የአርባኛው ቁጥር የተሰወረ ታሪክ - ቁጥር ሀያ ዘጠኝ

እኔም ዮሐንስ ቅድስቲቱን ከተማ፥ አዲሲቱን ኢየሩሳሌም፥ ለባልዋ እንደ ተሸለመች ሙሽራ ተዘጋጅታ፥ ከእግዚአብሔር ዘንድ ከሰማይ ስትወርድ አየሁ። ከሰማይም ታላቅ ድምፅ እንዲህ ሲል ሰማሁ፤ እነሆ፥ የእግዚአብሔር ማደሪያ ከሰዎች ጋር ነው፤ እርሱም ከእነርሱ ጋር ያድራል፥ እነርሱም ሕዝቡ ይሆናሉ፥ እግዚአብሔርም ራሱ ከእነርሱ ጋር ይሆናል፥ አምላካቸውም ይሆናል። እግዚአብሔርም ከዓይኖቻቸው እንባን ሁሉ ያብሳል፤ ሞትም ከዚህ በኋላ አይኖርም፥ ሐዘንም ሆነ ልቅሶ ወይም ሥቃይ ከዚህ በኋላ አይኖርም፤ የቀድሞው ነገር አልፎአልና። በዙፋኑም ላይ የተቀመጠው፦ እነሆ፥ ነገርን ሁሉ አዲስ አደርጋለሁ አለ። ደግሞም፦ እነዚህ ቃላት እውነተኞችና ታማኞች ናቸውና ጻፍ አለኝ። እንዲሁም፦ ተፈጽሞአል፤ እኔ አልፋና ኦሜጋ ነኝ፥ መጀመሪያውና መጨረሻው። ለተጠማ ከሕይወት ውኃ ምንጭ በነጻ እሰጠዋለሁ። ድል የሚነሣ ሁሉን ይወርሳል፤ እኔም አምላኩ እሆናለሁ፥ እርሱም ልጄ ይሆናል። ነገር ግን ፈሪዎችና የማያምኑ፥ ርኩሳንም፥ ነፍሰ ገዳዮችም፥ ሴሰኞችም፥ አስማተኞችም፥ ጣዖት አምላኪዎችም፥ ሐሰተኞችም ሁሉ፥ ዕጣቸው በእሳትና በዲን በሚነድድ ባሕር ውስጥ ነው፤ ይህም ሁለተኛው ሞት ነው። ሰባቱን የመጨረሻ መቅሠፍቶች የሞሉባቸውን ሰባቱን ጽዋዎች የያዙት ከሰባቱ መላእክት አንዱ መጥቶ፦ ና፥ የበጉን ሚስት ሙሽራይቱን አሳይሃለሁ ብሎ ተናገረኝ። ራእይ 21፥2–9።

በዘጠነኛውም ዓመት፥ በአሥረኛው ወር፥ በወሩም በአሥረኛው ቀን የእግዚአብሔር ቃል እንዲህ ሲል ወደ እኔ መጣ፤ … ደግሞም የእግዚአብሔር ቃል እንዲህ ሲል ወደ እኔ መጣ፤ የሰው ልጅ ሆይ፥ እነሆ፥ የዓይኖችህን ምኞት በአንድ መቅሠፍት ከአንተ እወስዳለሁ፤ ነገር ግን አታለቅስ፥ አትብከንም፥ እንባህም አይፍሰስ። ጩኸትን ከልክል፤ ስለ ሙታንም ሐዘን አታድርግ፤ መጠምጠሚያህን በራስህ ላይ እሰር፥ ጫማህንም በእግርህ አድርግ፥ ከንፈርህንም አትሸፍን፥ የሰዎችንም እንጀራ አትብላ። እኔም በጠዋት ለሕዝቡ ተናገርሁ፤ ሚስቴም በማታ ሞተች፤ በማግሥቱም እንደ ታዘዝሁት አደረግሁ። ሕዝቡም፦ እንዲህ የምታደርገው እነዚህ ነገሮች ለእኛ ምን እንደ ሆኑ አትነግረንምን? አሉኝ።

እኔም መልሼ እንዲህ አልኋቸው፤ የእግዚአብሔር ቃል ወደ እኔ መጥቶ እንዲህ አለኝ፤ ለእስራኤል ቤት ተናገር፤ ጌታ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ እነሆ፥ መቅደሴን፥ የኃይላችሁን ክብረ በላይነት፥ የዓይኖቻችሁን ፍቅር፥ ነፍሳችሁም የምትራራለትን አረክሳለሁ፤ ትታችኋቸው የሄዳችሁትም ወንዶች ልጆቻችሁና ሴቶች ልጆቻችሁ በሰይፍ ይወድቃሉ። እናንተም እኔ እንዳደረግሁት ታደርጋላችሁ፤ ከንፈራችሁን አትሸፍኑም፥ የሰዎችንም እንጀራ አትበሉም። ኮፍያችሁም በራሳችሁ ላይ ይሆናል፥ ጫማችሁም በእግራችሁ ላይ ይሆናል፤ አታለቅሱም ወይም አታለቅሱም፤ ነገር ግን በኃጢአታችሁ ትቀልጣላችሁ፥ እርስ በርሳችሁም ታቃስታላችሁ።

እንግዲህ ሕዝቅኤል ምልክት ይሆንላችኋል፤ እርሱ እንዳደረገው ሁሉ እናንተ ታደርጋላችሁ፤ ይህም በመጣ ጊዜ እኔ ጌታ እግዚአብሔር እንደ ሆንሁ ታውቃላችሁ። አንተም የሰው ልጅ ሆይ፥ ከእነርሱ ኃይላቸውን፣ የክብራቸውን ደስታ፣ የዓይኖቻቸውን ተመኝቶ የሚመለከቱትን፣ ልባቸውንም የሚያኖሩበትን፣ ወንዶች ልጆቻቸውንና ሴቶች ልጆቻቸውን በምወስድበት ቀን፥ በዚያ ቀን የሚያመልጥ ወደ አንተ መጥቶ በጆሮዎችህ እንድትሰማ ወሬውን አያደርስልህምን? በዚያ ቀን ከሚያመልጠው ጋር ለመናገር አፍህ ይከፈታል፤ ትናገራለህም፥ ከእንግዲህም ወዲህ ዝም አትልም፤ አንተም ምልክት ትሆንላቸዋለህ፥ እነርሱም እኔ ጌታ እንደ ሆንሁ ያውቃሉ። ሕዝቅኤል 24፥1፣ 15–27።

እርሱም፦ ሂድ፥ ለዚህ ሕዝብ እንዲህ በል፤ መስማትን በእርግጥ ትሰሙአላችሁ፥ ነገር ግን አታስተውሉም፤ ማየትንም በእርግጥ ታያላችሁ፥ ነገር ግን አታስተውቁም። የዚህን ሕዝብ ልብ አደንዝዝ፥ ጆሮአቸውንም አክብድ፥ ዓይኖቻቸውንም ጨፍን፤ እንዳያዩ በዓይኖቻቸው፥ እንዳይሰሙም በጆሮአቸው፥ እንዳያስተውሉም በልባቸው፥ እንዳይመለሱም፥ እንዳይፈወሱም። ኢሳይያስ 6፥9-10።

ነገር ግን የእግዚአብሔር ቃል ለእነርሱ፥ ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፣ ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፤ መስመር በመስመር ላይ፣ መስመር በመስመር ላይ፤ በዚህ ጥቂት፣ በዚያም ጥቂት ሆነባቸው፤ ይህም እንዲሄዱ፣ ወደ ኋላም እንዲወድቁ፣ እንዲሰበሩ፣ በወጥመድም እንዲያዙ፣ እንዲወሰዱም ነው። ኢሳይያስ 28፥13።

ከመካከላቸውም ብዙዎች ይሰናከላሉ፥ ይወድቃሉም፥ ይሰበራሉም፥ በወጥመድም ይያዛሉ፥ ይማረካሉም። ኢሳይያስ 8፥15።

“የክርስቶስ ቃላት በብዙ ሕዝብ መስማት ፊት ተነግረው ነበር፤ ነገር ግን እርሱ ብቻውን በደብረ ዘይት ላይ ተቀምጦ ሳለ፣ ጴጥሮስ፣ ዮሐንስ፣ ያዕቆብና እንድርያስ ወደ እርሱ መጡ። ‘ንገረን፤’ አሉት፣ ‘እነዚህ ነገሮች መቼ ይሆናሉ? የመምጣትህስ እና የዓለም ፍጻሜስ ምልክቱ ምንድር ነው?’ ኢየሱስ ለደቀ መዛሙርቱ መልስ ሲሰጥ የኢየሩሳሌምን ጥፋትና የመምጣቱን ታላቅ ቀን ለየብቻ አላነሣም። የእነዚህን ሁለት ክስተቶች መግለጫ አቀላቀለ። ወደፊት ያሉትን ክስተቶች እርሱ እንዳየአቸው በቀጥታ ለደቀ መዛሙርቱ በገለጠላቸው ኖሮ፣ ያንን ትዕይንት መቋቋም ባልቻሉ ነበር። በምሕረቱ ሁለቱን ታላላቅ ቀውሶች መግለጫ አንድ ላይ አዋህዶ ሰጣቸው፤ ትርጉሙንም ራሳቸው እንዲመረምሩ ተዋቸው። ስለ ኢየሩሳሌም ጥፋት በተናገረ ጊዜ፣ የትንቢቱ ቃላት ከዚያ ክስተት አልፈው በዚያ ቀን ወደሚሆነው የመጨረሻ ቃጠሎ ደረሱ፤ በዚያ ቀን ጌታ ዓለምን ስለ ኃጢአታቸው ለመቅጣት ከስፍራው ይነሣል፥ ምድርም ደሟን ትገልጣለች፥ የተገደሉትንም ከዚያ በኋላ አትሸፍንም። ይህ ንግግር ሁሉ የተሰጠው ለደቀ መዛሙርቱ ብቻ ሳይሆን፣ በዚህ ምድር ታሪክ የመጨረሻ ትዕይንቶች ውስጥ ለሚኖሩት ደግሞ ነበር።”

ወደ ደቀ መዛሙርቱም ተመልሶ ክርስቶስ እንዲህ አለ፤ “ማንም እንዳያሳታችሁ ተጠንቀቁ። ብዙዎች በስሜ መጥተው፣ ‘እኔ ክርስቶስ ነኝ’ እያሉ ብዙዎችን ያሳስታሉና።” ብዙ ሐሰተኛ መሲሓት ተአምራትን እንዲሠሩ እየተናገሩ፣ የአይሁድ ሕዝብ መዳን ጊዜ እንደደረሰ እያወጁ ይታያሉ። እነዚህም ብዙዎችን ያሳስታሉ። የክርስቶስ ቃል ተፈጸመ። ከሞቱ እስከ ኢየሩሳሌም ከበባ ድረስ ብዙ ሐሰተኛ መሲሓት ተነሡ። ነገር ግን ይህ ማስጠንቀቂያ በዚህ የዓለም ዘመን ለሚኖሩ ደግሞ ተሰጠ። ከኢየሩሳሌም ጥፋት በፊት የተፈጸሙት ያው ማታለያዎች በዘመናት ሁሉ ተፈጽመዋል፣ እንደገናም ይፈጸማሉ።

“‘ከጦርነቶችና ከጦርነቶች ወሬ ትሰማላችሁ፤ አትደንግጡ፤ ይህ ሁሉ ሊሆን ይገባልና፤ ግን ፍጻሜው ገና አይደለም።’ ከኢየሩሳሌም ጥፋት በፊት ሰዎች ለበላይነት ይታገሉ ነበር። ነገሥታት ይገደሉ ነበር። ከዙፋኑ ቀጥሎ የቆሙ የሚመስሉት ይገደሉ ነበር። ጦርነቶችና የጦርነት ወሬዎች ነበሩ። ‘ይህ ሁሉ ሊሆን ይገባል፤’ ክርስቶስ ‘ግን ፍጻሜው [የአይሁድ ሕዝብ እንደ ሕዝብ] ገና አይደለም። ሕዝብ በሕዝብ ላይ፣ መንግሥትም በመንግሥት ላይ ይነሣልና፤ ራብና ቸነፈር በተለያዩ ስፍራዎችም የምድር መናወጥ ይሆናል። ይህ ሁሉ የምጥ መጀመሪያ ነው።’ ክርስቶስ እንዲህ አለ፦ ረቢዎች እነዚህን ምልክቶች ሲያዩ፣ የተመረጠ ሕዝቡን በባርነት ስር ስላኖሩ በአሕዛብ ላይ የመጣ የእግዚአብሔር ፍርድ እንደሆኑ ያውጃሉ። እነዚህ ምልክቶች የመሲሑ መምጣት ምልክት እንደሆኑ ይናገራሉ። አትታለሉ፤ እነርሱ የፍርዶቹ መጀመሪያ ናቸው። ሕዝቡ ወደ ራሳቸው ተመልክተዋል። እኔ እፈውሳቸው ዘንድ አልተጸጸቱም አልተለወጡምም። ከባርነት ነፃ መውጣታቸው ምልክት ናቸው ብለው የሚያቀርቧቸው ምልክቶች የጥፋታቸው ምልክቶች ናቸው።” The Desire of Ages, 628.

«ብዙም ሳይቆይ ዓይኖቻችን ወደ ምሥራቅ ተሳቡ፤ ምክንያቱም ከሰው እጅ መጠን ግማሽ ያህል የሆነ ትንሽ ጥቁር ደመና ተገልጦ ነበር፤ እኛም ሁላችን ይህ የሰው ልጅ ምልክት እንደሆነ እናውቅ ነበር።» ዘ ዴይ ስታር፣ 1846።

ከዚያም ንጉሡ ለአገልጋዮቹ፣ እጁንና እግሩን እሰሩት፥ ወስዳችሁም ወደ ውጭ ጨለማ ጣሉት፤ በዚያ ልቅሶና ጥርስ ማፋጨት ይሆናል አለ። ብዙዎች ተጠርተዋልና፥ ጥቂቶች ግን ተመርጠዋል። ማቴዎስ 22፡13፣ 14።

እንግዲህ የመጨረሻዎቹ ቀዳሚዎች ይሆናሉ፥ ቀዳሚዎቹም የመጨረሻዎች፤ ብዙዎች ተጠርተዋልና፥ ጥቂቶች ግን ተመርጠዋል። ማቴዎስ 20፥16።

እናንተ የዓለም ነዋሪዎች ሁሉ፣ በምድርም የምትኖሩ ሆይ፣ በተራሮች ላይ ሰንደቅ በሚያነሣ ጊዜ ተመልከቱ፤ መለከትም በሚነፋ ጊዜ ስሙ። ኢሳይያስ 18፥3

በዚያም ቀን መጽሐፉን የሚናገሩትን ቃላት ደንቆሮዎች ይሰማሉ፤ የዕውሮችም ዓይኖች ከጭጋግና ከጨለማ ውስጥ ያያሉ። ኢሳይያስ 29፥18።

እስከ መቼ ድረስ ባንዲራውን አይቻለሁ? የመለከቱንስ ድምፅ እሰማለሁ? ሕዝቤ ሰነፎች ናቸውና፤ እኔን አላወቁኝም፤ እነርሱ ደንቆሮ ልጆች ናቸው፥ ማስተዋልም የላቸውም፤ ክፉ ለማድረግ ጠቢባን ናቸው፥ መልካም ለማድረግ ግን እውቀት የላቸውም። ኤርምያስ 4፥21፣ 22።

ይህንን በያዕቆብ ቤት አውጁ፥ በይሁዳም አስታውቁት እንዲህም በሉ፤ እናንተ ሰነፍ ሕዝብና አስተዋይነት የሌላችሁ፥ ዐይኖች አሏችሁ ነገር ግን አታዩም፤ ጆሮዎችም አሏችሁ ነገር ግን አትሰሙም፤ አሁን ይህን ስሙ። ኤርምያስ 5፥20፣ 21።

እግዚአብሔርም ቃል ወደ እኔ መጥቶ እንዲህ አለ፤ የሰው ልጅ ሆይ፥ ዐይኖች እያሉአቸው የማያዩ፥ ጆሮዎችም እያሉአቸው የማይሰሙ በዓመፀኛ ቤት መካከል ትኖራለህ፤ እነርሱ ዓመፀኛ ቤት ናቸውና። ሕዝቅኤል 12፥1-2።

ስለዚህ እኔ በምሳሌዎች እናገራቸዋለሁ፤ ምክንያቱም እያዩ አያዩም፥ እየሰሙም አይሰሙም ወይም አያስተውሉም። በእነርሱም ላይ የኢሳይያስ ትንቢት ተፈጽሞአል፥ እርሱም እንዲህ ይላል፦ በመስማት ትሰሙአላችሁ፥ ነገር ግን አታስተውሉም፤ በማየትም ታዩአላችሁ፥ ነገር ግን አታስተውሉም፤ የዚህ ሕዝብ ልብ ደንድኖአልና፥ ጆሮዎቻቸውም ለመስማት ከብደዋል፥ ዐይኖቻቸውንም ዘግተዋል፤ እንዳይሆን በዐይኖቻቸው ያዩ፥ በጆሮዎቻቸውም ይስሙ፥ በልባቸውም ያስተውሉ፥ ተመልሰውም እኔ እፈውሳቸው።

ነገር ግን ዓይኖቻችሁ ያያሉና ብፁዓን ናቸው፤ ጆሮዎቻችሁም ይሰማሉና ብፁዓን ናቸው። እውነት እላችኋለሁ፥ ብዙ ነቢያትና ጻድቃን ሰዎች እናንተ የምታዩትን ለማየት ተመኙ፥ አላዩትምም፤ እናንተም የምትሰሙትን ለመስማት ተመኙ፥ አልሰሙትምም። ማቴዎስ 13፥13–17።

እንዲህ ይላል ጌታ፤ በመንገዶች ላይ ቁሙ፥ ተመልከቱም፥ የቀድሞውን መንገዶች ጠይቁ፤ መልካሙ መንገድ የት እንዳለ ፈልጉ፥ በእርሱም ሂዱ፤ ለነፍሳችሁም ዕረፍት ታገኛላችሁ። ነገር ግን እነርሱ፤ በእርሱ አንሄድም አሉ። ደግሞም ጠባቂዎችን በላያችሁ ሾምሁ፥ እንዲህም አልሁ፤ የመለከትን ድምፅ ስሙ። እነርሱ ግን፤ አንሰማም አሉ። ኤርምያስ 6፥16፣ 17።

“ከ1840–1844 ጀምሮ የተሰጡት መልእክቶች አሁን በኃይል ሊቀርቡ ይገባል፥ ምክንያቱም መንገዳቸውን ያጡ ብዙ ሕዝቦች አሉ። መልእክቶቹ ወደ ሁሉም ቤተ ክርስቲያናት ሊደርሱ ይገባል።”

ክርስቶስ እንዲህ አለ፦ “ዓይኖቻችሁ ስለሚያዩ ብፁዓን ናቸው፤ ጆሮዎቻችሁም ስለሚሰሙ ብፁዓን ናቸው። እውነት እላችኋለሁ፤ ብዙ ነቢያትና ጻድቃን ሰዎች እናንተ የምታዩትን ለማየት ተመኝተው አላዩትም፤ እናንተም የምትሰሙትን ለመስማት ተመኝተው አልሰሙትም” [ማቴዎስ 13፥16, 17]። በ1843 እና በ1844 የታዩትን ነገሮች ያዩ ዓይኖች ብፁዓን ናቸው።

“መልእክቱ ተሰጥቶአል። እናም መልእክቱን በመድገም ረገድ ምንም መዘግየት ሊኖር አይገባም፤ ምክንያቱም የዘመኑ ምልክቶች እየተፈጸሙ ነው፤ የመዝጊያው ሥራ መፈጸም አለበት። በአጭር ጊዜ ውስጥ ታላቅ ሥራ ይፈጸማል። በቅርቡ በእግዚአብሔር ሹመት አንድ መልእክት ይሰጣል፥ እርሱም ወደ ታላቅ ጩኸት ያድጋል። ከዚያም ዳንኤል ምስክርነቱን ለመስጠት በዕጣው ይቆማል።” Manuscript Releases, volume 21, 437.

ከዚያም ከጻፎችና ከፈሪሳውያን አንዳንዶቹ መልሰው፡- መምህር ሆይ፥ ከአንተ ምልክት እንድናይ እንፈልጋለን አሉ። እርሱ ግን መልሶ እንዲህ አላቸው፡- ክፉና አመንዝራ ትውልድ ምልክትን ትፈልጋለች፤ ነገር ግን ከነቢዩ ዮናስ ምልክት በቀር ሌላ ምልክት አይሰጣትም። ዮናስ በዐሣ ሆድ ውስጥ ሦስት ቀንና ሦስት ሌሊት እንደነበረ፥ እንዲሁም የሰው ልጅ በምድር ልብ ውስጥ ሦስት ቀንና ሦስት ሌሊት ይኖራል። ማቴዎስ 12፥38–40።

“ከዚያም የአዳኙ ሐሳብ ያለፈውንና የወደፊቱን ከማሰላሰል ተመለሰ። ሕዝቡም ያዩትንና የሰሙትን በአእምሮአቸው ላይ በተደረገው ተጽእኖ መሠረትና በነበራቸው ብርሃን መጠን ሊያብራሩ ሲሞክሩ፣ ‘ኢየሱስም መልሶ እንዲህ አለ፤ ይህ ድምፅ ስለ እኔ ሳይሆን ስለ እናንተ መጣ።’ ይህ የመሲሕነቱ ከፍተኛ ማስረጃ ነበረ፤ ኢየሱስ እውነትን እንደ ተናገረ እና የእግዚአብሔር ልጅ እንደ ሆነ የአብ ምልክት ነበረ። አይሁድ ከዚህ ከሰማይ ከፍታ ምስክርነት ይመለሱ ይሆን? አንድ ጊዜ ለአዳኙ፣ እንድናይና እንድናምን ምን ምልክት ታሳየናለህ? ብለው ጠይቀውት ነበር። በክርስቶስ አገልግሎት ሁሉ ዘመን ስፍር የሌላቸው ምልክቶች ተሰጥተው ነበር፤ ነገር ግን እንዳይረዱ ዓይኖቻቸውን ዘግተው ልባቸውንም አደነደኑ። የአልዓዛር ትንሣኤ ከፍተኛው ተአምር እንኳ የማያምኑበትን ሁኔታ አላስወገደላቸውም፤ ይልቁንም የበለጠ ክፋት ሞላባቸው፤ አሁንም አብ ተናግሮ ከእንግዲህ ተጨማሪ ምልክት ሊጠይቁ የማይችሉ ሆነው ሳለ፣ ልባቸው አልለሰለሰም ነበር፣ እነርሱም አሁንም ለማመን እምቢ አሉ።” ስፒሪት ኦፍ ፕሮፌሲ፣ ቅጽ 3፣ 79።

“ላዛሮስን በማስነሣቱ ምክንያት ብዙዎች በኢየሱስ እንዲያምኑ ተመሩ። አዳኙ ሳይደርስ በፊት ላዛሮስ እንዲሞትና በመቃብር እንዲቀመጥ የእግዚአብሔር ዕቅድ ነበር። ላዛሮስን ማስነሣቱ የክርስቶስ ከፍተኛ ተአምር ነበር፣ በዚህም ምክንያት ብዙዎች እግዚአብሔርን አከበሩ።” Manuscript Releases, ቅጽ 21, 111.

“በመቃብር ውስጥ አካሉ መበስበስን ያየ ላዛሮስ፣ አሁን ግን በክብር በተሞላ ወንድነት ኃይል ደስ እያለው፣ አዳኙ የተቀመጠበትን እንስሳ ይመራ ነበር።” The Desire of Ages, 572.

«እኔ ብዙ ጊዜ ወደ አሥሩ ደናግል ምሳሌ እመራለሁ፤ ከእነርሱም አምስቱ ጥበበኞች ነበሩ፣ አምስቱም ሰነፎች። ይህ ምሳሌ በፊደሉ ትክክል ተፈጽሟል እንዲሁም ይፈጸማል፤ ምክንያቱም ለዚህ ዘመን ልዩ ተፈጻሚነት አለውና፣ እንዲሁም እንደ ሦስተኛው መልአክ መልእክት ተፈጽሟል፣ እናም እስከ ዘመን ፍጻሜ ድረስ አሁን ያለ እውነት ሆኖ መኖሩን ይቀጥላል።» Review and Herald, August 19, 1890.

«ቤትስ በ1844 ዓ.ም. ኦገስት ወር በኤክሰተር (ኒው ሃምፕሻየር) የተካሄደው የሰፈር ስብሰባ ላይ፣ “እውነተኛው የእኩለ ሌሊት ጩኸት” ለመጀመሪያ ጊዜ ሲቀርብ፣ ከአስፈላጊ መሪዎቹ አንዱ ነበር። እንዲሁም በዚያ ጠዋት በሰፈሩ ውስጥ ለሚካሄደው አገልግሎት የተመረጠው ሰባኪ ቤትስ ነበር። እርሱም ሰሚዎቹን ታማኝ እንዲሆኑ ይመክራቸው ነበር፤ እግዚአብሔር በቀላሉ እየፈተናቸው እንደሆነ፣ እነርሱም በመዘግየት ዘመን ውስጥ እንዳሉ፣ እና ከዚህ ጋር የሚመሳሰሉ ሐሳቦችን በጸጥታ እያረጋገጠላቸው ሳለ፣ ሳሙኤል ኤስ. ስኖው በፈረስ ተቀምጦ ወደ ሰፈሩ ገባ። ከእህቱ ከወይዘሮ ጆን ካውች አጠገብ ቦታ ተቀምጦ፣ ስኖው ክርስቶስ በተወሰነው ጊዜ እንደሚገለጥ የነበረውን ጽኑ እምነቱን እንደገና ገለጸ። እጅግ ተነሳስታ፣ ወይዘሮ ካውች “እነሆ፣ ከእግዚአብሔር የመጣ መልእክት ያለው ሰው እዚህ አለ!” ብላ ተነሥታ በመናገር ተሰብሳቢዎቹን አስደነገጠች።» ሌሮይ ፍሩም፣ The Prophetic Faith of our Fathers, ቅጽ 4፣ 549.

“በምድር ላይ የእግዚአብሔር ሥራ በእያንዳንዱ ታላቅ ተሐድሶ ወይም ሃይማኖታዊ እንቅስቃሴ ሁሉ ከዘመን ወደ ዘመን የሚታይ አስደናቂ ተመሳሳይነትን ያቀርባል። እግዚአብሔር ከሰዎች ጋር የሚሠራባቸው መርሆች ሁልጊዜ አንድ ናቸው። የአሁኑ ዘመን አስፈላጊ እንቅስቃሴዎች በቀደሙት ዘመናት ከነበሩት ጋር ተመሳሳይ ምሳሌ አላቸው፤ በቀድሞ ዘመናትም የቤተ ክርስቲያን ልምድ ለራሳችን ዘመን እጅግ ከፍተኛ ዋጋ ያላቸው ትምህርቶችን ይዟል።” The Great Controversy, 343.

እጅግ ደስ ይበልሽ፣ ኦ የጽዮን ልጅ፤ ጩኺ፣ ኦ የኢየሩሳሌም ልጅ፤ እነሆ፥ ንጉሥሽ ወደ አንቺ ይመጣል፤ እርሱ ጻድቅ ነው፥ መዳንንም ያለው ነው፤ ትሑትም ነው፥ በአህያ ላይ ተቀምጦ፥ በውርንጫዋም በአህያይቱ ውርንጫ ላይ። ዘካርያስ 9፥9።

አንባቢው በቅርቡ በሚመጣው ግጭት ውስጥ ሊጠቀሙባቸው የሚገቡትን ወኪል ኃይላት ለመረዳት ከፈለገ፣ ሮም በዘመናት በፊት ለዚያው ዓላማ የተጠቀመችባቸውን መንገዶች የሚመዘግበውን ታሪክ መከታተል ብቻ ይበቃዋል። ጳጳሳውያንና ፕሮቴስታንቶች በአንድነት የእነርሱን ዶግማ የሚከልክሉትን እንዴት እንደሚመለከቱ ሊያውቅ ከፈለገ፣ ሮም ለሰንበትና ለሚከላከሉላት ያሳየችውን መንፈስ ይመልከት።

“በዓለማዊ ሥልጣን የተደገፉ ንጉሣዊ አዋጆች፣ አጠቃላይ ጉባኤዎች፣ እና የቤተ ክርስቲያን ሥርዓቶች የአረማዊው በዓል በክርስቲያን ዓለም ውስጥ የክብር ስፍራውን እንዲያገኝ ያደረጉት እርምጃዎች ነበሩ። የእሑድን አከባበር የሚያስገድድ የመጀመሪያው የሕዝብ እርምጃ በቆስጠንጢኖስ የታወጀው ሕግ ነበር። (እ.ኤ.አ. 321፤ ለገጽ 53 የአባሪ ማስታወሻን ይመልከቱ።) ይህ አዋጅ የከተማ ነዋሪዎች ‘በክቡርቱ የፀሐይ ቀን’ እንዲያርፉ ያስፈልግ ነበር፣ ነገር ግን የገጠር ሰዎች የእርሻ ሥራቸውን እንዲቀጥሉ ፈቅዶላቸው ነበር። ምንም እንኳ በተግባር አረማዊ ድንጋጌ ቢሆንም፣ ንጉሠ ነገሥቱ ክርስትናን በስም ከተቀበለ በኋላ ይህን እንዲፈጸም አደረገ።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 574።

“እንደ ማዕበል ጎርፍ ያለ ኃይል ያ እንቅስቃሴ በምድሪቱ ላይ ሰፍኖ አለፈ። ከከተማ ወደ ከተማ፣ ከመንደር ወደ መንደር፣ እንዲሁም ወደ ሩቅ የገጠር ስፍራዎች ደረሰ፤ እስከሆነም ድረስ የሚጠባበቁት የእግዚአብሔር ሕዝብ ፈጽሞ ነቅተው ተነሡ። እብደትና ጽንፈኝነት ይህ አዋጅ በተነገረ ጊዜ እንደ ጠዋት በረዶ በሚወጣው ፀሐይ ፊት እንደሚቀልጥ ጠፋ። አማኞች ጥርጣሬያቸውና ግራ መጋባታቸው እንደ ተወገደ አዩ፤ ተስፋና ድፍረትም ልባቸውን አነቃቃ። ይህ ሥራ ያለ የሰው መነቃቃት ብቻ ሲኖር እና የእግዚአብሔር ቃልና መንፈስ የሚቆጣጠር ተጽእኖ በሌለበት ጊዜ ሁልጊዜ ከሚገለጡ ጽንፎች ነጻ ነበር። በባሕርይውም በጥንታዊቱ እስራኤል መካከል ከእርሱ ባሪያዎች የተሰጡ የተግሣጽ መልእክቶችን ተከትለው ይመጡ ከነበሩ የራስን ማዋረድና ወደ ጌታ የመመለስ ዘመናት ጋር ይመሳሰል ነበር። በዘመናት ሁሉ የእግዚአብሔርን ሥራ የሚለዩ ባሕርያትን ይሸከም ነበር። ከፍ ያለ ስሜታዊ ደስታ ትንሽ ነበረ፤ ይልቁንም ጥልቅ የልብ መመርመር፣ የኃጢአት መናዘዝ፣ እና ዓለምን መተው ነበር። ጌታን ለመገናኘት መዘጋጀት በጭንቀት የተሞሉ መናፍስት ሸክም ነበር። የማያቋርጥ ጸሎትና ሙሉ በሙሉ ለእግዚአብሔር መቀደስ ነበረ።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 400, 401.

“የእኩለ ሌሊት ጩኸት የተሸከመው በክርክር እጅግ አልነበረም፤ ምንም እንኳ የመጽሐፍ ቅዱስ ማስረጃ ግልጽና ፍጹም አሳማኝ ነበር። ከእርሱ ጋር ነፍስን የሚያነቃቃ ግፊት ያለው ኃይል ነበረ። ጥርጣሬ አልነበረም፣ ጥያቄም አልነበረም። ክርስቶስ በድል ወደ ኢየሩሳሌም በገባበት ጊዜ፣ በበዓሉ ለመካፈል ከምድሪቱ ሁሉ ክፍሎች የተሰበሰቡት ሕዝብ ወደ ደብረ ዘይት በብዛት ፈሰሱ፤ ኢየሱስንም እየሸኙ ከነበሩት ሰዎች ጋር በተቀላቀሉ ጊዜ፣ የዚያን ሰዓት መንፈስ ያዛቸው፣ እንዲህ የሚለውንም ጩኸት እያበዙ ረዱ፤ ‘በጌታ ስም የሚመጣ ብፁዕ ነው!’ [ማቴዎስ 21፥9] እንዲሁም በተመሳሳይ ሁኔታ ወደ አድቬንቲስቶች ስብሰባ የጎረፉ የማያምኑ ሰዎች—አንዳንዶቹ በጉጉት፣ አንዳንዶቹም ለመሳለቅ ብቻ—‘እነሆ፥ ሙሽራው ይመጣል!’ በሚለው መልእክት ጋር የሚሄደውን አሳማኝ ኃይል ተሰሙ።” የትንቢት መንፈስ፣ ቅጽ 4፣ 250።

ነገር ግን ከመቅደሱ ውጭ ያለውን አደባባይ ተወው፥ አትለካውም፤ ለአሕዛብ ተሰጥቶአልና፤ እነርሱም ቅድስቲቱን ከተማ አርባ ሁለት ወር ይረግጣሉ። ራእይ 11፥2።

ሦስተኛውም መልአክ ተከትሎአቸው በታላቅ ድምፅ እንዲህ አለ፦ ማንም ሰው አውሬውንና ምስሉን ቢሰግድ፥ በግንባሩ ወይም በእጁ ምልክቱን ቢቀበል፥ እርሱ ደግሞ ያልተቀላቀለ በቍጣው ጽዋ ውስጥ የፈሰሰውን የእግዚአብሔር ቍጣ የወይን ጠጅ ይጠጣል፤ በቅዱሳን መላእክት ፊትና በበጉ ፊት በእሳትና በዲን ይሠቃያል፤ የሥቃያቸውም ጢስ ለዘላለም ይወጣል፤ አውሬውንና ምስሉን የሚሰግዱ ሁሉ እና የስሙን ምልክት የሚቀበሉ ቀንም ሆነ ሌሊት ዕረፍት የላቸውም። የቅዱሳን ትዕግሥት እዚህ አለ፤ የእግዚአብሔርን ትእዛዛትና የኢየሱስን እምነት የሚጠብቁ እነርሱ ናቸው። ራእይ 14፥9–12።

“በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድ ውስጥ ያለው ትንቢት ሙሉ ፍጻሜውን ለማግኘት እጅግ ቀርቦአል። ይህ ትንቢት ሲፈጸም የተከናወነው ብዙ ታሪክ እንደገና ይደገማል።” Manuscript Releases, ቁጥር 13, 394.