At Panium, which was Caesarea Philippi, which is verses thirteen through fifteen in chapter eleven of the book of Daniel, which is the history where the Republican and Protestant horns fulfill the enigma of being the eighth that is of the seven, which is the history where the Seal of God is permanently impressed upon the one hundred and forty-four thousand, and the history of the arrival of the message of the Midnight Cry, Christ gave a promise to His last-day people.

በፓኒየም፣ እርሱም ቂሣርያ ፊልጶስ የሆነው፣ በዳንኤል መጽሐፍ ምዕራፍ አሥራ አንድ ከቁጥር አሥራ ሦስት እስከ አሥራ አምስት ያለው ታሪክ፣ ሪፑብሊካንና ፕሮቴስታንት ቀንዶች “ከሰባቱ የሆነው ስምንተኛ” የሚለውን እንቆቅልሽ የሚፈጽሙበት ታሪክ፣ የእግዚአብሔር ማኅተም በመቶ አርባ አራቱ ሺህ ላይ ለዘላለም የሚታተምበት ታሪክ፣ እና የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት መምጣት ታሪክ በሆነው ዚያ ስፍራ፣ ክርስቶስ ለመጨረሻ ዘመን ሕዝቡ አንድ ተስፋ ሰጠ።

And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Matthew 16:18, 19.

እኔም ደግሞ እልሃለሁ፤ አንተ ጴጥሮስ ነህ፥ በዚችም ዓለት ላይ ቤተ ክርስቲያኔን እገነባለሁ፤ የሲኦልም ደጆች አይችሉባትም። የሰማያትንም መንግሥት ቁልፎች እሰጥሃለሁ፤ በምድርም ላይ የምታስረው ሁሉ በሰማይ የታሰረ ይሆናል፤ በምድርም ላይ የምትፈታው ሁሉ በሰማይ የተፈታ ይሆናል። ማቴዎስ 16፥18, 19።

The period of the sealing which began on September 11, 2001, when the mighty buildings of New York City were brought down, which ends at the soon coming Sunday law, was designed by the Alpha and Omega. The very last part of the period repeats the very first part of the period. On September 11, 2001 the Lord led His people back to the old paths, where among other truths they discovered the “seven times,” just as it was found in the days of king Josiah. The latter rain then began to sprinkle, and a testing process that produced a separation of two classes of worshippers began.

እ.ኤ.አ. በሴፕቴምበር 11, 2001 የኒው ዮርክ ከተማ ታላላቅ ሕንፃዎች በተወደቁበት ጊዜ የተጀመረውና በቅርቡ በሚመጣው የእሁድ ሕግ የሚፈጸመው የማተም ዘመን በአልፋና ኦሜጋ የታቀደ ነበር። የዚያ ዘመን እጅግ የመጨረሻው ክፍል እጅግ የመጀመሪያውን ክፍል ይደግማል። እ.ኤ.አ. በሴፕቴምበር 11, 2001 ጌታ ሕዝቡን ወደ አሮጌዎቹ መንገዶች መለሳቸው፤ በዚያም ከሌሎች እውነቶች መካከል “ሰባቱ ዘመናት” እንደ ንጉሥ ኢዮስያስ ዘመን እንደተገኘ እንዲሁ ተገኘ። ከዚያም የኋለኛው ዝናብ መርጨት ጀመረ፤ ሁለት ወገኖችን የሚለይ የመፈተን ሂደትም ተጀመረ።

In fulfillment of Habakkuk chapter two the two sacred charts were discovered and became an emblem of that historical period. Just as significantly the “debate” of Habakkuk chapter two began, between the methodology of line upon line, which is the latter rain methodology, in opposition to the methodology of apostate Protestantism that had been progressively adopted by Adventism beginning in the rebellion of 1863.

የዕብቅቅ ምዕራፍ ሁለት ፍጻሜ ሆኖ፣ ሁለቱ ቅዱሳን ሰንጠረዦች ተገኙ እና የዚያ ታሪካዊ ዘመን አርማ ሆኑ። እንዲሁም በእኩል አስፈላጊነት፣ በዕብቅቅ ምዕራፍ ሁለት የተጠቀሰው “ክርክር” ተጀመረ፤ ይህም የ“መስመር በመስመር” ዘዴ፣ እርሱም የኋለኛው ዝናብ ዘዴ ሲሆን፣ ከ1863 ዓመፅ ጀምሮ አድቬንቲዝም በቀስታ ሲቀበለው የመጣውን የክህደተኛ ፕሮቴስታንቲዝም ዘዴ በመቃወም መካከል ነበር።

Jesus promised that He would give His last-day people “the keys of the kingdom,” and in so doing, He is referring to the correct biblical methodology, that contains the necessary prophetic keys to recognize, establish and proclaim the message of the Midnight Cry and Loud Cry.

ኢየሱስ ለመጨረሻው ዘመን ሕዝቡ “የመንግሥቱን ቁልፎች” እንደሚሰጣቸው وعد አድርጎ ነበር፤ በዚህም ሲናገር የእኩለ ሌሊት ጩኸትንና የታላቁ ጩኸትን መልእክት ለማወቅ፣ ለማጽናትና ለማወጅ የሚያስፈልጉትን ትንቢታዊ ቁልፎች የያዘውን ትክክለኛ መጽሐፍ ቅዱሳዊ የትርጓሜ ዘዴ እያመለከተ ነው።

“Those who commune with God walk in the light of the Sun of Righteousness. They do not dishonor their Redeemer by corrupting their way before God. Heavenly light shines upon them. As they near the close of this earth’s history, their knowledge of Christ, and of the prophecies relating to him, greatly increases. They are of infinite worth in God’s sight; for they are in unity with his Son. To them the word of God is of surpassing beauty and loveliness. They see its importance. Truth is unfolded to them. The doctrine of the incarnation is invested with a soft radiance. They see that the Scripture is the key that unlocks all mysteries and solves all difficulties. Those who have been unwilling to receive the light and walk in the light will be unable to understand the mystery of godliness, but those who have not hesitated to take up the cross and follow Jesus, will see light in God’s light.” The Southern Watchman, April 4, 1905.

“ከእግዚአብሔር ጋር በኅብረት የሚኖሩ በጽድቅ ፀሐይ ብርሃን ውስጥ ይመላለሳሉ። መንገዳቸውን በእግዚአብሔር ፊት በማበላሸት አዳኛቸውን አያክብሩትም። ሰማያዊ ብርሃን በእነርሱ ላይ ያበራል። ወደዚህ ምድር ታሪክ ፍጻሜ እየቀረቡ ሲሄዱ፣ ስለ ክርስቶስና ከእርሱ ጋር የሚዛመዱትን ትንቢቶች የሚመለከት ዕውቀታቸው እጅግ ይጨምራል። ከልጁ ጋር በአንድነት ስለሆኑ፣ በእግዚአብሔር ፊት ዋጋቸው ወሰን የሌለው ነው። ለእነርሱ የእግዚአብሔር ቃል ከሁሉ የላቀ ውበትና ተዋበኝነት አለው። አስፈላጊነቱን ያያሉ። እውነት ለእነርሱ ይገለጣል። የሥጋ መለበስ ትምህርት በለስላሳ ጸዳል ይከበባል። ቅዱሳት መጻሕፍት ምስጢሮችን ሁሉ የሚከፍትና ችግሮችን ሁሉ የሚፈታ ቁልፍ እንደሆኑ ያያሉ። ብርሃኑን ለመቀበልና በብርሃኑ ለመመላለስ ፈቃደኞች ያልሆኑ የእግዚአብሔርን እንቆቅልሽ ምስጢር ሊያስተውሉ አይችሉም፤ ነገር ግን መስቀሉን ለመሸከምና ኢየሱስን ለመከተል ያልተጠራጠሩ በእግዚአብሔር ብርሃን ብርሃንን ያያሉ።” The Southern Watchman, April 4, 1905.

Those represented by Peter, who are the one hundred and forty-four thousand, are those who accept the Laodicean message that arrived on September 11, 2001, which is now being repeated since July, 2023. The Laodicean message that arrived in 1856, was the increased knowledge of the “seven times,” and when Christ brings the dead bones together, and thereafter brings them to life they transition from the Laodicean movement of the third angel unto the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. That transition is brought about by Christ’s Word, for they are sanctified by His Word, and His Word is “truth,” and His Word is the “key” that unlocks His Word.

በጴጥሮስ የተወከሉት፣ እነርሱም መቶ አርባ አራቱ ሺህ የሆኑት፣ በ2001 ዓ.ም. መስከረም 11 የደረሰውን የሎዶቅያ መልእክት የሚቀበሉ ናቸው፤ ይህም አሁን ከ2023 ዓ.ም. ሐምሌ ጀምሮ እንደገና እየተደገመ ያለ ነው። በ1856 የደረሰው የሎዶቅያ መልእክት፣ ስለ “ሰባቱ ጊዜያት” የጨመረ እውቀት ነበር፤ ክርስቶስም የሞቱትን አጥንቶች በአንድ ሲያሰባስብ፣ ከዚያም ሕይወት ሲሰጣቸው፣ ከሦስተኛው መልአክ የሎዶቅያ እንቅስቃሴ ወደ መቶ አርባ አራቱ ሺህ የፍላዴልፍያ እንቅስቃሴ ይሸጋገራሉ። ያ ሽግግር በክርስቶስ ቃል የሚመጣ ነው፤ እነርሱ በቃሉ ይቀደሳሉና፣ ቃሉም “እውነት” ነው፤ ቃሉም ደግሞ ቃሉን የሚከፍት “ቁልፍ” ነው።

And to the angel of the church in Philadelphia write; These things saith he that is holy, he that is true, he that hath the key of David, he that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth; I know thy works: behold, I have set before thee an open door, and no man can shut it: for thou hast a little strength, and hast kept my word, and hast not denied my name. Revelation 3:7–8.

ለፊላዴልፊያም ቤተ ክርስቲያን መልአክ እንዲህ ጻፍ፤ ቅዱሱ፥ እውነተኛው፥ የዳዊት ቍልፍ ያለው፥ የሚከፍት ማንምም የማይዘጋ፥ የሚዘጋም ማንምም የማይከፍት፥ እንዲህ ይላል፤ ሥራህን አውቃለሁ፤ እነሆ፥ ማንም ሊዘጋው የማይችል የተከፈተ ደጅ በፊትህ አኑሬአለሁ፤ አንተ ትንሽ ኃይል አለህና፥ ቃሌንም ጠብቀሃል፥ ስሜንም አልካድህም። ራእይ 3፥7–8።

The methodology of “line upon line” is the key which Christ promised to His last-day people in the battle at the “gates”. A “gate” is a church.

የ“መስመር በመስመር” ሥርዓተ-ዘዴ ክርስቶስ ለመጨረሻው ዘመን ሕዝቡ በ“በሮች” ላይ በሚደረገው ጦርነት ውስጥ የሰጠው ተስፋ የሆነው ቁልፍ ነው። “በር” ቤተ ክርስቲያን ናት።

And Jacob awaked out of his sleep, and he said, Surely the Lord is in this place; and I knew it not. And he was afraid, and said, How dreadful is this place! this is none other but the house of God, and this is the gate of heaven. Genesis 28:16, 17.

እና ያዕቆብ ከእንቅልፉ ነቃ፥ እንዲህም አለ፦ በእርግጥ እግዚአብሔር በዚህ ስፍራ አለ፤ እኔም አላወቅሁም ነበር። ፈራም፥ እንዲህም አለ፦ ይህ ስፍራ እንዴት የሚያስፈራ ነው! ይህ ከእግዚአብሔር ቤት በቀር ሌላ አይደለም፥ ይህም የሰማይ ደጅ ነው። ዘፍጥረት 28፥16፡17።

The battle at the gates represents the religious battles that occur between truth and error, and the error of the religion of Greece, is the gate of hell, and the religion of apostate Laodicean Adventism is also a gate. The Laodicean Adventist gate represents where the debate of Habakkuk is fulfilled.

በደጆች ላይ የሚካሄደው ጦርነት በእውነትና በስህተት መካከል የሚነሱ ሃይማኖታዊ ግጭቶችን ይወክላል፤ የግሪክ ሃይማኖት ስህተትም የሲኦል ደጅ ነው፥ ከእምነት የከዳችው የሎዶቅያ አድቬንቲዝም ሃይማኖትም ደጅ ነው። የሎዶቅያ አድቬንቲስት ደጅ የዕንባቆም ክርክር የሚፈጸምበትን ስፍራ ይወክላል።

In that day shall the Lord of hosts be for a crown of glory, and for a diadem of beauty, unto the residue of his people, And for a spirit of judgment to him that sitteth in judgment, and for strength to them that turn the battle to the gate. But they also have erred through wine, and through strong drink are out of the way; the priest and the prophet have erred through strong drink, they are swallowed up of wine, they are out of the way through strong drink; they err in vision, they stumble in judgment. For all tables are full of vomit and filthiness, so that there is no place clean. Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little: For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. Isaiah 28:5-14

በዚያ ቀን የሰራዊት ጌታ ለሕዝቡ ቀሪዎች የክብር አክሊልና የውበት ዘውድ ይሆናል፤ ለሚፈርድም በፍርድ የሚቀመጥ የፍርድ መንፈስ፥ ሰልፉንም እስከ በር ለሚመልሱ ኃይል ይሆናል። እነዚህ ግን ደግሞ በወይን ሰክረው ስተዋል፥ በብርቱ መጠጥም ከመንገድ ወጥተዋል፤ ካህኑና ነቢዩ በብርቱ መጠጥ ስተዋል፥ በወይን ተውጠዋል፥ በብርቱ መጠጥ ከመንገድ ወጥተዋል፤ በራእይ ይስታሉ፥ በፍርድም ይንሸራተታሉ። ጠረጴዛዎች ሁሉ በትውከትና በርኵሰት ተሞልተዋልና፥ ንጹሕ ስፍራ አልቀረም። እውቀትን ለማን ያስተምራል? ትምህርትንስ ለማን ያስረዳል? ከወተት ለተለዩትና ከጡት ለተነጠቁት ነውን? ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፥ ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፤ መስመር በመስመር ላይ፥ መስመር በመስመር ላይ፤ እዚህ ትንሽ፥ በዚያም ትንሽ መሆን አለበትና። በተንተባተበ ከንፈርና በሌላ ልሳን ለዚህ ሕዝብ ይናገራልና። እርሱም፦ ይህ ድካም ያለበት የሚያርፍበት ዕረፍት ነው፤ ይህም መታደስ ነው ብሎ ነበር፤ እነርሱ ግን ሊሰሙ አልወደዱም። ስለዚህ የጌታ ቃል ለእነርሱ ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፥ ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፤ መስመር በመስመር ላይ፥ መስመር በመስመር ላይ፤ እዚህ ትንሽ፥ በዚያም ትንሽ ሆነላቸው፤ ይህም ሄደው ወደ ኋላ እንዲወድቁ፥ እንዲሰበሩ፥ በወጥመድም እንዲያዙና እንዲጠመዱ ነበር። እንግዲህ በኢየሩሳሌም ያለውን ይህን ሕዝብ የምትገዙ ፌዘኞች ሆይ፥ የጌታን ቃል ስሙ። ኢሳይያስ 28፥5-14

The keys of the kingdom are the words of the Scriptures, that are given to God’s last-day people by the Word.

ቁልፎች የመንግሥቱ የቅዱሳት መጻሕፍት ቃላት ናቸው፤ እነርሱም በቃሉ ለእግዚአብሔር የመጨረሻ ዘመን ሕዝብ የተሰጡ ናቸው።

“There are truths in the word which, like veins of precious ore, are hidden beneath the surface. The hidden treasure is discovered as it is searched for, as a miner searches for gold and silver. The evidence of the truth of God’s word is in the word itself. Scripture is the key that unlocks scripture. The deep meaning of the truths of God’s word is unfolded to our minds by His Spirit.

በቃሉ ውስጥ እንደ ውድ ማዕድን ሥሮች ከላይኛው ገጽ በታች የተሰወሩ እውነቶች አሉ። የተሰወረው መዝገብ እንደ ማዕድን ሰራተኛ ወርቅንና ብርን እንደሚፈልግ ሲፈለግ ይገኛል። የእግዚአብሔር ቃል እውነት መሆኑ ማስረጃ በቃሉ ራሱ ውስጥ አለ። መጽሐፍ ቅዱስ መጽሐፍ ቅዱስን የሚከፍት ቁልፍ ነው። የእግዚአብሔር ቃል እውነቶች ጥልቅ ትርጉም በመንፈሱ ለአእምሯችን ይገለጣል።

“The Bible is the great lesson book for the students in our schools. It teaches the whole will of God concerning the sons and daughters of Adam. It is the rule of life, teaching us of the character that we must form for the future life. We need not the dim light of tradition to make the Scriptures comprehensible. As well might we suppose that the noonday sun needs the glimmering torchlight of earth to increase its glory. The utterances of priest and minister are not needed to save men from error. Those who consult the divine Oracle will have light. In the Bible every duty is made plain. Every lesson given is comprehensible. Every lesson reveals to us the Father and the Son. The word is able to make all wise unto salvation. In the word the science of salvation is plainly revealed. Search the Scriptures, for they are the voice of God speaking to the soul.” Testimonies, volume 8, 157.

“መጽሐፍ ቅዱስ በትምህርት ቤቶቻችን ላሉ ተማሪዎች ታላቁ የትምህርት መጽሐፍ ነው። ስለ አዳም ወንዶችና ሴቶች ልጆች የሚመለከተውን የእግዚአብሔርን ፈቃድ ሁሉ ያስተምራል። ወደፊቱ ሕይወት ልንፈጥረው ስለሚገባን ባህርይ እያስተማረን የሕይወት መመሪያ ነው። ቅዱሳት መጻሕፍት እንዲገቡን የባህል ደብዛዛ ብርሃን አያስፈልገንም። እንዲሁም በቀትር የሚያበራው ፀሐይ ክብሩን እንዲጨምር የምድር የሚንቀጠቀጥ ጧፍ ብርሃን እንደሚያስፈልገው ልንገምት እንችላለን። ሰዎችን ከስህተት ለማዳን የካህንና የአገልጋይ ንግግር አያስፈልግም። መለኮታዊውን ኦራክል የሚጠይቁ ብርሃን ያገኛሉ። በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ እያንዳንዱ ግዴታ ግልጽ ተደርጎአል። የተሰጠ ትምህርት ሁሉ ለመገንዘብ የሚቻል ነው። እያንዳንዱ ትምህርት አብንና ወልድን ይገልጥልናል። ቃሉ ሁሉን ለመዳን ጠቢባን ሊያደርግ ይችላል። በቃሉ ውስጥ የመዳን ሳይንስ በግልጽ ተገልጦአል። ቅዱሳት መጻሕፍትን መርምሩ፥ እነርሱ ለነፍስ የሚናገረው የእግዚአብሔር ድምፅ ናቸውና።” Testimonies, volume 8, 157.

The keys that Christ gave unto the last-day church have the same power they had when they were given to Peter.

በመጨረሻው ዘመን ላለችው ቤተ ክርስቲያን ክርስቶስ የሰጣቸው ቁልፎች ለጴጥሮስ በተሰጡበት ጊዜ ያንኑ ኃይል አላቸው።

“Peter had expressed the truth which is the foundation of the church’s faith, and Jesus now honored him as the representative of the whole body of believers. He said, ‘I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven.’

“ጴጥሮስ የቤተ ክርስቲያን እምነት መሠረት የሆነውን እውነት ገልጦ ነበር፤ ኢየሱስም አሁን እርሱን የመላው የአማኞች አካል ወኪል አድርጎ አከበረው። እንዲህም አለ፦ ‘የሰማያትን መንግሥት ቁልፎች እሰጥሃለሁ፤ በምድርም ላይ የምታስረው ሁሉ በሰማይ የታሰረ ይሆናል፤ በምድርም ላይ የምትፈታው ሁሉ በሰማይ የተፈታ ይሆናል።’”

“‘The keys of the kingdom of heaven’ are the words of Christ. All the words of Holy Scripture are His, and are here included. These words have power to open and to shut heaven. They declare the conditions upon which men are received or rejected. Thus the work of those who preach God’s word is a savor of life unto life or of death unto death. Theirs is a mission weighted with eternal results.” The Desire of Ages, 413.

“‘የሰማያት መንግሥት ቁልፎች’ የክርስቶስ ቃላት ናቸው። የቅዱስ መጽሐፍ ቃላት ሁሉ የእርሱ ናቸው፥ እዚህም ተካትተዋል። እነዚህ ቃላት ሰማይን ለመክፈትና ለመዝጋት ኃይል አላቸው። ሰዎች የሚቀበሉባቸውን ወይም የሚጣሉባቸውን ሁኔታዎች ያሳውጃሉ። ስለዚህ የእግዚአብሔርን ቃል የሚሰብኩ ሰዎች ሥራ ለሕይወት የሚያደርስ የሕይወት ሽታ ወይም ለሞት የሚያደርስ የሞት ሽታ ነው። የእነርሱ ተልእኮ በዘላለማዊ ውጤቶች የተመዘነ ነው።” The Desire of Ages, 413.

The power that is manifested through His words, when placed in the hands of men is based upon the principles identified in His word. The simplest perhaps, and perhaps the most profound is that truth is established upon the testimony of two.

እርሱ በቃሉ የገለጠው ኃይል፣ በሰዎች እጅ ሲደረግ፣ በቃሉ ውስጥ ተለይተው በታወቁት መርሆች ላይ የተመሠረተ ነው። ምናልባት ከሁሉ ቀላሉ፣ እንዲሁም ምናልባት ከሁሉ ጥልቁ የሆነው፣ እውነት በሁለት ምስክሮች ምስክርነት እንደሚጸና የሚለው ነው።

“Another grave evil that had arisen in the church was that of brethren going to law against one another. Abundant provision had been made for the settlement of difficulties among believers. Christ Himself had given plain instruction as to how such matters were to be adjusted. ‘If thy brother shall trespass against thee,’ the Saviour had counseled, ‘go and tell him his fault between thee and him alone: if he shall hear thee, thou hast gained thy brother. But if he will not hear thee, then take with thee one or two more, that in the mouth of two or three witnesses every word may be established. And if he shall neglect to hear them, tell it unto the church: but if he neglect to hear the church, let him be unto thee as a heathen man and a publican. Verily I say unto you, Whatsoever ye shall bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever ye shall loose on earth shall be loosed in heaven.” Matthew 18:15–18.” Acts of the Apostles, 304.

“በቤተ ክርስቲያን ውስጥ የተነሣ ሌላ ከባድ ክፉ ነገር ደግሞ ወንድሞች እርስ በርሳቸው ወደ ፍርድ ቤት መሄዳቸው ነበር። በአማኞች መካከል የሚፈጠሩ ችግሮች እንዲፈቱ በቂ ዝግጅት ተደርጎ ነበር። ክርስቶስ ራሱ እንዲህ ያሉ ጉዳዮች እንዴት ሊስተካከሉ እንደሚገባ ግልጽ መመሪያ ሰጥቶ ነበር። ‘ወንድምህ ቢበድልህ’ ብሎ አዳኙ መክሮ ነበር፥ ‘ሂድና በአንተና በእርሱ ብቻ መካከል ስህተቱን ንገረው፤ ቢሰማህ ወንድምህን አተረፍኸው። ባይሰማህ ግን፥ በሁለት ወይም በሦስት ምስክሮች አፍ እያንዳንዱ ቃል እንዲጸና ከአንተ ጋር አንድ ወይም ሁለት ሌሎችን ውሰድ። እነርሱንም ባይሰማ፥ ለቤተ ክርስቲያን ንገር፤ ቤተ ክርስቲያንንም ባይሰማ፥ እንደ አሕዛብ ሰውና እንደ ቀራጭ ይሁንልህ። እውነት እላችኋለሁ፤ በምድር ላይ የምታስሩት ሁሉ በሰማይ የታሰረ ይሆናል፥ በምድርም ላይ የምትፈቱት ሁሉ በሰማይ የተፈታ ይሆናል።’ ማቴዎስ 18፡15–18።” የሐዋርያት ሥራ, 304.

There are at least three geographical witnesses of the period when the one hundred and forty-four thousand are sealed at the Midnight Cry. Remembering the fact that at the cry at midnight, it is too late to obtain the oil, we find the geographical testimony of the Exeter camp meeting providing an illustration of the point where God’s last-day people are sealed, and we find that truth represented by the geography of Caesarea Philippi, and also by the testimony of the battle of Panium, in verses thirteen to fifteen of Daniel chapter eleven. Perhaps it is a little off to identify these three witnesses as geographical, but I am employing that term because the geography is certainly part of the setting in Exeter and Caesarea Philippi. Jesus places Peter within the prophetic geography that the one hundred and forty-four thousand find themselves in the last days. Then He gives a command.

በእኩለ ሌሊት ጩኸት ጊዜ አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ሲታተሙ ያለውን ወቅት የሚመሰክሩ ቢያንስ ሦስት የምድር አቀማመጥ ምስክሮች አሉ። በእኩለ ሌሊት ጩኸት ጊዜ ዘይቱን ለማግኘት እጅግ ዘግይቶ መሆኑን እያስታወስን፣ የኤክሰተር የሰፈር ስብሰባ የምድር አቀማመጥ ምስክርነት እግዚአብሔር በመጨረሻው ዘመን ሕዝቡ የሚታተሙበትን ነጥብ የሚያሳይ ምሳሌ እንደሚሰጥ እናገኛለን፤ እንዲሁም ያ እውነት በቂሳርያ ፊልጶስ የምድር አቀማመጥ እንደሚወከል እናገኛለን፤ እንዲሁም በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድ ቁጥር አሥራ ሦስት እስከ አሥራ አምስት በፓኒየም ጦርነት ምስክርነት ውስጥ እንደሚታይ እናገኛለን። እነዚህን ሦስት ምስክሮች እንደ የምድር አቀማመጥ ምስክሮች መለየት ምናልባት ትንሽ ያፈነገጠ ሊሆን ይችላል፤ ነገር ግን በኤክሰተርና በቂሳርያ ፊልጶስ ውስጥ የምድር አቀማመጥ በእርግጥ የትዕይንቱ ክፍል ስለሆነ ይህን ቃል እጠቀማለሁ። ኢየሱስ ጴጥሮስን አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ በመጨረሻዎቹ ዘመናት ራሳቸውን በሚያገኙበት ትንቢታዊ የምድር አቀማመጥ ውስጥ ያቆማል። ከዚያም ትእዛዝ ይሰጣል።

And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ. From that time forth began Jesus to show unto his disciples, how that he must go unto Jerusalem, and suffer many things of the elders and chief priests and scribes, and be killed, and be raised again the third day. Then Peter took him, and began to rebuke him, saying, Be it far from thee, Lord: this shall not be unto thee. But he turned, and said unto Peter, Get thee behind me, Satan: thou art an offence unto me: for thou savourest not the things that be of God, but those that be of men. Matthew 16:19–23.

የሰማያትንም መንግሥት መክፈቻዎች እሰጥሃለሁ፤ በምድርም ላይ የምታስርው ሁሉ በሰማይ የታሰረ ይሆናል፤ በምድርም ላይ የምትፈታው ሁሉ በሰማይ የተፈታ ይሆናል። ከዚያም እርሱ ኢየሱስ ክርስቶስ እንደሆነ ለማንም እንዳይነግሩ ደቀ መዛሙርቱን አዘዛቸው። ከዚያ ጊዜ ጀምሮም ኢየሱስ ወደ ኢየሩሳሌም መሄድ እንዳለበት፥ ከሽማግሌዎችና ከዋነኞቹ ካህናት እንዲሁም ከጻፎች ብዙ መከራ መቀበል እንዳለበት፥ መገደልም፥ በሦስተኛውም ቀን ከሙታን መነሣት እንዳለበት ለደቀ መዛሙርቱ ማሳየት ጀመረ። ጴጥሮስም ወደ ጎን ወስዶ ሊገሥጸው ጀመርና፦ ጌታ ሆይ፥ ይህ ከአንተ ይራቅ፤ ይህ ከቶ አይሆንብህም አለ። እርሱ ግን ዘወር ብሎ ጴጥሮስን፦ ሰይጣን ሆይ፥ ወደ ኋላዬ ሂድ፤ የሰውን እንጂ የእግዚአብሔርን አታስብምና ለእኔ ማሰናከያ ነህ አለው። ማቴዎስ 16፥19–23።

The word “Exeter” is the name of a city in Devon, England. Its etymology can be traced back to Old English, where it was known as “Exanceaster” or “Execestre.” The name is believed to derive from the Old English words “Exe” (referring to the River Exe, upon which the city is situated) and “ceaster” (meaning “Roman fort” or “walled city”). Therefore, “Exeter” means either the “fort on the River Exe,” or “the walled city by the River Exe.” The geography associated with the arrival and fulfillment of the Midnight Cry in Millerite history identifies a location where there was water, representing the outpouring of the Holy Spirit, and a point where God was raising up an army to proclaim the message to the world, which Sister White informs us went like a “tidal wave.” A tidal wave is not simply river water, it is water that is super empowered.

“ኤክሴተር” የሚለው ቃል በእንግሊዝ ዴቨን ውስጥ ያለች ከተማ ስም ነው። ሥርወ ቃሉ እስከ ጥንታዊ እንግሊዝኛ ድረስ ይመለሳል፤ በዚያም “Exanceaster” ወይም “Execestre” ተብሎ ይታወቅ ነበር። ይህ ስም ከጥንታዊ እንግሊዝኛ “Exe” (ከተማይቱ በላዩ የተቀመጠችበትን የኤክስ ወንዝ የሚያመለክት) እና “ceaster” (ማለትም “የሮማውያን ምሽግ” ወይም “በቅጥር የተከበበች ከተማ”) ከሚሉት ቃላት እንደመጣ ይታመናል። ስለዚህ “ኤክሴተር” ማለት ወይም “በኤክስ ወንዝ ላይ ያለ ምሽግ” ወይም “በኤክስ ወንዝ አጠገብ ያለች በቅጥር የተከበበች ከተማ” ማለት ነው። በሚለር እንቅስቃሴ ታሪክ ውስጥ ከእኩለ ሌሊት ጩኸት መምጣትና ፍጻሜ ጋር የተያያዘው ጂኦግራፊ ውኃ ያለበትን ስፍራ ይለያል፤ ይህም የመንፈስ ቅዱስን መፍሰስ ይወክላል፤ እንዲሁም እግዚአብሔር መልእክቱን ለዓለም እንዲያውጅ ሠራዊት እያስነሣ የነበረበትን ነጥብ ያመለክታል፤ ስለዚህም እህት ዋይት እንደምታሳውቀን፣ ይህ መልእክት እንደ “ማዕበል” ሄደ። ማዕበል በቀላሉ የወንዝ ውኃ ብቻ አይደለም፤ ከልክ በላይ ኃይል የተሞላበት ውኃ ነው።

Millerite history was the fulfillment of the parable of the ten virgins, and when the one hundred and forty-four thousand are brought to the conclusion of the sealing time, they will repeat the waymarks identified at the beginning of the sealing time, and also the history of the Exeter camp meeting. An angel will descend with a testing message that is required to be eaten. That message will lead to the foundations, and it will confront the two classes with the “seven times,” of Leviticus twenty-six. It will include the Revelation of Jesus Christ, that is represented by Peter as an acceptance that Jesus was anointed as the Christ, when the divine symbol descended in the form of a dove, typifying September 11, 2001. It will include the understanding that Jesus is the divine Son of God, and also that by Jesus taking upon His divine being the flesh of fallen mankind, He is also the Son of man.

የሚለራውያን ታሪክ የአሥሩ ደናግል ምሳሌ ፍጻሜ ነበር፤ አንድ መቶ አርባ አራቱ ሺህም ወደ ማኅተሙ ዘመን መደምደሚያ ሲመጡ፣ በማኅተሙ ዘመን መጀመሪያ የተለዩትን የመንገድ ምልክቶች እንደገና ይደግማሉ፣ እንዲሁም የኤክሰተር የሰፈር ስብሰባ ታሪክን ደግሞ። ሊበላ የሚገባ የፈተና መልእክት ይዞ አንድ መልአክ ይወርዳል። ያ መልእክት ወደ መሠረቶች ይመራል፣ ሁለቱንም ወገኖች ከዘሌዋውያን ሃያ ስድስት “ሰባቱ ዘመናት” ጋር ያጋጥማል። ይህም በጴጥሮስ የተወከለውን፣ እርሱም ኢየሱስ በርግብ አምሳል ሲወርድ በመለኮታዊ ምልክት ክርስቶስ ሆኖ እንደ ተቀባ መቀበል መሆኑን፣ ራእየ ኢየሱስ ክርስቶስን ያካትታል፤ ይህም መስከረም 11 ቀን 2001ን ይወክላል። ኢየሱስ የእግዚአብሔር መለኮታዊ ልጅ መሆኑንም፣ እንዲሁም ኢየሱስ በመለኮታዊ ህልውናው ላይ የወደቀውን የሰው ዘር ሥጋ በመውሰዱ የሰው ልጅ ደግሞ መሆኑንም ያካትታል።

These truths will produce two classes of worshippers, as they did post-September 11, 2001. The two classes were represented at the Exeter camp meeting, for at that camp meeting there was a tent set up by a group from Watertown, who rejected the message of the Midnight Cry as presented through Samuel Snow. They held counterfeit meetings that were so loud and emotional the leaders of the meetings of Snow went to them and informed them to quiet down. At the camp meeting there were two classes manifested, and both professed to be associated with water, but one was a counterfeit and represented the foolish who were without oil. The group in the Exeter tent were the army who were the city, that was also a fort, for they were typifying Ezekiel’s dead dry bones who are raised up as a mighty army at the message of the Midnight Cry.

እነዚህ እውነቶች ከ2001 ዓ.ም. መስከረም 11 በኋላ እንዳደረጉት ሁለት ዓይነት አምላኪዎችን ያፈራሉ። እነዚያ ሁለቱ ዓይነቶች በኤክሰተር የካምፕ ስብሰባ ተወክለው ታዩ፤ ምክንያቱም በዚያ የካምፕ ስብሰባ ላይ ከዋተርታውን የመጡ አንድ ቡድን፣ በሳሙኤል ስኖው አማካኝነት እንደ ቀረበው የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክትን የጣሉ፣ ድንኳን አቁመው ነበር። እነርሱ ያደረጉት የሐሰት ስብሰባ እጅግ ጮክ ያለና ስሜታዊ ስለነበረ፣ የስኖው ስብሰባዎች መሪዎች ወደ እነርሱ ሄደው ጸጥ እንዲሉ አሳወቋቸው። በዚያ የካምፕ ስብሰባ ሁለት ዓይነቶች ተገለጡ፤ ሁለቱም ከውኃ ጋር የተያያዙ እንደሆኑ ይናገሩ ነበር፣ ነገር ግን አንዱ ሐሰተኛ ነበር እና ዘይት የሌላቸውን ሰነፎች ይወክል ነበር። በኤክሰተር ድንኳን ያለው ቡድን ከተማይቱ የነበረው ሠራዊት ነበር፤ ይህችም ደግሞ ምሽግ ነበረች፤ ምክንያቱም እነርሱ በእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት ላይ እንደ ታላቅ ሠራዊት የሚነሡትን የሕዝቅኤል የሞቱ ደረቅ አጥንቶች ምሳሌ ይይዙ ነበር።

In the history where those two classes are manifested Peter represented both classes. His confession that identified Jesus as the Christ, and the Son of God was produced by the inspiration of the Holy Spirit, for Christ plainly told him, “Flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven.” When Jesus then informed the disciples of the cross, Peter, lacking the influence of the Holy Spirit at that moment, took Christ, “and began to rebuke Him, saying, Be it far from thee, Lord: this shall not be unto thee. But He turned, and said unto Peter, Get thee behind me, Satan: thou art an offence unto me: for thou savourest not the things that be of God, but those that be of men.”

በታሪኩ ውስጥ እነዚያ ሁለት ክፍሎች በሚገለጡበት ጊዜ ጴጥሮስ ሁለቱንም ክፍሎች ወክሎ ነበር። ኢየሱስን እንደ ክርስቶስና እንደ የእግዚአብሔር ልጅ የለየው መናዘዙ በመንፈስ ቅዱስ መነሣሣት የተፈጠረ ነበር፥ ምክንያቱም ክርስቶስ በግልጽ እንዲህ ብሎ ነግሮት ነበር፤ “ሥጋና ደም ይህን አልገለጠልህም፥ ነገር ግን በሰማያት ያለው አባቴ እንጂ።” ከዚያም ኢየሱስ ስለ መስቀሉ ለደቀ መዛሙርቱ በነገራቸው ጊዜ፥ ጴጥሮስ በዚያን ሰዓት የመንፈስ ቅዱስ ተጽእኖ ስለጎደለው ክርስቶስን ወስዶ፥ “ጌታ ሆይ፥ ይህ ከአንተ ይራቅ፤ ይህ በአንተ ላይ ፈጽሞ አይሆንም” እያለ መገሠጽ ጀመረው። እርሱ ግን ዘወር ብሎ ጴጥሮስን፥ “ሰይጣን ሆይ፥ ከኋላዬ ሂድ፤ አንተ ለእኔ ማሰናከያ ነህ፤ ምክንያቱም የምታስበው የእግዚአብሔርን ነገር ሳይሆን የሰውን ነውና” አለው።

The emotional outburst of Peter aligned with the emotional worship that was occurring in the Watertown tent when Samuel Snow was presenting the message of the Midnight Cry. At that level Peter represents those who are candidates to be among the one hundred and forty-four thousand. Those candidates represent a class that has the oil, which is the Holy Spirit, and it is the message and it is the character, and the other class lacks the oil. In the setting of Caesarea Philippi, Christ began to unfold “that he must go unto Jerusalem, and suffer many things of the elders and chief priests and scribes, and be killed, and be raised again the third day.”

ጴጥሮስ ያሳየው ስሜታዊ ፍንዳታ፣ ሳሙኤል ስኖው የእኩለ ሌሊት ጩኸትን መልእክት ሲያቀርብ በዋተርታውን ድንኳን ውስጥ እየተካሄደ ከነበረው ስሜታዊ አምልኮ ጋር ተስማማ። በዚያ ደረጃ ጴጥሮስ፣ ከአንድ መቶ አርባ አራቱ ሺህ መካከል ለመሆን እጩዎች የሆኑትን ይወክላል። እነዚያ እጩዎች ዘይቱ ያላቸውን ወገን ይወክላሉ፤ ይህም ዘይት መንፈስ ቅዱስ ነው፥ መልእክቱም ነው ባህርይም ነው፤ ሌላው ወገን ግን ዘይቱ የለውም። በቂሣርያ ፊልጶስ አውድ ውስጥ፣ ክርስቶስ “ወደ ኢየሩሳሌም ሊሄድ፣ ከሽማግሌዎችና ከካህናት አለቆች እንዲሁም ከጻፎች ብዙ መከራ ሊቀበል፣ ሊገደልም፣ በሦስተኛውም ቀን ሊነሣ እንዳለበት” መግለጥ ጀመረ።

The disappointment of the disciples when those events were actually fulfilled at the cross is the history Sister White employs to illustrate the disappointment of October 22, 1844, and the disappointment of the Hebrews at the Red Sea crossing with Pharaoh’s army closing in and the waters of the sea in front of them. All of those witnesses identify the soon coming Sunday law, and the revelation of verses thirteen to fifteen of Daniel eleven, provides the testimony of the events that lead to that Sunday law. In doing so they also represent the “portion of the prophecy of Daniel relating to the last days.”

ያ ነገሮች በመስቀል ላይ በእውነት ሲፈጸሙ የደቀ መዛሙርቱ ተስፋ መቁረጥ፣ እኅት ዋይት የጥቅምት 22፣ 1844 ተስፋ መቁረጥን ለማብራራት የተጠቀመችበት ታሪክ ነው፤ እንዲሁም የፈርዖን ሠራዊት እየተጠጋባቸው በፊታቸውም የባሕር ውኃ ሳለ፣ በቀይ ባሕር መሻገር ጊዜ የዕብራውያን ተስፋ መቁረጥ ደግሞ እንዲሁ ነው። እነዚህ ምስክሮች ሁሉ በቅርቡ የሚመጣውን የእሑድ ሕግ ያመለክታሉ፤ እና የዳንኤል አሥራ አንድ ቁጥር አሥራ ሦስት እስከ አሥራ አምስት ያለው መገለጥ፣ ወደ ዚያ የእሑድ ሕግ የሚመሩትን ክስተቶች ምስክርነት ይሰጣል። እንዲህ ሲያደርጉም፣ “ከመጨረሻዎቹ ዘመናት ጋር የሚዛመደውን የዳንኤል ትንቢት ክፍል” ደግሞ ይወክላሉ።

We will continue this study in the next article.

በሚቀጥለው ጽሑፍ ይህን ጥናት እንቀጥላለን።

“A careful study of types and antitypes led to the observation that the crucifixion of Christ took place on the very day in the yearly round of ceremonies given to Israel when the Passover lamb was slain. Would not the cleansing of the sanctuary typified in the Day of Atonement—falling on the tenth day of the seventh month—likewise take place on the very day in the year celebrated in the type? (see The Great Controversy, 399). This, according to the true Mosaic reckoning of time, would be October 22. Early in August, 1844, at a camp meeting at Exeter, New Hampshire, this view was introduced and it was accepted as the date for the fulfillment of the prophecy of the 2300 days. The parable of the ten virgins in Matthew 25:1–13 took on particular significance—the tarrying of the bridegroom, the waiting and slumbering of those who awaited the marriage, the cry at midnight, the shutting of the door, et cetera. The message that Christ was coming on October 22 came to be known as the ‘midnight cry.’ ‘The ‘midnight cry,’ wrote Ellen White, ‘was heralded by thousands of believers.’ She added:

“የምሳሌዎችንና የእነርሱን ፍጻሜያት በጥንቃቄ መመርመር፣ የክርስቶስ ስቅለት በእስራኤል ለተሰጠው ዓመታዊ ሥነ-ሥርዓት ዑደት ውስጥ የፋሲካው በግ በሚታረድበት በዚያው ቀን እንደተፈጸመ ወደሚለው ግንዛቤ መርቶ ነበር። ታዲያ በሰባተኛው ወር በአሥረኛው ቀን የሚውለው እና በየስርየት ቀን የተመሰለው የመቅደሱ መንጻት እንዲሁም በምሳሌው የተከበረው በዓመቱ በዚያው ቀን አይፈጸምምን? (The Great Controversy, 399 ይመልከቱ)። ይህም፣ በእውነተኛው የሙሴ ዘመን አቆጣጠር መሠረት፣ ጥቅምት 22 ይሆናል። በ1844 ዓ.ም. ነሐሴ መጀመሪያ አካባቢ፣ በኤክሰተር፣ ኒው ሃምፕሻየር በተካሄደ የካምፕ ስብሰባ ላይ፣ ይህ አመለካከት ቀረበ፣ እናም ለ2300 ቀናት ትንቢት ፍጻሜ እንደሚሆን ቀን ተቀባ። በማቴዎስ 25፥1–13 ያለው የአሥሩ ደናግል ምሳሌ ልዩ አስፈላጊነት ያዘ—የሙሽራው መዘግየት፣ ሠርጉን የሚጠባበቁት መጠበቃቸውና መተኛታቸው፣ በእኩለ ሌሊት የተነሣው ጩኸት፣ የደጅ መዘጋት፣ ወዘተ። ክርስቶስ በጥቅምት 22 እንደሚመጣ የሚናገረው መልእክት “የእኩለ ሌሊት ጩኸት” ተብሎ መታወቅ ጀመረ። “‘የእኩለ ሌሊት ጩኸት፣’ ሲል ኤለን ኋይት ጻፈች፣ ‘በሺዎች የሚቆጠሩ አማኞች ተበሰረ።’ እርሷም አክላ እንዲህ አለች፦”

“‘Like a tidal wave the [seventh-month] movement swept over the land. From city to city, from village to village, and into remote country places it went, until the waiting people of God were fully aroused.—The Great Controversy, 400.’

“‘እንደ ማዕበል ጎርፍ የ[ሰባተኛው ወር] ንቅናቄው በምድሪቱ ላይ አንጠለጠለ። ከከተማ ወደ ከተማ፣ ከመንደር ወደ መንደር፣ እናም ወደ ሩቅ የገጠር ስፍራዎች ደረሰ፤ እስኪሆን ድረስ የሚጠብቁት የእግዚአብሔር ሕዝብ ፈጽሞ እስኪነቃቃ።—The Great Controversy, 400.’”

“The rapidity with which the message spread is depicted by writers cited by L. E. Froom:

“መልእክቱ የተስፋፋበት ፈጣንነት በL. E. Froom የተጠቀሱ ጸሐፊዎች በዚህ መልኩ ተገልጿል፦”

“‘Bates left the record that the Exeter message ‘flew as it were upon the wings of the wind.’ Men and women sped by rail and water, by stagecoach and horseback, with bundles of books and papers, distributing them as ‘profusely as the leaves of autumn.’ White said, ‘The work before us was to fly to every part of that wide field, sound the alarm, and wake the slumbering ones.’ And Wellcome adds that the movement broke forth like the released waters of a dam. Fields of ripened grain were left standing unharvested, and full-grown potatoes left undug in the ground. The coming of the Lord was nigh. There was no time now for such earthly things.—The Prophetic Faith of Our Fathers, Vol. IV, p. 816.

“‘ቤትስ የኤክሰተርን መልእክት “እንደ ነፋስ ክንፎች ላይ ተሸክሞ በረረ” ብሎ በመዝገብ ላይ አስቀምጦ ሄዷል። ወንዶችና ሴቶች በባቡርና በውኃ መንገድ፣ በፈረስ ሰረገላና በፈረስ ጀርባ፣ የመጻሕፍትና የወረቀቶች ጥቅሎችን ይዘው ፈጥነው ሄዱ፤ እነርሱንም “እንደ የበልግ ቅጠሎች ብዛት” በሰፊው ይበትኑ ነበር። ዋይትም፣ “በፊታችን ያለው ሥራ ወደ ዚያ ሰፊ እርሻ ሁሉ ክፍል በፍጥነት መሄድ፣ ማስጠንቀቂያውን ማሰማት፣ እንቅልፍ የወሰዳቸውንም ማንቃት ነበር” አለች። ዌልካምም እንቅስቃሴው እንደ ግድብ ውኃ ሲፈታ እንደሚፈስስ በኃይል እንደፈነዳ ያክላል። የበሰለ እህል እርሻዎች ሳይታጨዱ ቆሙ፣ ሙሉ በሙሉ ያደጉ ድንችም በምድር ውስጥ ሳይቆፈሩ ቀሩ። የጌታ ምጽአት ቀርቦ ነበር። አሁን ለእንዲህ ያሉ ምድራዊ ነገሮች ጊዜ አልነበረም።—The Prophetic Faith of Our Fathers, Vol. IV, p. 816.

“As an eyewitness and participant in the movement, Ellen White described the character of the rapidly accelerating work:

“እንደ ዐይን ምስክርና በእንቅስቃሴው ውስጥ ተሳታፊ ሆና፣ ኤለን ዋይት ፈጥኖ እየተፋጠነ የነበረውን ሥራ ባሕርይ ገለጸች፦”

“‘Believers saw their doubt and perplexity removed, and hope and courage animated their hearts. The work was free from those extremes which are ever manifested when there is human excitement without the controlling influence of the word and Spirit of God…. It bore the characteristics that mark the work of God in every age. There was little ecstatic joy, but rather deep searching of heart, confession of sin, and forsaking of the world. A preparation to meet the Lord was the burden of agonizing spirits….

“‘አማኞች ጥርጣሬያቸውና ግራ መጋባታቸው እንደ ተወገደ አዩ፤ ተስፋና ድፍረትም ልባቸውን አነቃቃ። ሥራው የእግዚአብሔር ቃልና መንፈስ የሚቆጣጠሩት ተጽእኖ ሳይኖር የሰው ስሜታዊ መነቃቃት ባለበት ጊዜ ሁልጊዜ ከሚገለጡት ጽንፎች ነጻ ነበር። … በየዘመኑ የእግዚአብሔርን ሥራ የሚለዩትን ባሕርያት ይሸከም ነበር። ከፍ ያለ ስሜታዊ ደስታ ትንሽ ነበር፤ ይልቁንም ጥልቅ የልብ መርመራ፣ የኃጢአት መናዘዝ፣ እና ዓለምን መተው ነበረ። ጌታን ለመገናኘት መዘጋጀት የተጨነቁ ነፍሳት ሸክም ነበር። ….”

“‘Of all the great religious movements since the days of the apostles, none have been more free from human imperfection and the wiles of Satan than was that of the autumn of 1844. Even now, after the lapse of many years [1888], all who shared in that movement and who have stood firm upon the platform of truth still feel the holy influence of that blessed work and bear witness that it was of God.—Ibid., 400, 401.’

“ከሐዋርያት ዘመን ጀምሮ ከተነሡት ታላላቅ ሃይማኖታዊ እንቅስቃሴዎች ሁሉ መካከል፣ ከ1844 የበልግ ወቅት እንቅስቃሴ ይልቅ ከሰብዓዊ አለፍጽምናና ከሰይጣን ተንኮል የበለጠ ነጻ የሆነ ሌላ አልነበረም። ብዙ ዓመታት [1888] ከተላለፉ በኋላ እንኳን፣ በዚያ እንቅስቃሴ የተካፈሉ እና በእውነት መድረክ ላይ ጸንተው የቆሙ ሁሉ የዚያ ብፁዕ ሥራ ቅዱስ ተጽእኖ አሁንም ይሰማቸዋል፣ ይህም ከእግዚአብሔር እንደነበረ ይመሰክራሉ።—Ibid., 400, 401።”

“In spite of the evidences of a work sweeping across the land and drawing thousands into the fellowship of the Second Advent, and some two hundred ministers from various churches united in spreading the message, [See C. M. Maxwell, Tell it to the world, pp. 19, 20.] the Protestant churches as a whole spurned it and used every means at their command to prevent the belief in Christ’s soon coming from spreading. No one dared to mention in a church service the hope of the soon coming of Jesus, but to those awaiting the event it was quite different.

“በምድሪቱ ሁሉ ላይ እየተስፋፋ ሺህዎችንም ወደ ሁለተኛው ምጽአት ኅብረት እየሳበ የነበረው ሥራ ማስረጃዎች ቢኖሩም፣ ከተለያዩ ቤተ ክርስቲያናትም የሆኑ ወደ ሁለት መቶ የሚጠጉ አገልጋዮች መልእክቱን በማስፋፋት ቢተባበሩም፣ [See C. M. Maxwell, Tell it to the world, pp. 19, 20.] የፕሮቴስታንት ቤተ ክርስቲያናት በአጠቃላይ ግን ይህን ንቀው ክርስቶስ በቅርቡ እንደሚመጣ የሚለው እምነት እንዳይስፋፋ በእጃቸው ያለውን መንገድ ሁሉ ተጠቀሙ። ማንም ሰው በቤተ ክርስቲያን አገልግሎት ውስጥ የኢየሱስን በቅርቡ መምጣት ተስፋ ለመጥቀስ አይደፍርም ነበር፤ ነገር ግን ያንን ክስተት ለሚጠባበቁት ግን ሁኔታው ፈጽሞ የተለየ ነበር።”

“Ellen White told what it was like:

ኤለን ዋይት ይህ እንዴት እንደነበረ ገልጻለች፦

“‘Every moment seemed precious and of the utmost importance to me. I felt that we were doing work for eternity, and that the careless and uninterested were in the greatest peril. My faith was unclouded, and I appropriated the precious promises of Jesus to myself….

«በእኔ ዘንድ እያንዳንዱ ቅጽበት ውድ እና እጅግ ከፍተኛ አስፈላጊነት ያለው መስሎኝ ነበር። እኛ ለዘላለም የሚሆን ሥራ እየሠራን እንዳለን ተሰምቶኝ ነበር፤ እንዲሁም ቸልተኛዎችና ፍላጎት የሌላቸው በእጅግ ታላቅ አደጋ ውስጥ እንዳሉ ተሰምቶኝ ነበር። እምነቴ በምንም ነገር ያልተጋረደ ነበር፥ የኢየሱስንም ውድ ተስፋዎች ለራሴ ወሰድሁአቸው….»

“‘With diligent searching of hearts and humble confession we came prayerfully up to the time of expectation. Every morning we felt that it was our first business to secure the evidence that our lives were right before God. We realized that if we were not advancing in holiness we were sure to retrograde. Our interest for each other increased; we prayed much with and for one another.

«በልብን በትጋት በመመርመርና በትሕትና በመናዘዝ እየጸለይን ወደ ተስፋ የተደረገበት ጊዜ ደረስን። በየጠዋቱ ሕይወታችን በእግዚአብሔር ፊት ትክክል መሆኑን የሚያረጋግጥ ማስረጃ ማግኘት የመጀመሪያ ሥራችን እንደሆነ ይሰማን ነበር። በቅድስና ውስጥ ወደፊት የማንሄድ ከሆነ ወደ ኋላ መመለሳችን የማይቀር መሆኑን ተገንዝበን ነበር። ለእርስ በርሳችን ያለን አሳብ እየጨመረ ሄደ፤ እጅግም ብዙ ጸለይን፥ እርስ በርሳችንም ስለ ሌላው ጸለይን።»

“‘We assembled in the orchards and groves to commune with God and to offer up our petitions to Him, feeling more clearly His presence when surrounded by His natural works. The joys of salvation were more necessary to us than our food and drink. If clouds obscured our minds we dared not rest or sleep till they were swept away by the consciousness of our acceptance with the Lord.—Life Sketches of James White and Ellen G. White (1880), 188, 189.” Arthur White, The Ellen White Biography, volume 1, 51, 52.

“‘ከእግዚአብሔር ጋር ኅብረት ለማድረግና ጸሎታችንን ለእርሱ ለማቅረብ በፍራፍሬ ቦታዎችና በጫካዎች ውስጥ እንሰበሰብ ነበር፤ በተፈጥሮው ሥራዎቹ ተከብበን ሳለን እርሱ መገኘቱን ይበልጥ ግልጽ በሆነ ሁኔታ እንሰማ ነበር። የመዳን ደስታዎች ከምግባችንና ከመጠጣችን ይልቅ ለእኛ ይበልጥ አስፈላጊ ነበሩ። ደመናዎች አእምሮአችንን ቢሸፍኑ፣ በጌታ ዘንድ መቀበላችንን የሚያረጋግጥ ንቃተ ህሊና እስኪያጠፋቸው ድረስ ማረፍ ወይም መተኛት አንደፍርም ነበር።—Life Sketches of James White and Ellen G. White (1880), 188, 189።” Arthur White, The Ellen White Biography, ቅጽ 1, 51, 52።