በአርባ ቁጥር ውስጥ የተሰወረው ታሪክ - ቁጥር አሥራ አራት

እኔም አየሁ፥ በሰማይም መካከል የሚበር መልአክ ሰማሁ፤ በታላቅም ድምፅ እንዲህ ሲል ነበር፦ “ወዮ፥ ወዮ፥ ወዮ፥ በኋላ የሚነፉት የሦስቱ መላእክት የመለከት ድምፆች ምክንያት በምድር ለሚኖሩት!” ራእይ 8፥13።

እነርሱንም እንዳይገድሏቸው ነገር ግን አምስት ወር እንዲያሠቃዩአቸው ተሰጣቸው፤ ሥቃያቸውም ጊንጥ ሰውን በሚወጋ ጊዜ እንደሚያሠቃይ ሥቃይ ነበረ። … እንዲሁም እንደ ጊንጥ ጅራት ያላቸው ነበሩ፥ በጅራቶቻቸውም መውጊያዎች ነበሩ፤ ሰዎችንም አምስት ወር የሚጎዱበት ኃይላቸው በጅራቶቻቸው ውስጥ ነበረ። ራእይ 9፥5, 10።

እነዚያም ለአንድ ሰዓት፣ ለአንድ ቀን፣ ለአንድ ወር፣ ለአንድም ዓመት ተዘጋጅተው የነበሩት አራቱ መላእክት ተፈቱ፤ ይህም የሰዎችን ሦስተኛ ክፍል እንዲገድሉ ነበር። … በእነዚህም ሦስቱ፥ ከአፋቸው በሚወጣው እሳትና ጢስና ዲን የተነሣ፥ የሰዎች ሦስተኛ ክፍል ተገደለ። ራእይ 9፥15, 18።

በእነዚህም መቅሰፍቶች ያልተገደሉት ቀሪዎቹ ሰዎች፥ ሰይጣናትንና ማየትም ሆነ መስማትም ሆነ መሄድ የማይችሉትን የወርቅና የብርና የነሐስና የድንጋይና የእንጨት ጣዖቶች እንዳያመልኩ ከእጆቻቸው ሥራ ንስሐ አልገቡም፤ ከግድያቸውም ወይም ከአስማታቸው ወይም ከዝሙታቸው ወይም ከስርቆታቸው ንስሐ አልገቡም። ራእይ 9፥20, 21።

“የመጀመሪያውና የሁለተኛው መልእክቶች በ1843 እና በ1844 ተሰጡ፤ እኛም አሁን በሦስተኛው መልእክት አዋጅ ሥር ነን፤ ነገር ግን እነዚህ ሦስቱ መልእክቶች ሁሉ እስካሁንም ሊታወጁ ይገባቸዋል። እነርሱ ለእውነት ፈላጊዎች እንደገና እንዲደገሙ ዛሬ እንደ ቀድሞው ሁሉ አስፈላጊ ነው። በብዕርና በድምፅ አዋጁን ማሰማት አለብን፥ ሥርዓታቸውንም እና ወደ ሦስተኛው መልእክት የሚያደርሱንን ትንቢቶች አፈጻጸም ማሳየት አለብን። የመጀመሪያውና የሁለተኛው ካልነበሩ ሦስተኛው ሊኖር አይችልም። እነዚህን መልእክቶች በሕትመቶችና በንግግሮች ለዓለም ልንሰጥ ይገባናል፤ በትንቢታዊ ታሪክ መስመርም የሆኑትንና የሚሆኑትን ነገሮች እያሳየን።” Selected Messages, book 2, 104.

እግዚአብሔር የራእይ 14 መልእክቶችን በትንቢት መስመር ውስጥ ስፍራቸውን ሰጥቶአቸዋል፣ ሥራቸውም የዚህች ምድር ታሪክ እስከሚዘጋ ድረስ ሊቋረጥ አይገባውም። የመጀመሪያውና የሁለተኛው መልአክ መልእክቶች ለዚህ ዘመን አሁንም እውነት ናቸው፣ ከዚህም በኋላ ከሚከተለው ጋር በትይዩ መሄድ አለባቸው። ሦስተኛው መልአክ ማስጠንቀቂያውን በታላቅ ድምፅ ያውጃል። “ከእነዚህ ነገሮች በኋላ፣” ዮሐንስ አለ፣ “ታላቅ ኃይል ያለው ሌላ መልአክ ከሰማይ ሲወርድ አየሁ፣ ምድርም በክብሩ በራች።” በዚህ ብርሃን መፍሰስ ውስጥ፣ የሦስቱም መልእክቶች ብርሃን ተዋህዶ ይገኛል። The 1888 Materials, 803, 804.

“ጌታ ዓለምን ስለ ኃጢአቷ ሊቀጣ ነው። ለእነርሱ የተሰጣቸውን ብርሃንና እውነት ስለ አልተቀበሉ ደግሞ የሃይማኖት አካላትን ሊቀጣ ነው። የመጀመሪያውን፣ የሁለተኛውን፣ እና የሦስተኛውን መላእክት መልእክቶች የሚያጣምር ታላቁ መልእክት ለዓለም ሊሰጥ ይገባል። ይህ የሥራችን ዋና ሸክም ሊሆን ይገባል።” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 950.

“ከሦስተኛው መልአክ መልእክት አዋጅ ጋር በአንድነት የሚሠራው መልአክ ምድርን ሁሉ በክብሩ ሊያበራ ነው። እዚህ ዓለምን አቀፍ ስፋትና ያልተለመደ ኃይል ያለው ሥራ አስቀድሞ ተነግሯል። የ1840–44 የምጽአት እንቅስቃሴ የእግዚአብሔር ኃይል የተገለጠበት ክቡር መገለጫ ነበር፤ የመጀመሪያው መልአክ መልእክት በዓለም ውስጥ ወዳለ እያንዳንዱ የሚስዮን ጣቢያ ተደረሰ፣ እናም በአንዳንድ አገሮች ከአሥራ ስድስተኛው ክፍለ ዘመን ተሐድሶ ወዲህ በማንኛውም ምድር ያልታየ ከፍተኛ የሃይማኖት ፍላጎት ታይቶ ነበር፤ ነገር ግን እነዚህ ሁሉ በሦስተኛው መልአክ የመጨረሻ ማስጠንቀቂያ ሥር በሚነሳው ኃያል እንቅስቃሴ ይበልጣሉ።”

“ሥራው ከጴንጤቆስጤ ቀን ሥራ ጋር ተመሳሳይ ይሆናል። በወንጌል መክፈቻ ጊዜ በመንፈስ ቅዱስ መፍሰስ የተሰጠው ‘የፊተኛው ዝናብ’ እንደ ከበረ ዘር እንዲበቅል ያደረገ፣ እንዲሁም ‘የኋለኛው ዝናብ’ በመጨረሻው ዘመን ለመከሩ እንዲበስል ይሰጣል። ‘እግዚአብሔርን ለማወቅ በመከተል እኛ እንወቅ፤ መውጣቱ እንደ ንጋት የተዘጋጀ ነው፤ እርሱም እንደ ዝናብ፣ እንደ ኋለኛውና ፊተኛው ዝናብ በምድር ላይ ወደ እኛ ይመጣል።’ ሆሴዕ 6፥3። ‘እናንተም የጽዮን ልጆች ሆይ፣ ደስ ይበላችሁ፥ በእግዚአብሔርም አምላካችሁ ደስ ይበላችሁ፤ ምክንያቱም የፊተኛውን ዝናብ በልክ ሰጥቶአችኋል፥ ዝናቡንም፣ የፊተኛውን ዝናብና የኋለኛውን ዝናብ ያወርድላችኋል።’ ኢዮኤል 2፥23። ‘በመጨረሻዎቹ ቀናት፣ እግዚአብሔር ይላል፣ ከመንፈሴ በሥጋ ሁሉ ላይ አፈስሳለሁ።’ ‘እንዲህም ይሆናል፤ የጌታን ስም የሚጠራ ሁሉ ይድናል።’ ሐዋርያት ሥራ 2፥17, 21።”

“የወንጌል ታላቁ ሥራ በመክፈቻው ላይ የታየውን የእግዚአብሔር ኃይል መገለጥ ከሚያንስ መገለጥ ጋር ሊፈጸም አይደለም። በወንጌል መክፈቻ ጊዜ በቀደመው ዝናብ መፍሰስ የተፈጸሙት ትንቢቶች በመዝጊያው ጊዜ በኋለኛው ዝናብ ደግሞ እንደገና ሊፈጸሙ ናቸው። እነዚህ ሐዋርያው ጴጥሮስ ወደፊት የተመለከተው እና እንዲህ ሲል የተናገረባቸው ‘የማረፊያ ዘመናት’ ናቸው፤ ‘እንግዲህ ኃጢአታችሁ እንዲደመሱ ንስሐ ግቡ ተመለሱም፤ የማረፊያ ዘመናት ከጌታ ፊት ሲመጡ፥ እርሱም አስቀድሞ የተሾመላችሁን ኢየሱስን ይልክ ዘንድ።’ የሐዋርያት ሥራ 3:19, 20።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 611።

ያዕቆብም ልጆቹን ጠርቶ፥ እንዲህ አለ፤ በዘመኑ መጨረሻ የሚደርስባችሁን እነግራችሁ ዘንድ ተሰብሰቡ። ተሰብሰቡና ስሙ፥ እናንተ የያዕቆብ ልጆች፤ እስራኤል አባታችሁንም አድምጡ። … ይሁዳ፥ ወንድሞችህ የሚያመሰግኑህ አንተ ነህ፤ እጅህ በጠላቶችህ አንገት ላይ ይሆናል፤ የአባትህ ልጆች በፊትህ ይሰግዳሉ። ይሁዳ የአንበሳ ግልገል ነው፤ ልጄ ሆይ፥ ከንጥቂያው ወጥተሃል፤ ጎንበስ አለ፥ እንደ አንበሳም ተኛ፥ እንደ ሽማግሌ አንበሳም፤ ማን ያስነሣዋል? ሺሎ እስኪመጣ ድረስ በትር ከይሁዳ አይለይም፥ ሕግ ሰጪም ከእግሮቹ መካከል አይጠፋም፤ ሕዝቦችም መሰብሰባቸው ወደ እርሱ ይሆናል። ውርንጫውን በወይኑ ላይ፥ የአህያውንም ግልገል በምርጥ የወይን ተክል ላይ ያስራል፤ ልብሱን በወይን ጠጅ፥ መጎናጸፊያውንም በወይን ፍሬ ደም ታጠበ፤ ዓይኖቹ ከወይን ጠጅ የተነሣ ቀይ ይሆናሉ፥ ጥርሶቹም ከወተት የተነሣ ነጭ ይሆናሉ። ዘፍጥረት 49፥1፣ 2፣ 8–12።

በዚያችም ሰዓት ታላቅ ምድር መናወጥ ሆነ፥ የከተማይቱም አሥረኛ ክፍል ወደቀ፥ በምድር መናወጡም ሰባት ሺህ ሰዎች ተገደሉ፤ የቀሩትም ፈርተው ለሰማይ አምላክ ክብር ሰጡ። ሁለተኛው ወዮ አልፎአል፤ እነሆም፥ ሦስተኛው ወዮ ፈጥኖ ይመጣል። ራእይ 11፥13, 14።

“የሃይማኖት ነፃነት ምድር የሆነችው አሜሪካ ሕሊናን በመግዛትና ሰዎችን ሐሰተኛውን ሰንበት እንዲያከብሩ በማስገደድ ከጳጳሳዊ ሥርዓት ጋር ሲተባበር፣ በዓለም ዙሪያ ያሉ የእያንዳንዱ አገር ሕዝቦች ምሳሌዋን እንዲከተሉ ይመራሉ።” Testimonies, volume 6, 18.

“የውጭ አሕዛብ የአሜሪካን ዩናይትድ ስቴትስ ምሳሌ ይከተላሉ። ምንም እንኳ እርስዋ ቀድማ ብትመራም፣ ቢሆንም ያው ቀውስ በዓለም ሁሉ ክፍሎች ላሉ ሕዝባችን ላይ ይመጣል።” Testimonies, volume 6, 395.

ምክር የሌላቸው ሕዝብ ናቸውና፥ በእነርሱም ውስጥ ማስተዋል የለም። እነርሱ በጥበብ ቢሆኑ፥ ይህን ቢያስተውሉ፥ ፍጻሜያቸውንም ቢያስቡ እንዴት በሆነ! ዓለታቸው ሸጦአቸው፥ እግዚአብሔርም አሳልፎ ሰጥቶአቸው ካልሆነ፥ አንዱ ሺህን እንዴት ያሳድዳል? ሁለቱስ አሥር ሺህን እንዴት ያስሸሽጋሉ? ዓለታቸው እንደ ዓለታችን አይደለምና፤ ጠላቶቻችን ራሳቸው ፈራጆች ሆነው ይመሰክራሉ። ወይናቸው ከሰዶም ወይን ተክል፥ ከጎሞራም እርሻዎች ነውና፤ የወይናቸው ፍሬ የመርዝ ፍሬ ነው፥ ዘለላዎቻቸውም መራራ ናቸው፤ የወይናቸውም ጠጅ የዘንዶዎች መርዝ ነው፥ የእፉኝቶችም ጨካኝ መርዝ ነው። ይህ በእኔ ዘንድ ተከማችቶ፥ በመዝገቦቼም መካከል ታትሞ የተቀመጠ አይደለምን? በተወሰነው ጊዜ እግራቸው ይንሸራተታልና፥ በቀልና ፍዳ የእኔ ናቸው፤ የመከራቸው ቀን ቀርቦአልና፥ የሚመጡባቸውም ነገሮች ፈጥነው ይደርሳሉ። እግዚአብሔር ኃይላቸው እንደ ጠፋ፥ የታሰረም ሆነ የቀረ እንደሌለ ባየ ጊዜ፥ ሕዝቡን ይፈርዳል፥ ስለ ባሪያዎቹም ልቡን ይለውጣል። እርሱም፦ የሚታመኑባቸው አማልክቶቻቸው የት ናቸው? የተመኩባትስ ዓለታቸው የት ናት? ይላል። ዘዳግም 32፥28–37።

«ማስጠንቀቂያው መጥቶአል፤ ከ1842፣ 1843 እና 1844 ጀምሮ መልእክቱ ከመጣ ጀምሮ እየገነባንበት ያለነውን የእምነት መሠረት የሚናወጥ ምንም ነገር እንዲገባ መፍቀድ የለበትም። እኔ በዚህ መልእክት ውስጥ ነበርሁ፤ ከዚያም ጀምሮ እግዚአብሔር የሰጠንን ብርሃን በታማኝነት እየጠበቅሁ በዓለም ፊት ቆሜአለሁ። ቀን በቀን ጌታን በትጉህ ጸሎት እየፈለግን፣ ብርሃንንም እየሻትን እግራችን በተቀመጠበት መድረክ ላይ እንዳይኖር ለማድረግ አንፈልግም። እግዚአብሔር የሰጠኝን ብርሃን ልተው እንደምችል ታስባላችሁን? እርሱ እንደ ዘመናት ዓለት መሆን አለበት። ከተሰጠኝ ጀምሮ ሁልጊዜ እየመራኝ ነው።» Review and Herald, April 14, 1903.

እንግዲህ የጽዮን ልጆች ሆይ፥ ደስ ይበላችሁ፤ በአምላካችሁም በእግዚአብሔር ሐሴት አድርጉ፤ እርሱ የቀደመውን ዝናብ በልክ ሰጥቶአችኋልና፥ ለእናንተም ዝናብን፥ የቀደመውን ዝናብና የኋለኛውን ዝናብ በመጀመሪያው ወር ያወርድላችኋል። አውድማዎችም በእህል ይሞላሉ፥ መጭመቂያዎችም በወይን ጠጅና በዘይት ይትረፈረፋሉ። አንበጣውና አጥፊው ትል፥ ተንቀሳቃሽ ትሉና ቀጫጭን ትሉ የበላባቸውን ዓመታት፥ በመካከላችሁ የላክሁትን ታላቅ ሠራዊቴን እመልስላችኋለሁ። በብዛትም ትበላላችሁ ትጠግባላችሁም፥ ከእናንተም ጋር ድንቅ ነገር ያደረገውን የአምላካችሁን የእግዚአብሔርን ስም ታመሰግናላችሁ፤ ሕዝቤም ለዘላለም አያፍርም። እኔም በእስራኤል መካከል እንዳለሁ፥ እኔም እግዚአብሔር አምላካችሁ እንደሆንሁ፥ ሌላም እንደሌለ ታውቃላችሁ፤ ሕዝቤም ለዘላለም አያፍርም። ኢዮኤል 2፥23–27።

ስድስተኛውም መልአክ መለከተ፥ በእግዚአብሔር ፊት ካለው ከወርቁ መሠዊያ አራቱ ቀንዶች አንድ ድምፅ ሰማሁ፤ መለከት ለነበረውም ስድስተኛው መልአክ እንዲህ ሲል፦ በታላቁ ወንዝ በኤፍራጥስ የታሰሩትን አራቱን መላእክት ፍታቸው። ለአንድ ሰዓትና ለአንድ ቀን፥ ለአንድም ወርና ለአንድ ዓመት ተዘጋጅተው የነበሩት አራቱ መላእክት ተፈቱ፥ የሰዎችንም ሦስተኛ ክፍል እንዲገድሉ። ራእይ 9፥13–15።

እግዚአብሔርም አለ፤ ሚስትህ ሣራ በእርግጥ ወንድ ልጅ ትወልድልሃለች፤ ስሙንም ይስሐቅ ትለዋለህ፤ ከእርሱና ከዘሩ ጋር ከእርሱ በኋላ ለዘላለም ቃል ኪዳኔን አቆማለሁ። ስለ እስማኤልም፥ ሰምቼልሃለሁ፤ እነሆ፥ ባርኬዋለሁ፥ ፍሬያማም አደርገዋለሁ፥ እጅግም አበዛዋለሁ፤ አሥራ ሁለት አለቆችን ይወልዳል፥ ታላቅም ሕዝብ አደርገዋለሁ። ዘፍጥረት 17፥19፣ 20።

“ይህ ራእይ በ1847 ተሰጠ፤ በዚያን ጊዜም ሰንበትን ከሚጠብቁት የአድቬንት ወንድሞች በጣም ጥቂቶች ብቻ ነበሩ፣ ከእነዚህም መካከል ጥቂቶች ብቻ ሰንበትን መጠበቅ በእግዚአብሔር ሕዝብና በማያምኑ መካከል የመለያ መስመር ለመሳብ በቂ አስፈላጊነት አለው ብለው ያስቡ ነበር። አሁን የዚያ ራእይ ፍጻሜ መታየት ጀምሯል። እዚህ የተጠቀሰው ‘የመከራው ዘመን መጀመሪያ’ መቅሰፍቶቹ መፍሰስ የሚጀምሩበትን ጊዜ አይመለከትም፤ ይልቁንም እነርሱ ሊፈስሱ ከሚጀምሩበት ጥቂት ጊዜ በፊት፣ ክርስቶስ በመቅደሱ ውስጥ ሳለ ያለውን ዘመን ያመለክታል። በዚያ ጊዜ፣ የድነት ሥራ ወደ መዝጊያው እየደረሰ ሳለ፣ መከራ በምድር ላይ እየመጣ ይሆናል፣ አሕዛብም ይቈጡ ይሆናል፤ ነገር ግን የሦስተኛውን መልአክ ሥራ እንዳያስቆሙ ተቆጥተው ይያዛሉ። በዚያን ጊዜ ‘የኋለኛው ዝናብ’ ወይም ከጌታ ፊት የሚመጣው ማደስ፣ ለሦስተኛው መልአክ ታላቅ ድምፅ ኃይል ለመስጠትና ሰባቱ የመጨረሻ መቅሰፍቶች በሚፈስሱበት ዘመን ቅዱሳን እንዲቆሙ ለማዘጋጀት ይመጣል።” Early Writings, 85.

“በምሳሌያዊው ሥርዓት፣ የክርስቶስ መሥዋዕትና ክህነት ጥላ የነበረው ውስጥ፣ የመቅደሱ ማንጻት በሊቀ ካህኑ በዓመታዊው የአገልግሎት ዙር ውስጥ የሚፈጸም የመጨረሻው አገልግሎት ነበር። ይህም የማስተስረይ መዝጊያ ሥራ ነበረ—ኃጢአትን ከእስራኤል ማስወገድ ወይም ማራቅ። ይህ በሰማይ ያለው ሊቀ ካህናችን በሚያከናውነው አገልግሎት ውስጥ የመዝጊያውን ሥራ አስቀድሞ ያመለክት ነበር፤ ማለትም በሰማያዊ መዝገቦች ውስጥ የተመዘገቡትን የሕዝቡን ኃጢአቶች ማስወገድ ወይም መደምሰስ። ይህ አገልግሎት የምርመራ ሥራ፣ የፍርድም ሥራ ያካትታል፤ እናም ክርስቶስ በኃይልና በታላቅ ክብር በሰማይ ደመናት ሲመጣ ይህንን በቅርብ ይቀድማል፤ ምክንያቱም እርሱ በሚመጣበት ጊዜ ሁሉም ጉዳዮች አስቀድመው ተወስነው ይሆናሉ። ኢየሱስ እንዲህ ይላል፦ ‘ዋጋዬ ከእኔ ጋር ነው፥ ለእያንዳንዱ እንደ ሥራው እሰጥ ዘንድ።’ ራእይ 22፥12። ይህ ማለት ሁለተኛውን ምጽአት በቅርብ የሚቀድመው ይህ የፍርድ ሥራ ነው፤ እርሱም በራእይ 14፥7 ባለው የመጀመሪያው መልአክ መልእክት ውስጥ እንዲህ ተገልጿል፦ ‘እግዚአብሔርን ፍሩ፥ ክብርንም ስጡት፤ ምክንያቱም የፍርዱ ሰዓት ደርሶአል።’” ታላቁ ተጋድሎ፣ 352።

እንግዲህ ኃጢአታችሁ እንዲደመሰሱ፥ የማረፊያ ዘመናትም ከጌታ ፊት እንዲመጡ፥ ንስሐ ግቡ ወደ እግዚአብሔርም ተመለሱ፤ እርሱም አስቀድሞ ለእናንተ የተሰበከውን ኢየሱስ ክርስቶስን ይልካል፤ እግዚአብሔርም ከዓለም መጀመሪያ ጀምሮ በቅዱሳኑ ነቢያት አፍ ስለ ተናገረው የነገሮች ሁሉ መመለስ ዘመን እስኪደርስ ድረስ ሰማይ ሊቀበለው ይገባል። ሐዋርያት ሥራ 3፥19–21።