የአርባኛው ቁጥር ስውር ታሪክ - ሀያ ስምንት

በመንፈስ መነሳሳት ስለሚመለከት ጉዳይ፣ እንደ መንፈሳዊ መገለጥ መሠረት፣ “እያንዳንዱ እውነታ የራሱ አግባብ አለው፣” እና “እያንዳንዱም መርህ የራሱ አግባብ አለው።”

በእውነቱ የዕብራይስጥ አገላለጽ “ereb boqer” በመጽሐፍ ቅዱስ ስምንት ጊዜ ይገኛል። ከዳንኤል 8፥14 በስተቀር ሁልጊዜ “ማታና ጥዋት” ተብሎ ይተረጎማል፤ በዚያ ግን “ቀኖች” ተብሎ ተተርጉሟል። እንደ መንፈሳዊ መገለጥ መሠረት፣ ቁጥር አሥራ አራት “የአድቬንት እምነት መሠረትና ማዕከላዊ ምሰሶ” ነው።

ስለዚህ እውነታው፣ በዚያ ቁጥር ውስጥ ያሉት “ቀኖች” የሚለው ቃል ያ የዕብራይስጥ ንግግር ሰባት ጊዜ ከተጠቀመበት በኋላ በስምንተኛው ጊዜ የተጠቀመ መሆኑ ነው። እናም እግዚአብሔር የንጉሥ ጄምስ ትርጉም ተርጓሚዎችን በትንቢታዊ መሪነቱ የመራበት መጽሐፍ ቅዱሳዊ ክስተት፣ የስምንተኛው ከሰባቱ መሆን የሚለውን መጽሐፍ ቅዱሳዊ እንቆቅልሽ በስምንተኛው ምዕራፍ ውስጥ ካሉት ሁለቱ ራእዮች አንዱን በሚወክለው ቁጥር ጋር በዓላማ አያይዞታል። በስምንተኛው ምዕራፍ “ራእይ” ተብሎ ከተተረጎሙት ቃላት አንዱ “chazon” የተባለው የዕብራይስጥ ቃል ሲሆን፣ ሌላው ደግሞ “mareh” ነው። “Mareh” ማለት መገለጥ ሲሆን፣ የ“mareh” ራእይ ደግሞ በእግዚአብሔር ትንቢታዊ ቃል ውስጥ የክርስቶስ መገለጥ ራእይ ነው። የዳንኤል 8፥14 የ“mareh” ራእይ፣ ክርስቶስ ሊገለጥና በድንገት ወደ ቤተ መቅደሱ ሊመጣ እንደነበር በጥቅምት 22 ቀን 1844 ይለያል። እነዚህ እውነቶች ሁሉ እውነታዎች ናቸው፣ እነርሱም በማዕከላዊው ምሰሶ በሆነው ቁጥር ላይ የራሳቸው ግንኙነት አላቸው፤ ማዕከላዊው ምሰሶ ግን በጥቅምት 22 ቀን 1844 የተፈጸመ ትምህርት ወይም ትንቢት አይደለም፤ እውነታው ይህ ነው፤ ያ ቁጥር ራሱ ማዕከላዊው ምሰሶ የሆነው ክርስቶስ ነው።

አሁን እኛ ወደ መቅደሱ እንገባ እንደሆነና ከዚያም በኋላ ኃጢአቶቻችንን እንናዘዝ ወይስ አይደለም እንዲሁም የእርሱን የመጽደቅ በረከት እናገኝ ወይስ አይደለም በዚህ ላይ እየተፈተንን ነን። ይህ ወደ መቅደሱ እንድንገባ የቀረበው የመጨረሻ ጥሪ እያንዳንዳችን በግል እንዳንገባ በሚከለክሉ እንቅፋቶች ተከብቦአል፤ ነገር ግን አሁን ብንዘገይ፣ “በሌሊት ዝምተኛ አስፈሪነት ውስጥ ብቻችንን እንተዋለን።” ነገር ግን ይህ ብቻ የምናገረው ነጥብ አይደለም።

“ቀኖች” የሚለውን ቃል በልዩ ልዩነቱ በማካተት፣ ስምንት ከሰባቱ መሆኑን የሚሸከም ያ ትንቢታዊ እንቆቅልሽ፣ በአንድ መቶ አርባ አራቱ ሺህ የማተም ዘመን ውስጥ ካሉት መንኮራኩሮች አንዱ ስለሆነ፣ በዚህ እጅግ አስፈላጊ ቁጥር ላይ ዓላማ ያለው አጽንኦት ተደርጓል። በማተሙ ዘመን፣ የፕሮቴስታንት ቀንድና የሪፐብሊካን ቀንድ የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ስድስተኛው መንግሥት ውስጥ ሁለቱም ስምንተኛው ከሰባቱ መሆኑን ያንን እንቆቅልሽ ይፈጽማሉ። ከ1989 የፍጻሜው ዘመን ጀምሮ ከነበሩት ስምንት ፕሬዚዳንቶች መካከል፣ ትራምፕ የስድስተኛው መንግሥት ስድስተኛ ንጉሥ ሆነ፤ ከዚያም ሁለተኛ ዘመኑን ካሸነፈ በኋላ፣ ከሰባቱ የሆነው ስምንተኛው ሆነ። ዩናይትድ ስቴትስ በ313 ዓ.ም. የሚላንን አዋጅ በመድገም በምታደርገው እርምጃ፣ የአንድ መቶ አርባ አራቱ ሺህ ሎዶቅያዊ ንቅናቄ የአንድ መቶ አርባ አራቱ ሺህ ፊላዴልፍያዊ ንቅናቄ ይሆናል። የማተሙ ዘመን የሚያበቃው በእሁድ ሕግ ላይ ነው፤ በዚያም የጵጵስናው የሞት ቍስል ይፈወሳል፣ እርስዋም ስለዚህ በራእይ አሥራ ሰባት ያለውን እንቆቅልሽ ከሰባቱ የሆነችው ስምንተኛ ሆና ትፈጽማለች። በአንድ ዕብራይስጥ ሐረግ የተወከለ አንድ እውነታ፣ እንደ አንድ እንግሊዝኛ ቃል ሆኖ፣ በአንድ መቶ አርባ አራቱ ሺህ የማተም ዘመን ውስጥ የፍርድ መከፈትን የሚለይ ቁጥር ወደ ፍርድ መዘጋትን የሚለይ ቁጥር ያመጣል።

Յուրաքանչյուր փաստ իր տեղն ունի, և Նոր Կտակարանում կա միայն մեկ արտահայտություն, որտեղ մի «թվի» բազմապատկումը մեկ այլ «թվով» ներկայացված է թվային կառուցվածքով, իսկ Հին Կտակարանում՝ ընդամենը երկուսը։ «Թվային կառուցվածքի» ալֆան գտնվում է Ծննդոցում։

የኦሜጋ የ“ቁጥራዊ አወቃቀር” በማቴዎስ ውስጥ ነው።

እነዚህ ክፍሎች በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ አንድ ቁጥር በሌላ ቁጥር እንዲባዛ ተለይቶ የተገለጸበትን የመጀመሪያና የመጨረሻ ጊዜ ይወክላሉ። ብዙ ቁጥሮች አሉ፤ ነገር ግን የዘፍጥረት አልፋና የማቴዎስ ኦሜጋ ተመሳሳይ የቁጥር አወቃቀር አላቸው፣ እነርሱም “ሰባት” እና “ሰባ” የሚሉትን ተመሳሳይ ሁለት ቁጥሮች ይጠቀማሉ።

በአልፋና ኦሜጋ መካከል ያለው መካከለኛው፣ እና ይህ ቁጥራዊ አወቃቀር የሚገኝበት ብቸኛው ሌላ ስፍራ ዘሌዋውያን ሃያ አምስት ነው። በዚያ ሁለቱ ቁጥሮች ‘ሰባት’ እና ‘ሰባ’ ሳይሆኑ፣ ‘ሰባት ጊዜ ሰባት ዓመታት’ ናቸው።

መካከለኛው የቁጥር አወቃቀር እንደገና የሚጠቀመው ‘ሰባት’ የሚለውን ቁጥር እንጂ ‘ሰባ ዐሥር’ የሚለውን ቁጥር አይደለም። የሚገኝበት ክፍል ለመታዘዝ በረከትን እንዲሁም ለአለመታዘዝ እርግማንን ይዟል። የባሪያዎች መፍታትና የመሬት መመለስ በረከቶች፣ በዘሌዋውያን ምዕራፍ ሃያ ስድስት አራት ጊዜ ከተጠቀሰው የ“ሰባት እጥፍ” እርግማን ጋር በተቃራኒ ይቀርባሉ። በረከቱ ምድሪቱ በምታርፍባቸው ዓመታት የጌታን መግቦት እንዲሁም በኢዮቤልዩ ዓመት እጥፍ በረከት ያካተተ ሲሆን፣ የምዕራፍ ሃያ ስድስት እርግማን በእነዚህ ሁለት ምዕራፎች የቃል ኪዳኑ ማስጠንቀቂያ ውስጥ ተጓዳኝ አቻው ነው።

መካከለኛው የቁጥር አወቃቀር በዘሌዋውያን 25፡8 (“ሰባት ጊዜ ሰባት ዓመታት”) ይታያል። እርሱም ወዲያውኑ ከዘሌዋውያን 26 ያለው አራት እጥፍ “ሰባት ጊዜ” ፍርድ ጋር ይጣመራል። ስለዚህ፣ መካከለኛው የቁጥር አወቃቀር በዘሌዋውያን መጽሐፍ ውስጥ ሁለት እጥፍ ምስክርነት በመሆን ሁለቱንም በረከትና እርግማን ይወክላል። የኢዮቤልዩ በረከት ወይም እርግማን የሆነው ይህ የቁጥር አወቃቀር በላሜህ ፍርድና በኢየሱስ የምሕረት ጊዜ ገደብ መለያየት መካከል ተቀምጧል። እነዚህ ሦስቱ በአንድነት ሲታዩ፣ አንዱ የተባረከ ክፍልና አንዱ የተረገመ ክፍል የሚገለጥበትን የምሕረት ጊዜ ገደብ ያመለክታሉ። አልፋና ኦሜጋ፣ የመጀመሪያውንና የሦስተኛውን መልአክ መልእክቶች በመወከል፣ አራት መቶ ዘጠናን እንደ የምሕረት ጊዜ ምልክት ያሳያሉ። ይህም ከኢዮቤልዩ እርግማን ወይም በረከት ጋር በሚጣመርበት ጊዜ፣ ሕዝቅኤልን በአሥራ ሰባተኛው የኢዮቤልዩ ዑደት ሠላሳኛው ዓመት ውስጥ የሚያኖረውን የሕዝቅኤል ምዕራፍ አንድ ቁጥር አንድ ጥናት ስንቀርብ፣ እነዚህ እውነታዎች አስፈላጊ ይሆናሉ።

ያ የኢዮቤልዩ ዑደት በ573 ዓ.ዓ. ጥቅምት 22 ቀን ተፈጸመ፤ እርሱም ጥቅምት 22, 1844ን ብቻ ሳይሆን በቅርቡ የሚመጣውን የእሁድ ሕግ ደግሞ ያመለክት ነበር። አሁን በ2026 ውስጥ ነን፤ ይህም የሰባ ኛው የኢዮቤልዩ ዑደት አርባ ሰባተኛው ዓመት ነው። ይህ የኢዮቤልዩ ዑደት ሕዝቅኤል በሠላሳኛው ዓመት ቆሞ በነበረበት “አሥራ ሰባተኛው” የኢዮቤልዩ ዑደት ተመስሏል። እርሱ በመቅደሱ ውስጥ ቆሞ ነበር፤ ይህም ፍርዱ በሚፈጸምበት መጨረሻ በእምነት ወደ ቅድስተ ቅዱሳን የገቡትን መቶ አርባ አራት ሺህ ይወክላል፥ እንደ ጥቅምት 22, 1844 በኋላ ታማኞቹ እንዳደረጉት። በምዕራፍ አንድ ቁጥር አንድ ውስጥ ሕዝቅኤል በትንቢታዊ ታሪክ ውስጥ ያለበትን ስፍራ የሚያመለክተውን “እውነታ” ማምለጥ ማለት የራስህን “አቅጣጫ” ማጣት ማለት ነው።

ኤርምያስ በከባር ወንዝ አጠገብ የተሰጠውን የጌታ ክብር ካየ በኋላ፣ እንደ ዳንኤል፣ ኢሳይያስ እና ዮሐንስ ሁሉ ወደ ትቢያ ተዋርዶ ተሰቀቀ። ከዚያም እነዚህ አራቱ ምሳሌዎች ሁሉ የሚያዩም የማይሰሙም ለሆነች ቤተ ክርስቲያን መልእክቱን የሚሰጡ ሰዎች ቅብዓት አካላትን ያቀርባሉ።

በሕዝቅኤል መጽሐፍ ውስጥ ኢየሩሳሌምን የሚመለከቱ ስድስት ቀኖች አሉ። ከዚህ በፊት በምዕራፍ አንድ ቁጥር አንድና ሁለት ውስጥ የተገኙትን የመጀመሪያውንና የመጨረሻውን ቀኖች፣ ከዚያም በምዕራፍ አርባ ቁጥር አንድ የተጠቀሰውን ተመልክተናል። በምዕራፍ ስምንት ቁጥር አንድ የሚገኘውን ሁለተኛውን ቀን ደግሞ ተመልክቻለሁ፤ ነገር ግን በምሳሌያዊ ውክልናው ብቻ እንጂ ከኢየሩሳሌም ከበባና ጥፋት ጋር በተያያዘ አቀማመጡን ሳልወስን፤ መጽሐፉም በሙሉ በዚያ ዘንግ ላይ ይሽከረከራል። ኢየሩሳሌም በ586/585 ከክርስቶስ በፊት መጨረሻ ተጠፋች። እናም በሕዝቅኤል 33፥21 የኢየሩሳሌምን ውድቀት ወሬ ይዞ አንድ ሸሽቶ የተረፈ ሰው ይመጣል።

በአሥራ ሁለተኛው ዓመት ከተማይቱ ተመታች፥ ከዚያም በኋላ ሕዝቅኤል በራሱ ፈቃድ ሊናገር ነጻ ሆነ። የሕዝቅኤል ምዕራፍ ስምንት ራእይ በስድስተኛው ዓመት ነበረ፤ ስለዚህም ከተማይቱ ከመመታቷ በፊት በግምት ስድስት ዓመት ያህል ነበር።

በሚቀጥለው ዓመት፣ እርሱም ሰባተኛው ዓመት በነበረው ጊዜ፣ ሽማግሌዎቹ ስለ ጌታ ለመጠየቅ ሕዝቅኤልን ፈለጉ።

ከዚያም በዘጠነኛው ዓመት የአንድ ዓመት ከግማሽ ጋር የቆየው ከበባ ተጀመረ።

ከእነዚህ ቀኖች እያንዳንዳቸው የዘመኑ መጨረሻ ዘመናት የተወሰኑ የመንገድ ምልክቶችን ይወክላሉ፥ ምክንያቱም ጳውሎስ በዓለም ፍጻሜ የሚኖሩ ሰዎች ዘንድ ጥንታዊት እስራኤል ምሳሌ ናት ብሎ ይናገራል።

ለኢየሩሳሌም የሚመለከቱት ስድስቱ ቀኖች ሁሉ በምዕራፍ አንድ ቁጥር አንድ ያለው የመጀመሪያው ቀን እና በምዕራፍ አርባ ቁጥር አንድ የተገኘው የመጨረሻው ቀን መካከል ይገኛሉ። እነዚህ ሁለቱ ቀኖች የሚያመለክቱት በምዕራፍ አንድ ያለውን አምስተኛ ዓመት፣ ማለትም 592 ዓ.ዓ. እና በምዕራፍ አርባ ያለውን ሃያ አምስተኛ ዓመት፣ ማለትም 573 ዓ.ዓ. ናቸው። በ“line upon line” ደረጃ ሕዝቅኤል ጢሮስን የሚያካትት ለግብፅ አንድ መስመር አለው፥ እንዲሁም ለኢየሩሳሌም አንድ መስመር አለው። የግብፅ መስመር ጢሮስ ሲካተት ሰባት ቀጥተኛ የመንገድ ምልክቶች አሉት፤ ኢየሩሳሌም ደግሞ ስድስት አላት። ከእነዚህ ሁለት መስመሮች ጋር የኢዮስያስ መስመር እና አሥራ ሰባተኛው የኢዮቤልዩ ዑደት አሉ። ሆኖም ቀጥተኛ ቀን ሳይገለጽ የተሳለው መስመር በምዕራፍ አራት ውስጥ ይገኛል፤ የምዕራፍ አራት መስመርም ሕዝቅኤል ወደ ቅድስተ ቅዱሳን በተመለከተ ጊዜ ካያቸው መንኰራኵሮች መካከል በርካቶቹን ይዞአል። እርሱም ደግሞ በብዙ ምሳሌያዊ እውነቶች የተጫነ ነው።

ቁጥር አራት መቶ ሠላሳ የዘላለም ኪዳንን ይወክላል፤ በአራተኛውም ምዕራፍ ሕዝቅኤል ይህንን አራት መቶ ሠላሳ ቁጥር የሚያካትት ሕያው ምሳሌ እንዲሆን በጌታ ዘንድ ተጠቅሟል።

የኢየሩሳሌም ከበባ፣ በሕዝቅኤል እንደተገለጸው፣ “ምልክት” ነው፤ እንዲሁም በ66 ዓ.ም. በሴስጥዮስ በኢየሩሳሌም ላይ የመጣው ከበባ ደግሞ እንዲሁ ነበር። እስከ መጨረሻው ዘመን የኢየሩሳሌምን ጥፋት በሚጠቅስበት የኢየሱስ መለያየት ላይ ሲያስተያይቅ፣ እህት ኋይት የኢየሩሳሌም ጥፋት “ቀጥተኛ” ፍጻሜ በኋለኛው ዘመን እንደሆነ ታሳውቀናለች። በናቡከደነፆርና በሴስጥዮስ የተወከሉት በሁለቱ ምስክሮች ላይ ያለው የጥፋት ምልክት፣ የከበባው ምልክት እየቀረበ ያለው የእሁድ ሕግ ምልክት እንደሆነ ያሳያል።

በእኛ እየተመለከትነው ባለው ክፍል ውስጥ፣ በመጀመሪያውና በሁለተኛው መልአክ መልእክቶች መሠረታዊ እንቅስቃሴ ውስጥ የዊልያም ሚለር የትንቢታዊ ትርጓሜ ከፍተኛ ሕግ ላይ ያለውን ኦሜጋ መጽሐፍ ቅዱሳዊ ማጣቀሻ እንዲሁም እናያለን። የ“ቀን ለዓመት” መርህ አልፋ ደግሞ የኦሜጋ ምልክት ነበረ፤ ምክንያቱም የ“ቀን ለዓመት” መርህ አልፋ በዘኍልቍ መጽሐፍ ውስጥ እስራኤል የወደቀችበት አሥረኛውና የመጨረሻው ፈተና ሆኖ ተቀምጦ ነበር፤ ስለዚህም በምድረ በዳ ለአርባ ዓመታት በተቅበዘበዙበት ዘመን ሞትን በራሳቸው ላይ አመጡ።

መርከቡን በቀይ ባሕር መሻገር ጀምሮ በተከናወነው የአሥር ደረጃ ፈተና ሂደት ውስጥ በመጨረሻው ዓመፅ “አንድ ቀን ለአንድ ዓመት” የሚለው መርህ እንደተለየ መሆኑና፣ ይኸውም መርህ ኢየሩሳሌም ልትከበብና ልትጠፋ በምትሆንበት ጊዜ እንደገና መታወጁ ያላቸው ትንቢታዊ አንድምታዎች፣ እንዲሁም “ከበባው” ራሱ “ምልክቱ” መሆኑ ያለው አስፈላጊነት፣ እየተመለከትነው ባለው ክፍል ውስጥ ሊገባና ሊተገበር ይገባል።

መለክት ሆኖ የሚጠቀምበት የኢየሩሳሌም “ከበባ” ሲሆን፣ በዚያ ጊዜ አንድ ላይ የሚሰበሰበው የታሪክ መስመር ሊታወቅ ይገባል፤ ምክንያቱም እርሱ፣ በንግግር መንገድ፣ “ዘንግ” ይሆናልና፣ እንዲሁም በምሳሌያዊ አነጋገር የከበባው ምልክት ብዙ ክንፎች የተያያዙበት ነው። የከበባው ምልክት ምናልባት በሕዝቅኤል ውስጥ ከሁሉ የበለጠ አስፈላጊ ክፍል ሲሆን፣ ይህም ምልክት ከመጀመሪያ ለሕዝቅኤል ብዥታ ሆኖ ከታየው ነገር ፍጹምነትን የይሁዳ ወገን አንበሳ እንዲያመጣ ያስችለዋል። የከበባው “ምልክት”፣ የአንድ ዓመት ፈንታ አንድ ቀን የሚለው መርህ፣ እና በከበባው አንድ ላይ የሚመጡት የትንቢት መስመሮች፣ አራት መቶ ሠላሳ ዘላለማዊውን ኪዳን እንደሚወክል በሚገልጽ አውድ ውስጥ ሊመለከቱ ይገባል።

ጌታ ከአብርሃም ጋር በሦስት ደረጃ ሂደት ቃል ኪዳን ገባ፤ ከእነዚያም ሦስቱ ደረጃዎች የመጀመሪያው የአብርሃም ዘሮች በግብፅ ለአራት መቶ ዓመት ምርኮኞች እንደሚሆኑ ትንቢትን ያካተተ ነበር። በሁለተኛው ደረጃ አብርሃም የግርዛትን ሥርዓት ተቀበለ፥ በሦስተኛውም ደረጃ ይስሐቅ በሞርያ ተራራ ላይ መሥዋዕት ሆነ። ጌታ የተመረጠ ሕዝብ እያስነሣ ከእርሱም ጋር ቃል ኪዳን እየገባ በወሰደው በእነዚህ ሦስት ደረጃዎች ውስጥ፣ አራት መቶ ዓመቱ በአልፋው ውስጥ ተለይቶ ተጠቅሷል። ያ የተመረጠ የቃል ኪዳን ሕዝብ በ34 ዓ.ም. በእስጢፋኖስ መውገር ጊዜ ከእግዚአብሔር ተፈታ፤ ከዚያም በኋላ ለአሕዛብ የተመረጠው ሐዋርያ ጳውሎስ ያንን አራት መቶ ዓመት እንዲህ ብሎ ለየው—አራት መቶ ሠላሳ ዓመት።

ቃል ኪዳኑን የሚወክለው ቍጥር አራት መቶ ሠላሳ ነው፤ ነገር ግን ሁለቱ ምስክሮች የሆኑት አብራምና ሳኦል፣ ስማቸው በቅደም ተከተል ወደ አብርሃምና ጳውሎስ የተለወጠላቸው፣ ሙሉውን የአራት መቶ ሠላሳ ቍጥር የሚያቆሙ ሁለት የተለዩ ዘመናትን ያመለክታሉ። እግዚአብሔር የነፍስን ስም ሲለውጥ፣ ይህ በዚያች ነፍስና በእግዚአብሔር መካከል ያለ የቃል ኪዳን ግንኙነት ምልክት ነው። ስለዚህ አራት መቶ ሠላሳው ዓመት ሁለት የተለዩ ቍጥሮች በመደመራቸው የሚገኝ ድምር ነው፤ እንደ አብርሃም አራት መቶ እና ጳውሎስ የተጨመረው ሠላሳ። ሕዝቅኤልም ሦስት መቶ ዘጠና ቀን በግራ ጎኑ ላይ ተኛ፥ ከዚያም አርባ ቀን በቀኝ ጎኑ ላይ፤ ድምራቸው አራት መቶ ሠላሳ የሆኑ ሁለት ቍጥሮችን ያመለክታል።

በዘፍጥረት ምዕራፍ አሥራ አንድ ውስጥ፣ ከጥፋት ውኃው በኋላ ወዲያውኑ በናምሩድ ዓመፅ አማካኝነት የተፈጠረው የሞት ኪዳን በሁለት ኪዳኖች መካከል ያለውን ልዩነት ያመለክታል። የባቤል ግንብ አካላት በፍርድ ሊፈረድባቸውና ሊበተኑ የነበሩ ሰይጣናዊ “ራሳችሁን አድኑ” የሚል የኪዳን ሕዝብ ምስክር ይሆናሉ። በዚያው ምዕራፍ፣ የዕብራውያን ትውልድ በዔቤር ልደት ይተዋወቃል፤ ይህም ከናምሩድ የሞት ኪዳን በተቃራኒ የሕይወት ኪዳንን የሚወክል የተመረጠ ሕዝብ መጀመሪያ መሆኑን ያመለክታል።

እብርና ፋሌግ በመጀመሪያ ጊዜ በኦሪት ዘፍጥረት ምዕራፍ 10 ተጠቅሰዋል።

ፋሌቅ ማለት መከፈል ወይም መለያየት ማለት ነው፤ በፋሌቅም ዘመን የቃል ኪዳን ሕዝብ ሁለት ወገኖች መከፈላቸው በባቢል ግንብ ታሪክና በናምሩድ ዓመፅ ተለይቶ ይታያል። ዔቤር አራት መቶ ስድሳ አራት ዓመት ኖረ፤ ነገር ግን ከፋሌቅ (መከፈል) ልደት በኋላ አራት መቶ ሠላሳ ዓመት ኖረ። እያንዳንዱ እውነታ የራሱ ግንኙነት አለው፤ አራት መቶ ሠላሳም ጳውሎስ ለአብርሃም የቃል ኪዳን ትንቢት የሚያያዘው ቁጥር ነው። ምንም እንኳ አራት መቶ ሠላሳ የተያያዘው ከፋሌቅ ልደት በኋላ ከዔቤር ሕይወት ጋር ቢሆንም፣ የመጀመሪያዎቹ ሠላሳ አራት ዓመታት እንደ “አራትና ሠላሳ ዓመት” ተገልጿል፤ ይህም እርግጥ ሠላሳ አራት ዓመት ነው፤ ነገር ግን የእነዚያ ሠላሳ አራት ዓመታት ቀላል አገላለጽ “አራት” እና “ሠላሳ” (430) ብሎ ይነበባል። ከዚያም አራት መቶ ሠላሳ መጣ፤ ከዚያም የፋሌቅ ሕይወት የመጀመሪያው አገላለጽ “ሠላሳ” ነው።

ኤቤር የ«ዕብራዊ» ስም ሥር ነው፤ እርሱም የቃል ኪዳኑ የተመረጡ ሕዝብ ሊሆኑ የነበሩት ዕብራውያን የመጀመሪያ መጠቀሻ ነው። ኤቤር ማለት “መሻገር” ማለት ነው፤ ስለዚህም እንደ አብርሃም ልጆች ቀይ ባሕርን ሻግረው ወደ ተስፋይቱ ምድር እንደገቡ ሁሉ፣ ከምድር ወደ አዲሲቱ ምድር የሚሻገሩትን የቃል ኪዳኑን ሕዝብ ይመስላል። የአርባ ዓመቱ የምድረ በዳ መቅበዝበዝ ያንን መሻገር አዘገየው፤ ነገር ግን በአርባው ዓመት መጨረሻ ዮርዳኖስን ሻግረው ወደ ተስፋይቱ ምድር ገቡ፤ በዚህም የእግዚአብሔር ሕዝብ የመጨረሻውን መሻገር ይወክላሉ። ፋሌቅ የሰው ዘር ወደ ሁለት የቃል ኪዳን ሕዝቦች መከፈል በናምሩድ ግንብ ላይ ለመጀመሪያ ጊዜ የተከሰተበትን ታሪክ ይወክላል። የናምሩድ የሞት ቃል ኪዳን ምልክት ውዥንብር ነው፤ የዕብራውያን የሕይወት ቃል ኪዳን ምልክት ግን ፋሌቅ በሚወክለው መከፈል በፊት የኤቤር ሕይወት የነበረው አራት መቶ ሠላሳ ዓመት ነው። ፋሌቅ የሚለው ስም ደግሞ ምሳሌያዊ የቁጥር እውነትን ያመለክታል፤ ምክንያቱም የኤቤር አራት መቶ ሠላሳ ዓመት ወደ ሁለት ቁጥሮች ይከፈላል፤ ፋሌቅም አራት መቶውን ከሠላሳው ቁጥር የሚለይ ልዩነትን ይወክላል።

አራት መቶ ሠላሳ ሁለት ክፍሎች አሉት። የአብርሃም ቃል ኪዳን አራት መቶ ዓመታት ከጳውሎስ የጠቀሰው ተጨማሪ ሠላሳ ዓመታት ጋር አብሮ። የእግዚአብሔርን ሕዝብ የመጨረሻ ተሐድሶ የሚያመጣው የእውቀት መጨመር በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ ሁለት ተወክሎ ይገኛል፤ በዚያም የዘላለማዊው ቃል ኪዳን ሁለት-ክፍል ምልክት በተለይ ተለይቶ ተገልጿል፥ እናም በቁጥር 9/11 ተቀምጧል።

በአሥረኛው ቁጥር “ይነጹ፥ ነጭም ይሆኑ፥ ይፈተኑም” ተብሎ እንደተመሰለው ሦስት-ደረጃ ያለውን የፈተና ሂደት የሚያመጣው የመጨረሻው መፈታት ከአንድ ሺህ ሁለት መቶ ዘጠና ዓመታት ጋር የተያያዘ ነው። ስለ ዚህ ቁጥር የአቅኚዎቹ ግንዛቤ እንዲህ ነው፤ በ508 ዓ.ም. የአረማዊነት መከላከያ መወገድ በ538 ዓ.ም. እንደ መጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት አምስተኛው መንግሥት የጳጳሳት ሥርዓት እንዲቆም የመራ ሠላሳ ዓመት ሂደት ጀመረ፤ ከዚያም ይህ ሥርዓት እስከ 1798 ዓ.ም. ድረስ፣ አንድ ሺህ ሁለት መቶ ስድሳ ዓመታቱ እስኪፈጸሙ ድረስ፣ እንደ መጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት አምስተኛው መንግሥት ነገሠ። ከ508 እስከ 538 ድረስ ያሉት ሠላሳ ዓመታት በ2 ተሰሎንቄም ውስጥ በጳውሎስ “አስቀድሞ መራቅ” ተብለው ደግሞ ተመስለዋል።

በ2 ተሰሎንቄ ውስጥ የተነሣው ርዕሰ ጉዳይ በአረማዊት ሮምና በጳጳሳዊት ሮም መካከል ያለው ግንኙነት ነው፤ እነርሱም በትንቢት የተጠቀሱት አራተኛውና አምስተኛው መንግሥታት ናቸው። ዊልያም ሚለር በተሰሎንቄ ያለው ይህን ምዕራፍ ሲመረምር፣ በዳንኤል መጽሐፍ ውስጥ ያለው “ዘወትር” አረማዊት ሮምን እንደሚወክል አገኘ፤ ከዚህም በተጨማሪ በዳንኤል ውስጥ “ዘወትር” ሁልጊዜ ከጥፋት አስከታይ ርኵሰት ወይም ከጥፋት አስከታይ መተላለፍ ጋር በግንኙነት እንደሚቀርብ ደግሞ አገኘ። በዳንኤል መጽሐፍ ውስጥ ያሉት ጥፋት አስከታይ ርኵሰትና ጥፋት አስከታይ መተላለፍ፣ ዮሐንስ በራእይ መጽሐፍ ውስጥ በተከታታይ የአውሬው ምስልና የአውሬው ምልክት ብሎ የሚጠቅሳቸውን ይወክላሉ።

ዊልያም ሚለር ከትንቢታዊ ተፈጻሚነቶቹ አብዛኞቹን፣ ካልሆነም ሁሉን፣ በሁለት አጥፊ ኀይሎች ለየቶ በማስተዋሉ ላይ መሠረተ፤ እነዚህም “ዘወትር” ተብሎ የተወከለው (አረማዊት ሮም) እና ሁለተኛው አጥፊ ኀይል ናቸው፤ ይህም በሁለት መንገዶች የተገለጸ ሲሆን፣ አንደኛው የጥፋት መተላለፍ ኃጢአት በማለት (የቤተ ክርስቲያንና የመንግሥት ቅንጅት)፣ በራእይ ውስጥ ደግሞ እንደ አውሬው ምስል (የጳጳሳዊ ትንቢታዊ መዋቅር) እና የጥፋት ርኩሰት በማለት (የፀሐይ አምልኮ)፣ በራእይ ውስጥ ደግሞ እንደ አውሬው ምልክት ተገልጿል። ሚለር ከጳውሎስ በ2 ተሰሎንቄ ውስጥ ካቀረበው መግለጫ ያገኘው ግንዛቤ ለሚለር ዋና መሠረታዊ ግንዛቤ ነበር፤ እርሱም የአድቬንቲዝም መሠረቶች ምልክት ነው። ጳውሎስ በ2 ተሰሎንቄ ምዕራፍ ሁለት ውስጥ የተወከለችውን እውነት የማይወዱ እነርሱ ብርቱ ማታለያን የሚቀበሉ መሆናቸውን ይናገራል።

በዳንኤል ሦስቱ ቁጥሮች (ዳንኤል 12፥9–11) ውስጥ ባለው ምሳሌያዊ ግንዛቤ በዘመኑ ፍጻሜ የጊዜን ተግባራዊነት ሊያካትት አይችልም፤ ምክንያቱም ከ1844 ዓ.ም. ኦክቶበር 22 ጀምሮ የትንቢታዊ ጊዜ ተግባራዊነት ከእንግዲህ በኋላ ትክክለኛ አይደለም። የ9/11 ቁጥሮች ሁለት የተለዩ ዘመናትን፣ ማለትም ሠላሳ ዓመትንና አንድ ሺህ ሁለት መቶ ስድሳ ዓመትን ይወክላሉ። ቁጥር አርባም ሆነ ቁጥር አንድ ሺህ ሁለት መቶ ስድሳ ሁለቱም የትንቢታዊ ምድረ በዳ ምልክቶች ናቸው፥ በትንቢታዊ አተገባበርም እርስ በርሳቸው የሚተካከሉ ናቸው። ስለዚህ፣ አንድ ሺህ ሁለት መቶ ስድሳ እንደ አርባ ሊገባ ይችላል፤ አርባም የአራት መቶ አሥራት ነው። የ9/11 ቁጥሮች ቁጥር አራት መቶ (አብርሃም) ከሠላሳ (ጳውሎስ) ጋር በተያያዘ እንደተወከለው የዘላለም ቃል ኪዳን ቁጥርን ያመለክታሉ። “አንድ ሺህ ሁለት መቶ ስድሳ” የሚወክለው “ምድረ በዳ” ከ“አርባ” የሆነ “ምድረ በዳ” ጋር ይጣጣማል፤ አራትም የአራት መቶ አሥራት ነው። ሠላሳ ሠላሳ ነው። አራት መቶ ሠላሳም ቁጥር አራት መቶ በቁጥር ሠላሳ ላይ በመጨመር ይፈጠራል፤ ይህም በሕዝቅኤል ምዕራፍ አራት ቁጥር ሦስት መቶ ዘጠና በቁጥር አርባ ላይ እንደተጨመረ ተወክሏል።

በአሥራ ሁለተኛው ምዕራፍ ያሉት የ9/11 ጥቅሶች በምዕራፉ ውስጥ ካሉት ሦስት ትንቢታዊ ዘመናት መካከል መካከለኛውን ይወክላሉ፣ እነርሱም በኋለኛው ዘመን የሚፈታ የዘላለም ኪዳን ምልክት ናቸው። በኋለኛው ዘመን የአራት መቶ ሠላሳው ትርጉም መፈታቱ በሕዝቅኤል አራተኛ ምዕራፍ ውስጥ ይመጣል።

የይሁዳ ነገድ አንበሳ አሁን ከሕዝቅኤል፣ ከዮሐንስ፣ ከዳንኤልና ከኢሳይያስ ጋር በእምነት ወደ ቅድስተ ቅዱሳን የገቡትን የመጨረሻውን የማስጠንቀቂያ መልእክት እየፈታ ነው። ያ እውነት የእስራኤል ተባረሩት ብቻ ሳይሆኑ የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ዓላማ ምልክት ሆነው ከተወከሉት ከፍ ከፍ መደረግ ጋር ተያይዞ ይገለጣል። ያ እውነት በአብርሃም አራት መቶ ዓመታት የተወከለው ኪዳን ከጳውሎስ ሠላሳ ዓመታት የተወከለው ኪዳን ጋር በተያያዘ በተቀመጠው አውድ ውስጥ ይገኛል። ያ እውነት ሚለራውያን በትክክል የተረዱአቸውን ሶስት ምሳሌያዊ ዘመናት መካከል ያለውን መካከለኛውን የሚወክሉ በዳንኤል 12 ያሉት የ9/11 ቁጥሮች ውስጥ ተገልጦ ተቀምጧል። በዳንኤል 12 እየተፈታ ያለው መካከለኛው የ9/11 እውነት በሕዝቅኤል ሦስት መቶ ዘጠና ቀናትና አርባ ቀናት ተወክሏል። እነዚያ ቀናት ለሕዝቅኤል በአሥራ ሰባተኛው የኢዮቤልዩ ዑደት ሠላሳኛው ዓመት ውስጥ ይገለጣሉ፤ ሕዝቅኤልም እንደ ካህን በሦስት ፈተናዎች መካከል ባለው መካከለኛ ፈተና ውስጥ ያሉትን የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ክህነት ይወክላል።

ሕዝቅኤል በቤተ መቅደሱ ፈተና ውስጥ በ«አምስተኛው ቀን» የ«አራተኛው ወር» ውስጥ እንደተለየ ይገለጻል፤ ይህም በሚለርያውያን ታሪክ ውስጥ በ1844 ዓ.ም. ኤፕሪል 19 በመጀመሪያው ተስፋ መቁረጥ የጀመሩትን እና በዚያው ዓመት ኦክቶበር 22 የተጠናቀቁትን የሰባተኛው ወር ጊዜያት ትክክለኛ መካከል («መካከለኛው ነጥብ») የሚያመለክት ነበር።

እ.ኤ.አ. 1844 ዓ.ም. ጁላይ 21 ቀን በሰባቱ ቅዱሳን ወራት መካከል ነበረ፤ በዚያም ቀን ሳሙኤል ስኖው በቦስተን ታብርናክል የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክቱን እያቀረበ ነበር። በዚያም ስፍራ፣ ለመጀመሪያ ጊዜ በሕዝብ ፊት በቀረበ አቀራረብ ውስጥ፣ “በቅዱስ መጽሐፍ ቃላት በትክክል እንዲህ ሲል አወጀ፦ ‘እነሆ፥ ሙሽራው ይመጣል!’” አሁን እኛ በምሳሌያዊ ሁኔታ ከሕዝቅኤል ጋር በቦስተን ታብርናክል ቆመናል፤ ይህም የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክተኞች ከፍ ማድረግ እንደ ማዕበል ሊወጣ ከመጀመሩ ጥቂት በፊት ነው። የዓላማውን ሰንደቅ ከፍ ማድረግ የሚያመለክተው ትንቢታዊ ሂደት በራእይ ምዕራፍ 9 ውስጥ ባለው የእስልምና ትንቢታዊ መስመር ተወክሎ ቀርቧል። ሕዝቅኤል ምዕራፍ 4 ሁለተኛውን ምስክር ይሰጣል፤ እንዲሁም የሦስት መቶ ዘጠና አንድ ዓመትና አሥራ አምስት ቀን ያ ትንቢት መደምደሚያ በዚያው ምዕራፍ 4 ውስጥ ይቀርባል።

በሚቀጥለው ጽሑፍ እነዚህን ነገሮች እንቀጥላለን።