Verses thirteen and fourteen, identify a history where Seleucus and Philip of Macedon were forming an alliance, and they typify the United States, which is the first proxy army of Rome, and Macedon (Greece) is a symbol of the United Nations. In that early history, an alliance of the king of the north (Seleucus) and Philip (Greece), represents the history that leads into the Battle of Panium, which, two centuries later, had the name of the town changed from Panium, into the town of Caesarea Philippi. The twofold name of the town was not commemorating the alliance of Seleucus and Philip of Macedon.

ቁጥር አሥራ ሦስትና አሥራ አራት፣ ሴሉከስና ፊልጶስ የመቄዶን ኪዳን እየመሠረቱ የነበሩበትን ታሪክ ያመለክታሉ፤ እነርሱም የሮም የመጀመሪያ ወኪል ሠራዊት የሆነችውን ዩናይትድ ስቴትስ ያመለክታሉ፣ መቄዶንም (ግሪክ) የተባበሩት መንግሥታት ምልክት ናት። በዚያ ቀደም ባለው ታሪክ፣ የሰሜኑ ንጉሥ (ሴሉከስ) እና ፊልጶስ (ግሪክ) ያደረጉት ኪዳን፣ ከሁለት መቶ ዓመታት በኋላ የከተማይቱ ስም ከፓኒየም ወደ ቄሳርያ ፊልጶስ የተለወጠበትን ወደ ፓኒየም ጦርነት የሚያመራውን ታሪክ ይወክላል። የከተማይቱ ድርብ ስም የሴሉከስና የፊልጶስ የመቄዶን ኪዳንን ለማስታወስ የተሰጠ አልነበረም።

The name “Caesarea Philippi” derives from the historical transformation of the ancient city known as Paneas or Panium. The city was originally named Paneas due to its proximity to a prominent spring dedicated to the Greek god Pan. The spring, which was a significant religious site in antiquity, fed into the Jordan River.

ስሙ “ቄሳርያ ፊልጶስዩስ” የመጣው በታሪክ ከ“ፓኔአስ” ወይም “ፓኒዩም” ተብሎ የሚታወቀው የጥንቱ ከተማ ከተለወጠችበት ሁኔታ ነው። ከተማይቱ በመጀመሪያ ግሪካዊው አምላክ ፓን ለእርሱ የተቀደሰ ታዋቂ ምንጭ አጠገብ ስለነበረች ፓኔአስ ተብላ ተሰየመች። ይህም ምንጭ፣ በጥንት ዘመን ታላቅ የሃይማኖት ስፍራ የነበረ፣ ወደ ዮርዳኖስ ወንዝ ይፈስስ ነበር።

During the reign of King Herod the Great, around the 1st century BC, the city underwent significant renovations and was expanded and beautified. Caesarea Philippi was named by Herod Philip, a son of Herod the Great. He named the city Caesarea in honor of the Roman Emperor Caesar Augustus, and Philippi after himself, thus Caesarea Philippi. Therefore, “Caesarea Philippi” is a combination of “Caesarea,” reflecting Herod’s homage to Caesar Augustus, and "Philippi," honoring Herod Philip.

በንጉሥ ሄሮድስ ታላቁ ዘመነ መንግሥት፣ በክርስቶስ ልደት በፊት በአንደኛው ምዕተ ዓመት አካባቢ፣ ከተማይቱ ጉልህ እድሳት ተደርጎባት ተስፋፍታም እንዲሁም ተዋብታለች። ቂሳርያ ፊልጶስ በሄሮድስ ታላቁ ልጅ በሆነው በሄሮድስ ፊልጶስ ተሰየመች። እርሱም ከተማይቱን ለሮማው ንጉሠ ነገሥት ቄሣር አውግስጦስ ክብር ቂሳርያ ብሎ ሰየማት፤ ከዚያም በራሱ ስም ፊልጶስ በማለት ጨመረባት፥ ስለዚህም ቂሳርያ ፊልጶስ ተባለች። ስለዚህ፣ “ቂሳርያ ፊልጶስ” የሚለው “ቂሳርያ” ማለትም ሄሮድስ ለቄሣር አውግስጦስ ያቀረበውን ክብር የሚያመለክት፣ እና “ፊልጶስ” ማለትም ሄሮድስ ፊልጶስን የሚያከብር የሁለት ክፍሎች ጥምረት ነው።

Prophetically Panium is associated with a confederacy between Seleucus and Philip of Macedon, and also the alliance between Caesar and Herod Philip. Those two alliances address the alliance between the United States and the United Nations that follows the collapse of Putin’s Russia as represented by Seleucus and Philip. They also represent the alliance between the Papacy, who is the mother, and the United States, who is the daughter, as represented by Caesar and Philip, who were both representatives of Rome. Together they identify the United States reaching “across the gulf to grasp the hand of the Roman power,” and reaching “over the abyss to clasp hands with Spiritualism.” Before the Sunday law of verse sixteen, the threefold union is already put in place.

በትንቢታዊ መልኩ ፓኒዩም ከሴሌውቆስና ከመቄዶንያው ፊልጶስ መካከል ካለው ጥምረት ጋር ይዛመዳል፤ እንዲሁም ከቄሳርና ከሄሮድስ ፊልጶስ መካከል ካለው ቃል ኪዳን ጋር ይያያዛል። እነዚህ ሁለቱ ቃል ኪዳኖች በሴሌውቆስና በፊልጶስ የተወከለውን የፑቲን ሩሲያ መውደቅ ተከትሎ የሚመጣውን በአሜሪካ አንድነት መንግሥታትና በተባበሩት መንግሥታት መካከል ያለውን ጥምረት ይገልጻሉ። እነርሱ ደግሞ በቄሳርና በፊልጶስ እንደተወከሉት፣ ሁለቱም የሮም ወኪሎች ስለነበሩ፣ በእናት የሆነችው ጵጵስና እና በሴት ልጅ የሆነችው አሜሪካ መካከል ያለውን ጥምረት ይወክላሉ። በአንድነት ሆነው አሜሪካ “ወደ ሮማዊው ኀይል እጅ ለመያዝ ባሕረ ሰፊውን ተሻግራ” እንደምትደርስ፣ እና “ከመንፈሳዊነት ጋር እጅ ለመጨበጥ በጥልቁ ላይ እንደምትዘረጋ” ያመለክታሉ። ከአሥራ ስድስተኛው ቁጥር የእሁድ ሕግ በፊት፣ የሦስትዮሽ ኅብረት አስቀድሞ ተቋቁሞ ይኖራል።

Panium represents the center of Greek worship of the god Pan. The spring that was dedicated to the Greek god Pan, was also known at that time as the “Gates of Hell,” and when Jesus visited there, His statement about the “Gates of Hell,” identifies a struggle between the political and religious attributes of Greece (globalism), and apostate Protestantism that takes place in the last days. It is the battle that was first initiated by the rich President that stirred up the realm of Grecia in verse two. It is a worldwide external battle and also an internal battle with the United States.

ፓኒየም የግሪክ አምላክ ፓንን ለማምለክ የነበረውን የግሪክ አምልኮ ማዕከል ይወክላል። ለግሪክ አምላክ ፓን የተቀደሰው ምንጭ በዚያን ጊዜ “የሲኦል በሮች” ተብሎም ይታወቅ ነበር፤ ኢየሱስም በዚያ ሲጎበኝ ስለ “የሲኦል በሮች” ያደረገው መግለጫ፣ በመጨረሻዎቹ ዘመናት መካከል የሚካሄድ በግሪክ የፖለቲካና የሃይማኖት ባሕርያት (ዓለምአቀፋዊነት) እና በክህደት የወደቀ ፕሮቴስታንትነት መካከል ያለ ትግልን ይገልጻል። ይህም በቁጥር ሁለት የግሪሲያን ግዛት እንዲነቃቃ በማድረግ ቀድሞ በባለጠጋው ፕሬዝዳንት የተጀመረው ጦርነት ነው። ይህ ዓለምአቀፍ ውጫዊ ጦርነት ነው፤ እንዲሁም ከአሜሪካ ዩናይትድ ስቴትስ ጋር ውስጣዊ ጦርነት ደግሞ ነው።

The religion of globalism, is the religion of the dragon, which in our modern setting is the religion of woke-ism. In 2020, the beast from the bottomless pit, identified in Revelation chapter eleven, manifested its political and religious power and slew both horns of the earth beast. That bottomless pit, among other things, is represented by the “Spring of Pan,” that fed the Jordan River.

የዓለምአቀፋዊነት ሃይማኖት የዘንዶው ሃይማኖት ነው፤ ይህም በዘመናዊው አውድ ውስጥ የዎክ-ኢዝም ሃይማኖት ነው። በ2020፣ በራእይ ምዕራፍ አሥራ አንድ የተለየው ከጥልቁ ጉድጓድ የወጣው አውሬ የፖለቲካና የሃይማኖት ኃይሉን ገለጠ፣ የምድርም አውሬ ሁለቱን ቀንዶች ገደለ። ያ ጥልቁ ጉድጓድ፣ ከሌሎች ነገሮች መካከል፣ ዮርዳኖስ ወንዝን ይመግብ በነበረው “የፓን ምንጭ” ይወከላል።

In Greek mythology, Pan was associated with nature, wilderness, and rustic music, and the presence of a spring dedicated to him, and held religious importance for worshippers. The god Pan is often depicted with the legs, horns, and ears of a goat. Pan was considered the god of shepherds and flocks, and was often portrayed as a playful and mischievous deity who frolicked in the forests and mountains. The imagery of Pan as a goat-legged deity agrees with Daniel chapter eight, where Greece is represented by a he-goat. Goats are a common domestic animal in ancient Greece, and were often found in mountainous regions where Pan was believed to roam. This depiction became a prominent feature of Pan’s iconography and persisted in Greek art and literature depicting the god, including the national currency.

በግሪክ አፈ ታሪክ፣ ፓን ከተፈጥሮ፣ ከበረሃማ ስፍራዎች፣ እና ከገጠራማ ሙዚቃ ጋር የተያያዘ ነበር፤ ለእርሱም የተሰጠ ምንጭ መኖሩ ለአምላኪዎቹ ሃይማኖታዊ ጠቀሜታ ነበረው። አምላክ ፓን ብዙ ጊዜ የፍየል እግሮች፣ ቀንዶች፣ እና ጆሮዎች ያሉት እንደ ሆነ ይሰየማል። ፓን የእረኞችና የመንጋዎች አምላክ እንደ ሆነ ይቆጠር ነበር፣ እናም በዱሮችና በተራሮች ውስጥ የሚፈነጭ ጫወታማና ተንኮለኛ አምላክ ሆኖ ብዙ ጊዜ ይስላል ነበር። ፓን እንደ ፍየል-እግር ያለው አምላክ የሚታየው ምስል፣ ግሪክ በወንድ ፍየል የተመሰለበት በዳንኤል ምዕራፍ ስምንት ከተገለጸው ጋር ይስማማል። ፍየሎች በጥንታዊቷ ግሪክ የተለመዱ የቤት እንስሳት ነበሩ፣ ፓንም ይዞርባቸው ነበር ተብሎ በሚታመንባቸው ተራራማ አካባቢዎች ብዙ ጊዜ ይገኙ ነበር። ይህ አቀራረብ በፓን ምልክታዊ ሥዕላዊ ወክልና ውስጥ ጎልቶ የሚታይ ባህርይ ሆነ፣ እናም አምላኩን በሚያሳዩ የግሪክ ሥነ-ጥበብና ሥነ-ጽሑፍ ውስጥ፣ ብሔራዊ ገንዘብን ጨምሮ፣ ቀጥሎ ቆይቷል።

When Jesus visited Caesarea Philippi, He identified that the “Gates of Hell” would not prevail against the church. What Peter had stated in answer to Jesus’ question is understood in Christian history and tradition as the “Christian Confession.”

ኢየሱስ ቂሳርያ ፊልጶስን በጎበኘ ጊዜ፣ “የሲኦል ደጆች” በቤተ ክርስቲያን ላይ እንደማይበረቱ ገለጠ። ጴጥሮስ ለኢየሱስ ጥያቄ በሰጠው ምላሽ የተናገረው ነገር በክርስቲያናዊ ታሪክና ትውፊት ውስጥ “የክርስቲያን መናዘዝ” ተብሎ ይታወቃል።

When Jesus came into the coasts of Caesarea Philippi, he asked his disciples, saying, Whom do men say that I the Son of man am? And they said, Some say that thou art John the Baptist: some, Elias; and others, Jeremias, or one of the prophets. He saith unto them, But whom say ye that I am? And Simon Peter answered and said, Thou art the Christ, the Son of the living God. And Jesus answered and said unto him, Blessed art thou, Simon Barjona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven. And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ. Matthew 16:13–20.

ኢየሱስም ወደ ቂሳርያ ፊልጶስ ዳርቻ በመጣ ጊዜ ደቀ መዛሙርቱን፣ “እኔ የሰው ልጅ መሆኔን ሰዎች ማን እንደሚሉ ትላላችሁ?” ብሎ ጠየቃቸው። እነርሱም፣ “አንዳንዶች ዮሐንስ መጥምቁን ነህ ይላሉ፤ ሌሎች ኤልያስን፤ ሌሎችም ኤርምያስን ወይም ከነቢያት አንዱን” አሉት። እርሱም፣ “እናንተስ እኔን ማን እንደሆንሁ ትላላችሁ?” አላቸው። ስምዖን ጴጥሮስም መልሶ፣ “አንተ ክርስቶስ ነህ፣ የሕያው እግዚአብሔር ልጅ” አለ። ኢየሱስም መልሶ እንዲህ አለው፤ “ስምዖን ባርዮና ሆይ፣ ብፁዕ ነህ፤ ይህን የገለጠልህ በሰማያት ያለው አባቴ እንጂ ሥጋና ደም አይደለምና። እኔም ደግሞ እልሃለሁ፤ አንተ ጴጥሮስ ነህ፣ በዚህም ዓለት ላይ ቤተ ክርስቲያኔን እገነባለሁ፤ የሲኦልም ደጆች አይችሉትም። የሰማያትንም መንግሥት ቁልፎች እሰጥሃለሁ፤ በምድርም ላይ የምታስረው ሁሉ በሰማይ የታሰረ ይሆናል፤ በምድርም ላይ የምትፈታው ሁሉ በሰማይ የተፈታ ይሆናል።” ከዚያም እርሱ ኢየሱስ ክርስቶስ እንደሆነ ለማንም እንዳይናገሩ ደቀ መዛሙርቱን አዘዛቸው። ማቴዎስ 16፥13–20።

This passage is significant because it represents a pivotal moment in Jesus’ ministry and the development of Christian theology. Peter’s confession of Jesus as the Messiah, the Son of the living God, is seen as the foundation of Christian faith and the cornerstone upon which the church is built. The phrase “on this rock I will build my church” is interpreted in Catholic tradition as a reference to Peter himself, whom Jesus identifies as the “rock” upon which the church will be built. This interpretation serves as the basis for the papal primacy and authority in Catholic theology.

ይህ ክፍል በኢየሱስ አገልግሎት እና በክርስቲያናዊ ሥነ መለኮት እድገት ውስጥ ወሳኝ የሽግግር ጊዜን ስለሚወክል አስፈላጊ ነው። ጴጥሮስ ኢየሱስን መሲሕ፣ የሕያው እግዚአብሔር ልጅ ብሎ የመሰከረው እምነት የክርስቲያናዊ እምነት መሠረትና ቤተ ክርስቲያን የምትታነጽበት የማዕዘን ድንጋይ እንደሆነ ይታያል። “በዚህ ዓለት ላይ ቤተ ክርስቲያኔን እሠራለሁ” የሚለው ሐረግ በካቶሊክ ባህል ውስጥ ኢየሱስ ቤተ ክርስቲያን የምትታነጽበት “ዓለት” መሆኑን የሚገልጽለት ጴጥሮስን ራሱን እንደሚጠቅስ ይተረጎማል። ይህ ትርጓሜ በካቶሊክ ሥነ መለኮት ውስጥ ለጳጳስ ቀዳሚነትና ሥልጣን መሠረት ሆኖ ያገለግላል።

In Protestant theology, the “rock” is not understood to refer to Peter personally, but to Peter’s confession of faith in Jesus as the Messiah and the Son of God. In this view, the foundation of the church is not Peter, but the confession that Jesus is the Christ and the Son of God. Regardless of theological interpretation, the Confession of Peter in Matthew 16:13–20 is considered a central and foundational passage in Christian belief, emphasizing the identity of Jesus as the Messiah and the Son of God, and affirming the mission and purpose of the church.

በፕሮቴስታንት ሥነ መለኮት፣ “ዓለቱ” ወደ ጴጥሮስ በግል እንደሚያመለክት አይረዳም፤ ነገር ግን ጴጥሮስ ስለ ኢየሱስ መሲሕ እና የእግዚአብሔር ልጅ መሆኑ የሰጠውን የእምነት ኑዛዜ እንደሚያመለክት ይረዳል። በዚህ አመለካከት፣ የቤተ ክርስቲያን መሠረት ጴጥሮስ ሳይሆን፣ ኢየሱስ ክርስቶስ እና የእግዚአብሔር ልጅ መሆኑን የሚናገረው ኑዛዜ ነው። ምንም ዓይነት ሥነ መለኮታዊ ትርጓሜ ቢኖርም፣ በማቴዎስ 16፥13–20 ያለው የጴጥሮስ ኑዛዜ በክርስቲያናዊ እምነት ማዕከላዊና መሠረታዊ ምንባብ እንደሆነ ይቆጠራል፤ ይህም ኢየሱስ መሲሕና የእግዚአብሔር ልጅ መሆኑን በማጉላት፣ የቤተ ክርስቲያንንም ተልእኮና ዓላማ ያረጋግጣል።

In the previous article we presented a passage from The Desire of Ages, where Sister White identifies some of the issues associated with Christ’s visit to Caesarea Philippi. One of the points she notes is that Christ had taken the disciples away from the influence of the Jews for the purpose of setting forth the lessons of Caesarea Philippi.

በቀደመው ጽሑፍ ውስጥ እህት ኋይት ከክርስቶስ ወደ ቂሳርያ ፊልጶስዩስ በመጎብኘቱ ጋር የተያያዙ አንዳንድ ጉዳዮችን የምትለይበትን ከThe Desire of Ages የተወሰደ ክፍል አቀረብን። ከምትጠቅሳቸው ነጥቦች አንዱ፣ ክርስቶስ የቂሳርያ ፊልጶስዩስን ትምህርቶች ለማቅረብ በዓላማ ደቀ መዛሙርቱን ከአይሁድ ተጽእኖ ርቀው እንዲሆኑ እንዳወጣቸው መሆኑን ነው።

“Jesus and His disciples had now come into one of the towns about Caesarea Philippi. They were beyond the limits of Galilee, in a region where idolatry prevailed. Here the disciples were withdrawn from the controlling influence of Judaism, and brought into closer contact with the heathen worship. Around them were represented forms of superstition that existed in all parts of the world. Jesus desired that a view of these things might lead them to feel their responsibility to the heathen. During His stay in this region, He endeavored to withdraw from teaching the people, and to devote Himself more fully to His disciples.” The Desire of Ages, 411.

“ኢየሱስና ደቀ መዛሙርቱ አሁን በቂሣርያ ፊልጶስ አካባቢ ካሉት ከተሞች በአንዱ ደርሰው ነበር። ከገሊላ ወሰን አልፈው ነበር፤ ጣዖት አምልኮ በሚበዛበት ክልል ውስጥ ነበሩ። በዚህ ስፍራ ደቀ መዛሙርቱ ከአይሁድነት ተቆጣጣሪ ተጽዕኖ ርቀው ነበር፥ ከአሕዛብም አምልኮ ጋር ይበልጥ በቅርብ ግንኙነት ተደርሰው ነበር። በዙሪያቸው በዓለም ሁሉ ክፍሎች የነበሩ የአጉል እምነት መገለጫዎች ተወክለው ነበር። ኢየሱስ እነዚህን ነገሮች ማየታቸው ለአሕዛብ ያለባቸውን ኃላፊነት እንዲሰሙ እንዲመራቸው ፈለገ። በዚህ ክልል በቆየበት ዘመን ለሕዝቡ ከማስተማር ራሱን ለማራቅ ሞከረ፥ ራሱንም ይበልጥ ሙሉ በሙሉ ለደቀ መዛሙርቱ ለመስጠት ጥረት አደረገ።” The Desire of Ages, 411.

On July 18, 2020, Christ removed the disciples of September 11, 2001 from the influence of Laodicean Adventism. The first disappointment in the parable of the ten virgins produced a separation of the movement from the assembly of mockers that was in the process of being passed by. This truth was fulfilled in Millerite history on April 19, 1844, and again on July 18, 2020. The history of the tarrying time then began, and it possesses the signature of “Truth” in both the movement of the first and third angels.

በ2020 ዓ.ም. ጁላይ 18፣ ክርስቶስ የ2001 ሴፕቴምበር 11 ደቀ መዛሙርትን ከሎዶቅያዊ አድቬንቲዝም ተጽዕኖ አስወገደ። በአሥሩ ደናግል ምሳሌ ውስጥ ያለው የመጀመሪያው ቅር መሰኘት፣ ሊታለፍ በሂደት ላይ ከነበረው የፌዘኞች ጉባኤ እንቅስቃሴውን የሚለይ መለየት አመጣ። ይህ እውነት በሚለራዊያን ታሪክ በ1844 ዓ.ም. ኤፕሪል 19 ተፈጸመ፣ እንዲሁም እንደገና በ2020 ዓ.ም. ጁላይ 18። ከዚያም የመዘግየቱ ዘመን ታሪክ ተጀመረ፣ እርሱም በመጀመሪያውና በሦስተኛው መላእክት እንቅስቃሴ ሁለቱም ውስጥ “እውነት” የተሰኘውን ፊርማ ይዞአል።

The first disappointment is the first of three waymarks, and the history concludes with the Great Disappointment of October 22, 1844, that typifies the “great earthquake” of Revelation chapter eleven. The beginning, first letter of the Hebrew alphabet represents a disappointment, and the ending, twenty-second letter of the Hebrew alphabet also represents a disappointment. The thirteenth letter, representing rebellion, identifies the disappointment of the foolish virgins who manifest their lost condition when the call at Midnight identifies who has and who has not prepared for the crisis. The twenty-two letters of the Hebrew alphabet represent the symbol of the combination of Divinity with humanity that is accomplished within that history, though the Millerite history represents the first Kadesh, and our history today represents the last Kadesh.

የመጀመሪያው ተስፋ መቁረጥ ከሦስቱ የመንገድ ምልክቶች የመጀመሪያው ነው፤ እናም ታሪኩ በራእይ ምዕራፍ አሥራ አንድ ያለውን “ታላቁን መንቀጥቀጥ” የሚያመለክተው የጥቅምት 22 ቀን 1844 ታላቁ ተስፋ መቁረጥ ላይ ይደመደማል። መጀመሪያው፣ የዕብራይስጥ ፊደላት ቅደም ተከተል የመጀመሪያው ፊደል፣ አንድ ተስፋ መቁረጥን ይወክላል፤ መጨረሻውም፣ የዕብራይስጥ ፊደላት ቅደም ተከተል ሀያ ሁለተኛው ፊደል፣ ደግሞ አንድ ተስፋ መቁረጥን ይወክላል። ዓመፅን የሚወክለው አሥራ ሦስተኛው ፊደል፣ በእኩለ ሌሊት የሚቀርበው ጥሪ በችግሩ ዘመን ለመቆም የተዘጋጀ ማን እንደሆነ እና ያልተዘጋጀ ማን እንደሆነ በሚገልጥበት ጊዜ፣ የጠፉትን ሁኔታቸውን የሚያሳዩትን የሰነፍ ድንግል ሴቶች ተስፋ መቁረጥ ይለያል። የዕብራይስጥ ፊደላት ሀያ ሁለቱ፣ በዚያ ታሪክ ውስጥ የሚፈጸመውን የመለኮትና የሰውነት አንድነት ምልክት ይወክላሉ፤ ሆኖም የሚለራውያን ታሪክ የመጀመሪያውን ቃዴስ ሲወክል፣ ዛሬ ያለን ታሪክ ደግሞ የመጨረሻውን ቃዴስ ይወክላል።

The two lines are parallel, but one represents the failure of God’s people and the other the victory of God’s people. Just before the cross, Jesus brought His disciples to Panium, just as He has brought His last-day disciples to Panium, and in doing so He allowed a disappointment to remove His last day disciples from the “controlling influence” of Laodicean Adventism, represented by “Judaism” in the history of Matthew chapter sixteen. In doing so, He also simultaneously brought His disciples into a closer contact with heathenism, thus representing the working environment of His last-day disciples who are now living in the full-blown manifestation of satanic power represented by the modern communication systems that are being employed to lead the entire world into receiving the mark of the beast.

ሁለቱ መስመሮች ተመሳሳይ ናቸው፤ ነገር ግን አንዱ የእግዚአብሔር ሕዝብ ውድቀትን ይወክላል፥ ሌላውም የእግዚአብሔር ሕዝብ ድልን ይወክላል። ከመስቀሉ ጥቂት በፊት፣ ኢየሱስ ደቀ መዛሙርቱን ወደ ፓኒየም አመጣቸው፤ እንዲሁም የመጨረሻ ዘመኑን ደቀ መዛሙርቱን ወደ ፓኒየም አምጥቶአቸዋል፤ ይህንም በማድረጉ በማቴዎስ ምዕራፍ አስራ ስድስት ታሪክ ውስጥ “ይሁዲነት” በሚል የተወከለው የሎዶቅያዊ አድቬንቲዝም “የመቆጣጠር ተጽእኖ” ውስጥ ከመኖር የመጨረሻ ዘመኑን ደቀ መዛሙርቱ አንድ ቅሬታ እንዲያስወግዳቸው ፈቀደ። ይህን ሲያደርግ ደግሞ በተመሳሳይ ጊዜ ደቀ መዛሙርቱን ከአረማዊነት ጋር ወደ ይበልጥ ቀረባ ግንኙነት አመጣቸው፤ በዚህም ሁኔታ አሁን በእንስሳው ምልክት እንዲቀበል ሙሉውን ዓለም ለመምራት በሚጠቀሙባቸው ዘመናዊ የመገናኛ ሥርዓቶች የተወከለው ሙሉ በሙሉ በተገለጠ የሰይጣናዊ ኃይል መገለጥ ውስጥ እየኖሩ ያሉትን የመጨረሻ ዘመኑን ደቀ መዛሙርት የሥራ አካባቢ ይወክላል።

The history of Caesarea Philippi aligns with the history of the Battle of Panium, and verses thirteen through fifteen. Christ and His disciples, were standing in the shadow of the cross, typifying His last-day disciples standing in the shadow of the Sunday law. There, in verses thirteen through fifteen, which was Caesarea Philippi, and also the Battle of Panium, which is where we stand today, Christ began to teach His disciples about what was about to happen in verse sixteen.

ታሪካዊው የቄሳርያ ፊልጶስ ታሪክ ከፓኒየም ውጊያ ታሪክ እና ከቁጥር አሥራ ሦስት እስከ አሥራ አምስት ጋር ይጣጣማል። ክርስቶስና ደቀ መዛሙርቱ በመስቀሉ ጥላ ሥር ቆመው ነበር፤ ይህም የመጨረሻው ዘመን ደቀ መዛሙርቱ በእሑድ ሕግ ጥላ ሥር እንደሚቆሙ የሚያመለክት ነው። በዚያም፣ በቁጥር አሥራ ሦስት እስከ አሥራ አምስት፣ ማለትም ቄሳርያ ፊልጶስ፣ እንዲሁም ፓኒየም ውጊያ በሆነው ስፍራ፣ ዛሬ እኛ የቆምንበት ያው ስፍራ፣ ክርስቶስ በቁጥር አሥራ ስድስት ሊሆን ስላለው ነገር ደቀ መዛሙርቱን ማስተማር ጀመረ።

“He was about to tell them of the suffering that awaited Him. But first He went away alone, and prayed that their hearts might be prepared to receive His words.” The Desire of Ages, 411.

“በእርሱ ላይ የሚጠብቀውን መከራ ሊነግራቸው ቀርቦ ነበር። ነገር ግን በፊት ብቻውን ሄደ፣ ልባቸውም ቃሉን ለመቀበል ይዘጋጅ ዘንድ ጸለየ።” The Desire of Ages, 411.

Before Christ told His disciples of the cross, He first went away, or He tarried, thus marking the tarrying time in the parable and the history from July 18, 2020 to July 2023.

ክርስቶስ ስለ መስቀሉ ለደቀ መዛሙርቱ ከመናገሩ በፊት፣ አስቀድሞ ሄደ፣ ወይም ዘገየ፤ በዚህም በምሳሌው ውስጥ ያለውን የመዘግየት ጊዜ እና ከጁላይ 18, 2020 እስከ ጁላይ 2023 ድረስ ያለውን ታሪክ አመለከተ።

“Upon joining them, He did not at once communicate that which He desired to impart. Before doing this, He gave them an opportunity of confessing their faith in Him that they might be strengthened for the coming trial.” The Desire of Ages, 411.

“ከእነርሱ ጋር በተቀላቀለ ጊዜ፣ ሊያስተላልፍላቸው የፈለገውን ነገር ወዲያውኑ አልገለጠላቸውም። ይህን ከማድረጉ በፊት፣ በሚመጣው ፈተና እንዲጸኑ በእርሱ ላይ ያላቸውን እምነት እንዲናዘዙ ዕድል ሰጣቸው።” The Desire of Ages, 411.

In July 2023, the Lord began to give opportunity for those involved with the disappointment, to express their faith. He did so by opening up the message of Ezekiel thirty-seven, which was a confirmation of the message of September 11, 2001. It was the thread that tied the sealing time from September 11, 2001 to the soon coming Sunday law together. It did so by placing the disappointment of July 18, 2020 in the structure of truth, for, those who were willing to see, could recognize that every reformatory movement has a theme that runs through their peculiar sacred history.

በ2023 ዓ.ም. ሐምሌ ወር፣ ጌታ ከተስፋ መቁረጡ ጋር የተያያዙ ሰዎች እምነታቸውን እንዲገልጡ ዕድል መስጠት ጀመረ። ይህንም ያደረገው የሕዝቅኤል ሠላሳ ሰባት መልእክትን በመክፈት ነበር፤ ይህም የመስከረም 11, 2001 መልእክት ማረጋገጫ ነበረ። ከመስከረም 11, 2001 ጀምሮ እስከ በቅርቡ የሚመጣው የእሑድ ሕግ ድረስ ያለውን የማተሚያ ዘመን አንድ ላይ ያሰረው ክር ይህ ነበር። ይህንም ያደረገው የሐምሌ 18, 2020 ተስፋ መቁረጥን በእውነት አወቃቀር ውስጥ በማስቀመጥ ነበር፤ ምክንያቱም ለማየት ፈቃደኞች የነበሩ ሰዎች፣ እያንዳንዱ የተሃድሶ እንቅስቃሴ በራሱ ልዩ ቅዱስ ታሪክ ውስጥ የሚያልፍ አንድ ጭብጥ እንዳለው ሊያውቁ ይችሉ ነበር።

In the last days, the message of the third woe arrived on September 11, 2001, then a false message of the third woe was proclaimed that produced a disappointment, but the message that brought them back to life after three and a half days of being dead, dry and scattered bones was the message of the four winds, that is also the third woe.

በመጨረሻዎቹ ዘመናት፣ የሦስተኛው ወዮ መልእክት በሴፕቴምበር 11, 2001 ደረሰ፤ ከዚያም ተስፋ መቁረጥን ያመጣ የሦስተኛው ወዮ ሐሰተኛ መልእክት ተነገረ፤ ነገር ግን ከሦስት ቀን ተኩል ሞተው፣ ደርቀውና የተበታተኑ አጥንቶች ሆነው ከነበሩበት በኋላ ወደ ሕይወት የመለሳቸው መልእክት የአራቱ ነፋሳት መልእክት ነበር፤ ይህም ደግሞ ሦስተኛው ወዮ ነው።

The last-day disciples can see, if they choose to see, that the three waymarks of the sealing of the one hundred and forty-four thousand are the same theme at each step, and that at the second step, the rebellion represented by the thirteenth letter of the Hebrew alphabet confirmed the message as “Truth.” A second witness the Lord provided was in the fact that the first disappointment of prior reformatory movements was based upon rebellion against God’s revealed will, whether it was Moses not circumcising his son, or Uzzah touching that ark, or Martha and Mary doubting Jesus’ word concerning the death of Lazarus. The only reform line that did not uphold the fact that the first disappointment was based upon disobedience was the reform movement of the Millerites, but it was also shown at that time that the history of the Millerites possessed internal waymarks that were based upon the truth of the eighth, being of the seven.

የመጨረሻ ዘመን ደቀ መዛሙርት ማየትን ቢመርጡ ሊያዩ ይችላሉ፤ የአንድ መቶ አርባ አራቱ ሺህ መታተም ሦስቱ የመንገድ ምልክቶች በእያንዳንዱ እርምጃ አንድ ዓይነት ርእስ እንደሆኑ፣ እናም በሁለተኛው እርምጃ በዕብራይስጥ ፊደላት ተራ አሥራ ሦስተኛው ፊደል የተወከለው ዓመፅ መልእክቱን “እውነት” መሆኑን እንዳረጋገጠ። ጌታ ያቀረበው ሁለተኛ ምስክር ደግሞ ከዚህ በፊት የነበሩ የተሃድሶ እንቅስቃሴዎች የመጀመሪያ ቅር መሰኘታቸው በእግዚአብሔር የተገለጠ ፈቃድ ላይ ባለ ዓመፅ የተመሠረተ መሆኑ ነበር፤ ይህም ሙሴ ልጁን አለመገረዙ ይሁን፣ ወይም ኡዛ ታቦቱን መንካቱ ይሁን፣ ወይም ማርታና ማርያም ስለ አልዓዛር ሞት ኢየሱስ የተናገረውን ቃል መጠራጠራቸው ይሁን። የመጀመሪያው ቅር መሰኘት በአለመታዘዝ ላይ የተመሠረተ መሆኑን ያላጸናው ብቸኛው የተሃድሶ መስመር የሚለራውያን የተሃድሶ እንቅስቃሴ ነበር፤ ነገር ግን በዚያን ጊዜ ደግሞ የሚለራውያን ታሪክ በሰባቱ ውስጥ ከሆነው ስምንተኛው እውነት ላይ የተመሠረቱ ውስጣዊ የመንገድ ምልክቶችን እንደያዘ ታይቶ ነበር።

The fact that the eighth is of the seven is a major element of the Revelation of Jesus Christ which is now being unsealed, and the transition of the Philadelphian Millerite movement unto the Laodicean church was a waymark that identified when the Laodicean movement of the third angel would transition unto the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. Thus, the fact that the first Millerite disappointment was accomplished without their movement manifesting disobedience, provided the contrast for the same waymark in the last days where the Laodicean movement of the third angel would disobey and produce a disappointment, and in so doing would align with the Millerite waymark, and produce the logic to see the movement of the one hundred and forty-four thousand is the eighth, that is of the seven.

ስምንተኛው ከሰባቱ መሆኑ አሁን ማኅተሙ እየተከፈተለት ያለው የኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ አስፈላጊ ክፍል ሲሆን፣ የፊላዴልፊያው ሚለራዊ እንቅስቃሴ ወደ ሎዶቅያ ቤተ ክርስቲያን መሸጋገሩ ደግሞ የሶስተኛው መልአክ ሎዶቅያዊ እንቅስቃሴ ወደ መቶ አርባ አራት ሺህ ፊላዴልፊያዊ እንቅስቃሴ መሸጋገር መቼ እንደሚሆን የሚለይ መንገድ ምልክት ነበር። ስለዚህ፣ የመጀመሪያው ሚለራዊ ተስፋ መቁረጥ እንቅስቃሴያቸው አለመታዘዝን ሳያሳይ መፈጸሙ፣ በመጨረሻዎቹ ዘመናት የሶስተኛው መልአክ ሎዶቅያዊ እንቅስቃሴ እንዲታዘዝ ሳይሆን እንደሚያመፅና ተስፋ መቁረጥን እንደሚያፈራ ለዚያው ተመሳሳይ መንገድ ምልክት ንጽጽር ሰጠ፤ እንዲሁም በዚህ ሁኔታ ከሚለራዊው መንገድ ምልክት ጋር በመስማማት፣ የመቶ አርባ አራት ሺህ እንቅስቃሴ ስምንተኛው፣ እርሱም ከሰባቱ የሆነው መሆኑን ለማየት የሚያስችል ሎጂክ አመነጨ።

On July 2023, the Lord raised up a “voice in the wilderness” in order to prepare His last-day people for the crisis of the Sunday law, and once He returned from tarrying in prayer unto the disciples, He gave them opportunity to express their faith. In Christ’s day the message was His baptism, the point where Jesus, became Jesus Christ. That waymark aligns with September 11, 2001, and His disciples were asked what men thought, and then asked what the disciples themselves thought about Christ.

በ2023 ዓ.ም. ሐምሌ ወር፣ ጌታ የመጨረሻውን ዘመን ሕዝቡን ለእሑድ ሕግ ቀውስ እንዲዘጋጁ ዘንድ “በምድረ በዳ የሚጮኽ ድምፅ” አስነሣ፤ እርሱም ከመዘግየቱ በኋላ ከጸሎት ወደ ደቀ መዛሙርቱ በተመለሰ ጊዜ፣ እምነታቸውን እንዲገልጹ ዕድል ሰጣቸው። በክርስቶስ ዘመን መልእክቱ ጥምቀቱ ነበር፤ ይህም ኢየሱስ ኢየሱስ ክርስቶስ የሆነበት ነጥብ ነበር። ያ የመንገድ ምልክት ከሴፕቴምበር 11, 2001 ጋር ይጣጣማል፤ ደቀ መዛሙርቱም ሰዎች ስለ እርሱ ምን እንደሚሉ ተጠየቁ፣ ከዚያም ደግሞ ደቀ መዛሙርቱ ራሳቸው ስለ ክርስቶስ ምን እንደሚያስቡ ተጠየቁ።

“Upon joining them, He did not at once communicate that which He desired to impart. Before doing this, He gave them an opportunity of confessing their faith in Him that they might be strengthened for the coming trial. He asked, ‘Whom do men say that I the Son of man am?’

«ከእነርሱ ጋር ከተቀላቀለ በኋላ፣ ሊያስተላልፍላቸው የወደደውን ነገር ወዲያውኑ አላስተላለፈም። ይህን ከማድረጉ በፊት፣ ለሚመጣው ፈተና ይበረታቱ ዘንድ በእርሱ ላይ ያላቸውን እምነት የሚናገሩበትን እድል ሰጣቸው። እርሱም፣ “እኔ የሰው ልጅ ማን ነኝ ሰዎች ምን ይላሉ?” ብሎ ጠየቃቸው።»

“Sadly the disciples were forced to acknowledge that Israel had failed to recognize their Messiah. Some indeed, when they saw His miracles, had declared Him to be the Son of David. The multitudes that had been fed at Bethsaida had desired to proclaim Him king of Israel. Many were ready to accept Him as a prophet; but they did not believe Him to be the Messiah.” The Desire of Ages, 411.

“በእውነቱ ደቀ መዛሙርቱ እስራኤል መሲሓቸውን ለማወቅ እንዳልቻሉ መቀበል ተገደዱ። አንዳንዶች ግን ተአምራቱን ባዩ ጊዜ እርሱን የዳዊት ልጅ መሆኑን አውጀው ነበር። በቤተሳይዳ የተመገቡት ብዙ ሕዝቦች እርሱን የእስራኤል ንጉሥ አድርገው ሊያውጁት ፈልገው ነበር። ብዙዎች እርሱን እንደ ነቢይ ለመቀበል ዝግጁ ነበሩ፤ ነገር ግን መሲሕ መሆኑን አላመኑም።” The Desire of Ages, 411.

The majority of Adventism did not believe in the third woe of September 11, 2001. They believed some of the miracles of the prophetic Word that had been presented in the movement, and some understood that the message of September 11, 2001 had elements of truth, but they did not truly believe the claims of September 11, 2001.

አብዛኛው አድቬንቲዝም በ2001 ዓ.ም. መስከረም 11 ስለ ሦስተኛው ወዮ አላመነም። በንቅናቄው ውስጥ ተቀርበው ከነበሩት የትንቢታዊው ቃል ተአምራት አንዳንዶቹን አመኑ፣ እንዲሁም አንዳንዶች የ2001 ዓ.ም. መስከረም 11 መልእክት የእውነት ክፍሎች እንዳሉት ተረዱ፤ ነገር ግን የ2001 ዓ.ም. መስከረም 11 አቤቱታዎችን በእውነት አላመኑም።

The claim of September 11, 2001 had been typified by the claim of August 11, 1840, and that claim was expressed by Sister White when commenting upon the fulfillment of August 11, 1840. She stated:

የ2001 ዓ.ም. መስከረም 11 ላይ የተነሣው አቤቱታ በ1840 ዓ.ም. ነሐሴ 11 ላይ በተነሣው አቤቱታ ቀድሞ ተመስሎ ነበር፤ እናም ያ አቤቱታ እህት ዋይት ስለ 1840 ዓ.ም. ነሐሴ 11 ፍጻሜ በሰጠችው አስተያየት ውስጥ ተገልጦ ነበር። እርሷም እንዲህ አለች፦

“At the very time specified, Turkey, through her ambassadors, accepted the protection of the allied powers of Europe, and thus placed herself under the control of Christian nations. The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 334, 335.

«በተወሰነው ጊዜ በትክክል፣ ቱርክ በአምባሳደሮቿ አማካኝነት የአውሮፓ ተባባሪ ኀይሎችን ጥበቃ ተቀበለች፣ እንዲሁም ራሷን በክርስቲያናዊ አሕዛብ ቁጥጥር ሥር አስገባች። ይህ ክስተት ትንቢቱን በትክክል ፈጸመ። ይህ ነገር በታወቀ ጊዜ፣ ብዙ ሕዝብ ሚለርና ባልደረቦቹ የተቀበሉት የትንቢት ትርጓሜ መርሆች ትክክል መሆናቸውን ተረጋገጡ፣ ለአድቨንት እንቅስቃሴም ድንቅ ጉልበት ተሰጠው። የትምህርትና የማዕረግ ሰዎች ከሚለር ጋር በአንድነት ቆመው አመለካከቶቹን በመስበክም ሆነ በማሳተም ተባበሩ፣ ከ1840 እስከ 1844ም ድረስ ሥራው በፍጥነት ተስፋፋ።» The Great Controversy, 334, 335.

What was confirmed on August 11, 1840 was that Miller’s prophetic views were accurate, and the claim of September 11, 2001 is the confirmation that Future for America’s prophetic views are accurate. The unrepentant multitude in July of 2023 could not and would not accept the premise that the methodology designed by Christ, and entrusted to Future for America is actually the methodology of the latter rain. But then Christ asked His disciples what they, not the multitude thought.

በ1840 ዓ.ም. ኦገስት 11 የተረጋገጠው የሚለር ትንቢታዊ አመለካከቶች ትክክለኛ መሆናቸው ነበር፤ እንዲሁም የ2001 ዓ.ም. ሴፕቴምበር 11 አቤቱታ የFuture for America ትንቢታዊ አመለካከቶች ትክክለኛ መሆናቸውን የሚያረጋግጥ ነው። በ2023 ዓ.ም. ጁላይ ያለው ንስሐ ያልገባ ብዙ ሕዝብ፣ በክርስቶስ የተነደፈና ለFuture for America አደራ የተሰጠው ዘዴ በእውነት የኋለኛው ዝናብ ዘዴ መሆኑን እንደ መሠረተ ሐሳብ ሊቀበል አልቻለም፣ ሊቀበለውም አልፈቀደም። ነገር ግን ከዚያ በኋላ ክርስቶስ ደቀ መዛሙርቱን፣ ብዙ ሕዝቡ ሳይሆን እነርሱ ራሳቸው ምን እንደሚያስቡ ጠየቃቸው።

“Jesus now put a second question, relating to the disciples themselves: ‘But whom say ye that I am?’ Peter answered, ‘Thou art the Christ, the Son of the living God.’

ኢየሱስ አሁን ከደቀ መዛሙርቱ ራሳቸው ጋር የተያያዘ ሁለተኛ ጥያቄ አቀረበ፤ “እናንተ ግን እኔ ማን ነኝ ትላላችሁ?” ጴጥሮስም መልሶ፣ “አንተ ክርስቶስ፣ የሕያው አምላክ ልጅ ነህ” አለ።

“From the first, Peter had believed Jesus to be the Messiah. Many others who had been convicted by the preaching of John the Baptist, and had accepted Christ, began to doubt as to John’s mission when he was imprisoned and put to death; and they now doubted that Jesus was the Messiah, for whom they had looked so long. Many of the disciples who had ardently expected Jesus to take His place on David’s throne left Him when they perceived that He had no such intention. But Peter and his companions turned not from their allegiance. The vacillating course of those who praised yesterday and condemned today did not destroy the faith of the true follower of the Saviour. Peter declared, ‘Thou art the Christ, the Son of the living God.’ He waited not for kingly honors to crown his Lord, but accepted Him in His humiliation.

“ጴጥሮስ ከመጀመሪያው ጀምሮ ኢየሱስ መሲሑ መሆኑን አምኖ ነበር። በመጥምቁ ዮሐንስ ስብከት ተገሥጸው ክርስቶስን የተቀበሉ ብዙ ሌሎች ሰዎችም፣ ዮሐንስ በታሰረና ለሞት በተሰጠ ጊዜ፣ ስለ ዮሐንስ ተልእኮ መጠራጠር ጀመሩ፤ እነርሱም ለረዥም ዘመን ይጠባበቁት ለነበረው መሲሕ ኢየሱስ እንደሆነ አሁን ተጠራጠሩ። ከደቀ መዛሙርቱም ብዙዎች፣ ኢየሱስ በዳዊት ዙፋን ላይ ስፍራውን እንዲወስድ በእጅጉ ሲጠባበቁ የነበሩት፣ እርሱ እንዲህ ያለ አሳብ እንደሌለው ባስተዋሉ ጊዜ ተዉት። ነገር ግን ጴጥሮስና ባልንጀሮቹ ከታማኝነታቸው አልተመለሱም። ትናንት ያመሰገኑ ዛሬ ግን የኮነኑት የተለዋዋጭ አካሄድ የእውነተኛውን የአዳኙን ተከታይ እምነት አላፈረሰም። ጴጥሮስ፣ ‘አንተ ክርስቶስ ነህ፥ የሕያው እግዚአብሔር ልጅ’ ብሎ ተናገረ። ጌታውን የሚከልሉ ንጉሣዊ ክብሮችን አልጠበቀም፤ በውርደቱም ውስጥ ሳለ ተቀበለው።”

“Peter had expressed the faith of the twelve. Yet the disciples were still far from understanding Christ’s mission. The opposition and misrepresentation of the priests and rulers, while it could not turn them away from Christ, still caused them great perplexity. They did not see their way clearly. The influence of their early training, the teaching of the rabbis, the power of tradition, still intercepted their view of truth. From time to time precious rays of light from Jesus shone upon them, yet often they were like men groping among shadows. But on this day, before they were brought face to face with the great trial of their faith, the Holy Spirit rested upon them in power. For a little time their eyes were turned away from ‘the things which are seen,’ to behold ‘the things which are not seen.’ 2 Corinthians 4:18. Beneath the guise of humanity they discerned the glory of the Son of God.

ጴጥሮስ የአሥራ ሁለቱን እምነት ገልጦ ነበር። ሆኖም ደቀ መዛሙርቱ የክርስቶስን ተልእኮ ለመረዳት እጅግ ገና ሩቅ ነበሩ። የካህናቱና የአለቆቹ ተቃውሞና የተሳሳተ ውክልና፣ ምንም እንኳ ከክርስቶስ ሊያርቋቸው ባይችሉም፣ ነገር ግን እጅግ ብዙ ውዥንብር ያመጡባቸው ነበር። መንገዳቸውን በግልጽ አያዩትም ነበር። የቀድሞ ስልጠናቸው ተጽእኖ፣ የረቢዎች ትምህርት፣ የባህል ኃይል እውነትን እንዳያዩ አሁንም ዕይታቸውን ይከለክል ነበር። ከጊዜ ወደ ጊዜ ከኢየሱስ የሚወጡ ውድ የብርሃን ጨረሮች በላያቸው ይበሩ ነበር፤ ሆኖም ብዙ ጊዜ በጥላዎች መካከል እንደሚዳበሱ ሰዎች ነበሩ። ነገር ግን በዚህ ቀን፣ ከእምነታቸው ታላቅ ፈተና ጋር ፊት ለፊት ከመጋጠማቸው በፊት፣ መንፈስ ቅዱስ በኃይል በላያቸው አረፈ። ለአጭር ጊዜ ዓይኖቻቸው “በሚታዩት ነገሮች” ላይ ከማተኮር ተመልሰው “በማይታዩት ነገሮች” ላይ እንዲመለከቱ ሆነ። 2 ቆሮንቶስ 4፥18። ከሰብአዊነቱ መልክ በታች የእግዚአብሔርን ልጅ ክብር አስተውለው ነበር።

“Jesus answered Peter, saying, ‘Blessed art thou, Simon Bar-jona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but My Father which is in heaven.’” The Desire of Ages, 412.

ኢየሱስም ጴጥሮስን መልሶ እንዲህ አለው፦ “ስምዖን ባር-ዮና፥ አንተ ብፁዕ ነህ፤ ይህን የገለጠልህ በሰማያት ያለው አባቴ እንጂ ሥጋና ደም አይደለምና።” የዘመናት ምኞት፣ 412።

Peter’s confession in identifying that Christ is the son of God, spoke directly to the testing question of that history. The time had come for the Messiah to appear, as set forth by God’s prophetic Word, and only those who accepted that truth would be included with those represented by Peter’s statement. Peter represents those who accept the message established on September 11, 2001, and that confess that Jesus is the Son of God. “Peter had expressed the faith of the twelve,” and the twelve he represented were the one hundred and forty-four thousand. For this reason, Christ changed Peter’s name from Simon Bar-jona unto Peter in the passage.

የክርስቶስ የእግዚአብሔር ልጅ መሆኑን በመለየት የጴጥሮስ መናዘዝ የዚያን ታሪክ የፈተና ጥያቄ በቀጥታ ተናገረ። እግዚአብሔር በትንቢታዊ ቃሉ እንዳቆመው መሲሑ ይገለጥ ዘንድ ጊዜው ደርሶ ነበር፣ እና ያንን እውነት የተቀበሉ ብቻ በጴጥሮስ ንግግር ከተወከሉት ጋር ይካተቱ ነበር። ጴጥሮስ መስከረም 11 ቀን 2001 የተመሠረተውን መልእክት የሚቀበሉትንና ኢየሱስ የእግዚአብሔር ልጅ መሆኑን የሚናዘዙትን ይወክላል። “ጴጥሮስ የአሥራ ሁለቱን እምነት ገልጦ ነበር፤” እርሱም የወከላቸው አሥራ ሁለቱ መቶ አርባ አራት ሺህ ነበሩ። ስለዚህ ምክንያት ክርስቶስ በዚያ ክፍል ስሙን ከስምዖን ባር-ዮና ወደ ጴጥሮስ ለወጠው።

“Simon” means “he who hears,” and “bar” means “son of,” and Jonah means “dove.” Simon represented those who heard the message of the dove, which represented the truths associated with the baptism of Jesus, when He became the Christ, anointed with power, as was symbolically represented by the descent of the Holy Spirit in the form of a dove.

«ስምዖን» ማለት «የሚሰማ» ማለት ነው፤ «ባር» ደግሞ «የ… ልጅ» ማለት ነው፤ ዮናስም «ርግብ» ማለት ነው። ስምዖን የርግብን መልእክት የሰሙትን ይወክል ነበር፤ ይህም እርሱ በኃይል ተቀብቶ ክርስቶስ በሆነበት ጊዜ፣ በመንፈስ ቅዱስ በርግብ ቅርጽ መውረድ በምልክት እንደተገለጠው፣ ከኢየሱስ ጥምቀት ጋር የተያያዙትን እውነቶች ይወክል ነበር።

The reform lines parallel each other and John represents the Millerites, who on August 11, 1840, ate the little book. Jeremiah aligns with that event, and when he ate the little book, he was then called by God’s name.

የተሐድሶው መስመሮች እርስ በርሳቸው ይመሳሰላሉ፤ ዮሐንስም በ1840 ኦገስት 11 ቀን ትንሹን መጽሐፍ የበሉትን ሚለራውያን ይወክላል። ኤርምያስ ከዚያ ክስተት ጋር ይስማማል፤ እርሱም ትንሹን መጽሐፍ በበላ ጊዜ በዚያን ጊዜ በእግዚአብሔር ስም ተጠራ።

Thy words were found, and I did eat them; and thy word was unto me the joy and rejoicing of mine heart: for I am called by thy name, O Lord God of hosts. Jeremiah 15:16.

ቃልህ ተገኘ፥ እኔም በላሁት፤ ቃልህም ለእኔ የልቤ ደስታና ሐሴት ሆነ፤ አቤቱ የሠራዊት አምላክ እግዚአብሔር ሆይ፥ በስምህ ተጠርቻለሁና። ኤርምያስ 15፥16

When the Lord entered into covenant with Abram, He changed his name to Abraham, as He did with Sarai and Jacob. The changing of a name represents a covenant relationship, and at the waymark where the Divine symbol descends God’s people are to eat the message, enter into covenant, and their name is then changed. As a representative of the disciples of Christ’s time, Simon Bar-jona represented those who “heard” the message of the “dove.”

ጌታ ከአብራም ጋር ቃል ኪዳን በገባ ጊዜ፣ ስሙን ወደ አብርሃም ለወጠው፤ እንዲሁም ከሣራይና ከያዕቆብ ጋር እንዳደረገው። የስም መለወጥ የቃል ኪዳን ግንኙነትን ይወክላል፤ እናም መለኮታዊው ምልክት በሚወርድበት የመንገድ ምልክት ላይ የእግዚአብሔር ሕዝብ መልእክቱን ሊበሉ፣ ወደ ቃል ኪዳን ሊገቡ ይገባቸዋል፤ ከዚያም ስማቸው ይለወጣል። ለክርስቶስ ዘመን ደቀ መዛሙርት እንደ ተወካይ፣ ስምዖን ባር-ዮና የ“ርግብ”ን መልእክት “የሰሙ” እነዚያን ወክሎ ነበር።

When he gave testimony that he recognized that at that waymark Jesus became the Christ, and that He was the Son of God, and all which that entails, Christ then changed his name to Peter. He had expressed the message that Christ’s covenant people of that history accepted, and in so doing he also typified the one hundred and forty-four thousand of the last days.

በዚያ የመለያ ምልክት ላይ ኢየሱስ ክርስቶስ እንደ ሆነ፣ እርሱም የእግዚአብሔር ልጅ እንደ ሆነ፣ እና ይህም የሚያካትተውን ሁሉ እንደ ሚያመለክት ሲመሰክር፣ በዚያን ጊዜ ክርስቶስ ስሙን ወደ ጴጥሮስ ለወጠው። እርሱ በዚያ ታሪክ ውስጥ የክርስቶስ የቃል ኪዳን ሕዝብ የተቀበሉትን መልእክት ገልጦ ነበር፤ እንዲሁም በዚህን ማድረጉ ደግሞ የመጨረሻውን ዘመን አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ያመለክት ነበር።

The letter “P” is the sixteenth letter in the English alphabet, and the letter “E” is the fifth letter in the alphabet, and the letter “T” is the twentieth letter, the letter “E” is repeated, and the name ends with the letter “R” which is the eighteenth letter. Sixteen “times” five, “times” twenty, “times” five, “times” eighteen equals one hundred and forty-four thousand. The Wonderful Linguist spoke to Peter in Hebrew, and the New Testament was written in the Greek, and the translators of the King James Version produced the New Testament in English.

ፊደል “P” በእንግሊዝኛ ፊደላት ቅደም ተከተል ውስጥ አሥራ ስድስተኛው ፊደል ነው፤ ፊደል “E” አምስተኛው ፊደል ነው፤ ፊደል “T” ሃያኛው ፊደል ነው፤ ፊደል “E” እንደገና ተደግሟል፤ ስሙም በፊደል “R” ይጠናቀቃል፣ እርሱም አሥራ ስምንተኛው ፊደል ነው። አሥራ ስድስት “ጊዜ” አምስት፣ “ጊዜ” ሃያ፣ “ጊዜ” አምስት፣ “ጊዜ” አሥራ ስምንት አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ይሆናል። ድንቁ የቋንቋ ሊቅ ለጴጥሮስ በዕብራይስጥ ተናገረው፤ አዲስ ኪዳንም በግሪክኛ ተጻፈ፤ የኪንግ ጀምስ ትርጉም ተርጓሚዎችም አዲስ ኪዳኑን በእንግሊዝኛ አቀረቡ።

In spite of the three steps of differing languages, Christ, who is the Son of God, the Wonderful Linguist, and the Wonderful Numberer, placed an illustration of the sealing of the one hundred and forty-four thousand in Matthew chapter sixteen, that aligns with the Battle of Panium, and His visit to Caesarea Philippi. He did so by employing His control of language and numbers, for He is both Palmoni (the Wonderful Numberer), and the Word (the Wonderful Linguist).

ሦስቱ የተለያዩ ቋንቋዎች ደረጃዎች ቢኖሩም፣ የእግዚአብሔር ልጅ የሆነው ክርስቶስ፣ ድንቅ ቋንቋ አዋቂውና ድንቅ ቁጥር ቆጣሪው፣ ከፓኒየም ጦርነትና ወደ ቂሣርያ ፊልጶስዩስ ከተማ ካደረገው ጉብኝት ጋር የሚስማማውን የመቶ አርባ አራት ሺህ መታተም ምሳሌ በማቴዎስ ምዕራፍ አሥራ ስድስት ውስጥ አኖረ። ይህንም ያደረገው በቋንቋና በቁጥሮች ላይ ያለውን ሥልጣኑን በመጠቀም ነው፤ ምክንያቱም እርሱ ሁለቱንም ፓልሞኒ (ድንቅ ቁጥር ቆጣሪ) እና ቃል (ድንቅ ቋንቋ አዋቂ) ነው።

We will continue this study in the next article.

በሚቀጥለው ጽሑፍ ይህን ጥናት እንቀጥላለን።

“Nearly two thousand years ago, a voice of mysterious import was heard in heaven, from the throne of God, ‘Lo, I come.’ ‘Sacrifice and offering Thou wouldest not, but a body hast Thou prepared Me…. Lo, I come (in the volume of the Book it is written of Me,) to do Thy will, O God.’ Hebrews 10:5–7. In these words is announced the fulfillment of the purpose that had been hidden from eternal ages. Christ was about to visit our world, and to become incarnate. He says, ‘A body hast Thou prepared Me.’ Had He appeared with the glory that was His with the Father before the world was, we could not have endured the light of His presence. That we might behold it and not be destroyed, the manifestation of His glory was shrouded. His divinity was veiled with humanity,—the invisible glory in the visible human form.

“ከሁለት ሺህ ዓመታት ገደማ በፊት፣ ከእግዚአብሔር ዙፋን የወጣ ምስጢራዊ ጠቀሜታ ያለው ድምፅ በሰማይ ተሰማ፥ ‘እነሆ፣ መጥቻለሁ።’ ‘መሥዋዕትንና ቍርባንን አልወደድህም፣ ነገር ግን ሥጋን አዘጋጀህልኝ…. እነሆ፣ መጥቻለሁ (በመጽሐፉ ጥቅል ስለ እኔ ተጽፎአልና,) አቤቱ አምላክ፣ ፈቃድህን ላደርግ።’ ዕብራውያን 10:5–7። በእነዚህ ቃላት ከዘላለም ዘመናት ተሰውሮ የነበረው ዓላማ ፍጻሜ መቀበሉ ታወጀ። ክርስቶስ ወደ ዓለማችን ሊመጣና ሥጋ ሊሆን ነበር። ‘ሥጋን አዘጋጀህልኝ’ ይላል። ዓለም ሳይፈጠር በአብ ዘንድ ከነበረው ክብሩ ጋር ቢገለጥ ኖሮ፣ የመገኘቱን ብርሃን ልንታገሥ ባልቻልን ነበር። እርሱን አይተን እንዳንጠፋ፣ የክብሩ መገለጥ ተሸፈነ። መለኮቱ በሰውነት ተሸፍኖ ነበር፤ የማይታየው ክብር በሚታየው የሰው ቅርጽ።”

“This great purpose had been shadowed forth in types and symbols. The burning bush, in which Christ appeared to Moses, revealed God. The symbol chosen for the representation of the Deity was a lowly shrub, that seemingly had no attractions. This enshrined the Infinite. The all-merciful God shrouded His glory in a most humble type, that Moses could look upon it and live. So in the pillar of cloud by day and the pillar of fire by night, God communicated with Israel, revealing to men His will, and imparting to them His grace. God’s glory was subdued, and His majesty veiled, that the weak vision of finite men might behold it. So Christ was to come in ‘the body of our humiliation’ (Philippians 3:21, R. V.), ‘in the likeness of men.’ In the eyes of the world He possessed no beauty that they should desire Him; yet He was the incarnate God, the light of heaven and earth. His glory was veiled, His greatness and majesty were hidden, that He might draw near to sorrowful, tempted men.

“ይህ ታላቅ ዓላማ በምሳሌዎችና በምልክቶች ተጠልቆ ነበር። ክርስቶስ ለሙሴ የተገለጠበት የሚቃጠለው ቁጥቋጦ እግዚአብሔርን ገለጠ። ለመለኮት ውክልና የተመረጠው ምልክት ዝቅተኛ ቁጥቋጦ ነበር፤ በውጫዊ መልኩም የሚስብ ነገር የሌለው ይመስል ነበር። በዚህም ውስጥ ወሰን የሌለው አምላክ ተደብቆ ነበር። ሁሉን በምሕረት የሚያክብር እግዚአብሔር ሙሴ ሊመለከተውና በሕይወት ሊኖር ይችል ዘንድ ክብሩን በእጅግ ትሑት ምሳሌ ውስጥ ሸፈነ። እንዲሁም በቀን በደመና ዓምድ እና በሌሊት በእሳት ዓምድ እግዚአብሔር ከእስራኤል ጋር ይገናኝ ነበር፤ ፈቃዱን ለሰዎች እየገለጠ ጸጋውንም ለእነርሱ እየሰጠ ነበር። የእግዚአብሔር ክብር ተቀንሶ ነበር፥ ግርማውም ተሸፍኖ ነበር፥ ይህም ውስን የሆኑ ሰዎች ደካማ እይታ ሊመለከተው ይችል ዘንድ ነበር። እንዲሁ ክርስቶስም ‘በውርደታችን ሥጋ’ (ፊልጵስዩስ 3፥21፣ R. V.) ‘በሰዎች ምሳሌ’ ሊመጣ ነበር። በዓለም ዓይን እርሱን እንዲመኙት የሚያደርግ ውበት አልነበረውም፤ ነገር ግን እርሱ ሥጋ የለበሰ አምላክ፣ የሰማይና የምድር ብርሃን ነበር። ክብሩ ተሸፍኖ ነበር፥ ታላቅነቱና ግርማውም ተሰውረው ነበር፥ ይህም ወደ ኀዘንተኞችና ወደ የሚፈተኑ ሰዎች እንዲቀርብ ነበር።”

“God commanded Moses for Israel, ‘Let them make Me a sanctuary; that I may dwell among them’ (Exodus 25:8), and He abode in the sanctuary, in the midst of His people. Through all their weary wandering in the desert, the symbol of His presence was with them. So Christ set up His tabernacle in the midst of our human encampment. He pitched His tent by the side of the tents of men, that He might dwell among us, and make us familiar with His divine character and life. ‘The Word became flesh, and tabernacled among us (and we beheld His glory, glory as of the Only Begotten from the Father), full of grace and truth.’ John 1:14, R. V., margin.

እግዚአብሔር ለእስራኤል በሙሴ እንዲህ ብሎ አዘዘ፦ “በመካከላቸው እኖር ዘንድ መቅደስ ያድርጉልኝ” (ዘጸአት 25፥8)፤ እርሱም በመቅደሱ ውስጥ፣ በሕዝቡ መካከል ኖረ። በምድረ በዳ ውስጥ በረዥሙና አድካሚ መንከራተታቸው ሁሉ የእርሱ ህልውና ምልክት ከእነርሱ ጋር ነበረ። እንዲሁም ክርስቶስ ድንኳኑን በሰው ሰፈራችን መካከል ቆመ። በመካከላችን ይኖር ዘንድና መለኮታዊ ባሕርዩንና ሕይወቱን እንድናውቅ በሰዎች ድንኳኖች አጠገብ ድንኳኑን ተከለ። “ቃልም ሥጋ ሆነ፥ በመካከላችንም ድንኳኑን ተከለ (ክብሩንም አየን፤ የአብ አንድ ልጅ እንደሆነ ያለ ክብር) ጸጋና እውነት የተሞላ።” ዮሐንስ 1፥14፣ R. V.፣ margin.

“Since Jesus came to dwell with us, we know that God is acquainted with our trials, and sympathizes with our griefs. Every son and daughter of Adam may understand that our Creator is the friend of sinners. For in every doctrine of grace, every promise of joy, every deed of love, every divine attraction presented in the Saviour’s life on earth, we see ‘God with us.’

“ኢየሱስ ከእኛ ጋር ሊኖር ስለ መጣ፣ እግዚአብሔር በመከራዎቻችን የተዋወቀ እንደ ሆነ፣ በሐዘኖቻችንም እንደሚራራ እናውቃለን። የአዳም ወንዶችና ሴቶች ልጆች ሁሉ ፈጣሪያችን የኃጢአተኞች ወዳጅ እንደ ሆነ ሊያስተውሉ ይችላሉ። ምክንያቱም በእያንዳንዱ የጸጋ ትምህርት፣ በእያንዳንዱ የደስታ ተስፋ፣ በእያንዳንዱ የፍቅር ሥራ፣ በአዳኙ በምድር ሕይወት ውስጥ በቀረበው በእያንዳንዱ መለኮታዊ መሳብ ውስጥ፣ ‘እግዚአብሔር ከእኛ ጋር’ እናያለን።”

“Satan represents God’s law of love as a law of selfishness. He declares that it is impossible for us to obey its precepts. The fall of our first parents, with all the woe that has resulted, he charges upon the Creator, leading men to look upon God as the author of sin, and suffering, and death. Jesus was to unveil this deception. As one of us He was to give an example of obedience. For this He took upon Himself our nature, and passed through our experiences. ‘In all things it behooved Him to be made like unto His brethren.’ Hebrews 2:17. If we had to bear anything which Jesus did not endure, then upon this point Satan would represent the power of God as insufficient for us. Therefore Jesus was ‘in all points tempted like as we are.’ Hebrews 4:15. He endured every trial to which we are subject. And He exercised in His own behalf no power that is not freely offered to us. As man, He met temptation, and overcame in the strength given Him from God. He says, ‘I delight to do Thy will, O My God: yea, Thy law is within My heart.’ Psalm 40:8. As He went about doing good, and healing all who were afflicted by Satan, He made plain to men the character of God’s law and the nature of His service. His life testifies that it is possible for us also to obey the law of God.

“ሰይጣን የእግዚአብሔርን የፍቅር ሕግ እንደ ራስ ወዳድነት ሕግ ያቀርባል። ትእዛዛቱን መታዘዝ ለእኛ የማይቻል መሆኑን ይናገራል። የመጀመሪያ ወላጆቻችንን ውድቀት፣ ከእርሱም የተነሣውን መከራ ሁሉ፣ በፈጣሪው ላይ ይጥላል፤ ይህም ሰዎች እግዚአብሔርን የኃጢአት፣ የመከራ፣ እና የሞት ምንጭ እንዲያዩት ያደርጋል። ኢየሱስ ይህን ማታለያ ሊገልጥ ነበር። ከእኛ አንዱ ሆኖ የመታዘዝ ምሳሌ ሊሰጥ ነበር። ለዚህም ባሕርያችንን በራሱ ላይ ወሰደ፣ ልምዶቻችንንም አለፈባቸው። ‘በሁሉ ነገር ከወንድሞቹ ጋር እንዲመሳሰል ተገባው።’ ዕብራውያን 2:17። እኛ ኢየሱስ ያልታገሠውን ማንኛውንም ነገር ልንሸከም ቢገባን ኖሮ፣ በዚያ ነጥብ ሰይጣን የእግዚአብሔርን ኃይል ለእኛ በቂ እንዳልሆነ ያቀርበው ነበር። ስለዚህ ኢየሱስ ‘በሁሉ ነገር እንደ እኛ ተፈትኖአል።’ ዕብራውያን 4:15። እኛ የምንጋለጥበትን ፈተና ሁሉ ተቀበለ። ለራሱም ጥቅም በእኛ በነጻ የቀረበልን ያልሆነ አንዳች ኃይል አልተጠቀመም። እንደ ሰው ፈተናን ተጋፍጦ ከእግዚአብሔር በተሰጠው ኃይል አሸነፈ። እርሱም፣ ‘አምላኬ ሆይ፣ ፈቃድህን ማድረግ ደስታዬ ነው፤ አዎን፣ ሕግህ በልቤ ውስጥ ነው’ ይላል። መዝሙር 40:8። መልካምን እያደረገ፣ በሰይጣንም የተጎዱትን ሁሉ እየፈወሰ ሲዞር፣ የእግዚአብሔርን ሕግ ባሕርይና የአገልግሎቱን ምንነት ለሰዎች ግልጽ አደረገ። ሕይወቱም እኛ ደግሞ የእግዚአብሔርን ሕግ መታዘዝ እንደሚቻልልን ይመሰክራል።”

“By His humanity, Christ touched humanity; by His divinity, He lays hold upon the throne of God. As the Son of man, He gave us an example of obedience; as the Son of God, He gives us power to obey. It was Christ who from the bush on Mount Horeb spoke to Moses saying, ‘I AM THAT I AM…. Thus shalt thou say unto the children of Israel, I AM hath sent me unto you.’ Exodus 3:14. This was the pledge of Israel’s deliverance. So when He came ‘in the likeness of men,’ He declared Himself the I AM. The Child of Bethlehem, the meek and lowly Saviour, is God ‘manifest in the flesh.’ 1 Timothy 3:16. And to us He says: ‘I AM the Good Shepherd.’ ‘I AM the living Bread.’ ‘I AM the Way, the Truth, and the Life.’ ‘All power is given unto Me in heaven and in earth.’ John 10:11; 6:51; 14:6; Matthew 28:18. I AM the assurance of every promise. I AM; be not afraid. ‘God with us’ is the surety of our deliverance from sin, the assurance of our power to obey the law of heaven.” The Desire of Ages, 23, 24.

“በሰብአዊነቱ ክርስቶስ ሰብአዊነትን ነካ፤ በመለኮቱም የእግዚአብሔርን ዙፋን ይዞ ቆማል። እንደ ሰው ልጅ የመታዘዝ ምሳሌ ሰጠን፤ እንደ እግዚአብሔር ልጅም ለመታዘዝ ኃይልን ይሰጠናል። በኮሬብ ተራራ ከቍጥቋጦው ውስጥ ለሙሴ፣ ‘እኔ ያለሁት እኔ ነኝ…. ለእስራኤል ልጆችም እንዲህ ትላለህ፤ እኔ ያለሁት ወደ እናንተ ልኮኛል’ ብሎ የተናገረው ክርስቶስ ነበር። ዘጸአት 3፡14። ይህ የእስራኤል መዳን ዋስትና ነበረ። ስለዚህም ‘በሰዎች ምሳሌ’ በመጣ ጊዜ፣ ራሱን ‘እኔ ያለሁት’ መሆኑን ገለጠ። የቤተ ልሔሙ ሕፃን፣ የዋህና ትሑት አዳኝ፣ ‘በሥጋ የተገለጠ’ እግዚአብሔር ነው። 1 ጢሞቴዎስ 3፡16። ለእኛም እንዲህ ይላል፦ ‘መልካሙ እረኛ እኔ ነኝ።’ ‘ሕያው እንጀራ እኔ ነኝ።’ ‘መንገድ፣ እውነት፣ ሕይወትም እኔ ነኝ።’ ‘ሥልጣን ሁሉ በሰማይና በምድር ተሰጥቶኛል።’ ዮሐንስ 10፡11፤ 6፡51፤ 14፡6፤ ማቴዎስ 28፡18። የእያንዳንዱ ተስፋ ማረጋገጫ እኔ ነኝ። እኔ ነኝ፤ አትፍሩ። ‘እግዚአብሔር ከእኛ ጋር’ መሆኑ ከኃጢአት መዳናችን ዋስትና፣ የሰማይንም ሕግ ለመታዘዝ ያለን ኃይል ማረጋገጫ ነው።” ዘ ዲዛየር ኦቭ ኤጅስ፣ 23፣ 24።