggle that Gabriel was having with the kings of Persia in chapter ten, was in regard to bringing Cyrus to the point where he would follow through and proclaim the first of three decrees, which would allow the Jews to return and rebuild Jerusalem and the temple. The third decree would mark the beginning of the twenty-three hundred year prophecy, which ended when the third angel arrived on October 22, 1844. The third decree represented the third angel, and therefore the first decree of Cyrus, represented the arrival of the first angel in 1798. Cyrus represents the first angel, and for this reason, in the book of Daniel his first year represented three years.

በዳንኤል ምዕራፍ አሥር ገብርኤል ከፋርስ ነገሥታት ጋር ያደረገው ትግል፣ ቂሮስ አይሁድ እንዲመለሱ እና ኢየሩሳሌምንና ቤተ መቅደሱን እንደገና እንዲሠሩ የሚፈቅድ ከሦስቱ አዋጆች የመጀመሪያውን እስከሚያውጅ ድረስ እንዲፈጽም ለማድረስ በተመለከተ ነበር። ሦስተኛው አዋጅ ሦስተኛው መልአክ በጥቅምት 22, 1844 በደረሰ ጊዜ የተፈጸመውን የሁለት ሺህ ሦስት መቶ ዓመት ትንቢት መጀመሪያ ምልክት ያደርግ ነበር። ሦስተኛው አዋጅ ሦስተኛውን መልአክ ይወክል ነበር፤ ስለዚህም የቂሮስ የመጀመሪያው አዋጅ በ1798 የመጀመሪያውን መልአክ መምጣት ይወክል ነበር። ቂሮስ የመጀመሪያውን መልአክ ይወክላል፤ በዚህም ምክንያት በዳንኤል መጽሐፍ የመጀመሪያው ዓመቱ ሦስት ዓመታትን ይወክል ነበር።

Cyrus therefore represents the “time of the end,” for it was when the first angel (Cyrus), arrived in 1798, that the “time of the end” arrived and the book of Daniel was unsealed. The name Cyrus is believed to be derived from the Old Persian word “Kūruš,” which means “sun,” combined with the Elamite word “kursh,” meaning “throne,” indicating a connection to royal authority or kingship. Isaiah addresses these characteristics of Cyrus as well.

እንግዲህ ቂሮስ “የፍጻሜውን ዘመን” ይወክላል፤ ምክንያቱም በ1798 የመጀመሪያው መልአክ (ቂሮስ) በደረሰ ጊዜ “የፍጻሜው ዘመን” ደርሶ ነበርና የዳንኤል መጽሐፍም ተፈትቶ ነበር። ቂሮስ የሚለው ስም ከጥንታዊው ፐርሳዊ ቃል “Kūruš” የተወሰደ መሆኑ ይታመናል፤ ትርጉሙም “ፀሐይ” ማለት ነው፤ ይህም “ዙፋን” ማለት ከሆነው ከኤላማዊው ቃል “kursh” ጋር ተደምሮ ከንጉሣዊ ሥልጣን ወይም ከመንግሥት ግዛት ጋር ያለውን ግንኙነት ያመለክታል። ኢሳይያስም እነዚህን የቂሮስ ባሕርያት ይናገራል።

That saith of Cyrus, He is my shepherd, and shall perform all my pleasure: even saying to Jerusalem, Thou shalt be built; and to the temple, Thy foundation shall be laid. Thus saith the Lord to his anointed, to Cyrus, whose right hand I have holden, to subdue nations before him; and I will loose the loins of kings, to open before him the two leaved gates; and the gates shall not be shut; I will go before thee, and make the crooked places straight: I will break in pieces the gates of brass, and cut in sunder the bars of iron: And I will give thee the treasures of darkness, and hidden riches of secret places, that thou mayest know that I, the Lord, which call thee by thy name, am the God of Israel. For Jacob my servant’s sake, and Israel mine elect, I have even called thee by thy name: I have surnamed thee, though thou hast not known me. I am the Lord, and there is none else, there is no God beside me: I girded thee, though thou hast not known me: That they may know from the rising of the sun, and from the west, that there is none beside me. I am the Lord, and there is none else. Isaiah 44:28–45:6.

ስለ ቂሮስም። “እርሱ እረኛዬ ነው፥ ፈቃዴንም ሁሉ ይፈጽማል” የሚል፤ ለኢየሩሳሌምም። “ትሠሪያለሽ” ለመቅደሱም። “መሠረትሽ ይጣላል” የሚል። እግዚአብሔር ለቀባው፥ ለቂሮስ፥ ቀኝ እጁን ለያዝሁት፥ አሕዛብን በፊቱ ለማስገዛት፥ የነገሥታትንም ወገብ ለመፍታት፥ በፊቱም ባለ ሁለት ቅጠል በሮችን ለመክፈት፥ ደጆችም እንዳይዘጉ፥ እንዲህ ይላል፤ እኔ በፊትህ እሄዳለሁ፥ ጠማማ ስፍራዎችንም አቀናለሁ፤ የናሱንም በሮች እሰብራለሁ፥ የብረቱንም መወርወሪያዎች እቈርጣለሁ፤ አንተም በስም የጠራሁህ እኔ እግዚአብሔር የእስራኤል አምላክ እንደ ሆንሁ ታውቅ ዘንድ፥ የጨለማን መዝገቦችና በስውር ስፍራ የተሰወሩ ሀብቶች እሰጥሃለሁ። ስለ ባሪያዬ ያዕቆብና ስለ ምርጤ እስራኤል፥ በስምህ ጠርቼሃለሁ፤ አንተም ባታውቀኝ ስም አውጥቼልሃለሁ። እኔ እግዚአብሔር ነኝ፥ ከእኔም በቀር ሌላ የለም፤ ከእኔም በስተቀር አምላክ የለም፤ አንተም ባታውቀኝ ታጥቄሃለሁ፤ ከፀሐይ መውጫና ከምዕራብ ጀምሮ ከእኔ በስተቀር ሌላ እንደሌለ ያውቁ ዘንድ። እኔ እግዚአብሔር ነኝ፥ ሌላም የለም። ኢሳይያስ 44፥28–45፥6።

Cyrus typified Christ, for he was the Lord’s “anointed” and was called God’s “shepherd,” who builds Jerusalem and lays the foundation of the temple. He is the one involved with the opening of the closed gates, as Christ is He who opens and no man shuts, and shuts and no man opens. And Cyrus is given “the treasures of darkness, and hidden riches of secret places.” Cyrus fulfills several waymarks upon the line of reformatory movements.

ቂሮስ ክርስቶስን ያመለክት ነበር፤ ምክንያቱም እርሱ የጌታ “የተቀባ” ነበር እና ኢየሩሳሌምን የሚሠራ የቤተ መቅደሱንም መሠረት የሚጥል የእግዚአብሔር “እረኛ” ተብሎ ተጠርቷል። እርሱ የተዘጉ በሮችን በመክፈት ጋር የተያያዘ ነው፤ እንዲሁም ክርስቶስ የሚከፍት ማንም የማይዘጋ፣ የሚዘጋም ማንም የማይከፍት እርሱ ነው። እንዲሁም ለቂሮስ “የጨለማ መዝገቦችና የስውር ስፍራዎች የተሸሸጉ ሀብቶች” ተሰጥተውታል። ቂሮስ በተሐድሶ እንቅስቃሴዎች መስመር ላይ በርካታ የመንገድ ምልክቶችን ይፈጽማል።

He marks the time of the end, when the first angel arrives, when the book of Daniel is unsealed and there is then an increase of knowledge that comes from “the treasures of darkness, and hidden riches of secret places.” Those “treasures of darkness, and hidden riches of secret places,” make up the “foundation” that is “built,” and the “temple,” that is to be “laid”. Christ, who was typified by Cyrus, is the Lord’s “anointed,” as Christ was anointed at His baptism. Cyrus is therefore not only the arrival of the first angel, he is also the second angel that empowers the first angel when it descends, as the Holy Spirit descended when Christ was anointed. On October 22, 1844 Christ opened the door or “gate” into the Most Holy Place, which was a gate that had been shut. Cyrus also marks the arrival of the third angel.

እርሱ የመጨረሻውን ዘመን ይለያል፤ ይህም የመጀመሪያው መልአክ ሲመጣ፣ የዳንኤል መጽሐፍ ሲፈታ፣ ከዚያም ከ“የጨለማ መዝገቦችና ከተሰወሩ ስፍራዎች የተሰወሩ ሀብቶች” የሚመጣ የእውቀት መጨመር በሚኖርበት ጊዜ ነው። እነዚያ “የጨለማ መዝገቦችና ከተሰወሩ ስፍራዎች የተሰወሩ ሀብቶች” “የሚሠራውን” “መሠረት” እና “የሚቀመጠውን” “ቤተ መቅደስ” ይፈጥራሉ። በቂሮስ የተመሰለው ክርስቶስ የጌታ “የተቀባ” ነው፤ ክርስቶስም በጥምቀቱ ጊዜ እንደ ተቀባው ሁሉ። ስለዚህ ቂሮስ የመጀመሪያው መልአክ መምጣት ብቻ ሳይሆን፣ ሲወርድ የመጀመሪያውን መልአክ ኃይል የሚሰጠው ሁለተኛው መልአክ ደግሞ ነው፤ ይህም ክርስቶስ በተቀባ ጊዜ መንፈስ ቅዱስ እንደ ወረደ ነው። እ.ኤ.አ. ጥቅምት 22 ቀን 1844 ክርስቶስ ወደ ቅድስተ ቅዱሳን የሚገባውን በር ወይም “መግቢያ” ከፈተ፤ ይህም ተዘግቶ የነበረ መግቢያ ነበር። ቂሮስ የሦስተኛውን መልአክ መምጣት ደግሞ ይለያል።

Cyrus is the first angel, and the first angel possesses all the elements of all three angels. Cyrus is the time of the end in 1798, when the first angel arrived. Cyrus represents August 11, 1840 when the message of the first angel was empowered (anointed). He represents the work of laying the foundations, as represented by the production of the 1843 chart in May of 1842. He represents the building of the temple, as the two classes were separated at the first disappointment on April 19, 1844, and he represents the second separation at the great disappointment of October 22, 1844.

ቂሮስ የመጀመሪያው መልአክ ነው፥ እናም የመጀመሪያው መልአክ የሦስቱን መላእክት ንጥረ ነገሮች ሁሉ ይዞ አለ። ቂሮስ የመጀመሪያው መልአክ በደረሰበት በ1798 የመጨረሻ ዘመን ነው። ቂሮስ የመጀመሪያው መልአክ መልእክት ኃይል የተሰጠው (የተቀባው) ቀን፥ ነሐሴ 11 ቀን 1840ን ይወክላል። በግንቦት 1842 የ1843 ገበታ በተዘጋጀበት ሁኔታ እንደ ተመሰለው፥ የመሠረቶችን መጣል ሥራ ይወክላል። በኤፕሪል 19 ቀን 1844 በመጀመሪያው ተስፋ መቁረጥ ጊዜ ሁለቱ ወገኖች እንደ ተለዩበት፥ የቤተ መቅደሱን ሥራ ይወክላል፤ እንዲሁም በጥቅምት 22 ቀን 1844 በታላቁ ተስፋ መቁረጥ ጊዜ የሁለተኛውን መለየት ይወክላል።

All the waymarks of the reform movement of the Millerites were typified by Cyrus, and therefore those waymarks are also typifying the waymarks of the movement of the one hundred and forty-four thousand. The Millerite movement was preceded by the signs which Christ identified would precede the history of the Millerites.

የሚለራውያን የተሃድሶ እንቅስቃሴ ሁሉም የመንገድ ምልክቶች በቂሮስ በምሳሌነት ተወክለው ነበር፤ ስለዚህም እነዚያ የመንገድ ምልክቶች ደግሞ የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ እንቅስቃሴ የመንገድ ምልክቶችን እየወከሉ ናቸው። የሚለራውያን እንቅስቃሴ፣ ክርስቶስ የሚለራውያንን ታሪክ እንደሚቀድሙ በገለጻቸው ምልክቶች ቀድሞ ተከትሎ ነበር።

“Prophecy not only foretells the manner and object of Christ’s coming, but presents tokens by which men are to know when it is near. Said Jesus: ‘There shall be signs in the sun, and in the moon, and in the stars.’ Luke 21:25. ‘The sun shall be darkened, and the moon shall not give her light, and the stars of heaven shall fall, and the powers that are in heaven shall be shaken. And then shall they see the Son of man coming in the clouds with great power and glory.’ Mark 13:24–26. The revelator thus describes the first of the signs to precede the second advent: ‘There was a great earthquake; and the sun became black as sackcloth of hair, and the moon became as blood.’ Revelation 6:12.

ትንቢት የክርስቶስን መምጣት አኳኋንና ዓላማ ብቻ አስቀድሞ አይናገርም፤ ነገር ግን መቼ እንደሚቀርብ ሰዎች የሚያውቁባቸውን ምልክቶች ደግሞ ያቀርባል። ኢየሱስም እንዲህ አለ፦ “በፀሐይና በጨረቃ በከዋክብትም ምልክቶች ይሆናሉ።” ሉቃስ 21፥25። “ፀሐይም ትጨልማለች፥ ጨረቃም ብርሃኗን አትሰጥም፥ የሰማይም ከዋክብት ይወድቃሉ፥ በሰማያትም ያሉ ኃይላት ይናወጣሉ። ከዚያም የሰውን ልጅ በደመና ከታላቅ ኃይልና ክብር ጋር ሲመጣ ያዩታል።” ማርቆስ 13፥24–26። ራእዩን የተቀበለውም ሁለተኛውን ምጽአት የሚቀድሙትን ምልክቶች ከመጀመሪያው ሲገልጽ እንዲህ ይላል፦ “ታላቅ መናወጥም ሆነ፤ ፀሐይም እንደ ጠጕር ማቅ ጥቁር ሆነች፥ ጨረቃም ሁሉ እንደ ደም ሆነች።” ራእይ 6፥12።

“These signs were witnessed before the opening of the nineteenth century. In fulfillment of this prophecy there occurred, in the year 1755, the most terrible earthquake that has ever been recorded.” The Great Controversy, 304.

“እነዚህ ምልክቶች ከአሥራ ዘጠነኛው ክፍለ ዘመን መከፈት በፊት ታይተው ነበር። የዚህ ትንቢት ፍጻሜ ሆኖ፣ በ1755 ዓመት ከመቼውም ጊዜ ተመዝግቦ የታወቀው ከሁሉ የከፋ የመሬት መንቀጥቀጥ ተከሰተ።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 304።

The signs which announced the Second Coming began shortly before 1798, in 1755. 1798 was the conclusion of the captivity of spiritual Israel in spiritual Babylon, which Sister White teaches was typified by the literal captivity of literal Israel in literal Babylon, that concluded at the end of the seventy years of captivity, when Cyrus entered through the open gates and took Babylon, and slew Belshazzar.

ሁለተኛውን ምጽአት ያስታወቁ ምልክቶች ከ1798 በፊት በቅርቡ፣ በ1755 ጀመሩ። 1798 በመንፈሳዊት ባቢሎን ውስጥ የነበረው የመንፈሳዊ እስራኤል ምርኮ ፍጻሜ ነበር፤ እህት ዋይትም ይህ ነገር በቃል የነበረው የቃል እስራኤል በቃል ባቢሎን ውስጥ ያለው ምርኮ በምሳሌነት እንደተወከለ ታስተምራለች፤ ይህም የሰባ ዓመቱ ምርኮ በተፈጸመ ጊዜ፣ ቂሮስ በተከፈቱት በሮች ገብቶ ባቢሎንን በወሰደ ጊዜና ቤልሻፅርንም በገደለ ጊዜ ተደምድሞ ነበር።

“Today the church of God is free to carry forward to completion the divine plan for the salvation of a lost race. For many centuries God’s people suffered a restriction of their liberties. The preaching of the gospel in its purity was prohibited, and the severest of penalties were visited upon those who dared disobey the mandates of men. As a consequence, the Lord’s great moral vineyard was almost wholly unoccupied. The people were deprived of the light of God’s word. The darkness of error and superstition threatened to blot out a knowledge of true religion. God’s church on earth was as verily in captivity during this long period of relentless persecution as were the children of Israel held captive in Babylon during the period of the exile.” Prophets and Kings, 714.

“ዛሬ የእግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያን ለጠፋው የሰው ዘር መዳን የተዘጋጀውን መለኮታዊ እቅድ እስከ ፍጻሜው ድረስ ለማራመድ ነፃ ናት። ለብዙ ምዕተ ዓመታት የእግዚአብሔር ሕዝብ በነፃነታቸው ላይ መገደብ ተቀብለው ነበር። ወንጌል በንጽሕናው እንዲሰበክ ተከልክሎ ነበር፥ የሰዎችንም ትእዛዛት ለመቃወም የደፈሩ ላይ ከሁሉ የከበዱ ቅጣቶች ይጣሉ ነበር። በዚህ ምክንያት የጌታ ታላቁ ሥነ ምግባራዊ ወይን እርሻ ከሞላ ጎደል ሁሉም ባዶ ሆኖ ነበር። ሕዝቡ ከእግዚአብሔር ቃል ብርሃን ተነፍገው ነበር። የስህተትና የአጉል እምነት ጨለማ ስለ እውነተኛ ሃይማኖት ያለውን እውቀት ለማጥፋት ያስፈራ ነበር። በምድር ላይ ያለችው የእግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያን በዚህ ረጅም የማያቋርጥ ስደት ዘመን፣ በስደት ወቅት በባቢሎን ተማርከው እንደ ተያዙት የእስራኤል ልጆች፣ በእውነት በምርኮ ውስጥ ነበረች።” ነቢያትና ነገሥታት፣ 714።

The end of the seventy years in Babylon typified 1798, and there were signs that preceded 1798, that announced that Christ’s return was imminent.

በባቢሎን የነበሩት ሰባ ዓመታት መፈጸማቸው 1798ን ያመለክት ነበር፤ እናም ከ1798 በፊት የተቀደሙ ምልክቶች ነበሩ፣ እነርሱም የክርስቶስ መመለስ ቅርብ እንደሆነ ያውጁ ነበር።

“The advent of the army of Cyrus before the walls of Babylon was to the Jews a sign that their deliverance from captivity was drawing nigh. More than a century before the birth of Cyrus, Inspiration had mentioned him by name, and had caused a record to be made of the actual work he should do in taking the city of Babylon unawares, and in preparing the way for the release of the children of the captivity.” Prophets and Kings, 551.

“የቂሮስ ሠራዊት በባቢሎን ቅጥር ፊት መቅረቡ ለአይሁድ፣ ከምርኮ መዳናቸው እየቀረበ መሆኑ ምልክት ነበር። ቂሮስ ከመወለዱ ከአንድ መቶ ዓመት በላይ አስቀድሞ፣ መንፈሳዊ መገለጥ በስሙ ጠቅሶት ነበር፤ ባቢሎንን ሳያስቡ በድንገት በመያዝ እና ለምርኮኞቹ ልጆች መፈታት መንገድ በማዘጋጀት የሚያከናውነውም ትክክለኛ ሥራ እንዲመዘገብ አድርጎ ነበር።” ነቢያትና ነገሥታት፣ 551.

Cyrus also typified the signs which preceded 1798. The historians are rather vague about the rule of Darius and Cyrus, but God’s Word is clear. The Medo-Persian Empire followed the Empire of Babylon, and the first king of Medo-Persia was Darius, though it was his nephew Cyrus that was the general that took Babylon, the night of Belshazzar’s last party. Cyrus and Darius both typify the time of the end of the seventy-year captivity, that represents the time of the end in 1798, and that also typifies the time of the end in 1989.

ቂሮስ ደግሞ ከ1798 በፊት የቀደሙትን ምልክቶች ይወክል ነበር። ታሪክ ጸሐፍት ስለ ዳርዮስና ስለ ቂሮስ አገዛዝ በእርግጥ ያልተገለጹ ቢሆኑም፣ የእግዚአብሔር ቃል ግልጽ ነው። የሜዶንና የፋርስ መንግሥት ከባቢሎን መንግሥት በኋላ መጣ፤ የሜዶንና የፋርስም የመጀመሪያ ንጉሥ ዳርዮስ ነበር፣ ሆኖም በቤልሻጽር የመጨረሻ ግብዣ ሌሊት ባቢሎንን የወሰደው ጄኔራል የእርሱ የእህት ልጅ ቂሮስ ነበር። ቂሮስና ዳርዮስ ሁለቱም የሰባ ዓመቱን ምርኮ መጨረሻ ይወክላሉ፤ ይህም በ1798 የዘመን ፍጻሜን ይወክላል፣ እንዲሁም በ1989 ያለውን የዘመን ፍጻሜ ደግሞ ይወክላል።

The time of the end in the history of Moses was marked by the births of Aaron and Moses, three years apart. That history typified most perfectly the history of Christ, and the time of the end in that history was marked by the birth of John, and six months later the birth of his cousin Jesus. The time of the end has two waymarks, and Darius and Cyrus both mark the end of the captivity of seventy years, that typified the end of the captivity of twelve hundred and sixty years. The deadly wound of the papal beast in 1798, was followed the next year by the death of the one who had rode upon and reigned over that beast. In 1989 Reagan and Bush the first, were both presidents.

በሙሴ ታሪክ ውስጥ ያለው የመጨረሻ ጊዜ፣ ከእርስ በርስ በሦስት ዓመት ልዩነት በተወለዱት በአሮንና በሙሴ ልደቶች ምልክት ተደርጎ ነበር። ያ ታሪክ የክርስቶስን ታሪክ እጅግ ፍጹም በሆነ ሁኔታ ያመለክት ነበር፤ በዚያም ታሪክ ያለው የመጨረሻ ጊዜ በዮሐንስ ልደት ምልክት ተደርጎ ነበር፥ ከዚያም ስድስት ወር በኋላ በአጎቱ ልጅ በኢየሱስ ልደት። የመጨረሻው ጊዜ ሁለት የመንገድ ምልክቶች አሉት፤ ዳርዮስና ቂሮስም ሁለቱም የሰባ ዓመት ምርኮኝነት መጨረሻን ያመለክታሉ፥ ይህም የአንድ ሺህ ሁለት መቶ ስድሳ ዓመት ምርኮኝነት መጨረሻን ያመለክት ነበር። በ1798 የጳጳሳዊው አውሬ የሞት ቁስል ከተቀበለ በኋላ፣ በቀጣዩ ዓመት በዚያ አውሬ ላይ ተቀምጦ የነገሠችበት አንዲቱ ሞት ተከተለ። በ1989 ሬገንና የመጀመሪያው ቡሽ ሁለቱም ፕሬዚዳንቶች ነበሩ።

Cyrus marks the signs that announce the coming time of the end, and he marks the time of the end. He marks the increase of knowledge, and the empowerment of the first message when an angel descends, and he marks the work that is then taken up in laying the foundations, the work of building the temple, and the arrival of the third angel when the Messenger of the Covenant suddenly comes to His temple.

ቂሮስ የሚመጣውን የፍጻሜ ዘመን የሚያስታውቁ ምልክቶችን ያመለክታል፥ የፍጻሜውንም ዘመን ያመለክታል። የእውቀትን መብዛት ያመለክታል፥ መልአክም በሚወርድበት ጊዜ የመጀመሪያው መልእክት መበርታቱን ያመለክታል፤ ከዚያም መሠረቶችን በመጣል የሚነሣውን ሥራ፥ ማለትም ቤተ መቅደሱን የመገንባት ሥራ፥ እንዲሁም የቃል ኪዳኑ መልእክተኛ ድንገት ወደ ቤተ መቅደሱ በሚመጣበት ጊዜ የሦስተኛው መልአክ መምጣትን ያመለክታል።

In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. In those days I Daniel was mourning three full weeks. I ate no pleasant bread, neither came flesh nor wine in my mouth, neither did I anoint myself at all, till three whole weeks were fulfilled. And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel. Daniel 10:1–4.

በፋርስ ንጉሥ ቂሮስ በሦስተኛው ዓመት ቤልጣሻጽር ተብሎ ለተጠራው ለዳንኤል አንድ ነገር ተገለጠለት፤ ይህም ነገር እውነት ነበረ፥ ነገር ግን የተወሰነው ዘመን ረጅም ነበረ፤ እርሱም ነገሩን አስተውሎ ራእዩንም አስተዋለ። በዚያን ዘመን እኔ ዳንኤል ሦስት ሙሉ ሳምንት ሐዘን ላይ ነበርሁ። የሚያምር እንጀራ አልበላሁም፥ ሥጋም ሆነ ወይን ወደ አፌ አልገባም፥ ሦስቱ ሙሉ ሳምንታትም እስኪፈጸሙ ድረስ ፈጽሞ ራሴን በዘይት አልቀባሁም። በመጀመሪያውም ወር በሀያ አራተኛው ቀን፥ እኔ ሐዲቀል ተብሎ በሚጠራው ታላቁ ወንዝ ዳር ሳለሁ። ዳንኤል 10፥1-4።

The symbols of Cyrus and Belteshazzar represent a specific prophetic history in the last days. The symbol of Belteshazzar informs us that the people being represented are the one hundred and forty-four thousand, who are the final generation of covenant people. They are placed in the prophetic history represented by Cyrus, which represents the history which preceded 1798, and 1989, and September 11, 2001, for Cyrus represents all of those waymarks. He also represents the disappointment of July 18, 2020, and even the soon coming Sunday law in the United States. The key to ascertaining where Daniel’s last vision is prophetically placed is ascertained by what Daniel knows.

የቂሮስና የቤልጣሴጥር ምልክቶች በመጨረሻዎቹ ቀናት ውስጥ የተወሰነ ትንቢታዊ ታሪክን ይወክላሉ። የቤልጣሴጥር ምልክት የሚወከሉት ሕዝቦች የመቶ አርባ አራት ሺህ መሆናቸውን ያሳውቀናል፤ እነርሱም የቃል ኪዳን ሕዝብ የመጨረሻው ትውልድ ናቸው። እነርሱ ቂሮስ በሚወክለው ትንቢታዊ ታሪክ ውስጥ ተቀምጠዋል፤ ይህም ከ1798 በፊት የነበረውን ታሪክ፣ እና 1989ን፣ እንዲሁም መስከረም 11, 2001ን ይወክላል፤ ምክንያቱም ቂሮስ እነዚያን ሁሉ የመንገድ ምልክቶች ይወክላል። እርሱ ደግሞ የጁላይ 18, 2020 ተስፋ መቁረጥን ይወክላል፤ እንዲሁም በአሜሪካ የሚቀርበውን የእሁድ ሕግ እንኳ ይወክላል። የዳንኤል የመጨረሻ ራእይ በትንቢት ውስጥ የት እንደተቀመጠ ለማረጋገጥ ቁልፉ፣ ዳንኤል በሚያውቀው ነገር ይረጋገጣል።

In verse one Daniel (Belteshazzar), has understanding of both the “thing” and also the “vision”. The “thing,” is the Hebrew word “dabar,” meaning “word”, and it is used by Gabriel to represent the “chazon” vision of the twenty-five hundred and twenty years (“seven times”). The “vision” in verse one, which Daniel understands, is the “mareh” vision of the twenty-three hundred years. God’s covenant people of the last days did not understand the “seven times,” at the time of the end in 1989. They did not understand the “seven times,” until after September 11, 2001, so Daniel must be in the time of the prophetic reform movement represented by Cyrus after September 11, 2001, for Daniel, representing the final prophetic movement, understands both the “thing,” and the “vision”.

በመጀመሪያው ቁጥር ዳንኤል (ብልጣሶር) ሁለቱንም “ነገር” እና “ራእይ” ያስተውላል። “ነገሩ” የዕብራይስጥ ቃል “dabar” ነው፣ ትርጉሙም “ቃል” ማለት ሲሆን፣ ገብርኤል እርሱን የሁለት ሺህ አምስት መቶ ሃያ ዓመታት (“ሰባት ዘመናት”) የሆነውን “chazon” ራእይ ለመወከል ይጠቀምበታል። በመጀመሪያው ቁጥር ዳንኤል የሚያስተውለው “ራእይ” ደግሞ የሁለት ሺህ ሶስት መቶ ዓመታት “mareh” ራእይ ነው። የመጨረሻዎቹ ዘመናት የእግዚአብሔር ኪዳን ሕዝብ በ1989 በፍጻሜው ጊዜ “ሰባት ዘመናትን” አልተረዱትም ነበር። ከሴፕቴምበር 11, 2001 በኋላ ድረስ “ሰባት ዘመናትን” አልተረዱትም ነበር፤ ስለዚህ ዳንኤል፣ ከሴፕቴምበር 11, 2001 በኋላ በቂሮስ የተወከለው የትንቢታዊ ተሃድሶ እንቅስቃሴ ዘመን ውስጥ መሆን አለበት፤ ምክንያቱም ዳንኤል፣ የመጨረሻውን ትንቢታዊ እንቅስቃሴ ሲወክል፣ “ነገሩን” እና “ራእዩን” ሁለቱንም ያስተውላል።

Daniel is identified as being in a twenty-one day period of mourning. “In those days” of mourning Daniel, came to understand the “thing,” and he also had understanding of the “vision.” The truth represented by the “thing” was revealed to Daniel in the days of mourning. God’s people are represented as “mourning” in the reform lines just prior to the Midnight Cry. The mourning is represented by Martha and Mary mourning for Lazarus, just prior to the Triumphal Entry. It was illustrated by the discouragement after the first disappointment in Millerite history as expressed by Jeremiah.

ዳንኤል በሃያ አንድ ቀን የልቅሶ ዘመን ውስጥ እንዳለ ተለይቶ ተገልጿል። በእነዚያ “ቀኖች” የልቅሶ ውስጥ ዳንኤል “ነገሩን” ለመረዳት ደረሰ፣ እንዲሁም “ራእዩን” ማስተዋል ነበረው። በ“ነገሩ” የተወከለው እውነት ለዳንኤል በልቅሶው ቀኖች ተገለጠለት። የእግዚአብሔር ሕዝብ በሪፎርም መስመሮች ውስጥ ከእኩለ ሌሊት ጩኸት ጥቂት በፊት “የሚያለቅሱ” እንደሆኑ ተወክለዋል። ይህ ልቅሶ ማርታና ማርያም ከድል መግቢያው ጥቂት በፊት ስለ አልዓዛር ሲያለቅሱ ተመስሏል። ይህም በሚለር እንቅስቃሴ ታሪክ ውስጥ ከመጀመሪያው ቅስፈት በኋላ በኤርምያስ እንደተገለጠው ተስፋ መቁረጥ በማሳየት ተገልጿል።

Thy words were found, and I did eat them; and thy word was unto me the joy and rejoicing of mine heart: for I am called by thy name, O Lord God of hosts. I sat not in the assembly of the mockers, nor rejoiced; I sat alone because of thy hand: for thou hast filled me with indignation. Why is my pain perpetual, and my wound incurable, which refuseth to be healed? wilt thou be altogether unto me as a liar, and as waters that fail? Jeremiah 15:16–18.

ቃልህ ተገኘ፥ እኔም በላሁት፤ ቃልህም፥ አቤቱ የሠራዊት አምላክ፥ በስምህ ስለ ተጠራሁ፥ የልቤ ደስታና ሐሴት ሆነልኝ። በተሳለቁ ማኅበር ውስጥ አልተቀመጥሁም፥ አልተደሰትሁምም፤ በእጅህ ምክንያት ብቻዬን ተቀመጥሁ፥ ቍጣን ሞልተኸኛልና። ስቃዬ ለምን ዘወትር ነው? ቍስሌስ ለምን የማይፈወስ ነው፥ መፈወስንም የሚከለክል? በእውነት ለእኔ እንደ ሐሰተኛ ትሆንብኛለህን? እንደሚጠፉ ውኆችስ? ኤርምያስ 15፥16–18።

Jeremiah did not “rejoice,” which the citizens of Sodom and Egypt did in Revelation chapter eleven, at the death of the two witnesses. To “not rejoice,” is to mourn. Belteshazzar’s mourning identifies the mourning that is associated with the death of the two witnesses. On July 18, 2020, and November 3, 2020, the two witnesses of the true Protestant horn and Republican horns of the earth beast were slain in the streets of Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified. When our Lord was crucified, His disciples began to mourn. Those two witnesses were represented in Revelation chapter eleven, as Moses and Elijah.

ኤርምያስ በራእይ ምዕራፍ አሥራ አንድ ላይ የሰዶምና የግብፅ ነዋሪዎች በሁለቱ ምስክሮች ሞት እንዳደረጉት “አልተደሰተም።” “አለመደሰት” ማለት ማልቀስ ነው። የቤልጤሻጽር ልቅሶ ከሁለቱ ምስክሮች ሞት ጋር የተያያዘውን ልቅሶ ይለይታል። በጁላይ 18, 2020 እና በኖቬምበር 3, 2020 እውነተኛው የፕሮቴስታንት ቀንድና የሪፐብሊካን ቀንዶች የምድር አውሬ ሁለቱ ምስክሮች ጌታችንም ደግሞ በተሰቀለባት በሰዶምና በግብፅ መንገዶች ላይ ተገደሉ። ጌታችን በተሰቀለ ጊዜ፣ ደቀ መዛሙርቱ ማልቀስ ጀመሩ። እነዚያ ሁለት ምስክሮች በራእይ ምዕራፍ አሥራ አንድ ሙሴና ኤልያስ እንደሆኑ ተወክለው ነበር።

There are five references to Christ as Michael in the Scriptures, three in the book of Daniel, one in the book of Jude and another in the book of Revelation. In chapter ten, which we are now considering, Michael is mentioned twice, in verses thirteen and twenty-one, and then again in chapter twelve, verse one. He is identified in Revelation twelve, verse seven. In Jude, Michael is identified as resurrecting Moses, who in Revelation chapter eleven, is one of the witnesses that is dead in the street.

በቅዱሳት መጻሕፍት ውስጥ ክርስቶስ እንደ ሚካኤል የተጠቀሰበት አምስት ማጣቀሻዎች አሉ፤ ሦስቱ በዳንኤል መጽሐፍ፣ አንዱ በይሁዳ መጽሐፍ፣ ሌላውም በራእይ መጽሐፍ ውስጥ ናቸው። አሁን እየተመለከትነው ባለው በአሥረኛው ምዕራፍ፣ ሚካኤል ሁለት ጊዜ ተጠቅሷል፤ በቁጥር አሥራ ሦስትና በቁጥር ሃያ አንድ፤ ከዚያም እንደገና በአሥራ ሁለተኛው ምዕራፍ በቁጥር አንድ ውስጥ። በራእይ አሥራ ሁለት ቁጥር ሰባት ውስጥ እርሱ ተለይቶ ተገልጦአል። በይሁዳ መጽሐፍ ውስጥ ሚካኤል ሙሴን እንዳስነሣ ተለይቶ ተገልጦአል፤ እርሱም በራእይ ምዕራፍ አሥራ አንድ ውስጥ በመንገድ ላይ ሞቶ ከተዘረጋው ምስክሮች አንዱ ነው።

I will therefore put you in remembrance, though ye once knew this, how that the Lord, having saved the people out of the land of Egypt, afterward destroyed them that believed not. And the angels which kept not their first estate, but left their own habitation, he hath reserved in everlasting chains under darkness unto the judgment of the great day. Even as Sodom and Gomorrha, and the cities about them in like manner, giving themselves over to fornication, and going after strange flesh, are set forth for an example, suffering the vengeance of eternal fire. Likewise also these filthy dreamers defile the flesh, despise dominion, and speak evil of dignities. Yet Michael the archangel, when contending with the devil he disputed about the body of Moses, durst not bring against him a railing accusation, but said, The Lord rebuke thee. Jude 5–9.

ስለዚህ፥ እናንተ አንድ ጊዜ ይህን እንኳ አውቃችሁ ሳለ፥ በማስታወስ ላነሣችሁ እወዳለሁ፤ ጌታ ሕዝቡን ከግብፅ ምድር ካዳነ በኋላ፥ ያላመኑትን በኋላ እንዳጠፋቸው፤ መጀመሪያ ስፍራቸውን ያልጠበቁ ዳሩ ግን የራሳቸውን መኖሪያ የተዉ መላእክትንም፥ ለታላቁ ቀን ፍርድ በጨለማ ሥር በዘላለማዊ ሰንሰለት አስሮ ጠብቆአል። እንዲሁም ሰዶምና ገሞራ፥ በዙሪያቸውም ያሉት ከተሞች ደግሞ እንደ እነርሱ በዝሙት ራሳቸውን አሳልፈው ሰጥተው፥ ሌላ ሥጋንም ተከትለው፥ የዘላለም እሳትን ቅጣት ሲቀበሉ ለምሳሌ ተቀምጠዋል። እንዲሁም እነዚህ ደግሞ እነዚህ ርኩሳን ሕልም አላሚዎች ሥጋን ያረክሳሉ፥ ጌትነትን ይንቃሉ፥ ባለ ክብሮችንም ይሳደባሉ። ነገር ግን ዋናው መልአክ ሚካኤል፥ ስለ ሙሴ ሥጋ ከዲያብሎስ ጋር ሲከራከር በተከራከረ ጊዜ፥ የስድብ ፍርድ በእርሱ ላይ ለማምጣት አልደፈረም፥ ነገር ግን፦ ጌታ ይገሥጽህ አለ። ይሁዳ 5–9።

In the book of Jude, in the context of both Sodom and Egypt, which represents the great city where Moses and Elijah are slain in Revelation chapter eleven; Christ, represented by Michael, resurrects the body of Moses. Moses and Elijah had been dead for three and a half symbolic days in Revelation chapter eleven, and the days of mourning for Belteshazzar end when Michael comes down out of heaven. Line upon line, Daniel chapter ten verses one through four, are identifying the period of mourning that concludes when the two witnesses are resurrected by Michael.

በይሁዳ መጽሐፍ፥ በራእይ ምዕራፍ አሥራ አንድ ሙሴና ኤልያስ የሚገደሉባትን ታላቂቱን ከተማ የሚወክሉት ሰዶምና ግብፅ በተጠቀሱበት ዐውድ ውስጥ፥ በሚካኤል የተመሰለ ክርስቶስ የሙሴን ሥጋ ከሙታን ያስነሣል። በራእይ ምዕራፍ አሥራ አንድ ሙሴና ኤልያስ ሦስት ቀን ተኵል ትንቢታዊ ቀኖች ሞተው ነበር፥ ሚካኤልም ከሰማይ በሚወርድበት ጊዜ የቤልጣሻጽር ልቅሶ ቀኖች ያበቃሉ። መስመር በመስመር፥ ዳንኤል ምዕራፍ አሥር ከቁጥር አንድ እስከ አራት፥ ሁለቱ ምስክሮች በሚካኤል ሲያስነሣቸው የሚፈጸመውን የልቅሶ ዘመን እየለየ ያሳያል።

We shall continue this study in the next article.

ይህን ጥናት በሚቀጥለው ጽሑፍ እንቀጥላለን።

“The Father chose Moses and Elijah to be his messengers to Christ, and glorify him with the light of Heaven, and commune with him concerning his coming agony, because they had lived upon earth as men; they had experienced human sorrow and suffering, and could sympathize with the trial of Jesus, in his earthly life. Elijah, in his position as a prophet to Israel, had represented Christ, and his work had been, in a degree, similar to that of the Saviour. And Moses, as the leader of Israel, had stood in the place of Christ, communing with him and following his directions; therefore, these two, of all the hosts that gathered around the throne of God, were fittest to minister to the Son of God.

“አብ ሙሴንና ኤልያስን ለክርስቶስ መልእክተኞቹ እንዲሆኑ፣ በሰማይ ብርሃንም እንዲያከብሩት፣ ስለሚመጣውም መከራው ከእርሱ ጋር እንዲነጋገሩ መረጣቸው፤ ምክንያቱም በምድር ላይ እንደ ሰዎች ኖረው ነበር፤ የሰውን ሐዘንና ስቃይ ተለምደው ነበር፣ እናም በምድራዊ ሕይወቱ ላይ ለኢየሱስ የመጣበትን ፈተና ሊራሩለት ይችሉ ነበር። ኤልያስ በእስራኤል ዘንድ በነቢይነት ሥፍራው ክርስቶስን ወክሎ ነበር፣ ሥራውም በአንድ መጠን ከመድኃኒቱ ሥራ ጋር ተመሳሳይ ነበር። ሙሴም እንደ እስራኤል መሪ በክርስቶስ ስፍራ ቆሞ ነበር፣ ከእርሱም ጋር ሲነጋገር መመሪያዎቹንም ሲከተል ኖሮ ነበር፤ ስለዚህ እነዚህ ሁለቱ፣ በእግዚአብሔር ዙፋን ዙሪያ ከተሰበሰበው ሠራዊት ሁሉ ይልቅ፣ ለእግዚአብሔር ልጅ ለማገልገል ከሁሉ የተሻሉ ነበሩ።”

“When Moses, enraged at the unbelief of the children of Israel, smote the rock in wrath and furnished them the water for which they called, he took the glory to himself; for his mind was so engrossed with the ingratitude and waywardness of Israel that he failed to honor God and magnify his name, in performing the act which He had commanded him to do. It was the plan of the Almighty to frequently bring the children of Israel into straight places, and then, in their great necessity, to deliver them by his power, that they might recognize his special regard for them, and glorify his name. But Moses, in yielding to the natural impulses of his heart, appropriated to himself the honor due to God, fell under the power of Satan, and was forbidden to enter the promised land. Had Moses remained steadfast, the Lord would have brought him to the promised land, and would then have translated him to Heaven without his seeing death.

“ሙሴ፣ በእስራኤል ልጆች እምነት ማጣት ተቆጥቶ፣ ዓለቱን በቍጣ በመምታት የጠሩትን ውኃ ባቀረበላቸው ጊዜ፣ ክብሩን ለራሱ ወሰደ፤ ምክንያቱም ልቡ በእስራኤል ምስጋና ቢስነትና በዐመፃቸው እጅግ ተውጦ ስለነበረ፣ እግዚአብሔርን ማክበርና ስሙን ማጉላት አልቻለም፤ ይህንም ያደረገው እርሱ እንዲፈጽም ያዘዘውን ተግባር በሚፈጽምበት ጊዜ ነበር። የሁሉን ቻይ ዕቅድ፣ የእስራኤልን ልጆች ብዙ ጊዜ ወደ ጭንቅ ስፍራ ማምጣት፣ ከዚያም በታላቅ ችግራቸው ውስጥ በኃይሉ ማዳናቸው ነበር፤ እንዲሁም ለእነርሱ የሚያሳየውን ልዩ እንክብካቤ ያውቁ ዘንድና ስሙን ያከብሩ ዘንድ ነበር። ነገር ግን ሙሴ፣ ለልቡ ተፈጥሯዊ ነቃሴዎች በመሸነፍ፣ ለእግዚአብሔር የሚገባውን ክብር ለራሱ አወሰደ፤ ከሰይጣንም ኃይል በታች ወደቀ፣ ወደ ተስፋይቱም ምድር እንዳይገባ ተከለከለ። ሙሴ ጸንቶ ቆይቶ ቢሆን ኖሮ፣ ጌታ ወደ ተስፋይቱ ምድር ባገባው ነበር፤ ከዚያም ሞትን ሳያይ ወደ ሰማይ ባስተላለፈው ነበር።”

“As it was, Moses passed through death, but the Son of God came down from Heaven and resurrected him before his body had seen corruption. Though Satan contended with Michael for the body of Moses, and claimed it as his rightful prey, he could not prevail against the Son of God, and Moses, with a resurrected and glorified body, was borne to the courts of Heaven, and was now one of the honored two, commissioned by the Father to wait upon his Son.

“እንደዚሁም ሙሴ ሞትን አለፈ፤ ነገር ግን የእግዚአብሔር ልጅ ከሰማይ ወርዶ ሥጋው መበስበስን ሳያይ ከሙታን አስነሣው። ሰይጣንም ስለ ሙሴ ሥጋ ከሚካኤል ጋር ቢከራከርና እንደ ሕጋዊ ምርኮው ቢጠይቀውም፥ በእግዚአብሔር ልጅ ፊት ሊቆም አልቻለም፤ ሙሴም በተነሣና በተከበረ ሥጋ ወደ ሰማይ አደባባዮች ተወሰደ፥ ከዚያም አብ በልጁ ዘንድ ለማገልገል ከሾማቸው ከተከበሩት ሁለቱ አንዱ ሆነ።”

“By permitting themselves to be so overcome by sleep, the disciples had lost the conversation between the Heavenly messengers and the glorified Redeemer. But as they suddenly awake from profound slumber, and behold the sublime vision before them, they are filled with rapture and awe. As they look upon the radiant form of their beloved Master, they are obliged to shield their eyes with their hands, not being able otherwise to endure the inexpressible glory that clothes his person, and which emits beams of light like those of the sun. For a brief space the disciples behold their Lord glorified and exalted before their eyes, and honored by the radiant beings whom they recognize as the favored ones of God.” The Spirit of Prophecy, volume 2, 329, 330.

“ተማሪዎቹ እንቅልፍ እንዲህ በብርቱ እንዲያሸንፋቸው ስለፈቀዱ፣ በሰማያዊ መልእክተኞችና በክብር ተከብሮ በታየው አዳኝ መካከል የተካሄደውን ውይይት አጥተው ነበር። ነገር ግን ከጥልቅ እንቅልፍ በድንገት ሲነቁ፣ በፊታቸው ያለውን ከፍ ያለ ራእይ ሲመለከቱ፣ በደስታ መንፈስና በፍርሃት ይሞላሉ። የተወደደውን ጌታቸውን የሚያበራ መልክ ሲመለከቱ፣ ሰውነቱን የለበሰውን፣ ከፀሐይ ጨረሮች ያሉ የብርሃን ነጸብራቆችን የሚያወጣውን፣ ሊነገር የማይችለውን ክብር ሌላ መንገድ ሊታገሡት ስላልቻሉ፣ በእጃቸው ዓይኖቻቸውን ለመሸፈን ይገደዳሉ። ለአጭር ጊዜ ተማሪዎቹ ጌታቸው በዓይናቸው ፊት ተከብሮና ከፍ ብሎ እንደታየ፣ እንዲሁም እነርሱ የእግዚአብሔር የተወደዱ ሰዎች መሆናቸውን የሚያውቋቸው የሚያበሩ ፍጥረታት እንዳከበሩት ይመለከታሉ።” The Spirit of Prophecy, volume 2, 329, 330.