There are many amazing and important prophetic lines and truths in the book of Ezekiel. Of the biblical illustrations of prophets within the temple, Ezekiel is the one above all others that identifies the wheels within the wheels. Those wheels, according to Sister White represent the complex interplay of human activity illustrating the sequence of events in the time of the latter rain. Those events are represented by the prophet when he became part of the prophecy in an acted-out parable, such as when Ezekiel lies on his left and then right side in chapter four’s illustration of the siege of Jerusalem. There are also thirteen specific dates that outline Ezekiel’s history, and in so doing provide the waymarks of the latter rain period, when the one hundred and forty-four thousand are sealed. There are truths conveyed not only through dates, but also by numbers such as seventeen, nineteen, twenty-five, seventy, forty, three hundred and ninety and of course, thirty. Another number that is perhaps the most important number in the book of Ezekiel is the number one hundred and fifty. Yet the number one hundred and fifty is not found in the book of Ezekiel. Still, line upon line—it is there.
በሕዝቅኤል መጽሐፍ ውስጥ አስደናቂና አስፈላጊ የትንቢት መስመሮችና እውነቶች ብዙ አሉ። በቤተ መቅደስ ውስጥ ስለሚገኙ ነቢያት ከተመዘገቡት መጽሐፍ ቅዱሳዊ ምሳሌዎች መካከል፣ በመንኰራኵሮች ውስጥ ያሉትን መንኰራኵሮች ከሁሉ በላይ የሚለይ ሕዝቅኤል ነው። እነዚያ መንኰራኵሮች፣ እህት ዋይት እንደምትገልጽው፣ በኋለኛው ዝናብ ዘመን ያሉትን የክንውኖች ቅደም ተከተል የሚያመለክት ውስብስብ የሰው እንቅስቃሴ መስተጋብርን ይወክላሉ። እነዚያ ክንውኖችም፣ ነቢዩ የትንቢቱ ክፍል በሆነበት ጊዜ በተግባር በተደረገ ምሳሌ ውስጥ ይወከላሉ፤ ለምሳሌ፣ በኢየሩሳሌም ከበባ ላይ በምዕራፍ አራት በተሰጠው ምሳሌ ሕዝቅኤል በግራው ጎን ከዚያም በቀኙ ጎን ሲተኛ እንደሆነው። እንዲሁም የሕዝቅኤልን ታሪክ የሚያቀርጹ አሥራ ሦስት የተወሰኑ ቀኖች አሉ፣ በዚህም ሲደረግ አንድ መቶ አርባ አራቱ ሺህ በሚታተሙበት የኋለኛው ዝናብ ዘመን መለያ ምልክቶችን ይሰጣሉ። እውነቶች በቀኖች ብቻ አይደለም የሚተላለፉት፣ ነገር ግን እንደ አሥራ ሰባት፣ አሥራ ዘጠኝ፣ ሃያ አምስት፣ ሰባ፣ አርባ፣ ሦስት መቶ ዘጠና እና እርግጥ ነው ሰላሳ ያሉ ቁጥሮች ደግሞ ይህንኑ ያደርጋሉ። በሕዝቅኤል መጽሐፍ ውስጥ ሌላ ምናልባት ከሁሉ የሚበልጥ አስፈላጊ ቁጥር ደግሞ አንድ መቶ ሃምሳ የሚለው ቁጥር ነው። ሆኖም አንድ መቶ ሃምሳ የሚለው ቁጥር በሕዝቅኤል መጽሐፍ ውስጥ አይገኝም። ነገር ግን፣ መስመር በመስመር—እዚያ አለ።
The number one hundred and fifty is prophetically embedded within the line of the siege, and the siege is a distinct prophetic line; or if you will, the siege is a wheel. A prophetic line of history will always possess an alpha and omega, and in so doing the characteristics of alpha and omega must be represented at the beginning and end of the line, or it isn’t a line. The alpha event of the siege was the death of Ezekiel’s wife and the end of the siege was the death of the bride of Christ, as represented by the destruction of Jerusalem.
ቁጥር አንድ መቶ ሐምሳ በከበባው መስመር ውስጥ በትንቢታዊ ሁኔታ ተዋህዶ ይገኛል፤ እናም ከበባው የተለየ ትንቢታዊ መስመር ነው፤ ወይም ከፈለጋችሁ፥ ከበባው መንኰራኵር ነው። የታሪክ ትንቢታዊ መስመር ሁልጊዜ አልፋና ኦሜጋ ይኖረዋል፤ እንዲሁም በዚህ ሂደት የአልፋና የኦሜጋ ባህርያት በመስመሩ መጀመሪያና መጨረሻ መወከል አለባቸው፤ ያለዚያ መስመር አይሆንም። የከበባው የአልፋ ክስተት የሕዝቅኤል ሚስት ሞት ነበር፤ የከበባውም መጨረሻ በኢየሩሳሌም ጥፋት እንደ ተወከለችው የክርስቶስ ሙሽራ ሞት ነበር።
And I John saw the holy city, new Jerusalem, coming down from God out of heaven, prepared as a bride adorned for her husband. And I heard a great voice out of heaven saying, Behold, the tabernacle of God is with men, and he will dwell with them, and they shall be his people, and God himself shall be with them, and be their God. And God shall wipe away all tears from their eyes; and there shall be no more death, neither sorrow, nor crying, neither shall there be any more pain: for the former things are passed away. And he that sat upon the throne said, Behold, I make all things new. And he said unto me, Write: for these words are true and faithful. And he said unto me, It is done. I am Alpha and Omega, the beginning and the end. I will give unto him that is athirst of the fountain of the water of life freely. He that overcometh shall inherit all things; and I will be his God, and he shall be my son. But the fearful, and unbelieving, and the abominable, and murderers, and whoremongers, and sorcerers, and idolaters, and all liars, shall have their part in the lake which burneth with fire and brimstone: which is the second death. And there came unto me one of the seven angels which had the seven vials full of the seven last plagues, and talked with me, saying, Come hither, I will show thee the bride, the Lamb’s wife. Revelation 21:2–9.
እኔም ዮሐንስ ቅድስቲቱን ከተማ፥ አዲሲቱን ኢየሩሳሌም፥ ለባልዋ እንደ ተሸለመች ሙሽራ ተዘጋጅታ፥ ከእግዚአብሔር ዘንድ ከሰማይ ስትወርድ አየሁ። ከሰማይም ታላቅ ድምፅ እንዲህ ሲል ሰማሁ፤ እነሆ፥ የእግዚአብሔር ማደሪያ ከሰዎች ጋር ነው፤ እርሱም ከእነርሱ ጋር ያድራል፥ እነርሱም ሕዝቡ ይሆናሉ፥ እግዚአብሔርም ራሱ ከእነርሱ ጋር ይሆናል፥ አምላካቸውም ይሆናል። እግዚአብሔርም ከዓይኖቻቸው እንባን ሁሉ ያብሳል፤ ሞትም ከዚህ በኋላ አይኖርም፥ ሐዘንም ሆነ ልቅሶ ወይም ሥቃይ ከዚህ በኋላ አይኖርም፤ የቀድሞው ነገር አልፎአልና። በዙፋኑም ላይ የተቀመጠው፦ እነሆ፥ ነገርን ሁሉ አዲስ አደርጋለሁ አለ። ደግሞም፦ እነዚህ ቃላት እውነተኞችና ታማኞች ናቸውና ጻፍ አለኝ። እንዲሁም፦ ተፈጽሞአል፤ እኔ አልፋና ኦሜጋ ነኝ፥ መጀመሪያውና መጨረሻው። ለተጠማ ከሕይወት ውኃ ምንጭ በነጻ እሰጠዋለሁ። ድል የሚነሣ ሁሉን ይወርሳል፤ እኔም አምላኩ እሆናለሁ፥ እርሱም ልጄ ይሆናል። ነገር ግን ፈሪዎችና የማያምኑ፥ ርኩሳንም፥ ነፍሰ ገዳዮችም፥ ሴሰኞችም፥ አስማተኞችም፥ ጣዖት አምላኪዎችም፥ ሐሰተኞችም ሁሉ፥ ዕጣቸው በእሳትና በዲን በሚነድድ ባሕር ውስጥ ነው፤ ይህም ሁለተኛው ሞት ነው። ሰባቱን የመጨረሻ መቅሠፍቶች የሞሉባቸውን ሰባቱን ጽዋዎች የያዙት ከሰባቱ መላእክት አንዱ መጥቶ፦ ና፥ የበጉን ሚስት ሙሽራይቱን አሳይሃለሁ ብሎ ተናገረኝ። ራእይ 21፥2–9።
Ezekiel’s wife dies at the outset of the siege, and she is there identified as the “desire of” Ezekiel’s “eyes,” and in the destruction of Jerusalem set forth in the same chapter, Jerusalem is identified as “the desire” of Israel’s “eyes.”
በምሽጉ መከበብ መጀመሪያ ላይ የሕዝቅኤል ሚስት ሞተች፤ በዚያም እርስዋ የሕዝቅኤል “የዓይኖቹ ፍቅር” ተብላ ተገልጣለች፤ በዚያውም ምዕራፍ ውስጥ በተቀመጠው የኢየሩሳሌም ጥፋት ኢየሩሳሌም ደግሞ የእስራኤል “የዓይኖቻቸው ፍቅር” ተብላ ተለይታለች።
Again in the ninth year, in the tenth month, in the tenth day of the month, the word of the Lord came unto me, saying, … Also the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, behold, I take away from thee the desire of thine eyes with a stroke: yet neither shalt thou mourn nor weep, neither shall thy tears run down. Forbear to cry, make no mourning for the dead, bind the tire of thine head upon thee, and put on thy shoes upon thy feet, and cover not thy lips, and eat not the bread of men. So I spake unto the people in the morning: and at even my wife died; and I did in the morning as I was commanded. And the people said unto me, Wilt thou not tell us what these things are to us, that thou doest so?
በዘጠነኛውም ዓመት፥ በአሥረኛው ወር፥ በወሩም በአሥረኛው ቀን የእግዚአብሔር ቃል እንዲህ ሲል ወደ እኔ መጣ፤ … ደግሞም የእግዚአብሔር ቃል እንዲህ ሲል ወደ እኔ መጣ፤ የሰው ልጅ ሆይ፥ እነሆ፥ የዓይኖችህን ምኞት በአንድ መቅሠፍት ከአንተ እወስዳለሁ፤ ነገር ግን አታለቅስ፥ አትብከንም፥ እንባህም አይፍሰስ። ጩኸትን ከልክል፤ ስለ ሙታንም ሐዘን አታድርግ፤ መጠምጠሚያህን በራስህ ላይ እሰር፥ ጫማህንም በእግርህ አድርግ፥ ከንፈርህንም አትሸፍን፥ የሰዎችንም እንጀራ አትብላ። እኔም በጠዋት ለሕዝቡ ተናገርሁ፤ ሚስቴም በማታ ሞተች፤ በማግሥቱም እንደ ታዘዝሁት አደረግሁ። ሕዝቡም፦ እንዲህ የምታደርገው እነዚህ ነገሮች ለእኛ ምን እንደ ሆኑ አትነግረንምን? አሉኝ።
Then I answered them, The word of the Lord came unto me, saying, Speak unto the house of Israel, Thus saith the Lord God; Behold, I will profane my sanctuary, the excellency of your strength, the desire of your eyes, and that which your soul pitieth; and your sons and your daughters whom ye have left shall fall by the sword. And ye shall do as I have done: ye shall not cover your lips, nor eat the bread of men. And your tires shall be upon your heads, and your shoes upon your feet: ye shall not mourn nor weep; but ye shall pine away for your iniquities, and mourn one toward another.
እኔም መልሼ እንዲህ አልኋቸው፤ የእግዚአብሔር ቃል ወደ እኔ መጥቶ እንዲህ አለኝ፤ ለእስራኤል ቤት ተናገር፤ ጌታ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ እነሆ፥ መቅደሴን፥ የኃይላችሁን ክብረ በላይነት፥ የዓይኖቻችሁን ፍቅር፥ ነፍሳችሁም የምትራራለትን አረክሳለሁ፤ ትታችኋቸው የሄዳችሁትም ወንዶች ልጆቻችሁና ሴቶች ልጆቻችሁ በሰይፍ ይወድቃሉ። እናንተም እኔ እንዳደረግሁት ታደርጋላችሁ፤ ከንፈራችሁን አትሸፍኑም፥ የሰዎችንም እንጀራ አትበሉም። ኮፍያችሁም በራሳችሁ ላይ ይሆናል፥ ጫማችሁም በእግራችሁ ላይ ይሆናል፤ አታለቅሱም ወይም አታለቅሱም፤ ነገር ግን በኃጢአታችሁ ትቀልጣላችሁ፥ እርስ በርሳችሁም ታቃስታላችሁ።
Thus Ezekiel is unto you a sign: according to all that he hath done shall ye do: and when this cometh, ye shall know that I am the Lord God. Also, thou son of man, shall it not be in the day when I take from them their strength, the joy of their glory, the desire of their eyes, and that whereupon they set their minds, their sons and their daughters, That he that escapeth in that day shall come unto thee, to cause thee to hear it with thine ears? In that day shall thy mouth be opened to him which is escaped, and thou shalt speak, and be no more dumb: and thou shalt be a sign unto them; and they shall know that I am the Lord. Ezekiel 24:1, 15–27.
እንግዲህ ሕዝቅኤል ምልክት ይሆንላችኋል፤ እርሱ እንዳደረገው ሁሉ እናንተ ታደርጋላችሁ፤ ይህም በመጣ ጊዜ እኔ ጌታ እግዚአብሔር እንደ ሆንሁ ታውቃላችሁ። አንተም የሰው ልጅ ሆይ፥ ከእነርሱ ኃይላቸውን፣ የክብራቸውን ደስታ፣ የዓይኖቻቸውን ተመኝቶ የሚመለከቱትን፣ ልባቸውንም የሚያኖሩበትን፣ ወንዶች ልጆቻቸውንና ሴቶች ልጆቻቸውን በምወስድበት ቀን፥ በዚያ ቀን የሚያመልጥ ወደ አንተ መጥቶ በጆሮዎችህ እንድትሰማ ወሬውን አያደርስልህምን? በዚያ ቀን ከሚያመልጠው ጋር ለመናገር አፍህ ይከፈታል፤ ትናገራለህም፥ ከእንግዲህም ወዲህ ዝም አትልም፤ አንተም ምልክት ትሆንላቸዋለህ፥ እነርሱም እኔ ጌታ እንደ ሆንሁ ያውቃሉ። ሕዝቅኤል 24፥1፣ 15–27።
The siege’s alpha is the death of Ezekiel’s desire, and the omega is the death of Israel’s desire.
የከበባው አልፋ የሕዝቅኤል ተወዳጁ ሞት ነው፤ ኦሜጋውም የእስራኤል ተወዳጅ ሞት ነው።
Hearing, but Not Hearing
መስማት፣ ነገር ግን አለመስማት
There are five times the elders or the people are portrayed in some fashion as listening to Ezekiel. In Ezekiel 8:1, the elders of Judah sit before him. In Ezekiel 14:1 the elders come and sit before him. In Ezekiel 20:1 the elders of Israel come to inquire of the Lord. In Ezekiel 37:18, God tells Ezekiel: “When the children of thy people shall speak unto thee, saying, Wilt thou not shew us what thou meanest by these?” In chapter twenty-four the people directly ask: “Wilt thou not tell us what these things are to us, that thou doest so?” In each of the five instances the elders or people are in a Laodicean condition.
አምስት ጊዜ ሽማግሌዎች ወይም ሕዝቡ በሆነ መንገድ ሕዝቅኤልን ሲያዳምጡ እንደሚታዩ ተገልጿል። በሕዝቅኤል 8፥1 የይሁዳ ሽማግሌዎች በፊቱ ተቀምጠዋል። በሕዝቅኤል 14፥1 ሽማግሌዎቹ መጥተው በፊቱ ይቀመጣሉ። በሕዝቅኤል 20፥1 የእስራኤል ሽማግሌዎች እግዚአብሔርን ለመጠየቅ ይመጣሉ። በሕዝቅኤል 37፥18 እግዚአብሔር ሕዝቅኤልን እንዲህ ይለዋል፦ “ከሕዝብህ ልጆች አንተን እያነጋገሩ፣ ‘እነዚህ ምን እንደሚያመለክቱ አታሳየንምን?’ በሚሉህ ጊዜ።” በምዕራፍ ሀያ አራት ሕዝቡ በቀጥታ እንዲህ ሲሉ ይጠይቃሉ፦ “እነዚህ ነገሮች ለእኛ ምን እንደሆኑ፣ አንተም ይህን እያደረግህ ስለሆነ፣ አትነግረንምን?” በእነዚህ አምስቱ ሁኔታዎች ሁሉ ሽማግሌዎቹ ወይም ሕዝቡ በሎዶቅያ ሁኔታ ውስጥ ናቸው።
And he said, Go, and tell this people, Hear ye indeed, but understand not; and see ye indeed, but perceive not. Make the heart of this people fat, and make their ears heavy, and shut their eyes; lest they see with their eyes, and hear with their ears, and understand with their heart, and convert, and be healed. Isaiah 6:9, 10.
እርሱም፦ ሂድ፥ ለዚህ ሕዝብ እንዲህ በል፤ መስማትን በእርግጥ ትሰሙአላችሁ፥ ነገር ግን አታስተውሉም፤ ማየትንም በእርግጥ ታያላችሁ፥ ነገር ግን አታስተውቁም። የዚህን ሕዝብ ልብ አደንዝዝ፥ ጆሮአቸውንም አክብድ፥ ዓይኖቻቸውንም ጨፍን፤ እንዳያዩ በዓይኖቻቸው፥ እንዳይሰሙም በጆሮአቸው፥ እንዳያስተውሉም በልባቸው፥ እንዳይመለሱም፥ እንዳይፈወሱም። ኢሳይያስ 6፥9-10።
The five representations of the people hearing but not hearing, and the five representations of the people seeing, but not seeing align with the five steps of those who refuse to see and hear in Isaiah’s testimony.
ሰዎቹ ሲሰሙ እንጂ እንዳይሰሙ የተገለጹት አምስት ውክልናዎች፣ እንዲሁም ሰዎቹ ሲያዩ እንጂ እንዳያዩ የተገለጹት አምስት ውክልናዎች፣ በኢሳይያስ ምስክርነት ውስጥ ማየትንና መስማትን ለሚከለክሉ ሰዎች ከሚመለከቱት አምስት ደረጃዎች ጋር ይጣጣማሉ።
But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Isaiah 28:13.
ነገር ግን የእግዚአብሔር ቃል ለእነርሱ፥ ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፣ ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፤ መስመር በመስመር ላይ፣ መስመር በመስመር ላይ፤ በዚህ ጥቂት፣ በዚያም ጥቂት ሆነባቸው፤ ይህም እንዲሄዱ፣ ወደ ኋላም እንዲወድቁ፣ እንዲሰበሩ፣ በወጥመድም እንዲያዙ፣ እንዲወሰዱም ነው። ኢሳይያስ 28፥13።
And many among them shall stumble, and fall, and be broken, and be snared, and be taken. Isaiah 8:15.
ከመካከላቸውም ብዙዎች ይሰናከላሉ፥ ይወድቃሉም፥ ይሰበራሉም፥ በወጥመድም ይያዛሉ፥ ይማረካሉም። ኢሳይያስ 8፥15።
Signs
ምልክቶች
In chapter twenty-four of Ezekiel, the period beginning at the siege and the death of Ezekiel’s wife—the desire of his eyes ends at the death of Jerusalem—the desire of Israel’s eyes. The one-and-a-half-year siege contains the signature of Alpha and Omega, and the period begins and ends with a sign. As in Ezekiel twenty-four, Jesus identifies the sign of the siege in Matthew twenty-four.
በሕዝቅኤል ምዕራፍ ሃያ አራት ውስጥ፣ ከከበባው መጀመሪያና ከሕዝቅኤል ሚስት ሞት ጋር የሚጀምረው ዘመን—“የዓይኖቹ ውድ ነገር”—በኢየሩሳሌም ሞት—“የእስራኤል ዓይኖች ውድ ነገር”—ያበቃል። የአንድ ዓመት እና የግማሽ ከበባው የአልፋና የኦሜጋ ምልክት ይዟል፥ ይህም ዘመን በምልክት ይጀምራል በምልክትም ያበቃል። እንደ ሕዝቅኤል ምዕራፍ ሃያ አራት፣ ኢየሱስም በማቴዎስ ምዕራፍ ሃያ አራት የከበባውን ምልክት ይለያል።
“Christ’s words had been spoken in the hearing of a large number of people; but when He was alone, Peter, John, James, and Andrew came to Him as He sat upon the Mount of Olives. ‘Tell us,’ they said, ‘when shall these things be? and what shall be the sign of Thy coming, and of the end of the world?’ Jesus did not answer His disciples by taking up separately the destruction of Jerusalem and the great day of His coming. He mingled the description of these two events. Had He opened to His disciples future events as He beheld them, they would have been unable to endure the sight. In mercy to them He blended the description of the two great crises, leaving the disciples to study out the meaning for themselves. When He referred to the destruction of Jerusalem, His prophetic words reached beyond that event to the final conflagration in that day when the Lord shall rise out of His place to punish the world for their iniquity, when the earth shall disclose her blood, and shall no more cover her slain. This entire discourse was given, not for the disciples only, but for those who should live in the last scenes of this earth’s history.
“የክርስቶስ ቃላት በብዙ ሕዝብ መስማት ፊት ተነግረው ነበር፤ ነገር ግን እርሱ ብቻውን በደብረ ዘይት ላይ ተቀምጦ ሳለ፣ ጴጥሮስ፣ ዮሐንስ፣ ያዕቆብና እንድርያስ ወደ እርሱ መጡ። ‘ንገረን፤’ አሉት፣ ‘እነዚህ ነገሮች መቼ ይሆናሉ? የመምጣትህስ እና የዓለም ፍጻሜስ ምልክቱ ምንድር ነው?’ ኢየሱስ ለደቀ መዛሙርቱ መልስ ሲሰጥ የኢየሩሳሌምን ጥፋትና የመምጣቱን ታላቅ ቀን ለየብቻ አላነሣም። የእነዚህን ሁለት ክስተቶች መግለጫ አቀላቀለ። ወደፊት ያሉትን ክስተቶች እርሱ እንዳየአቸው በቀጥታ ለደቀ መዛሙርቱ በገለጠላቸው ኖሮ፣ ያንን ትዕይንት መቋቋም ባልቻሉ ነበር። በምሕረቱ ሁለቱን ታላላቅ ቀውሶች መግለጫ አንድ ላይ አዋህዶ ሰጣቸው፤ ትርጉሙንም ራሳቸው እንዲመረምሩ ተዋቸው። ስለ ኢየሩሳሌም ጥፋት በተናገረ ጊዜ፣ የትንቢቱ ቃላት ከዚያ ክስተት አልፈው በዚያ ቀን ወደሚሆነው የመጨረሻ ቃጠሎ ደረሱ፤ በዚያ ቀን ጌታ ዓለምን ስለ ኃጢአታቸው ለመቅጣት ከስፍራው ይነሣል፥ ምድርም ደሟን ትገልጣለች፥ የተገደሉትንም ከዚያ በኋላ አትሸፍንም። ይህ ንግግር ሁሉ የተሰጠው ለደቀ መዛሙርቱ ብቻ ሳይሆን፣ በዚህ ምድር ታሪክ የመጨረሻ ትዕይንቶች ውስጥ ለሚኖሩት ደግሞ ነበር።”
“Turning to the disciples, Christ said, ‘Take heed that no man deceive you. For many shall come in My name, saying, I am Christ; and shall deceive many.’ Many false messiahs will appear, claiming to work miracles, and declaring that the time of the deliverance of the Jewish nation has come. These will mislead many. Christ’s words were fulfilled. Between His death and the siege of Jerusalem many false messiahs appeared. But this warning was given also to those who live in this age of the world. The same deceptions practiced prior to the destruction of Jerusalem have been practiced through the ages, and will be practiced again.
ወደ ደቀ መዛሙርቱም ተመልሶ ክርስቶስ እንዲህ አለ፤ “ማንም እንዳያሳታችሁ ተጠንቀቁ። ብዙዎች በስሜ መጥተው፣ ‘እኔ ክርስቶስ ነኝ’ እያሉ ብዙዎችን ያሳስታሉና።” ብዙ ሐሰተኛ መሲሓት ተአምራትን እንዲሠሩ እየተናገሩ፣ የአይሁድ ሕዝብ መዳን ጊዜ እንደደረሰ እያወጁ ይታያሉ። እነዚህም ብዙዎችን ያሳስታሉ። የክርስቶስ ቃል ተፈጸመ። ከሞቱ እስከ ኢየሩሳሌም ከበባ ድረስ ብዙ ሐሰተኛ መሲሓት ተነሡ። ነገር ግን ይህ ማስጠንቀቂያ በዚህ የዓለም ዘመን ለሚኖሩ ደግሞ ተሰጠ። ከኢየሩሳሌም ጥፋት በፊት የተፈጸሙት ያው ማታለያዎች በዘመናት ሁሉ ተፈጽመዋል፣ እንደገናም ይፈጸማሉ።
“‘And ye shall hear of wars and rumors of wars: see that ye be not troubled: for all these things must come to pass, but the end is not yet.’ Prior to the destruction of Jerusalem, men wrestled for the supremacy. Emperors were murdered. Those supposed to be standing next the throne were slain. There were wars and rumors of wars. ‘All these things must come to pass,’ said Christ, ‘but the end [of the Jewish nation as a nation] is not yet. For nation shall rise against nation, and kingdom against kingdom: and there shall be famines, and pestilences, and earthquakes, in divers places. All these are the beginning of sorrows.’ Christ said, As the rabbis see these signs, they will declare them to be God’s judgments upon the nations for holding in bondage His chosen people. They will declare that these signs are the token of the advent of the Messiah. Be not deceived; they are the beginning of His judgments. The people have looked to themselves. They have not repented and been converted that I should heal them. The signs that they represent as tokens of their release from bondage are signs of their destruction.” The Desire of Ages, 628.
“‘ከጦርነቶችና ከጦርነቶች ወሬ ትሰማላችሁ፤ አትደንግጡ፤ ይህ ሁሉ ሊሆን ይገባልና፤ ግን ፍጻሜው ገና አይደለም።’ ከኢየሩሳሌም ጥፋት በፊት ሰዎች ለበላይነት ይታገሉ ነበር። ነገሥታት ይገደሉ ነበር። ከዙፋኑ ቀጥሎ የቆሙ የሚመስሉት ይገደሉ ነበር። ጦርነቶችና የጦርነት ወሬዎች ነበሩ። ‘ይህ ሁሉ ሊሆን ይገባል፤’ ክርስቶስ ‘ግን ፍጻሜው [የአይሁድ ሕዝብ እንደ ሕዝብ] ገና አይደለም። ሕዝብ በሕዝብ ላይ፣ መንግሥትም በመንግሥት ላይ ይነሣልና፤ ራብና ቸነፈር በተለያዩ ስፍራዎችም የምድር መናወጥ ይሆናል። ይህ ሁሉ የምጥ መጀመሪያ ነው።’ ክርስቶስ እንዲህ አለ፦ ረቢዎች እነዚህን ምልክቶች ሲያዩ፣ የተመረጠ ሕዝቡን በባርነት ስር ስላኖሩ በአሕዛብ ላይ የመጣ የእግዚአብሔር ፍርድ እንደሆኑ ያውጃሉ። እነዚህ ምልክቶች የመሲሑ መምጣት ምልክት እንደሆኑ ይናገራሉ። አትታለሉ፤ እነርሱ የፍርዶቹ መጀመሪያ ናቸው። ሕዝቡ ወደ ራሳቸው ተመልክተዋል። እኔ እፈውሳቸው ዘንድ አልተጸጸቱም አልተለወጡምም። ከባርነት ነፃ መውጣታቸው ምልክት ናቸው ብለው የሚያቀርቧቸው ምልክቶች የጥፋታቸው ምልክቶች ናቸው።” The Desire of Ages, 628.
The siege of Jerusalem in the year 66, contained the sign of Rome placing its standards in the precinct of the sanctuary. Jesus’ commentary of the events of the period of 66 to 70, aligned the destruction of the year 70 with His Second Coming; and there is a sign associated with His Second Coming.
በ66 ዓመት በኢየሩሳሌም ላይ የተካሄደው ከበባ፣ ሮም ሰራዊቷ የወታደራዊ ዓርማዎቿን በመቅደሱ ቅጥር ውስጥ ማቆሟን እንደ ምልክት ያካተተ ነበር። ኢየሱስም ስለ 66 እስከ 70 ድረስ ያለው ዘመን ክስተቶች በሰጠው ማብራሪያ፣ የ70 ዓመቱን ጥፋት ከሁለተኛ ምጽአቱ ጋር አጣጣመው፤ ከሁለተኛ ምጽአቱም ጋር የተያያዘ ምልክት አለ።
“Soon our eyes were drawn to the East, for a small black cloud had appeared about half as large as a man’s hand, which we all knew was the Sign of the Son of Man.” The Day Star, 1846.
«ብዙም ሳይቆይ ዓይኖቻችን ወደ ምሥራቅ ተሳቡ፤ ምክንያቱም ከሰው እጅ መጠን ግማሽ ያህል የሆነ ትንሽ ጥቁር ደመና ተገልጦ ነበር፤ እኛም ሁላችን ይህ የሰው ልጅ ምልክት እንደሆነ እናውቅ ነበር።» ዘ ዴይ ስታር፣ 1846።
The beginning and ending of the history of 66 to 70 AD contain a sign associated with the beginning of the siege and the destruction of the city, that aligns with the alpha and omega sign of the death of the desire of the eyes in 587 BC and 586 BC.
የከ.አ.ዘ. 66 እስከ 70 ዓ.ም. ታሪክ መጀመሪያና መጨረሻ፣ ከከተማይቱ ከበባ መጀመርና ጥፋቷ ጋር የተያያዘ ምልክትን ይዟል፤ ይህም በከ.አ.ዘ. 587 እና 586 ዓ.ም. የ“የዓይኖች ምኞት” ሞት አልፋና ኦሜጋ ምልክት ጋር ይጣጣማል።
The history of the one-and-a-half-year siege is a “sign,” for the latter days. The foolish virgins represented in the history of Ezekiel find the counterpart in the history of the wise virgins who saw the sign of the siege in the year 66 and fled to safety. The one-and-a-half-year siege is the sign that manifests two classes of worshippers. One class will understand the sign, the other class, represented as “many” by Isaiah—will not see or hear.
የአንድ ዓመትና ግማሽ የከበባው ታሪክ ለመጨረሻዎቹ ዘመናት “ምልክት” ነው። በሕዝቅኤል ታሪክ ውስጥ የተወከሉት ሰነፍ ድንግልናት፣ በ66 ዓ.ም. የከበባውን ምልክት አይተው ወደ ደኅንነት የሸሹት ጥበበኛ ድንግልናት ታሪክ ውስጥ የሚመጣጠን አቻ ያገኛሉ። የአንድ ዓመትና ግማሽ ከበባ ሁለት የአምልኮ ሰጪዎች ክፍሎችን የሚገልጥ ምልክት ነው። አንዱ ክፍል ምልክቱን ይረዳል፤ ሌላው ክፍል ግን—ኢሳይያስ “ብዙዎች” ብሎ የወከለው—አያይም ወይም አይሰማም።
Many and Few
ብዙዎችና ጥቂቶች
Then said the king to the servants, Bind him hand and foot, and take him away, and cast him into outer darkness; there shall be weeping and gnashing of teeth. For many are called, but few are chosen. Matthew 22:13, 14.
ከዚያም ንጉሡ ለአገልጋዮቹ፣ እጁንና እግሩን እሰሩት፥ ወስዳችሁም ወደ ውጭ ጨለማ ጣሉት፤ በዚያ ልቅሶና ጥርስ ማፋጨት ይሆናል አለ። ብዙዎች ተጠርተዋልና፥ ጥቂቶች ግን ተመርጠዋል። ማቴዎስ 22፡13፣ 14።
So the last shall be first, and the first last: for many be called, but few chosen. Matthew 20:16.
እንግዲህ የመጨረሻዎቹ ቀዳሚዎች ይሆናሉ፥ ቀዳሚዎቹም የመጨረሻዎች፤ ብዙዎች ተጠርተዋልና፥ ጥቂቶች ግን ተመርጠዋል። ማቴዎስ 20፥16።
To See and Hear
ለማየትና ለመስማት
There are five acted out parables in the book of Ezekiel and also five times that Ezekiel spoke to the leaders and people. Those two witnesses identify the five foolish virgins who refuse to ‘see’ and refuse to ‘hear.’ They refuse to see or hear the knowledge that is increased when Jesus, who as the Lion of the tribe of Judah unseals His prophetic Word.
በሕዝቅኤል መጽሐፍ ውስጥ በተግባር የተወከሉ አምስት ምሳሌዎች አሉ፤ እንዲሁም ሕዝቅኤል ለመሪዎችና ለሕዝቡ አምስት ጊዜ ተናግሮአል። እነዚያ ሁለት ምስክሮች ‘ማየትን’ የማይፈቅዱና ‘መስማትን’ የማይፈቅዱትን አምስቱን ሰነፍ ድንግልናዎች ይለዩአቸዋል። እነርሱ ኢየሱስ፣ እርሱም ከይሁዳ ነገድ አንበሳ ሆኖ፣ ትንቢታዊ ቃሉን በሚፈታበት ጊዜ የሚጨምረውን እውቀት ማየት ወይም መስማት እንቢ ይላሉ።
The World will See and Hear
ዓለም ታያለች እና ትሰማለች
All ye inhabitants of the world, and dwellers on the earth, see ye, when he lifteth up an ensign on the mountains; and when he bloweth a trumpet, hear ye. Isaiah 18:3.
እናንተ የዓለም ነዋሪዎች ሁሉ፣ በምድርም የምትኖሩ ሆይ፣ በተራሮች ላይ ሰንደቅ በሚያነሣ ጊዜ ተመልከቱ፤ መለከትም በሚነፋ ጊዜ ስሙ። ኢሳይያስ 18፥3
And in that day shall the deaf hear the words of the book, and the eyes of the blind shall see out of obscurity, and out of darkness. Isaiah 29:18.
በዚያም ቀን መጽሐፉን የሚናገሩትን ቃላት ደንቆሮዎች ይሰማሉ፤ የዕውሮችም ዓይኖች ከጭጋግና ከጨለማ ውስጥ ያያሉ። ኢሳይያስ 29፥18።
My Foolish & Sottish People have no Knowledge
ሕዝቤ ሞኞችና ደንቆሮዎች ናቸው፥ እውቀትም የላቸውም
How long shall I see the standard, and hear the sound of the trumpet? For my people is foolish, they have not known me; they are sottish children, and they have none understanding: they are wise to do evil, but to do good they have no knowledge. Jeremiah 4:21, 22.
እስከ መቼ ድረስ ባንዲራውን አይቻለሁ? የመለከቱንስ ድምፅ እሰማለሁ? ሕዝቤ ሰነፎች ናቸውና፤ እኔን አላወቁኝም፤ እነርሱ ደንቆሮ ልጆች ናቸው፥ ማስተዋልም የላቸውም፤ ክፉ ለማድረግ ጠቢባን ናቸው፥ መልካም ለማድረግ ግን እውቀት የላቸውም። ኤርምያስ 4፥21፣ 22።
Declare this in the house of Jacob, and publish it in Judah, saying, Hear now this, O foolish people, and without understanding; which have eyes, and see not; which have ears, and hear not. Jeremiah 5:20, 21.
ይህንን በያዕቆብ ቤት አውጁ፥ በይሁዳም አስታውቁት እንዲህም በሉ፤ እናንተ ሰነፍ ሕዝብና አስተዋይነት የሌላችሁ፥ ዐይኖች አሏችሁ ነገር ግን አታዩም፤ ጆሮዎችም አሏችሁ ነገር ግን አትሰሙም፤ አሁን ይህን ስሙ። ኤርምያስ 5፥20፣ 21።
A Rebellious House
የዓመፀኛ ቤት
The word of the Lord also came unto me, saying, Son of man, thou dwellest in the midst of a rebellious house, which have eyes to see, and see not; they have ears to hear, and hear not: for they are a rebellious house. Ezekiel 12:1, 2.
እግዚአብሔርም ቃል ወደ እኔ መጥቶ እንዲህ አለ፤ የሰው ልጅ ሆይ፥ ዐይኖች እያሉአቸው የማያዩ፥ ጆሮዎችም እያሉአቸው የማይሰሙ በዓመፀኛ ቤት መካከል ትኖራለህ፤ እነርሱ ዓመፀኛ ቤት ናቸውና። ሕዝቅኤል 12፥1-2።
Therefore speak I to them in parables: because they seeing see not; and hearing they hear not, neither do they understand. And in them is fulfilled the prophecy of Esaias, which saith, By hearing ye shall hear, and shall not understand; and seeing ye shall see, and shall not perceive: For this people’s heart is waxed gross, and their ears are dull of hearing, and their eyes they have closed; lest at any time they should see with their eyes and hear with their ears, and should understand with their heart, and should be converted, and I should heal them.
ስለዚህ እኔ በምሳሌዎች እናገራቸዋለሁ፤ ምክንያቱም እያዩ አያዩም፥ እየሰሙም አይሰሙም ወይም አያስተውሉም። በእነርሱም ላይ የኢሳይያስ ትንቢት ተፈጽሞአል፥ እርሱም እንዲህ ይላል፦ በመስማት ትሰሙአላችሁ፥ ነገር ግን አታስተውሉም፤ በማየትም ታዩአላችሁ፥ ነገር ግን አታስተውሉም፤ የዚህ ሕዝብ ልብ ደንድኖአልና፥ ጆሮዎቻቸውም ለመስማት ከብደዋል፥ ዐይኖቻቸውንም ዘግተዋል፤ እንዳይሆን በዐይኖቻቸው ያዩ፥ በጆሮዎቻቸውም ይስሙ፥ በልባቸውም ያስተውሉ፥ ተመልሰውም እኔ እፈውሳቸው።
But blessed are your eyes, for they see: and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them. Matthew 13:13–17.
ነገር ግን ዓይኖቻችሁ ያያሉና ብፁዓን ናቸው፤ ጆሮዎቻችሁም ይሰማሉና ብፁዓን ናቸው። እውነት እላችኋለሁ፥ ብዙ ነቢያትና ጻድቃን ሰዎች እናንተ የምታዩትን ለማየት ተመኙ፥ አላዩትምም፤ እናንተም የምትሰሙትን ለመስማት ተመኙ፥ አልሰሙትምም። ማቴዎስ 13፥13–17።
The Old Paths
የቀደሙት መንገዶች
Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Jeremiah 6:16, 17.
እንዲህ ይላል ጌታ፤ በመንገዶች ላይ ቁሙ፥ ተመልከቱም፥ የቀድሞውን መንገዶች ጠይቁ፤ መልካሙ መንገድ የት እንዳለ ፈልጉ፥ በእርሱም ሂዱ፤ ለነፍሳችሁም ዕረፍት ታገኛላችሁ። ነገር ግን እነርሱ፤ በእርሱ አንሄድም አሉ። ደግሞም ጠባቂዎችን በላያችሁ ሾምሁ፥ እንዲህም አልሁ፤ የመለከትን ድምፅ ስሙ። እነርሱ ግን፤ አንሰማም አሉ። ኤርምያስ 6፥16፣ 17።
The Message of 1840–1844
የ1840–1844 መልእክት
“All the messages given from 1840–1844 are to be made forcible now, for there are many people who have lost their bearings. The messages are to go to all the churches.
“ከ1840–1844 ጀምሮ የተሰጡት መልእክቶች አሁን በኃይል ሊቀርቡ ይገባል፥ ምክንያቱም መንገዳቸውን ያጡ ብዙ ሕዝቦች አሉ። መልእክቶቹ ወደ ሁሉም ቤተ ክርስቲያናት ሊደርሱ ይገባል።”
“Christ said, ‘Blessed are your eyes, for they see; and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them’ [Matthew 13:16, 17]. Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844.
ክርስቶስ እንዲህ አለ፦ “ዓይኖቻችሁ ስለሚያዩ ብፁዓን ናቸው፤ ጆሮዎቻችሁም ስለሚሰሙ ብፁዓን ናቸው። እውነት እላችኋለሁ፤ ብዙ ነቢያትና ጻድቃን ሰዎች እናንተ የምታዩትን ለማየት ተመኝተው አላዩትም፤ እናንተም የምትሰሙትን ለመስማት ተመኝተው አልሰሙትም” [ማቴዎስ 13፥16, 17]። በ1843 እና በ1844 የታዩትን ነገሮች ያዩ ዓይኖች ብፁዓን ናቸው።
“The message was given. And there should be no delay in repeating the message, for the signs of the times are fulfilling; the closing work must be done. A great work will be done in a short time. A message will soon be given by God’s appointment that will swell into a loud cry. Then Daniel will stand in his lot, to give his testimony.” Manuscript Releases, volume 21, 437.
“መልእክቱ ተሰጥቶአል። እናም መልእክቱን በመድገም ረገድ ምንም መዘግየት ሊኖር አይገባም፤ ምክንያቱም የዘመኑ ምልክቶች እየተፈጸሙ ነው፤ የመዝጊያው ሥራ መፈጸም አለበት። በአጭር ጊዜ ውስጥ ታላቅ ሥራ ይፈጸማል። በቅርቡ በእግዚአብሔር ሹመት አንድ መልእክት ይሰጣል፥ እርሱም ወደ ታላቅ ጩኸት ያድጋል። ከዚያም ዳንኤል ምስክርነቱን ለመስጠት በዕጣው ይቆማል።” Manuscript Releases, volume 21, 437.
The Sign of the Siege
የከበባው ምልክት
There is five times in the book of Ezekiel where he ‘acted out’ a parable that the people refused to see, and also five times he ‘spoke’ with those people, who refused to hear. The two witnesses of the acted parable and the speaking were presented to the five foolish virgins. One of the acted parables, located in chapter four represents the “sign” of the siege, that warns of the coming destruction. The message of Ezekiel is the message to Laodicea.
በሕዝቅኤል መጽሐፍ ውስጥ ሕዝቅኤል ሕዝቡ ለማየት የአልፈቀዱትን ምሳሌ በተግባር ያሳየበት አምስት ጊዜ አለ፤ እንዲሁም እነዚያን ሕዝቦች ለመስማት የአልፈቀዱ ሲሆን እርሱ የተናገራቸው አምስት ጊዜ አሉ። የተግባር ምሳሌውና የንግግሩ ሁለቱ ምስክሮች ለአምስቱ ሰነፍ ደናግል ቀርበው ተገለጡ። ከእነዚህ በተግባር ከተገለጡት ምሳሌዎች አንዱ፣ በምዕራፍ አራት የሚገኘው፣ ስለሚመጣው ጥፋት የሚያስጠነቅቅ የከበባውን “ምልክት” ይወክላል። የሕዝቅኤል መልእክት ለሎዶቅያ የተላከው መልእክት ነው።
The “sign” given for Laodicea is the ‘sign of the siege’, and the siege of the latter days is represented by several witnesses. The only sign given to the Jews of Christ’s day was the sign of Jonah, who represents an acted-out parable of three days in the belly of a whale.
ለሎዶቅያ የተሰጠው “ምልክት” የ‘ከበባው ምልክት’ ነው፤ የዘመኑ መጨረሻ ከበባም በበርካታ ምስክሮች ይወከላል። በክርስቶስ ዘመን ላሉት አይሁድ የተሰጣቸው ብቸኛው ምልክት የዮናስ ምልክት ነበር፤ እርሱም ለሦስት ቀን በዓሣ ነባሪ ሆድ ውስጥ የነበረውን በተግባር የተገለጠ ምሳሌ ይወክላል።
Then certain of the scribes and of the Pharisees answered, saying, Master, we would see a sign from thee. But he answered and said unto them, An evil and adulterous generation seeketh after a sign; and there shall no sign be given to it, but the sign of the prophet Jonas: For as Jonas was three days and three nights in the whale’s belly; so shall the Son of man be three days and three nights in the heart of the earth. Matthew 12:38–40.
ከዚያም ከጻፎችና ከፈሪሳውያን አንዳንዶቹ መልሰው፡- መምህር ሆይ፥ ከአንተ ምልክት እንድናይ እንፈልጋለን አሉ። እርሱ ግን መልሶ እንዲህ አላቸው፡- ክፉና አመንዝራ ትውልድ ምልክትን ትፈልጋለች፤ ነገር ግን ከነቢዩ ዮናስ ምልክት በቀር ሌላ ምልክት አይሰጣትም። ዮናስ በዐሣ ሆድ ውስጥ ሦስት ቀንና ሦስት ሌሊት እንደነበረ፥ እንዲሁም የሰው ልጅ በምድር ልብ ውስጥ ሦስት ቀንና ሦስት ሌሊት ይኖራል። ማቴዎስ 12፥38–40።
The Sign of Jonah
የዮናስ ምልክት
The sign of Jonah was an acted-out parable of a resurrection from death. John represents the same truth, for he was cast into a boiling pot of oil, and came out alive. Daniel in the lion’s den and the three worthies in the furnace of Nebuchadnezzar represent a resurrection from death. All represent the one hundred and forty-four thousand who are resurrected in Revelation chapter eleven.
የዮናስ ምልክት ከሞት መነሣትን በተግባር የተገለጸ ምሳሌ ነበር። ዮሐንስ ደግሞ ያንኑ እውነት ይወክላል፤ ምክንያቱም ወደ የሚፈላ ዘይት ድስት ተጣለ፥ ሕያውም ሆኖ ወጣ። ዳንኤል በአንበሶች ጉድጓድ ውስጥ እና በናቡከደነጾር እቶን ውስጥ የነበሩት ሦስቱ ታማኞች ከሞት መነሣትን ይወክላሉ። እነዚህ ሁሉ በራእይ ምዕራፍ አሥራ አንድ ውስጥ የሚነሡትን መቶ አርባ አራት ሺህ ይወክላሉ።
“The thoughts of the Saviour now returned from contemplating the past and future. While the people were endeavoring to explain what they had seen and heard according to the impressions made upon their minds, and according to the light they possessed, ‘Jesus answered and said, This voice came not because of me, but for your sakes.’ It was the crowning evidence of his Messiahship, the signal of the Father that Jesus had uttered the truth, and was the Son of God. Would the Jews turn from this testimony of high Heaven? They had once asked the Saviour, What sign showest thou that we may see and believe? Innumerable signs had been given all through the ministry of Christ; yet they had closed their eyes and hardened their hearts lest they should be convinced. The crowning miracle of the resurrection of Lazarus did not remove their unbelief, but filled them with increased malice; and now that the Father had spoken, and they could ask for no further sign, their hearts were not softened and they still refused to believe.” Spirit of Prophecy, volume 3, 79.
“ከዚያም የአዳኙ ሐሳብ ያለፈውንና የወደፊቱን ከማሰላሰል ተመለሰ። ሕዝቡም ያዩትንና የሰሙትን በአእምሮአቸው ላይ በተደረገው ተጽእኖ መሠረትና በነበራቸው ብርሃን መጠን ሊያብራሩ ሲሞክሩ፣ ‘ኢየሱስም መልሶ እንዲህ አለ፤ ይህ ድምፅ ስለ እኔ ሳይሆን ስለ እናንተ መጣ።’ ይህ የመሲሕነቱ ከፍተኛ ማስረጃ ነበረ፤ ኢየሱስ እውነትን እንደ ተናገረ እና የእግዚአብሔር ልጅ እንደ ሆነ የአብ ምልክት ነበረ። አይሁድ ከዚህ ከሰማይ ከፍታ ምስክርነት ይመለሱ ይሆን? አንድ ጊዜ ለአዳኙ፣ እንድናይና እንድናምን ምን ምልክት ታሳየናለህ? ብለው ጠይቀውት ነበር። በክርስቶስ አገልግሎት ሁሉ ዘመን ስፍር የሌላቸው ምልክቶች ተሰጥተው ነበር፤ ነገር ግን እንዳይረዱ ዓይኖቻቸውን ዘግተው ልባቸውንም አደነደኑ። የአልዓዛር ትንሣኤ ከፍተኛው ተአምር እንኳ የማያምኑበትን ሁኔታ አላስወገደላቸውም፤ ይልቁንም የበለጠ ክፋት ሞላባቸው፤ አሁንም አብ ተናግሮ ከእንግዲህ ተጨማሪ ምልክት ሊጠይቁ የማይችሉ ሆነው ሳለ፣ ልባቸው አልለሰለሰም ነበር፣ እነርሱም አሁንም ለማመን እምቢ አሉ።” ስፒሪት ኦፍ ፕሮፌሲ፣ ቅጽ 3፣ 79።
Lazarus was the sign of the resurrection as acted out by Jonah in the belly of the whale. The voice of the Father in connection with the resurrected Lazarus represents the combination of Divinity and humanity, which is of course the nature of Christ, who took human flesh upon Himself. The combination of Divinity with humanity is the ensign of the one hundred and forty-four thousand, and Lazarus is the sign of resurrection power which accomplishes the joining of Creator with creature.
አልዓዛር ዮናስ በዓሣው ሆድ ውስጥ በተደረገው ተዋኔያዊ ምልክት እንደ ተገለጠው የትንሣኤ ምልክት ነበር። ከተነሣው አልዓዛር ጋር በተያያዘ የአብ ድምፅ፣ በእርግጥም ሰውነትን በራሱ ላይ የወሰደው የክርስቶስ ባሕርይ የሆነውን መለኮትና ሰብአዊነት መዋሐድ ይወክላል። መለኮት ከሰብአዊነት ጋር መዋሐዱ የመቶ አርባ አራት ሺህ ዓርማ ነው፤ አልዓዛርም ፈጣሪን ከፍጥረት ጋር የሚያገናኝ የትንሣኤ ኃይል ምልክት ነው።
“By the raising of Lazarus, many were led to believe in Jesus. It was God’s plan that Lazarus should die and be laid in the tomb before the Saviour should arrive. The raising of Lazarus was Christ’s crowning miracle, and because of it many glorified God.” Manuscript Releases, volume 21, 111.
“ላዛሮስን በማስነሣቱ ምክንያት ብዙዎች በኢየሱስ እንዲያምኑ ተመሩ። አዳኙ ሳይደርስ በፊት ላዛሮስ እንዲሞትና በመቃብር እንዲቀመጥ የእግዚአብሔር ዕቅድ ነበር። ላዛሮስን ማስነሣቱ የክርስቶስ ከፍተኛ ተአምር ነበር፣ በዚህም ምክንያት ብዙዎች እግዚአብሔርን አከበሩ።” Manuscript Releases, ቅጽ 21, 111.
Lazarus led the triumphal entry into Jerusalem, and he was the living “sign” of the resurrection that is illustrated by Jonah.
አልዓዛር ወደ ኢየሩሳሌም የተደረገውን የድል ግቢያ መርቶ ገባ፤ እርሱም በዮናስ የተመሰለው የትንሣኤ ሕያው “ምልክት” ነበረ።
“Lazarus, whose body had seen corruption in the grave, but who now rejoiced in the strength of glorious manhood, led the beast on which the Saviour rode.” The Desire of Ages, 572.
“በመቃብር ውስጥ አካሉ መበስበስን ያየ ላዛሮስ፣ አሁን ግን በክብር በተሞላ ወንድነት ኃይል ደስ እያለው፣ አዳኙ የተቀመጠበትን እንስሳ ይመራ ነበር።” The Desire of Ages, 572.
The triumphal entry aligns with the Exeter camp meeting, which was the alpha fulfillment of the parable of the ten virgins, and thus aligns the “sign” of Jonah and Lazarus with the omega and perfect fulfillment of the proclamation of the message, “Behold the Bridegroom cometh!”
የክብር መግቢያው የአሥሩ ደናግል ምሳሌ አልፋ ፍጻሜ ከነበረው ከኤክሴተር የሰፈር ስብሰባ ጋር ይጣጣማል፤ ስለዚህም የዮናስንና የአልአዛርን “ምልክት” ከመልእክቱ አዋጅ “እነሆ፥ ሙሽራው ይመጣል!” ኦሜጋና ፍጹም ፍጻሜ ጋር ያጣጥማል።
“I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.
«እኔ ብዙ ጊዜ ወደ አሥሩ ደናግል ምሳሌ እመራለሁ፤ ከእነርሱም አምስቱ ጥበበኞች ነበሩ፣ አምስቱም ሰነፎች። ይህ ምሳሌ በፊደሉ ትክክል ተፈጽሟል እንዲሁም ይፈጸማል፤ ምክንያቱም ለዚህ ዘመን ልዩ ተፈጻሚነት አለውና፣ እንዲሁም እንደ ሦስተኛው መልአክ መልእክት ተፈጽሟል፣ እናም እስከ ዘመን ፍጻሜ ድረስ አሁን ያለ እውነት ሆኖ መኖሩን ይቀጥላል።» Review and Herald, August 19, 1890.
Jonah, Lazarus and Samuel Snow arriving late to the Exeter camp meeting align with Ezekiel’s “sign of the siege.” Lazarus led Christ into Jerusalem on an ass.
ዮናስ፣ አልአዛርና ሳሙኤል ስኖው ዘግይተው ወደ ኤክሴተር የሰፈር ስብሰባ መድረሳቸው ከሕዝቅኤል “የከበባው ምልክት” ጋር ይስማማል። አልአዛር ክርስቶስን በአህያ ላይ ወደ ኢየሩሳሌም መራው።
“Bates was one of the important leaders in the Exeter (New Hampshire) camp meeting in August, 1844, when the ‘true midnight cry’ was first presented. Bates, it happened, was the preacher chosen for that morning’s service at the camp. He was exhorting his hearers to be faithful and calmly assuring them that God was simply testing them, that they were in the tarrying time, and similar sentiments, when Samuel S. Snow rode into the camp on horseback. Taking a seat beside his sister, Mrs. John Couch, Snow reiterated his conviction that Christ would appear at the time appointed. Greatly stirred, Mrs. Couch startled the audience by rising and declaring, ‘Here is a man with a message from God!’” Leroy Froom, The Prophetic Faith of our Fathers, volume 4, 549.
«ቤትስ በ1844 ዓ.ም. ኦገስት ወር በኤክሰተር (ኒው ሃምፕሻየር) የተካሄደው የሰፈር ስብሰባ ላይ፣ “እውነተኛው የእኩለ ሌሊት ጩኸት” ለመጀመሪያ ጊዜ ሲቀርብ፣ ከአስፈላጊ መሪዎቹ አንዱ ነበር። እንዲሁም በዚያ ጠዋት በሰፈሩ ውስጥ ለሚካሄደው አገልግሎት የተመረጠው ሰባኪ ቤትስ ነበር። እርሱም ሰሚዎቹን ታማኝ እንዲሆኑ ይመክራቸው ነበር፤ እግዚአብሔር በቀላሉ እየፈተናቸው እንደሆነ፣ እነርሱም በመዘግየት ዘመን ውስጥ እንዳሉ፣ እና ከዚህ ጋር የሚመሳሰሉ ሐሳቦችን በጸጥታ እያረጋገጠላቸው ሳለ፣ ሳሙኤል ኤስ. ስኖው በፈረስ ተቀምጦ ወደ ሰፈሩ ገባ። ከእህቱ ከወይዘሮ ጆን ካውች አጠገብ ቦታ ተቀምጦ፣ ስኖው ክርስቶስ በተወሰነው ጊዜ እንደሚገለጥ የነበረውን ጽኑ እምነቱን እንደገና ገለጸ። እጅግ ተነሳስታ፣ ወይዘሮ ካውች “እነሆ፣ ከእግዚአብሔር የመጣ መልእክት ያለው ሰው እዚህ አለ!” ብላ ተነሥታ በመናገር ተሰብሳቢዎቹን አስደነገጠች።» ሌሮይ ፍሩም፣ The Prophetic Faith of our Fathers, ቅጽ 4፣ 549.
In April, 1521 Martin Luther travelled in a horse drawn wagon to the Diet of Worms, where he rejected papal traditions and customs and stated, “Unless I am convinced by the testimony of the Scriptures or by clear reason… I cannot and will not recant anything, since it is neither safe nor right to go against conscience. Here I stand. I can do no other. God help me. Amen.”
በ1521 ዓ.ም. ሚያዝያ ወር ማርቲን ሉተር በፈረስ የሚጎተት ሰረገላ ተሳፍሮ ወደ ዎርምስ ጉባኤ ተጓዘ፤ በዚያም የጳጳሳዊ ትውፊቶችንና ልማዶችን አልተቀበለም እናም እንዲህ አለ፦ “በቅዱሳት መጻሕፍት ምስክርነት ወይም በግልጽ ምክንያት ካልተረዳሁ… ሕሊናን መቃወም ደኅንነት ያለውም ትክክልም ስላልሆነ፣ ከተናገርሁት ማንኛውንም ነገር ልክድ አልችልም እንዲሁም አልክድም። እነሆ እኔ ቆሜአለሁ። ከዚህ ውጭ ማድረግ አልችልም። እግዚአብሔር ይርዳኝ። አሜን።”
As the Pharisees opposed Christ’s triumphal entry, the papal authorities opposed Luther’s entry. Luther then changed his name (a symbol of the sealing) and was hidden away while he translated the New Testament into the German language. His presentation at the Diet of Worms typified the Midnight Cry which led to the death decree from the church state authorities of the time, thus typifying the Sunday law. After ten months in hiding under the name of ‘Junker Jörg’ the threat from authorities had changed, largely to two military problems faced by the corrupt Charles V. Those two military threats were France and Islam, representing the same unholy alliance of socialism and Islam that today is confronting mankind.
ፈሪሳውያን የክርስቶስን ድል አድራጊ መግቢያ እንደተቃወሙ ሁሉ፣ የጳጳሳዊ ባለሥልጣናትም የሉተርን መግቢያ ተቃወሙ። ከዚያም ሉተር ስሙን ለወጠ (ይህም የማተም ምልክት ነው) እና አዲስ ኪዳኑን ወደ ጀርመንኛ ቋንቋ ሲተረጉም ተሰውሮ ተጠበቀ። በዎርምስ ምክር ቤት ፊት ያቀረበው መግለጫ በዚያን ዘመን ከቤተ ክርስቲያንና ከመንግሥት ባለሥልጣናት የሞት አዋጅ እስከሚያመጣ ድረስ የመራውን የእኩለ ሌሊት ጩኸት ይወክል ነበር፤ ስለዚህም የእሑድ ሕግን ይወክል ነበር። ‘ዩንከር ዮርግ’ በሚለው ስም ለአሥር ወራት ከተሰወረ በኋላ፣ ከባለሥልጣናት የሚመጣው ስጋት ተለውጦ በብዙ መጠን ፈራረሰው ቻርልስ አምስተኛ የተጋፈጠው ሁለት የወታደራዊ ችግሮች ሆኗል። እነዚያ ሁለቱ የወታደራዊ ስጋቶች ፈረንሳይና እስልምና ነበሩ፤ እነዚህም ዛሬ የሰው ዘርን እየተጋፈጡ ያሉትን ያንኑ ቅዱስ ያልሆነ የሶሻሊዝምና የእስልምና ጥምረት ይወክላሉ።
“The work of God in the earth presents, from age to age, a striking similarity in every great reformation or religious movement. The principles of God’s dealing with men are ever the same. The important movements of the present have their parallel in those of the past, and the experience of the church in former ages has lessons of great value for our own time.” The Great Controversy, 343.
“በምድር ላይ የእግዚአብሔር ሥራ በእያንዳንዱ ታላቅ ተሐድሶ ወይም ሃይማኖታዊ እንቅስቃሴ ሁሉ ከዘመን ወደ ዘመን የሚታይ አስደናቂ ተመሳሳይነትን ያቀርባል። እግዚአብሔር ከሰዎች ጋር የሚሠራባቸው መርሆች ሁልጊዜ አንድ ናቸው። የአሁኑ ዘመን አስፈላጊ እንቅስቃሴዎች በቀደሙት ዘመናት ከነበሩት ጋር ተመሳሳይ ምሳሌ አላቸው፤ በቀድሞ ዘመናትም የቤተ ክርስቲያን ልምድ ለራሳችን ዘመን እጅግ ከፍተኛ ዋጋ ያላቸው ትምህርቶችን ይዟል።” The Great Controversy, 343.
An ass led by Lazarus brought Christ into Jerusalem, a horse drawn carriage brought Luther to the Diet of Worms, and a horse brought Snow to the Exeter camp meeting, thus identifying the ass, and horse, both members of the “Equidae” family in the genus “Equus,” as the sign of the message of the Midnight Cry.
በላዛሩስ የተመራ አህያ ክርስቶስን ወደ ኢየሩሳሌም አገባች፤ በፈረስ የተጎተተ ሰረገላም ሉተርን ወደ ዎርምስ ጉባኤ አመጣች፤ እንዲሁም ፈረስ ስኖውን ወደ ኤክሰተር የሰፈር ስብሰባ አመጣ፤ በዚህም አህያውና ፈረሱ፣ ሁለቱም በ“Equus” ጄነስ ውስጥ ያሉ የ“Equidae” ቤተሰብ አባላት መሆናቸው እንደ እኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት ምልክት መለያ ያደርጋቸዋል።
Rejoice greatly, O daughter of Zion; shout, O daughter of Jerusalem: behold, thy King cometh unto thee: he is just, and having salvation; lowly, and riding upon an ass, and upon a colt the foal of an ass. Zechariah 9:9.
እጅግ ደስ ይበልሽ፣ ኦ የጽዮን ልጅ፤ ጩኺ፣ ኦ የኢየሩሳሌም ልጅ፤ እነሆ፥ ንጉሥሽ ወደ አንቺ ይመጣል፤ እርሱ ጻድቅ ነው፥ መዳንንም ያለው ነው፤ ትሑትም ነው፥ በአህያ ላይ ተቀምጦ፥ በውርንጫዋም በአህያይቱ ውርንጫ ላይ። ዘካርያስ 9፥9።
The sign of the Midnight Cry message is the arrival of the ass or horse, both symbols of Islam. The chosen messenger of the true message of the midnight cry arrived upon a horse in alignment with Christ arriving on an ass. The “siege” in the latter days is marked by the fulfillment of Ellen White’s identification that the city of Nashville is to be struck by “fireballs.”
የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት ምልክት የአህያው ወይም የፈረሱ መምጣት ነው፤ ሁለቱም የእስልምና ምልክቶች ናቸው። የእኩለ ሌሊት ጩኸት እውነተኛ መልእክት የተመረጠው መልእክተኛ ክርስቶስ በአህያ ላይ እንደ መጣ ጋር በተስማማ መልኩ በፈረስ ላይ መጣ። በኋለኛው ዘመን “ከበባው” በኤለን ዋይት የናሽቪል ከተማ “በእሳት ኳሶች” እንደምትመታ በሰጠችው መለያ ፍጻሜ ይለያል።
Why does the siege begin at the fireballs of Nashville? Is it because Islam is represented by the ass and the horse in God’s prophetic Word?
ለምንድን ነው ከናሽቪል የእሳት ኳሶች ላይ ከበባው የሚጀምረው? ይህ በእግዚአብሔር ትንቢታዊ ቃል ውስጥ እስልምና በአህያና በፈረስ ስለሚወከል ነውን?
Smyrna
ስምርና
The Emperor Nero marks the beginning of the church of Smyrna when the city of Rome was burned in the year 64. The date marks the beginning of the persecution of the Christian church accomplished over a two hundred and fifty year period that concluded at the Edict of Milan in the year 313. The formation of the image of the beast represents the alpha waymark that introduces a period that ends with an omega waymark represented by the mark of the beast at the soon-coming Sunday law. The period is identified as beginning with “edicts.”
ንጉሠ ነገሥት ኔሮ፣ በ64 ዓመተ ምሕረት የሮም ከተማ በተቃጠለችበት ጊዜ፣ የሰምርና ቤተ ክርስቲያን መጀመሪያን ያመለክታል። ይህ ቀን በ313 ዓ.ም. በሚላን አዋጅ የተደመደመ ሁለት መቶ አምሳ ዓመታት የዘለቀ በክርስቲያን ቤተ ክርስቲያን ላይ የተፈጸመውን ስደት መጀመሪያ ያመለክታል። የአውሬው ምስል መቋቋም፣ በቅርቡ በሚመጣው የእሑድ ሕግ ውስጥ በአውሬው ምልክት የሚወከለው ኦሜጋ ዌይማርክ የሚያበቃውን ዘመን የሚያስተዋውቅ አልፋ ዌይማርክን ይወክላል። ዘመኑ በ“አዋጆች” እንደሚጀምር ተለይቶ ይታወቃል።
“If the reader would understand the agencies to be employed in the soon-coming contest, he has but to trace the record of the means which Rome employed for the same object in ages past. If he would know how papists and Protestants united will deal with those who reject their dogmas, let him see the spirit which Rome manifested toward the Sabbath and its defenders.
አንባቢው በቅርቡ በሚመጣው ግጭት ውስጥ ሊጠቀሙባቸው የሚገቡትን ወኪል ኃይላት ለመረዳት ከፈለገ፣ ሮም በዘመናት በፊት ለዚያው ዓላማ የተጠቀመችባቸውን መንገዶች የሚመዘግበውን ታሪክ መከታተል ብቻ ይበቃዋል። ጳጳሳውያንና ፕሮቴስታንቶች በአንድነት የእነርሱን ዶግማ የሚከልክሉትን እንዴት እንደሚመለከቱ ሊያውቅ ከፈለገ፣ ሮም ለሰንበትና ለሚከላከሉላት ያሳየችውን መንፈስ ይመልከት።
“Royal edicts, general councils, and church ordinances sustained by secular power were the steps by which the pagan festival attained its position of honor in the Christian world. The first public measure enforcing Sunday observance was the law enacted by Constantine. (A.D. 321; see Appendix note for page 53.) This edict required townspeople to rest on ‘the venerable day of the sun,’ but permitted countrymen to continue their agricultural pursuits. Though virtually a heathen statute, it was enforced by the emperor after his nominal acceptance of Christianity.” The Great Controversy, 574.
“በዓለማዊ ሥልጣን የተደገፉ ንጉሣዊ አዋጆች፣ አጠቃላይ ጉባኤዎች፣ እና የቤተ ክርስቲያን ሥርዓቶች የአረማዊው በዓል በክርስቲያን ዓለም ውስጥ የክብር ስፍራውን እንዲያገኝ ያደረጉት እርምጃዎች ነበሩ። የእሑድን አከባበር የሚያስገድድ የመጀመሪያው የሕዝብ እርምጃ በቆስጠንጢኖስ የታወጀው ሕግ ነበር። (እ.ኤ.አ. 321፤ ለገጽ 53 የአባሪ ማስታወሻን ይመልከቱ።) ይህ አዋጅ የከተማ ነዋሪዎች ‘በክቡርቱ የፀሐይ ቀን’ እንዲያርፉ ያስፈልግ ነበር፣ ነገር ግን የገጠር ሰዎች የእርሻ ሥራቸውን እንዲቀጥሉ ፈቅዶላቸው ነበር። ምንም እንኳ በተግባር አረማዊ ድንጋጌ ቢሆንም፣ ንጉሠ ነገሥቱ ክርስትናን በስም ከተቀበለ በኋላ ይህን እንዲፈጸም አደረገ።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 574።
The first royal edict that marked a transition from the church of Smyrna to the church of Pergamos was the Edict of Milan in 313. It represented the first step which led to the first Sunday law of 321. The destruction of Jerusalem typifies the Sunday law, and two prophetic witnesses identify a siege that preceded the destruction. Those two sieges represented by Babylon’s third siege in 587 BC and Rome’s second siege in the year 70 identify that the waymark that precedes the waymark of the Sunday law—is a prophetic siege.
ከስምርና ቤተ ክርስቲያን ወደ ጴርጋሞን ቤተ ክርስቲያን ያመለከተው የመጀመሪያው ንጉሣዊ አዋጅ በ313 ዓ.ም. የሚላን አዋጅ ነበር። እርሱ በ321 ዓ.ም. ወደ ወጣው የመጀመሪያው የእሑድ ሕግ የመራውን የመጀመሪያ እርምጃ ይወክል ነበር። የኢየሩሳሌም ጥፋት የእሑድን ሕግ ይመስላል፤ እና ሁለት ትንቢታዊ ምስክሮች ከጥፋቱ በፊት የነበረን ከበባ ያመለክታሉ። እነዚያ ሁለቱ ከበባዎች—በ587 ዓ.ዓ. የባቢሎን ሦስተኛ ከበባ እና በ70 ዓ.ም. የሮም ሁለተኛ ከበባ—የእሑድ ሕግ ምልክትን የሚቀድመው ምልክት ትንቢታዊ ከበባ መሆኑን ያሳያሉ።
Nebuchadnezzar laid siege against Jehoiakim, then Jehoiachin and finally Zedekiah. Cestius laid siege in the year 66, and fulfilled the sign Jesus had given the church, just as the third siege of 587 BC possessed the sign of Ezekiel’s wife’s death. The waymark that precedes the destruction of Jerusalem is a siege, and it is also a “sign.” The waymark that preceded the Sunday law of 321 was the Edict of Milan, where the transition from a church (Smyrna) that has no condemnation into Pergamos, the symbol of a compromised church.
ናቡከደነፆር በመጀመሪያ በዮአቂም ላይ፣ ከዚያም በዮአኪን ላይ፣ በመጨረሻም በሴዴቅያስ ላይ ከበባ አደረገ። ኬስቲዮስ በ66 ዓ.ም. ከበባ አደረገ፣ እንዲሁም ኢየሱስ ለቤተ ክርስቲያን የሰጠውን ምልክት ፈጸመ፤ እንደ 587 ዓ.ዓ. የሶስተኛው ከበባ ምልክት የሆነው የሕዝቅኤል ሚስት ሞት እንደነበረው። የኢየሩሳሌምን ጥፋት የሚቀድመው መለያ ከበባ ነው፣ እንዲሁም “ምልክት” ደግሞ ነው። የ321 ዓ.ም. የእሑድ ሕግን የቀደመው መለያ የሚላን አዋጅ ነበር፤ በዚያም ከነቀፋ የተለየች ቤተ ክርስቲያን (ስምርና) ወደ ጴርጋሞን፣ ስምምነት የገባች ቤተ ክርስቲያን ምልክት፣ የመሸጋገር ሁኔታ ነበረ።
The Edict of Milan is therefore the beginning of a prophetic siege, and it is also a sign. It also marks where the Laodicean movement of the one hundred and forty-four thousand transitions unto the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand.
ስለዚህ የሚላን አዋጅ የትንቢታዊ ከበባ መጀመሪያ ነው፣ እንዲሁም ምልክት ነው። ደግሞም የመቶ አርባ አራት ሺህ የሎዶቅያ እንቅስቃሴ ወደ የመቶ አርባ አራት ሺህ የፊላዴልፊያ እንቅስቃሴ የሚሸጋገርበትን ቦታ ያመለክታል።
Philadelphia and Smyrna, represent the only two churches in Revelation’s seven churches which have no condemnation. This fact in turn identifies that transition, as the transition of the church militant unto the church triumphant. That transition aligns with the Edict of Milan, where the latter-day movement of the one hundred and forty-four thousand becomes that eighth church, that is of the seven. Philadelphia and Smyrna are also the only two churches that struggle with those who claim they are Jews, but are actually of the synagogue of Satan.
ፊላዴልፊያና ስምርና በራእይ ውስጥ ከተጠቀሱት ሰባቱ ቤተ ክርስቲያናት መካከል ነቀፋ የሌለባቸውን ሁለቱን ብቻ ይወክላሉ። ይህ እውነታ ደግሞ ያንን ሽግግር፣ ተዋጊቱ ቤተ ክርስቲያን ወደ ድል አድራጊቱ ቤተ ክርስቲያን የምትሸጋገርበት ሽግግር መሆኑን ያመለክታል። ያ ሽግግር ከሚላን አዋጅ ጋር ይጣጣማል፤ በዚያም ሁኔታ የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የመጨረሻ ዘመን እንቅስቃሴ፣ ከሰባቱ የሆነችው ያች ስምንተኛ ቤተ ክርስቲያን ትሆናለች። ፊላዴልፊያና ስምርና ደግሞ እነርሱ አይሁድ ነን ብለው የሚናገሩ፣ ነገር ግን በእውነት የሰይጣን ምኵራብ የሆኑትን የሚቃወሙ ሁለቱ ብቻ ናቸው።
That waymark of 313 also aligns with the Exeter camp meeting from August 12 to 17 in 1844. When the camp meeting ended, the message swept across the eastern seaboard of the United States like a tidal wave until the door closed on October 22, 1844.
ያ የመንገድ ምልክት 313 ከነሐሴ 12 እስከ 17 ቀን 1844 በተካሄደው የኤክሰተር የሰፈር ስብሰባ ጋር ደግሞ ይጣጣማል። የሰፈር ስብሰባው በተጠናቀቀ ጊዜ መልእክቱ እስከ ጥቅምት 22 ቀን 1844 ድረስ ደጁ እስኪዘጋ ድረስ እንደ ማዕበል ሞገድ በአሜሪካ ዩናይትድ ስቴትስ ምሥራቃዊ የባሕር ዳርቻ ሁሉ ተስፋፋ።
“Like a tidal wave the movement swept over the land. From city to city, from village to village, and into remote country places it went, until the waiting people of God were fully aroused. Fanaticism disappeared before this proclamation like early frost before the rising sun. Believers saw their doubt and perplexity removed, and hope and courage animated their hearts. The work was free from those extremes which are ever manifested when there is human excitement without the controlling influence of the word and Spirit of God. It was similar in character to those seasons of humiliation and returning unto the Lord which among ancient Israel followed messages of reproof from His servants. It bore the characteristics that mark the work of God in every age. There was little ecstatic joy, but rather deep searching of heart, confession of sin, and forsaking of the world. A preparation to meet the Lord was the burden of agonizing spirits. There was persevering prayer and unreserved consecration to God.” The Great Controversy, 400, 401.
“እንደ ማዕበል ጎርፍ ያለ ኃይል ያ እንቅስቃሴ በምድሪቱ ላይ ሰፍኖ አለፈ። ከከተማ ወደ ከተማ፣ ከመንደር ወደ መንደር፣ እንዲሁም ወደ ሩቅ የገጠር ስፍራዎች ደረሰ፤ እስከሆነም ድረስ የሚጠባበቁት የእግዚአብሔር ሕዝብ ፈጽሞ ነቅተው ተነሡ። እብደትና ጽንፈኝነት ይህ አዋጅ በተነገረ ጊዜ እንደ ጠዋት በረዶ በሚወጣው ፀሐይ ፊት እንደሚቀልጥ ጠፋ። አማኞች ጥርጣሬያቸውና ግራ መጋባታቸው እንደ ተወገደ አዩ፤ ተስፋና ድፍረትም ልባቸውን አነቃቃ። ይህ ሥራ ያለ የሰው መነቃቃት ብቻ ሲኖር እና የእግዚአብሔር ቃልና መንፈስ የሚቆጣጠር ተጽእኖ በሌለበት ጊዜ ሁልጊዜ ከሚገለጡ ጽንፎች ነጻ ነበር። በባሕርይውም በጥንታዊቱ እስራኤል መካከል ከእርሱ ባሪያዎች የተሰጡ የተግሣጽ መልእክቶችን ተከትለው ይመጡ ከነበሩ የራስን ማዋረድና ወደ ጌታ የመመለስ ዘመናት ጋር ይመሳሰል ነበር። በዘመናት ሁሉ የእግዚአብሔርን ሥራ የሚለዩ ባሕርያትን ይሸከም ነበር። ከፍ ያለ ስሜታዊ ደስታ ትንሽ ነበረ፤ ይልቁንም ጥልቅ የልብ መመርመር፣ የኃጢአት መናዘዝ፣ እና ዓለምን መተው ነበር። ጌታን ለመገናኘት መዘጋጀት በጭንቀት የተሞሉ መናፍስት ሸክም ነበር። የማያቋርጥ ጸሎትና ሙሉ በሙሉ ለእግዚአብሔር መቀደስ ነበረ።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 400, 401.
The door closing on October 22, 1844 typifies the soon-coming Sunday law, and the waymark that preceded the closed door of October 22, was the Exeter camp meeting. The Exeter camp meeting therefore aligns with the Edict of Milan. It also aligns with Christ’s triumphal entry.
በ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 ቀን የተዘጋው በር በቅርቡ የሚመጣውን የእሁድ ሕግ ይወክላል፤ ከጥቅምት 22 የተዘጋው በር በፊት የነበረው መለያ ምልክት ደግሞ የኤክሴተር የሰፈር ስብሰባ ነበር። ስለዚህ የኤክሴተር የሰፈር ስብሰባ ከሚላን አዋጅ ጋር ይጣጣማል። እንዲሁም ከክርስቶስ የድል ግቢ ግባት ጋር ይጣጣማል።
“The midnight cry was not so much carried by argument, though the Scripture proof was clear and conclusive. There went with it an impelling power that moved the soul. There was no doubt, no questioning. Upon the occasion of Christ’s triumphal entry into Jerusalem, the people who were assembled from all parts of the land to keep the feast, flocked to the Mount of Olives, and as they joined the throng that were escorting Jesus, they caught the inspiration of the hour, and helped to swell the shout, ‘Blessed is he that cometh in the name of the Lord!’ [Matthew 21:9.] In like manner did unbelievers who flocked to the Adventist meetings—some from curiosity, some merely to ridicule—feel the convincing power attending the message, ‘Behold, the Bridegroom cometh!’” Spirit of Prophecy, volume 4, 250.
“የእኩለ ሌሊት ጩኸት የተሸከመው በክርክር እጅግ አልነበረም፤ ምንም እንኳ የመጽሐፍ ቅዱስ ማስረጃ ግልጽና ፍጹም አሳማኝ ነበር። ከእርሱ ጋር ነፍስን የሚያነቃቃ ግፊት ያለው ኃይል ነበረ። ጥርጣሬ አልነበረም፣ ጥያቄም አልነበረም። ክርስቶስ በድል ወደ ኢየሩሳሌም በገባበት ጊዜ፣ በበዓሉ ለመካፈል ከምድሪቱ ሁሉ ክፍሎች የተሰበሰቡት ሕዝብ ወደ ደብረ ዘይት በብዛት ፈሰሱ፤ ኢየሱስንም እየሸኙ ከነበሩት ሰዎች ጋር በተቀላቀሉ ጊዜ፣ የዚያን ሰዓት መንፈስ ያዛቸው፣ እንዲህ የሚለውንም ጩኸት እያበዙ ረዱ፤ ‘በጌታ ስም የሚመጣ ብፁዕ ነው!’ [ማቴዎስ 21፥9] እንዲሁም በተመሳሳይ ሁኔታ ወደ አድቬንቲስቶች ስብሰባ የጎረፉ የማያምኑ ሰዎች—አንዳንዶቹ በጉጉት፣ አንዳንዶቹም ለመሳለቅ ብቻ—‘እነሆ፥ ሙሽራው ይመጣል!’ በሚለው መልእክት ጋር የሚሄደውን አሳማኝ ኃይል ተሰሙ።” የትንቢት መንፈስ፣ ቅጽ 4፣ 250።
The Edict of Milan marks the prophetic siege that was typified by Nebuchadnezzar in 587 BC and Cestius in the year 66. Those two sieges led to the destruction of Jerusalem in 586 BC and 70, respectively. The siege of Cestius ended and three and a half years later, the siege resumed under Titus, thus providing a prophetic period that begins with an alpha Roman ruler and ends with an omega ruler. Those three and a half years represent the trampling down of Jerusalem by the papacy, and the soon-coming Sunday law when the papacy’s deadly wound is healed and she reigns again for three and a half symbolic years.
የሚላን አዋጅ በ587 ዓ.ዓ. በናቡከደነፆር እና በ66 ዓ.ም. በሴስቲየስ የተመሰለውን ትንቢታዊ ከበባ ያመለክታል። እነዚያ ሁለቱ ከበባዎች በተከታታይ በ586 ዓ.ዓ. እና በ70 ዓ.ም. የኢየሩሳሌምን ጥፋት አመጡ። የሴስቲየስ ከበባ ተቋርጦ ከሦስት ዓመት ተኩል በኋላ ከበባው በቲቶስ ሥር እንደገና ተጀመረ፤ ይህም በአልፋ ሮማዊ ገዥ የሚጀምርና በኦሜጋ ገዥ የሚያበቃ ትንቢታዊ ዘመን ያቀርባል። እነዚያ ሦስት ዓመት ተኩል ኢየሩሳሌም በጳጳሳዊ ሥርዓቱ የሚረገጥበትን ዘመን ይወክላሉ፤ እንዲሁም የጳጳሳዊ ሥርዓቱ የሞት ቍስሉ ተፈውሶ እንደገና ለሦስት ዓመት ተኩል በምሳሌያዊ ዓመታት የሚነግሥበትን በቅርቡ የሚመጣውን የእሁድ ሕግ ያመለክታሉ።
But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. Revelation 11:2.
ነገር ግን ከመቅደሱ ውጭ ያለውን አደባባይ ተወው፥ አትለካውም፤ ለአሕዛብ ተሰጥቶአልና፤ እነርሱም ቅድስቲቱን ከተማ አርባ ሁለት ወር ይረግጣሉ። ራእይ 11፥2።
In 538, and then again at the coming Sunday law the trampling down of Jerusalem begins. Those two Sunday laws were represented by the year 321 when Constantine the Great passed the first Sunday law. In 538, the papacy was empowered to persecute (trample down) God’s church for three and a half years, as represented by the history from Cestius to Titus. In 538, the papacy passed a Sunday law at the third Counsel of Orleans. The soon-coming Sunday law identifies when the papacy is again empowered to trample down the temple (persecute).
በ538 ዓ.ም. እና ከዚያም እንደገና በሚመጣው የእሑድ ሕግ፣ የኢየሩሳሌም መረገጥ ይጀምራል። እነዚህ ሁለቱ የእሑድ ሕጎች፣ ታላቁ ቆስጠንጢኖስ የመጀመሪያውን የእሑድ ሕግ ባወጣበት በ321 ዓ.ም. ተወክለው ነበር። በ538 ዓ.ም.፣ ከሴስቲየስ እስከ ቲቶ ባለው ታሪክ እንደተወከለው፣ ጳጳሳዊ ሥርዓቱ የእግዚአብሔርን ቤተ ክርስቲያን ለሦስት ዓመት ተኩል እንዲያሳድድ (እንዲረግጥ) ሥልጣን ተሰጠው። በ538 ዓ.ም.፣ ጳጳሳዊ ሥርዓቱ በሦስተኛው የኦርሌአንስ ጉባኤ የእሑድ ሕግ አወጣ። በቅርቡ የሚመጣው የእሑድ ሕግ፣ ጳጳሳዊ ሥርዓቱ ቤተ መቅደሱን እንደገና ለመረገጥ (ለማሳደድ) ሥልጣን የሚሰጠው መቼ እንደሆነ ይለያል።
313 identifies the first edict that led to the first Sunday law in 321. Then in 330, the empire was prophetically divided into east and west, thus marking the omega conclusion of the second period of papal persecution of “forty-two” symbolic months—a period of persecution and trampling down that began at the alpha Sunday law in the United States.
313 በ321 የመጀመሪያውን የእሑድ ሕግ ያስከተለውን የመጀመሪያ አዋጅ ይለያል። ከዚያም በ330 መንግሥቱ በትንቢታዊ መልኩ ወደ ምሥራቅና ምዕራብ ተከፈለ፤ ይህም በዩናይትድ ስቴትስ በአልፋው የእሑድ ሕግ የጀመረውን የስደትና የመርገጥ ዘመን የሚወክሉትን “አርባ ሁለት” ምሳሌያዊ ወራት የጳጳሳዊ ስደት ሁለተኛ ዘመን የኦሜጋ ፍጻሜ መሆኑን አመለከተ።
And the third angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, The same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: And the smoke of their torment ascendeth up for ever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the beast and his image, and whosoever receiveth the mark of his name. Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus. Revelation 14:9–12.
ሦስተኛውም መልአክ ተከትሎአቸው በታላቅ ድምፅ እንዲህ አለ፦ ማንም ሰው አውሬውንና ምስሉን ቢሰግድ፥ በግንባሩ ወይም በእጁ ምልክቱን ቢቀበል፥ እርሱ ደግሞ ያልተቀላቀለ በቍጣው ጽዋ ውስጥ የፈሰሰውን የእግዚአብሔር ቍጣ የወይን ጠጅ ይጠጣል፤ በቅዱሳን መላእክት ፊትና በበጉ ፊት በእሳትና በዲን ይሠቃያል፤ የሥቃያቸውም ጢስ ለዘላለም ይወጣል፤ አውሬውንና ምስሉን የሚሰግዱ ሁሉ እና የስሙን ምልክት የሚቀበሉ ቀንም ሆነ ሌሊት ዕረፍት የላቸውም። የቅዱሳን ትዕግሥት እዚህ አለ፤ የእግዚአብሔርን ትእዛዛትና የኢየሱስን እምነት የሚጠብቁ እነርሱ ናቸው። ራእይ 14፥9–12።
The Plain
መደበኛው
The Latin meaning of ‘Milan’ means the middle of the plain. In the middle of east and west, in the year 313 Constantine of the west sought an alliance with Licinius of the east. The edict represented the attempt to bring east and west together, and the edict was ratified, by a treaty marriage, when Constantine’s half-sister Constantia married Licinius. Yet just as the first treaty marriage of Daniel eleven between the Seleucids of the north and Ptolemy of the south, the marriage was destined to fail as the old adage was fulfilled that says ‘east is east, and west is west, and never the twain shall meet.’
የ“ሚላን” የላቲን ትርጉም የሜዳው መካከል ማለት ነው። በምሥራቅና በምዕራብ መካከል፣ በ313 ዓመት ምዕራቡ ኮንስታንቲኖስ ከምሥራቁ ሊቂኒዮስ ጋር ቃል ኪዳናዊ ግንኙነት ለመመስረት ፈለገ። አዋጁ ምሥራቅንና ምዕራብን አንድ ለማድረግ የተደረገ ሙከራን ይወክል ነበር፣ እናም አዋጁ በስምምነት ጋብቻ ጸና፣ ይህም የኮንስታንቲኖስ እህት ከአባት በኩል ብቻ የሆነችው ኮንስታንቲያ ሊቂኒዮስን በማግባቷ ነበር። ነገር ግን፣ ልክ እንደ ዳንኤል አሥራ አንድ ውስጥ በሰሜኑ የሴሉኪዶችና በደቡቡ የጶሌሜዎስ መካከል የተፈጸመው የመጀመሪያው የስምምነት ጋብቻ እንደ ነበረው፣ ይህ ጋብቻም እንዲፈርስ የተወሰነ ነበር፤ ምክንያቱም “ምሥራቅ ምሥራቅ ነው፣ ምዕራብም ምዕራብ ነው፣ ሁለቱም ፈጽሞ አይገናኙም” የሚለው የቀድሞ አባባል ሊፈጸም የተመደበ ነበር።
The year ‘330’ is directly presented in Daniel eleven verses twenty-four, twenty-seven and twenty-nine. This brings the seventeen years of 313 unto 330 into the prophetic line of Daniel eleven, and of prophetic necessity it identifies that treaty marriage of east and west in 313 as a parallel to the first treaty marriage in the same chapter.
“330” ዓመት በዳንኤል አሥራ አንድ ቁጥር ሀያ አራት፣ ሀያ ሰባት እና ሀያ ዘጠኝ በቀጥታ ቀርቦአል። ይህም ከ313 እስከ 330 ያሉትን አሥራ ሰባት ዓመታት ወደ ዳንኤል አሥራ አንድ ትንቢታዊ መስመር ያመጣል፤ እንዲሁም በትንቢታዊ አስፈላጊነት በ313 የተደረገውን ያን የምሥራቅና የምዕራብ የስምምነት ጋብቻ በዚያው ምዕራፍ ካለው ከመጀመሪያው የስምምነት ጋብቻ ጋር ትይዩ እንደሆነ ይለያል።
“The prophecy in the eleventh of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated.” Manuscript Releases, number 13, 394.
“በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድ ውስጥ ያለው ትንቢት ሙሉ ፍጻሜውን ለማግኘት እጅግ ቀርቦአል። ይህ ትንቢት ሲፈጸም የተከናወነው ብዙ ታሪክ እንደገና ይደገማል።” Manuscript Releases, ቁጥር 13, 394.
Antiochus II Theos who reigned from 261–246 BC, set aside his first wife Laodice I for Berenice, daughter of Ptolemy II Philadelphus of Egypt. The marriage was part of the peace settlement that ended the Second Syrian War in 252 BC. When Constantine thereafter defeated Licinius in 324 the marriage ended, as did the marriage of Antiochus and Bernice, when Laodice, the first wife poisoned Antiochus in 246 BC. The marriage which had marked the end of the second Syrian war, and the murder of Antiochus, and thereafter Bernice, her child and Egyptian entourage marked the beginning of the third Syrian war. The treaty marriage of 313 ended the period of persecution represented by the church of Smyrna and began the period of compromise represented by the church of Pergamos.
አንጾክዮስ ሁለተኛው ቴዎስ፣ ከክ.በ. 261–246 ድረስ የነገሠው፣ የመጀመሪያ ሚስቱን ሎዲቄ ፩ ለግብፅ ንጉሥ ለጶልሜዎስ ሁለተኛው ፊላዴልፉስ ልጅ ለበረኒቄ ሲል ተወ። ይህ ጋብቻ በክ.በ. 252 የሁለተኛውን የሶርያ ጦርነት ያበቃው የሰላም ስምምነት አካል ነበር። ከዚያም በኋላ ቆስጠንጢኖስ በ324 ሊሲኒየስን በድል ከረታ ጊዜ፣ ይህ ጋብቻ ተቋረጠ፤ እንዲሁም ሎዲቄ፣ የመጀመሪያይቱ ሚስት፣ በክ.በ. 246 አንጾክዮስን በመርዝ በገደለች ጊዜ የአንጾክዮስና የበርኒቄ ጋብቻ አበቃ። የሁለተኛውን የሶርያ ጦርነት ፍጻሜ ያመለከተው ይህ ጋብቻ፣ እና የአንጾክዮስ መገደል፣ ከዚያም በኋላ የበርኒቄ፣ የልጇ እና ከግብፅ ጋር የመጡት ባልደረቦቿ መገደል፣ የሦስተኛውን የሶርያ ጦርነት መጀመሪያ አመለከቱ። የ313 የስምምነት ጋብቻ በሰምርና ቤተ ክርስቲያን የተወከለውን የስደት ዘመን አበቃ፣ በጴርጋሞንም ቤተ ክርስቲያን የተወከለውን የስምምነት ዘመን ጀመረ።
The marriage at the beginning of the Seleucid history typified the treaty marriage at the end of the Seleucid empire when Antiochus the Great gave his daughter Cleopatra I to Ptolemy V Epiphanes. The marriage took place at Raphia in 193 BC, but the alliance was soon finished, as had been the first treaty marriage between the king of the north and king of the south. The alpha and omega treaty marriages of the Seleucid empire, typify the treaty marriage noted later in the prophetic history of Daniel eleven when Octavian gave his sister Octavia Minor to Mark Antony in 40 BC. Mark Antony and Octavian were in a power struggle over the eastern and western areas of Rome that had broken out in 44 BC with the assassination of Julius Caesar. The treaty of Brundisium was put in place at the marriage in 40 BC, and eight years later in 32 BC Mark Antony formerly divorced Octavia and precipitated the battle of Actium in 31 BC where both Mark Antony and Cleopatra, (the very last Cleopatra) came to the end.
በሴሉኪድ ታሪክ መጀመሪያ ያለው ጋብቻ፣ በሴሉኪድ መንግሥት መጨረሻ አንቲዮኮስ ታላቁ ልጁን ክሊዮፓትራ ፩ ለፕቶለሚ ፭ ኤፒፋኔስ በሰጠበት ጊዜ የተፈጸመውን የስምምነት ጋብቻ አምሳል ነበረ። ጋብቻው በ193 ዓ.ዓ. በራፊያ ተፈጸመ፣ ነገር ግን ሕብረቱ ብዙም ሳይቆይ ተቋረጠ፤ ይህም በሰሜን ንጉሥና በደቡብ ንጉሥ መካከል የነበረው የመጀመሪያው የስምምነት ጋብቻ እንደተቋረጠ ነበር። የሴሉኪድ መንግሥት አልፋና ኦሜጋ የስምምነት ጋብቻዎች፣ በዳንኤል አስራ አንድ ትንቢታዊ ታሪክ በኋላ የተመዘገበውን የስምምነት ጋብቻ ያመለክታሉ፤ ይኸውም ኦክታቪያን በ40 ዓ.ዓ. እኅቱን ኦክታቪያ ሚኖርን ለማርቆስ አንቶኒዮስ በሰጠበት ጊዜ ነው። ማርቆስ አንቶኒዮስና ኦክታቪያን፣ በ44 ዓ.ዓ. ዩሊየስ ቄሳር በተገደለ ጊዜ ከተቀሰቀሰው የሮም ምሥራቃዊና ምዕራባዊ ክልሎች ላይ የሥልጣን ትግል ውስጥ ነበሩ። የብሩንዲሲየም ስምምነት በ40 ዓ.ዓ. በተፈጸመው ጋብቻ ተመሠረተ፤ ከስምንት ዓመት በኋላም በ32 ዓ.ዓ. ማርቆስ አንቶኒዮስ ኦክታቪያን በመደበኛነት ፈታት፣ እናም በ31 ዓ.ዓ. ማርቆስ አንቶኒዮስና ክሊዮፓትራ፣ (እጅግ የመጨረሻዋ ክሊዮፓትራ) ሁለቱም ወደ ፍጻሜ በደረሱበት የአክቲየም ጦርነት እንዲፈነዳ አደረገ።
The omega marriage treaty of the Seleucid empire introduced the first Cleopatra who typified the last Cleopatra, whose line of descent formed the link to the prophetic alpha marriage treaty of the Roman empire in 40 BC. Those three treaty marriages typify the treaty marriage of the Edict of Milan. The Edict of Milan marks the beginning of a prophetic siege, it represents a prophetic sign, it marks a transition of a righteous church to an unrighteous church, thus aligning with the enigma of the eighth being of the seven. It marks a treaty marriage that ends a war, until the divorce of the treaty marriage thus marking the beginning of a war. In the two Roman marriages, the divorce precipitates the uniting of the empire. 313 also marks the Exeter camp meeting where the proclamation of the message of the Midnight Cry begins and leads to the closed door of October 22.
የሴሌውኪድ መንግሥት የኦሜጋ የጋብቻ ቃል ኪዳን፣ የመጀመሪያዋን ክሊዮፓትራ አስተዋወቀ፤ እርሷም የመጨረሻዋን ክሊዮፓትራ እንደ ምሳሌ ያመለከተች ሲሆን፣ የዘር ሐረጋቸውም በክ.ዓ. 40 በሮማ መንግሥት ያለውን ትንቢታዊ የአልፋ የጋብቻ ቃል ኪዳን የሚያገናኝ ግንኙነት ፈጠረ። እነዚያ ሦስቱ የቃል ኪዳን ጋብቻዎች የሚላን አዋጅን የቃል ኪዳን ጋብቻ እንደ ምሳሌ ያመለክታሉ። የሚላን አዋጅ የአንድ ትንቢታዊ ከበባ መጀመሪያን ያመለክታል፤ ትንቢታዊ ምልክትን ይወክላል፤ የጻድቅ ቤተ ክርስቲያን ወደ ዓመፀኛ ቤተ ክርስቲያን የሚደረግ ሽግግርን ያመለክታል፤ ስለዚህም ከሰባቱ የሆነው የስምንተኛው እንቆቅልሽ ጋር ይስማማል። ጦርነትን የሚያበቃ የቃል ኪዳን ጋብቻን ያመለክታል፤ ይህም የቃል ኪዳኑ ጋብቻ እስኪፈታ ድረስ ይቆያል፥ እንዲሁም የጦርነት መጀመሪያን ያመለክታል። በሁለቱ የሮማ ጋብቻዎች ውስጥ፣ ፍቺው የመንግሥቱን መተባበር ያፋጥናል። 313 ደግሞ የኤክሴተር የካምፕ ስብሰባን ያመለክታል፤ በዚያም የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት ማወጅ የሚጀምር ሲሆን ወደ ኦክቶበር 22 ወደተዘጋው በር ይመራል።
We will continue to consider these truths in the next article.
እነዚህን እውነቶች በሚቀጥለው ጽሑፍ ውስጥ ማስተዋልን እንቀጥላለን።