Moses and Elijah are prophetic symbols that can each be understood by context as a singular symbol, or they can also be understood as a symbol that contains both prophets. Upon the testimony of two a thing is established and in Revelation eleven Moses and Elijah represent the two witnesses of the Old and New Testaments. At the Mount of Transfiguration, representing the Second Coming of Christ, the dual symbol represents both the one hundred and forty-four thousand (Elijah) and the martyrs (Moses) of the Sunday law crisis. Together as a symbol, in the cave of Horeb, they represent God’s people at the end of the world who “hear,” “read” and “keep” the message that is a Revelation of God’s character which contains the power to transform a Laodicean unto a Philadelphian. There will soon, (very soon) come a point where it will no longer be possible for the foolish Laodicean Adventists to avail themselves of the “oil” needed to correctly respond to the cry, “Behold the Bridegroom cometh.”
ሙሴና ኤልያስ ትንቢታዊ ምልክቶች ናቸው፤ እያንዳንዳቸውም እንደ አንድ ነጠላ ምልክት በአውድ መሠረት ሊታወቁ ይችላሉ፥ ወይም ደግሞ ሁለቱንም ነቢያት የሚያካትት አንድ ምልክት እንደሆኑ ሊረዱ ይችላሉ። በሁለት ምስክሮች ምስክርነት ነገር ሁሉ ይጸናል፤ በራእይ ምዕራፍ አሥራ አንድም ሙሴና ኤልያስ የብሉይና የሐዲስ ኪዳናት ሁለቱን ምስክሮች ይወክላሉ። የክርስቶስን ዳግም ምጽአት በሚወክለው በተለወጠበት ተራራ ላይ፥ ይህ ድርብ ምልክት የእሁድ ሕግ ቀውስ የሚመለከቱትን ሁለቱንም፥ ማለትም አንድ መቶ አርባ አራት ሺህን (ኤልያስ) እና ሰማዕታቱን (ሙሴ) ይወክላል። አንድ ምልክት ሆነው በኅብረት፥ በኮሬብ ዋሻ ውስጥ፥ “የሚሰሙ፣” “የሚያነቡ፣” እና “የሚጠብቁ” የዓለም መጨረሻ ዘመን ያሉትን የእግዚአብሔር ሕዝብ ይወክላሉ፤ ይህም መልእክት የእግዚአብሔርን ባሕርይ የሚገልጥ ራእይ ሲሆን፥ ሎዶቅያዊን ወደ ፊላዴልፊያዊ ለመለወጥ ኃይል ይዟል። በቅርቡ፥ (እጅግ በቅርቡ) ሞኞቹ ሎዶቅያዊ አድቬንቲስቶች፥ “እነሆ ሙሽራው ይመጣል” ለሚለው ጩኸት በትክክል ምላሽ እንዲሰጡ የሚያስፈልጋቸውን “ዘይት” ለራሳቸው ማግኘት ከእንግዲህ የማይቻልበት ነጥብ ይመጣል።
And Moses said unto the Lord, See, thou sayest unto me, Bring up this people: and thou hast not let me know whom thou wilt send with me. Yet thou hast said, I know thee by name, and thou hast also found grace in my sight. Now therefore, I pray thee, if I have found grace in thy sight, shew me now thy way, that I may know thee, that I may find grace in thy sight: and consider that this nation is thy people. And he said, My presence shall go with thee, and I will give thee rest. And he said unto him, If thy presence go not with me, carry us not up hence. For wherein shall it be known here that I and thy people have found grace in thy sight? is it not in that thou goest with us? so shall we be separated, I and thy people, from all the people that are upon the face of the earth. And the Lord said unto Moses, I will do this thing also that thou hast spoken: for thou hast found grace in my sight, and I know thee by name. And he said, I beseech thee, shew me thy glory. And he said, I will make all my goodness pass before thee, and I will proclaim the name of the Lord before thee; and will be gracious to whom I will be gracious, and will shew mercy on whom I will shew mercy. And he said, Thou canst not see my face: for there shall no man see me, and live. And the Lord said, Behold, there is a place by me, and thou shalt stand upon a rock: And it shall come to pass, while my glory passeth by, that I will put thee in a clift of the rock, and will cover thee with my hand while I pass by: And I will take away mine hand, and thou shalt see my back parts: but my face shall not be seen. And the Lord said unto Moses, Hew thee two tables of stone like unto the first: and I will write upon these tables the words that were in the first tables, which thou brakest. And be ready in the morning, and come up in the morning unto mount Sinai, and present thyself there to me in the top of the mount. And no man shall come up with thee, neither let any man be seen throughout all the mount; neither let the flocks nor herds feed before that mount. And he hewed two tables of stone like unto the first; and Moses rose up early in the morning, and went up unto mount Sinai, as the Lord had commanded him, and took in his hand the two tables of stone. And the Lord descended in the cloud, and stood with him there, and proclaimed the name of the Lord. And the Lord passed by before him, and proclaimed, The Lord, The Lord God, merciful and gracious, longsuffering, and abundant in goodness and truth, Keeping mercy for thousands, forgiving iniquity and transgression and sin, and that will by no means clear the guilty; visiting the iniquity of the fathers upon the children, and upon the children’s children, unto the third and to the fourth generation. And Moses made haste, and bowed his head toward the earth, and worshipped. And he said, If now I have found grace in thy sight, O Lord, let my Lord, I pray thee, go among us; for it is a stiffnecked people; and pardon our iniquity and our sin, and take us for thine inheritance. And he said, Behold, I make a covenant: before all thy people I will do marvels, such as have not been done in all the earth, nor in any nation: and all the people among which thou art shall see the work of the Lord: for it is a terrible thing that I will do with thee. Exodus 33:12–34:10.
ሙሴም ለእግዚአብሔር እንዲህ አለው፤ “እነሆ፥ አንተ ‘ይህን ሕዝብ አውጣ’ ትለኛለህ፤ ነገር ግን ከእኔ ጋር የምትልከውን ማን እንደሆነ አላሳወቅኸኝም። አንተ ግን ‘በስም አውቄሃለሁ፥ በፊቴም ሞገስ አግኝተሃል’ ብለሃል። አሁንም እንግዲህ፥ በፊትህ ሞገስ ካገኘሁ፥ እባክህ መንገድህን አሳየኝ፥ እንድታውቅህ እና በፊትህ ሞገስ እንዳገኝ፤ ይህ ሕዝብም ሕዝብህ እንደሆነ አስብ።” እርሱም አለ፤ “መገኘቴ ከአንተ ጋር ይሄዳል፥ ዕረፍትም እሰጥሃለሁ።” እርሱም አለው፤ “መገኘትህ ከእኔ ጋር የማይሄድ ከሆነ፥ ከዚህ አታውጣን። እኔና ሕዝብህ በፊትህ ሞገስ እንዳገኘን በዚህ ምን ይታወቃል? ከእኛ ጋር በመሄድህ አይደለምን? እንዲሁም እኔና ሕዝብህ በምድር ፊት ላይ ካሉት ሕዝቦች ሁሉ ይለያያል።” እግዚአብሔርም ለሙሴ አለው፤ “ይህን የተናገርኸውን ነገር ደግሞ አደርጋለሁ፤ ምክንያቱም በፊቴ ሞገስ አግኝተሃል፥ በስምም አውቄሃለሁ።” እርሱም አለ፤ “እባክህ፥ ክብርህን አሳየኝ።” እርሱም አለ፤ “በፊትህ መልካምነቴን ሁሉ አሳልፌ አደርጋለሁ፥ የእግዚአብሔርንም ስም በፊትህ እጠራለሁ፤ ለማንም ሞገስ ለማድረግ በምፈቅድለት ሰው ሞገስ አደርጋለሁ፥ ለማንም ምሕረት ለማሳየት በምፈቅድለት ሰው ምሕረት አሳያለሁ።” ደግሞም አለ፤ “ፊቴን ማየት አትችልም፤ ሰው እኔን አይቶ በሕይወት አይኖርምና።” እግዚአብሔርም አለ፤ “እነሆ፥ በአጠገቤ አንድ ስፍራ አለ፥ በዓለትም ላይ ትቆማለህ፤ ክብሬም ሲያልፍ፥ በዓለቱ ስንጥቅ ውስጥ አኖርሃለሁ፥ እስከማልፍም ድረስ በእጄ እሸፍንሃለሁ፤ ከዚያም እጄን አነሳለሁ፥ ከኋላዬንም ታያለህ፤ ፊቴ ግን አይታይም።” እግዚአብሔርም ለሙሴ አለው፤ “እንደ ፊተኛዎቹ ያሉ ሁለት የድንጋይ ጽላቶች ቈርጠህ አዘጋጅ፤ በመጀመሪያዎቹ ጽላቶች ላይ የነበሩትን፥ አንተ የሰበርኻቸውን ቃላት በእነዚህ ጽላቶች ላይ እጽፋለሁ። በማለዳም ተዘጋጅ፥ በማለዳም ወደ ሲና ተራራ ውጣ፥ በተራራው አናትም በዚያ በፊቴ ቁም። ከአንተ ጋርም ማንም አይውጣ፥ በተራራውም ሁሉ ማንም አይታይ፤ መንጎችና ላሞችም በዚያ ተራራ ፊት አይሰማሩ።” እርሱም እንደ ፊተኛዎቹ ያሉ ሁለት የድንጋይ ጽላቶችን ቈረጠ፤ ሙሴም እግዚአብሔር እንዳዘዘው ማለዳ ማለዳ ተነሥቶ ሁለቱን የድንጋይ ጽላቶች በእጁ ይዞ ወደ ሲና ተራራ ወጣ። እግዚአብሔርም በደመና ወረደ፥ በዚያም ከእርሱ ጋር ቆመ፥ የእግዚአብሔርንም ስም አወጀ። እግዚአብሔርም በፊቱ አልፎ እንዲህ አለ፤ “እግዚአብሔር፥ እግዚአብሔር አምላክ፥ መሓሪና ቸር፥ ቍጣው የዘገየ፥ በቸርነትና በእውነት የበዛ፥ ምሕረትን ለሺዎች የሚጠብቅ፥ ኃጢአትንና መተላለፍንና በደልን የሚያስተርይ፥ ነገር ግን በፍጹም የማያነጻ ሳይሆን፥ የአባቶችን ኃጢአት በልጆችና በልጅ ልጆች ላይ እስከ ሦስተኛና እስከ አራተኛ ትውልድ የሚያመጣ።” ሙሴም ፈጥኖ ወደ ምድር ራሱን አጎነበሰ ሰገደም። እርሱም አለ፤ “አሁንስ ጌታ ሆይ፥ በፊትህ ሞገስ ካገኘሁ፥ እባክህ ጌታዬ በመካከላችን ይሂድ፤ ይህ አንገተ ደንዳና ሕዝብ ነውና፤ በደላችንንና ኃጢአታችንንም ይቅር በለን፥ ርስትህም አድርገን ውሰደን።” እርሱም አለ፤ “እነሆ፥ ኪዳን አደርጋለሁ፤ በሕዝብህ ሁሉ ፊት በምድር ሁሉ ውስጥ ወይም በማንኛውም ሕዝብ ዘንድ ያልተደረጉ ድንቅ ነገሮችን አደርጋለሁ፤ አንተም በመካከላቸው ያለህበት ሕዝብ ሁሉ የእግዚአብሔርን ሥራ ያያል፤ ከአንተ ጋር የማደርገው ነገር የሚያስፈራ ነውና።” ዘጸአት 33፥12–34፥10።
Moses represents God’s people at the end of the world. They are those who in the “last days” of the investigative judgment ask God to show them His “way, that” they might “know” God, and in response receive an answer from God that includes the promise that His “presence shall go with” them, and that God will give those people “rest.”
ሙሴ በዓለም መጨረሻ ያሉትን የእግዚአብሔር ሕዝብ ይወክላል። እነርሱም በምርመራዊው ፍርድ “የመጨረሻ ዘመን” ውስጥ እግዚአብሔርን “መንገድህን” እንዲያሳያቸው የሚለምኑ፣ በዚህም “እንዲያውቁት” የሚፈልጉ ናቸው፤ ለዚህም ምላሽ ከእግዚአብሔር የሚቀበሉት መልስ የእርሱ “መገኘት” “ከእነርሱ ጋር እንደሚሄድ” የሚያስተላልፍ ተስፋን ያካትታል፥ እግዚአብሔርም ለእነዚያ ሕዝብ “ዕረፍት” እንደሚሰጣቸው።
Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Jeremiah 6:16, 17.
ስለዚህ ጌታ እንዲህ ይላል፤ በመንገዶች ላይ ቁሙ፥ ተመልከቱም፥ ለአሮጌው መንገድ ጠይቁ፤ መልካሙ መንገድ የት እንዳለ ጠይቁ፥ በእርሱም ሂዱ፤ ለነፍሳችሁም ዕረፍት ታገኛላችሁ። ነገር ግን እነርሱ፦ በእርሱ አንሄድም አሉ። ደግሞም፦ የመለከቱን ድምፅ ስሙ ብዬ ጠባቂዎችን በላያችሁ ሾምሁ። ነገር ግን እነርሱ፦ አንሰማም አሉ። ኤርምያስ 6፥16, 17።
Jeremiah identifies a class that refuse to “see” and “hearken” and therefore do not receive the “rest” promised to those who seek the “good way” and “walk therein.” That rest is identified as the “refreshing” by Isaiah.
ኤርምያስ “ማየት” እና “መስማት” የሚክዱ አንድ ወገን ይጠቁማል፤ ስለዚህም “መልካሙን መንገድ” ለሚፈልጉና “በእርሱም ለሚመላለሱ” የተስፋ የተሰጣቸውን “ዕረፍት” አይቀበሉም። ያ ዕረፍትም በኢሳይያስ “መታደስ” ተብሎ ተለይቶ ተጠቅሷል።
Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little: For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Isaiah 28:9–13.
እርሱ እውቀትን ማንን ያስተምራል? ትምህርትንስ እንዲያስተውል ማንን ያደርጋል? ከወተት የተነጠቁትን፣ ከጡትም የተለዩትን ነው። ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፣ ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፤ መስመር በመስመር ላይ፣ መስመር በመስመር ላይ፤ እዚህ ጥቂት፣ በዚያም ጥቂት መሆን ይገባልና፤ በተንተባተቡ ከንፈሮችና በሌላ ልሳን ለዚህ ሕዝብ ይናገራልና። እርሱም፦ ይህ ድካም ላለበት ዕረፍት የምታገኙበት ዕረፍት ነው፤ ይህም መታደስ ነው አላቸው፤ ነገር ግን እነርሱ ሊሰሙ አልወደዱም። ነገር ግን የእግዚአብሔር ቃል ለእነርሱ ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፣ ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፤ መስመር በመስመር ላይ፣ መስመር በመስመር ላይ፤ እዚህ ጥቂት፣ በዚያም ጥቂት ሆነባቸው፤ ይህም እንዲሄዱ፣ ወደ ኋላም እንዲወድቁ፣ እንዲሰበሩ፣ በወጥመድም እንዲያዙና እንዲያዙ ነበር። ኢሳይያስ 28፥9–13።
The “rest” and the “refreshing” represent the latter rain that is poured out during the proclamation of the final warning message.
“እረፍት” እና “መታደስ” በመጨረሻው የማስጠንቀቂያ መልእክት አዋጅ ወቅት የሚፈስሰውን የኋለኛውን ዝናብ ይወክላሉ።
“I was pointed down to the time when the third angel’s message was closing. The power of God had rested upon His people; they had accomplished their work and were prepared for the trying hour before them. They had received the latter rain, or refreshing from the presence of the Lord, and the living testimony had been revived. The last great warning had sounded everywhere, and it had stirred up and enraged the inhabitants of the earth who would not receive the message.” Early Writings, 279.
“ሦስተኛው የመልአኩ መልእክት ወደ መዝጊያው እየደረሰ ወዳለበት ጊዜ እንድመለከት ተመራሁ። የእግዚአብሔር ኃይል በሕዝቡ ላይ ዐርፎ ነበር፤ ሥራቸውንም ፈጽመው ነበር፥ በፊታቸውም ላለው የፈተና ሰዓት ተዘጋጅተው ነበር። የኋለኛውን ዝናብ፥ ወይም ከጌታ ፊት የሚመጣውን ማደስ ተቀብለው ነበር፥ ሕያው ምስክርነቱም እንደ ገና ታድሶ ነበር። የመጨረሻው ታላቅ ማስጠንቀቂያ በሁሉም ስፍራ ተሰምቶ ነበር፥ መልእክቱንም ለመቀበል ያልፈቀዱትን የምድር ነዋሪዎች አነሣሥቶ አስቆጥቶ ነበር።” Early Writings, 279.
The promise of the “rest” or the “refreshing” that is the “latter rain,” includes the promise given to Moses in the cave that God’s “presence” would go with His people.
የ“ዕረፍቱ” ወይም የ“እረፍት ማግኘቱ” የሆነው የ“ኋለኛው ዝናብ” ተስፋ፣ እግዚአብሔር የ“ፊቱ” ከሕዝቡ ጋር እንደሚሄድ ለሙሴ በዋሻው ውስጥ የተሰጠውን ተስፋ ያካትታል።
“The work will be similar to that of the day of Pentecost. As the ‘former rain’ was given, in the outpouring of the Holy Spirit at the opening of the gospel, to cause the upspringing of the precious seed, so the ‘latter rain’ will be given at its close, for the ripening of the harvest. ‘Then shall we know, if we follow on to know the Lord; his going forth is prepared as the morning; and he shall come unto us as the rain, as the latter and former rain unto the earth.’ (Hosea 6:3.) ‘Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God; for he hath given you the former rain moderately, and he will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain.’ (Joel 2:23.) ‘In the last days, saith God, I will pour out of my Spirit upon all flesh.’ ‘And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved.’ (Acts 2:17, 21.) The great work of the gospel is not to close with less manifestation of the power of God than marked its opening. The prophecies which were fulfilled in the outpouring of the former rain at the opening of the gospel, are again to be fulfilled in the latter rain at its close. Here are ‘the times of refreshing’ to which the apostle Peter looked forward when he said, ‘Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out [in the investigative Judgment], when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and he shall send Jesus.’ (Acts 3:19–20.)
ሥራው ከጴንጤቆስጤ ቀን ሥራ ጋር ተመሳሳይ ይሆናል። የወንጌል መክፈቻ ጊዜ በመንፈስ ቅዱስ መፍሰስ የተሰጠው “የፊተኛው ዝናብ” ክቡሩ ዘር እንዲበቅል እንደሆነ፣ እንዲሁም “የኋለኛው ዝናብ” በመጨረሻው ጊዜ ለመከሩ መብሰል ይሰጣል። “እንግዲህ እናውቃለን፤ እግዚአብሔርን ለማወቅ እንከተል፤ መውጣቱ እንደ ንጋት የተዘጋጀ ነው፤ እርሱም እንደ ዝናብ፣ እንደ ኋለኛና ፊተኛ ዝናብ በምድር ላይ ይመጣል።” (ሆሴዕ 6፥3) “እንግዲህ የጽዮን ልጆች ሆይ፣ ደስ ይበላችሁ፤ በእግዚአብሔርም በአምላካችሁ ደስ ይበላችሁ፤ እርሱ የፊተኛውን ዝናብ በልክ ሰጥቶአችኋልና፣ ዝናቡንም፣ የፊተኛውንና የኋለኛውን ዝናብ ያወርድላችኋል።” (ኢዮኤል 2፥23) “በመጨረሻዎቹ ቀኖች፣ እግዚአብሔር ይላል፣ ከመንፈሴ በሥጋ ሁሉ ላይ አፈስሳለሁ።” “እንዲህም ይሆናል፤ የጌታን ስም የሚጠራ ሁሉ ይድናል።” (ሐዋርያት ሥራ 2፥17, 21) ታላቁ የወንጌል ሥራ በመክፈቻው የታየውን የእግዚአብሔር ኃይል መገለጥ ከዚያ በታች ሆኖ አይዘጋም። በወንጌል መክፈቻ ጊዜ በፊተኛው ዝናብ መፍሰስ የተፈጸሙት ትንቢቶች፣ በመጨረሻውም በኋለኛው ዝናብ ዳግመኛ ይፈጸማሉ። ሐዋርያው ጴጥሮስ፣ “እንግዲህ ንስሐ ግቡ ተመለሱም፥ ኃጢአቶቻችሁ እንዲደመሰሱ [በምርመራዊው ፍርድ]፣ ከጌታ ፊት የማረፊያ ዘመናት እንዲመጡ፣ እርሱም የተዘጋጀላችሁን ኢየሱስን እንዲልክ።” ሲል ወደፊት የተመለከተው “የማረፊያ ዘመናት” እዚህ ናቸው። (ሐዋርያት ሥራ 3፥19–20)
“Servants of God, with their faces lighted up and shining with holy consecration, will hasten from place to place to proclaim the message from Heaven. By thousands of voices, all over the earth, the warning will be given. Miracles will be wrought, the sick will be healed, and signs and wonders will follow the believers. Satan also works with lying wonders, even bringing down fire from heaven in the sight of men. (Revelation 13:13.) Thus the inhabitants of the earth will be brought to take their stand.” The Great Controversy, 611, 612.
“የእግዚአብሔር ባሪያዎች፣ ፊታቸው በቅዱስ መቀደስ ብርሃን ተበርቶና እያበራ ሳለ፣ ከስፍራ ወደ ስፍራ በፍጥነት ይሄዳሉ ከሰማይ የመጣውን መልእክት ለማወጅ። በሺዎች ድምፆች፣ በምድር ሁሉ ላይ፣ ማስጠንቀቂያው ይሰጣል። ተአምራት ይደረጋሉ፣ ሕሙማን ይፈወሳሉ፣ ምልክቶችና ድንቆችም አማኞችን ይከተላሉ። ሰይጣንም ደግሞ በሐሰተኛ ድንቆች ይሠራል፤ እንኳንም በሰዎች ፊት እሳትን ከሰማይ ያወርዳል። (ራእይ 13፡13።) እንዲሁ የምድር ነዋሪዎች አቋማቸውን እንዲወስዱ ይደረጋሉ።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 611, 612.
The outpouring of the Holy Spirit in the latter days has been typified by the outpouring of the Holy Spirit in the beginning of the proclamation of the gospel. The “word of the Lord unto them” who will not hear what the Spirit sayeth unto the churches, was the prophetic principle of adding one prophetic line of history to another prophetic line of history in order to illustrate the end of the world. It is nothing less than the principle that the end of a thing is illustrated by the beginning of a thing. The prophetic rule is rejected by the foolish Laodicean Seventh-day Adventist people. When accepted, God can “teach knowledge,” which Daniel identifies is increased at the time of the end, and the very same knowledge Hosea says God’s people are destroyed for rejecting. The class in Isaiah and Jeremiah who refuse to hear or see, reject the “refreshing,” which is the “rest” God promises to deliver to His “last day” people in order that they might safely navigate the crisis at the end of days.
በወንጌል ስብከት መጀመሪያ ጊዜ የተፈሰሰው የመንፈስ ቅዱስ መፍሰስ፣ በኋለኛው ዘመን የሚሆነውን የመንፈስ ቅዱስ መፍሰስ ምሳሌ ሆኖ አስቀድሞ ተገልጧል። መንፈስ ለቤተ ክርስቲያናት የሚናገረውን ለማይሰሙ እነርሱ “የጌታ ቃል ለእነርሱ” የነበረው፣ የዓለምን ፍጻሜ ለማሳየት አንድ የትንቢት ታሪክ መስመር በሌላ የትንቢት ታሪክ መስመር ላይ የመጨመር የትንቢታዊ መርህ ነበር። ይህ ከዚያ ያነሰ አይደለም፤ ይኸውም የአንድ ነገር ፍጻሜ በአንድ ነገር መጀመሪያ እንደሚገለጥ የሚያስተምር መርህ ነው። ይህ የትንቢት ሕግ በሞኞቹ ሎዶቅያውያን የሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ሕዝብ ዘንድ ተጥሎአል። ነገር ግን ሲቀበል፣ እግዚአብሔር “እውቀትን ማስተማር” ይችላል፤ ዳንኤል ይህን እውቀት በመጨረሻው ዘመን እንደሚበዛ ይገልጣል፣ ሆሴዕም ደግሞ የእግዚአብሔር ሕዝብ ይህንኑ እውቀት በመናቃቸው እንደሚጠፉ ይናገራል። በኢሳይያስና በኤርምያስ ውስጥ የተጠቀሰው መስማትንም ሆነ ማየትን የማይፈቅድ ወገን፣ “መታደስን” ይጥላል፤ ይህም እግዚአብሔር በዘመናት ፍጻሜ ላይ ያለውን ቀውስ በደኅንነት እንዲያልፉ ለ“ዘመን መጨረሻ” ሕዝቡ ሊሰጥ የሚያስተላልፈው “ዕረፍት” ነው።
The “name of the Lord” (character) that God proclaimed to Moses was that “the Lord God,” is “merciful and gracious, longsuffering, and abundant in goodness and truth.” His character is mercy and truth. The truth which represents His character is always associated with His mercy, for no person will understand His truth, except God first exercises His mercy towards them, for all have sinned and come short of the glory (character) of God. The truth that Jesus Christ is the Alpha and Omega is recognized and kept by those who God has pardoned of their iniquities and sin. That pardon takes place in the final scenes of the investigative judgment. Those who He exercises His mercy towards, thus pardoning their sins, He takes for His inheritance and enters into a covenant with them.
እግዚአብሔር ለሙሴ ያወጀው “የጌታ ስም” (ባህርይ) እንዲህ ነበር፤ “እግዚአብሔር አምላክ” “መሐሪና ቸር፣ ታጋሽም፣ በቸርነትና በእውነትም የበዛ” ነው። ባህርዩ ምሕረትና እውነት ነው። ባህርዩን የሚወክለው እውነት ሁልጊዜ ከምሕረቱ ጋር የተያያዘ ነው፤ ምክንያቱም ሁሉ ኃጢአትን ስላደረጉ ከእግዚአብሔር ክብር (ባህርይ) ስላነሱ፣ እግዚአብሔር በመጀመሪያ ምሕረቱን በእነርሱ ላይ ሳያደርግ ማንም ሰው እውነቱን አያስተውልምና። ኢየሱስ ክርስቶስ አልፋና ኦሜጋ መሆኑ የሚታወቀውና የሚጠበቀው፣ እግዚአብሔር ከበደላቸውና ከኃጢአታቸው ይቅር ባላቸው ሰዎች ዘንድ ነው። ያ ይቅርታ በምርመራዊ ፍርድ የመጨረሻ ትዕይንቶች ውስጥ ይፈጸማል። ምሕረቱን በእነርሱ ላይ የሚያደርግላቸውን፣ እንዲሁም ኃጢአታቸውን ይቅር የሚላቸውን፣ ለርስቱ ይወስዳቸዋል፤ ከእነርሱም ጋር ቃል ኪዳን ይገባል።
“In the last days of this earth’s history, God’s covenant with his commandment-keeping people is to be renewed.” Review and Herald, February 26, 1914.
«በዚህ የምድር ታሪክ የመጨረሻ ዘመናት፣ እግዚአብሔር ከትእዛዛቱን ከሚጠብቁ ሕዝቡ ጋር ያደረገው ቃል ኪዳን እንደ ገና ሊታደስ ነው።» Review and Herald, February 26, 1914.
All the prophets, including Moses are identifying the last days of the investigative judgment when God renews His covenant with those identified as the one hundred and forty-four thousand. And when that covenant is established, God “will do marvels, such as have not been done in all the earth, nor in any nation: and all the people among which thou art shall see the work of the Lord: for it is a terrible thing that I will do with thee.”
ሙሴን ጨምሮ ነቢያት ሁሉ፣ እግዚአብሔር ከመቶ አርባ አራት ሺህ ተለይተው ከታወቁት ጋር ቃል ኪዳኑን የሚያድስበትን የምርመራ ፍርድ የመጨረሻ ዘመን እየገለጹ ነው። እናም ያ ቃል ኪዳን በሚቋቋምበት ጊዜ፣ እግዚአብሔር “በምድር ሁሉ ወይም በማንኛውም ሕዝብ መካከል እንደዚህ ያልተደረገ ድንቅ ነገር አደርጋለሁ፤ አንተም ባለህበት መካከል ያሉት ሕዝብ ሁሉ የእግዚአብሔርን ሥራ ያያሉ፤ ከአንተ ጋር የማደርገው ነገር አስፈሪ ነውና” ይላል።
Moses’ cave experience on Mount Horeb, also known as Mount Sinai was placed within the context of Moses’ struggle with God’s people. His struggle was to accomplish the task God had given to him. Moses was in a struggle concerning God’s message to the world. Just before the Lord showed his glory to Moses, we find Moses using logic against the Lord, suggesting that if the Lord destroyed the rebels who had just been dancing around Aaron’s golden calf, the destruction of the rebels would destroy the message that was identifying God’s power.
በሆሬብ ተራራ፣ ማለትም በሲና ተራራ ላይ የሙሴ የዋሻ ልምምድ በሙሴ ከእግዚአብሔር ሕዝብ ጋር ባለው ትግል አውድ ውስጥ ተቀምጦ ነበር። ትግሉም እግዚአብሔር ለእርሱ የሰጠውን ተልእኮ ለመፈጸም ነበር። ሙሴ ስለ እግዚአብሔር ለዓለም ያለው መልእክት በትግል ውስጥ ነበር። ጌታ ክብሩን ለሙሴ ከመግለጡ ጥቂት ቀደም ብሎ፣ ሙሴ ለጌታ በምክንያታዊ ክርክር ሲቀርብ እናገኘዋለን፤ ይህም ጌታ አሮን በሠራው የወርቅ ጥጃ ዙሪያ ሲዘፍኑ የነበሩትን ዐመፀኞች ቢያጠፋ፣ የእነዚያ ዐመፀኞች ጥፋት የእግዚአብሔርን ኃይል የሚገልጽ መልእክት እንደሚያጠፋ ማመልከቱ ነበር።
And the Lord said unto Moses, I have seen this people, and, behold, it is a stiffnecked people: Now therefore let me alone, that my wrath may wax hot against them, and that I may consume them: and I will make of thee a great nation. And Moses besought the Lord his God, and said, Lord, why doth thy wrath wax hot against thy people, which thou hast brought forth out of the land of Egypt with great power, and with a mighty hand? Wherefore should the Egyptians speak, and say, For mischief did he bring them out, to slay them in the mountains, and to consume them from the face of the earth? Turn from thy fierce wrath, and repent of this evil against thy people. Remember Abraham, Isaac, and Israel, thy servants, to whom thou swarest by thine own self, and saidst unto them, I will multiply your seed as the stars of heaven, and all this land that I have spoken of will I give unto your seed, and they shall inherit it forever. And the Lord repented of the evil which he thought to do unto his people. Exodus 32:9–14.
እግዚአብሔርም ለሙሴ እንዲህ አለው፤ ይህን ሕዝብ አይቻለሁ፤ እነሆም፥ አንገተ ደንዳና ሕዝብ ነው። አሁንም እንግዲህ ተወኝ፥ ቍጣዬ በእነርሱ ላይ እንዲነድ እና እንድጠፋቸው፤ ከአንተም ታላቅ ሕዝብ አደርጋለሁ። ሙሴም አምላኩን እግዚአብሔርን ለመነው እንዲህም አለ፤ ጌታ ሆይ፥ በታላቅ ኃይልና በብርቱ እጅ ከግብፅ ምድር ያወጣሃቸው በሕዝብህ ላይ ቍጣህ ለምን ይነድዳል? ግብፃውያንስ፦ በተራሮች ላይ ሊገድላቸውና ከምድር ፊት ሊያጠፋቸው በክፉ ዓላማ አወጣቸው ብለው ለምን ይናገራሉ? ከብርቱ ቍጣህ ተመለስ፥ በሕዝብህም ላይ ልታመጣው ካሰብኸው ክፉ ነገር ተጸጸት። ባሪያዎችህን አብርሃምን፥ ይስሐቅን፥ እስራኤልንም አስብ፤ ለእነርሱም በራስህ ማልህና፦ ዘርናችሁን እንደ ሰማይ ከዋክብት አበዛለሁ፥ የተናገርሁትንም ይህን ምድር ሁሉ ለዘራችሁ እሰጣለሁ፥ እነርሱም ለዘላለም ይወርሱአታል ብለህ ተናገርህ። እግዚአብሔርም በሕዝቡ ላይ ሊያመጣው ያሰበውን ክፉ ነገር ተጸጸተ። ዘፀአት 32፥9–14።
Moses’ cave experience includes the message that Moses was ordained to present to the world. The testimony of the Lord passing by Moses and proclaiming His character is placed within the context of an internal message about God’s rebellious (Laodicean) people and the context of Elijah’s cave experience was placed within his struggle with Jezebel, or the three-fold union of the United States, the Papacy and the United Nations. One represents the internal message for the church, the other the external message for the world, but the two witnesses of Moses and Elijah are in the same cave of Horeb, and they are both represented in the cave at the end of the world.
የሙሴ ዋሻ ልምምድ ሙሴ ለዓለም እንዲያቀርብ የተሾመበትን መልእክት ያካትታል። እግዚአብሔር በሙሴ ፊት እያለፈ ባሕርይውን ያወጀበት ምስክርነት ስለ እግዚአብሔር ዓመፀኛ (ሎዶቅያዊ) ሕዝብ በሚናገር ውስጣዊ መልእክት አውድ ውስጥ ተቀምጦአል፤ የኤልያስ ዋሻ ልምምድ አውድም ከኤዛቤል ጋር ባለው ትግል ውስጥ፣ ወይም በአሜሪካ ዩናይትድ ስቴትስ፣ በጳጳሳዊ ሥርዓት እና በተባበሩት መንግሥታት መካከል ባለው ሶስት-እጥፍ ኅብረት አውድ ውስጥ ተቀምጦአል። አንዱ ለቤተ ክርስቲያን የሚሆነውን ውስጣዊ መልእክት ይወክላል፤ ሌላው ደግሞ ለዓለም የሚሆነውን ውጫዊ መልእክት፤ ነገር ግን ሁለቱ ምስክሮች ሙሴና ኤልያስ በሆሬብ አንዲት ዋሻ ውስጥ ናቸው፥ እናም በዓለም መጨረሻ ያለችው ዋሻ ውስጥም ሁለቱም ይወከላሉ።
And Ahab told Jezebel all that Elijah had done, and withal how he had slain all the prophets with the sword. Then Jezebel sent a messenger unto Elijah, saying, So let the gods do to me, and more also, if I make not thy life as the life of one of them by tomorrow about this time. And when he saw that, he arose, and went for his life, and came to Beersheba, which belongeth to Judah, and left his servant there. But he himself went a day’s journey into the wilderness, and came and sat down under a juniper tree: and he requested for himself that he might die; and said, It is enough; now, O Lord, take away my life; for I am not better than my fathers. And as he lay and slept under a juniper tree, behold, then an angel touched him, and said unto him, Arise and eat. And he looked, and, behold, there was a cake baken on the coals, and a cruse of water at his head. And he did eat and drink, and laid him down again. And the angel of the Lord came again the second time, and touched him, and said, Arise and eat; because the journey is too great for thee. And he arose, and did eat and drink, and went in the strength of that meat forty days and forty nights unto Horeb the mount of God. And he came thither unto a cave, and lodged there; and, behold, the word of the Lord came to him, and he said unto him, What doest thou here, Elijah? And he said, I have been very jealous for the Lord God of hosts: for the children of Israel have forsaken thy covenant, thrown down thine altars, and slain thy prophets with the sword; and I, even I only, am left; and they seek my life, to take it away. And he said, Go forth, and stand upon the mount before the Lord. And, behold, the Lord passed by, and a great and strong wind rent the mountains, and brake in pieces the rocks before the Lord; but the Lord was not in the wind: and after the wind an earthquake; but the Lord was not in the earthquake: And after the earthquake a fire; but the Lord was not in the fire: and after the fire a still small voice. And it was so, when Elijah heard it, that he wrapped his face in his mantle, and went out, and stood in the entering in of the cave. And, behold, there came a voice unto him, and said, What doest thou here, Elijah? And he said, I have been very jealous for the Lord God of hosts: because the children of Israel have forsaken thy covenant, thrown down thine altars, and slain thy prophets with the sword; and I, even I only, am left; and they seek my life, to take it away. And the Lord said unto him, Go, return on thy way to the wilderness of Damascus: and when thou comest, anoint Hazael to be king over Syria: And Jehu the son of Nimshi shalt thou anoint to be king over Israel: and Elisha the son of Shaphat of Abelmeholah shalt thou anoint to be prophet in thy room. And it shall come to pass, that him that escapeth the sword of Hazael shall Jehu slay: and him that escapeth from the sword of Jehu shall Elisha slay. Yet I have left me seven thousand in Israel, all the knees which have not bowed unto Baal, and every mouth which hath not kissed him. 1 Kings 19:1–18.
አክአብም ኤልያስ ያደረገውን ሁሉ እንዲሁም ነቢያቱን ሁሉ በሰይፍ እንዴት እንደ ገደላቸው ለኤልዛቤል ነገራት። ኤልዛቤልም ወደ ኤልያስ መልእክተኛ ልካ እንዲህ አለች፤ እስከ ነገ በዚህ ሰዓት ነፍስህን እንደ አንዱ ከእነርሱ ነፍስ ካላደረግሁ፥ አማልክቱ እንዲሁ ያድርጉብኝ፥ ከዚያም አልፎ ይጨምሩብኝ። እርሱም ይህን ባየ ጊዜ ተነሥቶ ለነፍሱ ሸሸ፥ የይሁዳም የሆነችው ቤርሳቤህ መጥቶ አገልጋዩን በዚያ ተወው። እርሱ ግን አንድ ቀን መንገድ ያህል ወደ ምድረ በዳ ገባ፥ መጥቶም ከጥድ ዛፍ በታች ተቀመጠ፤ ለራሱም እንዲሞት ለመነ፥ እንዲህም አለ፤ በቃኝ፤ አሁንም አቤቱ፥ ነፍሴን ውሰድ፤ ከአባቶቼ አልሻልሁምና። ከጥድ ዛፍም በታች ተኝቶ ተኛ፤ እነሆም፥ መልአክ ዳሰሰውና፦ ተነሥተህ ብላ አለው። ተመለከተም፤ እነሆም፥ በፍም ላይ የተጋገረ ቂጣና በራሱ አጠገብ የውኃ ማሰሮ ነበረ። በልቶም ጠጥቶም እንደገና ተኛ። የእግዚአብሔርም መልአክ ሁለተኛ ጊዜ ተመልሶ ዳሰሰውና፦ ተነሥተህ ብላ፤ መንገዱ ለአንተ እጅግ ረጅም ነውና አለው። ተነሥቶም በልቶ ጠጥቶ በዚያ ምግብ ኃይል አርባ ቀንና አርባ ሌሊት እስከ እግዚአብሔር ተራራ ሆሬብ ድረስ ሄደ። በዚያም ወደ ዋሻ ገብቶ አደረ፤ እነሆም፥ የእግዚአብሔር ቃል ወደ እርሱ መጣ፥ እርሱንም፦ ኤልያስ ሆይ፥ በዚህ ምን ታደርጋለህ? አለው። እርሱም አለ፦ ስለ ሠራዊት አምላክ ስለ እግዚአብሔር እጅግ ቀንቻለሁ፤ ምክንያቱም የእስራኤል ልጆች ኪዳንህን ተዉ፥ መሠዊያዎችህን አፈረሱ፥ ነቢያትህንም በሰይፍ ገደሉ፤ እኔም እኔ ብቻ ቀርቻለሁ፥ ነፍሴንም ይወስዱ ዘንድ ይፈልጋሉ። እርሱም አለው፦ ውጣ፥ በተራራውም ላይ በእግዚአብሔር ፊት ቁም። እነሆም፥ እግዚአብሔር ያልፍ ነበር፤ ታላቅና ብርቱ ነፋስም ተራሮችን ይሰነጥቅ ነበር፥ ዐለቶችንም በእግዚአብሔር ፊት ይሰብር ነበር፤ እግዚአብሔር ግን በነፋሱ ውስጥ አልነበረም። ከነፋሱም በኋላ የምድር መናወጥ ሆነ፤ እግዚአብሔር ግን በመናወጡ ውስጥ አልነበረም። ከመናወጡም በኋላ እሳት ሆነ፤ እግዚአብሔር ግን በእሳቱ ውስጥ አልነበረም። ከእሳቱም በኋላ የቀስታ ትንሽ ድምፅ ሆነ። ኤልያስም በሰማው ጊዜ ፊቱን በመጎናጸፊያው ሸፈነ፥ ወጥቶም በዋሻው ደጃፍ ቆመ። እነሆም፥ ድምፅ ወደ እርሱ መጣና፦ ኤልያስ ሆይ፥ በዚህ ምን ታደርጋለህ? አለው። እርሱም አለ፦ ስለ ሠራዊት አምላክ ስለ እግዚአብሔር እጅግ ቀንቻለሁ፤ ምክንያቱም የእስራኤል ልጆች ኪዳንህን ተዉ፥ መሠዊያዎችህን አፈረሱ፥ ነቢያትህንም በሰይፍ ገደሉ፤ እኔም እኔ ብቻ ቀርቻለሁ፥ ነፍሴንም ይወስዱ ዘንድ ይፈልጋሉ። እግዚአብሔርም አለው፦ ሂድ፥ በመንገድህ ተመልሰህ ወደ ደማስቆ ምድረ በዳ ግባ፤ በደረስህም ጊዜ ሐዛኤልን በሶርያ ላይ ንጉሥ እንዲሆን ቀባው። እንዲሁም የንምሺን ልጅ ኢዩን በእስራኤል ላይ ንጉሥ እንዲሆን ቀባው፤ ከአቤልሜሖላም የሆነውን የሣፋጥን ልጅ ኤልሳዕን በአንተ ፋንታ ነቢይ እንዲሆን ቀባው። ከሐዛኤልም ሰይፍ የሚያመልጥን ኢዩ ይገድለዋል፤ ከኢዩም ሰይፍ የሚያመልጥን ኤልሳዕ ይገድለዋል። ነገር ግን በእስራኤል በበኣል ፊት ያልተንበረከኩትን ጉልበቶች ሁሉ፥ ያልሳመውም አፍ ሁሉ የሆኑትን ሰባት ሺህ ሰዎች ለራሴ አስቀርቻለሁ። 1 ነገሥት 19፥1-18።
Elijah’s cave experience represents the prophet’s discouragement with the message and his perceived effect of his message and work. Moses was defending God’s stated message and Elijah had given up on the message. It is the same message, with the exception of one being internal about the church and the other being external of the church. Yet prophetically, together they are both illustrating the two-fold message of Revelation eighteen. What I need to emphasize about all the truths connected with the cave is that in the “last days” the discouragement that is expressed in either case is over the message and its effect.
የኤልያስ የዋሻ ተሞክሮ ነቢዩ በመልእክቱ እና መልእክቱና ሥራው ያስከተለው ብሎ በተረዳው ውጤት ላይ የደረሰበትን ተስፋ መቁረጥ ይወክላል። ሙሴ እግዚአብሔር በግልጽ የተናገረውን መልእክት ሲከላከል ነበር፣ ኤልያስ ግን መልእክቱን ተውቶ ነበር። ይህም አንዱ ስለ ቤተ ክርስቲያን ውስጣዊ ሲሆን ሌላው ግን ከቤተ ክርስቲያን ውጪ ያለ መሆኑን ብቻ ካልፈለግን በስተቀር፣ አንድ አይነት መልእክት ነው። ሆኖም በትንቢታዊ መንገድ፣ በአንድነት ሁለቱም የራእይ አሥራ ስምንትን ድርብ መልእክት እያሳዩ ናቸው። ከዋሻው ጋር የተያያዙ እውነቶች ሁሉ ላይ ማጠናከር የምፈልገው ነገር በ“ዘመን መጨረሻ” በሁለቱም ሁኔታዎች የተገለጸው ተስፋ መቁረጥ በመልእክቱና በውጤቱ ላይ እንደሆነ ነው።
Moses and Elijah both represent those who “hear” and “see” the “voice” which is the “word of the Lord.” That “word” represents His character of mercy and truth. The Psalmist also asks to be shown God’s mercy, which is His character. In order to see His “mercy,” the Psalmist promises to “hear” what the Spirit saith unto the churches.
ሙሴና ኤልያስ ሁለቱም “የጌታን ቃል” የሆነውን “ድምፅ” “የሚሰሙ” እና “የሚያዩ” እነዚያን ይወክላሉ። ያ “ቃል” የምሕረትና የእውነት ባሕርዩን ይወክላል። መዝሙረኛውም ደግሞ ባሕርዩ የሆነውን የእግዚአብሔር ምሕረት እንዲያሳየው ይለምናል። መዝሙረኛውም የእርሱን “ምሕረት” እንዲያይ ዘንድ፣ መንፈስ ለቤተ ክርስቲያናት የሚለውን “እሰማለሁ” ብሎ ቃል ይገባል።
To the chief Musician, A Psalm for the sons of Korah. Lord, thou hast been favourable unto thy land: thou hast brought back [reversed] the captivity of Jacob. Thou hast forgiven the iniquity of thy people, thou hast covered all their sin. Selah. Thou hast taken away all thy wrath: thou hast turned thyself from the fierceness of thine anger. Turn us, O God of our salvation, and cause thine anger toward us to cease. Wilt thou be angry with us forever? wilt thou draw out thine anger to all generations? Wilt thou not revive us again: that thy people may rejoice in thee? Show us thy mercy, O Lord, and grant us thy salvation. I will hear what God the Lord will speak: for he will speak peace unto his people, and to his saints: but let them not turn again to folly. Surely his salvation is nigh them that fear him; that glory may dwell in our land. Mercy and truth are met together; righteousness and peace have kissed each other. Truth shall spring out of the earth; and righteousness shall look down from heaven. Yea, the Lord shall give that which is good; and our land shall yield her increase. Righteousness shall go before him; and shall set us in the way of his steps. Psalm 85:1–13.
ለዋናው ዘማሪ፤ የቆሬ ልጆች መዝሙር። እግዚአብሔር ሆይ፥ ለምድርህ ሞገስ አድርገሃል፤ የያዕቆብንም ምርኮ መልሰሃል [ገልብጠሃል]። የሕዝብህን በደል ይቅር አልህ፤ ኃጢአታቸውንም ሁሉ ከድነሃል። ሴላ። ቍጣህን ሁሉ አስወግደሃል፤ ከቁጣህም ጽኑ መቃጠል ተመልሰሃል። የመዳናችን አምላክ ሆይ፥ መልሰን፤ ቍጣህም በእኛ ላይ እንዲቆም አድርግ። ለዘላለምን ትቈጣብናለህ? ቍጣህንስ ለትውልድ ሁሉ ታራዝመዋለህ? ሕዝብህ በአንተ ደስ እንዲላቸው፥ እንደ ገና ሕይወት አትሰጠንምን? አቤቱ፥ ምሕረትህን አሳየን፤ ማዳንህንም ስጠን። እግዚአብሔር አምላክ የሚናገረውን እሰማለሁ፤ ለሕዝቡና ለቅዱሳኑ ሰላምን ይናገራልና፤ ነገር ግን ዳግመኛ ወደ ስንፍና አይመለሱ። በእርግጥ ለሚፈሩት መዳኑ ቅርብ ነው፤ ክብርም በምድራችን ይኖር ዘንድ። ምሕረትና እውነት ተገናኙ፤ ጽድቅና ሰላም ተሳሳሙ። እውነት ከምድር ትበቅላለች፤ ጽድቅም ከሰማይ ይመለከታል። አዎን፥ እግዚአብሔር መልካሙን ይሰጣል፤ ምድራችንም ፍሬዋን ትሰጣለች። ጽድቅ በፊቱ ይሄዳል፤ በእግሩም ፈለግ መንገድ ያኖረናል። መዝሙር 85፥1–13።
Notice that “mercy and truth,” (and “truth” is the Hebrew word ‘emet’ that we have been referring to) which produces righteousness and peace have “kissed.” They are joined. The Psalmist places his song in the last days of the investigative judgment when God has “forgiven the iniquity of” His “people.” The request is that the Lord would “revive” his people.
“ምሕረትና ሓቅ” እሞ፣ (እታ “ሓቅ” ዝብል ቃል ድማ እታ ክንጠቕሳ ዝጸናሕና ዕብራይስጢ ቃል ‘emet’ እያ) ጽድቅን ሰላምን ዝወልድ እዚ ክልተ “ተሳዒሞም” ከም ዝኾኑ ኣስተውዕል። ተዋሂዶም እዮም። እቲ መዝሙራዊ ደራሲ ነታ መዝሙሩ ኣብ መወዳእታ ዘመናት ናይ መርመራዊ ፍርዲ እዋን ይቐርባ፣ ሽዑ እግዚኣብሔር ን“ኣበሳ ህዝቡ” “ይቕረ ኢሉ” እዩ። እቲ ልመና ድማ ጐይታ ንህዝቡ “ህያዋን ክገብሮም” እዩ።
“A revival and a reformation must take place, under the ministration of the Holy Spirit. Revival and reformation are two different things. Revival signifies a renewal of spiritual life, a quickening of the powers of mind and heart, a resurrection from spiritual death. Reformation signifies a reorganization, a change in ideas and theories, habits and practices. Reformation will not bring forth the good fruit of righteousness unless it is connected with the revival of the Spirit. Revival and reformation are to do their appointed work, and in doing this work they must blend.” Selected Messages, book 1, 128.
“በመንፈስ ቅዱስ አገልግሎት ሥር እድሳትና ተሐድሶ ሊፈጸሙ ይገባል። እድሳትና ተሐድሶ ሁለት የተለያዩ ነገሮች ናቸው። እድሳት የመንፈሳዊ ሕይወት መታደስን፣ የአእምሮና የልብ ኃይሎች መቀስቀስን፣ ከመንፈሳዊ ሞት ትንሣኤን ይጠቁማል። ተሐድሶ ግን እንደገና ማደራጀትን፣ በሐሳቦችና በጽንሰ-ሐሳቦች፣ በልማዶችና በአሠራሮች ላይ ለውጥን ይጠቁማል። ተሐድሶ ከመንፈስ እድሳት ጋር ካልተያያዘ መልካሙን የጽድቅ ፍሬ አያፈራም። እድሳትና ተሐድሶ የተመደበላቸውን ሥራ ሊሠሩ ነው፤ ይህንም ሥራ ሲሠሩ እርስ በርሳቸው ሊዋሃዱ ይገባል።” Selected Messages, book 1, 128.
The “revival” the Psalmist asks for identifies a request from someone that knows they are dead. The revival the Psalmist asks for is a very difficult request for a Laodicean to ask, for a Laodicean is unaware that he is spiritually dead, but if he wasn’t he would not need to be revived. The revival is accomplished by agreeing to “hear what God the Lord will speak,” and no other work should come before our securing that revival that comes when the Holy Spirit abides within us.
መዝሙረኛው የሚለምነው “መነቃቃት” እርሱ ራሱ ሞቶአል ብሎ የሚያውቅ ሰው የሚያቀርበውን ልመና ያመለክታል። መዝሙረኛው የሚለምነው መነቃቃት ለሎዶቅያ ሰው ለመለመን እጅግ አስቸጋሪ ልመና ነው፥ ምክንያቱም ሎዶቅያዊው በመንፈሳዊ ሁኔታ ሞቶአል መሆኑን አያውቅም፤ ነገር ግን ያ ባልሆነ ኖሮ እንዲነቃቃ አያስፈልገውም ነበር። ይህ መነቃቃት “እግዚአብሔር አምላክ የሚናገረውን ለመስማት” በመስማማት ይፈጸማል፤ እናም መንፈስ ቅዱስ በእኛ ውስጥ ሲኖር የሚመጣውን ያን መነቃቃት ከማረጋገጣችን በፊት ሌላ ማንኛውም ሥራ ሊቀድም አይገባም።
“A revival of true godliness among us is the greatest and most urgent of all our needs. To seek this should be our first work.” Selected Messages, book 1, 121.
“በመካከላችን የእውነተኛ አምላካዊነት መታደስ ከፍጹም ፍላጎቶቻችን ሁሉ ታላቁና እጅግ አስቸኳይ ነው። ይህን መፈለግ የመጀመሪያ ሥራችን ሊሆን ይገባል።” Selected Messages, መጽሐፍ 1, 121.
Speaking of the book of Revelation Sister White states the following.
ወንድማማች ዋይት ስለ ራእይ መጽሐፍ እንዲህ ትናገራለች።
“When we as a people understand what this book means to us, there will be seen among us a great revival.” Testimonies to Ministers, 113.
“እኛ እንደ ሕዝብ ይህ መጽሐፍ ለእኛ ምን እንደሚሆን በምንረዳ ጊዜ፣ በመካከላችን ታላቅ መነቃቃት ይታያል።” Testimonies to Ministers, 113.
The word “revival” is defined as bringing back to life. Those chosen to be among the one hundred and forty-four thousand must first recognize that they are dead and are in need of a revival. The fact that the one hundred and forty-four thousand are dead is a significant component of the message that is unsealed just before probation closes. We have much more to say of this truth. What revives them is the “mercy” which God extends to them when He “revives” them and gives them His righteousness. What revives them is the truth that Jesus is the Alpha and Omega, and this understanding produces within them a “peace” that surpasses all understanding. The promise is that “truth” “shall spring up out of the earth.” The message represented as the “truth,” which is the Alpha and Omega originates in the United States, for it springs up “out of the earth.” The message at the beginning came from the United States and the message at the end springs up from the same place.
“መነቃቃት” የሚለው ቃል ወደ ሕይወት መመለስ ተብሎ ይገለጻል። ከአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ መካከል እንዲሆኑ የተመረጡት ሰዎች አስቀድሞ ራሳቸው ሙታን መሆናቸውን እና መነቃቃት እንደሚያስፈልጋቸው ሊገነዘቡ ይገባል። አንድ መቶ አርባ አራት ሺሁ ሙታን መሆናቸው ምሕረት የሚዘጋበት ጊዜ ከመድረሱ በፊት በሚፈታው መልእክት ውስጥ አስፈላጊ ክፍል ነው። ስለዚህ እውነት የምንናገረው ብዙ ነገር አለን። እነርሱን የሚያነቃቃቸው እግዚአብሔር ሲያነቃቃቸው ጽድቁንም ሲሰጣቸው የሚዘረጋላቸው “ምሕረት” ነው። እነርሱን የሚያነቃቃቸው ኢየሱስ አልፋና ኦሜጋ መሆኑን የሚገልጥ እውነት ነው፤ ይህም መረዳት በውስጣቸው ከማንኛውም አስተዋይነት በላይ የሆነ “ሰላም” ያመነጫል። የተሰጠው ተስፋ “እውነት” “ከምድር ትበቅላለች” የሚል ነው። እንደ “እውነት” የተወከለው መልእክት፣ እርሱም አልፋና ኦሜጋ ሆኖ፣ “ከምድር” ስለሚበቅል ከዩናይትድ ስቴትስ ይመነጫል። በመጀመሪያ የመጣው መልእክት ከዩናይትድ ስቴትስ ነበር፣ በመጨረሻም የሚመጣው መልእክት ከዚያው ቦታ ይበቅላል።
With the context for God’s cavemen being a symbol, we will consider other prophets that have been in a symbolic cave. Jesus identified John the Baptist as Elijah, and John was in prison when he needed to know if Jesus was the Messiah to come. He needed to know Jesus’ true character. He needed to know if the message he had proclaimed and the message that Jesus continued to proclaim was the true message. He sent his disciples to ask Jesus the question, and Jesus, passed by their question and proceeded to show them His glory.
እግዚአብሔር ባሉት ዋሻ ሰዎች ምልክት መሆናቸውን በዐውዱ ውስጥ በመያዝ፣ በምልክታዊ ዋሻ ውስጥ የነበሩ ሌሎች ነቢያትን እንመለከታለን። ኢየሱስ ዮሐንስ መጥምቁን ኤልያስ መሆኑን ገልጦ ነበር፣ ዮሐንስም የሚመጣው መሲሕ ኢየሱስ እንደሆነ ማወቅ በፈለገ ጊዜ በእስር ቤት ውስጥ ነበር። የኢየሱስን እውነተኛ ባሕርይ ማወቅ ያስፈልገው ነበር። እርሱ ያወጀው መልእክትና ኢየሱስ መስበኩን የቀጠለው መልእክት እውነተኛው መልእክት እንደሆነ ማወቅ ያስፈልገው ነበር። ደቀ መዛሙርቱን ጥያቄውን እንዲጠይቁት ላከ፣ ኢየሱስም ግን ጥያቄያቸውን ተሻግሮ ክብሩን ሊያሳያቸው ቀጠለ።
“Thus the day wore away, the disciples of John seeing and hearing all. At last Jesus called them to Him, and bade them go and tell John what they had witnessed, adding, ‘Blessed is he, whosoever shall find none occasion of stumbling in Me.’ Luke 7:23, R. V. The evidence of His divinity was seen in its adaptation to the needs of suffering humanity. His glory was shown in His condescension to our low estate.
እንዲሁ ቀኑ ሙሉ አለ፤ የዮሐንስ ደቀ መዛሙርትም ሁሉን እያዩና እየሰሙ ነበር። በመጨረሻ ኢየሱስ ወደ እርሱ ጠራቸውና፣ ያዩትን ነገር ለዮሐንስ ሄደው እንዲነግሩት አዘዛቸው፤ ይህንም አክሎ አለ፦ “በእኔ የመሰናከል ምክንያት የማያገኝ ማንም ብፁዕ ነው።” ሉቃስ 7፡23፣ R. V. የእርሱ መለኮትነት ማስረጃ ለሚሠቃይ ሰብአዊነት ፍላጎቶች በሚስማማ መልኩ ታይቶ ነበር። ክብሩም ወደ ዝቅተኛ ሁኔታችን በመውረዱ ተገለጠ።
“The disciples bore the message, and it was enough. John recalled the prophecy concerning the Messiah, ‘The Lord hath anointed Me to preach good tidings unto the meek; He hath sent Me to bind up the brokenhearted, to proclaim liberty to the captives, and the opening of the prison to them that are bound; to proclaim the acceptable year of the Lord.’ Isaiah 61:1, 2. The works of Christ not only declared Him to be the Messiah, but showed in what manner His kingdom was to be established. To John was opened the same truth that had come to Elijah in the desert, when ‘a great and strong wind rent the mountains, and brake in pieces the rocks before the Lord; but the Lord was not in the wind: and after the wind an earthquake; but the Lord was not in the earthquake: and after the earthquake a fire; but the Lord was not in the fire:’ and after the fire, God spoke to the prophet by ‘a still small voice.’ 1 Kings 19:11, 12. So Jesus was to do His work, not with the clash of arms and the overturning of thrones and kingdoms, but through speaking to the hearts of men by a life of mercy and self-sacrifice.” Desire of Ages, 217.
ደቀ መዛሙርቱ መልእክቱን አቀረቡ፥ ይህም በቂ ነበር። ዮሐንስ ስለ መሲሑ የተነገረውን ትንቢት አስታወሰ፤ “ለድሆች የምሥራችን እሰብክ ዘንድ ጌታ ቀብቶኛል፤ ልባቸው የተሰበረውን እጠግን ዘንድ፥ ለተማረኩት ነጻነትን እሰብክ ዘንድ፥ ለታሰሩትም የእስር መክፈቻን አውጅ ዘንድ፥ የጌታን የተወደደ ዓመት አውጅ ዘንድ ልኮኛል።” ኢሳይያስ 61፥1፣ 2። የክርስቶስ ሥራዎች እርሱ መሲሑ መሆኑን ብቻ አላሳወቁም፥ ነገር ግን መንግሥቱ በምን አይነት መንገድ እንደሚመሠረት ደግሞ አሳዩ። ለዮሐንስ በምድረ በዳ ወደ ኤልያስ የመጣችው ያችው እውነት ተገለጠችለት፤ “ታላቅና ኃይለኛ ነፋስ ተራሮችን ይሰነጥቅ ነበር፥ ዓለቶችንም በጌታ ፊት ይሰባብር ነበር፤ ነገር ግን ጌታ በነፋሱ ውስጥ አልነበረም፤ ከነፋሱም በኋላ ምድር መናወጥ ሆነ፤ ጌታም በምድር መናወጡ ውስጥ አልነበረም፤ ከምድር መናወጡም በኋላ እሳት ሆነ፤ ጌታም በእሳቱ ውስጥ አልነበረም፤” ከእሳቱም በኋላ እግዚአብሔር ለነቢዩ “በቀጭን ትንሽ ድምፅ” ተናገረው። 1 ነገሥት 19፥11፣ 12። እንዲሁም ኢየሱስ ሥራውን ሊያከናውን የነበረው በጦር መሣሪያ ግጭትና ዙፋናትን እና መንግሥታትን በመገልበጥ ሳይሆን፥ በምሕረትና በራስን መሥዋዕት ሕይወት የሰዎችን ልብ በመናገር ነበር። የዘመናት ምኞት፣ 217።
God’s power is conveyed through His Word. It is delivered to “the hearts of men.” That was the lesson of the “still small voice.” Yet Elijah’s message is the external message identifying the forces outside of God’s people. Christ was telling Elijah in the “last days” His word is where the power is located, yet “the clash of arms and the overturning of thrones and kingdoms,” represented by the destructive wind, the earthquake and the fire represent three of the external forces represented in the book of Revelation that God’s people will be confronted with. The destructive “wind” is a symbol of Islam in Bible prophecy. The “earthquake” is the rebellion and anarchy of the French Revolution. The “fire” is the destruction brought upon Sodom and Gomorrah. Elijah had fled the papal power to get to the cave, so the Lord revealed to him that in spite of all the evil forces that make up the crisis at the end of the world, it is the still small voice where God’s power is to be found.
የእግዚአብሔር ኃይል በቃሉ ይተላለፋል። እርሱም ወደ “ሰዎች ልብ” ይደርሳል። ይህ የ“ቀጭኑ ጸጥተኛ ድምፅ” ትምህርት ነበር። ሆኖም የኤልያስ መልእክት ከእግዚአብሔር ሕዝብ ውጭ ያሉትን ኃይሎች የሚለይ ውጫዊ መልእክት ነው። ክርስቶስ በ“ዘመኑ ፍጻሜ” ለኤልያስ እየነገረው የነበረው ኃይል የሚገኝበት ስፍራ ቃሉ መሆኑን ነበር፤ ነገር ግን “የጦር መሣሪያዎች ግጭትና የዙፋኖችና የመንግሥታት መገለባበጥ” በአጥፊው ነፋስ፣ በመሬት መናወጥ፣ እና በእሳት የተመሰሉ ሲሆኑ፣ በራእይ መጽሐፍ ውስጥ ከተመለከቱት ውጫዊ ኃይሎች ሦስቱን ይወክላሉ እነዚህም የእግዚአብሔር ሕዝብ የሚጋፈጧቸው ናቸው። አጥፊው “ነፋስ” በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ውስጥ የእስልምና ምልክት ነው። “መሬት መናወጥ” የፈረንሳይ አብዮት ዓመፅና አናርኪ ነው። “እሳቱ” በሰዶምና በገሞራ ላይ የመጣው ጥፋት ነው። ኤልያስ ወደ ዋሻው ለመድረስ ከጳጳሳዊው ኃይል ሸሽቶ ነበር፤ ስለዚህ ጌታ በዓለም መጨረሻ ቀውስን የሚፈጥሩት ሁሉም ክፉ ኃይሎች ቢኖሩም እንኳ፣ የእግዚአብሔር ኃይል የሚገኘው በዚያ ቀጭን ጸጥተኛ ድምፅ ውስጥ መሆኑን ገለጠለት።
Moses, Elijah and John the Baptist all testify to witnessing God’s character from a cave. The “cave” is the only sign that will be given to a wicked and adulterous generation. Jesus spoke of the “adulterous and wicked generation,” which is the generation of the “last days” of the investigative judgment. The sign for that generation was the prophet Jonah that had spent three days in a cave—the belly of a whale.
ሙሴ፣ ኤልያስ እና ዮሐንስ መጥምቁ ሁሉም የእግዚአብሔርን ባሕርይ ከዋሻ ሆነው እንዳዩ ይመሰክራሉ። “ዋሻው” ለክፉና አመንዝራ ትውልድ የሚሰጥ ብቸኛው ምልክት ነው። ኢየሱስ ስለ “አመንዝራና ክፉ ትውልድ” ተናገረ፤ ይህም ትውልድ የምርመራ ፍርድ የ“ዘመኑ መጨረሻ” ትውልድ ነው። ለዚያ ትውልድ የተሰጠው ምልክት ሦስት ቀን በዋሻ ውስጥ—በዓሣ ነባሪ ሆድ—የቆየው ነቢዩ ዮናስ ነበር።
And when the people were gathered thick together, he began to say, This is an evil generation: they seek a sign; and there shall no sign be given it, but the sign of Jonas the prophet. For as Jonas was a sign unto the Ninevites, so shall also the Son of man be to this generation. Luke 11:29, 30.
ሕዝቡም በብዛት ተሰብስበው ሳሉ እንዲህ ማለት ጀመረ፡- ይህ ትውልድ ክፉ ትውልድ ነው፤ ምልክትን ይፈልጋሉ፤ ነገር ግን ከነቢዩ ዮናስ ምልክት በቀር ሌላ ምልክት አይሰጠውም። ዮናስ ለነነዌ ሰዎች ምልክት እንደ ነበረ፣ እንዲሁም የሰው ልጅ ለዚህ ትውልድ ይሆናል። ሉቃስ 11፥29, 30።
Jonah was in a belly of the whale for three days and three nights, as was Jesus in the grave for three days. Jonah was a sign and so is Jesus. They represent the sign of the resurrection, which of course, follows death.
ዮናስ ሦስት ቀንና ሦስት ሌሊት በታላቅ ዓሣው ሆድ ውስጥ እንደነበረ፣ ኢየሱስም እንዲሁ ሦስት ቀን በመቃብር ውስጥ ነበረ። ዮናስ ምልክት ነበረ፣ ኢየሱስም ደግሞ እንዲሁ ነው። እነዚህ ሁለቱ ከሞት በኋላ የሚከተለውን የትንሣኤ ምልክት ይወክላሉ።
Then certain of the scribes and of the Pharisees answered, saying, Master, we would see a sign from thee. But he answered and said unto them, An evil and adulterous generation seeketh after a sign; and there shall no sign be given to it, but the sign of the prophet Jonas: For as Jonas was three days and three nights in the whale’s belly; so shall the Son of man be three days and three nights in the heart of the earth. The men of Nineveh shall rise in judgment with this generation, and shall condemn it: because they repented at the preaching of Jonas; and, behold, a greater than Jonas is here. Matthew 12:38–41.
ከዚያም ከጻፎችና ከፈሪሳውያን አንዳንዶች መልሰው፣ “መምህር ሆይ፣ ከአንተ ምልክት ማየት እንወዳለን” አሉት። እርሱ ግን መልሶ እንዲህ አላቸው፤ “ክፉና አመንዝራ ትውልድ ምልክትን ይፈልጋል፤ ከነቢዩ ዮናስ ምልክት በቀር ምልክት አይሰጠውም። ዮናስ ሦስት ቀንና ሦስት ሌሊት በዓሣ ሆድ ውስጥ እንደነበረ፣ እንዲሁም የሰው ልጅ ሦስት ቀንና ሦስት ሌሊት በምድር ልብ ውስጥ ይኖራል። የነነዌ ሰዎች በፍርድ ከዚህ ትውልድ ጋር ይነሣሉ፥ ይፈርዱባታልም፤ ምክንያቱም በዮናስ ስብከት ንስሐ ገብተዋልና፤ እነሆም፣ ከዮናስ የሚበልጥ በዚህ አለ።” ማቴዎስ 12፥38–41።
If we understand the principle of the repetition of history, in conjunction with the fact that all sacred history identifies the end of the world, then Jonah and Christ’s death, burial and resurrection are the “sign” and also the message for God’s people now. When Jonah was cast out of the belly of the whale, he proclaimed the message, just as the message of the resurrection of Christ was immediately proclaimed when the angel removed the rock from the cave that Christ was in. Those represented by Moses, Elijah, Jonah and Christ are symbolizing not only God’s people of the “last days,” but also the message that each of them gave.
የታሪክ ድግግሞሽ መርህን ከተረዳን፣ እንዲሁም ቅዱስ ታሪክ ሁሉ የዓለምን ፍጻሜ እንደሚያመለክት እውነታ ጋር በማያያዝ፣ የዮናስና የክርስቶስ ሞት፣ መቀበርና ትንሣኤ “ምልክቱ” እንዲሁም ለእግዚአብሔር ሕዝብ አሁን ያለው መልእክት ናቸው። ዮናስ ከዓሣው ሆድ በተጣለ ጊዜ መልእክቱን አወጀ፤ እንዲሁም ክርስቶስ በነበረበት ዋሻ ላይ የነበረውን ድንጋይ መልአኩ ባነሳ ወዲያውኑ የክርስቶስ ትንሣኤ መልእክት ተነገረ። በሙሴ፣ በኤልያስ፣ በዮናስና በክርስቶስ የተወከሉት ከ“ዘመኑ ፍጻሜ” የእግዚአብሔር ሕዝብ ብቻ ሳይሆኑ፣ እያንዳንዳቸው ያወጁትን መልእክት ደግሞ ያመለክታሉ።
The sign of Jonah includes the cave experience where the merciful character of Christ is manifested. The same mercy that Jesus extended to Elijah was extended to Jonah as he fled from his responsibility of proclaiming the message. There is much more to say of Jonah, but other points now need to be addressed.
የዮናስ ምልክት፣ የክርስቶስ ምሕረት የተሞላበት ባሕርይ የሚገለጥበትን የዋሻ ተሞክሮ ያካትታል። ኢየሱስ ለኤልያስ ያሳየው ያን ምሕረት፣ መልእክቱን የማወጅ ኃላፊነቱን ሸሽቶ በሚሸሽበት ጊዜ ለዮናስም ተዘረጋለት። ስለ ዮናስ ሊባል የሚችል እጅግ ብዙ ነገር አለ፤ አሁን ግን ሌሎች ነጥቦች መነሣት ያስፈልጋል።
The cave, among other things represents death and resurrection. God’s covenant people in the last days have been identified on multiple witnesses as having been dead and then resurrected. Of course, a Christian must be born again to see the kingdom of God, and this represents the death of the old carnal man, but prophetically it means more. It speaks of a message that is stopped in its tracks. Elijah stopped proclaiming the message, Jonah fled from proclaiming the message. John was thrown in prison and executed. Jesus was crucified.
ዋሻው ከሌሎች ነገሮች በተጨማሪ ሞትንና ትንሣኤን ይወክላል። በመጨረሻዎቹ ዘመናት ያሉ የእግዚአብሔር የቃል ኪዳን ሕዝቦች እንደ ሞቱ ከዚያም እንደ ተነሡ በብዙ ምስክሮች ተለይተው ተገልጠዋል። እርግጥ ነው፣ ክርስቲያን የእግዚአብሔርን መንግሥት ለማየት ዳግመኛ መወለድ ይገባዋል፤ ይህም የአሮጌውን ሥጋዊ ሰው ሞት ይወክላል፤ ነገር ግን በትንቢታዊ አንጻር ከዚህ የበለጠ ትርጉም አለው። ይህ በመንገዱ ላይ የተቋረጠን መልእክት ይናገራል። ኤልያስ መልእክቱን ማወጅ አቆመ፤ ዮናስ መልእክቱን ከማወጅ ሸሸ፤ ዮሐንስ ወደ እስር ቤት ተጣለ እና ተገደለ፤ ኢየሱስም ተሰቀለ።
The sign of Jonah therefore is not simply about death and resurrection, it is about the death and resurrection of a message, and all the messages typified in God’s word represent the final warning message that was given to Jesus by the Father, who then gave it to Gabriel, who then gave it to the prophet, who then wrote it and sent it to the churches. God was willing to end the message and start over in the cave experience of Moses. Elijah ended his work as a messenger and fled to the cave. Jonah fled to Tarshish. John the Baptist was murdered, as was Jesus. All of these testimonies are to be brought to the book of Revelation and aligned with one another. Daniel and Revelation are two books, but the “testimony of Jesus” identifies that they are also one book. They possess the same characteristics as the Bible. Two books that make one book and two authors that represent two witnesses.
ስለዚህ የዮናስ ምልክት በቀላሉ ስለ ሞትና ትንሣኤ ብቻ አይደለም፤ ስለ መልእክት ሞትና ትንሣኤ ነው፤ እናም በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ በአርአያነት የተገለጹት መልእክቶች ሁሉ፣ አብ ለኢየሱስ የሰጠውን፣ ከዚያም እርሱ ለገብርኤል የሰጠውን፣ ከዚያም እርሱ ለነቢዩ የሰጠውን፣ ከዚያም እርሱ ጽፎ ለቤተ ክርስቲያናት የላከውን የመጨረሻ የማስጠንቀቂያ መልእክት ይወክላሉ። እግዚአብሔር በሙሴ ዋሻ ልምምድ ውስጥ መልእክቱን ሊያበቃ እና እንደ አዲስ ሊጀምር ፈቃደኛ ነበር። ኤልያስ እንደ መልእክተኛ ሥራውን አቁሞ ወደ ዋሻው ሸሸ። ዮናስ ወደ ተርሴስ ሸሸ። ዮሐንስ መጥምቁ እንደ ኢየሱስም ተገደለ። እነዚህ ምስክርነቶች ሁሉ ወደ ራእይ መጽሐፍ ሊመጡ እና እርስ በርሳቸው ሊጣጣሙ ይገባል። ዳንኤልና ራእይ ሁለት መጻሕፍት ናቸው፤ ነገር ግን “የኢየሱስ ምስክርነት” እነርሱ ደግሞ አንድ መጽሐፍ መሆናቸውን ያመለክታል። እነርሱ እንደ መጽሐፍ ቅዱስ ተመሳሳይ ባሕርያትን ይይዛሉ፤ አንድ መጽሐፍ የሚያደርጉ ሁለት መጻሕፍት እና ሁለት ምሥክሮችን የሚወክሉ ሁለት ደራሲያን።
Daniel, a captive of Babylon and thereafter Medo-Persia symbolically died when he was thrown into the lion’s den. Jonah symbolically died when eaten by the whale. John the Revelator symbolically died when he was thrown into the boiling oil. William Miller died but has the promise that angels are waiting at his grave for the resurrection of the righteous. The ministry Future for America symbolically died on July 18, 2020.
የባቢሎን እና ከዚያም የሜዶ-ፋርስ ምርኮኛ የነበረው ዳንኤል፣ ወደ አንበሶች ጉድጓድ በተጣለ ጊዜ በምሳሌያዊ መልኩ ሞተ። ዮናስ በዓሣ በተዋጠ ጊዜ በምሳሌያዊ መልኩ ሞተ። ራእዩን የጻፈው ዮሐንስ ወደ ሚፈላ ዘይት በተጣለ ጊዜ በምሳሌያዊ መልኩ ሞተ። ዊልያም ሚለር ሞተ፣ ነገር ግን ጻድቃን በሚነሡበት ትንሣኤ ጊዜ መላእክት በመቃብሩ እየተጠባበቁ እንደሆኑ የተስፋ ቃል አለው። Future for America የተባለው አገልግሎት በጁላይ 18, 2020 በምሳሌያዊ መልኩ ሞተ።
The final warning message is set within the context of the papal power’s deadly wound being healed. The healing of the wound is a specific subject of chapters thirteen and seventeen of Revelation. When the deadly wound is healed the resurrected papacy will become the eighth kingdom represented in chapter seventeen of Revelation. It is identified as the eighth, that is of the seven. Eight is symbolic of resurrection, for circumcision as the seal of the covenant relationship was to be carried out on the eighth day after a male child was born. That rite was replaced by baptism in the Christian dispensation, and baptism represent the death, burial and resurrection of Christ. Christ was resurrected on the day after the seventh day. He therefore was resurrected prophetically on the eighth day. After one thousand years of rest, the earth made new is resurrected in the eighth millennium.
የመጨረሻው የማስጠንቀቂያ መልእክት የተቀመጠው የጳጳሳዊ ኃይል የሞት ቍስሉ በሚፈወስበት አውድ ውስጥ ነው። የቍስሉ መፈወስ በራእይ መጽሐፍ ምዕራፍ አሥራ ሦስትና አሥራ ሰባት ውስጥ የተለየ ርእሰ ጉዳይ ነው። የሞት ቍስሉ በሚፈወስበት ጊዜ፣ እንደገና የተነሣው ጳጳሳዊ ሥርዓት በራእይ መጽሐፍ ምዕራፍ አሥራ ሰባት የተወከለው ስምንተኛው መንግሥት ይሆናል። እርሱም ስምንተኛ ተብሎ ተለይቶ ይታወቃል፤ ይህም ከሰባቱ ውስጥ ነው። ስምንት የትንሣኤ ምልክት ነው፤ ምክንያቱም ግርዛት፣ እንደ ቃል ኪዳኑ ግንኙነት ማኅተም፣ ወንድ ሕፃን ከተወለደ በኋላ በስምንተኛው ቀን ሊፈጸም ይገባ ነበር። ይህ ሥርዓት በክርስቲያን ዘመን በጥምቀት ተተክቷል፣ ጥምቀትም የክርስቶስን ሞት፣ መቀበርና ትንሣኤ ይወክላል። ክርስቶስ ከሰባተኛው ቀን በኋላ ባለው ቀን ተነሣ። ስለዚህ በትንቢታዊ ምልክት በስምንተኛው ቀን ተነሣ ማለት ነው። ከአንድ ሺህ ዓመታት ዕረፍት በኋላ፣ አዲስ የተደረገችው ምድር በስምንተኛው ሚሊኒየም ትነሣለች።