መጽሐፈ ዳንኤል - ዘጠና ሦስት

መጽሐፈ ዳንኤል ራእዩን የሚያጸናው ሮም መሆኑን ያመለክታል፤ እናም ይህ ግንዛቤ ዊልያም ሚለር ይህን እውነታ በለየ ጊዜ በሚለራይት ታሪክ ውስጥ ባሉት ፕሮቴስታንቶች ተቃውሞ ተደርጎበታል። በመጨረሻዎቹ ዘመናትም ራእዩን የሚያጸናው እንደገና ሮም ነው፤ እናም ዛሬ ሎዶቅያዊ አድቬንቲዝም የሕዝብህ ተዘራፊዎች አንቲዮክስ ኤፒፋኔስ ናቸው የሚለውን የወደቀውን ፕሮቴስታንታዊ አመለካከት አሁን ይደግፋል። በሚለራይት ታሪክ ውስጥ እየተተዉ የነበሩት የኪዳኑ ሕዝብ፣ አሁንም እየተተዉ ያሉት የመጨረሻ ዘመን የኪዳኑ ሕዝብ የሚቃወሙትን ያንኑ እውነት ተቃውሞ አድርገው ነበር። ሰሎሞን በሚገባ እንዲህ ብሎ ተናግሮአል፦

በትንቢታዊ አመለካከት ሮም ሦስት መገለጫዎች አሏት፤ የመጀመሪያዎቹም ሁለት መገለጫዎች የሦስተኛውን ባሕርያት ይለያሉ፥ ምክንያቱም እውነት በሁለት ምስክሮች ምስክርነት ይጸናልና።

የጣዖት አምልኮ ሮም ሃይማኖት ጣዖት አምልኮ ነበር፣ ጣዖት አምልኮም የእውነተኛ ሃይማኖት ሐሰተኛ ምትክ ነው። ይህ ሐሰተኛ ምትክ ማለት ሐሰተኛ ገንዘብ እንደሚገባው ትርጉም እጅግ የሚመስል ማለት አይደለም፤ ምክንያቱም ጣዖት አምልኮ በእውነቱ ከእውነተኛ ሃይማኖት ጋር በመልክ ምንም አይመስልም። ነገር ግን በትንቢታዊ አንፃር የሐሰተኛ ምትክ ባህርያት አሉት። የሮም ከተማ የኢየሩሳሌም ሐሰተኛ ምትክ ናት፣ የኢየሩሳሌም መቅደስ ሐሰተኛ ምትክ የነበረ ቤተ መቅደስም (ፓንቴዎን) አላት። የጣዖት አምልኮ ሃይማኖታዊ ልማዶች ያልተቀደሱና ዲያብሎሳዊ ናቸው፣ ነገር ግን እነርሱ የሰይጣንን ሐሰተኛ ሃይማኖታዊ ሥርዓቶች ይወክላሉ። የጣዖት አምልኮ ሮም ሃይማኖት መሪ “Pontifex Maximus” ተብሎ ይጠራ ነበር። “Pontifex Maximus” በመጀመሪያ በጥንታዊቷ ሮም የሮማውያን መንግሥታዊ ሃይማኖት ዋና ካህንን የሚያመለክት ሲሆን፣ መነሻውም ወደ ቀደምት የሮማ ሪፐብሊክ ዘመን ይመለሳል። ከጊዜ በኋላ ከፖለቲካዊና ከሃይማኖታዊ ሥልጣን ጋር የተያያዘ ሆነ፣ በመጨረሻም ዛሬ በሮማ ካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን ለጳጳሱ የሚውል ማዕረግ ሆኖ ተለወጠ።

የአረማዊት ሮም ዋና ካህን ማዕረግ ፖንቲፌክስ ማክሲሙስ ይባል ነበር፤ ይህም ደግሞ የጳጳሳዊት ሮም ዋና ካህን ማዕረግ ነበር፤ ይህም “ከፍ ያለው የላቀ ጳጳስ” ማለት የሆነ የላቲን ቃል ነው። እርሱ የሮማውያን የመንግሥት ሃይማኖት ዋና ካህን ነበር፥ በተለይም የአምላክ ጁፒተር አምልኮ። ፖንቲፌክስ ማክሲሙስ በርካታ የሃይማኖት ሥልጣንና ኃላፊነቶች ነበሩት፤ እነዚህም የተለያዩ ሃይማኖታዊ ሥርዓቶችን መቆጣጠርና የሮማውያን ሃይማኖታዊ የዘመን ቀመር በትክክል እንዲሠራ ማረጋገጥን ያካትቱ ነበር። ፖንቲፌክስ ማክሲሙስ የፖንቲፍስ ማኅበር (Collegium Pontificum) ራስ ነበር፤ ይህም የሮማውያንን ሃይማኖት ሥርዓቶች ለመተርጎምና ለመጠበቅ ኃላፊነት የነበራቸው የካህናት ቡድን ነበር።

የሁለቱም የጣዖት አምልኮ ሮምና የጳጳሳዊት ሮም ዋና ካህን ፖንቲፌክስ ማክሲሙስ ነበር፤ ስለዚህ የዘመናዊቱ ሮም መሪ ርዕስ ደግሞ በተፈጥሮው ፖንቲፌክስ ማክሲሙስ ይሆናል። የጣዖት አምልኮ ሮም ሃይማኖት ጣዖት አምልኮ ነበር፤ የጳጳሳዊት ሮም ሃይማኖትም እንዲሁ ጣዖት አምልኮ ነበር፣ አሁንም ነው፤ ነገር ግን በክርስትና መመስከር ተሸፍኖ የቀረበ፤ እንዲሁም የመጨረሻዎቹ ቀናት የዘመናዊቱ ሮም ሃይማኖት ደግሞ በክርስትና መመስከር ተሸፍኖ የቀረበ ጣዖት አምልኮ ይሆናል።

የአረማዊቱም ሮም ሆነች የጳጳሳዊቱ ሮም በሉዓላዊነት የሚገዙበት የተወሰነ የዘመን ጊዜ ነበራቸው። አረማዊቱ ሮም የዳንኤል መጽሐፍ ምዕራፍ አሥራ አንድ ቁጥር ሀያ አራት ያለውን የጊዜ ትንቢት በመፈጸም ሦስት መቶ ስድሳ ዓመታት በሉዓላዊነት ልትገዛ ነበር።

የሃያ አራተኛው ቁጥር ርእሰ ጉዳይ አረማዊቷ ሮም ናት፤ ምክንያቱም በአሥራ ስድስተኛው ቁጥር ርእሰ ጉዳይ ሆነው ተቀምጠው ነበርና፣ እስከ ሠላሳ አንደኛው ቁጥርም ድረስ ያው ርእሰ ጉዳይ ሆነው ይቀጥላሉ። እነዚህን ቁጥሮች በሚመጡ ጽሑፎች በተለይ እንመለከታቸዋለን፤ ነገር ግን በዚህ ስፍራ ትንቢቱ አረማዊቷ ሮም ለሦስት መቶ ስልሳ ዓመታት በሙሉ ልዕልና እንደምትገዛ መለየቱን ብቻ እናመለክታለን፤ ይህም ሮም “ለጊዜ እንኳ በጠንካራዎቹ መሸሸጊያዎች ላይ ማሴር” ተብሎ በመወከሉ ነው። “በላይ” ተብሎ የተተረጎመው ቃል በእውነቱ “ከ” ማለት ነው፤ እናም ቁጥሩ ሮም ዓለምን “ከ” “ጠንካራዎቹ መሸሸጊያዎች” ይመራ እንደነበር እየተናገረ ነው፤ ይህም የሮም ከተማ ነበረች፤ ይህንም ለአንድ “ጊዜ” ያደርግ ነበር፥ ይህም ሦስት መቶ ስልሳ ዓመታት ናቸው።

አረማዊት ሮም ከክ.በ. 31 በአክቲየም ጦርነት ጀምሮ የበላይነት ግዛቷን ጀመረች፥ እና ንጉሠ ነገሥት ቆስጠንጢኖስ የንግሥናውን ዋና ከተማ ከሮም ከተማ ምሽግ ወደ ቆስጠንጢኖስ ከተማ በአ.ዘ. 330 እስከ አንቀሳቀሰበት ዓመት ድረስ ይህንን የበላይነት ግዛት ቀጠለች። ከዚያም ግዛቱ የታወቀውን ውድቀት ጀመረ። ሮም ከተማ ለአረማዊት ሮም በትንቢት “ምሽግ” ነበረች፥ እና ከዚያ ከተማ ስትገዛ የማትሸነፍ ነበረች። ቆስጠንጢኖስ ኃይልን ካስተላለፈ በኋላ በተከተለው ጦርነት፥ ሮም ከተማ በገንሰሪክና በወረራ የገቡት አረመኔ ነገዶች የጥቃት ኢላማ ሆነች፤ እነዚህም በራእይ ምዕራፍ ስምንት የመጀመሪያዎቹ አራቱ መለከቶች የተወከሉ ናቸው።

በዚህ ምክንያት በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድ ቁጥር ሠላሳ አንድ ውስጥ፣ ለጳጳሳት ሥልጣን የቆሙት “ክንዶች” (አረማዊ ሮም) በመጀመሪያ “የኃይል መቅደሱን” አረከሱ። የሮም ከተማ ለሁለቱም፣ ለአረማዊውም ሆነ ለጳጳሳዊው ሮም፣ ትንቢታዊ “የኃይል መቅደስ” ናት፤ ምክንያቱም በ330 ዓመት አረማዊ ሥልጣን ወደ ቆስጠንጢኖስ ከተማ በተላለፈ ጊዜ፣ እየተነሣ ያለው ጳጳሳዊ ሮም የሮም ከተማን ተረከበ። በዚህ ምክንያት ራእይ ምዕራፍ አሥራ ሦስት ቁጥር ሁለት ዘንዶው (አረማዊ ሮም) ለጳጳሳዊው ሮም “ዙፋኑን” እንደሰጠው ይናገራል። “ዙፋን” ኃይል የሚገዛበት ስፍራ ነው፤ ከ538 ዓመት እስከ 1798 ድረስም ጳጳሳዊው ሮም እንደ አረማዊው ሮም “ለአንድ ዘመን” ከፍ ብሎ እንደገዛ ሁሉ በላይነት ገዛ።

ትንቢት አረማዊትና ጳጳሳዊት ሮማ ሁለቱም በፍጹም ልዕልና የሚገዙበትን ልዩ የጊዜ ወቅት ይለያል፤ እነርሱም እንዲሁ ሲያደርጉ ከሥልጣናቸው መቀመጫ ማለትም ከሮማ ከተማ ሆኖ ነበር። የአረማዊት ሮማ የማይሸነፍነት ከሮማ ከተማ በወጡ ጊዜ ተቋረጠ፤ ይህም በቁጥር ሀያ አራት “ጊዜ” ተብሎ የተወከለው ሦስት መቶ ስድሳ ዓመታት ማብቂያ ሆነ፤ እንዲሁም የጳጳሳዊ አገዛዝ አንድ ሺህ ሁለት መቶ ስድሳ ዓመታት በ1798 በተፈጸመ ጊዜ፣ ናፖሊዮን ጳጳሱ ከሮማ ከተማ እንዲወሰድ አደረገው፣ እርሱም በስደት ሞተ።

የአረማዊት ሮምና የጳጳሳዊት ሮም ዘመናዊት ሮም በመጨረሻዎቹ ቀኖች ለተወሰነ ትንቢታዊ ዘመን ላይኛውን ሥልጣን እንደምትገዛ ያረጋግጣሉ። “ጊዜ ከእንግዲህ ወዲህ የለም”፤ ነገር ግን የመጨረሻዎቹ ቀኖች የጳጳሳዊ ስደት ዘመን በቅርቡ በአሜሪካ የሚመጣው የእሁድ ሕግ ሲጀምር የሚጀምር እና ሰው የፈተና ጊዜው እስኪዘጋ ድረስ የሚቀጥል የተወሰነ ዘመን ነው፤ በዚያን ጊዜ ሚካኤል ይቆማልና እንዲህ ይናገራል፦ “ዓመፀኛው ከእንግዲህ ወዲህ ደግሞ ይዓመፅ፤ ርኩሱም ደግሞ ይርከስ፤ ጻድቁም ደግሞ ጽድቅን ያድርግ፤ ቅዱሱም ደግሞ ይቀደስ።”

በደም የተሞላው ታሪኳ ውስጥ አረማዊቷ ሮም በሮም ከተማ ውስጥ ባለው ኮሎሴየም ክርስቲያኖችን አሳደደች፤ እንዲሁም ክርስቲያናዊ ታሪክ ጸሐፍት እንደሚገምቱት፣ በጳጳሳዊ አገዛዝ የጨለማ ዘመናት ውስጥ አንድ መቶ ሚሊዮን ሰማዕታት በጳጳሳዊ ሥርዓቱ ተገደሉ፤ ነገር ግን ጳጳሳዊው ሥርዓት ይህን ክስ ይክዳል እና ግምቱን ወደ አምሳ ሚሊዮን ገደማ ያወርደዋል። አረማዊቷም ሮም ሆነ ጳጳሳዊቷ ሮም የእግዚአብሔርን ታማኞች አሳድደዋል፤ ዘመናዊቷም ሮም በመጨረሻዎቹ ቀኖች የእግዚአብሔርን ታማኝ ሕዝብ ደግሞ ታሳድዳለች።

አረማዊት ሮማ ዓለሙን በቁጥጥሯ ሥር ስታውል ሦስት የምድር አቀማመጥ እንቅፋቶችን አሸነፈች። ጳጳሳዊት ሮማም ዓለሙን በቁጥጥሯ ሥር ስታውል ሦስት የምድር አቀማመጥ እንቅፋቶችን አሸነፈች። ዘመናዊት ሮማ በ1989 የደቡብን ንጉሥ (አምላክ-ከለል የሶቪየት ኅብረት) አሸነፈች፣ በቅርቡም በሚመጣው የእሑድ ሕግ ጊዜ የክብሩን አገር (የተባበሩትን መንግሥታት) ትገለብጣለች። ከዚያም ግብጽን (መላውን ዓለም) ታሸንፋለች።

የዳንኤል መጽሐፍ ምዕራፍ አሥራ አንድ ቁጥር አርባ አንድ ውስጥ ያለው “የክብር ምድር” የተባለው ነገር የዩናይትድ ስቴትስ ምልክት መሆኑን የሚለይ እውነት ለመከላከል፣ የይሁዳ ነገድ አንበሳ ለመጨረሻዎቹ ዘመናት የትንቢት ተማሪዎች የትንቢት ሶስት እጥፍ ተፈጻሚነት መርህን ከፈተላቸው። ከእነዚያ የመጨረሻ ስድስት ቁጥሮች የሚገኘው ብርሃን፣ በዳንኤል መጽሐፍ ውስጥ “ዘወትር” በተባለው ነገር የተወከለውን ታሪክ፣ በዳንኤል አሥራ አንድ ቁጥር ሠላሳ አንድ እንደተቀመጠው፣ ለምዕራፉ የመጨረሻ ስድስት ቁጥሮች በመተግበር ተመሥርቶአል። የሚለር የትንቢት አወቃቀር ቁልፍ የሆነው ያው መሠረታዊ እውነት (“ዘወትር”)፣ የመጨረሻዎቹን ዘመናት የትንቢት አወቃቀር ደግሞ አመነጨ። የሚለር አወቃቀር በእግዚአብሔር ሕዝብ ላይ የማጥፋት ግፍ በፈጸሙት ሁለቱ አጥፊ ኃይሎች፣ ማለትም አረማዊነትና ጳጳሳዊነት ላይ የተመሠረተ ሲሆን፣ የመጨረሻዎቹ ዘመናት አወቃቀር ደግሞ በመጨረሻዎቹ ዘመናት በእግዚአብሔር ሕዝብ ላይ የሚያሳድዱ ሦስቱ አጥፊ ኃይሎች ላይ የተመሠረተ ነው።

በዳንኤል አሥራ አንድ ያሉት የመጨረሻ ስድስት ቁጥሮች የሚወክሉት፣ በ1989 የደረሰውን የእውቀት መጨመር፣ እና በሂዴቅል ወንዝ የሚወከለውን የእውቀት መጨመር፣ የእውነት ጠላቶች ተቃወሙት። ያ ተቃውሞ ወደ የትንቢት ሶስት እጥፍ መተግበሪያ መርህ መረዳት አመራ፤ ይህም መጀመሪያ የተገነዘበው እንደ ሮማ ሶስት እጥፍ መተግበሪያ ሲሆን፣ ይህ የትንቢታዊ ታሪክን ራእይ የሚመሠርት ርዕሰ ጉዳይ ነው።

የሮም ሦስቱ መገለጫዎች በሦስት እጥፍ መተግበራቸው፣ የአረማዊት ሮምና የጳጳሳዊት ሮም ሃይማኖት አረማዊነት መሆኑን፣ እንዲሁም ሃይማኖታቸው ፖንቲፌክስ ማክሲመስ ተብሎ በሚጠራ ሰው እንደሚመራ ያሳያል። እነዚያ ሁለት የሮም መገለጫዎች፣ ለተወሰነ የጊዜ ዘመን ፍጹም ሉዓላዊነት ከመግዛታቸው በፊት ሦስት የጂኦግራፊያዊ ኃይሎች እንደሚወገዱ፣ እንዲሁም ከሰባቱ ኮረብቶች ከተማ ከሆነችው ከሮም፣ እርስዋም የኃይላቸው መቅደስ ከሆነችው፣ እንደሚገዙ ያመለክታሉ። ሁለቱም የእግዚአብሔርን ታማኝ ሕዝብ እንዳሳደዱ ለእውነታው ምስክር ሆነዋል። ስለዚህ፣ በእነዚህ ሁለት ምስክሮች መሠረት፣ የዘመናዊት ሮም ሃይማኖት አረማዊነት እንደሚሆን፣ እንዲሁም ፖንቲፌክስ ማክሲመስ የሚል ማዕረግ ባለው በሮም ጳጳስ እንደምትመራ እናውቃለን።

ታላቂቱ ጋለሞታ ሥልጣንን በመያዝ ፍጹም ግዛት ከምትገዛ በፊት፣ ዘመናዊቱ ሮም ሦስት እንቅፋቶችን ማሸነፍ ያስፈልጋታል፤ የመጀመሪያውም እንቅፋት ያለፈ ታሪክ ነው፥ ማለትም በ1989 የሶቪየት ህብረት መፍረስ፣ በአውሮፓ የሮምን ኃይል የተቃወመችው የሮም አማኝነት የሌለባት ጠላት። የሚቀጥለው እንቅፋት በአሜሪካ አንድ ላይ በቅርቡ ሊመጣ ባለው የእሑድ ሕግ ጊዜ ይገለበጣል፤ ከዚያም የተባበሩት መንግሥታት ሥልጣናቸውን ለዘመናዊቱ ሮም ለአጭር ጊዜ ይሰጣሉ። እርስዋም ሙሉ በሙሉ በዙፋን ላይ ከተቀመጠች በኋላ የመጨረሻዎቹ ዘመናት ስደት ይከናወናል።

መጽሐፈ ዳንኤል፣ በተለይም ራእይ ምዕራፍ ስምንት፣ ስለ ሮማ የትንቢታዊ ባሕርያትን ያቀርባሉ፤ እነዚህም ዘመናዊቷን ሮማ በትክክል ለመረዳት ያበረክታሉ። ከእነዚህ ባሕርያት አንዱ፣ በ330 ዓ.ም. በቆንስታንጢኖስ እንደተፈጸመው፣ የሮማ ግዛት ወደ ምሥራቅና ምዕራብ መከፈሉ ነበር። የአረማዊቷ ሮማና የጳጳሳዊቷ ሮማ፣ በአንድነት ሲታሰቡ፣ ደግሞ ስለ ሮማ ሁለትዮሽ ባሕርይ ይናገራሉ። ቆንስታንጢኖስ ያደረገው ክፍፍል፣ ምዕራባዊቷንና ምሥራቃዊቷን ሮማ ያመጣው፣ ለአረማዊቷና ለጳጳሳዊቷ ሮማ ሁለተኛ ምስክር ነው። ቆንስታንጢኖስ በምሥራቅ የመንግሥታዊ ሥልጣንን አቆመ፣ በምዕራብም የቤተ ክርስቲያናዊ ሥልጣንን ተወ። የአረማዊቷ ሮማ የመንግሥት ሥርዓትን ትወክል ነበር፣ የጳጳሳዊቷ ሮማም የቤተ ክርስቲያን ሥርዓትን ትወክል ነበር። ምሥራቁ የመንግሥት ሥርዓት ነበር፤ ምዕራቡ የቤተ ክርስቲያን ሥርዓት ነበር፤ ይህም በዳንኤል ሁለት ባለው ብረትና ሸክላ፣ ወይም በዳንኤል ስምንት ያለው ተባዕታይ ቀንድና አንስታይ ቀንድ፣ ወይም በዳንኤል ሰባት ያሉት አዳኝ አራዊትና በዳንኤል ስምንት ያሉት የመቅደስ አራዊት እንደተመሰሉት ነው።

ዘመናዊት ሮም እንዲሁም በባሕርይዋ ሁለት ዓይነት ትሆናለች፤ ይህም ቤተ ክርስቲያንና መንግሥት፣ ብረትና ሸክላ፣ እንዲሁም የእምነት ፖለቲካና የመንግሥት ጥበብ የተቀላቀሉበት ስብስብ ሆኖ ይገኛል፤ ነገር ግን ዘመናዊት ሮም በባሕርይዋ ሦስት ዓይነት ያላትም ናት። በራእይ ምዕራፍ ስምንት ውስጥ ሁለቱም ምዕራባዊትና ምሥራቃዊት ሮም በቀጥታና በምሳሌያዊ ሁኔታ በሦስት ተከፍለው ነበር። ከምሥራቃዊት ሮም ሲገዛ የነበረው ቆስጠንጢኖስ መንግሥቱን በቀጥታ ለሦስቱ ልጆቹ ከፈለው፤ ምዕራባዊት ሮምም ደግሞ በሮማዊ ግዛት የተጠቀሙበትን ሦስት እጥፍ የአስተዳደር ቅርጽ የሚወክሉ ፀሐይ፣ ጨረቃና ከዋክብት በሚል ምሳሌያዊ መልኩ ተወክላ ነበር። ስለዚህ ዘመናዊት ሮም፣ ምንም እንኳ የእምነት ፖለቲካና የመንግሥት ጥበብ ሁለት እጥፍ ያላት ብትሆንም፣ እንዲሁም በዘንዶው፣ በአውሬውና በሐሰተኛው ነቢይ የተወከለ ሦስት እጥፍ ኅብረትን ትወክላለች።

የአረማዊ ሮምና የጳጳሳዊ ሮም መገለጫዎች የመጨረሻውን ዘመናዊ ሮም ውስብስብ ትንቢታዊ አቀራረብ ያሳውቃሉ። ዓለምን ወደ አርማጌዶን የሚመራት በቅርቡ በሚመጣው የእሑድ ሕግ ጊዜ የሚፈጸመው ሶስት እጥፍ ህብረት ነው። ይህም የቤተ ክርስቲያንና የመንግሥት ጥምረት ምልክት የሆነው ዓለም አቀፍ “የአውሬው ምስል” ነው። ራሱ ከኃይሉ ዙፋን ከሆነችው ከሮም ከተማ የሚገዛው ጶንጢፌክስ ማክሲሙስ ነው። የኃጢአት ሰው ሲቪል ሥልጣን በተባበሩት መንግሥታት ይሰጠዋል፣ ዓለምም ይህን ሶስት እጥፍ ሆኖም ሁለት አቀፍ የፀረ ክርስቶስ ሥርዓት በአሜሪካ የተባበሩት ግዛቶች አስገዳጅ ኃይል እንዲቀበል ይገደዳል። ስለዚህ፣ በራእይ ምዕራፍ አሥራ ሦስት ቁጥር ሁለት እንደ ተገለጸው አረማዊ ሮም (ዘንዶው) ለጳጳሳት “ኃይሉን፣ ዙፋኑን እና ታላቅ ሥልጣንን” እንደሰጠችው፣ አሜሪካ የተባበሩት ግዛቶችም፣ በአረማዊ ሮም እንደ ተመሰለች፣ ለዘመናዊቱ ሮም እነዚሁኑ ሶስት ሥራዎች ትፈጽማለች። ዙፋኑ በሰባቱ ኮረብቶች ከተማ በሆነችው በሮም ውስጥ ያለችው ቫቲካን ከተማ ናት፣ ሥልጣኑ ተባበሩት መንግሥታት ነው፣ ኃይሉም አሜሪካ የተባበሩት ግዛቶች ናት። እነርሱም በአንድነት ዓለምን ጳጳሳት “ወደ መጨረሻው ይመጣል፣ የሚረዳውም አንድ እንኳ አይኖርም” ወደሚባልበት ስፍራ ይመራሉ።

ይህን ጥናት በሚቀጥለው ጽሑፍ እንቀጥላለን።