መጽሐፈ ዳንኤል - ቁጥር ሠላሳ

የተርሴስ መርከቦች በገበያሽ ስለ አንቺ ዘምረው ነበር፤ አንቺም ተሞልተሽ በባሕሮች መካከል እጅግ ክቡር ሆንሽ። ቀዛፊዎችሽ ወደ ታላቅ ውኆች አገቡሽ፤ የምሥራቅ ነፋስ ግን በባሕሮች መካከል ሰበረሽ። ባለጠግነትሽ፣ ገበያዎችሽ፣ ንግድሽ፣ መርከበኞችሽ፣ መሪዎችሽ፣ ስንጥቆችን የሚደፍኑ ሰዎችሽ፣ በንግድሽም የሚሠሩ ሁሉ፣ በአንቺም ውስጥ ያሉ የጦር ሰዎችሽ ሁሉ፣ እና በመካከልሽ ያለው ሕዝብሽ ሁሉ፣ በጥፋትሽ ቀን ወደ ባሕሮች መካከል ይወድቃሉ። በመሪዎችሽ ጩኸት ድምፅ ዳርቻዎች ይናወጣሉ። ቀዘፋን የሚይዙ ሁሉ፣ መርከበኞችና የባሕር መሪዎች ሁሉ ከመርከቦቻቸው ይወርዳሉ፤ በምድርም ላይ ይቆማሉ፤ በአንቺም ላይ ድምፃቸውን ያሰማሉ፥ እጅግም መራራ ልቅሶ ያለቅሳሉ፥ በራሳቸውም ላይ ትቢያ ይጥላሉ፥ በአመድም ውስጥ ይንከባለላሉ፤ ስለ አንቺም ራሳቸውን ፈጽመው ያስላጫሉ፥ ማቅም ይታጠቃሉ፥ በልብ መራራነትና በመራራ ዋይታ ስለ አንቺ ያለቅሳሉ። በዋይታቸውም ውስጥ ስለ አንቺ ሙሾ ያነሣሉ፥ በአንቺም ላይ እያሉ ያለቅሳሉ፤ እንዲህም ይላሉ፦ እንደ ጢሮስ ያለች ከተማ ማን ናት? በባሕር መካከል እንደ ጠፋችው ያለች ማን ናት? ሸቀጦችሽ ከባሕሮች በወጡ ጊዜ ብዙ አሕዛብን አጠገብሽ፤ በባለጠግነትሽና በንግድሽ ብዛት የምድርን ነገሥታት አበለጸግሽ። በውኆች ጥልቅ ውስጥ በባሕሮች ስትሰበሪ ጊዜ ንግድሽና በመካከልሽ ያለው ሕዝብሽ ሁሉ ይወድቃሉ። የደሴቶች ነዋሪዎች ሁሉ በአንቺ ይደነቃሉ፤ ነገሥታቶቻቸውም እጅግ ይፈራሉ፥ ፊታቸውም ይረበሻል። በአሕዛብ መካከል ያሉ ነጋዴዎች በአንቺ ላይ ያፏጫሉ፤ አስፈሪ ነገርም ትሆኛለሽ፥ ከእንግዲህም ወዲያ ፈጽሞ አትገኚም። ሕዝቅኤል 27፥25-36።

ስለዚህ መቅሰፍቶቿ ሞትና ሐዘንና ራብ በአንድ ቀን ይመጡባታል፤ በእሳትም ፈጽማ ትቃጠላለች፤ የሚፈርድባት ጌታ አምላክ ብርቱ ነውና። ከእርስዋ ጋር ዝሙት የሠሩና በቅንጦት የኖሩ የምድር ነገሥታትም የመቃጠልዋን ጢስ ባዩ ጊዜ ያለቅሱላታል ያዝኑላታልም፤ ከስቃይዋም የተነሣ በፍርሃት ከሩቅ ቆመው፦ ወዮ፥ ወዮ፥ አንቺ ታላቂቱ ከተማ ባቢሎን፥ አንቺ ኃይለኛይቱ ከተማ! ፍርድሽ በአንድ ሰዓት መጥቶአልና ይላሉ። የምድር ነጋዴዎችም ስለ እርስዋ ያለቅሳሉ ያዝናሉም፤ ንግዳቸውን ከእንግዲህ ወዲህ የሚገዛ ሰው የለምና፤ የወርቅና የብር ንግድ፥ የከበሩ ድንጋዮችና የዕንቍ ንግድ፥ የቀጭን በፍታና የሐምራዊ ልብስ የሐርና የቀይ ልብስ ንግድ፥ የተለያዩ የጣፋጭ እንጨቶች፥ የዝሆን ጥርስ ዕቃ ሁሉ፥ ከከበረ እንጨትና ከናስና ከብረትና ከእብነ በረድ የተሠሩ ዕቃዎች ሁሉ፥ ቀረፋና ሽቱዎችና ቅባቶችና ዕጣን፥ የወይን ጠጅና ዘይት፥ የሰሞሊና ዱቄትና ስንዴ፥ ከብቶችና በጎች፥ ፈረሶችና ሰረገሎች፥ ባሪያዎችና የሰዎች ነፍሳት። ነፍስሽ የተመኘቻቸው ፍሬዎች ከአንቺ ርቀውብሻል፤ ምቹና አማረ የነበሩት ነገሮች ሁሉ ከአንቺ ጠፍተዋል፤ ከእንግዲህም ወዲህ ፈጽሞ አታገኚያቸውም። በእርስዋ ምክንያት የባለጠጉት የእነዚህ ነገሮች ነጋዴዎች ከስቃይዋ ፍርሃት የተነሣ ከሩቅ ይቆማሉ፥ እያለቀሱና እያዘኑ፦ ወዮ፥ ወዮ፥ በቀጭን በፍታና በሐምራዊ ልብስና በቀይ ልብስ የተለበሰች፥ በወርቅና በከበሩ ድንጋዮችና በዕንቍ የተሸለመች ያች ታላቂቱ ከተማ! እንዲላሉ፤ እንዲህ ያለ ታላቅ ባለጠግነት በአንድ ሰዓት ጠፍቶአልና። መርከብ አለቃ ሁሉና በመርከቦች የሚጓዙ ሁሉ፥ መርከበኞችና በባሕር የሚነግዱ ሁሉ ከሩቅ ቆሙ፥ የመቃጠልዋንም ጢስ ባዩ ጊዜ፦ እንደዚህ ያለች ታላቂቱ ከተማ ያለ ማን ነው? ብለው ጮኹ። በራሳቸውም ላይ ትቢያ ነሰነሱ፥ እያለቀሱና እያዘኑም፦ ወዮ፥ ወዮ፥ በውድነትዋ ምክንያት በባሕር መርከቦች የነበራቸውን ሁሉ ያበለጸገች ያች ታላቂቱ ከተማ! በአንድ ሰዓት ባድማ ሆነችና አሉ። ራእይ 18፥8–19።

እኔም አየሁ፤ አንድም መልአክ በሰማይ መካከል ሲበር ሰማሁ፥ በታላቅ ድምፅም እንዲህ ሲል፦ ወዮ፥ ወዮ፥ ወዮ፥ በኋላ ሊነፉ ያሉት የሦስቱ መላእክት የመለከት ድምፆች ምክንያት በምድር ለሚኖሩ ሰዎች! ራእይ 8፥13።

የጢሮስ ሸክም። እናንተ የተርሴስ መርከቦች ሆይ፥ አልቅሱ፤ ቤትም ሆነ መግቢያ እንዳይኖር ተፈርሳለችና፤ ይህም ከኪቲም ምድር ተገልጦላቸዋል። እናንተ የደሴቲቱ ነዋሪዎች ሆይ፥ ዝም በሉ፤ አንቺንም ባሕርን ተሻግረው የሚሄዱ የሲዶና ነጋዴዎች ሞልተውሻል። በብዙ ውኃዎችም ላይ የሲሖር ዘር፥ የወንዙ መከር ገቢዋ ነበረ፤ እርስዋም የአሕዛብ ገበያ ነበረች። ሲዶና ሆይ፥ እፈሪ፤ ባሕሩ አዎን፥ የባሕሩ ምሽግ እንዲህ ብሎ ተናግሯልና፤ እኔ ምጥ አልያዝም፥ ልጆችም አልወልድም፥ ጎበዞችንም አላሳድግም፥ ደናግልንም አላሳድግም። ስለ ግብፅ የመጣውን ወሬ እንደሚሰሙ ሁሉ፥ ስለ ጢሮስ የሚመጣውን ወሬ በሚሰሙ ጊዜ እጅግ ያዝናሉ። ወደ ተርሴስ ተሻገሩ፤ እናንተ የደሴቲቱ ነዋሪዎች ሆይ፥ አልቅሱ። ይህቺ እጅግ ደስ የሚያሰኝ ከተማችሁ ናትን? የመጀመሪያዋ ዘመን ከጥንት ዘመናት የሆነች? እግሮቿ ራሳቸው ለመቀመጥ ወደ ሩቅ ይሸከሙአታል። ዘውድ ትሰጥ በነበረችው በጢሮስ ላይ፥ ነጋዴዎቿ መኳንንት በሆኑባት፥ ነጋገርተኞቿም የምድር ክቡራን በሆኑባት፥ ይህን ምክር ያቀደ ማን ነው? የሠራዊት ጌታ እቅድ አድርጎታል፥ የክብርን ሁሉ ትዕቢት ለማርከስና የምድርን ክቡራን ሁሉ ለማዋረድ። የተርሴስ ልጅ ሆይ፥ እንደ ወንዝ በምድርሽ ላይ እለፊ፤ ከዚህ በኋላ ኀይል የለም። እጁን በባሕር ላይ ዘረጋ፤ መንግሥታትንም አናወጠ፤ እግዚአብሔርም ምሽጎቿን እንዲያጠፉ በንግድ ከተማይቱ ላይ ትእዛዝ ሰጥቶአል። እርሱም አለ፤ አንቺ የተጨቆንሽ ድንግል፥ የሲዶና ልጅ ሆይ፥ ከዚህ በኋላ አትደሰቺም፤ ተነሺ፥ ወደ ኪቲም ተሻገሪ፤ በዚያም ደግሞ ዕረፍት አታገኚም። እነሆ፥ የከለዳውያን ምድር፤ ይህ ሕዝብ አልነበረም፤ አሦራውያን በምድረ በዳ ለሚኖሩት እስኪመሠርቱት ድረስ፤ ማማዎቿን አቆሙ፥ ቤተ መንግሥቶቿንም አነሡ፤ እርሱም ወደ ፍርስራሽ አመጣት። እናንተ የተርሴስ መርከቦች ሆይ፥ አልቅሱ፤ ምሽጋችሁ ፈርሶአልና። በዚያም ቀን እንዲህ ይሆናል፤ ጢሮስ እንደ አንድ ንጉሥ ዘመን ሰባ ዓመት ትረሳለች፤ ከሰባውም ዓመት ፍጻሜ በኋላ ጢሮስ እንደ ጋለሞታ ትዘምራለች። አንቺ የተረሳሽ ጋለሞታ ሆይ፥ በገና ያዢ፥ ከተማይቱን ዙሪያ ዙሪያ ሂጂ፤ እንድትታሰቢ ጣፋጭ ዜማ አድርጊ፥ ብዙ መዝሙሮችን ዘምሪ። ከሰባውም ዓመት ፍጻሜ በኋላ እንዲህ ይሆናል፤ እግዚአብሔር ጢሮስን ይጎበኛታል፥ እርስዋም ወደ ዋጋዋ ትመለሳለች፥ በምድር ፊት ላይ ካሉትም የዓለም መንግሥታት ሁሉ ጋር ትመነዝራለች። ንግዷና ዋጋዋም ለእግዚአብሔር ቅድስና ይሆናሉ፤ አይከማቹም፥ አይቀመጡምም፤ ንግዷ በእግዚአብሔር ፊት ለሚኖሩት በቂ እንጀራ ለመብላትና ለሚጸና ልብስ ትሆናለችና። ኢሳይያስ 23፥1–18።

ከዚያም የንጉሡ ጠቢባን ሁሉ ገቡ፤ ነገር ግን ጽሑፉን ማንበብም ሆነ ትርጓሜውን ለንጉሡ ማሳወቅ አልቻሉም። ከዚያም ንጉሡ ብልሻጽር እጅግ ተረበሸ፥ ፊቱም ተለወጠበት፥ መኳንንቱም ደነገጡ። ንግሥቲቱም በንጉሡና በመኳንንቱ ቃል ምክንያት ወደ ግብዣው ቤት ገባች፤ ንግሥቲቱም ተናግራ አለች፦ ንጉሥ ሆይ፥ ለዘላለም ኑር፤ ሐሳብህ አያስጨንቅህ፥ ፊትህም አይለወጥ። በመንግሥትህ ውስጥ የቅዱሳን አማልክት መንፈስ ያለበት አንድ ሰው አለ፤ በአባትህም ዘመን እንደ አማልክት ጥበብ ያለ ብርሃንና ማስተዋል እንዲሁም ጥበብ በእርሱ ውስጥ ተገኝቶ ነበር፤ ንጉሥ ናቡከደነፆርም አባትህ፥ እላለሁ ንጉሡ፥ አባትህ፥ የምትሐተኞችንና የኮከብ ቆጣሪዎችን የከለዳውያንንም የጥንቆላ ነጋሪዎችንም አለቃ አድርጎ ሾመው፤ ምክንያቱም የተለየ መንፈስና እውቀት፥ ማስተዋልም፥ ሕልምን መተርጎም፥ የተዘጉ ንግግሮችን መግለጥ፥ እና ጥርጣሬዎችን መፍታት፥ ንጉሡ ብልጥሻጽር ብሎ በጠራው በዚሁ በዳንኤል ውስጥ ተገኝቶ ነበርና፤ አሁንም ዳንኤል ይጠራ፥ እርሱም ትርጓሜውን ያሳያል። ከዚያም ዳንኤል ወደ ንጉሡ ፊት አመጡት። ንጉሡም ተናግሮ ዳንኤልን አለው፦ አንተ ከይሁዳ ምርኮኞች ልጆች የሆንህ፥ ንጉሥ አባቴ ከይሁዳ ያመጣህ፥ ያ ዳንኤል አንተ ነህን? በአንተ ውስጥ የአማልክት መንፈስ እንዳለ ሰምቻለሁ፥ ብርሃንና ማስተዋልም የተለየ ጥበብም በአንተ ውስጥ እንደሚገኝ ሰምቻለሁ። አሁንም ይህን ጽሑፍ እንዲያነቡና ትርጓሜውንም እንዲያሳውቁኝ ጠቢባኑና የኮከብ ቆጣሪዎቹ ወደ ፊቴ ተወስደው ገብተዋል፤ ነገር ግን የነገሩን ትርጓሜ ማሳየት አልቻሉም። አንተም ትርጓሜ ማድረግና ጥርጣሬዎችን መፍታት እንደምትችል ሰምቻለሁ፤ እንግዲህ ጽሑፉን ማንበብና ትርጓሜውን ማሳወቅ ብትችል፥ ቀይ ሐምራዊ ልብስ ትለብሳለህ፥ የወርቅም ሰንሰለት በአንገትህ ዙሪያ ይደረግልሃል፥ በመንግሥቱም ሦስተኛ ገዥ ትሆናለህ። ዳንኤል 5፥8–16።

በቤተ መንግሥቱ ውስጥ ከሁሉም ይልቅ ጥበበኛ የነበረች አንዲት ሴት ነበረች፤ እርስዋም የብልሻጽር አያት ንግሥት ነበረች። በዚህ አደጋ ጊዜ ለንጉሡ ጨለማውን የሚበራ የብርሃን ጨረር የሚልክ ቃል ተናገረችው። “ንጉሥ ሆይ፥ ለዘላለም ኑር፤ ሐሳብህ አያስጨንቅህ፥ ፊትህም አይለወጥ። በመንግሥትህ ውስጥ የቅዱሳን አማልክት መንፈስ በእርሱ ያለበት አንድ ሰው አለ፤ በአባትህም ዘመን ብርሃንና ማስተዋል እንዲሁም እንደ አማልክት ጥበብ ያለ ጥበብ በእርሱ ውስጥ ተገኝቶ ነበር፤ ንጉሡም ናቡከደነፆር አባትህ፥ እላለሁ ንጉሡ፥ አባትህ ራሱ፥ በምሥጢር አዋቂዎችና በከዋክብት ተመልካቾች በከለዳውያንም በሟርተኞችም ላይ አለቃ አድርጎት ነበር፤ …አሁንም ዳንኤል ይጠራ፥ እርሱም ትርጓሜውን ያሳያል።”

“‘ከዚያም ዳንኤል በንጉሡ ፊት ገባ።’ ብልጣሶር ራሱን ለማበርታትና ሥልጣኑን ለማሳየት ጥረት እያደረገ እንዲህ አለ፦ ‘አንተ የይሁዳ ምርኮኞች ልጆች ከሆኑት፣ ንጉሡ አባቴ ከይሁዳ ያመጣህ ያ ዳንኤል ነህን? በአንተ ውስጥ የአማልክት መንፈስ እንዳለ፣ ብርሃንና ማስተዋልም የላቀ ጥበብም በአንተ እንደሚገኝ ሰምቻለሁ።… አሁንም ጽሕፈቱን ማንበብና ትርጉሙንም ለእኔ ማስታወቅ ብትችል፣ ቀይ ልብስ ትለብሳለህ፥ በአንገትህም የወርቅ ሰንሰለት ይደረግልሃል፥ በመንግሥቱም ሦስተኛ ገዥ ትሆናለህ።’”

“ዳንኤል በንጉሡ ገጽታ አልተደነቀም፥ በቃሉም አልተደናገረም ወይም አልፈራም። ‘ስጦታህ ለራስህ ይሁን፥’ ብሎ መለሰ፤ ‘ዋጋህንም ለሌላ ስጥ፤ ነገር ግን ጽሕፈቱን ለንጉሡ አነብባለሁ፥ ትርጓሜውንም አሳውቀዋለሁ። አንተ ንጉሥ ሆይ፥ ልዑል አምላክ ለአባትህ ለናቡከደነፆር መንግሥትና ታላቅነትና ክብርና ማዕረግ ሰጥቶት ነበር…. ልቡ ግን በተኵራራ ጊዜ፥ አሳቡም በትዕቢት በጠነከረ ጊዜ፥ ከንጉሣዊ ዙፋኑ ተወርዶ ነበር፥ ክብሩንም ከእርሱ ወሰዱት…. አንተም ልጁ ሆይ፥ ብልሻጻር ሆይ፥ ይህን ሁሉ ምንም እንኳ ታውቅ ሳለህ ልብህን አላዋረድህም፥ ነገር ግን በሰማይ አምላክ ላይ ከፍ ከፍ አደረግህ፤ የቤቱንም ዕቃዎች በፊትህ አመጡ፥ አንተና መኳንንትህ፥ ሚስቶችህና ቁባቶችህም በእነርሱ ጠጣችሁ፤ የማያዩትንም የማይሰሙትንም የማያውቁትንም የብርና የወርቅ፥ የናስ፥ የብረት፥ የእንጨትና የድንጋይ አማልክት አመሰገንህ፤ ነገር ግን ትንፋሽህ በእጁ ያለች፥ መንገዶችህም ሁሉ የእርሱ የሆኑትን አምላክ አላከበርህም።”

“‘የተጻፈው ጽሕፈት ይህ ነው፤ ሜኔ፥ ሜኔ፥ ቴቄል፥ ኡፋርሲን። የነገሩም ትርጓሜ ይህ ነው፤ ሜኔ፦ እግዚአብሔር መንግሥትህን ቈጥሮ ፈጽሞታል። ቴቄል፦ በሚዛን ተመዝነሃል፥ ጐድሎህም ተገኝተሃል። ፈሬስ፦ መንግሥትህ ተከፍሎ ለሜዶንና ለፋርስ ተሰጥቷል።’”

“ዳንኤል ከግዴታው አልዘነበለም። ንጉሡ ሊማር ይችል ነበር ነገር ግን ያልተማረባቸውን ትምህርቶች በማሳየት የንጉሡን ኃጢአት በፊቱ አቆመ። ብልሻጽር ለእርሱ እጅግ ጠቃሚ የነበሩትን ክስተቶች አልተገነዘበም። የአያቱን ታሪክ በትክክል አላነበበም። እውነትን የማወቅ ኃላፊነት በእርሱ ላይ ተጥሎ ነበር፣ ነገር ግን ሊማርበትና በእርሱም መሠረት ሊሠራ ይችል የነበረው ተግባራዊ ትምህርት ወደ ልቡ አልገባም፤ እርሱም የወሰደው አካሄድ የማይቀር ውጤት አመጣ።”

“ይህ በከለዳውያን ንጉሥ የተደረገ የትምክህት ግብዣ የመጨረሻው ነበር፤ ምክንያቱም የሰውን ጠማማነት ለረጅም ጊዜ የሚታገሥ እርሱ የማይመለስ ፍርድ አስቀድሞ አውጥቶ ነበር። ቤልሻጽር እርሱን ንጉሥ አድርጎ ያከበረውን አንዱን በእጅጉ አዋርዶ ነበር፥ የምሕረት ጊዜውም ከእርሱ ተወስዶ ነበር። ንጉሡና መኳንንቱ በደስታቸው ከፍተኛ ጫፍ ላይ ሳሉ፥ ፋርሳውያን ኤፍራጥስን ከመሄጃው መንገድ አስወግደው ወደ ያልተጠበቀችው ከተማ ገቡ። ቤልሻጽርና ጌቶቹ ከይሖዋ የተቀደሱትን ዕቃዎች ጠጅ እየጠጡባቸው፥ የብርና የወርቅ አማልክቶቻቸውንም እያመሰገኑ ሳሉ፥ ቂሮስና ወታደሮቹ ከቤተ መንግሥቱ ቅጥር በታች ቆመው ነበር። ‘በዚያች ሌሊትም፥’ መዝገቡ እንዲህ ይላል፥ ‘የከለዳውያን ንጉሥ ቤልሻጽር ተገደለ። መዶሳዊውም ዳርዮስ መንግሥቱን ወሰደ።’” Bible Echo, May 2, 1898.

“‘ለምክር ቤቶች አሳልፈው ይሰጧችኋል፣ … ለእነርሱና ለአሕዛብም ምስክር እንድትሆኑ ስለ እኔ በገዥዎችና በነገሥታት ፊት ያቀርቧችኋል።’ ማቴዎስ 10፡17, 18፣ R. V. መከራ ብርሃኑን ያስፋፋል። የክርስቶስ አገልጋዮች በዓለም ታላላቅ ሰዎች ፊት ይቀርባሉ፤ ይህ ባይሆን ግን ወንጌልን ፈጽሞ ሊሰሙ የማይችሉ ነበሩ። እውነት ለእነዚህ ሰዎች በተሳሳተ መልኩ ቀርቦባቸዋል። ስለ ክርስቶስ ደቀ መዛሙርት እምነት የቀረቡ የሐሰት ክሶችን ሰምተዋል። ብዙ ጊዜ እውነተኛ ባሕርዩን ለማወቅ ያላቸው ብቸኛ መንገድ ስለ እምነታቸው ለፍርድ የሚቀርቡት ሰዎች ምስክርነት ነው። በምርመራ ጊዜ እነዚህ እንዲመልሱ ይጠየቃሉ፣ ፈራጆቻቸውም የሚሰጠውን ምስክርነት ለማዳመጥ ይገደዳሉ። የእግዚአብሔር ጸጋ አገልጋዮቹን የዚያን ጊዜ አስቸኳይ ሁኔታ እንዲቋቋሙ ይሰጣቸዋል። “‘በዚያች ሰዓት የምትናገሩት ይሰጣችኋል’ ይላል ኢየሱስ፤ ‘የሚናገርባችሁ የአባታችሁ መንፈስ ነው እንጂ የምትናገሩት እናንተ አይደላችሁምና።’ የእግዚአብሔር መንፈስ የአገልጋዮቹን አእምሮ ሲያበራ፣ እውነት በመለኮታዊ ኃይሏና በክቡር ዋጋዋ ይቀርባል። እውነትን የሚክዱ ሰዎች ደቀ መዛሙርቱን ለመክሰስና ለመጨቆን ይቆማሉ። ነገር ግን በኪሳራና በመከራ፣ እስከ ሞትም ድረስ፣ የጌታ ልጆች የመለኮታዊ አርአያቸውን የዋህነት ሊገልጡ ይገባቸዋል። እንዲሁም በሰይጣን ወኪሎችና በክርስቶስ ተወካዮች መካከል ያለው ልዩነት ይታያል። አዳኙ በገዥዎችና በሕዝቡ ፊት ከፍ ከፍ ይደረጋል።” የዘመናት ምኞት፣ 354።

“ለእግዚአብሔር ሥራ ታማኝ ያልሆኑ ሰዎች መርህ ይጎድላቸዋል፤ ከሁሉም ሁኔታ በታች ትክክለኛውን እንዲመርጡ የሚመራቸው ዓይነት ያለ ተነሳሽነት የላቸውም። የእግዚአብሔር አገልጋዮች ሁልጊዜ እንደ ባለጌታቸው ዓይን ሥር እንዳሉ ሊሰማቸው ይገባል። የብልሻጽርን ቅዱስን የሚያረክስ ግብዣ የተመለከተ እርሱ በሁሉም ተቋማችን፣ በነጋዴው የሂሳብ ቤት፣ በግል የሥራ ማዕከሉም ውስጥ አለ፤ ደም የሌለውም እጅ የስድብ ንጉሡን አስፈሪ ፍርድ እንደ መዘገበች ሁሉ የእናንተን ቸልተኝነት ደግሞ በእርግጥ እየመዘገበች ነው። የብልሻጽር ፍርድ ‘በሚቃጠል ቃል’ ተጽፎ ነበር፦ ‘በሚዛን ተመዝነሃል፥ ጎድሎህማል፤’ እናንተም እግዚአብሔር የሰጣችሁን ግዴታ ለመፈጸም ብትጎድሉ ፍርዳችሁ ደግሞ እንዲሁ ይሆናል።” Messages to Young People, 229.