According to inspiration, when it comes to inspiration, “every fact has its bearing,” and “every principle has its bearing.”
በመንፈስ መነሳሳት ስለሚመለከት ጉዳይ፣ እንደ መንፈሳዊ መገለጥ መሠረት፣ “እያንዳንዱ እውነታ የራሱ አግባብ አለው፣” እና “እያንዳንዱም መርህ የራሱ አግባብ አለው።”
“The Bible contains all the principles that men need to understand in order to be fitted either for this life or for the life to come. And these principles may be understood by all. No one with a spirit to appreciate its teaching can read a single passage from the Bible without gaining from it some helpful thought. But the most valuable teaching of the Bible is not to be gained by occasional or disconnected study. Its great system of truth is not so presented as to be discerned by the hasty or careless reader. Many of its treasures lie far beneath the surface, and can be obtained only by diligent research and continuous effort. The truths that go to make up the great whole must be searched out and gathered up, ‘here a little, and there a little.’ Isaiah 28:10.
መጽሐፍ ቅዱስ ሰዎች ለዚህ ሕይወትም ሆነ ለሚመጣው ሕይወት እንዲገባቸው የሚያስፈልጋቸውን መርሆች ሁሉ ይዟል። እነዚህም መርሆች በሁሉም ሰዎች ሊገባቸው ይችላል። ትምህርቱን የሚያከብር መንፈስ ያለው ማንም ሰው ከመጽሐፍ ቅዱስ አንዲት ንባብ እንኳ ሳያነብ ከእርሱ የሚረዳ አንድ ሐሳብ ሳያገኝ ሊያልፍ አይችልም። ነገር ግን ከመጽሐፍ ቅዱስ የሚገኘው ከሁሉ የሚልቅ ትምህርት በአልፎ አልፎ ወይም በተቆራረጠ ጥናት አይገኝም። ታላቁ የእውነት ሥርዓቱ ፈጣን ወይም ግዴለሽ አንባቢ እንዲለየው ተደርጎ አልቀረበም። ብዙ ከበሮቹ ከላይኛው ገጽ በታች እጅግ ጥልቅ ተደብቀው ይገኛሉ፥ እነዚህም በትጉህ ምርመራና በቀጣይ ጥረት ብቻ ሊገኙ ይችላሉ። ያንን ታላቅ ሙሉነት የሚያቀናብሩት እውነቶች “ጥቂት ከዚህ፥ ጥቂትም ከዚያ” ተፈልገው መሰብሰብ አለባቸው። ኢሳይያስ 28፥10።
“When thus searched out and brought together, they will be found to be perfectly fitted to one another. Each Gospel is a supplement to the others, every prophecy an explanation of another, every truth a development of some other truth. The types of the Jewish economy are made plain by the gospel. Every principle in the word of God has its place, every fact its bearing. And the complete structure, in design and execution, bears testimony to its Author. Such a structure no mind but that of the Infinite could conceive or fashion.” Education, 123.
«እንዲህ በመፈለግ በአንድነትም ሲሰበሰቡ፣ እርስ በርሳቸው ፍጹም ተስማሚ እንደሆኑ ይገኛሉ። እያንዳንዱ ወንጌል ለሌሎቹ ማሟያ ነው፣ እያንዳንዱም ትንቢት የሌላው ማብራሪያ ነው፣ እያንዳንዱም እውነት የሌላ እውነት እድገት ነው። የአይሁድ ሥርዓተ አምልኮ ምሳሌዎች በወንጌል ግልጽ ይሆናሉ። በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ ያለ እያንዳንዱ መርህ የራሱ ስፍራ አለው፣ እያንዳንዱም እውነታ የራሱ ጠቀሜታ አለው። የተሟላውም መዋቅር፣ በእቅዱና በአፈጻጸሙ፣ ለፈጣሪው ምስክርነት ይሰጣል። እንዲህ ያለ መዋቅር ሊታሰብና ሊቀረጽ የሚችለው ከማይገደብ አእምሮ በቀር በሌላ አእምሮ አይደለም።» Education, 123.
The fact of the matter is that the Hebrew expression “ereb boqer” is found eight times in the Bible. It is always translated as “evening and morning,” with the exception of Daniel 8:14 where it is rendered as “days.” According to inspiration verse fourteen is the “foundation and central pillar of the Advent faith.”
በእውነቱ የዕብራይስጥ አገላለጽ “ereb boqer” በመጽሐፍ ቅዱስ ስምንት ጊዜ ይገኛል። ከዳንኤል 8፥14 በስተቀር ሁልጊዜ “ማታና ጥዋት” ተብሎ ይተረጎማል፤ በዚያ ግን “ቀኖች” ተብሎ ተተርጉሟል። እንደ መንፈሳዊ መገለጥ መሠረት፣ ቁጥር አሥራ አራት “የአድቬንት እምነት መሠረትና ማዕከላዊ ምሰሶ” ነው።
“The scripture which above all others had been both the foundation and central pillar of the Advent faith was the declaration, ‘Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed.’ [Daniel 8:14.]” The Great Controversy, 409.
“ከሌሎች ሁሉ መጻሕፍት በላይ የአድቬንት እምነት መሠረትና ዋና ምሰሶ የሆነው የመጽሐፍ ቅዱስ ቃል፣ ‘እስከ ሁለት ሺህና ሦስት መቶ ቀናት ድረስ፤ ከዚያም በኋላ መቅደሱ ይነጻል።’ [ዳንኤል 8፥14።]” ታላቁ ተጋድሎ፣ 409።
The fact therefore is that the “days” in the verse is the eighth time of the seven times that Hebrew expression is employed. And the biblical phenomenon of God’s prophetic guidance of the translators of the King James version purposely associated the biblical enigma of the eighth being of the seven in the verse that represents one of two visions in chapter eight. One word translated as “vision” in chapter eight is the Hebrew word “chazon,” and the other is “mareh.” “Mareh” means appearance and the “mareh” vision is the vision of Christ’s appearance in God’s prophetic Word. The “mareh” vision of Daniel 8:14 identifies that Christ was to appear and suddenly come to His temple on October 22, 1844. All these truths are facts, and they have their bearing upon the verse that is the central pillar, and the central pillar is not a doctrine or a prophecy that was fulfilled on October 22, 1844, the fact is that the verse is Christ, the central pillar.
ስለዚህ እውነታው፣ በዚያ ቁጥር ውስጥ ያሉት “ቀኖች” የሚለው ቃል ያ የዕብራይስጥ ንግግር ሰባት ጊዜ ከተጠቀመበት በኋላ በስምንተኛው ጊዜ የተጠቀመ መሆኑ ነው። እናም እግዚአብሔር የንጉሥ ጄምስ ትርጉም ተርጓሚዎችን በትንቢታዊ መሪነቱ የመራበት መጽሐፍ ቅዱሳዊ ክስተት፣ የስምንተኛው ከሰባቱ መሆን የሚለውን መጽሐፍ ቅዱሳዊ እንቆቅልሽ በስምንተኛው ምዕራፍ ውስጥ ካሉት ሁለቱ ራእዮች አንዱን በሚወክለው ቁጥር ጋር በዓላማ አያይዞታል። በስምንተኛው ምዕራፍ “ራእይ” ተብሎ ከተተረጎሙት ቃላት አንዱ “chazon” የተባለው የዕብራይስጥ ቃል ሲሆን፣ ሌላው ደግሞ “mareh” ነው። “Mareh” ማለት መገለጥ ሲሆን፣ የ“mareh” ራእይ ደግሞ በእግዚአብሔር ትንቢታዊ ቃል ውስጥ የክርስቶስ መገለጥ ራእይ ነው። የዳንኤል 8፥14 የ“mareh” ራእይ፣ ክርስቶስ ሊገለጥና በድንገት ወደ ቤተ መቅደሱ ሊመጣ እንደነበር በጥቅምት 22 ቀን 1844 ይለያል። እነዚህ እውነቶች ሁሉ እውነታዎች ናቸው፣ እነርሱም በማዕከላዊው ምሰሶ በሆነው ቁጥር ላይ የራሳቸው ግንኙነት አላቸው፤ ማዕከላዊው ምሰሶ ግን በጥቅምት 22 ቀን 1844 የተፈጸመ ትምህርት ወይም ትንቢት አይደለም፤ እውነታው ይህ ነው፤ ያ ቁጥር ራሱ ማዕከላዊው ምሰሶ የሆነው ክርስቶስ ነው።
“While in this state of despondency, I had a dream that made a deep impression upon my mind. I dreamed of seeing a temple, to which many persons were flocking. Only those who took refuge in that temple would be saved when time should close; all who remained outside would be forever lost. The multitudes without who were going about their various ways, derided and ridiculed those who were entering the temple, and told them that this plan of safety was a cunning deception, that in fact there was no danger whatever to avoid. They even laid hold of some to prevent them from hastening within the walls.
«እንዲህ ባለው የተስፋ መቁረጥ ሁኔታ ውስጥ ሳለሁ፣ በአእምሮዬ ላይ ጥልቅ ማስታወሻ ያሳረፈ ሕልም አየሁ። ብዙ ሰዎች እየተመሙበት ያሉትን መቅደስ አየሁ ብዬ ሕልሜን አየሁ። ጊዜ በሚያበቃበት ጊዜ የሚድኑት፣ በዚያ መቅደስ መጠጊያ የሚያገኙ ብቻ ነበሩ፤ በውጭ የሚቀሩ ሁሉ ግን ለዘላለም ይጠፉ ነበር። በውጭ ያሉት ብዙ ሕዝቦች በተለያዩ መንገዶቻቸው እየተመላለሱ፣ ወደ መቅደሱ የሚገቡትን ይዘብቱና ይሳለቁባቸው ነበር፤ ይህም የደኅንነት እቅድ ተንኮለኛ ማታለያ እንደሆነ፣ በእውነቱም ሊርቁት የሚገባ ምንም አደጋ እንደሌለ ይነግሯቸው ነበር። እንዲያውም አንዳንዶችን ወደ ቅጥሩ ውስጥ በፍጥነት እንዳይገቡ ለመከልከል ይይዟቸው ነበር።»
“Fearful of being ridiculed, I thought best to wait until the multitude dispersed, or until I could enter unobserved by them. But the numbers increased instead of diminishing, and fearful of being too late, I hastily left my home and pressed through the crowd. In my anxiety to reach the temple I did not notice or care for the throng that surrounded me.
«መሳለቂያ እንዳልሆን ፈርቼ፣ ብዙኃኑ እስኪበተን ድረስ፣ ወይም ከእነርሱ ሳይታወቅብኝ መግባት እስከምችል ድረስ መጠበቅ ይሻላል ብዬ አሰብሁ። ነገር ግን ቁጥራቸው ከመቀነስ ይልቅ እየጨመረ ሄደ፤ እጅግ ዘግይቼ እንዳልደርስ ፈርቼ በፍጥነት ከቤቴ ወጥቼ በሕዝቡ መካከል እየተገፋሁ አለፍሁ። ወደ ቤተ መቅደሱ ለመድረስ ባለኝ ጭንቀት ስለ ዙሪያዬ የነበረውን ብዙ ሕዝብ አላስተዋልሁም፣ አልጨነቅሁበትምም።»
“On entering the building, I saw that the vast temple was supported by one immense pillar, and to this was tied a lamb all mangled and bleeding. We who were present seemed to know that this lamb had been torn and bruised on our account. All who entered the temple must come before it and confess their sins. Just before the lamb were elevated seats, upon which sat a company looking very happy. The light of heaven seemed to shine upon their faces, and they praised God and sang songs of glad thanksgiving that seemed like the music of the angels. These were they who had come before the lamb, confessed their sins, received pardon, and were now waiting in glad expectation of some joyful event.
“ወደ ሕንፃው በገባሁ ጊዜ፣ ያ ሰፊ ቤተ መቅደስ በአንድ ታላቅ ምሰሶ እንደ ተደገፈ አየሁ፤ ከዚያም ምሰሶ ጋር እጅግ የተጎዳና ደም የሚፈስስ በግ ታስሮ ነበር። እኛም በዚያ የነበርነው ሁሉ፣ ይህ በግ ስለ እኛ እንደ ተቀደደና እንደ ተጎዳ የምናውቅ ይመስለን ነበር። ወደ ቤተ መቅደሱ የሚገባ ሁሉ በፊቱ መቅረብና ኃጢአቱን መናዘዝ አለበት። ከበጉ ፊት ለፊት ጥቂት ራቅ ብለው ከፍ ያሉ መቀመጫዎች ነበሩ፤ በእነርሱም ላይ እጅግ ደስ የተሰኙ የሚመስሉ ሰዎች ተቀምጠው ነበር። የሰማይ ብርሃን በፊታቸው ላይ የሚያበራ ይመስል ነበር፤ እነርሱም እግዚአብሔርን ያመሰግኑ ነበር፣ ደስ የሚያሰኝ ምስጋናም እንደ መላእክት ሙዚቃ የሚመስሉ መዝሙሮችን ይዘምሩ ነበር። እነዚህ በጉ ፊት ቀርበው፣ ኃጢአታቸውን ተናዝዘው፣ ስርየትን ተቀብለው፣ አሁንም አንዳንድ ደስ የሚያሰኝ ክስተት በደስታ ተስፋ በማድረግ የሚጠባበቁ እነርሱ ነበሩ።”
“Even after I had entered the building, a fear came over me, and a sense of shame that I must humble myself before these people; but I seemed compelled to move forward, and was slowly making my way around the pillar in order to face the lamb, when a trumpet sounded, the temple shook, shouts of triumph arose from the assembled saints, an awful brightness illuminated the building, then all was intense darkness. The happy people had all disappeared with the brightness, and I was left alone in the silent horror of night.
“እኔ ወደ ሕንፃው ከገባሁ በኋላ እንኳ፣ ፍርሃት በላዬ መጣ፤ በእነዚህ ሰዎች ፊት ራሴን ማዋረድ እንዳለብኝም የኀፍረት ስሜት መጣብኝ፤ ነገር ግን ወደ ፊት ለመሄድ እንደምገደድ መሰለኝ፤ ከዚያም በጉን ለመጋፈጥ ስል ዓምዱን እየዞርሁ በቀስታ መንገዴን እየሠራሁ ሳለሁ፣ መለከት ተነፋ፣ ቤተ መቅደሱ ተናወጠ፣ ከተሰበሰቡት ቅዱሳን የድል እልልታ ተነሣ፣ አስፈሪ ብርሃንም ሕንፃውን አበራ፤ ከዚያም ሁሉ ብርቱ ጨለማ ሆነ። ደስተኛዎቹ ሰዎች ሁሉ ከዚያ ብርሃን ጋር ተሰውረው ነበር፤ እኔም በሌሊት ዝምታዊ አስፈሪነት ውስጥ ብቻዬን ቀረሁ።”
“I awoke in agony of mind, and could hardly convince myself that I had been dreaming. It seemed to me that my doom was fixed; that the Spirit of the Lord had left me, never to return.” Experience and Teachings, 24, 25.
«በአእምሮ ሥቃይ ውስጥ ነቃሁ፤ ሕልም እያየሁ እንደነበር ራሴን ማሳመን ከባድ ሆኖብኝ ነበር። ፍርዴ እንደተወሰነ፣ የጌታም መንፈስ ትቶኝ ዳግመኛ ፈጽሞ እንደማይመለስ ታየኝ።» Experience and Teachings, 24, 25.
We are now being tested as to whether we will enter the temple and thereafter confess our sins and secure the blessing of His justification. This last call to enter the temple is surrounded by obstacles to prevent our individual entrance, but should we now hesitate, we will be “left alone in the silent horror of night.” But this is not my only point.
አሁን እኛ ወደ መቅደሱ እንገባ እንደሆነና ከዚያም በኋላ ኃጢአቶቻችንን እንናዘዝ ወይስ አይደለም እንዲሁም የእርሱን የመጽደቅ በረከት እናገኝ ወይስ አይደለም በዚህ ላይ እየተፈተንን ነን። ይህ ወደ መቅደሱ እንድንገባ የቀረበው የመጨረሻ ጥሪ እያንዳንዳችን በግል እንዳንገባ በሚከለክሉ እንቅፋቶች ተከብቦአል፤ ነገር ግን አሁን ብንዘገይ፣ “በሌሊት ዝምተኛ አስፈሪነት ውስጥ ብቻችንን እንተዋለን።” ነገር ግን ይህ ብቻ የምናገረው ነጥብ አይደለም።
Purposeful emphasis was placed upon this most important verse by including the distinction of the word “days,” which carries with it the prophetic enigma that eight is of the seven, which is one of the wheels in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. In the period of the sealing, the Protestant horn and the Republican horn of the sixth kingdom of Bible prophecy will both fulfill the enigma that the eighth is of the seven. Of the eight presidents since the time of the end in 1989, Trump became the sixth king of the sixth kingdom, and after he won his second term, he became the eighth that is of the seven. In the action of the United States in repeating the Edict of Milan in 313, the Laodicean movement of the one hundred and forty-four thousand will become the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. The sealing time concludes at the Sunday law where the papacy’s deadly wound is healed, and she thus fulfills the enigma of Revelation seventeen as the eighth that is of the seven. One fact, represented in one Hebrew phrase, as one English word, brings the verse that identifies the opening of the judgment into the verse that identifies the close of judgment in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand.
በዚህ እጅግ አስፈላጊ ጥቅስ ላይ ሆን ተብሎ አጽንዖት የተሰጠው፣ በመቶ አርባ አራቱ ሺህ የመታተም ጊዜ ካሉት መንኮራኩሮች አንዱ የሆነውን፣ ስምንት ከሰባቱ መሆኑን የሚገልጸውን ትንቢታዊ እንቆቅልሽ በውስጡ የያዘው “ቀናት” የሚለው ቃል ያለውን ልዩነት በማካተት ነው። በመታተም ዘመን፣ በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት የተጠቀሰው ስድስተኛ መንግሥት የፕሮቴስታንት ቀንድና የሪፐብሊካን ቀንድ ሁለቱም፣ ስምንተኛው ከሰባቱ መሆኑን የሚገልጸውን እንቆቅልሽ ይፈጽማሉ። እ.ኤ.አ. በ1989 ከነበረው የፍጻሜ ዘመን አንስቶ ከነበሩት ስምንት ፕሬዚዳንቶች መካከል፣ ትራምፕ የስድስተኛው መንግሥት ስድስተኛ ንጉሥ ሆነ፤ ለሁለተኛ የሥልጣን ዘመን ከተመረጠ በኋላም፣ ከሰባቱ የሆነው ስምንተኛ ሆነ። የአሜሪካ የተባበሩት መንግሥታት እ.ኤ.አ. በ313 የወጣውን የሚላን አዋጅ በመድገም በሚወስዱት እርምጃ፣ የመቶ አርባ አራቱ ሺህ የሎዶቅያ እንቅስቃሴ የመቶ አርባ አራቱ ሺህ የፊልድልፍያ እንቅስቃሴ ይሆናል። የመታተም ጊዜ የሚደመደመው፣ የጳጳሳዊው ሥርዓት ገዳይ ቁስል በሚፈወስበት በእሑድ ሕግ ጊዜ ነው፤ በዚህም እርሷ ከሰባቱ የሆነችው ስምንተኛ በመሆን፣ የራእይ አሥራ ሰባትን እንቆቅልሽ ትፈጽማለች። በአንድ የዕብራይስጥ ሐረግ፣ በአንድ የእንግሊዝኛ ቃል መልክ የተገለጸ አንድ እውነታ፣ የፍርዱን መጀመር የሚያመለክተውን ጥቅስ፣ በመቶ አርባ አራቱ ሺህ የመታተም ጊዜ የፍርዱን መደምደም ወደሚያመለክተው ጥቅስ ያስገባል።
Every fact has its place, and there is only one expression where a numerical construction of a ‘number’ times another ‘number’ is used in the New Testament, and only two in the Old Testament. The alpha of the ‘numerical construction’ is in Genesis.
እያንዳንዱ እውነታ የራሱ ቦታ አለው፤ በአዲስ ኪዳንም አንድ ‘ቁጥር’ በሌላ ‘ቁጥር’ የሚባዛበት ቁጥራዊ አወቃቀር ጥቅም ላይ የዋለበት አገላለጽ አንድ ብቻ ሲሆን፣ በብሉይ ኪዳን ደግሞ ሁለት ብቻ ናቸው። የ‘ቁጥራዊ አወቃቀሩ’ አልፋ በዘፍጥረት መጽሐፍ ውስጥ ነው።
If Cain shall be avenged sevenfold, truly Lamech seventy and sevenfold. Genesis 4:24.
ካይን ሰባት እጥፍ ቢበቀል፥ ላሜህም በእውነት ሰባ ሰባት እጥፍ ይበቀላል። ዘፍጥረት 4፥24።
The omega ‘numerical construction’ is in Matthew.
የኦሜጋ የ“ቁጥራዊ አወቃቀር” በማቴዎስ ውስጥ ነው።
Then came Peter to him, and said, Lord, how oft shall my brother sin against me, and I forgive him? till seven times? Jesus saith unto him, I say not unto thee, Until seven times: but, Until seventy times seven. Matthew 18:21, 22.
ከዚያም ጴጥሮስ ወደ እርሱ መጥቶ፣ “ጌታ ሆይ፣ ወንድሜ በእኔ ላይ ስንት ጊዜ ቢበድል እኔ እቅር እለዋለሁ? እስከ ሰባት ጊዜን?” አለው። ኢየሱስም እንዲህ አለው፤ “እስከ ሰባት ጊዜ ድረስ አልልህም፤ ነገር ግን እስከ ሰባ ጊዜ ሰባት ድረስ።” ማቴዎስ 18፥21-22።
These passages represent the first and last time in the Bible where a number is identified to be multiplied with another number. There are many numbers, but the alpha of Genesis and the omega of Matthew possess the identical numerical construction, and they employ the same two numbers of ‘seven’ and ‘seventy.’
እነዚህ ክፍሎች በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ አንድ ቁጥር በሌላ ቁጥር እንዲባዛ ተለይቶ የተገለጸበትን የመጀመሪያና የመጨረሻ ጊዜ ይወክላሉ። ብዙ ቁጥሮች አሉ፤ ነገር ግን የዘፍጥረት አልፋና የማቴዎስ ኦሜጋ ተመሳሳይ የቁጥር አወቃቀር አላቸው፣ እነርሱም “ሰባት” እና “ሰባ” የሚሉትን ተመሳሳይ ሁለት ቁጥሮች ይጠቀማሉ።
Between the alpha and omega, the middle and only other place where this numerical construction exists is in Leviticus twenty-five. There the two numbers are not ‘seven’ and ‘seventy,’ but ‘seven times seven years.’
በአልፋና በኦሜጋ መካከል፣ ይህ የቁጥር አወቃቀር የሚገኝበት መካከለኛውና ብቸኛው ሌላ ስፍራ በዘሌዋውያን ምዕራፍ ሃያ አምስት ነው። በዚያ ሁለቱ ቁጥሮች ‘ሰባት’ እና ‘ሰባ’ ሳይሆኑ፣ ‘ሰባት ጊዜ ሰባት ዓመታት’ ናቸው።
And thou shalt number seven sabbaths of years unto thee, seven times seven years; and the space of the seven sabbaths of years shall be unto thee forty and nine years. Leviticus 25:8.
እንዲሁም ለአንተ ሰባት የዓመታት ሰንበቶችን ትቈጥራለህ፥ ሰባት ጊዜ ሰባት ዓመታትን፤ የሰባቱም የዓመታት ሰንበቶች ዘመን አርባ ዘጠኝ ዓመታት ይሆንልሃል። ዘሌዋውያን 25፥8።
The middle numerical construction once again employs the number ‘seven,’ but not the number ‘seventy.’ The passage where it is located contains a blessing for obedience, and also a curse for disobedience. The blessings of freeing of slaves and restoration of land are contrasted with the curse of seven times that is mentioned four times in chapter twenty-six of Leviticus. The blessing included the Lord’s sustenance during the years the land rested, and a double blessing in the year of Jubilee, and the cursing of chapter twenty-six is the counterpart in the covenant warning of the two chapters.
መካከለኛው ቁጥራዊ አወቃቀር እንደገና ‘ሰባት’ የሚለውን ቁጥር ይጠቀማል፤ ‘ሰባ’ የሚለውን ቁጥር ግን አይጠቀምም። ይህ አወቃቀር የሚገኝበት ምንባብ ለመታዘዝ በረከትን፣ ላለመታዘዝም እርግማንን ይዟል። ባሪያዎችን ነጻ የማውጣትና መሬትን የመመለስ በረከቶች፣ በዘሌዋውያን ሃያ ስድስተኛው ምዕራፍ አራት ጊዜ ከተጠቀሰው የሰባት እጥፍ እርግማን ጋር በተቃራኒነት ቀርበዋል። በረከቱ፣ መሬቱ በሚያርፍባቸው ዓመታት እግዚአብሔር ቀለብ መስጠቱንና በኢዮቤልዩ ዓመት እጥፍ በረከት መስጠቱን ያካትት ነበር፤ የሃያ ስድስተኛው ምዕራፍ እርግማን ደግሞ፣ በሁለቱ ምዕራፎች የቃል ኪዳን ማስጠንቀቂያ ውስጥ የዚህ በረከት ተቃራኒ አቻ ነው።
The middle numerical construction appears in Leviticus 25:8 (‘seven times seven years’). It is immediately paired with the fourfold ‘seven times’ judgment of Leviticus 26. Thus, the middle numerical construction represents both a blessing and a curse, forming a doubled testimony in the book of Leviticus. The numerical construction of either the blessing or the curse of the Jubilee is placed between the judgment of Lamech and Jesus’ identification of the limit of probationary time. All three together are identifying a probationary limit, which when concluded will manifest one class who is blessed and one class who is cursed. The alpha and omega, representing the first and third angels’ messages, identify four hundred and ninety as the symbol of probationary time. When this is coupled with the curse or blessing of the Jubilee, the facts become important as we approach the study of Ezekiel chapter one verse one that places Ezekiel in the thirtieth year of the seventeenth Jubilee cycle.
መካከለኛው ቁጥራዊ አወቃቀር በዘሌዋውያን 25:8 (‘ሰባት ጊዜ ሰባት ዓመት’) ውስጥ ይገኛል። ወዲያውኑም በዘሌዋውያን 26 አራት ጊዜ ከተጠቀሰው ‘ሰባት ጊዜ’ ፍርድ ጋር ተጣምሯል። ስለዚህ፣ መካከለኛው ቁጥራዊ አወቃቀር በረከትንም እርግማንንም ይወክላል፤ በዚህም በዘሌዋውያን መጽሐፍ ውስጥ ድርብ ምስክርነትን ይመሠርታል። የኢዮቤልዩ በረከትም ሆነ እርግማን ቁጥራዊ አወቃቀር፣ በላሜሕ ፍርድና ኢየሱስ በገለጸው የምሕረት ጊዜ ወሰን መካከል ተቀምጧል። ሦስቱም በአንድነት የምሕረት ጊዜን ወሰን ያመለክታሉ፤ ይህ ጊዜ ሲያበቃም አንድ የተባረከ ወገንና አንድ የተረገመ ወገን ይገለጣሉ። የመጀመሪያውን መልአክና የሦስተኛውን መልአክ መልእክቶች የሚወክሉት አልፋና ኦሜጋ፣ አራት መቶ ዘጠና የምሕረት ጊዜ ምልክት መሆኑን ያመለክታሉ። ይህ ከኢዮቤልዩ እርግማን ወይም በረከት ጋር ሲጣመር፣ ሕዝቅኤልን በአሥራ ሰባተኛው የኢዮቤልዩ ዑደት ሠላሳኛ ዓመት ላይ የሚያስቀምጠውን የሕዝቅኤል ምዕራፍ አንድ ቁጥር አንድ ለማጥናት ስንቃረብ፣ እነዚህ እውነታዎች አስፈላጊ ይሆናሉ።
That Jubilee cycle ended on October 22, 573 BC, and typified not only October 22, 1844, but also the soon-coming Sunday law. Ezekiel was standing in the temple, representing the one hundred and forty-four thousand who by faith have entered into the Most Holy Place at the end of the judgment, as did the faithful after October 22, 1844. To miss the “fact” of where Ezekiel is at in prophetic history in chapter one and verse one is to lose your “bearing.”
ያ የኢዮቤልዩ ዑደት ከክርስቶስ ልደት በፊት በ573 ዓመት ኦክቶበር 22 ቀን ተጠናቀቀ፤ የ1844 ኦክቶበር 22 ቀንን ብቻ ሳይሆን በቅርቡ የሚመጣውን የእሑድ ሕግም በምሳሌነት ያመለክት ነበር። ሕዝቅኤል፣ ከ1844 ኦክቶበር 22 ቀን በኋላ ታማኞቹ እንዳደረጉት፣ በፍርዱ መጨረሻ በእምነት ወደ ቅድስተ ቅዱሳን የገቡትን መቶ አርባ አራቱን ሺህ በመወከል በቤተ መቅደሱ ውስጥ ቆሞ ነበር። በምዕራፍ አንድ ቁጥር አንድ ሕዝቅኤል በትንቢታዊ ታሪክ ውስጥ በየትኛው ደረጃ እንደሚገኝ የሚገልጸውን “ሐቅ” አለመገንዘብ፣ የራስን “አቅጣጫ” ማጣት ነው።
After viewing the glory of the Lord given by the river Chebar, Ezekiel is humbled into the dust as were Daniel, Isaiah and John. Then all four of the examples provide elements of the anointing of those who are to give the message to a church that will not see or hear.
በኮቦር ወንዝ አጠገብ የተገለጠለትን የጌታን ክብር ካየ በኋላ፣ ሕዝቅኤል እንደ ዳንኤል፣ ኢሳይያስና ዮሐንስ እስከ ትቢያ ድረስ ዝቅ ይደረጋል። ከዚያም እነዚህ አራቱም ምሳሌዎች፣ ለማታይና ለማትሰማ ቤተ ክርስቲያን መልእክቱን የሚያደርሱ ሰዎች የሚቀበሉት ቅባት ገጽታዎችን ያቀርባሉ።
There are six dates in the book of Ezekiel that address Jerusalem. We have previously addressed the first and last dates found in chapter one, verses one and two, and then in chapter forty, verse one. I have addressed the second date found in chapter eight and verse one, but only in its symbolic representation, and without locating it in connection with the siege and destruction of Jerusalem, and the entire book revolves around that axle. Jerusalem was destroyed at the end of 586/585 BC. And in Ezekiel 33:21 a fugitive arrives with the news of Jerusalem’s fall.
በሕዝቅኤል መጽሐፍ ውስጥ ኢየሩሳሌምን የሚመለከቱ ስድስት ቀናት ተጠቅሰዋል። ቀደም ሲል፣ በምዕራፍ አንድ ቁጥር አንድና ሁለት፣ ከዚያም በምዕራፍ አርባ ቁጥር አንድ ላይ የተጠቀሱትን የመጀመሪያውንና የመጨረሻውን ቀናት ተመልክተናል። በምዕራፍ ስምንት ቁጥር አንድ ላይ የተጠቀሰውን ሁለተኛውን ቀንም ተመልክቻለሁ፤ ሆኖም ይህን ያደረግሁት ከምሳሌያዊ ውክልናው አንጻር ብቻ ሲሆን፣ ከኢየሩሳሌም መከበብና መደምሰስ ጋር በማያያዝ የጊዜ አቀማመጡን አልወሰንሁም፤ መጽሐፉም በሙሉ በዚያ ዘንግ ዙሪያ ያጠነጥናል። ኢየሩሳሌም ከክርስቶስ ልደት በፊት በ586/585 ዓመት መጨረሻ ተደመሰሰች። በሕዝቅኤል 33:21 ደግሞ አንድ ያመለጠ ሰው የኢየሩሳሌምን ውድቀት ዜና ይዞ ይደርሳል።
And it came to pass in the twelfth year of our captivity, in the tenth month, in the fifth day of the month, that one that had escaped out of Jerusalem came unto me, saying, The city is smitten. Now the hand of the Lord was upon me in the evening, afore he that was escaped came; and had opened my mouth, until he came to me in the morning; and my mouth was opened, and I was no more dumb. Ezekiel 33:21, 22.
በእስራታችንም በአሥራ ሁለተኛው ዓመት፣ በአሥረኛው ወር፣ በወሩም በአምስተኛው ቀን፣ ከኢየሩሳሌም ያመለጠ አንድ ሰው ወደ እኔ መጥቶ፣ “ከተማይቱ ተመታች” አለኝ። ያመለጠውም ሰው ከመምጣቱ በፊት በማታ የእግዚአብሔር እጅ በላዬ ነበረች፤ በጠዋትም ወደ እኔ እስኪመጣ ድረስ አፌን ከፈተች፤ አፌም ተከፈተ፥ ከዚያም በኋላ ዝም የምል አልሆንም። ሕዝቅኤል 33፥21፣ 22።
In the twelfth year the city was smitten, and Ezekiel is then free to speak upon his own volition. The vision of Ezekiel chapter eight was in the sixth year, thus roughly six years before the city was smitten.
በአሥራ ሁለተኛው ዓመት ከተማይቱ ተመታች፥ ከዚያም በኋላ ሕዝቅኤል በራሱ ፈቃድ ሊናገር ነጻ ሆነ። የሕዝቅኤል ምዕራፍ ስምንት ራእይ በስድስተኛው ዓመት ነበረ፤ ስለዚህም ከተማይቱ ከመመታቷ በፊት በግምት ስድስት ዓመት ያህል ነበር።
And it came to pass in the sixth year, in the sixth month, in the fifth day of the month, as I sat in mine house, and the elders of Judah sat before me, that the hand of the Lord God fell there upon me. Ezekiel 8:1.
እንዲህም ሆነ፤ በስድስተኛው ዓመት፥ በስድስተኛው ወር፥ በወሩም በአምስተኛው ቀን፥ እኔ በቤቴ ተቀምጬ ሳለሁ፥ የይሁዳም ሽማግሌዎች በፊቴ ተቀምጠው ሳሉ፥ በዚያ የጌታ እጅ በላዬ ወደቀች። ሕዝቅኤል 8፥1።
The next year, which was the seventh year, the elders sought Ezekiel to inquire of the Lord.
በቀጣዩ ዓመት፣ ይኸውም በሰባተኛው ዓመት፣ ሽማግሌዎቹ እግዚአብሔርን ለመጠየቅ ሕዝቅኤልን ፈለጉት።
And it came to pass in the seventh year, in the fifth month, the tenth day of the month, that certain of the elders of Israel came to enquire of the Lord, and sat before me. Ezekiel 20:1.
እንዲህም ሆነ፤ በሰባተኛው ዓመት፥ በአምስተኛው ወር፥ በወሩም በአሥረኛው ቀን፥ ከእስራኤል ሽማግሌዎች አንዳንዶች እግዚአብሔርን ለመጠየቅ መጥተው በፊቴ ተቀመጡ። ሕዝቅኤል 20፥1።
Then in the ninth year, the year-and-a-half siege began.
ከዚያም በዘጠነኛው ዓመት፣ ለአንድ ዓመት ተኩል የዘለቀው ከበባ ተጀመረ።
Again in the ninth year, in the tenth month, in the tenth day of the month, the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, write thee the name of the day, even of this same day: the king of Babylon set himself against Jerusalem this same day. Ezekiel 24:1, 2.
ደግሞም በዘጠነኛው ዓመት፣ በአሥረኛው ወር፣ በወሩም አሥረኛው ቀን፣ የእግዚአብሔር ቃል ወደ እኔ መጣ እንዲህም ሲል፤ የሰው ልጅ ሆይ፣ የዚህን ቀን ስም፣ የዚሁ ቀን ስም ጻፍልህ፤ የባቢሎን ንጉሥ በዚሁ ቀን በኢየሩሳሌም ላይ ተነሥቶአል። ሕዝቅኤል 24፥1, 2
Each of these dates represents specific waymarks of the latter days, for Paul says ancient Israel is an example for those who live at the end of the world.
ከእነዚህ ቀናት እያንዳንዱ የመጨረሻው ዘመን የተወሰኑ የመንገድ ምልክቶችን ይወክላል፤ ምክንያቱም ጳውሎስ የጥንቱ እስራኤል በዓለም ፍጻሜ ለሚኖሩ ሰዎች ምሳሌ እንደሆነ ይናገራል።
Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come. Wherefore let him that thinketh he standeth take heed lest he fall. 1 Corinthians 10:11, 12.
እነዚህም ሁሉ ለእነርሱ ምሳሌ እንዲሆኑ ደረሱባቸው፤ የዓለምም ፍጻሜ የደረሰብን እኛን ለማስጠንቀቅ ተጽፈዋል። ስለዚህ የቆመ እንደሚመስለው ሰው እንዳይወድቅ ይጠንቀቅ። 1 ቆሮንቶስ 10፥11, 12
All six of the dates that concern Jerusalem occur between the first date in chapter one verse one and the last date found in chapter forty, verse one. Those two dates mark the fifth year of chapter one, which was 592 BC and the twenty-fifth year of chapter forty, which was 573 BC. At the line upon line level Ezekiel has a line for Egypt, which includes the reference of Tyre, and a line for Jerusalem. The line of Egypt has seven direct waymarks, (when Tyre is included) and Jerusalem has six. With these two lines are the line of Josiah and the seventeenth Jubilee cycle. Yet the line that is portrayed without a direct date is found in chapter four, and the line of chapter four possesses several of the wheels Ezekiel saw when he looked into the Most Holy Place. It is also laden with several symbolic truths.
ለኢየሩሳሌም የሚመለከቱት ስድስቱ ቀኖች ሁሉ በምዕራፍ አንድ ቁጥር አንድ ያለው የመጀመሪያው ቀን እና በምዕራፍ አርባ ቁጥር አንድ የተገኘው የመጨረሻው ቀን መካከል ይገኛሉ። እነዚህ ሁለቱ ቀኖች የሚያመለክቱት በምዕራፍ አንድ ያለውን አምስተኛ ዓመት፣ ማለትም 592 ዓ.ዓ. እና በምዕራፍ አርባ ያለውን ሃያ አምስተኛ ዓመት፣ ማለትም 573 ዓ.ዓ. ናቸው። በ“line upon line” ደረጃ ሕዝቅኤል ጢሮስን የሚያካትት ለግብፅ አንድ መስመር አለው፥ እንዲሁም ለኢየሩሳሌም አንድ መስመር አለው። የግብፅ መስመር ጢሮስ ሲካተት ሰባት ቀጥተኛ የመንገድ ምልክቶች አሉት፤ ኢየሩሳሌም ደግሞ ስድስት አላት። ከእነዚህ ሁለት መስመሮች ጋር የኢዮስያስ መስመር እና አሥራ ሰባተኛው የኢዮቤልዩ ዑደት አሉ። ሆኖም ቀጥተኛ ቀን ሳይገለጽ የተሳለው መስመር በምዕራፍ አራት ውስጥ ይገኛል፤ የምዕራፍ አራት መስመርም ሕዝቅኤል ወደ ቅድስተ ቅዱሳን በተመለከተ ጊዜ ካያቸው መንኰራኵሮች መካከል በርካቶቹን ይዞአል። እርሱም ደግሞ በብዙ ምሳሌያዊ እውነቶች የተጫነ ነው።
430
430
The number four hundred and thirty represents the everlasting covenant, and in chapter four Ezekiel is employed by the Lord as a living parable, a parable which includes the number four hundred and thirty.
ቁጥር አራት መቶ ሠላሳ የዘላለም ኪዳንን ይወክላል፤ በአራተኛውም ምዕራፍ ሕዝቅኤል ይህንን አራት መቶ ሠላሳ ቁጥር የሚያካትት ሕያው ምሳሌ እንዲሆን በጌታ ዘንድ ተጠቅሟል።
Thou also, son of man, take thee a tile, and lay it before thee, and pourtray upon it the city, even Jerusalem: And lay siege against it, and build a fort against it, and cast a mount against it; set the camp also against it, and set battering rams against it round about. Moreover take thou unto thee an iron pan, and set it for a wall of iron between thee and the city: and set thy face against it, and it shall be besieged, and thou shalt lay siege against it. This shall be a sign to the house of Israel. Lie thou also upon thy left side, and lay the iniquity of the house of Israel upon it: according to the number of the days that thou shalt lie upon it thou shalt bear their iniquity. For I have laid upon thee the years of their iniquity, according to the number of the days, three hundred and ninety days: so shalt thou bear the iniquity of the house of Israel. And when thou hast accomplished them, lie again on thy right side, and thou shalt bear the iniquity of the house of Judah forty days: I have appointed thee each day for a year. Therefore thou shalt set thy face toward the siege of Jerusalem, and thine arm shall be uncovered, and thou shalt prophesy against it. And, behold, I will lay bands upon thee, and thou shalt not turn thee from one side to another, till thou hast ended the days of thy siege. Ezekiel 4:1–8.
አንተም ሆይ የሰው ልጅ፥ ጡብ ውሰድልህ፥ በፊትህም አኑረው፥ በእርሱም ላይ ከተማይቱን፥ እርስዋም ኢየሩሳሌምን፥ ሣልባት፤ በእርስዋም ላይ ከበባ አድርግ፥ ምሽግም ሥራባት፥ ዐፈር ክምርም በእርስዋ ላይ አኑር፤ ሰፈርም በእርስዋ ላይ አቁም፥ በዙሪያዋም አውዳሚ መደብደቢያዎችን አኑር። አንተም የብረት መጥበሻ ውሰድልህ፥ በአንተና በከተማይቱ መካከልም እንደ ብረት ቅጥር አድርገህ አቁም፤ ፊትህንም በእርስዋ ላይ አቅና፥ እርስዋም ትከበባለች፥ አንተም ትከብባታለህ። ይህም ለእስራኤል ቤት ምልክት ይሆናል። አንተም በግራህ ጎን ተኛ፥ የእስራኤልንም ቤት በደል በእርሱ ላይ ጫን፤ በእርሱ ላይ እንደምትተኛባቸው ቀኖች ቍጥር መጠን በደላቸውን ትሸከማለህ። እኔም የበደላቸውን ዓመታት እንደ ቀኖቹ ቍጥር፥ ሦስት መቶ ዘጠና ቀን፥ በአንተ ላይ ጭኜአለሁ፤ እንዲሁም የእስራኤልን ቤት በደል ትሸከማለህ። እነዚህንም በፈጸምህ ጊዜ፥ ደግሞ በቀኝህ ጎን ተኛ፥ የይሁዳንም ቤት በደል አርባ ቀን ትሸከማለህ፤ ቀንን ለዓመት መድቤልሃለሁ። ስለዚህ ፊትህን ወደ ኢየሩሳሌም ከበባ አቅና፥ ክንድህም የተራቈተ ይሁን፥ በእርስዋም ላይ ትንቢት ተናገር። እነሆም፥ ገመዶችን በአንተ ላይ እጭናለሁ፥ የከበባህንም ቀኖች እስክትፈጽም ድረስ ከአንድ ጎን ወደ ሌላ አትመለስም። ሕዝቅኤል 4፥1-8።
The siege of Jerusalem, as illustrated by Ezekiel is a “sign,” just as the siege against Jerusalem brought by Cestius in the year 66. Commenting on Jesus identifying the destruction of Jerusalem, Sister White informs us that the “direct” fulfillment of the destruction of Jerusalem is in the latter days. The sign of the destruction upon the two witnesses represented by Nebuchadnezzar and Cestius identify that the sign of the siege, is the sign of the approaching Sunday law.
የኢየሩሳሌም ከበባ፣ በሕዝቅኤል እንደተገለጸው፣ “ምልክት” ነው፤ እንዲሁም በ66 ዓ.ም. በሴስጥዮስ በኢየሩሳሌም ላይ የመጣው ከበባ ደግሞ እንዲሁ ነበር። እስከ መጨረሻው ዘመን የኢየሩሳሌምን ጥፋት በሚጠቅስበት የኢየሱስ መለያየት ላይ ሲያስተያይቅ፣ እህት ኋይት የኢየሩሳሌም ጥፋት “ቀጥተኛ” ፍጻሜ በኋለኛው ዘመን እንደሆነ ታሳውቀናለች። በናቡከደነፆርና በሴስጥዮስ የተወከሉት በሁለቱ ምስክሮች ላይ ያለው የጥፋት ምልክት፣ የከበባው ምልክት እየቀረበ ያለው የእሁድ ሕግ ምልክት እንደሆነ ያሳያል።
A Day for a Year
አንድ ቀን ለአንድ ዓመት
Within the passage we are considering, we also see the omega biblical reference to the premier rule of prophetic interpretation of William Miller in the foundational movement of the first and second angels’ messages. The alpha of the day for a year principle was also an omega symbol, for the alpha of the day for a year principle was set forth in the book of Numbers as the tenth and final test, which Israel failed, thereby bringing upon themselves death in the wilderness over the forty years of wilderness wandering.
እየመረመርነው ባለው ምንባብ ውስጥ፣ በመጀመሪያውና በሁለተኛው መልአክ መልእክቶች መሠረታዊ እንቅስቃሴ ውስጥ የዊሊያም ሚለርን ዋነኛ የትንቢት አተረጓጎም ደንብ የሚመለከተውን የኦሜጋ መጽሐፍ ቅዱሳዊ ማጣቀሻም እናያለን። አንድ ቀን ለአንድ ዓመት የሚቆጠርበት መርሕ አልፋ፣ የኦሜጋ ምልክትም ነበር፤ ምክንያቱም አንድ ቀን ለአንድ ዓመት የሚቆጠርበት መርሕ አልፋ በዘኍልቍ መጽሐፍ እንደ አሥረኛውና የመጨረሻው ፈተና ቀርቦ ነበር፤ እስራኤልም በዚህ ፈተና በመውደቁ፣ በምድረ በዳ በተቅበዘበዘባቸው አርባ ዓመታት ውስጥ በምድረ በዳ ሞትን በራሱ ላይ አመጣ።
And your children shall wander in the wilderness forty years, and bear your whoredoms, until your carcases be wasted in the wilderness. After the number of the days in which ye searched the land, even forty days, each day for a year, shall ye bear your iniquities, even forty years, and ye shall know my breach of promise. I the Lord have said, I will surely do it unto all this evil congregation, that are gathered together against me: in this wilderness they shall be consumed, and there they shall die. Numbers 14:33–35.
ልጆቻችሁም አርባ ዓመት በምድረ በዳ ይቅበዘበዛሉ፤ እስኪ ሬሳችሁ በምድረ በዳ ድረስ እስከሚጠፋ ድረስ ዝሙታችሁን ይሸከማሉ። ምድሪቱን የሰሰሳችሁባቸው ቀኖች ቍጥር እንደሆነ፥ አርባ ቀን፤ ለእያንዳንዱ ቀን አንድ ዓመት ቈጥራችሁ ኃጢአታችሁን አርባ ዓመት ትሸከማላችሁ፥ ቃሌንም መፍረሴን ታውቃላችሁ። እኔ እግዚአብሔር ተናግሬአለሁ፤ በእኔ ላይ ለተሰበሰበው ለዚህ ክፉ ማኅበር ሁሉ ይህን በእርግጥ አደርገዋለሁ፤ በዚህ ምድረ በዳ ይጠፋሉ፥ በዚያም ይሞታሉ። ዘኍልቍ 14፥33–35።
The prophetic implications that the day for a year principle is identified in the final rebellion of the ten-step testing process beginning at the Red Sea crossing, and that the same principle is again proclaimed as Jerusalem is to be besieged and destroyed must be understood and applied to the passage we are considering, as must the significance of the “siege” being the “sign.”
ቀይ ባሕርን በመሻገር በተጀመረው ባለአሥር ደረጃ የፈተና ሂደት የመጨረሻ ዓመፅ ውስጥ አንድ ቀንን ለአንድ ዓመት የመቁጠር መርሕ ተለይቶ መታወቁና፣ ኢየሩሳሌም ልትከበብና ልትወድም ባለችበት ወቅት ይኸው መርሕ እንደገና መታወጁ ያላቸውን ትንቢታዊ አንድምታዎች፣ እንዲሁም “ከበባው” “ምልክቱ” የመሆኑን ፋይዳ፣ ልንረዳና እያጤንነው ባለነው ክፍል ላይ ልንተገብር ይገባል።
The line of history that is brought together when employing the “siege” of Jerusalem as the sign must be recognized, for it becomes an "axle" so to speak, and metaphorically the sign of the siege, has many spokes attached. The sign of the siege is perhaps the most important passage in Ezekiel, and the sign allows the Lion of the tribe of Judah to bring perfection out of what first appeared to Ezekiel to be confusion. The “sign” of the siege, the year for a day principle, and the prophetic lines brought together by the siege, must be considered in the context that four hundred and thirty represents the everlasting covenant.
መለክት ሆኖ የሚጠቀምበት የኢየሩሳሌም “ከበባ” ሲሆን፣ በዚያ ጊዜ አንድ ላይ የሚሰበሰበው የታሪክ መስመር ሊታወቅ ይገባል፤ ምክንያቱም እርሱ፣ በንግግር መንገድ፣ “ዘንግ” ይሆናልና፣ እንዲሁም በምሳሌያዊ አነጋገር የከበባው ምልክት ብዙ ክንፎች የተያያዙበት ነው። የከበባው ምልክት ምናልባት በሕዝቅኤል ውስጥ ከሁሉ የበለጠ አስፈላጊ ክፍል ሲሆን፣ ይህም ምልክት ከመጀመሪያ ለሕዝቅኤል ብዥታ ሆኖ ከታየው ነገር ፍጹምነትን የይሁዳ ወገን አንበሳ እንዲያመጣ ያስችለዋል። የከበባው “ምልክት”፣ የአንድ ዓመት ፈንታ አንድ ቀን የሚለው መርህ፣ እና በከበባው አንድ ላይ የሚመጡት የትንቢት መስመሮች፣ አራት መቶ ሠላሳ ዘላለማዊውን ኪዳን እንደሚወክል በሚገልጽ አውድ ውስጥ ሊመለከቱ ይገባል።
The Covenant
ቃል ኪዳኑ
And he said unto Abram, Know of a surety that thy seed shall be a stranger in a land that is not theirs, and shall serve them; and they shall afflict them four hundred years. Genesis 15:13.
እርሱም አብራምን አለው፦ “ዘርህ የራሳቸው ባልሆነ ምድር እንግዳ እንደሚሆን፣ ለእነርሱም እንደሚገዛ፣ እነርሱም አራት መቶ ዓመት እንደሚያስጨንቁት በእርግጥ እወቅ።” ዘፍጥረት 15፥13።
The Lord entered into covenant with Abraham in a three-step process, and the first of those three steps included the prophecy that Abraham’s descendants would be captives in Egypt for four hundred years. In the second step, Abraham was given the rite of circumcision, and the third step was the sacrifice of Isaac on Mount Moriah. Four hundred years was identified in the alpha of three steps the Lord took in raising up and entering into covenant with a chosen people. That chosen covenant people were divorced from God at the stoning of Stephen in the year 34, and thereafter Paul, the chosen apostle to the Gentiles, identified that four hundred years as—four hundred and thirty years.
ጌታ ከአብርሃም ጋር ቃል ኪዳን የገባው በሦስት ደረጃዎች በተፈጸመ ሂደት ሲሆን፣ ከእነዚህ ሦስት ደረጃዎች የመጀመሪያው የአብርሃም ዘሮች በግብፅ ለአራት መቶ ዓመታት ምርኮኞች እንደሚሆኑ የተነገረውን ትንቢት ያካትት ነበር። በሁለተኛው ደረጃ ለአብርሃም የግርዘት ሥርዓት ተሰጠው፤ ሦስተኛው ደረጃ ደግሞ በሞርያ ተራራ ላይ የይስሐቅ መሥዋዕት ነበር። ጌታ የተመረጠ ሕዝብ በማስነሣትና ከዚያ ሕዝብ ጋር ቃል ኪዳን በመግባት ከወሰዳቸው ሦስት ደረጃዎች በአልፋው ውስጥ አራት መቶ ዓመታት ተለይተው ተገልጸው ነበር። ያ የተመረጠ የቃል ኪዳን ሕዝብ በ34 ዓመት እስጢፋኖስ በድንጋይ በተወገረበት ጊዜ ከእግዚአብሔር ተፈታ፤ ከዚያ በኋላም ለአሕዛብ ሐዋርያ እንዲሆን የተመረጠው ጳውሎስ እነዚያን አራት መቶ ዓመታት—አራት መቶ ሠላሳ ዓመታት ብሎ ገለጻቸው።
And this I say, that the covenant, that was confirmed before of God in Christ, the law, which was four hundred and thirty years after, cannot disannul, that it should make the promise of none effect. Galatians 3:17.
እኔም የምለው ይህ ነው፤ ከአራት መቶ ሠላሳ ዓመት በኋላ የመጣው ሕግ፣ የተስፋውን ቃል ከንቱ ያደርግ ዘንድ፣ እግዚአብሔር አስቀድሞ በክርስቶስ ያጸናውን ኪዳን ሊያፈርስ አይችልም። ገላትያ 3:17።
The number that represents the covenant is four hundred and thirty, but the two witnesses of Abram and Saul, who both had their names changed to Abraham and Paul respectively, identify two distinct periods that make up the whole number of four hundred and thirty. When God changes a soul’s name, it is a symbol of a covenant relationship between that soul and God. The four hundred and thirty years is therefore a sum that is produced by the addition of two distinct numbers, as with Abraham’s four hundred and Paul’s addition of thirty. Ezekiel lay upon his left side for three hundred and ninety days, and then on his right side for forty days, identifying two numbers whose sum total is four hundred and thirty.
ቃል ኪዳኑን የሚወክለው ቁጥር አራት መቶ ሠላሳ ነው፤ ነገር ግን ስማቸው በቅደም ተከተል ወደ አብርሃምና ጳውሎስ የተለወጠው አብራምና ሳውል የተባሉት ሁለቱ ምስክሮች፣ አራት መቶ ሠላሳ የሚሆነውን ጠቅላላ ቁጥር የሚያሟሉ ሁለት የተለዩ ዘመናትን ያመለክታሉ። እግዚአብሔር የአንዲትን ነፍስ ስም ሲለውጥ፣ ይህ በዚያች ነፍስና በእግዚአብሔር መካከል ያለ የቃል ኪዳን ግንኙነት ምልክት ነው። ስለዚህ አራት መቶ ሠላሳው ዓመት፣ በአብርሃም አራት መቶ ላይ የጳውሎስ ሠላሳ እንደሚጨመረው ሁሉ፣ ሁለት የተለዩ ቁጥሮችን በመደመር የሚገኝ ድምር ነው። ሕዝቅኤል በግራ ጎኑ ለሦስት መቶ ዘጠና ቀናት፣ ከዚያም በቀኝ ጎኑ ለአርባ ቀናት ተኛ፤ በዚህም ጠቅላላ ድምራቸው አራት መቶ ሠላሳ የሚሆን ሁለት ቁጥሮችን አመለከተ።
In Genesis chapter eleven the covenant of death that was brought about immediately after the flood through the rebellion of Nimrod identifies the distinction between two covenants. The elements of the tower of Babel testify to a satanic save yourself covenant people who were to be judged and scattered. In the same chapter, the genealogy of the Hebrews is introduced by the birth of Eber, marking the beginning of a chosen people to represent the covenant of life, in contrast with Nimrod’s covenant of death.
በዘፍጥረት ምዕራፍ አሥራ አንድ ውስጥ፣ ከጥፋት ውኃው በኋላ ወዲያውኑ በናምሩድ ዓመፅ አማካኝነት የተፈጠረው የሞት ኪዳን በሁለት ኪዳኖች መካከል ያለውን ልዩነት ያመለክታል። የባቤል ግንብ አካላት በፍርድ ሊፈረድባቸውና ሊበተኑ የነበሩ ሰይጣናዊ “ራሳችሁን አድኑ” የሚል የኪዳን ሕዝብ ምስክር ይሆናሉ። በዚያው ምዕራፍ፣ የዕብራውያን ትውልድ በዔቤር ልደት ይተዋወቃል፤ ይህም ከናምሩድ የሞት ኪዳን በተቃራኒ የሕይወት ኪዳንን የሚወክል የተመረጠ ሕዝብ መጀመሪያ መሆኑን ያመለክታል።
And Eber lived four and thirty years, and begat Peleg: And Eber lived after he begat Peleg four hundred and thirty years, and begat sons and daughters. And Peleg lived thirty years, and begat Reu. Genesis 11:16–18.
ዔቤርም ሠላሳ አራት ዓመት ኖረ፥ ፋሌግንም ወለደ፤ ዔቤርም ፋሌግን ከወለደ በኋላ አራት መቶ ሠላሳ ዓመት ኖረ፥ ወንዶችንና ሴቶችንም ወለደ። ፋሌግም ሠላሳ ዓመት ኖረ፥ ራጉንም ወለደ። ዘፍጥረት 11፥16–18።
In chapter ten of Genesis Eber and Peleg are first mentioned.
እብርና ፋሌግ በመጀመሪያ ጊዜ በኦሪት ዘፍጥረት ምዕራፍ 10 ተጠቅሰዋል።
And unto Eber were born two sons: the name of one was Peleg; for in his days was the earth divided; and his brother’s name was Joktan. Genesis 10:25.
ለዔቤርም ሁለት ወንዶች ልጆች ተወለዱ፤ የአንዱ ስም ፋሌግ ነበረ፤ በዘመኑም ምድር ተከፈለችና፤ የወንድሙም ስም ዮቅጣን ነበረ። ዘፍጥረት 10፥25።
Peleg means division or splitting, and in the days of Peleg the division of two classes of covenant people is marked by the history of the tower of Babel and Nimrod’s rebellion. Eber lived to be four hundred and sixty-four years, but after Peleg (division) was born he lived four hundred and thirty years. Every fact has its bearing, and four hundred and thirty is the number Paul assigns to the covenant prophecy of Abraham. Although the number four hundred and thirty is identified with Eber’s life after the birth of Peleg, the first thirty-four years of his life is expressed as “four and thirty years,” which is of course thirty-four years, but at the simple expression of those thirty-four years it reads “four” and “thirty” (430). Then came four hundred and thirty, then the first expression of Peleg’s life is “thirty.”
ፋሌቅ ማለት መከፈል ወይም መለያየት ማለት ነው፤ በፋሌቅም ዘመን የቃል ኪዳን ሕዝብ ሁለት ወገኖች መከፈላቸው በባቢል ግንብ ታሪክና በናምሩድ ዓመፅ ተለይቶ ይታያል። ዔቤር አራት መቶ ስድሳ አራት ዓመት ኖረ፤ ነገር ግን ከፋሌቅ (መከፈል) ልደት በኋላ አራት መቶ ሠላሳ ዓመት ኖረ። እያንዳንዱ እውነታ የራሱ ግንኙነት አለው፤ አራት መቶ ሠላሳም ጳውሎስ ለአብርሃም የቃል ኪዳን ትንቢት የሚያያዘው ቁጥር ነው። ምንም እንኳ አራት መቶ ሠላሳ የተያያዘው ከፋሌቅ ልደት በኋላ ከዔቤር ሕይወት ጋር ቢሆንም፣ የመጀመሪያዎቹ ሠላሳ አራት ዓመታት እንደ “አራትና ሠላሳ ዓመት” ተገልጿል፤ ይህም እርግጥ ሠላሳ አራት ዓመት ነው፤ ነገር ግን የእነዚያ ሠላሳ አራት ዓመታት ቀላል አገላለጽ “አራት” እና “ሠላሳ” (430) ብሎ ይነበባል። ከዚያም አራት መቶ ሠላሳ መጣ፤ ከዚያም የፋሌቅ ሕይወት የመጀመሪያው አገላለጽ “ሠላሳ” ነው።
Eber is the root of the name Hebrew and it is the first mention of the Hebrews, who were to be the chosen people of the covenant. Eber means to cross over, thus typifying the covenant people who cross over from the earth to the new earth as Abraham’s children did when they crossed over the Red Sea to the Promised land. The forty-year wilderness wandering impeded that crossing over, but at the end of the forty years they crossed over the Jordan to the Promised Land, thus typifying the final crossing over of God’s people. Peleg represents the history when the division of mankind into two covenant people first occurred at Nimrod’s tower. The symbol of Nimrod’s covenant of death is confusion, and the symbol of the Hebrew covenant of life is the four hundred and thirty years of Eber’s life before the division represented by Peleg. The name Peleg also marks a symbolic numerical truth, for the four hundred and thirty years of Eber is divided into two numbers, and Peleg represents a distinction of the four hundred with the number thirty.
ኤቤር የ«ዕብራዊ» ስም ሥር ነው፤ እርሱም የቃል ኪዳኑ የተመረጡ ሕዝብ ሊሆኑ የነበሩት ዕብራውያን የመጀመሪያ መጠቀሻ ነው። ኤቤር ማለት “መሻገር” ማለት ነው፤ ስለዚህም እንደ አብርሃም ልጆች ቀይ ባሕርን ሻግረው ወደ ተስፋይቱ ምድር እንደገቡ ሁሉ፣ ከምድር ወደ አዲሲቱ ምድር የሚሻገሩትን የቃል ኪዳኑን ሕዝብ ይመስላል። የአርባ ዓመቱ የምድረ በዳ መቅበዝበዝ ያንን መሻገር አዘገየው፤ ነገር ግን በአርባው ዓመት መጨረሻ ዮርዳኖስን ሻግረው ወደ ተስፋይቱ ምድር ገቡ፤ በዚህም የእግዚአብሔር ሕዝብ የመጨረሻውን መሻገር ይወክላሉ። ፋሌቅ የሰው ዘር ወደ ሁለት የቃል ኪዳን ሕዝቦች መከፈል በናምሩድ ግንብ ላይ ለመጀመሪያ ጊዜ የተከሰተበትን ታሪክ ይወክላል። የናምሩድ የሞት ቃል ኪዳን ምልክት ውዥንብር ነው፤ የዕብራውያን የሕይወት ቃል ኪዳን ምልክት ግን ፋሌቅ በሚወክለው መከፈል በፊት የኤቤር ሕይወት የነበረው አራት መቶ ሠላሳ ዓመት ነው። ፋሌቅ የሚለው ስም ደግሞ ምሳሌያዊ የቁጥር እውነትን ያመለክታል፤ ምክንያቱም የኤቤር አራት መቶ ሠላሳ ዓመት ወደ ሁለት ቁጥሮች ይከፈላል፤ ፋሌቅም አራት መቶውን ከሠላሳው ቁጥር የሚለይ ልዩነትን ይወክላል።
Four hundred and thirty possesses two parts. The four hundred years of Abraham’s covenant along with the additional thirty years marked by Paul. The increase of knowledge that produces the final revival of God’s people is represented in Daniel chapter twelve, where the two-part symbol of the everlasting covenant is specifically identified, and it is set forth in verses 9/11.
አራት መቶ ሠላሳ ሁለት ክፍሎች አሉት። የአብርሃም ቃል ኪዳን አራት መቶ ዓመታት ከጳውሎስ የጠቀሰው ተጨማሪ ሠላሳ ዓመታት ጋር አብሮ። የእግዚአብሔርን ሕዝብ የመጨረሻ ተሐድሶ የሚያመጣው የእውቀት መጨመር በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ ሁለት ተወክሎ ይገኛል፤ በዚያም የዘላለማዊው ቃል ኪዳን ሁለት-ክፍል ምልክት በተለይ ተለይቶ ተገልጿል፥ እናም በቁጥር 9/11 ተቀምጧል።
And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. And from the time that the daily sacrifice shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up, there shall be a thousand two hundred and ninety days. Daniel 12:9–11.
እርሱም እንዲህ አለ፦ ዳንኤል ሆይ፥ ሂድ፤ እነዚህ ቃላት እስከ ፍጻሜው ዘመን ድረስ የተዘጉና የታተሙ ናቸውና። ብዙዎች ይነጻሉ፥ ነጭም ይሆናሉ፥ ይፈተኑማል፤ ነገር ግን ኃጢአተኞች በኃጢአት ይሠራሉ፤ ከኃጢአተኞችም አንዳቸው አያስተውሉም፥ ጠቢባን ግን ያስተውላሉ። ከዘወትር መሥዋዕቱም ከሚወገድበት ጊዜ ጀምሮ የሚያጠፋው አስነዋሪ ነገር ከሚቆምበት ጊዜ ጀምሮ፥ አንድ ሺህ ሁለት መቶ ዘጠና ቀኖች ይሆናሉ። ዳንኤል 12፥9–11።
The final unsealing that produces a three-step testing process as represented in verse ten as “purified, and made white, and tried,” is associated with the twelve hundred and ninety years. The pioneer understanding of the verse is that the removal of the resistance of paganism in 508 began a thirty-year process that led to the setting up of the papacy as the fifth kingdom of Bible prophecy in 538, who then reigned as the fifth kingdom of Bible prophecy until the twelve hundred and sixty years concluded in 1798. The thirty years from 508 until 538 is also represented by Paul as a “falling away first,” in 2 Thessalonians.
በቁጥር አሥር “ይነጻሉ፣ ነጭም ይሆናሉ፣ ይፈተናሉም” በሚል የተገለጸውን ሦስት ደረጃዎች ያሉት የፈተና ሂደት የሚያስከትለው የመጨረሻው የማኅተም መፈታት፣ ከአንድ ሺህ ሁለት መቶ ዘጠና ዓመታት ጋር የተያያዘ ነው። አቅኚዎች ይህን ቁጥር የተረዱት፣ በ508 የአረማዊነት ተቃውሞ መወገድ የሠላሳ ዓመት ሂደትን እንዳስጀመረ፣ ይህም ሂደት በ538 ጳጳሳዊው ሥርዓት የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት አምስተኛ መንግሥት ሆኖ እንዲቋቋም እንዳደረገ፣ ከዚያም ይህ ሥርዓት አንድ ሺህ ሁለት መቶ ስልሳ ዓመታት በ1798 እስኪጠናቀቁ ድረስ የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት አምስተኛ መንግሥት ሆኖ እንደገዛ ነው። ከ508 እስከ538 ያሉትን ሠላሳ ዓመታት፣ ጳውሎስም በ2 ተሰሎንቄ “አስቀድሞ ክህደት መምጣት” በማለት ገልጿቸዋል።
In 2 Thessalonians the subject is the relationship between pagan Rome and papal Rome, the fourth and fifth kingdoms of prophecy respectively. It is in this chapter of Thessalonians that William Miller discovered that the “daily” in the book of Daniel represented pagan Rome, and Miller further discovered that the “daily” in Daniel was always presented in connection with the abomination or the transgression of desolation. The abomination and transgression of desolation in the book of Daniel represent what John identifies in the book of Revelation as the image of the beast and the mark of the beast, respectively.
በ2 ተሰሎንቄ ውስጥ የተነሣው ርዕሰ ጉዳይ በአረማዊት ሮምና በጳጳሳዊት ሮም መካከል ያለው ግንኙነት ነው፤ እነርሱም በትንቢት የተጠቀሱት አራተኛውና አምስተኛው መንግሥታት ናቸው። ዊልያም ሚለር በተሰሎንቄ ያለው ይህን ምዕራፍ ሲመረምር፣ በዳንኤል መጽሐፍ ውስጥ ያለው “ዘወትር” አረማዊት ሮምን እንደሚወክል አገኘ፤ ከዚህም በተጨማሪ በዳንኤል ውስጥ “ዘወትር” ሁልጊዜ ከጥፋት አስከታይ ርኵሰት ወይም ከጥፋት አስከታይ መተላለፍ ጋር በግንኙነት እንደሚቀርብ ደግሞ አገኘ። በዳንኤል መጽሐፍ ውስጥ ያሉት ጥፋት አስከታይ ርኵሰትና ጥፋት አስከታይ መተላለፍ፣ ዮሐንስ በራእይ መጽሐፍ ውስጥ በተከታታይ የአውሬው ምስልና የአውሬው ምልክት ብሎ የሚጠቅሳቸውን ይወክላሉ።
William Miller based most, if not all, of his prophetic applications upon his identification of two desolating powers, represented as the “daily” (pagan Rome), and the second desolating power, which is expressed two ways, as the transgression of desolation (the combination of church and state), in the Revelation—as the image of the beast (the papal prophetic structure), and the abomination of desolation (the worship of the sun) in Revelation—as the mark of the beast. The understanding derived by Miller from Paul’s presentation in 2 Thessalonians was a primary foundational understanding of Miller, who is the symbol of the foundations of Adventism. Paul claims that those who do not love the truth represented in chapter two of 2 Thessalonians are those who receive strong delusion.
ዊልያም ሚለር ሁሉንም ባይሆን እንኳ አብዛኞቹን የትንቢት አተገባበሮቹን፣ ስለ ሁለት ባድማ አድራጊ ኃይሎች ማንነት ባለው ግንዛቤ ላይ መሥርቶ ነበር፤ እነዚህም “ዘወትሩ” (አረማዊቷ ሮም) ተብሎ የተወከለው ኃይልና በሁለት መንገድ የሚገለጸው ሁለተኛው ባድማ አድራጊ ኃይል ናቸው። ይህ ሁለተኛው ኃይል፣ አንደኛ፣ ባድማ የሚያደርገው ዓመፅ (የቤተ ክርስቲያንና የመንግሥት ጥምረት)፣ በራእይ መጽሐፍ—የአውሬው ምስል (ጳጳሳዊው ትንቢታዊ መዋቅር) ተብሎ፣ ሁለተኛም፣ የጥፋት ርኩሰት (የፀሐይ አምልኮ)፣ በራእይ መጽሐፍ—የአውሬው ምልክት ተብሎ ይገለጻል። ሚለር ጳውሎስ በ2ኛ ተሰሎንቄ ካቀረበው ማብራሪያ ያገኘው ግንዛቤ፣ የአድቬንቲዝም መሠረቶች ምልክት ለሆነው ለሚለር ዋነኛ መሠረታዊ ግንዛቤ ነበር። ጳውሎስ፣ በ2ኛ ተሰሎንቄ ምዕራፍ ሁለት የተገለጸውን እውነት የማይወዱ ሰዎች፣ ብርቱ የስሕተት አሠራርን የሚቀበሉት እነርሱ እንደሆኑ ያስረግጣል።
In Daniel’s three verses (Daniel 12:9–11) the symbolic understanding in the latter days cannot include the application of time, for as of October 22, 1844; the application of prophetic time is no longer valid. The 9/11 verses represent two distinct periods of thirty years and twelve hundred and sixty years. The numbers forty and the number twelve hundred and sixty are both symbols of a prophetic wilderness, and are prophetically interchangeable. Therefore, twelve hundred and sixty can be understood as forty, and forty is the tithe of four hundred. The 9/11 verses symbolize the number of the everlasting covenant, as represented by four hundred (Abraham) in connection with thirty (Paul). The ‘wilderness’ represented by ‘twelve hundred and sixty’ aligns with a ‘wilderness of forty’, and forty, is a tithe of four hundred. Thirty is thirty. Four hundred and thirty is produced by the number four hundred added to the number thirty, which in Ezekiel chapter four is represented as three hundred and ninety added to the number forty.
በዳንኤል ሦስቱ ቁጥሮች (ዳንኤል 12:9–11) ውስጥ፣ በኋለኞቹ ቀናት የሚኖረው ምሳሌያዊ ግንዛቤ የጊዜ አተገባበርን ሊያካትት አይችልም፤ ምክንያቱም ከእ.ኤ.አ. ኦክቶበር 22 ቀን 1844 ጀምሮ የትንቢታዊ ጊዜ አተገባበር ከእንግዲህ ወዲህ ተፈጻሚነት የለውም። የ9/11 ቁጥሮች የሠላሳ ዓመትና የአንድ ሺህ ሁለት መቶ ስልሳ ዓመት ሁለት የተለያዩ ዘመናትን ይወክላሉ። አርባ እና አንድ ሺህ ሁለት መቶ ስልሳ የሚባሉት ቁጥሮች ሁለቱም የትንቢታዊ ምድረ በዳ ተምሳሌቶች ናቸው፤ በትንቢታዊ ትርጉማቸውም አንዱ በሌላው ምትክ ሊውል ይችላል። ስለዚህ፣ አንድ ሺህ ሁለት መቶ ስልሳ እንደ አርባ ሊተረጎም ይችላል፤ አርባም የአራት መቶ አሥራት ነው። የ9/11 ቁጥሮች፣ አራት መቶ (አብርሃም) ከሠላሳ (ጳውሎስ) ጋር በመያያዝ እንደሚወክለው፣ የዘላለም ቃል ኪዳኑን ቁጥር በምሳሌ ያመለክታሉ። በ‘አንድ ሺህ ሁለት መቶ ስልሳ’ የተወከለው ‘ምድረ በዳ’ ከ‘የአርባ ምድረ በዳ’ ጋር ይጣጣማል፤ አርባም የአራት መቶ አሥራት ነው። ሠላሳ ሠላሳ ነው። አራት መቶ ሠላሳ የሚገኘው አራት መቶ የሚለው ቁጥር ከሠላሳ የሚለው ቁጥር ጋር ሲደመር ነው፤ ይህም በሕዝቅኤል ምዕራፍ አራት ውስጥ ሦስት መቶ ዘጠና ከአርባ የሚለው ቁጥር ጋር የሚደመርበት ድምር ሆኖ ተወክሏል።
The 9/11 verses in chapter twelve represent the middle of three prophetic periods in the chapter, and they are a symbol of the everlasting covenant that is unsealed in the latter days. The unsealing of the meaning of four hundred and thirty in the latter days is brought about in chapter four of Ezekiel.
በአሥራ ሁለተኛው ምዕራፍ ያሉት የ9/11 ጥቅሶች በምዕራፉ ውስጥ ካሉት ሦስት ትንቢታዊ ዘመናት መካከል መካከለኛውን ይወክላሉ፣ እነርሱም በኋለኛው ዘመን የሚፈታ የዘላለም ኪዳን ምልክት ናቸው። በኋለኛው ዘመን የአራት መቶ ሠላሳው ትርጉም መፈታቱ በሕዝቅኤል አራተኛ ምዕራፍ ውስጥ ይመጣል።
The Lion of the tribe of Judah is now unsealing the final warning message to those who have by faith entered into the Most Holy Place with Ezekiel, John, Daniel and Isaiah. That truth is opened up in conjunction with the lifting up of those represented not only as the outcasts of Israel, but as the ensign of the one hundred and forty-four thousand. That truth is set within the context of the covenant represented by Abraham’s four hundred years in conjunction with the covenant represented by Paul’s thirty years. That truth is set forth in Daniel twelve’s 9/11 verses, which represent the middle of three symbolic periods, which were correctly understood by the Millerites. The middle 9/11 truth that is being unsealed in Daniel twelve is represented in Ezekiel’s three hundred and ninety days and forty days. Those days are opened up to Ezekiel in the thirtieth year of the seventeenth Jubilee cycle, and Ezekiel, as a priest, represents the priesthood of the one hundred and forty-four thousand who are in the middle test of three tests.
የይሁዳ ነገድ አንበሳ፣ ከሕዝቅኤል፣ ከዮሐንስ፣ ከዳንኤልና ከኢሳይያስ ጋር በእምነት ወደ ቅድስተ ቅዱሳን ለገቡት፣ የመጨረሻውን የማስጠንቀቂያ መልእክት ማኅተም አሁን እየፈታላቸው ነው። ያ እውነት፣ እንደ እስራኤል ተባራሪዎች ብቻ ሳይሆን፣ እንደ መቶ አርባ አራቱ ሺህ ሰንደቅ ዓላማም የተወከሉት ሰዎች ከፍ ከመደረጋቸው ጋር ተያይዞ ይገለጣል። ያ እውነት፣ በአብርሃም አራት መቶ ዓመታት በሚወከለው ቃል ኪዳን አውድ ውስጥ፣ በጳውሎስ ሠላሳ ዓመታት ከሚወከለው ቃል ኪዳን ጋር ተያይዞ ቀርቧል። ያ እውነት፣ የሚለር ተከታዮች በትክክል ከተረዷቸው ሦስት ተምሳሌታዊ የጊዜ ወቅቶች መካከለኛውን በሚወክሉት፣ በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ ሁለት 9/11 ቁጥሮች ውስጥ ተገልጧል። በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ ሁለት ማኅተሙ እየተፈታ ያለው መካከለኛው የ9/11 እውነት፣ በሕዝቅኤል ሦስት መቶ ዘጠና ቀናትና አርባ ቀናት ተወክሏል። እነዚህ ቀናት በአሥራ ሰባተኛው የኢዮቤልዩ ዑደት በሠላሳኛው ዓመት ለሕዝቅኤል ይገለጡለታል፤ ሕዝቅኤልም፣ እንደ ካህን፣ ከሦስቱ ፈተናዎች በመካከለኛው ፈተና ውስጥ ያሉት መቶ አርባ አራቱ ሺህ ያላቸውን ክህነት ይወክላል።
Ezekiel is marked within the temple test on the “fifth day” of the “fourth month,” which in Millerite history marked the very middle (“midway”) of the seven months that began at the first disappointment on April 19, 1844, and ended on October 22 of the same year.
ሕዝቅኤል በቤተ መቅደሱ ፈተና ውስጥ በ“አራተኛው ወር” “አምስተኛው ቀን” ላይ ተመልክቷል፤ ይህ ቀንም በሚለራውያን ታሪክ፣ በኤፕሪል 19 ቀን 1844 በመጀመሪያው ተስፋ መቁረጥ ጊዜ የተጀመሩትና በዚያው ዓመት በኦክቶበር 22 ቀን ያበቁት ሰባት ወራት ትክክለኛውን አጋማሽ (“እኩሌታ”) ያመለክት ነበር።
“In the summer of 1844, midway between the time when it had been first thought that the 2300 days would end, and the autumn of the same year, to which it was afterward found that they extended, the message was proclaimed in the very words of Scripture: ‘Behold, the Bridegroom cometh!’” The Great Controversy, 398.
በ1844 ዓ.ም. የበጋ ወቅት፣ 2300 ቀናት እንዲፈጸሙ መጀመሪያ የተገመተው ጊዜና በኋላ እስከሚዘልቁ መሆናቸው የታወቀበት የዚያው ዓመት መከር መካከል፣ መልእክቱ በቅዱሳት መጻሕፍት ትክክለኛ ቃላት እንዲህ ተነገረ፦ “እነሆ፣ ሙሽራው ይመጣል!” The Great Controversy, 398.
July 21, 1844 was midway in the seven sacred months, and on that date Samuel Snow was at the Boston Tabernacle presenting his message of the Midnight Cry. There, for the first time in a public presentation he “proclaimed in the very words of Scripture: ‘Behold, the Bridegroom cometh!’” We are now symbolically standing with Ezekiel in the Boston Tabernacle, shortly before the lifting up of the messengers of the midnight cry go forth like a tidal wave. The prophetic process of lifting up the ensign is represented in the prophetic line of Islam in Revelation chapter nine. Ezekiel chapter four provides the second witness and the conclusion of that prophecy of three hundred and ninety-one years and fifteen days, and he does so in chapter four.
እ.ኤ.አ. 1844 ዓ.ም. ጁላይ 21 ቀን በሰባቱ ቅዱሳን ወራት መካከል ነበረ፤ በዚያም ቀን ሳሙኤል ስኖው በቦስተን ታብርናክል የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክቱን እያቀረበ ነበር። በዚያም ስፍራ፣ ለመጀመሪያ ጊዜ በሕዝብ ፊት በቀረበ አቀራረብ ውስጥ፣ “በቅዱስ መጽሐፍ ቃላት በትክክል እንዲህ ሲል አወጀ፦ ‘እነሆ፥ ሙሽራው ይመጣል!’” አሁን እኛ በምሳሌያዊ ሁኔታ ከሕዝቅኤል ጋር በቦስተን ታብርናክል ቆመናል፤ ይህም የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክተኞች ከፍ ማድረግ እንደ ማዕበል ሊወጣ ከመጀመሩ ጥቂት በፊት ነው። የዓላማውን ሰንደቅ ከፍ ማድረግ የሚያመለክተው ትንቢታዊ ሂደት በራእይ ምዕራፍ 9 ውስጥ ባለው የእስልምና ትንቢታዊ መስመር ተወክሎ ቀርቧል። ሕዝቅኤል ምዕራፍ 4 ሁለተኛውን ምስክር ይሰጣል፤ እንዲሁም የሦስት መቶ ዘጠና አንድ ዓመትና አሥራ አምስት ቀን ያ ትንቢት መደምደሚያ በዚያው ምዕራፍ 4 ውስጥ ይቀርባል።
We will continue these things in the next article.
በሚቀጥለው ጽሑፍ እነዚህን ነገሮች እንቀጥላለን።