Daniel chapter one represents the history of the first and second angels from August 11, 1840, until October 22, 1844. Daniel chapter four also addresses the history of the first and second angels from 723 BC, until October 22, 1844. Of course, this is impossible to see without the latter rain methodology of “line upon line.”
ዳንኤል ምዕራፍ አንድ ከ1840 ዓ.ም. ኦገስት 11 ጀምሮ እስከ 1844 ዓ.ም. ኦክቶበር 22 ድረስ ያለውን የመጀመሪያውና የሁለተኛው መላእክት ታሪክ ይወክላል። ዳንኤል ምዕራፍ አራት ደግሞ ከ723 ዓ.ዓ. ጀምሮ እስከ 1844 ዓ.ም. ኦክቶበር 22 ድረስ ያለውን የመጀመሪያውና የሁለተኛው መላእክት ታሪክ ያቀርባል። እርግጥ ነው፥ ይህን ማየት የሚቻለው “መስመር በመስመር” የሚለው የኋለኛው ዝናብ ዘዴ ሳይኖር አይደለም።
Nebuchadnezzar, in chapter four, is a very complex prophetic symbol. It is important to remind ourselves of what he represents as we begin to consider the unsealing of the Ulai River vision in the history of William Miller. Nebuchadnezzar’s second dream, not unlike William Miller’s second dream, represented the “seven times,” of Leviticus twenty-six, which is the prophetic thread that weaves the entire book of Daniel together. When Daniel interpreted Nebuchadnezzar’s dream of chapter four, he warned him of a coming judgment, and in so doing typified the first angel’s message that arrived into history at the “time of the end” in 1798.
ነቡከደነፆር በአራተኛው ምዕራፍ ውስጥ እጅግ ውስብስብ የሆነ ትንቢታዊ ምልክት ነው። በዊልያም ሚለር ታሪክ ውስጥ የኡላይ ወንዝ ራእይ መፈታቱን መመልከት ስንጀምር፣ እርሱ ምንን እንደሚወክል ለራሳችን ማስታወስ አስፈላጊ ነው። የነቡከደነፆር ሁለተኛ ሕልም፣ ከዊልያም ሚለር ሁለተኛ ሕልም የማይለይ እንደሆነ፣ የዳንኤልን መጽሐፍ በሙሉ አንድ ላይ የሚያጣምረውን ትንቢታዊ ክር የሆነውን የዘሌዋውያን ሃያ ስድስት “ሰባት ዘመናት” ይወክል ነበር። ዳንኤል የአራተኛውን ምዕራፍ የነቡከደነፆርን ሕልም በተረጎመ ጊዜ፣ ስለሚመጣ ፍርድ አስጠነቀቀው፤ ይህንም በማድረጉ በ1798 “በፍጻሜው ዘመን” ወደ ታሪክ የገባውን የመጀመሪያውን መልአክ መልእክት በምሳሌ አሳየ።
When the judgment that Nebuchadnezzar was warned was to come arrived, the arrival typified October 22, 1844, when the investigative judgment began. In chapter four, both the warning message provided by Daniel, and the arrival of the judgment connected with the warning message were represented by the word “hour”. The “hour” of Nebuchadnezzar’s judgment represented the “hour” of God’s judgment in the first angel’s message. It also typified the “hour” of the Sunday law, when God’s executive judgment begins. The portion of Daniel chapter four that represents the arrival of the first angel’s message in 1798, and the arrival of the third angel on October 22, 1844, which is symbolized by the word “hour,” is then repeated and enlarged upon. The technique of repeat and enlarge is a prophetic technique that occurs repeatedly in prophecy, but especially in the book of Daniel.
ናቡከደነፆር እንዲመጣ ተሰጥቶት የነበረው የፍርድ ማስጠንቀቂያ ሲፈጸም መድረሱ፣ የምርመራ ፍርድ የተጀመረበትን ጥቅምት 22፣ 1844 ይወክል ነበር። በአራተኛው ምዕራፍ፣ በዳንኤል የቀረበው የማስጠንቀቂያ መልእክትም ሆነ ከዚያ የማስጠንቀቂያ መልእክት ጋር የተያያዘው የፍርዱ መድረስ፣ “ሰዓት” በሚለው ቃል ተወክለው ነበር። የናቡከደነፆር የፍርድ “ሰዓት”፣ በመጀመሪያው መልአክ መልእክት ያለውን የእግዚአብሔር የፍርድ “ሰዓት” ይወክል ነበር። እንዲሁም የእግዚአብሔር አስፈጻሚ ፍርድ የሚጀምርበትን የእሁድ ሕግ “ሰዓት” ይመስል ነበር። በዳንኤል አራተኛ ምዕራፍ ውስጥ በ1798 የመጀመሪያው መልአክ መልእክት መድረሱን፣ እና በጥቅምት 22፣ 1844 በ“ሰዓት” ቃል የተመሰለውን የሦስተኛው መልአክ መድረስ የሚወክለው ክፍል፣ ከዚያም እንደገና ተደግሞ በስፋት ይገለጻል። የመድገምና የማስፋት ዘዴ በትንቢት ውስጥ በተደጋጋሚ የሚታይ ትንቢታዊ ዘዴ ሲሆን፣ በተለይም በዳንኤል መጽሐፍ ውስጥ በግልጽ ሁኔታ ይታያል።
Once Nebuchadnezzar arrived at the “hour” of judgment, the “seven times,” that was his judgment, began, and as the king of the north, he then represented the judgment brought upon the northern kingdom of Israel in 723 BC. He was given the heart of a beast, and a beast is a kingdom in Bible prophecy, and from 723 BC, through to 1798, he represented the two forms of paganism that are so often the subject of the book of Daniel.
ነቡከደነፆር ወደ የፍርድ “ሰዓት” በደረሰ ጊዜ፣ የእርሱ ፍርድ የሆኑት “ሰባቱ ዘመናት” ተጀመሩ፤ እርሱም እንደ ሰሜኑ ንጉሥ ሆኖ በ723 ዓ.ዓ. በእስራኤል ሰሜናዊ መንግሥት ላይ የመጣውን ፍርድ በዚያን ጊዜ ይወክል ነበር። የአውሬ ልብ ተሰጠው፣ እናም አውሬ በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ውስጥ መንግሥት ነው፤ ከ723 ዓ.ዓ. ጀምሮ እስከ 1798 ድረስም በዳንኤል መጽሐፍ ውስጥ ብዙ ጊዜ ርእሰ ጉዳይ የሆኑትን ሁለቱን የአረማዊነት መልክዎች ይወክል ነበር።
For twelve hundred and sixty days, representing twelve hundred and sixty years, he represented the pagan desolating power, and then for another twelve hundred and sixty days, symbolizing twelve hundred and sixty years, he represented the papal desolating power. The heart of both desolating powers was the same, for papalism is simply paganism wearing the profession of Christianity.
ለአንድ ሺህ ሁለት መቶ ስልሳ ቀናት፣ አንድ ሺህ ሁለት መቶ ስልሳ ዓመታትን የሚወክሉ፣ እርሱ አረማዊውን አጥፊ ኃይል ወከለ፤ ከዚያም ደግሞ ለሌላ አንድ ሺህ ሁለት መቶ ስልሳ ቀናት፣ አንድ ሺህ ሁለት መቶ ስልሳ ዓመታትን የሚያመለክቱ፣ የጳጳሳዊውን አጥፊ ኃይል ወከለ። የሁለቱም አጥፊ ኃይላት ልብ አንድ ነበር፤ ምክንያቱም ጳጳሳዊነት በቀላሉ የክርስትናን ሙያ ለብሶ ያለ አረማዊነት ብቻ ነው።
At the “end of the days,” which is a symbol identified in Daniel chapter twelve, that represents the “time of the end” in 1798, his kingdom was restored unto him. The testimony of Daniel four, and the Spirit of Prophecy, identifies that when his kingdom was restored at the “end of the days,” he was a converted man. He then becomes a prophetic symbol of four significant truths. He becomes the prophetic link between the dragon power of paganism, which he represented in the first half of his “seven times,” and of the beast power, which he represented in the last half of his “seven times.” As a symbol of those two powers, standing as a restored kingdom in 1798, he then represents the third desolating power (the false prophet), which was to reign for seventy symbolic years, while the whore of Tyre was forgotten. As the king of Babylon, Nebuchadnezzar represents the prophetic link between the three powers that would become modern Babylon in the last days, which then leads the world to Armageddon.
በዳንኤል መጽሐፍ ምዕራፍ አሥራ ሁለት ውስጥ የተለየው “በቀኖቹ መጨረሻ” የሚለው ምልክት በ1798 ዓ.ም. ያለውን “የፍጻሜው ዘመን” የሚወክል ሲሆን፣ መንግሥቱም ወደ እርሱ ተመለሰለት። የዳንኤል አራት ምስክርነት እና የትንቢት መንፈስ፣ መንግሥቱ በ“ቀኖቹ መጨረሻ” በተመለሰለት ጊዜ የተለወጠ ሰው እንደነበረ ያስረዳሉ። ከዚያም አራት አስፈላጊ እውነቶችን የሚወክል ትንቢታዊ ምልክት ይሆናል። በ“ሰባት ዘመኖቹ” የመጀመሪያ ግማሽ የወከለው የአረማዊነት ዘንዶ ኃይል እና በ“ሰባት ዘመኖቹ” የኋለኛው ግማሽ የወከለው የአውሬው ኃይል መካከል ያለው ትንቢታዊ ግንኙነት ይሆናል። በ1798 ዓ.ም. እንደ ተመለሰ መንግሥት ሆኖ የእነዚያን ሁለት ኃይላት ምልክት ሆኖ ቆሞ፣ የጢሮስ ጋለሞታ በተረሳችበት ጊዜ፣ ሰባ ምሳሌያዊ ዓመታት የሚነግሥ ሦስተኛውን አጥፊ ኃይል (ሐሰተኛው ነቢይ) ይወክላል። እንደ ባቢሎን ንጉሥ ናቡከደነፆር፣ በመጨረሻዎቹ ቀናት ዘመናዊ ባቢሎን የሚሆኑትን ሦስቱን ኃይላት የሚያገናኝ ትንቢታዊ ግንኙነት ይወክላል፤ ይህም ከዚያ በኋላ ዓለምን ወደ አርማጌዶን ይመራል።
He also represented the birth of the United States as the earth beast, which began in 1798 as a lamb, symbolized by his converted experience. He would simultaneously represent the two horns on the earth beast, which as Republicanism and Protestantism representing the strength of the United States, which was what allowed it to become the most favored nation in the world. Yet at the end of the seventy symbolic years those two horns would then be represented as apostate Republicanism and apostate Protestantism, with both horns divided into two classes. Republicanism’s horn would consist of the Democratic party that openly disregarded the sacred principles of the Constitution, and the Republican party that professed to be the defenders and champions of the Constitution, but in actuality denying the sacred principles of the Constitution, while choosing traditions and customs to supersede the principles within that sacred document.
እርሱ ደግሞ የአሜሪካ አንድነት ልደትን እንደ ምድር አውሬ ይወክል ነበር፤ ይህም በ1798 እንደ በግ የጀመረ ሲሆን፣ በእርሱ የተለወጠ ልምምድ ተምሳሌት ተደርጎ የተወከለ ነበር። በተመሳሳይ ጊዜም በምድር አውሬው ላይ ያሉትን ሁለቱን ቀንዶች ይወክል ነበር፤ እነዚህም እንደ ሪፐብሊካኒዝምና ፕሮቴስታንቲዝም የአሜሪካ አንድነትን ኃይል የሚወክሉ ሲሆኑ፣ ይህም በዓለም ውስጥ ከሁሉ ይበልጥ የተባረከች ሀገር እንድትሆን ያስቻላት ነበር። ነገር ግን በሰባው ምሳሌያዊ ዓመታት መጨረሻ ላይ እነዚያ ሁለት ቀንዶች እንደ ክህደተኛ ሪፐብሊካኒዝምና ክህደተኛ ፕሮቴስታንቲዝም ይወከሉ ነበር፤ ሁለቱም ቀንዶችም ወደ ሁለት ክፍሎች ተከፍለው ነበር። የሪፐብሊካኒዝም ቀንድ በግልጽ የሕገ መንግሥቱን ቅዱሳን መርሆች ችላ በሚል የዴሞክራቲክ ፓርቲ እና ራሳቸውን የሕገ መንግሥቱ ጠባቂዎችና ጠበቃዎች መሆናቸውን በሚናገሩ ነገር ግን በእውነቱ የሕገ መንግሥቱን ቅዱሳን መርሆች በሚክዱ፣ በዚያም ቅዱስ ሰነድ ውስጥ ያሉትን መርሆች እንዲበልጡ ባህሎችንና ልማዶችን በሚመርጡ የሪፐብሊካን ፓርቲ ይተካ ነበር።
The two parties were typified by the Sadducees and Pharisees in the time of Christ. The spirit of the Sadducees and Pharisees would also be manifested in the horn of apostate Protestantism, with one class upholding Sunday worship and the other Sabbath worship. Nebuchadnezzar’s converted condition at the “end of the days,” in 1798, fitly represents the United States, and both horns of the earth beast. All three symbols—the earth beast and its two horns, were destined to change from a lamb unto a dragon.
በክርስቶስ ዘመን እነዚህ ሁለቱ ወገኖች በሰዱቃውያንና በፈሪሳውያን ይወከሉ ነበር። የሰዱቃውያንና የፈሪሳውያን መንፈስ ደግሞ በከሃዲ ፕሮቴስታንቲዝም ቀንድ ውስጥ ይገለጥ ነበር፤ አንዱ ወገን የእሁድ አምልኮን ሲደግፍ፣ ሌላው ደግሞ የሰንበት አምልኮን ይደግፍ ነበር። የናቡከደነፆር በ“ዘመናት መጨረሻ” በ1798 ያለው የተለወጠ ሁኔታ፣ ዩናይትድ ስቴትስን እና የምድር አውሬውን ሁለቱንም ቀንዶች በተገቢው ሁኔታ ይወክላል። ሦስቱም ምልክቶች—የምድር አውሬውና ሁለቱ ቀንዶቹ—ከበግ ወደ ዘንዶ እንዲለወጡ ተወስነው ነበር።
Nebuchadnezzar, at the end of his “seven times,” represented the link which identified his literal kingdom of Babylon as the symbol of modern Babylon in the last days, which is made up of the dragon, the beast and the false prophet. He also represented the three prophetic entities represented by the earth beast with two horns, that changes from a lamb unto a dragon during the seventy symbolic years that the whore of Tyre is forgotten. It is profound that his literal kingdom is the very kingdom that typifies the kingdom that reigns for seventy symbolic years.
ናቡከደነፆር በ«ሰባቱ ዘመኖቹ» መጨረሻ፣ በመጨረሻዎቹ ቀናት ዘመናዊቱ ባቢሎን ምልክት እንደሆነችው፣ ከዘንዶው፣ ከአውሬውና ከሐሰተኛው ነቢይ የተዋቀረችውን የባቢሎን ትክክለኛ መንግሥቱን የሚለይ ግንኙነት ወከለ። እርሱ ደግሞ የጢሮስ ጋለሞታ ለምልክታዊ ሰባ ዓመታት በተረሳችበት ጊዜ፣ ከበግ ወደ ዘንዶ የሚለወጠው ሁለት ቀንዶች ባሉት የምድር አውሬ የተወከሉትን ሶስቱን ትንቢታዊ አካላት ወከለ። ትክክለኛው መንግሥቱ ለምልክታዊ ሰባ ዓመታት የሚነግሠውን መንግሥት የሚያመለክት በትክክል ያ መንግሥት መሆኑ ጥልቅ ትርጉም ያለው ነው።
Nebuchadnezzar’s symbolism of chapter four, is to be laid over the top of chapter one. When that application is made, it brings together the waymarks of Millerite history, and confirms several truths of the Ulai River vision that were unsealed at that time. The foundation and central pillar of the Millerite movement was the question and answer of Daniel chapter eight, and verses thirteen and fourteen. The question was, “How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot?”
የናቡከደነፆር የአራተኛው ምዕራፍ ምሳሌያዊ ትርጉም በአንደኛው ምዕራፍ ላይ ሊደረግ ይገባል። ይህ ተፈጻሚነት ሲደረግ፣ የሚለራዊት ታሪክ የመንገድ ምልክቶችን አንድ ላይ ያመጣል፣ በዚያም ዘመን የተፈቱ የኡላይ ወንዝ ራእይ እውነቶች ብዙዎቹን ያረጋግጣል። የሚለራዊት እንቅስቃሴ መሠረትና ማዕከላዊ ምሰሶ የነበረው በዳንኤል ምዕራፍ ስምንት፣ በቁጥር አሥራ ሦስትና አሥራ አራት ያለው ጥያቄና መልስ ነበር። ጥያቄውም፣ “ስለ ዘወትር መሥዋዕቱ፣ ስለ ማጥፊያውም መተላለፍ፣ መቅደሱንና ሠራዊቱንም እንዲረገጡ ለመስጠት ራእዩ እስከ መቼ ነው?” ነበር።
Of the hundreds, if not thousands of added words in the Bible, it is only the added word “sacrifice” that inspiration identifies as not belonging to the text. When the word is properly removed it clearly identifies that “the daily and the transgression” are two distinct desolating powers. Sister White specifically identifies the word “sacrifice” was added by human wisdom and does not apply to the text, and in the same passage she also identifies that the Millerites were correct in identifying “the daily” as paganism. The grammatical terms within the question of verse thirteen, were carefully identified by Christ through the writings of Sister White, and when governed by the texts and the added inspired instructions, the question is, “How long shall be the vision concerning the two desolating powers of paganism and papalism, that were to trample down both the sanctuary and God’s people?”
በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ከተጨመሩት ቃላት መቶዎች እንዲሁም ሺሆች መካከል እንኳ፣ መንፈሳዊ መነሣሣት ከጽሑፉ ውስጥ እንደማይገባ የሚለየው የተጨመረው “መሥዋዕት” የሚለው ቃል ብቻ ነው። ይህ ቃል በትክክል ሲወገድ፣ “የዘወትሩ እና መተላለፉ” ሁለት የተለዩ አጥፊ ኃይሎች እንደሆኑ ግልጽ ያደርጋል። ሲስተር ዋይት በተለይ የ“መሥዋዕት” የሚለው ቃል በሰው ጥበብ እንደተጨመረ እና በጽሑፉ ላይ እንደማይፈጸም ትገልጻለች፤ በዚያው ክፍልም ሚለራውያን “የዘወትሩን” እንደ አረማዊነት በመለየታቸው ትክክል እንደነበሩ ትገልጻለች። በአሥራ ሦስተኛው ቁጥር ያለው የጥያቄው ሰዋሰዋዊ አገላለጽ ክርስቶስ በሲስተር ዋይት ጽሑፎች አማካይነት በጥንቃቄ ለይቶ አሳይቷል፤ እናም በጽሑፎቹና በተጨመሩት መነሣሣት የተሞሉ መመሪያዎች ሲመራ፣ ጥያቄው፣ “መቼ ድረስ ነው ራእዩ ስለ ሁለቱ አጥፊ ኃይሎች፣ ማለትም አረማዊነትና ጳጳሳዊነት፣ መቅደሱንና የእግዚአብሔርን ሕዝብ ሁለቱንም ይረግጡ ዘንድ ስለሚሆን?” የሚል ነው።
Therefore, when Nebuchadnezzar is located at the “time of the end,” in 1798, he is representing a converted man and therefore represents the “wise” that would understand the central pillar and foundation of Adventism. His conversion identifies the “wise” that understand the “increase of knowledge” which was unsealed at that time, but his own prophetic symbolism directly illustrates the history that is the subject of the question of, “how long would be the vision of the desolating power of paganism and papalism which would trample down God’s people (the host), and God’s sanctuary?” As a symbol of a “wise virgin” who understands the “increase of knowledge,” he represents William Miller, for Miller is the symbol of those who were “wise” in the history that began at the “time of the end,” in 1798.
ስለዚህ ናቡከደነፆር በ1798 በ“መጨረሻው ዘመን” ውስጥ ሲቀመጥ፣ የተለወጠ ሰውን ይወክላል፤ ስለዚህም የአድቬንቲዝምን መካከለኛ ምሰሶና መሠረት የሚያስተውሉትን “ጠቢባን” ይወክላል። መለወጡ በዚያ ጊዜ የተፈታውን “የእውቀት መጨመር” የሚያስተውሉትን “ጠቢባን” ያመለክታል፤ ነገር ግን የራሱ ትንቢታዊ ምሳሌነት በቀጥታ የሚያሳየው፣ “የአረማዊነትና የጵጵስና አጥፊ ኃይል የእግዚአብሔርን ሕዝብ (ሠራዊቱን) እና የእግዚአብሔርን መቅደስ እስከ መቼ ድረስ ይረግጣል?” የሚለው ራእይ ጥያቄ የሚመለከተውን ታሪክ ነው። “የእውቀት መጨመርን” የሚያስተውል “ጠቢብ ድንግል” ምልክት እንደሆነ፣ እርሱ ዊልያም ሚለርን ይወክላል፤ ምክንያቱም ሚለር በ1798 በ“መጨረሻው ዘመን” የተጀመረው ታሪክ ውስጥ “ጠቢባን” የነበሩትን ሰዎች ምልክት ነው።
Nebuchadnezzar is a symbol of the waymark of the “time of the end,” and when laid over chapter one, he also represents the arrival of the first angel at that time, because in chapter four, the “hour” in which Daniel provides Nebuchadnezzar with the warning message, marks when the first angel arrived, and that was 1798. The “hour” when Nebuchadnezzar’s judgment arrived, represented the “hour” of the beginning of God’s investigative judgment on October 22, 1844. The waymarks produced by the symbolism of Nebuchadnezzar in chapter four, are 723 BC, 538, 1798 (the time of the end) and October 22, 1844.
ናቡከደነፆር የ“ፍጻሜ ዘመን” መለያ ምልክት ምሳሌ ነው፤ እና በምዕራፍ አንድ ላይ በሚደረገው ተደራራቢ ግንኙነት ሲታይ፣ በዚያ ዘመን የመጀመሪያው መልአክ መምጣትን ደግሞ ይወክላል፤ ምክንያቱም በምዕራፍ አራት ውስጥ ዳንኤል ለናቡከደነፆር የማስጠንቀቂያውን መልእክት የሚሰጥበት “ሰዓት”፣ የመጀመሪያው መልአክ የደረሰበትን ጊዜ ያመለክታል፣ እርሱም 1798 ነበር። የናቡከደነፆር ፍርድ የደረሰበት “ሰዓት”፣ በእግዚአብሔር የምርመራ ፍርድ መጀመሪያ በጥቅምት 22 ቀን 1844 የጀመረውን “ሰዓት” ይወክላል። በምዕራፍ አራት ውስጥ ካለው የናቡከደነፆር ምሳሌያዊነት የሚመነጩት መለያ ምልክቶች 723 ዓ.ዓ.በ., 538, 1798 (የፍጻሜ ዘመን) እና ጥቅምት 22 ቀን 1844 ናቸው።
The waymarks of Millerite history in Daniel chapter one, begin with Jehoiakim, who is a symbol of the empowerment of the first message which had arrived at the “time of the end,” in 1798. The empowerment of the first message, represented by Jehoiakim, marks August 11, 1840. The conquering of Jehoiakim begins the seventy years of Babylon’s reign, that ends with the decree of Cyrus. Chapter one of Daniel identifies a three-step testing process, represented as a dietary test, followed by a visual test that concludes with a litmus test. Those three tests represent August 11, 1840, when the mighty angel that was no less a personage than Jesus Christ, came down out of heaven with a little book that God’s people were then to “eat”, just as Daniel and the three worthies chose to eat the diet of pulse, rather than the diet of Babylon.
በዳንኤል መጽሐፍ ምዕራፍ አንድ ውስጥ የሚገኙት የሚለራውያን ታሪክ ምልክቶች በ1798 “በመጨረሻው ዘመን” የደረሰውን የመጀመሪያውን መልእክት መጠናከር የሚወክል ምልክት በሆነው በዮአቄም ይጀምራሉ። በዮአቄም የተወከለው የመጀመሪያው መልእክት መጠናከር ነሐሴ 11 ቀን 1840ን ያመለክታል። የዮአቄም መሸነፍ በቂሮስ አዋጅ የሚያበቃውን የባቢሎን ግዛት ሰባ ዓመታት ይጀምራል። የዳንኤል ምዕራፍ አንድ በምግብ ፈተና የተወከለ ባለሦስት ደረጃ የፈተና ሂደትን ይለያል፤ ከዚያም በመጨረሻ በሊትመስ ፈተና የሚጠናቀቅ የእይታ ፈተና ይከተላል። እነዚህ ሦስቱ ፈተናዎች ነሐሴ 11 ቀን 1840ን ይወክላሉ፤ በዚያ ጊዜ ከሰማይ የወረደው፣ ከኢየሱስ ክርስቶስ ያነሰ ማንነት ያልነበረው ኃያል መልአክ፣ በዚያን ጊዜ የእግዚአብሔር ሕዝብ “ሊበላው” የሚገባቸውን ትንሽ መጽሐፍ ይዞ መጣ፤ ዳንኤልና ሦስቱ ታማኞች ከባቢሎን ምግብ ይልቅ የጥራጥሬ ምግብ መብላትን እንደ መረጡት ሁሉ።
The second test of that process represented the manifestation of the Protestant churches’ rejection of Miller’s message (the first angel’s message), when a distinction could then be seen between the Millerite movement, and the Protestant churches that then began their prophetic role as apostate Protestantism. The distinction between those two classes was as marked as was Daniel and the three worthies’ flesh appearing fairer and fatter for eating the heavenly food, instead of the Babylonian diet. That distinction was marked at the end of the biblical year of 1843 (April 19, 1844), when the tarrying time of the parable of the ten virgins arrived.
የዚያ ሂደት ሁለተኛው ፈተና፣ በዚያን ጊዜ በሚለራዊት እንቅስቃሴና ከዚያ በኋላ እንደ ክህደተኛ ፕሮቴስታንትነት የትንቢታዊ ሚናቸውን መፈጸም በጀመሩት ፕሮቴስታንት ቤተ ክርስቲያናት መካከል ልዩነት እንዲታይ በሆነበት ጊዜ፣ ፕሮቴስታንት ቤተ ክርስቲያናት የሚለርን መልእክት (የመጀመሪያው መልአክ መልእክት) መቃወማቸው መገለጡን ይወክል ነበር። በእነዚያ ሁለት ወገኖች መካከል ያለው ልዩነት፣ ዳንኤልና ሦስቱ ጀግኖች ከባቢሎን ምግብ ፋንታ ሰማያዊውን ምግብ ስለ በሉ ሥጋቸው ከሌሎች ይልቅ የተዋበና የወፈረ ሆኖ እንደ ታየ ሁሉ ግልጽ ነበር። ይህ ልዩነት የተገለጠው በ1843 የመጽሐፍ ቅዱስ ዓመት መጨረሻ (ኤፕሪል 19, 1844) ላይ፣ የአሥሩ ደናግል ምሳሌ የመዘግየት ጊዜ በደረሰ ጊዜ ነበር።
The third test, which was the litmus test, represented October 22, 1844 when, after three years, the “hour” came when Nebuchadnezzar himself judged and pronounced Daniel and the three worthies “ten times” better than the Babylonian wise men. Placing Daniel chapter four, over chapter one, produces the waymarks of Millerite history beginning with the “time of the end” in 1798; the empowerment of the first angel’s message on August 11, 1840; the first disappointment on April 19, 1844; and the great disappointment of October 22, 1844.
ሦስተኛው ፈተና፣ የመለያ ፈተና የነበረው፣ ከሦስት ዓመት በኋላ “ሰዓቱ” በደረሰ ጊዜ ናቡከደነፆር ራሱ ዳንኤልንና ሦስቱን ብርቱ ሰዎች “ከባቢሎን ጠቢባን አሥር እጥፍ” የሚሻሉ መሆናቸውን ፈርዶ በቃል የገለጠበትን የ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 ይወክላል። የዳንኤል መጽሐፍ ምዕራፍ አራትን በምዕራፍ አንድ ላይ በማስቀመጥ፣ በ1798 “የፍጻሜ ዘመን” በሚለው የሚጀምረው የሚለራውያን ታሪክ የመንገድ ምልክቶች፣ በ1840 ኦገስት 11 የመጀመሪያው መልአክ መልእክት መበርታቱ፣ በ1844 ኤፕሪል 19 የመጀመሪያው ቅር መሰኘት፣ እና የ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 ታላቁ ቅር መሰኘት ይገኛሉ።
Beyond identifying the specific waymarks of Millerite history, the two chapters, when brought together “line upon line,” illustrate the message of the first angel, identify the two desolating powers that are the subject of the foundational doctrine of the twenty-three hundred days, and also the three-step testing process of Daniel twelve which always occurs when the book of Daniel is unsealed.
የሚለር እንቅስቃሴ ታሪክ ልዩ የሆኑትን የመንገድ ምልክቶች ከመለየት በላይ፣ እነዚህ ሁለቱ ምዕራፎች “መስመር በመስመር” በአንድነት ሲቀርቡ፣ የመጀመሪያውን መልአክ መልእክት ያሳያሉ፣ የሁለት ሺህ ሦስት መቶ ቀናት መሠረታዊ ትምህርት ርዕስ የሆኑትን ሁለቱን አጥፊ ኃይሎች ይለያሉ፣ እንዲሁም የዳንኤል አሥራ ሁለት መጽሐፍ በሚፈታበት ጊዜ ሁልጊዜ የሚከሰተውን ባለሦስት ደረጃ የፈተና ሂደት ደግሞ ያሳያሉ።
They also identify that Nebuchadnezzar, as the symbol of the wise in 1798, in conjunction with his second dream in chapter four, represents William Miller, whose movement was to become the true Protestant horn. The work of William Miller, that represents the foundational truths of Adventism, are represented upon Habakkuk’s two tables, and God directed in the production of both those sacred tables.
እነርሱ ደግሞ ናቡከደነፆር፣ በ1798 ዓ.ም. የጥበበኞች ምልክት ሆኖ፣ ከሁለተኛው ሕልሙ ጋር በአራተኛው ምዕራፍ ውስጥ በመጣመር፣ እውነተኛው ፕሮቴስታንት ቀንድ ሊሆን የነበረውን ዊልያም ሚለርን እንደሚወክል ያመለክታሉ። የዊልያም ሚለር ሥራ፣ የአድቬንቲዝምን መሠረታዊ እውነቶች የሚወክል ይህ ሥራ፣ በዕንባቆም ሁለቱ ሰንጠረዦች ላይ ተወክሏል፤ እግዚአብሔርም እነዚያን ሁለቱን ቅዱሳን ሰንጠረዦች በማዘጋጀት ውስጥ መሪ ሆኖ ነበር።
There were several prophetic truths that Miller did not see correctly because his vantage point of prophetic history disallowed him from recognizing that there are three desolating powers; not only paganism (the dragon), papalism (the beast), but also apostate Protestantism (the false prophet). In God’s providence those prophetic understandings of Miller, that were limited by his vantage point in history, were not represented upon the two sacred tables of Habakkuk.
ሚለር በትክክል ያላየው በርካታ ትንቢታዊ እውነቶች ነበሩ፤ ምክንያቱም በትንቢታዊ ታሪክ ውስጥ ያለው የአመለካከት አቋሙ ሦስት አጥፊ ኃይሎች እንዳሉ እንዲያውቅ አልፈቀደለትም፤ እነርሱም ጣዖት አምልኮ (ዘንዶው) ብቻ ሳይሆን፣ የጳጳሳዊ ሥርዓት (አውሬው) እንዲሁም ከእምነት የወደቀ ፕሮቴስታንትነት (ሐሰተኛው ነቢይ) ናቸው። በእግዚአብሔር መለኮታዊ አስተዳደር፣ እነዚያ በታሪክ ውስጥ ባለው የአመለካከት አቋሙ የተገደቡ የሚለር ትንቢታዊ ግንዛቤዎች፣ በዕንባቆም ሁለቱ ቅዱሳን ሰሌዳዎች ላይ አልተወከሉም።
Nebuchadnezzar’s second dream in chapter four of Daniel, represents William Miller’s second dream. Both dreams address the “seven times,” and Miller’s dream identifies the rejection of his work that began in 1863, and escalates until the Midnight Cry. Both dreams end with a kingdom restored after a period of scattering. For this reason, we will consider Miller’s second dream, before we consider directly the vision of the Ulai River that was unsealed in 1798.
የነቢዩ ዳንኤል መጽሐፍ አራተኛ ምዕራፍ ውስጥ ያለው የናቡከደነፆር ሁለተኛ ሕልም፣ የዊልያም ሚለርን ሁለተኛ ሕልም ይወክላል። ሁለቱም ሕልሞች “ሰባት ዘመኖችን” ይመለከታሉ፤ እና የሚለር ሕልም በ1863 የጀመረውን የሥራውን ውድቅ መደረግ ይለይታል፣ ይህም እስከ እኩለ ሌሊት ጩኸት ድረስ እየተባባሰ ይሄዳል። ሁለቱም ሕልሞች ከመበተን ዘመን በኋላ በተመለሰ መንግሥት ይደመደማሉ። በዚህ ምክንያት፣ በ1798 የተፈታችውን የኡላይ ወንዝ ራእይ በቀጥታ ከመመልከታችን በፊት፣ የሚለርን ሁለተኛ ሕልም እንመለከታለን።
“I dreamed that God, by an unseen hand, sent me a curiously wrought casket about ten inches long by six square, made of ebony and pearls curiously inlaid. To the casket there was a key attached. I immediately took the key and opened the casket, when, to my wonder and surprise, I found it filled with all sorts and sizes of jewels, diamonds, precious stones, and gold and silver coin of every dimension and value, beautifully arranged in their several places in the casket; and thus arranged they reflected a light and glory equaled only to the sun.
“እግዚአብሔር በማይታይ እጅ በአስደናቂ ጥበብ የተሠራ ሣጥን እንደላከልኝ ሕልም አየሁ፤ ርዝመቱ ወደ አሥር ኢንች የሚጠጋ፣ ወርዱም ስድስት ኢንች ካሬ የሆነ፣ ከኤቦኒ እና ከዕንቍ በአስገራሚ ጥልፍ የተጌጠ ነበር። ለዚያም ሣጥን ቁልፍ ተያይዞ ነበር። ወዲያውኑም ቁልፉን ወስጄ ሣጥኑን ከፈትሁ፤ በዚያን ጊዜም፣ ለድንቄና ለመደነቄ፣ በውስጡ የተለያዩ ዓይነትና መጠን ያላቸው ዕንቍዎች፣ አልማዞች፣ ውድ ድንጋዮች፣ እንዲሁም የልዩ ልዩ መጠንና ዋጋ ያላቸው የወርቅና የብር ሳንቲሞች ሞልቶበት አገኘሁት፤ እነዚህም በሣጥኑ ውስጥ በየቦታቸው በሚያምር ሁኔታ ተደርድረው ነበር፤ እንዲሁ ተደርድረውም ከፀሐይ ብቻ በሚተካከል ብርሃንና ክብር ያንጸባርቁ ነበር።”
“I thought it was not my duty to enjoy this wonderful sight alone, although my heart was overjoyed at the brilliancy, beauty, and value of its contents. I therefore placed it on a center table in my room and gave out word that all who had a desire might come and see the most glorious and brilliant sight ever seen by man in this life.
እንደዚህ ያለ ድንቅ ትዕይንት እኔ ብቻዬን እየተደሰትሁበት መቀመጥ ግዴታዬ እንዳልሆነ አሰብሁ፤ ምንም እንኳ ልቤ በውስጡ ባለው ብሩህነት፣ ውበትና ዋጋ እጅግ ተደስቶ ነበር። ስለዚህ በክፍሌ ውስጥ ባለው መካከለኛ ጠረጴዛ ላይ አኖርሁት፤ ፍላጎት ያላቸው ሁሉ መጥተው በዚህ ሕይወት ሰው ካየው ሁሉ ይልቅ ክቡርና እጅግ ብሩህ የሆነውን ትዕይንት እንዲያዩ አስታወቅሁ።
“The people began to come in, at first few in number, but increasing to a crowd. When they first looked into the casket, they would wonder and shout for joy. But when the spectators increased, everyone would begin to trouble the jewels, taking them out of the casket and scattering them on the table. I began to think that the owner would require the casket and the jewels again at my hand; and if I suffered them to be scattered, I could never place them in their places in the casket again as before; and felt I should never be able to meet the accountability, for it would be immense. I then began to plead with the people not to handle them, nor to take them out of the casket; but the more I pleaded, the more they scattered; and now they seemed to scatter them all over the room, on the floor and on every piece of furniture in the room.
“ሕዝቡ መግባት ጀመረ፤ በመጀመሪያ በጥቂት ቁጥር ነበሩ፣ ነገር ግን እየበዙ ወደ ብዙ ሰዎች ሕዝብ ተለወጡ። መጀመሪያ በሣጥኑ ውስጥ በተመለከቱ ጊዜ ይደነቁና በደስታ ይጮኹ ነበር። ነገር ግን ተመልካቾቹ በበዙ ጊዜ፣ እያንዳንዱ ሰው ዕንቁዎቹን መነካካት ጀመረ፤ ከሣጥኑም እያወጡአቸው በጠረጴዛው ላይ ይበትኗቸው ነበር። ባለቤቱ ሣጥኑንና ዕንቁዎቹን እንደገና ከእጄ እንዲፈልግ ማሰብ ጀመርሁ፤ እነርሱም እንዲበተኑ ብፈቅድ፣ ከዚህ በፊት እንደነበረው እንደገና በሣጥኑ ውስጥ በቦታቸው ላይ ፈጽሞ ልመልሳቸው እንደማልችል አሰብሁ፤ የሚጠየቀውንም ኃላፊነት ፈጽሞ ልወጣ እንደማልችል ተሰማኝ፥ ምክንያቱም እጅግ ከባድ ይሆን ነበርና። ከዚያም ሕዝቡን እንዳይነካካቸውና ከሣጥኑም እንዳያወጣቸው መለመን ጀመርሁ፤ ነገር ግን እኔ በመለመኔ መጠን እነርሱ ይበልጥ ይበትኗቸው ነበር፤ አሁንም በክፍሉ ሁሉ፣ በወለሉ ላይ እና በክፍሉ ውስጥ ባለ እያንዳንዱ ዕቃ ላይ ሁሉ የበተኗቸው ይመስሉ ነበር።”
“I then saw that among the genuine jewels and coin they had scattered an innumerable quantity of spurious jewels and counterfeit coin. I was highly incensed at their base conduct and ingratitude, and reproved and reproached them for it; but the more I reproved, the more they scattered the spurious jewels and false coin among the genuine.
ከዚያም በእውነተኛዎቹ እንቁዎችና ሳንቲሞች መካከል ስፍር የሌለው የሐሰት እንቁዎችና የሐሰት ሳንቲሞች እንደበተኑ አየሁ። በክፉ ምግባራቸውና በውለታ ቢስነታቸው እጅግ ተቆጥቼ ስለዚህ ገሠጽኋቸውና ወቀስኳቸው፤ ነገር ግን እኔ የበለጠ በገሠጽኋቸው መጠን፣ እነርሱም የሐሰት እንቁዎችንና የሐሰት ሳንቲሞችን በእውነተኛዎቹ መካከል የበለጠ ይበትኑ ነበር።
“I then became vexed in my physical soul and began to use physical force to push them out of the room; but while I was pushing out one, three more would enter and bring in dirt and shavings and sand and all manner of rubbish, until they covered every one of the true jewels, diamonds, and coins, which were all excluded from sight. They also tore in pieces my casket and scattered it among the rubbish. I thought no man regarded my sorrow or my anger. I became wholly discouraged and disheartened, and sat down and wept.
“ከዚያም በሥጋዊ ነፍሴ ተበሳጨሁ፥ እነርሱንም ከክፍሉ ለማስወጣት ሥጋዊ ኃይል መጠቀም ጀመርሁ፤ ነገር ግን አንዱን ሳስወጣ፥ ሦስት ሌሎች ይገቡ ነበር፥ ትቢያና ቁርጥራጮችን እንዲሁም አሸዋን እና የተለያየ ዓይነት ቆሻሻ ያስገቡ ነበር፤ እስኪ እውነተኞቹን ጌጦችና አልማዞችን እንዲሁም ሳንቲሞችን ሁሉ እስኪሸፍኑ ድረስ፥ እነዚህም ከዓይን እንዲሰወሩ ሆኑ። ደግሞም ሣጥኔን ቀድደው በቆሻሻው መካከል በተኑት። በኀዘኔ ወይም በቁጣዬ ላይ ማንም እንዳልተመለከተ መሰለኝ። ፈጽሞ ተስፋ ቆርጬና ልቤም ተሰብሮ ተቀመጥሁና አለቀስሁ።
“While I was thus weeping and mourning for my great loss and accountability, I remembered God, and earnestly prayed that He would send me help. Immediately the door opened, and a man entered the room, when the people all left it; and he, having a dirt brush in his hand, opened the windows, and began to brush the dirt and rubbish from the room.
«በዚህም ሁኔታ ስለ ታላቅ ኪሳራዬና ስለ ተጠያቂነቴ እያለቀስሁና እያዘንሁ ሳለሁ፣ እግዚአብሔርን አስታወስሁ፤ እርሱም እርዳታ እንዲልክልኝ አጥብቄ ጸለይሁ። ወዲያውኑ በሩ ተከፈተ፥ አንድ ሰውም ወደ ክፍሉ ገባ፤ በዚያን ጊዜም ሕዝቡ ሁሉ ከእርሱ ወጡ፤ እርሱም በእጁ የአቧራ መጥረጊያ ይዞ መስኮቶቹን ከፈተ፥ ከክፍሉም ውስጥ አቧራውንና ቆሻሻውን መጥረግ ጀመረ።»
“I cried to him to forbear, for there were some precious jewels scattered among the rubbish.
እኔም በፍርስራሹ መካከል የተበተኑ አንዳንድ ክቡር ጌጦች ስለነበሩ፣ ይታገሥ ዘንድ ወደ እርሱ ጮኽሁ።
“He told me to ‘fear not,’ for he would ‘take care of them.’
እርሱ እንደ “ይጠብቃቸዋል” ስለሆነ እኔም “አትፍራ” ብሎ ነገረኝ።
“Then, while he brushed the dirt and rubbish, false jewels and counterfeit coin, all rose and went out of the window like a cloud, and the wind carried them away. In the bustle I closed my eyes for a moment; when I opened them, the rubbish was all gone. The precious jewels, the diamonds, the gold and silver coins, lay scattered in profusion all over the room.
“ከዚያም አፈሩንና ቆሻሻውን፣ ሐሰተኛ ጌጣጌጦችንና አስመሳይ ሳንቲሞችን ሲጠርግ፣ እነዚያ ሁሉ እንደ ደመና ተነሥተው በመስኮቱ ወጡ፥ ነፋሱም ወስዶ ጣላቸው። በዚያ ውጥረት መካከል ዓይኖቼን ለአፍታ ጨፈንሁ፤ በከፈትኋቸውም ጊዜ ቆሻሻው ሁሉ ጠፍቶ ነበር። ውድ ጌጣጌጦቹ፣ አልማዞቹ፣ የወርቅና የብር ሳንቲሞቹ በክፍሉ ሁሉ ላይ በብዛት ተበትነው ነበር።”
“He then placed on the table a casket, much larger and more beautiful than the former, and gathered up the jewels, the diamonds, the coins, by the handful, and cast them into the casket, till not one was left, although some of the diamonds were not bigger than the point of a pin.
“ከዚያም ከቀደመው ይልቅ እጅግ የበለጠ ትልቅና የሚያምር ሣጥን በጠረጴዛው ላይ አኖረ፤ ጌጣጌጦቹንና አልማዞቹን ሳንቲሞቹንም በእፍኙ እያጠራቀመ በሣጥኑ ውስጥ ጣላቸው፤ ከአልማዞቹም አንዳንዶቹ ከፒን ጫፍ የማይበልጡ ቢሆኑም እንኳ፣ አንድ እንኳ ሳይቀር እስኪሆን ድረስ።”
“He then called upon me to ‘come and see.’
«ከዚያም ‘መጥተህ እይ’ ብሎ ጠራኝ።»
“I looked into the casket, but my eyes were dazzled with the sight. They shone with ten times their former glory. I thought they had been scoured in the sand by the feet of those wicked persons who had scattered and trod them in the dust. They were arranged in beautiful order in the casket, everyone in its place, without any visible pains of the man who cast them in. I shouted with very joy, and that shout awoke me.” Early Writings, 81–83.
«ወደ ሣጥኑ ውስጥ ተመለከትሁ፤ ነገር ግን ዓይኖቼ በዚያ እይታ ተደነቁ። ከቀድሞ ክብራቸው አሥር እጥፍ ይበሩ ነበር። እነዚያ እኩያን ሰዎች በበታተኑአቸውና በአፈር ውስጥ በረገጡአቸው ጊዜ በእግሮቻቸው በአሸዋ ውስጥ እንደ ተቀጠቀጡ መስሎኝ ነበር። በሣጥኑም ውስጥ እጅግ በሚያምር ሥርዓት ተደርድረው ነበር፤ እያንዳንዱ በራሱ ስፍራ ነበረ፥ ወደ ውስጥ የጣላቸው ሰው ያደረገው ጥረት ምንም እንኳ እንዳይታይ። ከደስታ ብዛት የተነሣ ጮኽሁ፤ ያም ጩኸት አስነቃኝ።» Early Writings, 81–83.
We will address Miller’s dream in the next article.
በሚቀጥለው ጽሑፍ የሚለርን ሕልም እንመለከታለን።
The following is an introduction of William Miller’s second dream, written by James White when he published Miller’s dream in the Advent Herald.
የሚከተለው በዊልያም ሚለር ሁለተኛ ሕልም ላይ የቀረበ መግቢያ ነው፤ ጄምስ ዋይትም የሚለርን ሕልም በAdvent Herald ሲያሳትም ይህን ጻፈ።
“The following dream was published in the Advent Herald, more than two years since. I then saw that it clearly marked out our past Second Advent experience, and that God gave the dream for the benefit of the scattered flock.
“የሚቀጥለው ሕልም ከሁለት ዓመታት በላይ በፊት በAdvent Herald ታትሞ ነበር። እኔም በዚያን ጊዜ ያ ሕልም ከዚህ በፊት ያለንን የሁለተኛው ምጽአት ልምምድ በግልጽ እንደሚያመለክት አየሁ፤ እግዚአብሔርም ያን ሕልም ለተበተነው መንጋ ጥቅም እንዲሆን እንደሰጠ አየሁ።”
“Among the signs of the near approach of the great and the terrible day of the Lord, God has placed dreams. See Joel 2:28–31; Acts 2:17–20. Dreams may come in three ways; first, ‘through the multitude of business.’ See Ecclesiastics 5:3. Second, those who are under the foul spirit and deception of Satan, may have dreams through his influence. See Deuteronomy 8:1–5; Jeremiah 23:25–28; 27:9; 29:8; Zechariah 10:2; Jude 8. And third, God has always taught, and still teaches his people more or less by dreams, which come through the agency of angels and the Holy Spirit. Those who stand in the clear light of truth will know when God gives them a dream; and such will not be deceived and led astray by false dreams.
“ከጌታ ታላቅና አስፈሪ ቀን በቅርብ መቅረቡን ከሚያመለክቱ ምልክቶች መካከል እግዚአብሔር ሕልሞችን አኑሮአል። ኢዮኤል 2፥28–31፤ ሐዋርያት ሥራ 2፥17–20ን ይመልከቱ። ሕልሞች በሦስት መንገዶች ሊመጡ ይችላሉ፤ አንደኛ፣ ‘ከሥራ ብዛት የተነሣ።’ መክብብ 5፥3ን ይመልከቱ። ሁለተኛ፣ ከሰይጣን ርኩስ መንፈስና ማታለያ በታች ያሉ ሰዎች በእርሱ ተጽእኖ ሕልሞችን ሊያዩ ይችላሉ። ዘዳግም 8፥1–5፤ ኤርምያስ 23፥25–28፤ 27፥9፤ 29፥8፤ ዘካርያስ 10፥2፤ ይሁዳ 8ን ይመልከቱ። ሦስተኛም፣ እግዚአብሔር ሁልጊዜ ሕዝቡን በሕልሞች ያስተምር ነበር፣ አሁንም ቢሆን በመላእክትና በመንፈስ ቅዱስ አገልግሎት በሚመጡ ሕልሞች በተወሰነ መጠን ያስተምራል። በእውነት ግልጽ ብርሃን ውስጥ የሚቆሙ ሰዎች እግዚአብሔር ሕልም በሚሰጣቸው ጊዜ ያውቃሉ፤ እንዲሁ ያሉትም በሐሰተኛ ሕልሞች አይታለሉም ወይም አይስቱም።”
“‘And he said, Hear now my words; if there be a prophet among you, I the Lord will make myself known unto him in a vision, and will speak unto him in a dream.’ Numbers 12:6. Said Jacob, ‘The angel of the Lord spake unto me in a dream.’ Genesis 31:2. ‘And God came to Laban the Syrian in a dream by night.’ Genesis 31:24. Read the dreams of Joseph, [Genesis 37:5–9], and then the interesting story of their fulfilment in Egypt. ‘In Gibeon the Lord appeared to Solomon in a dream by night.’ 1 Kings 3:5. The great important image of the second chapter of Daniel was given in a dream, also the four beasts, etc. of the seventh chapter. When Herod sought to destroy the infant Saviour Joseph was warned in a dream to flee into Egypt. Matthew 2:13.
“‘እርሱም እንዲህ አለ፤ አሁን ቃሌን ስሙ፤ በመካከላችሁ ነቢይ ቢኖር፥ እኔ እግዚአብሔር ራሴን በራእይ እገልጥለታለሁ፥ በሕልምም እናገረዋለሁ።’ ዘኍልቍ 12፥6። ያዕቆብም እንዲህ አለ፤ ‘የእግዚአብሔር መልአክ በሕልም ተናገረኝ።’ ዘፍጥረት 31፥2። ‘እግዚአብሔርም ሌሊት በሕልም ወደ ሶርያዊው ላባን መጣ።’ ዘፍጥረት 31፥24። የዮሴፍን ሕልሞች [ዘፍጥረት 37፥5–9] አንብቡ፥ ከዚያም በግብፅ ውስጥ የመፈጸማቸውን አስደናቂ ታሪክ ያንብቡ። ‘በገባዖን እግዚአብሔር በሌሊት በሕልም ለሰሎሞን ታየው።’ 1 ነገሥት 3፥5። በዳንኤል ምዕራፍ 2 ያለው ታላቁ እና እጅግ አስፈላጊው ምስል በሕልም ተሰጠ፥ እንዲሁም የምዕራፍ 7 አራቱ አውሬዎች፥ ወዘተ። ሄሮድስ ሕፃኑን አዳኝ ሊያጠፋ በፈለገ ጊዜ ዮሴፍ ወደ ግብፅ እንዲሸሽ በሕልም ተጠንቅቆ ነበር። ማቴዎስ 2፥13።”
“‘And it shall come to pass in the LAST DAYS, saith God, I will pour out of my Spirit upon all flesh: and your sons and your daughters shall prophesy, and your young men shall see visions, and your old men shall dream dreams.’ Acts 2:17.
“‘በኋለኛው ዘመንም እንዲህ ይሆናል፥ እግዚአብሔር ይላል፤ ከመንፈሴ በሥጋ ሁሉ ላይ አፈስሳለሁ፤ ወንዶች ልጆቻችሁና ሴቶች ልጆቻችሁም ትንቢት ይናገራሉ፥ ጎበዞቻችሁም ራእይ ያያሉ፥ ሽማግሌዎቻችሁም ሕልም ያልማሉ።’ ሐዋርያት ሥራ 2፥17።
“The gift of prophecy, by dreams and visions, is here the fruit of the Holy Spirit, and in the last days is to be manifested sufficiently to constitute a sign. It is one of the gifts of the gospel church.
“የትንቢት ስጦታ፣ በሕልምና በራእይ፣ እዚህ የመንፈስ ቅዱስ ፍሬ ነው፤ በመጨረሻውም ዘመን ምልክት ለመሆን በበቂ መጠን ሊገለጥ ይገባዋል። ይህም ከወንጌላዊቱ ቤተ ክርስቲያን ስጦታዎች አንዱ ነው።”
“‘And he gave some apostles; and some PROPHETS; and some evangelists; and some pastors and teachers; For the perfecting of the saints, for the work of the ministry, for the edifying of the body of Christ.’ Ephesians 4:11–12.
“እርሱም አንዳንዶችን ሐዋርያት፣ አንዳንዶችንም ነቢያት፣ አንዳንዶችንም ወንጌላውያን፣ አንዳንዶችንም እረኞችና አስተማሪዎች አድርጎ ሰጠ፤ ይህም ለቅዱሳን ፍጹም መዘጋጀት፣ ለአገልግሎት ሥራ፣ ለክርስቶስም አካል ማነጽ ነው።” ኤፌሶን 4፥11–12።
“‘And God hath set some in the church, first apostles, secondarily PROPHETS,’ etc. 1 Corinthians 12:28. ‘Despise not PROPHESYINGS.’ 1 Thessalonians 5:20. See also Acts 13:1; 21:9; Romans 7:6; 1 Corinthians 14:1, 24, 39. Prophets or prophesyings are for the edification of the church of Christ; and there is no evidence that can be produced from the word of God, that they were to cease before evangelists, pastors and teachers were to cease. But says the objector, ‘There has been so many false visions and dreams that I cannot have confidence in anything of the kind.’ It is true that Satan has his counterfeit. He always had false prophets, and certainly we may expect them now in this his last hour of deception and triumph. Those who reject such special revelations because the counterfeit exists, may with equal propriety go a little farther and deny that God ever revealed himself to man in a dream or a vision, for the counterfeit always existed.
“‘እግዚአብሔርም በቤተ ክርስቲያን አንዳንዶችን አቆመ፤ በፊት ሐዋርያትን፥ ሁለተኛም ነቢያትን፥’ ወዘተ። 1 ቆሮንቶስ 12:28። ‘ትንቢቶችን አታቃልሉ።’ 1 ተሰሎንቄ 5:20። ደግሞም የሐዋርያት ሥራ 13:1፤ 21:9፤ ሮሜ 7:6፤ 1 ቆሮንቶስ 14:1, 24, 39 ይመልከቱ። ነቢያት ወይም ትንቢቶች ለክርስቶስ ቤተ ክርስቲያን ማነጽ ናቸው፤ ከወንጌላውያንና ከእረኞች እንዲሁም ከመምህራን አገልግሎት በፊት እንዲቋረጡ ከእግዚአብሔር ቃል የሚቀርብ ማስረጃ ምንም የለም። ነገር ግን ተቃዋሚው እንዲህ ይላል፤ ‘እጅግ ብዙ የሐሰት ራእዮችና ሕልሞች ስላሉ፣ በዚህ ዓይነት ነገር በማንኛውም መልኩ እምነት ሊኖረኝ አልችልም።’ ሰይጣን የራሱ ሐሰተኛ አምሳል እንዳለው እውነት ነው። እርሱ ሁልጊዜ ሐሰተኛ ነቢያት ነበሩት፤ እናም በዚህ የማታለልና የድል የመጨረሻ ሰዓቱ አሁን ደግሞ እነርሱን መጠበቅ ያስፈልጋል። ሐሰተኛው ነገር ስላለ እንዲህ ያሉ ልዩ መገለጦችን የሚክዱ ሰዎች፣ በተመሳሳይ ተገቢነት ትንሽ ወደ ፊት በመሄድ እግዚአብሔር ራሱን ለሰው በሕልም ወይም በራእይ ከቶ እንዳልገለጠ ሊክዱ ይችላሉ፤ ምክንያቱም ሐሰተኛው ሁልጊዜ ነበረ።”
“Dreams and visions are the medium through which God has revealed himself to man. Through this medium he spake to the prophets; he has placed the gift of prophecy among the gifts of the gospel church, and has classed dreams and visions with the other signs of the ‘LAST DAYS.’ Amen.
“ሕልሞችና ራእዮች እግዚአብሔር ራሱን ለሰው የገለጠበት መንገድ ናቸው። በዚህ መንገድ ለነቢያት ተናገረ፤ የትንቢትን ስጦታ በወንጌል ቤተ ክርስቲያን ስጦታዎች መካከል አኖረው፤ ሕልሞችንና ራእዮችንም ከ“የመጨረሻው ዘመን” ሌሎች ምልክቶች ጋር አካተተ። አሜን።”
“My object in the above remarks has been to remove objections in a scriptural manner, and prepare the mind of the reader for the following.” James White.
“ዓላማዬ በላይ ባሉት አስተያየቶች ውስጥ ተቃውሞዎችን በቅዱሳት መጻሕፍት መሠረት ማስወገድና የአንባቢውን አእምሮ ለሚቀጥለው ማዘጋጀት ነበር።” ጀምስ ዋይት።