The seven thunders represent the history of 1798, through to October 22, 1844. That history was typified by the last seven kings of the kingdom of Judah, from Manasseh in 677 BC through to Zedekiah in 586 BC.

ሰባቱ ነጐድጓዶች ከ1798 ዓ.ም. ጀምሮ እስከ ጥቅምት 22፣ 1844 ድረስ ያለውን ታሪክ ይወክላሉ። ያ ታሪክ ከ677 ዓ.ዓ. በምናሴ ጀምሮ እስከ 586 ዓ.ዓ. በሴዴቅያስ ድረስ ባሉት የይሁዳ መንግሥት የመጨረሻ ሰባት ነገሥታት በኩል ተመስሏል።

In the sacred reform lines, a characteristic of the empowerment of the first angel is a symbol which identifies something that is worldwide. On August 11, 1840, the first angel’s message was empowered and the message was then carried to every mission station in the world.

በቅዱሳን የተሐድሶ መስመሮች ውስጥ፣ የመጀመሪያውን መልአክ ማበረታታት የሚገልጽ አንድ ባሕርይ፣ ዓለም አቀፋዊ የሆነ ነገርን የሚለይ ምልክት ነው። እ.ኤ.አ. ኦገስት 11, 1840 በመጀመሪያው መልአክ መልእክት ላይ ኃይል ተሰጠው፣ ከዚያም መልእክቱ በዓለም ውስጥ ወዳለ እያንዳንዱ የሚስዮን ጣቢያ ተወሰደ።

“The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world.” The Great Controversy, 611.

“የ1840–44 የመምጣቱ እንቅስቃሴ የእግዚአብሔር ኃይል የተከበረ መገለጥ ነበረ፤ የመጀመሪያው መልአክ መልእክትም በዓለም ሁሉ ወዳለው እያንዳንዱ የሚስዮን ጣቢያ ተደረሰ።” The Great Controversy, 611.

Prophetically at that time, the angel of Revelation ten descended and placed one foot on the earth and the other on the sea. Sister White identified that as a symbol of the worldwide extent of the message.

በትንቢታዊ መልኩ በዚያን ጊዜ፣ የራእይ 10 መልአክ ወረደ፥ አንድ እግሩንም በምድር ላይ ሌላውንም በባሕር ላይ አኖረ። እህት ዋይት ይህን የመልእክቱ ዓለም አቀፋዊ ስፋት የሚያመለክት ምልክት መሆኑን ለይታ አሳየች።

“The angel’s position, with one foot on the sea, the other on the land, signifies the wide extent of the proclamation of the message. It will cross the broad waters and be proclaimed in other countries, even to all the world.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

“የመልአኩ አቋም፣ አንዱን እግሩ በባሕር ላይ ሌላውንም በምድር ላይ ማኖሩ፣ የመልእክቱን አዋጅ ስፋት ያመለክታል። ሰፊውን ውኃ ይሻገራል እና በሌሎች አገሮች ውስጥ ይነገራል፤ እንዲሁም እስከ ዓለም ሁሉ ድረስ።” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

Cyrus’s proclamation of the first decree was a worldwide decree.

የቂሮስ የመጀመሪያው አዋጅ አዋጅ የዓለም አቀፍ አዋጅ ነበር።

Now in the first year of Cyrus king of Persia, that the word of the Lord by the mouth of Jeremiah might be fulfilled, the Lord stirred up the spirit of Cyrus king of Persia, that he made a proclamation throughout all his kingdom, and put it also in writing, saying, Thus saith Cyrus king of Persia, The Lord God of heaven hath given me all the kingdoms of the earth; and he hath charged me to build him an house at Jerusalem, which is in Judah. Who is there among you of all his people? his God be with him, and let him go up to Jerusalem, which is in Judah, and build the house of the Lord God of Israel, (he is the God,) which is in Jerusalem. And whosoever remaineth in any place where he sojourneth, let the men of his place help him with silver, and with gold, and with goods, and with beasts, beside the freewill offering for the house of God that is in Jerusalem. Then rose up the chief of the fathers of Judah and Benjamin, and the priests, and the Levites, with all them whose spirit God had raised, to go up to build the house of the Lord which is in Jerusalem. Ezra 1:1–4.

አሁንም በፋርስ ንጉሥ ቂሮስ የመጀመሪያው ዓመት፣ በኤርምያስ አፍ የተነገረው የእግዚአብሔር ቃል እንዲፈጸም፣ እግዚአብሔር የፋርስ ንጉሥ ቂሮስን መንፈስ አነሣሣ፤ እርሱም በመንግሥቱ ሁሉ ውስጥ አዋጅ አስነገረ፥ ደግሞም በጽሑፍ እንዲህ ብሎ አወጣ፤ “የፋርስ ንጉሥ ቂሮስ እንዲህ ይላል፤ የሰማይ አምላክ እግዚአብሔር የምድርን መንግሥታት ሁሉ ሰጥቶኛል፤ በይሁዳም ውስጥ ባለችው በኢየሩሳሌም ለእርሱ ቤት እንድሠራ አዞኛል። ከሕዝቡ ሁሉ መካከል ከእናንተ ማን አለ? አምላኩ ከእርሱ ጋር ይሁን፤ ወደ ይሁዳ ወዳለችው ኢየሩሳሌምም ይውጣ፥ በኢየሩሳሌም ያለውን የእስራኤል አምላክ የእግዚአብሔርን ቤት ይሥራ፤ እርሱ አምላክ ነው። የሚቀርም ማንም ሰው በሚኖርበት ስፍራ ሁሉ፣ የዚያ ስፍራ ሰዎች በብርና በወርቅ በንብረትም በእንስሳትም ይርዱት፤ ከዚህም በላይ በኢየሩሳሌም ላለው ለእግዚአብሔር ቤት የፈቃድ መባም ይሰጥ።” ከዚያም ወደ ኢየሩሳሌም ያለውን የእግዚአብሔር ቤት ለመሥራት መንፈሳቸውን እግዚአብሔር ያነሣሣቸው ሁሉ ከይሁዳና ከብንያም የአባቶች ቤቶች አለቆች፣ ካህናትና ሌዋውያን ተነሡ። ዕዝራ 1፥1–4።

Just as the first angel was carried to every mission station in the world on August 11, 1840, Cyrus identifies himself as the king of “all the kingdoms on earth,” as he proclaims the first decree. The descent of the angel of Revelation ten, the angel that Sister White identifies as “no less a personage than Jesus Christ,” possesses the same prophetic characteristics as the mighty angel of Revelation eighteen. Sister White identifies that the purpose of the first angel was the same as the purpose of the angel of Revelation eighteen.

ልክ መጀመሪያው መልአክ በ1840 ዓ.ም. ኦገስት 11 ቀን ወደ ዓለም ሁሉ የተልእኮ ጣቢያ እንደ ተሸከመ ሁሉ፣ ቂሮስም የመጀመሪያውን አዋጅ ሲያውጅ ራሱን “በምድር ላይ ያሉ መንግሥታት ሁሉ” ንጉሥ መሆኑን ያስታውቃል። እህት ኋይት “ከኢየሱስ ክርስቶስ ያነሰ ማንነት ያልሆነ” ብላ የምትለየው የራእይ አሥር መልአክ መውረድ፣ ከራእይ አሥራ ስምንት ኃያል መልአክ ጋር ተመሳሳይ ትንቢታዊ ባሕርያትን ይዞአል። እህት ኋይት የመጀመሪያው መልአክ ዓላማ ከራእይ አሥራ ስምንት መልአክ ዓላማ ጋር አንድ እንደ ሆነ ታስረዳለች።

“Jesus commissioned a mighty angel to descend and warn the inhabitants of the earth to prepare for His second appearing. As the angel left the presence of Jesus in heaven, an exceedingly bright and glorious light went before him. I was told that his mission was to lighten the earth with his glory and warn man of the coming wrath of God.” Early Writings, 245.

“ኢየሱስ አንድ ኃያል መልአክ ወደ ምድር ወርዶ የእርሱን ሁለተኛ መገለጥ እንዲዘጋጁ ለምድር ነዋሪዎች እንዲያስጠነቅቅ ላከው። መልአኩም ከኢየሱስ ፊት በሰማይ ሲወጣ፣ እጅግ የበራና የከበረ ብርሃን በፊቱ ይሄድ ነበር። ተልእኮውም ምድርን በክብሩ ማብራትና ሰውን ስለሚመጣው የእግዚአብሔር ቍጣ ማስጠንቀቅ እንደሆነ ተነገረኝ።” Early Writings, 245.

The empowerment of the first angel is a symbol that emphasizes a worldwide element. The first message in the time of Christ was empowered at the baptism of Christ. The Scriptures identify that all of Israel went out to the wilderness to hear the message of John.

የመጀመሪያው መልአክ ኃይል መቀበሉ ዓለም አቀፍ ክፍልን የሚያጎላ ምልክት ነው። በክርስቶስ ዘመን የነበረው የመጀመሪያው መልእክት በክርስቶስ ጥምቀት ጊዜ ኃይል ተሰጥቶት ነበር። መጻሕፍት ቅዱሳን እስራኤል ሁሉ የዮሐንስን መልእክት ለመስማት ወደ ምድረ በዳ እንደወጣ ያሳያሉ።

Then went out to him Jerusalem, and all Judaea, and all the region round about Jordan, And were baptized of him in Jordan, confessing their sins. Matthew 3:5, 6.

ከዚያም ኢየሩሳሌም ሁሉ፣ ይሁዳ ሁሉ፣ በዮርዳኖስም ዙሪያ ያለው አገር ሁሉ ወደ እርሱ ወጡ፤ ኃጢአታቸውንም እየተናዘዙ በእርሱ በዮርዳኖስ ተጠመቁ። ማቴዎስ 3፥5, 6

Christ’s ministry was directed to ancient Israel, and in that prophetic sense the entire world was drawn to the Jordan, the place of Christ’s baptism. Yet the rite of baptism, and what it represented when Christ was baptized, was directed at all the world.

ክርስቶስ ያደረገው አገልግሎት ወደ ጥንታዊቷ እስራኤል የተመራ ነበር፤ እናም በዚያ ትንቢታዊ አመለካከት መሠረት ዓለም ሁሉ ወደ ዮርዳኖስ፣ ወደ ክርስቶስ የተጠመቀበት ስፍራ ተሳበ። ሆኖም የጥምቀት ሥርዓቱ፣ እና ክርስቶስ በተጠመቀ ጊዜ የወከለው ነገር፣ ወደ ዓለም ሁሉ የተመራ ነበር።

The name Jehoiakim means “God will rise”, and at the baptism of Christ, as John brought Christ up out of the water, the emblem of “rising up” out of a watery grave became an element of that empowerment. In the first four verses of Ezra that we have already cited, verse five identifies the response of those that heard the decree with the words, “Then rose up the chief of the fathers of Judah and Benjamin, and the priests, and the Levites, with all them whose spirit God had raised, to go up to build the house of the Lord which is in Jerusalem.” When the first message is empowered, there is a rising up, as represented by the name of Jehoiakim.

የዮአቂም ስም “እግዚአብሔር ይነሣል” ማለት ነው፤ በክርስቶስም ጥምቀት ጊዜ፥ ዮሐንስ ክርስቶስን ከውኃው ከፍ ሲያደርገው፥ ከውኃማ መቃብር “መነሣት” የሚለው ምልክት የዚያ ኃይል መስጠት አካል ሆነ። አስቀድመን በጠቀስናቸው በዕዝራ የመጀመሪያዎቹ አራት ቁጥሮች ውስጥ፥ ቁጥር አምስት አዋጁን የሰሙ ሰዎች ምላሽ እንዲህ በሚሉት ቃላት ይለያል፤ “ከዚያም የይሁዳና የብንያም አባቶች አለቆች፥ ካህናቱና ሌዋውያኑ፥ እግዚአብሔርም መንፈሳቸውን ያነሣላቸው ሁሉ፥ በኢየሩሳሌም ያለውን የእግዚአብሔርን ቤት ለመሥራት ወደ ላይ ተነሡ።” የመጀመሪያው መልእክት ኃይል በሚቀበልበት ጊዜ፥ በዮአቂም ስም እንደተወከለው መነሣት ይኖራል።

On September 11, 2001, the first message of the mighty movement of the third angel was empowered as typified by the empowerment of the first message of the mighty movement of the first angel. Sister White comments on the destruction of the Twin Towers on that date.

በሴፕቴምበር 11፣ 2001 ዓ.ም.፣ የሦስተኛው መልአክ ታላቅ እንቅስቃሴ የመጀመሪያው መልእክት፣ የመጀመሪያው መልአክ ታላቅ እንቅስቃሴ የመጀመሪያው መልእክት እንደ ተበረታታው አምሳል ኃይል ተሰጥቶት ነበር። ሲስተር ዋይት በዚያ ቀን ስለ መንታ ማማዎቹ ጥፋት ትናገራለች።

“Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

“እኔ ኒው ዮርክ በማዕበል እንደሚጠረገ ተናግሬአለሁ የሚለው ቃል አሁን እየመጣ ነውን? ይህን ነገር እኔ ፈጽሞ አላልኩም። በዚያ ከፍ ከፍ ያሉት ሕንፃዎች ደረብ በደረብ እየተገነቡ ሲሄዱ ሳይ፣ ‘ጌታ ምድርን በብርቱ ለመናወጥ በሚነሣበት ጊዜ እንዴት ያሉ አስፈሪ ትዕይንቶች ይፈጸማሉ! ከዚያም የራእይ 18፥1–3 ቃላት ይፈጸማሉ’ ብዬ ነበር ያልኩት። የራእይ አሥራ ስምንተኛው ምዕራፍ ሁሉ በምድር ላይ ሊመጣ ስላለው ነገር ማስጠንቀቂያ ነው። ነገር ግን ስለ ኒው ዮርክ በተለይ የሚመጣውን በተመለከተ ያለኝ ልዩ ብርሃን የለም፤ ከዚያ ግን በአንድ ቀን በእግዚአብሔር ኃይል መዞርና መገልበጥ እነዚያ ታላላቅ ሕንፃዎች እንደሚጣሉ አውቃለሁ። ከተሰጠኝ ብርሃን መሠረት ጥፋት በዓለም ውስጥ እንዳለ አውቃለሁ። ከጌታ የሚወጣ አንድ ቃል፣ ከእርሱም ብርቱ ኃይል አንድ ንክኪ፣ እነዚህን ግዙፍ ሕንፃዎች ያወድቃቸዋል። እኛ ማሰብ የማንችለው እጅግ አስፈሪነት ያላቸው ትዕይንቶች ይፈጸማሉ።” Review and Herald, July 5, 1906.

At the empowerment of the first message in the history of the one hundred and forty-four thousand, the Lord “rose up” to “shake terribly the earth”. Jehoiakim’s name symbolizes the empowerment of the first message. On August 11, 1840, the Lord arose from his throne and descended to earth and stood upon the land and the sea. At the first decree of Cyrus, the faithful arose. Jehoiakim is a symbol of not simply the arrival of the first angel, but he also represents the empowerment of the first angel.

በመቶ አርባ አራት ሺህ ታሪክ ውስጥ የመጀመሪያው መልእክት ኃይል በተሰጠው ጊዜ፣ ጌታ “ምድርን እጅግ ለማናወጥ” “ተነሣ”። የ“ዮአቄም” ስም የመጀመሪያውን መልእክት ኃይል መሰጠት ያመለክታል። እ.ኤ.አ. ነሐሴ 11, 1840 ጌታ ከዙፋኑ ተነሥቶ ወደ ምድር ወረደ፣ በምድርና በባሕርም ላይ ቆመ። በቂሮስ የመጀመሪያው አዋጅ ጊዜ ታማኞቹ ተነሡ። ዮአቄም የመጀመሪያው መልአክ መምጣት ብቻ ሳይሆን፣ የመጀመሪያውን መልአክ ኃይል መሰጠትም ይወክላል።

Jehoiakim represents the first of the last three kings, but he also represents the fifth of seven kings that lead to the destruction of Jerusalem. The names of those seven kings are very informative. Those seven kings were Manasseh, Amon, Josiah, Jehoahaz, Jehoiakim, Jehoiachin and Zedekiah.

ዮአቄም ከመጨረሻዎቹ ሦስት ነገሥታት የመጀመሪያውን ይወክላል፤ ነገር ግን ደግሞ ወደ ኢየሩሳሌም ጥፋት የሚመሩትን ሰባቱን ነገሥታት መካከል አምስተኛውን ይወክላል። የእነዚያ ሰባት ነገሥታት ስሞች እጅግ መረጃ ሰጪ ናቸው። እነዚያም ሰባቱ ነገሥታት ምናሴ፣ አሞን፣ ኢዮስያስ፣ ዮአካዝ፣ ዮአቄም፣ ዮአኪን እና ሴዴቅያስ ነበሩ።

In the history of the Millerites, Manasseh represents the time of the end, in 1798. Manasseh means “causing to forget”, and it is in 1798 that the whore of Tyre is forgotten for seventy years. Manasseh was one of the most wicked kings, and possesses prophetic characteristics that should be considered.

በሚለራውያን ታሪክ ውስጥ ምናሴ በ1798 ዓ.ም. የመጨረሻውን ዘመን ይወክላል። ምናሴ ማለት “እንዲረሳ ማድረግ” ማለት ነው፤ በ1798 ዓ.ም.ም የጢሮስ ጋለሞታ ሰባ ዓመት ተረስታ ትቆያለች። ምናሴ ከእጅግ ክፉ ነገሥታት አንዱ ነበር፥ ሊታሰቡ የሚገቡ ትንቢታዊ ባህርያትንም ይዟል።

The last seven kings of Judah represent the history of the seven thunders from 1798, through October 22, 1844. Manasseh was the first of the seven kings, and as the first king of seven, he typified Zedekiah, the last of the seven kings. Jesus always identifies the end with the beginning. Zedekiah, the last king of the seven, was carried into the slavery of Babylonian captivity. The first king of the seven last kings was also carried into Babylonian captivity, typifying the carrying of the last king into Babylonian captivity.

የይሁዳ የመጨረሻዎቹ ሰባት ነገሥታት ከ1798 ጀምሮ እስከ ጥቅምት 22፣ 1844 ድረስ ያሉትን የሰባቱ ነጐድጓዶች ታሪክ ይወክላሉ። ምናሴ ከእነዚህ ሰባቱ ነገሥታት መጀመሪያው ነበር፤ እንደ ሰባቱ መጀመሪያ ንጉሥም የሰባቱ የመጨረሻ ንጉሥ የሆነውን ሴዴቅያስን በምሳሌ አመለከተ። ኢየሱስ ሁልጊዜ መጨረሻውን ከመጀመሪያው ጋር ያያይዛል። ሴዴቅያስ፣ ከሰባቱ የመጨረሻው ንጉሥ፣ ወደ ባቢሎን ምርኮ ባርነት ተወሰደ። ከእነዚህ ሰባቱ የመጨረሻ ነገሥታት መካከል የመጀመሪያው ንጉሥ ደግሞ ወደ ባቢሎን ምርኮ ተወሰደ፤ ይህም የመጨረሻው ንጉሥ ወደ ባቢሎን ምርኮ መወሰዱን በምሳሌ ያመለክታል።

And the Lord spake to Manasseh, and to his people: but they would not hearken. Wherefore the Lord brought upon them the captains of the host of the king of Assyria, which took Manasseh among the thorns, and bound him with fetters, and carried him to Babylon. And when he was in affliction, he besought the Lord his God, and humbled himself greatly before the God of his fathers, And prayed unto him: and he was entreated of him, and heard his supplication, and brought him again to Jerusalem into his kingdom. Then Manasseh knew that the Lord he was God. 2 Chronicles 33:10–13.

እግዚአብሔርም ለምናሴና ለሕዝቡ ተናገረ፤ እነርሱ ግን አልሰሙም። ስለዚህም እግዚአብሔር የአሦር ንጉሥ ሠራዊት አለቆችን በእነርሱ ላይ አመጣ፤ እነርሱም ምናሴን በእሾህ መካከል ያዙት፥ በሰንሰለትም አሰሩት፥ ወደ ባቢሎንም ወሰዱት። በመከራውም ሳለ እግዚአብሔርን አምላኩን ለመነ፤ በአባቶቹም አምላክ ፊት እጅግ ተዋረደ፤ ወደ እርሱም ጸለየ፤ እርሱም ለመናውን ተቀበለለት፥ ልመናውንም ሰማለት፥ ወደ ኢየሩሳሌምም ወደ መንግሥቱ መለሰው። ከዚያም ምናሴ እግዚአብሔር እርሱ አምላክ እንደ ሆነ አወቀ። 2 ዜና መዋዕል 33፥10–13።

The experience of Manasseh coming to know that the Lord was God, was accomplished by being removed from his kingdom, and then being restored to his kingdom. Nebuchadnezzar, as with Manasseh, came to know the Lord when he was removed from his kingdom and thereafter restored.

ምናሴ ጌታ እግዚአብሔር መሆኑን ያወቀበት ልምድ፣ ከመንግሥቱ ተወግዶ ከዚያም ወደ መንግሥቱ በመመለሱ ተፈጸመ። ናቡከደነፆርም፣ እንደ ምናሴ ሁሉ፣ ከመንግሥቱ ተወግዶ ከዚያ በኋላ ወደ መንግሥቱ በተመለሰ ጊዜ ጌታን አወቀ።

And at the end of the days I Nebuchadnezzar lifted up mine eyes unto heaven, and mine understanding returned unto me, and I blessed the most High, and I praised and honoured him that liveth forever, whose dominion is an everlasting dominion, and his kingdom is from generation to generation: And all the inhabitants of the earth are reputed as nothing: and he doeth according to his will in the army of heaven, and among the inhabitants of the earth: and none can stay his hand, or say unto him, What doest thou? At the same time my reason returned unto me; and for the glory of my kingdom, mine honour and brightness returned unto me; and my counsellors and my lords sought unto me; and I was established in my kingdom, and excellent majesty was added unto me. Now I Nebuchadnezzar praise and extol and honour the King of heaven, all whose works are truth, and his ways judgment: and those that walk in pride he is able to abase. Daniel 4:34–37.

በዘመኑም ፍጻሜ እኔ ናቡከደነፆር ዓይኖቼን ወደ ሰማይ አነሣሁ፤ አእምሮዬም ወደ እኔ ተመለሰ፤ ልዑል አምላክንም ባረክሁ፥ ለዘላለምም የሚኖረውን አመሰገንሁና አከበርሁት፤ ግዛቱ ዘላለማዊ ግዛት ነውና፥ መንግሥቱም ከትውልድ ወደ ትውልድ ይኖራል። በምድርም የሚኖሩ ሁሉ እንደ ከንቱ ተቈጥረዋል፤ እርሱም በሰማይ ሠራዊትና በምድር ነዋሪዎች መካከል እንደ ፈቃዱ ያደርጋል፤ እጁንም የሚከለክለው የለም፥ ወይም፣ “ምን ታደርጋለህ?” የሚለው የለም። በዚያን ጊዜ አእምሮዬ ወደ እኔ ተመለሰ፤ ለመንግሥቴም ክብር ክብሬና ግርማዬ ወደ እኔ ተመለሰ፤ አማካሪዎቼና መኳንንቴም ፈለጉኝ፤ በመንግሥቴም ተጸናሁ፥ የላቀም ግርማ ተጨመረልኝ። አሁንም እኔ ናቡከደነፆር ሥራው ሁሉ እውነት የሆነና መንገዱም ሁሉ ፍርድ የሆነውን፥ በትዕቢትም የሚመላለሱትን ዝቅ ማድረግ የሚችለውን የሰማይን ንጉሥ አመሰግናለሁ፥ ከፍ አደርገዋለሁም፥ አከብረዋለሁም። ዳንኤል 4፥34–37።

The experience of Manasseh was accomplished upon Nebuchadnezzar. Manasseh represents the “time of the end” in the history of the last three Judean kings, and the arrival of the prophecy of seventy years of captivity. Nebuchadnezzar represents the “time of the end” in the history of the three decrees, just as 1798 was the “time of the end” in the history of the seven thunders. In the verses just cited Nebuchadnezzar’s understanding returned to him at “the end of the days.” The “end of the days” is also referenced in Daniel chapter twelve.

የምናሴ ልምምድ በናቡከደነፆር ላይ ተፈጸመ። ምናሴ በመጨረሻዎቹ ሦስት የይሁዳ ነገሥታት ታሪክ ውስጥ “የፍጻሜ ዘመን” ይወክላል፣ እንዲሁም የሰባ ዓመት ምርኮ ትንቢት መድረሱን ይወክላል። ናቡከደነፆር በሦስቱ አዋጆች ታሪክ ውስጥ “የፍጻሜ ዘመን” ይወክላል፤ እንዲሁም 1798 በሰባቱ ነጐድጓዶች ታሪክ ውስጥ “የፍጻሜ ዘመን” እንደነበረ በእኩል መልኩ። አሁን ተጠቀሱት በእነዚያ ጥቅሶች ውስጥ የናቡከደነፆር ማስተዋል “በዘመኑ ፍጻሜ” ወደ እርሱ ተመለሰ። “የዘመኑ ፍጻሜ” የሚለው ሐረግ በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ ሁለት ውስጥም ይጠቀሳል።

But go thou thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days. Daniel 12:13.

አንተ ግን እስከ ፍጻሜው ድረስ መንገድህን ሂድ፤ አንተ ታርፋለህ፥ በዘመኑም መጨረሻ በዕጣህ ትቆማለህ። ዳንኤል 12፥13።

The “end of the days” in Daniel chapter twelve is the “time of the end”, for Daniel was told to go “till the end be.” At that time Daniel would “stand in his lot.” To “stand in his lot” means to fulfill his purpose, which Daniel did when his book was unsealed at the end of the days, which is the “time of the end.” At that time there would be an “increase of knowledge” that the wise would understand. At the end of Nebuchadnezzar’s days his “understanding” returned unto him.

በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ ሁለት የተጠቀሰው “የዘመናት ፍጻሜ” ማለት “የፍጻሜው ዘመን” ነው፤ ለዳንኤልም “እስከ ፍጻሜው ድረስ” እንዲሄድ ተነግሮት ነበር። በዚያ ጊዜ ዳንኤል “በዕጣው ይቆማል።” “በዕጣው መቆም” ማለት ዓላማውን መፈጸም ማለት ነው፤ ይህንም ዳንኤል መጽሐፉ በዘመናት ፍጻሜ፣ እርሱም “የፍጻሜው ዘመን” በሆነው ጊዜ በተገለጠ ጊዜ አደረገው። በዚያ ጊዜ ጥበበኞች የሚያስተውሉት “የእውቀት መጨመር” ይኖራል። በናቡከደነፆር ዘመናት ፍጻሜ ላይ “ማስተዋሉ” ወደ እርሱ ተመለሰ።

“When God gives a man a special work to do, he is to stand in his lot and place as did Daniel, ready to answer the call of God, ready to fulfill His purpose.” Manuscript Releases, volume 6, 108.

“እግዚአብሔር ለአንድ ሰው የተለየ ሥራ ሲሰጠው፣ እንደ ዳንኤል በዕድሉና በስፍራው ጸንቶ መቆም አለበት፤ የእግዚአብሔርን ጥሪ ለመመለስ ዝግጁ፣ ዓላማውንም ለመፈጸም ዝግጁ ሆኖ።” Manuscript Releases, ጥራዝ 6, 108.

Manasseh represents the “time of the end” in the history of the three last kings of Judah, Nebuchadnezzar represents the “time of the end” in the three decrees. Manasseh was followed by his son Amon.

ምናሴ በይሁዳ የመጨረሻዎቹ ሦስት ነገሥታት ታሪክ ውስጥ “የፍጻሜ ዘመንን” ይወክላል፤ ናቡከደነፆርም በሦስቱ አዋጆች ውስጥ “የፍጻሜ ዘመንን” ይወክላል። ምናሴንም ልጁ አሞን ተከተለው።

Amon means “training” and represents the period of time when there was an “increase of knowledge” that would train the “wise” in the message that was unsealed. Amon was then followed by Josiah, the only king of the seven that has a fairly good, though complicated prophetic history.

አሞን ማለት “ሥልጠና” ማለት ሲሆን፣ ያልታተመው መልእክት በተከፈተበት ጊዜ “ጥበበኞችን” ያሠለጥን ዘንድ “የእውቀት መጨመር” የነበረበትን የጊዜ ዘመን ይወክላል። ከዚያም አሞንን ተከትሎ ኢዮስያስ መጣ፤ እርሱም ከሰባቱ ነገሥታት መካከል በአንጻራዊነት መልካም ቢሆንም፣ የተወሳሰበ ትንቢታዊ ታሪክ ያለው ብቸኛው ንጉሥ ነው።

Josiah means “the foundation of God”, and represents the establishing of the truths that had been unsealed at the “time of the end”. The increase of knowledge that was represented by Amon was put together by William Miller, through the guidance of Gabriel and other holy angels. Miller’s work is represented by the name Josiah, for he established the foundations of the movement. There is much more to identify of Josiah, but we will move onto his son Jehoahaz.

ኢዮስያስ ማለት “የእግዚአብሔር መሠረት” ማለት ሲሆን፣ በ“መጨረሻው ዘመን” ያልታተመው የነበረው እውነቶች መመሥረታቸውን ይወክላል። በአሞን የተወከለው የእውቀት መጨመር፣ በገብርኤልና በሌሎች ቅዱሳን መላእክት መሪነት፣ በዊሊያም ሚለር ተሰብስቦ ተዋቀረ። የሚለር ሥራ በኢዮስያስ ስም ይወከላል፥ ምክንያቱም እርሱ የእንቅስቃሴውን መሠረቶች አጸና ነበርና። ስለ ኢዮስያስ ለመለየት የሚገባ ብዙ ነገር አለ፤ ነገር ግን ወደ ልጁ ወደ ኢዮአካዝ እንሸጋገራለን።

Jehoahaz was twenty and three years old when he began to reign; and he reigned three months in Jerusalem. And his mother’s name was Hamutal, the daughter of Jeremiah of Libnah. And he did that which was evil in the sight of the Lord, according to all that his fathers had done. And Pharaohnechoh put him in bands at Riblah in the land of Hamath, that he might not reign in Jerusalem; and put the land to a tribute of an hundred talents of silver, and a talent of gold. And Pharaohnechoh made Eliakim the son of Josiah king in the room of Josiah his father, and turned his name to Jehoiakim, and took Jehoahaz away: and he came to Egypt, and died there. 2 Kings 23:31–34.

ኢዮአካዝ መንግሥት ሲጀምር ዕድሜው ሃያ ሦስት ዓመት ነበር፤ በኢየሩሳሌምም ሦስት ወር ነገሠ። የእናቱም ስም ከሊብና የነበረው የኤርምያስ ልጅ ሃሙጣል ነበረች። እርሱም አባቶቹ ሁሉ እንዳደረጉት ሁሉ በእግዚአብሔር ፊት ክፉ የሆነውን አደረገ። ፈርዖን-ኔካዖም በኢየሩሳሌም እንዳይነግሥ በሐማት ምድር በሪብላ አሰረው፤ በምድሪቱም ላይ መቶ መክሊት ብርና አንድ መክሊት ወርቅ ግብር ጣለ። ፈርዖን-ኔካዖምም የኢዮስያስን ልጅ ኤልያቄምን በአባቱ በኢዮስያስ ፋንታ ንጉሥ አደረገው፤ ስሙንም ወደ ኢዮአቄም ለወጠው፤ ኢዮአካዝንም ወስዶ ሄደ፤ እርሱም ወደ ግብፅ መጥቶ በዚያ ሞተ። 2 ነገሥት 23፥31–34።

Jehoahaz means “Jehovah has seized”, and he was seized by Pharaohnecho. Jehoahaz, the son of Josiah, was seized by Pharaohnechoh and replaced by his brother Eliakim, meaning the “God of raising”. Pharaohnechoh then changed Eliakim’s name to Jehoiakim, meaning “God will rise”. The change of a name is a symbol of a covenant relationship, and at the empowerment of the first message, God enters into covenant with a people, as He simultaneously passes by a former covenant people.

ይሆአሐዝ ማለት “ይሖዋ ያዘ” ማለት ነው፤ እርሱም በፈርዖን-ኔካዖ ተያዘ። የኢዮስያስ ልጅ ይሆአሐዝ በፈርዖን-ኔካዖ ተይዞ በወንድሙ ኤልያቄም፣ ማለትም “የማስነሣት አምላክ” በሚል ትርጉም ተተካ። ከዚያም ፈርዖን-ኔካዖ የኤልያቄምን ስም ወደ ዮአቄም ለወጠው፤ ይህም “እግዚአብሔር ይነሣል” ማለት ነው። የስም መለወጥ የቃል ኪዳን ግንኙነት ምልክት ነው፤ እንዲሁም በመጀመሪያው መልእክት ማበርታት ጊዜ እግዚአብሔር በተመሳሳይ ጊዜ ከቀድሞ የቃል ኪዳን ሕዝብ እያለፈ ከአንድ ሕዝብ ጋር ወደ ቃል ኪዳን ይገባል።

On August 11, 1840, the Ottoman Empire that had been represented by four winds that were loosed for three hundred and ninety-one years and fifteen days were restrained, or as Jehoahaz means, they were “seized”. At the same time, Eliakim was made king and his name changed to Jehoiakim, meaning “God will rise”. Jehoiakim was followed by his son Jehoiachin who has three names in the Scriptures.

እ.ኤ.አ. በነሐሴ 11 ቀን 1840፣ ለሦስት መቶ ዘጠና አንድ ዓመታትና ለአሥራ አምስት ቀናት የተፈቱ አራት ነፋሳት በመሆን የተወከለው የኦቶማን ኢምፓየር ተገደበ፤ ወይም የዮአካዝ ስም እንደሚያመለክተው፣ “ተያዙ”። በዚያው ጊዜ ኤልያቄም ንጉሥ ሆነ፣ ስሙም ዮአቄም ተብሎ ተለወጠ፤ ትርጉሙም “እግዚአብሔር ይነሣል” ማለት ነው። ከዮአቄምም በኋላ ሦስት ስሞች በቅዱሳት መጻሕፍት ውስጥ ያሉት ልጁ ዮአኪን ተከተለው።

The name Jehoiachin means “the Lord will set up and establish”. He was the son of Jehoiakim and he marks the arrival of the second angel in the spring of 1844, as God “set up and established” the new, true, Protestant horn. The second angel’s message was empowered by the message of the Midnight Cry, and Jeconiah and Coniah mean “God will establish”. The three names, each with the same meaning, represent the joining of the Midnight Cry to the second angel’s message. It is in the final outpouring of the Holy Spirit during the Loud Cry that the one hundred and forty-four thousand are sealed. The sealing of the one hundred and forty-four thousand was typified in the Midnight Cry of the Millerite movement, and Jehoiachin, also called Jeconiah and Coniah, is a symbol of the sealing.

የይሆያኪን ስም ትርጉሙ “ጌታ ያቆማልና ያጸናል” ማለት ነው። እርሱ የይሆያቄም ልጅ ነበር፥ እግዚአብሔርም አዲሱን፣ እውነተኛውን፣ ፕሮቴስታንታዊውን ቀንድ “አቆሞ አጸና” በሚለው ሁኔታ በ1844 የጸደይ ወቅት ሁለተኛው መልአክ መምጣቱን ይወክላል። የሁለተኛው መልአክ መልእክት በእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት ኃይል ተሰጥቶት ነበር፥ የይኮንያና የቆንያም ስሞች ትርጉማቸው “እግዚአብሔር ያጸናል” ማለት ነው። እያንዳንዳቸው ተመሳሳይ ትርጉም ያላቸው እነዚህ ሦስት ስሞች፥ የእኩለ ሌሊት ጩኸት ከሁለተኛው መልአክ መልእክት ጋር መተባበሩን ይወክላሉ። በታላቁ ጩኸት ወቅት በሚሆነው የመንፈስ ቅዱስ የመጨረሻ መፍሰስ ውስጥ አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ይታተማሉ። የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ መታተም በሚለራውያን ንቅናቄ የእኩለ ሌሊት ጩኸት ውስጥ በምሳሌ ቀርቦ ነበር፥ ይሆያኪንም፣ ይኮንያ እና ቆንያ ተብሎ ደግሞ የሚጠራው፥ የመታተም ምልክት ነው።

As I live, saith the Lord, though Coniah the son of Jehoiakim king of Judah were the signet upon my right hand, yet would I pluck thee thence; And I will give thee into the hand of them that seek thy life, and into the hand of them whose face thou fearest, even into the hand of Nebuchadrezzar king of Babylon, and into the hand of the Chaldeans. And I will cast thee out, and thy mother that bare thee, into another country, where ye were not born; and there shall ye die. But to the land whereunto they desire to return, thither shall they not return. Is this man Coniah a despised broken idol? is he a vessel wherein is no pleasure? wherefore are they cast out, he and his seed, and are cast into a land which they know not? O earth, earth, earth, hear the word of the Lord. Jeremiah 22:24–29.

“እኔ ሕያው እንደ ሆንሁ፥ ይላል ጌታ፤ የይሁዳ ንጉሥ የዮአቄም ልጅ ኮንያ በቀኝ እጄ ላይ ያለ ማኅተም ቢሆን እንኳ፥ ከዚያ እነቅልሃለሁ፤ ሕይወትህንም ለሚፈልጉት እጅ፥ ፊታቸውንም ለምትፈራቸው እጅ፥ ይኸውም ለባቢሎን ንጉሥ ለናቡከደነፆር እጅና ለከለዳውያን እጅ አሳልፌ እሰጥሃለሁ። አንተንና የወለደችህን እናትህን ወደ ሌላ አገር፥ ያልተወለዳችሁበት ስፍራ፥ እጥላችኋለሁ፤ በዚያም ትሞታላችሁ። ነገር ግን ለመመለስ ወደሚናፍቁት ምድር፥ ወደዚያ አይመለሱም። ይህ ሰው ኮንያ የተናቀና የተሰበረ ጣዖት ነውን? ወይስ ደስ የማይሰኝበት ዕቃ ነውን? እርሱና ዘሩ ለምን ተጣሉ? ለምንስ ወደማያውቁት ምድር ተጣሉ? ምድር ሆይ፥ ምድር ሆይ፥ ምድር ሆይ፥ የጌታን ቃል ስሚ። ኤርምያስ 22፥24–29።”

Jehoiachin, Jeconiah and Coniah represent the sealing time, when the second angel is joined by the message of the Midnight Cry. He represents the sealing time of the foolish. The evil king represents those that are the foolish Laodicean virgins who in the sealing time are destined to receive the mark of the beast as they are forever spewed out of the mouth of the Lord.

ዮአኪን፥ ዮኮንያንና ኮንያ ሁለተኛው መልአክ ከእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት ጋር በሚያበረታታበት ጊዜ የማተም ዘመንን ይወክላሉ። እርሱ የሞኞችን የማተም ዘመን ይወክላል። ያ ክፉ ንጉሥ በማተም ዘመን ከጌታ አፍ ለዘላለም የሚተፉ እና የአውሬውን ምልክት ለመቀበል የተወሰነባቸው ሞኞች የሎዶቅያ ድንግልናትን ይወክላል።

The signet on God’s right hand is His seal, and those that are spewed out of the mouth of the Lord during the sealing of the one hundred and forty-four thousand are contrasted with Zerubbabel, the man who had the plummet of the “seven times” in his hand.

ከአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ መታተም ጊዜ በእግዚአብሔር ቀኝ እጅ ያለው የማኅተም ቀለበት ማኅተሙ ነው፤ በዚያም ጊዜ ከጌታ አፍ የሚተፉ ሰዎች፣ በእጁ “ሰባት ጊዜ” የሚለውን የመለኪያ ገመድ የያዘው ሰው ዘሩባቤል ጋር በተቃራኒው ይቀርባሉ።

Speak to Zerubbabel, governor of Judah, saying, I will shake the heavens and the earth; And I will overthrow the throne of kingdoms, and I will destroy the strength of the kingdoms of the heathen; and I will overthrow the chariots, and those that ride in them; and the horses and their riders shall come down, every one by the sword of his brother. In that day, saith the Lord of hosts, will I take thee, O Zerubbabel, my servant, the son of Shealtiel, saith the Lord, and will make thee as a signet: for I have chosen thee, saith the Lord of hosts. Haggai 2:21–23.

ለይሁዳ አገረ ገዥ ለዘሩባቤል እንዲህ በል፤ እኔ ሰማያትንና ምድርን አናውጣለሁ፤ የመንግሥታትንም ዙፋን እገለብጣለሁ፥ የአሕዛብንም መንግሥታት ኃይል አጠፋለሁ፤ ሰረገላዎችንም በእነርሱ ውስጥ የሚቀመጡትንም እገለብጣለሁ፤ ፈረሶችና ፈረሰኞቻቸውም ይወድቃሉ፥ እያንዳንዱም በወንድሙ ሰይፍ። በዚያ ቀን፥ የሠራዊት ጌታ እንዲህ ይላል፤ አንተን ዘሩባቤል፥ ባሪያዬ፥ የሰላትኤል ልጅ ሆይ፥ እወስድሃለሁ፥ የሠራዊት ጌታ ይላል፥ እንደ ማኅተምም አደርግሃለሁ፤ መርጬሃለሁና፥ የሠራዊት ጌታ ይላል። ሐጌ 2፥21–23።

The “stone of stumbling” that is the “seven times” is the “plummet” in the hand of Zerubbabel, and he is represented as the “signet” that God employs to seal the one hundred and forty-four thousand. The signet, or the “sign”, is placed upon those that “sigh and cry” for the abominations that are done in Jerusalem. The sighing and crying identifies the experience of those that are sealed, and the signing and crying is the symbol of their internal response to the remedy of the “seven times.” It is confession for their sins and for the sins of their fathers. It is the acknowledgment that they have not been walking with God and that God has not been walking with them ever since the disappointment of July 18, 2020. It is the test that was failed in 1863, during the period of time when Philadelphia was transitioning unto Laodicea. It typified the period of time when those represented by Coniah are forever established as foolish Laodicean virgins, and those represented by Zerubbabel are forever established as wise Philadelphian virgins.

“የሰናክል ድንጋይ” የሆነው “ሰባት ጊዜ” በዘሩባቤል እጅ ያለው “የልኬት ገመድ” ነው፤ እርሱም እግዚአብሔር አንድ መቶ አርባ አራት ሺህን ለማተም የሚጠቀምበት “የማኅተም ቀለበት” ሆኖ ተመስሎ ቀርቧል። የማኅተም ቀለበቱ፣ ወይም “ምልክቱ”፣ በኢየሩሳሌም ውስጥ ስለሚፈጸሙት አስጸያፊ ነገሮች “የሚቃትቱና የሚያለቅሱ” ሰዎች ላይ ይቀመጣል። መቃተትና ማልቀስ የታተሙትን ሰዎች ተሞክሮ ይለያል፤ መታተምም እና መቃተትና ማልቀስ ለ“ሰባት ጊዜ” መፍትሔ ያላቸው ውስጣዊ ምላሽ ምልክት ነው። ይህ ለኃጢአታቸውና ለአባቶቻቸው ኃጢአት የሚቀርብ ኑዛዜ ነው። ከ2020 ዓ.ም. ጁላይ 18 ጀምሮ ከዚያ ተስፋ መቁረጥ ጀምሮ ከእግዚአብሔር ጋር ሳይሄዱ እንደኖሩ፣ እግዚአብሔርም ከእነርሱ ጋር ሳይሄድ እንደኖረ እውቅና መስጠት ነው። ይህም በ1863፣ ፊላዴልፊያ ወደ ሎዶቅያ በሽግግር ላይ በነበረበት የጊዜ ዘመን የተወደቀው ፈተና ነው። ይህ በኮንያ የተወከሉት ሰዎች ለዘላለም ሰነፍ የሎዶቅያ ደናግል ሆነው የሚጸኑበትን፣ በዘሩባቤልም የተወከሉት ሰዎች ለዘላለም ጥበበኛ የፊላዴልፊያ ደናግል ሆነው የሚጸኑበትን የጊዜ ዘመን ያመለክት ነበር።

Jehoichin was followed by Zedekiah, the last of the seven kings. As Manasseh represented 1798, and the “time of the end,” Zedekiah must represent October 22, 1844, when the vision would “speak, and not lie”. Zedekiah is a name made up of the combination of two Hebrew words. The one word is “Jehovah”, and it is combined with the word that is translated in Daniel chapter eight, and verse fourteen as “cleansed.” Zedekiah means the cleansing of God’s temple, which began on October 22, 1844.

ኢዮአኪንን የተከተለው ከሰባቱ ነገሥታት የመጨረሻው ዘዴቅያስ ነበር። ምናሴ 1798ን እና “የመጨረሻውን ዘመን” እንደሚወክል ሁሉ፣ ዘዴቅያስም ራእዩ “ይናገራል እንጂ አይዋሽም” በተባለበት በ1844 ጥቅምት 22 መወከል አለበት። ዘዴቅያስ የሚለው ስም ከሁለት የዕብራይስጥ ቃላት ጥምረት የተሠራ ነው። አንደኛው ቃል “ይሖዋ” ሲሆን፣ በዳንኤል ምዕራፍ ስምንት ቁጥር አሥራ አራት “ይነጻ” ተብሎ ከተተረጎመው ቃል ጋር ተቀናጅቶአል። ዘዴቅያስ ማለት የእግዚአብሔር ቤተ መቅደስ መንጻት ማለት ነው፤ ይህም በ1844 ጥቅምት 22 የተጀመረ ነው።

The last seven kings of Judah represent the progressive history of 1798 to October 22, 1844. Jehoiakim is the symbol of August 11, 1840, which in turn represents September 11, 2001. He is a symbol of the empowerment of the first angel’s message, and he is introduced in the first verse of Daniel chapter one. Thus, the setting and context of Daniel chapter one, is the empowerment of the first angel’s message, as represented in Revelation chapter ten. In Revelation chapter ten Christ descended with a little book in His hand that John was commanded to eat. This is why the first test in the book of Daniel has to do with eating.

የይሁዳ የመጨረሻ ሰባቱ ነገሥታት ከ1798 እስከ 1844 ጥቅምት 22 ድረስ ያለውን ተከታታይ ታሪክ ይወክላሉ። ዮአቄም የ1840 ነሐሴ 11 ምልክት ነው፣ ይህም በተራው የ2001 መስከረም 11ን ይወክላል። እርሱ የመጀመሪያው መልአክ መልእክት ኃይል መቀበሉ ምልክት ነው፣ እናም በዳንኤል ምዕራፍ አንድ የመጀመሪያው ቁጥር ውስጥ ይቀርባል። ስለዚህ የዳንኤል ምዕራፍ አንድ አቀማመጥና ዐውድ፣ በራእይ ምዕራፍ አሥር እንደተወከለው የመጀመሪያው መልአክ መልእክት ኃይል መቀበል ነው። በራእይ ምዕራፍ አሥር ክርስቶስ ዮሐንስ እንዲበላው የታዘዘውን ትንሽ መጽሐፍ በእጁ ይዞ ወረደ። ስለዚህ በዳንኤል መጽሐፍ ውስጥ ያለው የመጀመሪያው ፈተና ከመብላት ጋር የተያያዘ ነው።

We will continue these subjects in the next article.

እነዚህን ርእሶች በሚቀጥለው ጽሑፍ እንቀጥላለን።

And he said unto me, Son of man, cause thy belly to eat, and fill thy bowels with this roll that I give thee. Then did I eat it; and it was in my mouth as honey for sweetness. Ezekiel 3:3.

እርሱም እንዲህ አለኝ፦ የሰው ልጅ ሆይ፥ ይህን የምሰጥህን ጥቅል በሆድህ አብላ፥ አንጀትህንም በእርሱ ሙላ። እኔም በላሁት፤ በአፌም እንደ ማር በጣፋጭነት ሆነ። ሕዝቅኤል 3፥3።