ለአሜሪካ የወደፊት ነገር እና ጁላይ 18፣ 2020 - ቁጥር አንድ

ሙሴም ለእግዚአብሔር እንዲህ አለው፤ “እነሆ፥ አንተ ‘ይህን ሕዝብ አውጣ’ ትለኛለህ፤ ነገር ግን ከእኔ ጋር የምትልከውን ማን እንደሆነ አላሳወቅኸኝም። አንተ ግን ‘በስም አውቄሃለሁ፥ በፊቴም ሞገስ አግኝተሃል’ ብለሃል። አሁንም እንግዲህ፥ በፊትህ ሞገስ ካገኘሁ፥ እባክህ መንገድህን አሳየኝ፥ እንድታውቅህ እና በፊትህ ሞገስ እንዳገኝ፤ ይህ ሕዝብም ሕዝብህ እንደሆነ አስብ።” እርሱም አለ፤ “መገኘቴ ከአንተ ጋር ይሄዳል፥ ዕረፍትም እሰጥሃለሁ።” እርሱም አለው፤ “መገኘትህ ከእኔ ጋር የማይሄድ ከሆነ፥ ከዚህ አታውጣን። እኔና ሕዝብህ በፊትህ ሞገስ እንዳገኘን በዚህ ምን ይታወቃል? ከእኛ ጋር በመሄድህ አይደለምን? እንዲሁም እኔና ሕዝብህ በምድር ፊት ላይ ካሉት ሕዝቦች ሁሉ ይለያያል።” እግዚአብሔርም ለሙሴ አለው፤ “ይህን የተናገርኸውን ነገር ደግሞ አደርጋለሁ፤ ምክንያቱም በፊቴ ሞገስ አግኝተሃል፥ በስምም አውቄሃለሁ።” እርሱም አለ፤ “እባክህ፥ ክብርህን አሳየኝ።” እርሱም አለ፤ “በፊትህ መልካምነቴን ሁሉ አሳልፌ አደርጋለሁ፥ የእግዚአብሔርንም ስም በፊትህ እጠራለሁ፤ ለማንም ሞገስ ለማድረግ በምፈቅድለት ሰው ሞገስ አደርጋለሁ፥ ለማንም ምሕረት ለማሳየት በምፈቅድለት ሰው ምሕረት አሳያለሁ።” ደግሞም አለ፤ “ፊቴን ማየት አትችልም፤ ሰው እኔን አይቶ በሕይወት አይኖርምና።” እግዚአብሔርም አለ፤ “እነሆ፥ በአጠገቤ አንድ ስፍራ አለ፥ በዓለትም ላይ ትቆማለህ፤ ክብሬም ሲያልፍ፥ በዓለቱ ስንጥቅ ውስጥ አኖርሃለሁ፥ እስከማልፍም ድረስ በእጄ እሸፍንሃለሁ፤ ከዚያም እጄን አነሳለሁ፥ ከኋላዬንም ታያለህ፤ ፊቴ ግን አይታይም።” እግዚአብሔርም ለሙሴ አለው፤ “እንደ ፊተኛዎቹ ያሉ ሁለት የድንጋይ ጽላቶች ቈርጠህ አዘጋጅ፤ በመጀመሪያዎቹ ጽላቶች ላይ የነበሩትን፥ አንተ የሰበርኻቸውን ቃላት በእነዚህ ጽላቶች ላይ እጽፋለሁ። በማለዳም ተዘጋጅ፥ በማለዳም ወደ ሲና ተራራ ውጣ፥ በተራራው አናትም በዚያ በፊቴ ቁም። ከአንተ ጋርም ማንም አይውጣ፥ በተራራውም ሁሉ ማንም አይታይ፤ መንጎችና ላሞችም በዚያ ተራራ ፊት አይሰማሩ።” እርሱም እንደ ፊተኛዎቹ ያሉ ሁለት የድንጋይ ጽላቶችን ቈረጠ፤ ሙሴም እግዚአብሔር እንዳዘዘው ማለዳ ማለዳ ተነሥቶ ሁለቱን የድንጋይ ጽላቶች በእጁ ይዞ ወደ ሲና ተራራ ወጣ። እግዚአብሔርም በደመና ወረደ፥ በዚያም ከእርሱ ጋር ቆመ፥ የእግዚአብሔርንም ስም አወጀ። እግዚአብሔርም በፊቱ አልፎ እንዲህ አለ፤ “እግዚአብሔር፥ እግዚአብሔር አምላክ፥ መሓሪና ቸር፥ ቍጣው የዘገየ፥ በቸርነትና በእውነት የበዛ፥ ምሕረትን ለሺዎች የሚጠብቅ፥ ኃጢአትንና መተላለፍንና በደልን የሚያስተርይ፥ ነገር ግን በፍጹም የማያነጻ ሳይሆን፥ የአባቶችን ኃጢአት በልጆችና በልጅ ልጆች ላይ እስከ ሦስተኛና እስከ አራተኛ ትውልድ የሚያመጣ።” ሙሴም ፈጥኖ ወደ ምድር ራሱን አጎነበሰ ሰገደም። እርሱም አለ፤ “አሁንስ ጌታ ሆይ፥ በፊትህ ሞገስ ካገኘሁ፥ እባክህ ጌታዬ በመካከላችን ይሂድ፤ ይህ አንገተ ደንዳና ሕዝብ ነውና፤ በደላችንንና ኃጢአታችንንም ይቅር በለን፥ ርስትህም አድርገን ውሰደን።” እርሱም አለ፤ “እነሆ፥ ኪዳን አደርጋለሁ፤ በሕዝብህ ሁሉ ፊት በምድር ሁሉ ውስጥ ወይም በማንኛውም ሕዝብ ዘንድ ያልተደረጉ ድንቅ ነገሮችን አደርጋለሁ፤ አንተም በመካከላቸው ያለህበት ሕዝብ ሁሉ የእግዚአብሔርን ሥራ ያያል፤ ከአንተ ጋር የማደርገው ነገር የሚያስፈራ ነውና።” ዘጸአት 33፥12–34፥10።

ስለዚህ ጌታ እንዲህ ይላል፤ በመንገዶች ላይ ቁሙ፥ ተመልከቱም፥ ለአሮጌው መንገድ ጠይቁ፤ መልካሙ መንገድ የት እንዳለ ጠይቁ፥ በእርሱም ሂዱ፤ ለነፍሳችሁም ዕረፍት ታገኛላችሁ። ነገር ግን እነርሱ፦ በእርሱ አንሄድም አሉ። ደግሞም፦ የመለከቱን ድምፅ ስሙ ብዬ ጠባቂዎችን በላያችሁ ሾምሁ። ነገር ግን እነርሱ፦ አንሰማም አሉ። ኤርምያስ 6፥16, 17።

እርሱ እውቀትን ማንን ያስተምራል? ትምህርትንስ እንዲያስተውል ማንን ያደርጋል? ከወተት የተነጠቁትን፣ ከጡትም የተለዩትን ነው። ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፣ ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፤ መስመር በመስመር ላይ፣ መስመር በመስመር ላይ፤ እዚህ ጥቂት፣ በዚያም ጥቂት መሆን ይገባልና፤ በተንተባተቡ ከንፈሮችና በሌላ ልሳን ለዚህ ሕዝብ ይናገራልና። እርሱም፦ ይህ ድካም ላለበት ዕረፍት የምታገኙበት ዕረፍት ነው፤ ይህም መታደስ ነው አላቸው፤ ነገር ግን እነርሱ ሊሰሙ አልወደዱም። ነገር ግን የእግዚአብሔር ቃል ለእነርሱ ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፣ ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፤ መስመር በመስመር ላይ፣ መስመር በመስመር ላይ፤ እዚህ ጥቂት፣ በዚያም ጥቂት ሆነባቸው፤ ይህም እንዲሄዱ፣ ወደ ኋላም እንዲወድቁ፣ እንዲሰበሩ፣ በወጥመድም እንዲያዙና እንዲያዙ ነበር። ኢሳይያስ 28፥9–13።

“ሦስተኛው የመልአኩ መልእክት ወደ መዝጊያው እየደረሰ ወዳለበት ጊዜ እንድመለከት ተመራሁ። የእግዚአብሔር ኃይል በሕዝቡ ላይ ዐርፎ ነበር፤ ሥራቸውንም ፈጽመው ነበር፥ በፊታቸውም ላለው የፈተና ሰዓት ተዘጋጅተው ነበር። የኋለኛውን ዝናብ፥ ወይም ከጌታ ፊት የሚመጣውን ማደስ ተቀብለው ነበር፥ ሕያው ምስክርነቱም እንደ ገና ታድሶ ነበር። የመጨረሻው ታላቅ ማስጠንቀቂያ በሁሉም ስፍራ ተሰምቶ ነበር፥ መልእክቱንም ለመቀበል ያልፈቀዱትን የምድር ነዋሪዎች አነሣሥቶ አስቆጥቶ ነበር።” Early Writings, 279.

ሥራው ከጴንጤቆስጤ ቀን ሥራ ጋር ተመሳሳይ ይሆናል። የወንጌል መክፈቻ ጊዜ በመንፈስ ቅዱስ መፍሰስ የተሰጠው “የፊተኛው ዝናብ” ክቡሩ ዘር እንዲበቅል እንደሆነ፣ እንዲሁም “የኋለኛው ዝናብ” በመጨረሻው ጊዜ ለመከሩ መብሰል ይሰጣል። “እንግዲህ እናውቃለን፤ እግዚአብሔርን ለማወቅ እንከተል፤ መውጣቱ እንደ ንጋት የተዘጋጀ ነው፤ እርሱም እንደ ዝናብ፣ እንደ ኋለኛና ፊተኛ ዝናብ በምድር ላይ ይመጣል።” (ሆሴዕ 6፥3) “እንግዲህ የጽዮን ልጆች ሆይ፣ ደስ ይበላችሁ፤ በእግዚአብሔርም በአምላካችሁ ደስ ይበላችሁ፤ እርሱ የፊተኛውን ዝናብ በልክ ሰጥቶአችኋልና፣ ዝናቡንም፣ የፊተኛውንና የኋለኛውን ዝናብ ያወርድላችኋል።” (ኢዮኤል 2፥23) “በመጨረሻዎቹ ቀኖች፣ እግዚአብሔር ይላል፣ ከመንፈሴ በሥጋ ሁሉ ላይ አፈስሳለሁ።” “እንዲህም ይሆናል፤ የጌታን ስም የሚጠራ ሁሉ ይድናል።” (ሐዋርያት ሥራ 2፥17, 21) ታላቁ የወንጌል ሥራ በመክፈቻው የታየውን የእግዚአብሔር ኃይል መገለጥ ከዚያ በታች ሆኖ አይዘጋም። በወንጌል መክፈቻ ጊዜ በፊተኛው ዝናብ መፍሰስ የተፈጸሙት ትንቢቶች፣ በመጨረሻውም በኋለኛው ዝናብ ዳግመኛ ይፈጸማሉ። ሐዋርያው ጴጥሮስ፣ “እንግዲህ ንስሐ ግቡ ተመለሱም፥ ኃጢአቶቻችሁ እንዲደመሰሱ [በምርመራዊው ፍርድ]፣ ከጌታ ፊት የማረፊያ ዘመናት እንዲመጡ፣ እርሱም የተዘጋጀላችሁን ኢየሱስን እንዲልክ።” ሲል ወደፊት የተመለከተው “የማረፊያ ዘመናት” እዚህ ናቸው። (ሐዋርያት ሥራ 3፥19–20)

“የእግዚአብሔር ባሪያዎች፣ ፊታቸው በቅዱስ መቀደስ ብርሃን ተበርቶና እያበራ ሳለ፣ ከስፍራ ወደ ስፍራ በፍጥነት ይሄዳሉ ከሰማይ የመጣውን መልእክት ለማወጅ። በሺዎች ድምፆች፣ በምድር ሁሉ ላይ፣ ማስጠንቀቂያው ይሰጣል። ተአምራት ይደረጋሉ፣ ሕሙማን ይፈወሳሉ፣ ምልክቶችና ድንቆችም አማኞችን ይከተላሉ። ሰይጣንም ደግሞ በሐሰተኛ ድንቆች ይሠራል፤ እንኳንም በሰዎች ፊት እሳትን ከሰማይ ያወርዳል። (ራእይ 13፡13።) እንዲሁ የምድር ነዋሪዎች አቋማቸውን እንዲወስዱ ይደረጋሉ።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 611, 612.

«በዚህ የምድር ታሪክ የመጨረሻ ዘመናት፣ እግዚአብሔር ከትእዛዛቱን ከሚጠብቁ ሕዝቡ ጋር ያደረገው ቃል ኪዳን እንደ ገና ሊታደስ ነው።» Review and Herald, February 26, 1914.

እግዚአብሔርም ለሙሴ እንዲህ አለው፤ ይህን ሕዝብ አይቻለሁ፤ እነሆም፥ አንገተ ደንዳና ሕዝብ ነው። አሁንም እንግዲህ ተወኝ፥ ቍጣዬ በእነርሱ ላይ እንዲነድ እና እንድጠፋቸው፤ ከአንተም ታላቅ ሕዝብ አደርጋለሁ። ሙሴም አምላኩን እግዚአብሔርን ለመነው እንዲህም አለ፤ ጌታ ሆይ፥ በታላቅ ኃይልና በብርቱ እጅ ከግብፅ ምድር ያወጣሃቸው በሕዝብህ ላይ ቍጣህ ለምን ይነድዳል? ግብፃውያንስ፦ በተራሮች ላይ ሊገድላቸውና ከምድር ፊት ሊያጠፋቸው በክፉ ዓላማ አወጣቸው ብለው ለምን ይናገራሉ? ከብርቱ ቍጣህ ተመለስ፥ በሕዝብህም ላይ ልታመጣው ካሰብኸው ክፉ ነገር ተጸጸት። ባሪያዎችህን አብርሃምን፥ ይስሐቅን፥ እስራኤልንም አስብ፤ ለእነርሱም በራስህ ማልህና፦ ዘርናችሁን እንደ ሰማይ ከዋክብት አበዛለሁ፥ የተናገርሁትንም ይህን ምድር ሁሉ ለዘራችሁ እሰጣለሁ፥ እነርሱም ለዘላለም ይወርሱአታል ብለህ ተናገርህ። እግዚአብሔርም በሕዝቡ ላይ ሊያመጣው ያሰበውን ክፉ ነገር ተጸጸተ። ዘፀአት 32፥9–14።

አክአብም ኤልያስ ያደረገውን ሁሉ እንዲሁም ነቢያቱን ሁሉ በሰይፍ እንዴት እንደ ገደላቸው ለኤልዛቤል ነገራት። ኤልዛቤልም ወደ ኤልያስ መልእክተኛ ልካ እንዲህ አለች፤ እስከ ነገ በዚህ ሰዓት ነፍስህን እንደ አንዱ ከእነርሱ ነፍስ ካላደረግሁ፥ አማልክቱ እንዲሁ ያድርጉብኝ፥ ከዚያም አልፎ ይጨምሩብኝ። እርሱም ይህን ባየ ጊዜ ተነሥቶ ለነፍሱ ሸሸ፥ የይሁዳም የሆነችው ቤርሳቤህ መጥቶ አገልጋዩን በዚያ ተወው። እርሱ ግን አንድ ቀን መንገድ ያህል ወደ ምድረ በዳ ገባ፥ መጥቶም ከጥድ ዛፍ በታች ተቀመጠ፤ ለራሱም እንዲሞት ለመነ፥ እንዲህም አለ፤ በቃኝ፤ አሁንም አቤቱ፥ ነፍሴን ውሰድ፤ ከአባቶቼ አልሻልሁምና። ከጥድ ዛፍም በታች ተኝቶ ተኛ፤ እነሆም፥ መልአክ ዳሰሰውና፦ ተነሥተህ ብላ አለው። ተመለከተም፤ እነሆም፥ በፍም ላይ የተጋገረ ቂጣና በራሱ አጠገብ የውኃ ማሰሮ ነበረ። በልቶም ጠጥቶም እንደገና ተኛ። የእግዚአብሔርም መልአክ ሁለተኛ ጊዜ ተመልሶ ዳሰሰውና፦ ተነሥተህ ብላ፤ መንገዱ ለአንተ እጅግ ረጅም ነውና አለው። ተነሥቶም በልቶ ጠጥቶ በዚያ ምግብ ኃይል አርባ ቀንና አርባ ሌሊት እስከ እግዚአብሔር ተራራ ሆሬብ ድረስ ሄደ። በዚያም ወደ ዋሻ ገብቶ አደረ፤ እነሆም፥ የእግዚአብሔር ቃል ወደ እርሱ መጣ፥ እርሱንም፦ ኤልያስ ሆይ፥ በዚህ ምን ታደርጋለህ? አለው። እርሱም አለ፦ ስለ ሠራዊት አምላክ ስለ እግዚአብሔር እጅግ ቀንቻለሁ፤ ምክንያቱም የእስራኤል ልጆች ኪዳንህን ተዉ፥ መሠዊያዎችህን አፈረሱ፥ ነቢያትህንም በሰይፍ ገደሉ፤ እኔም እኔ ብቻ ቀርቻለሁ፥ ነፍሴንም ይወስዱ ዘንድ ይፈልጋሉ። እርሱም አለው፦ ውጣ፥ በተራራውም ላይ በእግዚአብሔር ፊት ቁም። እነሆም፥ እግዚአብሔር ያልፍ ነበር፤ ታላቅና ብርቱ ነፋስም ተራሮችን ይሰነጥቅ ነበር፥ ዐለቶችንም በእግዚአብሔር ፊት ይሰብር ነበር፤ እግዚአብሔር ግን በነፋሱ ውስጥ አልነበረም። ከነፋሱም በኋላ የምድር መናወጥ ሆነ፤ እግዚአብሔር ግን በመናወጡ ውስጥ አልነበረም። ከመናወጡም በኋላ እሳት ሆነ፤ እግዚአብሔር ግን በእሳቱ ውስጥ አልነበረም። ከእሳቱም በኋላ የቀስታ ትንሽ ድምፅ ሆነ። ኤልያስም በሰማው ጊዜ ፊቱን በመጎናጸፊያው ሸፈነ፥ ወጥቶም በዋሻው ደጃፍ ቆመ። እነሆም፥ ድምፅ ወደ እርሱ መጣና፦ ኤልያስ ሆይ፥ በዚህ ምን ታደርጋለህ? አለው። እርሱም አለ፦ ስለ ሠራዊት አምላክ ስለ እግዚአብሔር እጅግ ቀንቻለሁ፤ ምክንያቱም የእስራኤል ልጆች ኪዳንህን ተዉ፥ መሠዊያዎችህን አፈረሱ፥ ነቢያትህንም በሰይፍ ገደሉ፤ እኔም እኔ ብቻ ቀርቻለሁ፥ ነፍሴንም ይወስዱ ዘንድ ይፈልጋሉ። እግዚአብሔርም አለው፦ ሂድ፥ በመንገድህ ተመልሰህ ወደ ደማስቆ ምድረ በዳ ግባ፤ በደረስህም ጊዜ ሐዛኤልን በሶርያ ላይ ንጉሥ እንዲሆን ቀባው። እንዲሁም የንምሺን ልጅ ኢዩን በእስራኤል ላይ ንጉሥ እንዲሆን ቀባው፤ ከአቤልሜሖላም የሆነውን የሣፋጥን ልጅ ኤልሳዕን በአንተ ፋንታ ነቢይ እንዲሆን ቀባው። ከሐዛኤልም ሰይፍ የሚያመልጥን ኢዩ ይገድለዋል፤ ከኢዩም ሰይፍ የሚያመልጥን ኤልሳዕ ይገድለዋል። ነገር ግን በእስራኤል በበኣል ፊት ያልተንበረከኩትን ጉልበቶች ሁሉ፥ ያልሳመውም አፍ ሁሉ የሆኑትን ሰባት ሺህ ሰዎች ለራሴ አስቀርቻለሁ። 1 ነገሥት 19፥1-18።

ለዋናው ዘማሪ፤ የቆሬ ልጆች መዝሙር። እግዚአብሔር ሆይ፥ ለምድርህ ሞገስ አድርገሃል፤ የያዕቆብንም ምርኮ መልሰሃል [ገልብጠሃል]። የሕዝብህን በደል ይቅር አልህ፤ ኃጢአታቸውንም ሁሉ ከድነሃል። ሴላ። ቍጣህን ሁሉ አስወግደሃል፤ ከቁጣህም ጽኑ መቃጠል ተመልሰሃል። የመዳናችን አምላክ ሆይ፥ መልሰን፤ ቍጣህም በእኛ ላይ እንዲቆም አድርግ። ለዘላለምን ትቈጣብናለህ? ቍጣህንስ ለትውልድ ሁሉ ታራዝመዋለህ? ሕዝብህ በአንተ ደስ እንዲላቸው፥ እንደ ገና ሕይወት አትሰጠንምን? አቤቱ፥ ምሕረትህን አሳየን፤ ማዳንህንም ስጠን። እግዚአብሔር አምላክ የሚናገረውን እሰማለሁ፤ ለሕዝቡና ለቅዱሳኑ ሰላምን ይናገራልና፤ ነገር ግን ዳግመኛ ወደ ስንፍና አይመለሱ። በእርግጥ ለሚፈሩት መዳኑ ቅርብ ነው፤ ክብርም በምድራችን ይኖር ዘንድ። ምሕረትና እውነት ተገናኙ፤ ጽድቅና ሰላም ተሳሳሙ። እውነት ከምድር ትበቅላለች፤ ጽድቅም ከሰማይ ይመለከታል። አዎን፥ እግዚአብሔር መልካሙን ይሰጣል፤ ምድራችንም ፍሬዋን ትሰጣለች። ጽድቅ በፊቱ ይሄዳል፤ በእግሩም ፈለግ መንገድ ያኖረናል። መዝሙር 85፥1–13።

“በመንፈስ ቅዱስ አገልግሎት ሥር እድሳትና ተሐድሶ ሊፈጸሙ ይገባል። እድሳትና ተሐድሶ ሁለት የተለያዩ ነገሮች ናቸው። እድሳት የመንፈሳዊ ሕይወት መታደስን፣ የአእምሮና የልብ ኃይሎች መቀስቀስን፣ ከመንፈሳዊ ሞት ትንሣኤን ይጠቁማል። ተሐድሶ ግን እንደገና ማደራጀትን፣ በሐሳቦችና በጽንሰ-ሐሳቦች፣ በልማዶችና በአሠራሮች ላይ ለውጥን ይጠቁማል። ተሐድሶ ከመንፈስ እድሳት ጋር ካልተያያዘ መልካሙን የጽድቅ ፍሬ አያፈራም። እድሳትና ተሐድሶ የተመደበላቸውን ሥራ ሊሠሩ ነው፤ ይህንም ሥራ ሲሠሩ እርስ በርሳቸው ሊዋሃዱ ይገባል።” Selected Messages, book 1, 128.

“በመካከላችን የእውነተኛ አምላካዊነት መታደስ ከፍጹም ፍላጎቶቻችን ሁሉ ታላቁና እጅግ አስቸኳይ ነው። ይህን መፈለግ የመጀመሪያ ሥራችን ሊሆን ይገባል።” Selected Messages, መጽሐፍ 1, 121.

“እኛ እንደ ሕዝብ ይህ መጽሐፍ ለእኛ ምን እንደሚሆን በምንረዳ ጊዜ፣ በመካከላችን ታላቅ መነቃቃት ይታያል።” Testimonies to Ministers, 113.

እንዲሁ ቀኑ ሙሉ አለ፤ የዮሐንስ ደቀ መዛሙርትም ሁሉን እያዩና እየሰሙ ነበር። በመጨረሻ ኢየሱስ ወደ እርሱ ጠራቸውና፣ ያዩትን ነገር ለዮሐንስ ሄደው እንዲነግሩት አዘዛቸው፤ ይህንም አክሎ አለ፦ “በእኔ የመሰናከል ምክንያት የማያገኝ ማንም ብፁዕ ነው።” ሉቃስ 7፡23፣ R. V. የእርሱ መለኮትነት ማስረጃ ለሚሠቃይ ሰብአዊነት ፍላጎቶች በሚስማማ መልኩ ታይቶ ነበር። ክብሩም ወደ ዝቅተኛ ሁኔታችን በመውረዱ ተገለጠ።

ደቀ መዛሙርቱ መልእክቱን አቀረቡ፥ ይህም በቂ ነበር። ዮሐንስ ስለ መሲሑ የተነገረውን ትንቢት አስታወሰ፤ “ለድሆች የምሥራችን እሰብክ ዘንድ ጌታ ቀብቶኛል፤ ልባቸው የተሰበረውን እጠግን ዘንድ፥ ለተማረኩት ነጻነትን እሰብክ ዘንድ፥ ለታሰሩትም የእስር መክፈቻን አውጅ ዘንድ፥ የጌታን የተወደደ ዓመት አውጅ ዘንድ ልኮኛል።” ኢሳይያስ 61፥1፣ 2። የክርስቶስ ሥራዎች እርሱ መሲሑ መሆኑን ብቻ አላሳወቁም፥ ነገር ግን መንግሥቱ በምን አይነት መንገድ እንደሚመሠረት ደግሞ አሳዩ። ለዮሐንስ በምድረ በዳ ወደ ኤልያስ የመጣችው ያችው እውነት ተገለጠችለት፤ “ታላቅና ኃይለኛ ነፋስ ተራሮችን ይሰነጥቅ ነበር፥ ዓለቶችንም በጌታ ፊት ይሰባብር ነበር፤ ነገር ግን ጌታ በነፋሱ ውስጥ አልነበረም፤ ከነፋሱም በኋላ ምድር መናወጥ ሆነ፤ ጌታም በምድር መናወጡ ውስጥ አልነበረም፤ ከምድር መናወጡም በኋላ እሳት ሆነ፤ ጌታም በእሳቱ ውስጥ አልነበረም፤” ከእሳቱም በኋላ እግዚአብሔር ለነቢዩ “በቀጭን ትንሽ ድምፅ” ተናገረው። 1 ነገሥት 19፥11፣ 12። እንዲሁም ኢየሱስ ሥራውን ሊያከናውን የነበረው በጦር መሣሪያ ግጭትና ዙፋናትን እና መንግሥታትን በመገልበጥ ሳይሆን፥ በምሕረትና በራስን መሥዋዕት ሕይወት የሰዎችን ልብ በመናገር ነበር። የዘመናት ምኞት፣ 217።

ሕዝቡም በብዛት ተሰብስበው ሳሉ እንዲህ ማለት ጀመረ፡- ይህ ትውልድ ክፉ ትውልድ ነው፤ ምልክትን ይፈልጋሉ፤ ነገር ግን ከነቢዩ ዮናስ ምልክት በቀር ሌላ ምልክት አይሰጠውም። ዮናስ ለነነዌ ሰዎች ምልክት እንደ ነበረ፣ እንዲሁም የሰው ልጅ ለዚህ ትውልድ ይሆናል። ሉቃስ 11፥29, 30።

ከዚያም ከጻፎችና ከፈሪሳውያን አንዳንዶች መልሰው፣ “መምህር ሆይ፣ ከአንተ ምልክት ማየት እንወዳለን” አሉት። እርሱ ግን መልሶ እንዲህ አላቸው፤ “ክፉና አመንዝራ ትውልድ ምልክትን ይፈልጋል፤ ከነቢዩ ዮናስ ምልክት በቀር ምልክት አይሰጠውም። ዮናስ ሦስት ቀንና ሦስት ሌሊት በዓሣ ሆድ ውስጥ እንደነበረ፣ እንዲሁም የሰው ልጅ ሦስት ቀንና ሦስት ሌሊት በምድር ልብ ውስጥ ይኖራል። የነነዌ ሰዎች በፍርድ ከዚህ ትውልድ ጋር ይነሣሉ፥ ይፈርዱባታልም፤ ምክንያቱም በዮናስ ስብከት ንስሐ ገብተዋልና፤ እነሆም፣ ከዮናስ የሚበልጥ በዚህ አለ።” ማቴዎስ 12፥38–41።