የአርባኛው ቁጥር ስውር ታሪክ - ሀያ ሁለት ቁጥር

እንዲህም ሆነ፤ በሠላሳኛው ዓመት፣ በአራተኛው ወር፣ በወሩም በአምስተኛው ቀን፣ እኔ በኬባር ወንዝ አጠገብ ከምርኮኞች መካከል ሳለሁ፣ ሰማያት ተከፈቱ፥ የእግዚአብሔርንም ራእዮች አየሁ። በወሩም በአምስተኛው ቀን፣ ይህም የንጉሡ የዮአኪን ምርኮ በአምስተኛው ዓመት ነበረ፤ በከለዳውያን ምድር በኬባር ወንዝ አጠገብ የእግዚአብሔር ቃል ለካህኑ ለቡዚ ልጅ ለሕዝቅኤል በግልጽ መጣለት፤ በዚያም የእግዚአብሔር እጅ በእርሱ ላይ ነበረች።

እኔም ተመለከትሁ፤ እነሆም፥ ከሰሜን አውሎ ነፋስ መጣ፤ ታላቅ ደመናና በራሱ የሚጠቀለል እሳት ነበረ፥ ብርሃንም በዙሪያው ነበረ፤ ከመካከሉም ከእሳቱ መካከል እንደ እንቁ ነሐስ ቀለም ያለ ነገር ይታይ ነበር። ከመካከሉም የአራት ሕያዋን ፍጥረታት አምሳል ወጣ። መልካቸውም እንዲህ ነበረ፤ የሰው አምሳል ነበራቸው። እያንዳንዳቸውም አራት ፊት ነበራቸው፥ እያንዳንዳቸውም አራት ክንፍ ነበራቸው። እግሮቻቸውም ቀጥ ያሉ እግሮች ነበሩ፤ የእግሮቻቸውም ጫማ እንደ ጥጃ እግር ጫማ ነበረ፥ እንደ ተጠረጠረ ነሐስም ቀለም ይብለጨልጩ ነበር። በአራቱም ጎኖቻቸው ከክንፎቻቸው በታች የሰው እጆች ነበሯቸው፤ እነዚህ አራቱም ፊቶቻቸውና ክንፎቻቸው ነበሯቸው። ክንፎቻቸው እርስ በርስ ተያይዘው ነበር፤ በሄዱም ጊዜ አይዞሩም ነበር፤ እያንዳንዱም ቀጥ ወደ ፊቱ ይሄድ ነበር። የፊቶቻቸውም አምሳል እንዲህ ነበረ፤ እነዚያ አራቱ በቀኝ በኩል የሰው ፊትና የአንበሳ ፊት ነበራቸው፤ በግራ በኩልም እነዚያ አራቱ የበሬ ፊት ነበራቸው፤ እነዚያ አራቱ ደግሞ የንስር ፊት ነበራቸው። ፊቶቻቸውም እንዲሁ ነበሩ፤ ክንፎቻቸውም ወደ ላይ ተዘርግተው ነበር፤ የእያንዳንዱ ሁለት ክንፎች እርስ በርስ ተያይዘው ነበር፥ ሁለቱም ሰውነታቸውን ይሸፍኑ ነበር።

እያንዳንዳቸውም በቀጥታ ወደ ፊት ይሄዱ ነበር፤ መንፈሱ ወዴት ሊሄድ እንደ ነበር፥ ወደዚያ ይሄዱ ነበር፤ ሲሄዱም አይዞሩም ነበር። ስለ ሕያዋኑም ፍጥረታት አምሳል፥ መልካቸው እንደሚነድ የእሳት ፍም እንደሆነ፥ እንዲሁም እንደ መብራቶች ትርኢት ነበረ፤ እርሱም በሕያዋኑ ፍጥረታት መካከል ወደ ላይና ወደ ታች ይመላለስ ነበር፤ እሳቱም የሚያበራ ነበረ፥ ከእሳቱም መብረቅ ይወጣ ነበር። ሕያዋኑም ፍጥረታት እንደ መብረቅ ብልጭታ ሮጠው ይመለሱ ነበር። ሕያዋኑንም ፍጥረታት ሳይ እነሆ፥ በሕያዋኑ ፍጥረታት አጠገብ በምድር ላይ አንድ መንኰራኵር ነበረ፥ ለእያንዳንዱም ከአራቱ ፊቶቹ ጋር። የመንኰራኵሮቹም ትርኢትና አሠራራቸው እንደ በረል ቀለም ይመስል ነበር፤ አራቱም አንድ አምሳል ነበራቸው፤ ትርኢታቸውና አሠራራቸውም እንደ መንኰራኵር በመንኰራኵር ውስጥ እንዳለ ነበረ። ሲሄዱም በአራቱ ጎኖቻቸው ይሄዱ ነበር፤ ሲሄዱም አይዞሩም ነበር። ስለ ቀለበቶቻቸውም፥ እጅግ ከፍ ያሉ ነበሩ፥ አስፈሪም ነበሩ፤ ቀለበቶቻቸውም አራቱም በዙሪያቸው ሁሉ ዓይኖች የተሞሉ ነበሩ። ሕያዋኑም ፍጥረታት በሄዱ ጊዜ መንኰራኵሮቹ በእነርሱ አጠገብ ይሄዱ ነበር፤ ሕያዋኑም ፍጥረታት ከምድር ከፍ ባሉ ጊዜ መንኰራኵሮቹ ደግሞ ከፍ ይሉ ነበር። መንፈሱ ወዴት ሊሄድ እንደ ነበር፥ ወደዚያ ይሄዱ ነበር፤ መንፈሳቸውም ወደዚያ ሊሄድ ነበር፤ መንኰራኵሮቹም በእነርሱ ፊት ከፍ ይሉ ነበር፤ የሕያው ፍጥረት መንፈስ በመንኰራኵሮቹ ውስጥ ነበረና።

እነዚያ በሄዱ ጊዜ እነዚህ ይሄዱ ነበር፤ እነዚያም በቆሙ ጊዜ እነዚህ ይቆሙ ነበር፤ እነዚያም ከምድር ከፍ ባሉ ጊዜ መንኰራኵሮቹ ከእነርሱ ጋር ይነሡ ነበር፥ ምክንያቱም የሕያዋኑ ፍጡራን መንፈስ በመንኰራኵሮቹ ውስጥ ነበረ። በሕያዋኑም ፍጡራን ራሶች ላይ ያለው የሰማይ ጠፈር ምሳሌ እንደ አስፈሪ ክሪስታል ቀለም ነበረ፥ በላያቸውም ራሶች ላይ ወደ ፊት ተዘርግቶ ነበር። ከጠፈሩም በታች ክንፎቻቸው ቀጥ ብለው ነበሩ፥ እያንዳንዱም ወደ ሌላው ይመለከት ነበር፤ እያንዳንዱም ሰውነቱን በዚህ ወገን የሚሸፍኑት ሁለት ነበሩት፥ እያንዳንዱም ሰውነቱን በዚያ ወገን የሚሸፍኑት ሁለት ነበሩት። በሄዱም ጊዜ የክንፎቻቸውን ድምፅ እንደ ብዙ ውኃ ድምፅ፥ እንደ ሁሉን ቻይ ድምፅ፥ እንደ ንግግር ድምፅ፥ እንደ ሰራዊት ድምፅ ሰማሁ፤ በቆሙም ጊዜ ክንፎቻቸውን ያወርዱ ነበር። በቆሙም ጊዜ ክንፎቻቸውን ካወረዱ በኋላ በራሶቻቸው ላይ ካለው ጠፈር ድምፅ መጣ። በራሶቻቸውም ላይ ካለው ጠፈር በላይ እንደ ሰንፔር ድንጋይ መልክ ያለ የዙፋን ምሳሌ ነበረ፤ በዙፋኑም ምሳሌ ላይ ከላይ እንደ ሰው መልክ ያለ ምሳሌ ነበረ። ከወገቡም መልክ ጀምሮ ወደ ላይ በውስጡ ዙሪያውን እንደ እሳት መልክ ያለ፥ እንደ አምበር ቀለም ያለ ነገር አየሁ፤ ከወገቡም መልክ ጀምሮ ወደ ታች እንደ እሳት መልክ ያለ ነገር አየሁ፥ ዙሪያውም ብርሃን ነበረው። በዝናብ ቀንም በደመና ውስጥ እንደሚታየው ቀስት መልክ፥ ዙሪያውን ያለው ብርሃን መልክ እንዲሁ ነበረ። ይህ የእግዚአብሔር ክብር ምሳሌ መልክ ነበረ። እኔም ባየሁት ጊዜ በፊቴ ተደፍቻለሁ፥ የሚናገርም አንድ ሰው ድምፅ ሰማሁ። ሕዝቅኤል 1፥1–28።

ሕዝቅኤል፣ ልቅሶ የተሞላበት ምርኮኛ ነቢይ፣ በከለዳውያን ምድር ሳለ፣ በእስራኤል ኃያል አምላክ ላይ ያለውን እምነት የሚያስተምር ያንኑ ትምህርት የሚገልጥ ራእይ ተሰጠው። በኮቦር ወንዝ ዳርቻ ላይ ሳለ፣ ከሰሜን “ታላቅ ደመና፣ በውስጡም እሳት እየተንከባለለ፣ በዙሪያውም ብርሃን ነበረ፣ ከመካከሉም እንደ ኤሌክትሮን ቀለም” ያለ ነፋስ እንደሚመጣ ታየ። እርስ በርሳቸው የሚቆራረጡ እንግዳ መልክ ያላቸው ብዙ መንኰራኵሮች በአራት ሕያዋን ፍጡራን ይንቀሳቀሱ ነበር። ከእነዚህ ሁሉ በላይ “የዙፋን አምሳል ነበረ፥ እርሱም እንደ ሰንፔር ድንጋይ ይመስል ነበር፤ በዙፋኑም አምሳል ላይ ከላይ የሰው አምሳል የመሰለ ነበረበት።” “ሕያዋን ፍጡራኑንም ስለ አምሳላቸው፣ መልካቸው እንደ የሚነድድ የእሳት ፍም እና እንደ መብራቶች መልክ ነበረ፤ በሕያዋን ፍጡራን መካከልም ወደ ላይና ወደ ታች ይሄድ ነበር፤ እሳቱም ብሩህ ነበረ፥ ከእሳቱም መብረቅ ይወጣ ነበር።” “በኪሩቤልም ውስጥ ከክንፎቻቸው በታች የሰው እጅ አምሳል ታየ።”

«በእጅግ ውስብስብ በሆነ አደረጃጀት ውስጥ መንኮራኩሮች በመንኮራኩሮች ውስጥ ነበሩ፤ እንዲሁም በመጀመሪያ እይታ ለሕዝቅኤል ሁሉ በውዥንብር ውስጥ ያሉ መስለው ታዩ። ነገር ግን በሚንቀሳቀሱ ጊዜ በአስደናቂ ትክክለኛነትና በፍጹም ስምምነት ይንቀሳቀሱ ነበር። ሰማያዊ ፍጥረታት እነዚህን መንኮራኩሮች ይነዱ ነበር፤ ከሁሉም በላይም በክቡሩ የሰንፔር ዙፋን ላይ ዘላለማዊው ተቀምጦ ነበር፤ በዙፋኑም ዙሪያ የጸጋና የፍቅር ምልክት የሆነው ቀስተ ደመና ከብቦ ነበር። በዚያ ትዕይንት አስፈሪ ክብር ተሸንፎ ሕዝቅኤል በፊቱ ላይ ወደቀ፤ በዚያም ጊዜ ድምፅ ተነሥቶ እንዲነሣና የእግዚአብሔርን ቃል እንዲሰማ አዘዘው። ከዚያም ለእስራኤል የማስጠንቀቂያ መልእክት ተሰጠው።» Testimonies, 751.

በንጉሥ ዖዝያን በሞተበት ዓመት ጌታን በዙፋን ላይ ተቀምጦ፣ ከፍ ብሎና ከፍ ተደርጎ አየሁት፤ የልብሱም ጫፍ ቤተ መቅደሱን ሞልቶ ነበር። በላዩም ሱራፌል ቆመው ነበር፤ ለእያንዳንዱም ስድስት ክንፎች ነበሩት፤ በሁለት ፊቱን ይሸፍን ነበር፥ በሁለትም እግሮቹን ይሸፍን ነበር፥ በሁለትም ይበርር ነበር። እርስ በርሳቸውም ይጮኹ ነበር፤ እንዲህም ይሉ ነበር፤ ቅዱስ፥ ቅዱስ፥ ቅዱስ የሠራዊት ጌታ ነው፤ ምድር ሁሉ በክብሩ ተሞልታለች። በጮኸውም ድምፅ የደጆቹ መሠረቶች ተናወጡ፥ ቤቱም በጢስ ተሞላ። እኔም፦ ወዮልኝ! ጠፍቻለሁና፤ ከንፈሮቹ የረከሱ ሰው ነኝና፥ እኔም ከንፈሮቻቸው በረከሱ ሕዝብ መካከል እኖራለሁና፤ ዓይኖቼ ንጉሡን፥ የሠራዊት ጌታን አይተዋልና አልሁ። ከዚያም ከሱራፌል አንዱ ከመሠዊያው በጉንጮች ያነሣውን የእሳት ፍም በእጁ ይዞ ወደ እኔ በረረ፤ በአፌም አኖረውና፦ እነሆ፥ ይህ ከንፈሮችህን ነክቶአል፤ ኃጢአትህም ተወግዳለች፥ ኃጢአትህም ነጽታለች አለ። ደግሞም የጌታን ድምፅ፦ ማንን እልክ? ስለ እኛስ ማን ይሄዳል? ሲል ሰማሁ። እኔም፦ እነሆኝ፤ ላከኝ አልሁ። ኢሳይያስ 6፥1-8።

“ይህ ራእይ ለሕዝቅኤል የተሰጠው አእምሮው በጨለማ ቅድሚያ ግምቶች ተሞልቶ በነበረበት ጊዜ ነበር። የአባቶቹን ምድር ባድማ ሆና ተዘርግታ አየ። አንድ ጊዜ በሕዝብ የተሞላችው ከተማ ከእንግዲህ የሚኖርባት አልነበረም። በቅጥሮቿም ውስጥ የደስታ ድምፅና የምስጋና ዝማሬ ከእንግዲህ አይሰሙም ነበር። ነቢዩ ራሱ ድንበር የሌለው ምኞተ ሥልጣንና አረመኔ ጭካኔ ሙሉ በሙሉ የሚገዙበት በእንግዳ ምድር እንግዳ ነበር። ስለ ሰው ግፍና ዓመፅ ያየውና የሰማው ነገር ነፍሱን አስጨነቀው፥ ቀንና ሌሊትም በጽኑ ሐዘን አለቀሰ። ነገር ግን በኮባር ወንዝ አጠገብ በፊቱ የቀረቡት ድንቅ ምልክቶች ከምድራዊ ገዥዎች ኃይል ይልቅ የሚበረታ ገዥ ሥልጣን አሳዩ። ከአሶርና ከባቢሎን ትዕቢተኛና ጨካኝ ነገሥታት በላይ የምሕረትና የእውነት አምላክ በዙፋኑ ተቀምጦ ነበር።”

በእንደ መንኰራኵር የተመሰሉት ውስብስብ ነገሮች፣ ለነቢዩ በእንዲህ ያለ ውዥንብር ውስጥ የተካተቱ መስለው የታዩት፣ በየማይወሰን እጅ መሪነት ሥር ነበሩ። እነዚህን መንኰራኵሮች እያንቀሳቀሰ እና እየመራ ለእርሱ የተገለጠው የእግዚአብሔር መንፈስ፣ ከውዥንብር ስምምነትን አወጣ፤ እንዲሁም ዓለም ሁሉ በእርሱ ቁጥጥር ሥር ነበረች። በክብር የከበሩ ሺህ ሺህ ፍጥረታት፣ በእርሱ ቃል ላይ፣ የክፉ ሰዎችን ኃይልና ፖሊሲ ለመግታት እና ለታማኞቹ መልካምን ለማምጣት ዝግጁ ነበሩ።

በእንዲሁም ሁኔታ፣ እግዚአብሔር ለወዳጁ ዮሐንስ የቤተ ክርስቲያንን ታሪክ ለሚመጡ ዘመናት ሊገልጥለት በቀረበ ጊዜ፣ “የሰው ልጅን የሚመስል አንድ” በመግለጥ ለሕዝቡ ያለውን የአዳኙ ፍላጎትና እንክብካቤ ማረጋገጫ ሰጠው፤ እርሱም ሰባቱን ቤተ ክርስቲያናት የሚወክሉት በመቅረዞች መካከል ይመላለስ ነበር። ዮሐንስ የቤተ ክርስቲያን ከምድራዊ ኃይሎች ጋር የሚኖራትን የመጨረሻ ታላቅ ትግሎች ሲያይ፣ የታመኑትን የመጨረሻ ድልና መዳን ለማየት ደግሞ ተፈቀደለት። ቤተ ክርስቲያን ከአውሬውና ከምስሉ ጋር ወደ ገዳይ ግጭት እንደ ተገባች፣ እናም የዚያ አውሬ አምልኮ በሞት ቅጣት ሥጋት እንደ ተግዳሮት ሲጫን አየ። ነገር ግን ከውጊያው ጭስና ድምጽ ባሻገር በመመልከት፣ ከአውሬው ምልክት ይልቅ “የአብ ስም በግንባራቸው የተጻፈባቸውን” ከበጉ ጋር በጽዮን ተራራ ላይ ያለ ሕዝብ አየ። ደግሞም “በአውሬውና በምስሉ ላይ እና በምልክቱ ላይ እና በስሙ ቁጥር ላይ ድል የነሡትን፣ የእግዚአብሔርን መሰንቆዎች ይዘው በብርጭቆ ባሕር ላይ ቆመው” የሙሴንና የበጉን መዝሙር ሲዘምሩ አየ።

“እነዚህ ትምህርቶች ለእኛ ጥቅም ናቸው። ከፊታችን የሰዎችን ነፍስ የሚፈትን ዘመን በቅርቡ ስለሚመጣ፣ እምነታችንን በእግዚአብሔር ላይ ማጽናት ያስፈልገናል። ክርስቶስ በደብረ ዘይት ላይ ሳለ፣ ሁለተኛ ምጽአቱን የሚቀድሙ የሚያስፈሩ ፍርዶችን አስቀድሞ አስተናገደ፤ ‘ጦርነቶችንና የጦርነት ወሬዎችን ትሰማላችሁ።’ ‘ሕዝብ በሕዝብ ላይ፣ መንግሥትም በመንግሥት ላይ ይነሣል፤ ራብና ቸነፈር ይሆናሉ፥ በተለያዩም ስፍራዎች ምድር መናወጥ ይሆናል። እነዚህ ሁሉ የምጥ መጀመሪያ ናቸው።’ እነዚህ ትንቢቶች በኢየሩሳሌም ጥፋት ጊዜ ከፊል ፍጻሜ ቢቀበሉም፣ ይበልጥ ቀጥተኛ ተግባራቸው ለመጨረሻዎቹ ቀናት ነው።”

“እኛ በታላላቅና በክቡር ክስተቶች መድረክ ደጃፍ ላይ ቆመናል። ትንቢት በፍጥነት እየተፈጸመ ነው። ጌታ በደጅ ላይ ነው። በቅርቡ ለሕያዋን ሁሉ እጅግ ከባድ ፍላጎት የሚያስነሣ ዘመን በፊታችን ሊከፈት ነው። ያለፉት ክርክሮች እንደገና ይነሣሉ፤ አዳዲስም ክርክሮች ይነሣሉ። በዓለማችን ውስጥ ሊፈጸሙ ያሉት ትዕይንቶች እስካሁን እንኳ አልተመኙም። ሰይጣን በሰው ወኪሎች አማካይነት በሥራ ላይ ነው። ሕገ መንግሥቱን ለመቀየርና የእሁድ ቀን መጠበቅን የሚያስገድድ ሕግ ለማስፈጸም ጥረት የሚያደርጉ ሰዎች ውጤቱ ምን እንደሚሆን ብዙ አያውቁም። ቀውስ ከእኛ በላይ ሊወርድ ተቃርቧል።”

«ይሁን እንጂ የእግዚአብሔር ባሪያዎች በዚህ ታላቅ የችግኝ ጊዜ በራሳቸው ላይ እምነት ሊያኖሩ አይገባም። ለኢሳይያስ፣ ለሕዝቅኤል፣ እና ለዮሐንስ በተሰጡት ራእዮች ሰማይ በምድር ላይ ከሚፈጸሙት ክስተቶች ጋር ምን ያህል በቅርብ እንደተያያዘ እና ለእርሱ ታማኝ ለሆኑት የእግዚአብሔር እንክብካቤ ምን ያህል ታላቅ እንደሆነ እናያለን። ዓለም ገዥ የሌላት አይደለችም። የሚመጡት ክስተቶች እቅድ በጌታ እጆች ውስጥ ነው። የሰማይ ግርማ የአሕዛብን እጣ ፈንታ፣ እንዲሁም የቤተ ክርስቲያኑን ጉዳዮች በራሱ ኃላፊነት ሥር ይዞአል።»

“እኛ በጌታ ሥራ ውስጥ እጅግ ከመጠን በላይ ጭንቀትን፣ ችግርንና ግራ መጋባትን ለመሰማት ራሳችንን እንፈቅዳለን። ውስን የሆኑ ሰዎች የኃላፊነትን ሸክም እንዲሸከሙ ብቻቸውን አልተተዉም። በእግዚአብሔር መታመን፣ በእርሱም ማመን፣ ወደፊትም መራመድ ያስፈልገናል። የሰማይ መልእክተኞች ያላቸው ያልተደከመ ንቁ ጥበቃ፣ ከምድር ሰዎች ጋር በተያያዘ በአገልግሎታቸው ውስጥ ያላቸው የማያቋርጥ ተግባር፣ የእግዚአብሔር እጅ መንኰራኵርን በመንኰራኵር ውስጥ እንዴት እየመራች እንዳለ ያሳየናል። መለኮታዊው አስተማሪ በሥራው ውስጥ ላለ ለእያንዳንዱ ተሳታፊ፣ በጥንት ለቂሮስ እንዳለው፣ እንዲህ ይላል፦ ‘አንተ ባታውቀኝም እኔ ታጥቄሃለሁ።’”

“በሕዝቅኤል ራእይ ውስጥ እግዚአብሔር እጁን ከኪሩቤል ክንፎች በታች አኑሮ ነበር። ይህም ለባሪያዎቹ ስኬትን የሚሰጣቸው መለኮታዊ ኃይል እንደሆነ ለማስተማር ነው። ኃጢአትን ቢያስወግዱና በልብና በሕይወት ንጹሐን ቢሆኑ፥ እርሱ ከእነርሱ ጋር ይሠራል።”

“በሕያዋን ፍጥረታት መካከል እንደ መብረቅ ፍጥነት የሚመላለሰው ደማቅ ብርሃን፣ ይህ ሥራ በመጨረሻ ወደ ፍጻሜው የሚገሰግስበትን ፍጥነት ይወክላል። የማይተኛው፣ የዓላማዎቹን መፈጸም ዘንድ ዘወትር በሥራ ላይ ያለው፣ ታላቅ ሥራውን በሙሉ ስምምነት ሊያስቀጥል ይችላል። ለውሱን አእምሮ የተጠላለፈና ውስብስብ ሆኖ የሚታየውን፣ የጌታ እጅ በፍጹም ሥርዓት ሊጠብቀው ይችላል። እርሱ የክፉ ሰዎችን ዓላማ ለማክሸፍ መንገዶችንና ዘዴዎችን ሊያዘጋጅ ይችላል፤ በሕዝቡም ላይ ክፉ ለማድረግ የሚሴሩትን ምክር ወደ ግራ መጋባት ያመጣል።”

«ወንድሞች ሆይ፣ አሁን ለሐዘንና ለተስፋ መቁረጥ ጊዜ አይደለም፤ ለጥርጣሬና ለእምነት ማጣትም እጅ ለመስጠት ጊዜ አይደለም። ክርስቶስ አሁን በዮሴፍ አዲስ መቃብር፣ በታላቅ ድንጋይ ተዘግቶ በሮማውያን ማኅተም የታተመ አዳኝ አይደለም፤ እኛ የተነሣ አዳኝ አለን። እርሱ ንጉሥ ነው፣ የሠራዊት ጌታ ነው፤ በኪሩቤል መካከል ተቀምጦአል፤ በአሕዛብም ግጭትና ውዥንብር መካከል ሕዝቡን እስካሁን ይጠብቃል። በሰማያት የሚገዛው እርሱ አዳኛችን ነው። ፈተና ሁሉን በመለኪያ ይመዝናል። ነፍስ ሁሉን ሊፈትን የሚገባውን የእቶን እሳት ይጠብቃል። የነገሥታት ምሽጎች በሚፈርሱበት ጊዜ፣ የእግዚአብሔር ቍጣ ፍላጻዎች የጠላቶቹን ልብ በሚወጉበት ጊዜ፣ ሕዝቡ በእጆቹ ውስጥ ደህና ይሆናሉ።» Testimonies, volume 5, 752–754.

በምርኮአችን ሃያ አምስተኛው ዓመት፣ በዓመቱ መጀመሪያ፣ በወሩ አሥረኛው ቀን፣ ከከተማይቱ መመታት በኋላ በአሥራ አራተኛው ዓመት፣ በዚያው ቀን የእግዚአብሔር እጅ በእኔ ላይ ነበረች፥ ወደዚያም አመጣችኝ። ሕዝቅኤል 40፥1።

ወደ ፊላዴልፍያም ቤተ ክርስቲያን መልአክ ጻፍ፤ ቅዱሱና እውነተኛው፥ የዳዊትን ቁልፍ ያለው፥ የሚከፍት ማንምም የማይዘጋው፤ የሚዘጋም ማንምም የማይከፍተው እርሱ እነዚህን ይላል፤ ሥራህን አውቃለሁ፤ እነሆ፥ ማንም ሊዘጋው የማይችል የተከፈተ ደጅ በፊትህ አኑሬአለሁ፤ ምክንያቱም ትንሽ ኃይል አለህና፥ ቃሌንም ጠብቀሃል፥ ስሜንም አልካድህም። ራእይ 3፥7፣ 8።

በዚያም ቀን እንዲህ ይሆናል፤ ባሪያዬን የሂልቅያስን ልጅ ኤልያቄምን እጠራዋለሁ፤ ልብስህንም አለብሰዋለሁ፥ በቀበቶህም አጽናዋለሁ፥ ሥልጣንህንም በእጁ አሳልፌ እሰጠዋለሁ፤ እርሱም ለኢየሩሳሌም ነዋሪዎችና ለይሁዳ ቤት አባት ይሆናል። የዳዊትንም ቤት ቁልፍ በትከሻው ላይ አኖራለሁ፤ እርሱም ይከፍታል የሚዘጋውም አይኖርም፤ ይዘጋልም የሚከፍተውም አይኖርም። ኢሳይያስ 22፥20–22።

እንዲህ ይላል የሠራዊት ጌታ እግዚአብሔር፤ ሂድ፥ ወደዚህ ገንዘብ ያዥ፥ በቤቱም ላይ የተሾመው ወደ ሰብና ግባ፥ እንዲህም በለው፤ በዚህ ምን አለህ? በዚህስ ማን አለህ? እንደ ሰው በከፍታ ላይ መቃብር የሚቈርጥ፥ ለራሱም በዓለት ውስጥ ማደሪያ የሚቀርጽ፥ እንዲሁ በዚህ ስፍራ መቃብር ስለ ቈረጥህልህ? እነሆ፥ እግዚአብሔር በብርቱ ምርኮ ይወስድሃል፥ ፈጽሞም ይሸፍንሃል። በኃይል ያንከባልልሃል፥ እንደ ኳስም ወደ ሰፊ አገር ይጥልሃል፤ በዚያ ትሞታለህ፥ በዚያም የክብርህ ሰረገሎች ለጌታህ ቤት እፍረት ይሆናሉ። ኢሳይያስ 22፥15–18።