Daniel chapter eleven verse sixteen and verse twenty-two both align with the soon coming Sunday law. Verse ten’s fulfillment in 1989 led to the Ukrainian War in 2014, as represented by the battle of Raphia’s fulfillment of verse eleven in 217 BC. Verse eleven unto verse sixteen is also verse eleven unto verse twenty-two; so, the hidden history of verse forty, as represented in verses eleven through sixteen is also represented as the history of verse eleven unto twenty-two. The hidden history of verse forty is represented by eleven through twenty-two.
ዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድ ቁጥር አሥራ ስድስትና ቁጥር ሃያ ሁለት ሁለቱም በቅርቡ ከሚመጣው የእሁድ ሕግ ጋር ይጣጣማሉ። የቁጥር አሥር ፍጻሜ በ1989 ዓ.ም. ወደ 2014 የዩክሬን ጦርነት አመራ፤ ይህም በ217 ከክርስቶስ በፊት የቁጥር አሥራ አንድ ፍጻሜን በራፊያ ጦርነት እንደተወከለው ነው። ቁጥር አሥራ አንድ እስከ ቁጥር አሥራ ስድስት ድረስ እንዲሁም ቁጥር አሥራ አንድ እስከ ቁጥር ሃያ ሁለት ድረስ ነው፤ ስለዚህ በቁጥሮች አሥራ አንድ እስከ አሥራ ስድስት ድረስ እንደተወከለው የቁጥር አርባ የተሰወረ ታሪክ እንዲሁም እንደ ቁጥር አሥራ አንድ እስከ ሃያ ሁለት ድረስ ታሪክ ተወክሎ ቀርቧል። የቁጥር አርባ የተሰወረ ታሪክ በቁጥሮች አሥራ አንድ እስከ ሃያ ሁለት ድረስ ተወክሏል።
Chapters Eleven through Twenty-two
ምዕራፍ አሥራ አንድ እስከ ሃያ ሁለት
That hidden history is also represented in chapters eleven through twenty-two of Genesis, Matthew, Revelation and The Desire of Ages. Those four witnesses of chapters “eleven through twenty-two” align with the hidden history, for the hidden history is verses eleven through twenty-two in Daniel eleven. The center of the four witnesses always identify the sign of the covenant, beginning with the covenant of death represented by Nimrod in chapter eleven in Genesis and ending with the whore of Rome in chapter seventeen of Revelation.
ያ የተሰወረ ታሪክ ደግሞ በዘፍጥረት፣ በማቴዎስ፣ በራእይ መጽሐፍ እና በThe Desire of Ages ውስጥ ባሉት ከምዕራፍ አሥራ አንድ እስከ ሃያ ሁለት ድረስ ባሉት ምዕራፎች ውስጥ ይወከላል። እነዚያ አራቱ የ«አሥራ አንድ እስከ ሃያ ሁለት» ምዕራፎች ምስክሮች ከተሰወረው ታሪክ ጋር ይስማማሉ፥ ምክንያቱም የተሰወረው ታሪክ በዳንኤል አሥራ አንድ ውስጥ ከቁጥር አሥራ አንድ እስከ ሃያ ሁለት ድረስ ያሉት ቁጥሮች ነው። የእነዚያ አራቱ ምስክሮች ማዕከል ሁልጊዜ የኪዳኑን ምልክት ያመለክታል፤ ይህም በዘፍጥረት ምዕራፍ አሥራ አንድ በናምሩድ የተወከለው የሞት ኪዳን ጀምሮ፣ በራእይ ምዕራፍ አሥራ ሰባት ባለችው የሮም ጋለሞታ ያበቃል።
Seventeen
አሥራ ሰባት
With the exception of Matthew, the four witnesses identify chapter seventeen as the midpoint of the period they illustrate. The number seventeen is also found three times in the three two hundred and fifty-year prophecies that began at 457 BC, 64 and 1776. Two of those lines, (the first and the last) identify a midpoint when the first line of 457 BC ended in 207 BC and the last line of 1776 ends in 2026. 207 BC was between the battles of Raphia and Panium, and 2026 is the midterm of the final president of the United States.
ከማቴዎስ በቀር፣ አራቱ ምስክሮች ምዕራፍ አሥራ ሰባትን የሚያብራሩት ዘመን መካከለኛ ነጥብ መሆኑን ይለያያሉ። ቁጥር አሥራ ሰባት ደግሞ በ457 ዓ.ዓ.፣ 64 እና 1776 የተጀመሩት ሦስቱ የሁለት መቶ ሐምሳ ዓመት ትንቢቶች ውስጥ ሦስት ጊዜ ይገኛል። ከእነዚያ መስመሮች ሁለቱ፣ (የመጀመሪያውና የመጨረሻው) 457 ዓ.ዓ. የጀመረው የመጀመሪያው መስመር በ207 ዓ.ዓ. ሲያበቃ እና 1776 የጀመረው የመጨረሻው መስመር በ2026 ሲያበቃ መካከለኛ ነጥብን ያሳያሉ። 207 ዓ.ዓ. በራፊያና በፓኒየም ጦርነቶች መካከል ነበር፣ እና 2026 ደግሞ የአሜሪካ ዩናይትድ ስቴትስ የመጨረሻው ፕሬዚዳንት የሥልጣን ዘመን አጋማሽ ነው።
Within the three two-hundred and fifty year lines, Ptolemy reigned for seventeen years. There are seventeen years between 313 and 330 in Nero’s line and there was seventeen years between the battles of Raphia in 217 BC and the battle of Panium in 200 BC. Three of the four witnesses of chapters eleven unto twenty-two mark their exact midpoint as chapters seventeen. Therefore, the hidden history of verse forty is represented in verses eleven through twenty-two of the same chapter, and the four witnesses of chapters eleven through twenty-two align with those very same verses. The fulfillment of each of the three 250-year prophecies align with the very same history. The midpoint is emphasized as a waymark, and it is especially identified as the symbol of the covenant and seal of God’s people.
በእነዚያ ሦስት የሁለት መቶ አምሳ ዓመት መስመሮች ውስጥ ፶ለሚ ለአሥራ ሰባት ዓመታት ነገሠ። በኔሮ መስመር መካከል በ313 እና በ330 መካከል አሥራ ሰባት ዓመታት አሉ፤ እንዲሁም በክርስቶስ ልደት በፊት 217 በራፍያ ጦርነት እና በ200 በፓኒየም ጦርነት መካከል አሥራ ሰባት ዓመታት ነበሩ። ከምዕራፍ አሥራ አንድ እስከ ሃያ ሁለት ያሉት አራቱ ምስክሮች መካከል ሦስቱ ትክክለኛ መካከለኛ ነጥባቸውን እንደ ምዕራፍ አሥራ ሰባት ያመለክታሉ። ስለዚህ የቁጥር አርባው ስውር ታሪክ በዚያው ምዕራፍ ከቁጥር አሥራ አንድ እስከ ሃያ ሁለት ባሉት ቁጥሮች ይወከላል፤ እንዲሁም ከምዕራፍ አሥራ አንድ እስከ ሃያ ሁለት ያሉት አራቱ ምስክሮች ከእነዚያው ቁጥሮች ጋር ይሰናሰላሉ። የእያንዳንዱ ከእነዚህ ሦስት የ250 ዓመት ትንቢቶች ፍጻሜ ከዚያው ታሪክ ጋር ይሰናሰላል። መካከለኛው ነጥብ እንደ መለያ ምልክት ተጠናክሮ ይቀርባል፤ በተለይም የቃል ኪዳኑና የእግዚአብሔር ሕዝብ ማኅተም ምልክት እንደሆነ በግልጽ ይለያል።
Daniel Twelve
ዳንኤል አሥራ ሁለት
Verses seven, eleven and twelve of Daniel chapter twelve identify the final period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. Verse seven identifies December 31, 2023, verse twelve identifies July 18, 2020. The scattering of verse seven that ended on December 31, 2023, which had begun on July 18, 2020 was represented in the alpha and omega of the three verses of prophetic time located in Daniel twelve. The middle verse of 1,290 years identifies the history of 1989 to the soon coming Sunday law as 30, and then 1,260 to the close of human probation. Thirty years representing the age of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand and 1260 years typifying the symbolic forty-two months of Revelation thirteen.
ከዳንኤል ምዕራፍ አሥራ ሁለት ቁጥር ሰባት፣ አሥራ አንድና አሥራ ሁለት የመቶ አርባ አራት ሺህ መታተም የመጨረሻውን ዘመን ይለዩታል። ቁጥር ሰባት ዲሴምበር 31, 2023ን ይለያል፤ ቁጥር አሥራ ሁለት ደግሞ ጁላይ 18, 2020ን ይለያል። በዲሴምበር 31, 2023 ያበቃው እና በጁላይ 18, 2020 የጀመረው በቁጥር ሰባት የተጠቀሰው መበተን፣ በዳንኤል አሥራ ሁለት ውስጥ በሚገኙት ሦስቱ የትንቢታዊ ጊዜ ቁጥሮች አልፋና ኦሜጋ ውስጥ ተወክሎ ነበር። የ1,290 ዓመታት መካከለኛው ቁጥር፣ ከ1989 እስከ በቅርቡ የሚመጣው የእሁድ ሕግ ድረስ ያለውን ታሪክ እንደ 30 ይለያል፤ ከዚያም 1,260 እስከ ሰብዓዊ ምሕረት ዘመን መዘጋት ድረስ ይደርሳል። ሠላሳው ዓመት የመቶ አርባ አራት ሺህ ክህነት ዕድሜን የሚወክል ሲሆን፣ 1,260 ዓመታት ደግሞ በራእይ አሥራ ሦስት ያለውን ምሳሌያዊ አርባ ሁለት ወራት ያመለክታሉ።
The dual prophecy of 30 followed by twelve hundred and sixty years is a symbol of Abraham and Paul's dual covenant prophecy of 400 and 430 years. The midpoint of the three verses of time in Daniel twelve represents the rebellion of the thirteenth letter, while also emphasizing the covenant and sealing of the one hundred and forty-four thousand. The three verses also align with the hidden history, and add another witness of the emphasis of the midpoint being a symbol of the covenant.
ከ30 በኋላ የሚመጡት አንድ ሺህ ሁለት መቶ ስድሳ ዓመታት ያሉት ድርብ ትንቢት፣ የአብርሃምና የጳውሎስ የ400 እና የ430 ዓመታት ድርብ የቃል ኪዳን ትንቢት ምልክት ነው። በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ ሁለት ውስጥ ያሉት ሦስቱ የዘመን ቁጥሮች መካከለኛ ነጥብ፣ የአሥራ ሦስተኛውን ፊደል ዓመፅ ይወክላል፤ በተመሳሳይም የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የቃል ኪዳኑንና የማኅተም ማረጋገጥ ያጠናክራል። እነዚህ ሦስቱ ቁጥሮች ከተሰወረው ታሪክ ጋር ደግሞ ይጣጣማሉ፤ እንዲሁም መካከለኛው ነጥብ የቃል ኪዳን ምልክት መሆኑን የሚያጎላ ሌላ ምስክር ይጨምራሉ።
Spring and Fall
ጸደይና በልግ
With all these lines we must include the three witnesses of the spring and fall feasts located in Leviticus twenty-three aligned and combined with the Pentecostal season in the history of the cross. There the chapter is twenty-three, which is a symbol of Christ's work of atonement. The chapter is made up of forty-four verses, symbolically representing October 22, 1844. October 22 represents 22 days in October, beginning with the first day and ending on the twenty-second day, thus bearing the credentials of the Hebrew alphabet. October being the tenth month, when multiplied by the twenty-second day equals 220.
ከእነዚህ ሁሉ መስመሮች ጋር በዘሌዋውያን ምዕራፍ ሃያ ሦስት ውስጥ የሚገኙትን የጸደይና የበልግ በዓላት ሦስቱን ምስክሮች ከመስቀሉ ታሪክ ውስጥ ከጴንጤቆስጤ ወቅት ጋር ተሰልፈው እና ተዋህደው ማካተት አለብን። በዚያ ምዕራፉ ሃያ ሦስት ነው፥ ይህም የክርስቶስ የስርየት ሥራ ምልክት ነው። ምዕራፉ አርባ አራት ቁጥሮችን ያቀፈ ሲሆን፥ በምሳሌያዊ ሁኔታ ጥቅምት 22፥ 1844ን ይወክላል። ጥቅምት 22 በጥቅምት ውስጥ ያሉ 22 ቀናትን ይወክላል፥ ከመጀመሪያው ቀን ጀምሮ እስከ ሃያ ሁለተኛው ቀን ድረስ፤ ስለዚህም የዕብራይስጥ ፊደላትን ማረጋገጫ ይሸከማል። ጥቅምት አሥረኛው ወር ስለሆነ፥ በሃያ ሁለተኛው ቀን ሲባዛ 220 ይሆናል።
In the Hebrew calendar the tenth day of the seventh month was the Day of Atonement, and ten times seven is seventy, a symbol of probationary time. The twenty-three hundred years ended in 1844 when the third angel arrived, as typified by the third decree that initiated the period. There was seventy weeks determined as probationary time then allotted to ancient literal Israel at the beginning of the 2,300 days, and at the ending of those days the probationary period for modern spiritual Israel was represented by the tenth day of the seventh month, which equates to seventy. October 22, 1844 typifies the soon coming Sunday law, and it is there that the symbolic seventy years of probationary time ends for Seventh-day Adventism, as it did for the Jews when Stephen was stoned.
በዕብራውያን የዘመን መቁጠሪያ ሰባተኛው ወር አሥረኛው ቀን የማስተስረያ ቀን ነበር፤ አሥር ጊዜ ሰባትም ሰባ ነው፥ ይህም የምሕረት ጊዜ ምልክት ነው። ሁለት ሺህ ሦስት መቶው ዓመታት በ1844 ተፈጸሙ፤ ይህም ዘመኑን የጀመረው ሦስተኛው አዋጅ እንደ ምሳሌ እንደሚያመለክተው ሦስተኛው መልአክ በደረሰ ጊዜ ነበር። በ2,300 ቀናቱ መጀመሪያ ላይ ለጥንታዊቷ ትክክለኛ እስራኤል እንደ የምሕረት ጊዜ የተወሰኑ ሰባ ሳምንታት ነበሩ፤ በእነዚያም ቀናት መጨረሻ ለዘመናዊቷ መንፈሳዊ እስራኤል ያለው የምሕረት ዘመን በሰባተኛው ወር አሥረኛው ቀን ተወክሎ ነበር፥ ይህም ከሰባ ጋር ይመሳሰላል። ጥቅምት 22፥ 1844 በቅርቡ የሚመጣውን የእሑድ ሕግ ይመስላል፤ በዚያም ለሰባተኛ ቀን አድቬንቲዝም ያለው ምሳሌያዊ የሰባ ዓመት የምሕረት ዘመን ያበቃል፥ እንደ እስጢፋኖስ በድንጋይ ተገድሎ በአይሁድ ላይ እንደ ተፈጸመው ሁሉ።
1844 represents a period when two angels arrived, the second at the first disappointment and the third at the great disappointment. “44” represents a twofold message as represented by verse forty-four of Daniel eleven’s tidings out of the east and the north. Leviticus twenty-three consists of forty-four verses that divide the sacred feasts into spring and fall. Those forty-four verses represent a twofold message. The two seasons are represented by twenty-two verses each, so both the spring and fall feasts represent the Hebrew calendar’s twenty-two letters. When those two witnesses of twenty-two verses are brought together along with the Pentecostal season they produce a framework of three steps.
1844 ሁለት መላእክት የደረሱበትን ዘመን ይወክላል፤ ሁለተኛው በመጀመሪያው ተስፋ መቁረጥ፣ ሦስተኛውም በታላቁ ተስፋ መቁረጥ ጊዜ ደረሰ። “44” በዳንኤል አሥራ አንድ ውስጥ ባለው አርባ አራተኛ ቁጥር የተመለከተው ከምሥራቅና ከሰሜን የሚመጡ ወሬዎች እንደሚወክሉት ሁለት እጥፍ መልእክትን ይወክላል። ዘሌዋውያን ሃያ ሦስት የተቀደሱትን በዓላት ወደ ጸደይና ወደ በልግ የሚከፍሉ አርባ አራት ቁጥሮችን ያካትታል። እነዚያ አርባ አራት ቁጥሮች ሁለት እጥፍ መልእክትን ይወክላሉ። እነዚህ ሁለቱ ወቅቶች እያንዳንዳቸው በሃያ ሁለት ቁጥሮች ስለሚወከሉ፣ ሁለቱም የጸደይና የበልግ በዓላት የዕብራውያን የዘመን ቆጠራ ሃያ ሁለት ፊደላትን ይወክላሉ። እነዚያ ሁለት ምስክሮች የሆኑት ሃያ ሁለት ቁጥሮች ከጴንጤቆስጤ ወቅት ጋር በአንድነት ሲያመጡ የሦስት ደረጃዎችን ማዕቀፍ ያፈራሉ።
The first step is a waymark made up of three parts followed by five days, as is the last of the three waymarks. The middle waymark is the thirty days of face-to-face instruction by Christ with those who are being anointed as priests for service in the church triumphant. Leviticus twenty-three aligns with the hidden history of verse forty.
የመጀመሪያው የመንገድ ምልክት ከሦስት ክፍሎች የተዋቀረ ሲሆን ከዚያም አምስት ቀናት ይከተላሉ፤ እንዲሁም ከሦስቱ የመንገድ ምልክቶች የመጨረሻው ደግሞ እንዲሁ ነው። መካከለኛው የመንገድ ምልክት በድል በምትገኘው ቤተ ክርስቲያን ውስጥ ለአገልግሎት እንደ ካህናት የሚቀቡ ከሚሆኑት ጋር በክርስቶስ ፊት ለፊት የሚሰጥ የሠላሳ ቀናት ትምህርት ነው። ዘሌዋውያን ሃያ ሦስት ከአርባኛው ቁጥር ስውር ታሪክ ጋር ይጣጣማል።
Midpoints
መካከለኛ ነጥቦች
The midpoint of the chapter eleven through chapter twenty-two line of Genesis is chapter seventeen, where the second step of the three-step covenant of Abraham and the sign of circumcision was instituted. The dead-center of all the verses located in chapter eleven unto twenty-two is Genesis 17:22:
የከዳም ምዕራፍ አሥራ አንድ እስከ ምዕራፍ ሃያ ሁለት ያለው መስመር መካከለኛ ነጥብ ምዕራፍ አሥራ ሰባት ነው፤ በዚያም የአብርሃም የሶስት-ደረጃ ኪዳን ሁለተኛው እርምጃና የግርዛት ምልክት ተመሥርቶ ተሰጠ። በምዕራፍ አሥራ አንድ እስከ ሃያ ሁለት ድረስ ከሚገኙት ቁጥሮች ሁሉ ትክክለኛው መካከለኛ ቦታ የሚይዘው ዘፍጥረት 17፥22 ነው፦
But my covenant will I establish with Isaac, which Sarah shall bear unto thee at this set time in the next year. And he left off talking with him, and God went up from Abraham. Genesis 17:22.
ነገር ግን በሚቀጥለው ዓመት በዚህ የተወሰነ ጊዜ ሣራ ለአንተ ከምትወልደው ከይስሐቅ ጋር ቃል ኪዳኔን አቆማለሁ። ከእርሱም ጋር መናገሩን በፈጸመ ጊዜ እግዚአብሔር ከአብርሃም ዘንድ ወደ ላይ ወጣ። ዘፍጥረት 17፥22።
God began speaking to Abraham in verse one and he ended his conversation in verse twenty-two, so the entire dialogue of the covenant of circumcision was placed within the prophetic context of the twenty-two letters of the Hebrew alphabet, while the theme of the twenty-two verses was the rite of circumcision, that was to be accomplished on the eighth day. The center or midpoint of the Genesis passage is God’s covenant relationship with the one hundred and forty-four thousand as represented by Abraham’s covenant of circumcision. The midpoint of Genesis’ line of chapters eleven unto twenty-two is chapter seventeen, and the absolute midpoint of the chapter is verse twenty-two where God ceases His conversation of the covenant with Abraham, thus placing the midpoint in the context of the Hebrew alphabet of twenty-two letters. The midpoint of those twenty-two verses, is of course, verse eleven.
እግዚአብሔር በቁጥር አንድ ለአብርሃም መናገር ጀመረ፥ በቁጥር ሃያ ሁለትም ውይይቱን ፈጸመ፤ ስለዚህ የግርዘት ቃል ኪዳኑ ሙሉ ውይይት በዕብራይስጥ ፊደላት ሃያ ሁለቱ ትንቢታዊ አውድ ውስጥ ተቀምጦ ነበር፤ የእነዚያም ሃያ ሁለት ቁጥሮች ርእስ በስምንተኛው ቀን ሊፈጸም የሚገባው የግርዘት ሥርዓት ነበር። የዘፍጥረት ክፍሉ ማዕከል ወይም መካከለኛ ነጥብ፥ በአብርሃም የግርዘት ቃል ኪዳን እንደተወከለው ከመቶ አርባ አራቱ ሺህ ጋር ያለው የእግዚአብሔር የቃል ኪዳን ግንኙነት ነው። ከዘፍጥረት ምዕራፍ አሥራ አንድ እስከ ሃያ ሁለት ያለው የምዕራፎች ቅደም ተከተል መካከለኛ ነጥብ ምዕራፍ አሥራ ሰባት ነው፤ የምዕራፉም ፍጹም መካከለኛ ነጥብ እግዚአብሔር ስለ ቃል ኪዳኑ ከአብርሃም ጋር የነበረውን ንግግር የሚያቆምበት ቁጥር ሃያ ሁለት ነው፤ በዚህም መካከለኛ ነጥቡ ሃያ ሁለት ፊደላት ባሉት የዕብራይስጥ ፊደላት አውድ ውስጥ ይቀመጣል። የእነዚያ ሃያ ሁለት ቁጥሮች መካከለኛ ነጥብ ደግሞ፥ በእርግጥ፥ ቁጥር አሥራ አንድ ነው።
And ye shall circumcise the flesh of your foreskin; and it shall be a token of the covenant betwixt me and you. Genesis 17:11.
የሸለፈታችሁንም ሥጋ ትገርዛላችሁ፤ ይህም በእኔና በእናንተ መካከል ያለው የቃል ኪዳን ምልክት ይሆናል። ዘፍጥረት 17፥11።
The midpoints of the four passages of chapters eleven through twenty-two in the Bible involve three verses to complete the thought of the midpoint.
መጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ከምዕራፍ አሥራ አንድ እስከ ሀያ ሁለት ድረስ ያሉት የአራቱ ክፍሎች መካከለኛ ነጥቦች የመካከለኛውን ሐሳብ ለማጠናቀቅ ሦስት ጥቅሶችን ያካትታሉ።
This is my covenant, which ye shall keep, between me and you and thy seed after thee; Every man child among you shall be circumcised. And ye shall circumcise the flesh of your foreskin; and it shall be a token of the covenant betwixt me and you. And he that is eight days old shall be circumcised among you, every man child in your generations, he that is born in the house, or bought with money of any stranger, which is not of thy seed. Genesis 17:10–12.
ይህ በእኔና በእናንተ መካከል፥ ከአንተም በኋላ ባለው ዘርህ መካከል የምታከብሩት ቃል ኪዳኔ ነው፤ በእናንተ ዘንድ ያለ ወንድ ሁሉ ይገረዝ። የሸለፈታችሁንም ሥጋ ትገርዛላችሁ፤ ይህም በእኔና በእናንተ መካከል ያለው የቃል ኪዳኑ ምልክት ይሆናል። በትውልዳችሁም ዘንድ የስምንት ቀን ሕፃን የሆነ ወንድ ሁሉ ይገረዝ፤ በቤት የተወለደውም ሆነ ከዘርህ ያልሆነ ከማንኛውም እንግዳ በገንዘብ የተገዛውም ይሁን። ዘፍጥረት 17፥10–12።
A token is a sign, which represents an ensign. The passage is about the ensign who are the one hundred and forty-four thousand. The man child were to be circumcised at eight days old, just as the covenant of Noah was with the eight souls in the ark, thus employing the number eight to tie the Noachian covenant together with the Abrahamic covenant. They are to be Philadelphians, for the are to be circumcised which Paul identifies as the symbol of the crucifixion of the flesh. When the flesh is crucified Christ’s Divinity is within, and that combination is the ensign; for as Sister White states, “When Christ character is perfectly reproduced in His children, He will return for them.”
ቶከን ማለት ዓላማን የሚወክል ምልክት ነው። ይህ ንባብ ስለ ዓላማው ነው፥ እርሱም አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ናቸው። ወንድ ሕፃኑ በስምንት ቀን እድሜ ሲሆን መገረዝ ነበረበት፤ እንዲሁም የኖኅ ኪዳን ከስምንቱ ነፍሳት ጋር በመርከቡ ውስጥ እንደነበረ፥ ስለዚህ የኖኅን ኪዳን ከአብርሃም ኪዳን ጋር ለማያያዝ ቁጥር ስምንትን ይጠቀማል። እነርሱ ፊላዴልፍያውያን ሊሆኑ ይገባል፥ ምክንያቱም መገረዝ ያለባቸው ናቸው፤ ጳውሎስም ይህን የሥጋ መስቀል ምልክት እንደሆነ ያሳያል። ሥጋው ሲሰቀል የክርስቶስ መለኮት በውስጥ ይኖራል፥ ያም ጥምረት ዓላማው ነው፤ ምክንያቱም እህት ዋይት እንደምትናገረው፥ “When Christ character is perfectly reproduced in His children, He will return for them.”
“Human nature is depraved, and is justly condemned by a holy God. But provision is made for the repenting sinner, so that by faith in the atonement of the only begotten Son of God, he may receive forgiveness of sin, find justification, receive adoption into the heavenly family, and become an inheritor of the kingdom of God. Transformation of character is wrought through the operation of the Holy Spirit, which works upon the human agent, implanting in him, according to his desire and consent to have it done, a new nature. The image of God is restored to the soul, and day by day he is strengthened and renewed by grace, and is enabled more and more perfectly to reflect the character of Christ in righteousness and true holiness.
“ተፈጥሮ ሰው በኃጢአት የተበላሸ ነው፥ በቅዱስ አምላክም ፊት በፍትሕ የተፈረደበት ነው። ነገር ግን ለሚነሳ ኃጢአተኛ መንገድ ተዘጋጅቶለታል፥ እንዲሁም በእግዚአብሔር አንድ ልጁ የማስተስረይ መሥዋዕት ላይ በእምነት የኃጢአት ስርየትን እንዲቀበል፥ ጽድቅ እንዲቈጠርለት፥ ወደ ሰማያዊ ቤተሰብ ልጅነት እንዲገባ፥ የእግዚአብሔርም መንግሥት ወራሽ እንዲሆን ተደርጓል። የባሕርይ ለውጥ የሚፈጸመው በመንፈስ ቅዱስ ሥራ ነው፤ እርሱም በሰው ላይ እየሠራ፥ እንዲደረግለት በሚኖረው ፍላጎትና ፈቃድ መሠረት አዲስ ባሕርይን በእርሱ ውስጥ ይተክላል። የእግዚአብሔር ምስል በነፍስ ውስጥ ይመለሳል፥ እርሱም ከቀን ወደ ቀን በጸጋ ይበረታልና ይታደሳል፤ በጽድቅና በእውነተኛ ቅድስናም የክርስቶስን ባሕርይ ይበልጥ ፍጹም በሆነ ሁኔታ እንዲያንጸባርቅ ብቃት ይሰጠዋል።”
“The oil so much needed by those who are represented as foolish virgins, is not something to be put on the outside. They need to bring the truth into the sanctuary of the soul, that it may cleanse, refine, and sanctify. It is not theory that they need; it is the sacred teachings of the Bible, which are not uncertain, disconnected doctrines, but are living truths, that involve eternal interests that center in Christ. In him is the complete system of divine truth. The salvation of the soul, through faith in Christ, is the ground and pillar of the truth. Those who exercise true faith in Christ make it manifest by holiness of character, by obedience to the law of God. They realize that the truth as it is in Jesus reaches heaven, and compasses eternity. They understand that the Christian’s character should represent the character of Christ, and be full of grace and truth. To them is imparted the oil of grace, which sustains a never-failing light. The Holy Spirit in the heart of the believer, makes him complete in Christ. It is not a decided evidence that a man or a woman is a Christian because he manifests deep emotion when under exciting circumstances. He who is Christlike has a deep, determined, persevering element in his soul, and yet has a sense of his own weakness, and is not deceived and misled by the Devil, and made to trust in himself. He has a knowledge of the word of God, and knows that he is safe only as he places his hand in the hand of Jesus Christ, and keeps firm hold upon him.
“በሰነፍ ደናግል እንደተወከሉት ሰዎች እጅግ የሚያስፈልጋቸው ዘይት በውጭ ለመቀባት የሚሆን ነገር አይደለም። እውነትን ወደ ነፍስ ቅዱስ ስፍራ ማምጣት ያስፈልጋቸዋል፥ እርሱም እንዲያነጻ፣ እንዲያጠራ፣ እንዲቀድስ ነው። የሚያስፈልጋቸው ንድፈ ሐሳብ አይደለም፤ እነርሱ የሚያስፈልጋቸው ያልተረጋጉና የተቆራረጡ ትምህርቶች ሳይሆኑ በክርስቶስ ላይ የሚያተኩሩ ዘላለማዊ ጥቅሞችን የሚያካትቱ ሕያዋን እውነቶች የሆኑት የመጽሐፍ ቅዱስ ቅዱሳን ትምህርቶች ናቸው። በእርሱ ውስጥ የመለኮታዊ እውነት ፍጹም ሥርዓት አለ። የነፍስ መዳን በክርስቶስ ላይ ባለ እምነት በኩል የእውነት መሠረትና ዓምድ ነው። በክርስቶስ እውነተኛ እምነት የሚሠሩ ሰዎች ይህን በባሕርይ ቅድስናና በእግዚአብሔር ሕግ መታዘዝ ይገልጣሉ። እውነት እንደምትገኝ በኢየሱስ ሰማይን እንደምትደርስና ዘላለምንም እንደምታካብብ ያስተውላሉ። የክርስቲያኑ ባሕርይ የክርስቶስን ባሕርይ ሊወክል እንደሚገባና ጸጋና እውነትም የተሞላ ሊሆን እንደሚገባ ይረዳሉ። የማይጠፋ ብርሃንን የሚያጸና የጸጋ ዘይት ለእነርሱ ይሰጣል። በአማኙ ልብ ውስጥ ያለው መንፈስ ቅዱስ በክርስቶስ ፍጹም ያደርገዋል። አንድ ወንድ ወይም ሴት በሚያነቃቃ ሁኔታዎች ስር ሲሆን ጥልቅ ስሜት ስለሚያሳይ፥ ይህ ክርስቲያን መሆኑ የሚያረጋግጥ ግልጽ ማስረጃ አይደለም። ክርስቶስን የሚመስል ሰው በነፍሱ ውስጥ ጥልቅ፣ የተወሰነ፣ ጽኑና የሚጸና አካል አለው፤ ሆኖም የራሱን ድካም የሚሰማ ነው፥ በዲያብሎስም አይታለልም ወይም አይሳሳትም፥ በራሱም እንዲታመን አይደረግም። ስለ እግዚአብሔር ቃል እውቀት አለው፥ እጁንም በኢየሱስ ክርስቶስ እጅ ውስጥ በማኖርና በእርሱ ላይ ጽኑ መያዝ እንዳለበት ብቻ ደህንነቱ እንዳለ ያውቃል።”
“Character is revealed by a crisis. When the earnest voice proclaimed at midnight, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ the sleeping virgins roused from their slumbers, and it was seen who had made preparation for the event. Both parties were taken unawares, but one was prepared for the emergency, and the other was found without preparation. Character is revealed by circumstances. Emergencies bring out the true metal of character. Some sudden and unlooked-for calamity, bereavement, or crisis, some unexpected sickness or anguish, something that brings the soul face to face with death, will bring out the true inwardness of the character. It will be made manifest whether or not there is any real faith in the promises of the word of God. It will be made manifest whether or not the soul is sustained by grace, whether there is oil in the vessel with the lamp.
ባሕርይ በችግር ጊዜ ይገለጣል። በእኩለ ሌሊት “እነሆ፥ ሙሽራው ይመጣል፤ ለመቀበል ውጡ” የሚል አጽንኦት ያለው ድምፅ በተነገረ ጊዜ፣ እንቅልፍ ያደረጉት ደናግል ከእንቅልፋቸው ነቁ፥ ለዚያም ክስተት ዝግጅት ያደረገ ማን እንደ ሆነ ታየ። ሁለቱም ወገኖች ሳይጠብቁ ተያዙ፤ ነገር ግን አንደኛው ለድንገተኛው ሁኔታ ዝግጁ ነበር፥ ሌላው ግን ያለ ዝግጅት ተገኘ። ባሕርይ በሁኔታዎች ይገለጣል። ድንገተኛ ጊዜዎች የባሕርይን እውነተኛ ጥራት ያወጣሉ። ድንገተኛና ያልተጠበቀ መቅሠፍት፣ ሐዘን ወይም ችግር፣ ያልተጠበቀ ሕመም ወይም ሥቃይ፣ ነፍስን ከሞት ጋር ፊት ለፊት የሚያቆም ማንኛውም ነገር፣ የባሕርይን እውነተኛ ውስጣዊነት ያሳያል። በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ ባሉት ተስፋዎች እውነተኛ እምነት እንዳለ ወይስ እንደሌለ ይገለጣል። ነፍስ በጸጋ የተደገፈች እንደ ሆነች ወይስ እንዳልሆነች፣ መብራቱ ከያዘው ዕቃ ጋር ዘይት እንዳለ ወይስ እንደሌለ ይገለጣል።
“Testing times come to all. How do we conduct ourselves under the test and proving of God? Do our lamps go out? or do we still keep them burning? Are we prepared for every emergency by our connection with Him who is full of grace and truth? The five wise virgins could not impart their character to the five foolish virgins. Character must be formed by us as individuals. It cannot be transferred to another, even if the possessor were willing to make the sacrifice. There is much we can do for each other while mercy still lingers. We can represent the character of Christ. We can give faithful warnings to the erring. We can reprove, rebuke, with all long-suffering and doctrine, bringing the doctrines of Holy Writ home to the heart. We can give heartfelt sympathy. We can pray with and for one another. By living a circumspect life, by maintaining a holy conversation, we may give an example of what a Christian should be; but no person can give to another his own mold of character. Let us duly consider the fact that we are to be saved, not as companies, but as individuals. We shall be judged according to the character we have formed. It is perilous to neglect to prepare the soul for eternity, and to put off making our peace with God until upon a dying bed. It is by the daily transactions of life, by the spirit we manifest, that we determine our eternal destiny. He who is faithful in that which is least, is faithful also in much. If we have made Christ our pattern, if we have walked and worked as he has given us an example in his own life, we shall be able to meet the solemn surprises that will come upon us in our experience, and say from our heart, ‘Not my will, but thine, be done.’
“የፈተና ዘመናት በሁሉም ሰው ላይ ይመጣሉ። ከእግዚአብሔር ፈተናና ማረጋገጥ በታች ራሳችንን እንዴት እንመራለን? መብራቶቻችን ይጠፋሉን? ወይስ እስካሁን ድረስ እየበሩ እንዲቆዩ እናደርጋለን? ጸጋና እውነት በሙላት ካለበት ከእርሱ ጋር ባለን ኅብረት ምክንያት ለእያንዳንዱ ድንገተኛ ሁኔታ ተዘጋጅተናልን? አምስቱ ጥበበኛ ደናግል ባህርያቸውን ለአምስቱ ሰነፍ ደናግል ሊያካፍሉ አልቻሉም። ባህርይ በግለሰቦች እኛ ራሳችን ሊቀረጽ ይገባል። ያለው ሰው ለመሥዋዕቱ ፈቃደኛ ቢሆንም እንኳ ለሌላ ሰው ሊተላለፍ አይችልም። ምሕረት ገና ሳለች እርስ በርሳችን ለመርዳት ብዙ ነገር ማድረግ እንችላለን። የክርስቶስን ባህርይ ልንወክል እንችላለን። ለሚስቱ የታመነ ማስጠንቀቂያ ልንሰጥ እንችላለን። የቅዱስ መጽሐፍ ትምህርቶችን ወደ ልብ በማቅረብ በትዕግሥት ሁሉና በትምህርት ልንገሥጽ፣ ልንወቅስ፣ ልንቀጣ እንችላለን። ከልብ የሆነ ርኅራኄ ልንሰጥ እንችላለን። እርስ በርሳችን ጋርና ስለ እርስ በርሳችን ልንጸልይ እንችላለን። በጥንቃቄ የተሞላ ሕይወት በመኖር፣ ቅዱስ ንግግርን በመጠበቅ፣ ክርስቲያን ምን መሆን እንዳለበት ምሳሌ ልንሰጥ እንችላለን፤ ነገር ግን ማንም ሰው ለሌላ ራሱን የባህርይ አቀራረጽ ሊሰጥ አይችልም። እንደ ቡድኖች ሳይሆን እንደ ግለሰቦች መዳን እንዳለብን ያለውን እውነታ በአግባቡ እንመልከት። እኛ የፈጠርነውን ባህርይ መሠረት አድርጎ ፍርድ ይፈረድብናል። ነፍስን ለዘላለም ማዘጋጀትን መቸል እና ከእግዚአብሔር ጋር ሰላማችንን ማድረግ እስከ ሞት አልጋ ድረስ ማዘግየት አደገኛ ነው። ዘላለማዊ ዕጣችንን የምንወስነው በየቀኑ የሕይወት ውሎች፣ በምናሳየውም መንፈስ ነው። በትንሹ ታማኝ የሆነ በብዙውም ደግሞ ታማኝ ነው። ክርስቶስን አርኣያችን ካደረግነው፣ በራሱ ሕይወት ምሳሌ እንደ ሰጠን እንዲሁ ከተመላለስንና ከሠራን፣ በተሞክሮአችን ላይ የሚመጡብንን ከባድ ድንገተኛ ነገሮች ልንገናኛቸው እንችላለን፤ ከልባችንም፣ ‘ፈቃድህ እንጂ የእኔ ፈቃድ አይሁን’ ልንል እንችላለን።”
“It is in probationary time, the time in which we are living, that we should calmly contemplate the terms of salvation, and live according to the conditions laid down in the word of God. We should educate and train ourselves, hour by hour and day by day, by careful discipline, to perform every duty. We should become acquainted with God and with Jesus Christ whom he has sent. In every trial it is our privilege to draw upon him who has said, ‘Let him take hold of my strength, that he may make peace with me; and he shall make peace with me.’ The Lord says he is more willing to give us the Holy Spirit than parents are to give bread to their children. Then let us have the oil of grace in our vessels with our lamps, that we may not be found among those who are represented as foolish virgins, who were not prepared to go forth to meet the bridegroom.” Review and Herald, September 17, 1895.
«በምርመራ ዘመን፣ እኛ እየኖርንበት ባለነው ጊዜ፣ የመዳንን መስፈርቶች በጸጥታ ልንመለከት እና በእግዚአብሔር ቃል የተደነገጉትን ሁኔታዎች መሠረት አድርገን ልንኖር ይገባናል። እያንዳንዱን ግዴታ ለመፈጸም በጥንቃቄ በተደረገ ተግሣጽ ራሳችንን ከሰዓት ወደ ሰዓት እና ከቀን ወደ ቀን ልናስተምርና ልናሠለጥን ይገባናል። እግዚአብሔርንና እርሱ የላከውን ኢየሱስ ክርስቶስን ልናውቅ ይገባናል። በእያንዳንዱ ፈተና ውስጥ፣ ‘ከእኔ ጋር ሰላም ያደርግ ዘንድ በኃይሌ ይያዝ፤ ከእኔም ጋር ሰላም ያደርጋል’ ብሎ ተናግሮ ባለው ላይ መደገፍ መብታችን ነው። ጌታ እንጀራን ለልጆቻቸው ከሚሰጡ ወላጆች ይልቅ መንፈስ ቅዱሱን ሊሰጠን እጅግ የበለጠ ፈቃደኛ መሆኑን ይናገራል። እንግዲህ መብራቶቻችን ጋር በዕቃዎቻችን ውስጥ የጸጋ ዘይት ይኑረን፤ እንዳንዘጋጁ ወጥተው ሙሽራውን ለመቀበል ባልተዘጋጁት፣ እንደ ሞኞች ደናግል ከተመሰሉት መካከል እንዳንገኝ።» Review and Herald, September 17, 1895.
The ensign of the one hundred and forty-four thousand who were typified by Abraham’s circumcision and the eight souls upon the ark, are the wise virgins in the parable who perfectly reflect the character of Christ in the soon coming crisis. It is only fitting that Sister White closed out the passage by citing Isaiah, for it is a passage that directly refers to the sealing time of the one hundred and forty-four thousand.
የአብርሃም ግርዛትና በመርከቡ ላይ የነበሩት ስምንቱ ነፍሳት በምሳሌ የሚወክሉት የመቶ አርባ አራት ሺህ ሰዎች ምልክት፣ በምሳሌው ውስጥ በቅርቡ በሚመጣው ቀውስ የክርስቶስን ባሕርይ ፍጹም የሚያንጸባርቁ ጥበበኛ ደናግል ናቸው። እህት ዋይት ክፍሉን በኢሳይያስ ጥቅስ በመዝጋቷ ፈጽሞ ተገቢ ነበር፤ ምክንያቱም ይህ የመቶ አርባ አራት ሺህ ሰዎች የማኅተም ዘመንን በቀጥታ የሚያመለክት ክፍል ነው።
In that day sing ye unto her, A vineyard of red wine. I the Lord do keep it; I will water it every moment: lest any hurt it, I will keep it night and day. Fury is not in me: who would set the briers and thorns against me in battle? I would go through them, I would burn them together. Or let him take hold of my strength, that he may make peace with me; and he shall make peace with me. He shall cause them that come of Jacob to take root: Israel shall blossom and bud, and fill the face of the world with fruit. Hath he smitten him, as he smote those that smote him? or is he slain according to the slaughter of them that are slain by him? In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged; and this is all the fruit to take away his sin; when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up. Yet the defenced city shall be desolate, and the habitation forsaken, and left like a wilderness: there shall the calf feed, and there shall he lie down, and consume the branches thereof. When the boughs thereof are withered, they shall be broken off: the women come, and set them on fire: for it is a people of no understanding: therefore he that made them will not have mercy on them, and he that formed them will shew them no favour. Isaiah 27:2–11.
በዚያ ቀን፣ “የቀይ ወይን የወይን ቦታ ስለ እርስዋ ዘምሩ። እኔ እግዚአብሔር እጠብቃታለሁ፤ ማንም እንዳያጎዳት በየቅጽበቱ አጠጣታለሁ፤ ሌሊትና ቀን እጠብቃታለሁ። ቍጣ በእኔ የለም፤ በጦርነት እሾህና አሜኬላን በፊቴ የሚያቆምልኝ ማን ነው? በመካከላቸው አልፌ እሄዳለሁ፤ ሁሉንም አንድ ላይ አቃጥላቸዋለሁ። ወይም ኃይሌን ይያዝ፥ ከእኔም ጋር ሰላም ያድርግ፤ አዎን፥ ከእኔ ጋር ሰላም ያድርግ። ከያዕቆብ የሚወጡት ሥር ይሰድዳሉ፤ እስራኤል ያብባልና ይበቅላል፥ የዓለምንም ፊት በፍሬ ይሞላል። እርሱን የመቱትን እንደ መታቸው መቶታልን? ወይስ በእርሱ እንደተገደሉት እርድ ተገድሎአልን? ሲበቅል በመጠን ትከራከርበታለህ፤ በምሥራቅ ነፋስ ቀን ብርቱ ነፋሱን ያቆማል። ስለዚህም የያዕቆብ ኃጢአት በዚህ ይነጻል፤ ኃጢአቱንም ለማስወገድ የሚገኘው ፍሬ ሁሉ ይህ ነው፤ የመሠዊያውን ድንጋዮች ሁሉ እንደ ተፈጨ የኖራ ድንጋይ ሲያደርጋቸው፥ የአምልኮ ዛፎችና ምስሎች አይቆሙም። ነገር ግን የተመሸገችው ከተማ ባዶ ትሆናለች፤ መኖሪያውም ይተዋል፥ እንደ ምድረ በዳም ይቀራል፤ በዚያ ጥጃው ይሰማራል፥ በዚያም ይተኛል፥ ቅርንጫፎቿንም ይበላል። ቅርንጫፎቿ ሲደርቁ ይሰበራሉ፤ ሴቶችም መጥተው በእሳት ያነዷቸዋል፤ ይህ የማያስተውል ሕዝብ ነውና፥ ስለዚህ የፈጠራቸው አይራራላቸውም፥ የሠራቸውም ሞገስ አያሳያቸውም።” ኢሳይያስ 27፥2–11።
The “day of the east wind,” when the iniquity of Jacob is being purged, and the other class of “people of no understanding” are being gathered and burned is the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. In that period, he who desires to make peace with Christ can do so, but the final movements are rapid ones.
«የምሥራቅ ነፋስ ቀን» ማለት የያዕቆብ ኃጢአት እየነጻ በሚሄድበት፣ ሌላውም «ማስተዋል የሌላቸው ሕዝብ» የተባሉት እየተሰበሰቡ እና እየተቃጠሉ በሚሄዱበት ጊዜ የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ መታተሚያ ዘመን ነው። በዚያ ወቅት፣ ከክርስቶስ ጋር ሰላም ለማድረግ የሚሻ ሰው ይህን ሊያደርግ ይችላል፤ ነገር ግን የመጨረሻዎቹ እንቅስቃሴዎች ፈጣን ናቸው።
The priests were to be thirty years old when they began to serve, and the one-hundred and forty-four thousand are Peter’s kingdom of priests who renew the covenant with God in the last days.
ካህናቱ አገልግሎታቸውን ሲጀምሩ ሠላሳ ዓመት ዕድሜ ሊኖራቸው ይገባ ነበር፤ አንድ መቶ አርባ አራት ሺህም በመጨረሻዎቹ ዘመናት ከእግዚአብሔር ጋር ኪዳኑን የሚያድሱ የጴጥሮስ የካህናት መንግሥት ናቸው።
Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. 1 Peter 1:5.
እናንተ ደግሞ እንደ ሕያዋን ድንጋዮች ሆናችሁ መንፈሳዊ ቤት ትሆኑ ዘንድ፣ ቅዱስ ክህነትም ትሆኑ ዘንድ፣ በኢየሱስ ክርስቶስ አማካኝነት ለእግዚአብሔር የሚያስደስቱ መንፈሳዊ መሥዋዕቶችን ታቀርቡ ዘንድ ትገነባላችሁ። 1 ጴጥሮስ 1:5።
The priests were prepared to serve over an eight-day anointing service; thus, the number eight is a symbol of the anointed priesthood that are within the ark.
ካህናቱ በስምንት ቀን የቅብዓት አገልግሎት ውስጥ እንዲያገለግሉ ተዘጋጅተው ነበር፤ ስለዚህ ቁጥር ስምንት በታቦቱ ውስጥ ያሉትን የተቀባ ክህነት የሚወክል ምልክት ነው።
Aaron’s Rod
በትረ አሮን
The anointed priesthood of the one hundred and forty-four thousand are represented within the ark of the covenant as Aaron’s rod that budded. When Aaron’s rod budded it provided a distinction between Aaron and the other rods of the tribes of Israel which did not bud. In the Scriptures it is rain that produces the budding of the plants.
የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የተቀባ ክህነት በቃል ኪዳኑ ታቦት ውስጥ እንደ አሮን የበቀለች በትር ተወክላለች። የአሮን በትር በበቀለች ጊዜ፣ ባልበቀሉት የእስራኤል ነገዶች ሌሎች በትሮች እና አሮን መካከል ልዩነትን አሳየች። በቅዱሳን መጻሕፍት ውስጥ ዕፅዋትን እንዲበቅሉ የሚያደርገው ዝናብ ነው።
All the prophets address the latter days, so Aaron’s rod of priesthood, represents the anointing of the one hundred and forty-four thousand in a situation that aligns with Elijah at Carmel and the Millerites in 1844. It addresses the point when there is a clear distinction between the true and false messages of the latter rain. That distinction is made by Joel when he identifies the “new wine” being cut off from one class. The class who has the new wine cut off from their mouths are Isaiah’s drunkards of Ephraim. They are also those who accused the disciples of being drunk at Pentecost and they are the rebels of 1888, who followed their fathers, who were the rebels of 1863. All those lines of prophecy align with the line which Sister White identifies as occurring when the world realizes Adventism has known about the fireballs of Nashville for roughly one hundred and twenty-five years and has said nothing.
ነቢያት ሁሉ ስለ መጨረሻው ዘመን ይናገራሉ፤ ስለዚህ የአሮን የክህነት በትር ከኤልያስ በቀርሜሎስ ላይ ከነበረው ሁኔታ እና ከ1844 ሚለራውያን ጋር በሚስማማ ሁኔታ የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ቅባትን ይወክላል። ይህም የኋለኛው ዝናብ እውነተኛና ሐሰተኛ መልእክቶች መካከል ግልጽ ልዩነት የሚታይበትን ነጥብ ይመለከታል። ያ ልዩነት ዮኤል “አዲሱ ወይን” ከአንድ ወገን እንደተቈረጠ ሲገልጽ ይደረጋል። አዲሱ ወይን ከአፋቸው የተቈረጠባቸው ወገኖች የኢሳይያስ የኤፍሬም ሰካራሞች ናቸው። እነርሱም በጴንጤቆስጤ ደቀ መዛሙርቱን ሰክረዋል ብለው የከሰሱ ናቸው፥ እንዲሁም የ1888 ዓመፀኞች ናቸው፤ እነርሱም የ1863 ዓመፀኞች የነበሩትን አባቶቻቸውን ተከትለዋል። እነዚህ ሁሉ የትንቢት መስመሮች ዓለም አድቬንቲዝም ስለ ናሽቪል የእሳት ኳሶች በግምት ለአንድ መቶ ሀያ አምስት ዓመታት እንዲያውቅ እውቀት እንደነበረው እና ምንም እንዳላለ በዓለም የሚገነዘብበት ጊዜ እንደሚከሰት እህት ዋይት ከለየችው መስመር ጋር ይጣጣማሉ።
8, Eighty and 81
8፣ ሰማንያ እና 81
The number thirty and the number eight are symbols of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand who are the ensign of the latter days which represents the combination of Divinity and humanity. The number eight is a tithe of the number eighty, which is the number of the eighty valiant priests who with the high priest withstood king Uzziah, who attempted to offer incense in the holy place. Eighty-one represents Divinity combined with humanity in the context of the priesthood of the church triumphant. The history of Uzziah’s rebellion connects that priesthood of eighty-one in the very crisis that aligns with the rebellion of Ptolemy just after the battle of Raphia. All the prophets identify the latter days, so the priesthood of Divinity combined with humanity, which is the priesthood of the church triumphant made up of eighty human priests and one Divine High Priest are identified in the history that began in 2014 when the Ukrainian War was initiated.
ቁጥር ሠላሳና ቁጥር ስምንት በኋለኛው ዘመን ዓላማ የሆኑትን መቶ አርባ አራት ሺህ ካህናት የሚያመለክቱ ምልክቶች ናቸው፤ ይህም መለኮትነትና ሰብአዊነት መቀላቀላቸውን ይወክላል። ቁጥር ስምንት የቁጥር ሰማንያ ዐሥራት ነው፤ ይህም በቅዱስ ስፍራ ውስጥ ዕጣን ሊያቀርብ የሞከረውን ንጉሥ ዖዝያን ከሊቀ ካህኑ ጋር በመቃወም የቆሙት ሰማንያ ኃያላን ካህናት ቁጥር ነው። ሰማንያ አንድ በድል አድራጊቱ ቤተ ክርስቲያን ክህነት አውድ ውስጥ መለኮትነት ከሰብአዊነት ጋር የተቀላቀለ መሆኑን ይወክላል። የዖዝያ ዓመፅ ታሪክ፣ ከራፊያ ጦርነት በኋላ ወዲያውኑ ከቶሎሜዎስ ዓመፅ ጋር በሚስማማው ቀውስ ውስጥ፣ ያንን የሰማንያ አንድ ክህነት ያገናኘዋል። ነቢያት ሁሉ የኋለኛውን ዘመን ይለያሉ፤ ስለዚህ መለኮትነት ከሰብአዊነት ጋር የተቀላቀለው ክህነት፣ ማለትም ሰማንያ ሰብአዊ ካህናትና አንድ መለኮታዊ ሊቀ ካህን የተዋቀረው የድል አድራጊቱ ቤተ ክርስቲያን ክህነት፣ የዩክሬን ጦርነት በተነሣበት በ2014 የጀመረው ታሪክ ውስጥ ይታወቃል።
The middle chapter of Genesis’ twelve-chapter line is chapter seventeen. The middle verse of the twelve-chapter line is verse twenty-two. Verse twenty-two marks a distinct end of a conversation between God and Abraham that began in verse one, thus identifying verse twenty-two as the end of a prophetic line which bears the signature of the Hebrew alphabet’s twenty-two letters. The middle verse of the line of twenty-two verses is verse eleven, which in turn is the middle of three verses that identify the ensign of the one hundred and forty-four thousand. Verse eleven is therefore the middle of three distinct verses, and verse eleven conveys the primary truth of not only the twenty-two verses, but also of the three verses it is within, thus identifying verse eleven and twenty-two as a beginning and ending of the primary thought. Thus, verse eleven through twenty-two in chapter seventeen is the primary theme of chapters eleven through twenty-two.
በኦሪት ዘፍጥረት ያሉት የአሥራ ሁለት ምዕራፎች መስመር መካከለኛው ምዕራፍ ምዕራፍ አሥራ ሰባት ነው። የዚህ የአሥራ ሁለት ምዕራፎች መስመር መካከለኛው ቁጥር ቁጥር ሃያ ሁለት ነው። ቁጥር ሃያ ሁለት በቁጥር አንድ የጀመረውን በእግዚአብሔርና በአብርሃም መካከል የነበረውን ውይይት ግልጽ በሆነ ሁኔታ የሚያበቃ ስለሆነ፣ ቁጥር ሃያ ሁለት የዕብራይስጥ ፊደላት ሃያ ሁለቱን ፊርማ የሚሸከም የትንቢታዊ መስመር ፍጻሜ መሆኑን ያሳያል። የዚህ ሃያ ሁለት ቁጥሮች መስመር መካከለኛው ቁጥር ቁጥር አሥራ አንድ ነው፤ እርሱም በተራው የመቶ አርባ አራት ሺህን ዓላማ የሚለዩ ከሶስት ቁጥሮች መካከል መካከለኛው ነው። ስለዚህ ቁጥር አሥራ አንድ የሶስት የተለዩ ቁጥሮች መካከለኛ ነው፤ እንዲሁም ቁጥር አሥራ አንድ የሃያ ሁለቱ ቁጥሮች ብቻ ሳይሆን፣ በውስጡ ያሉትን ሶስቱን ቁጥሮች ደግሞ የሚመለከት ዋና እውነት ያስተላልፋል፤ በዚህም ቁጥር አሥራ አንድና ሃያ ሁለት የዋናው ሐሳብ መጀመሪያና ፍጻሜ መሆናቸውን ያሳያል። ስለዚህ በምዕራፍ አሥራ ሰባት ያለው ከቁጥር አሥራ አንድ እስከ ሃያ ሁለት ያለው ክፍል የምዕራፎች አሥራ አንድ እስከ ሃያ ሁለት ዋና ጭብጥ ነው።
The middle of chapters eleven unto twenty-two in the book of Matthew is chapter sixteen.
በማቴዎስ መጽሐፍ ከምዕራፍ አሥራ አንድ እስከ ሃያ ሁለት ድረስ ያሉት ምዕራፎች መካከል መሃሉ ምዕራፍ አሥራ ስድስት ነው።
Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ. Matthew 16:20.
ከዚያም እርሱ ኢየሱስ ክርስቶስ መሆኑን ለማንም እንዳይነግሩ ደቀ መዛሙርቱን አጥብቆ አዘዛቸው። ማቴዎስ 16፥20።
As with Genesis’ midpoint, verse twenty marks the end of a specific conversation that began in verse thirteen when Christ and the disciples arrived at Caesarea Philippi.
እንደ ዘፍጥረት መካከለኛ ክፍል ሁሉ፣ ሃያኛው ቁጥር ክርስቶስና ደቀ መዛሙርቱ ወደ ቂሳርያ ፊልጶስ በደረሱ ጊዜ በአሥራ ሦስተኛው ቁጥር የተጀመረውን የተወሰነ ንግግር መጨረሻ ያመለክታል።
When Jesus came into the coasts of Caesarea Philippi, he asked his disciples, saying, Whom do men say that I the Son of man am? And they said, Some say that thou art John the Baptist: some, Elias; and others, Jeremias, or one of the prophets. He saith unto them, But whom say ye that I am? And Simon Peter answered and said, Thou art the Christ, the Son of the living God. And Jesus answered and said unto him, Blessed art thou, Simon Barjona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven. And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ. Matthew 16:13–20.
ኢየሱስም ወደ ቂሳርያ ፊልጶስ አገር ዳርቻ በመጣ ጊዜ ደቀ መዛሙርቱን፣ “የሰው ልጅ እኔ ማን እንደ ሆንሁ ሰዎች ምን ይላሉ?” ሲል ጠየቃቸው። እነርሱም፣ “አንዳንዶች መጥምቁ ዮሐንስ ነህ ይላሉ፤ ሌሎችም ኤልያስ፤ ሌሎች ደግሞ ኤርምያስ ወይም ከነቢያት አንዱ ነህ ይላሉ” አሉት። እርሱም፣ “እናንተስ እኔ ማን እንደ ሆንሁ ምን ትላላችሁ?” አላቸው። ስምዖን ጴጥሮስም መልሶ፣ “አንተ ክርስቶስ፣ የሕያው እግዚአብሔር ልጅ ነህ” አለ። ኢየሱስም መልሶ እንዲህ አለው፤ “ስምዖን ባርዮና፣ ብፁዕ ነህ፤ ይህን የገለጠልህ በሰማያት ያለው አባቴ ነው እንጂ ሥጋና ደም አይደለምና። እኔም ደግሞ እልሃለሁ፤ አንተ ጴጥሮስ ነህ፥ በዚህም ዓለት ላይ ቤተ ክርስቲያኔን እሠራለሁ፤ የሲኦልም ደጆች አይችሉባትም። የሰማያትንም መንግሥት መክፈቻዎች እሰጥሃለሁ፤ በምድርም ላይ የምታስረው ሁሉ በሰማያት የታሰረ ይሆናል፤ በምድርም ላይ የምትፈታው ሁሉ በሰማያት የተፈታ ይሆናል።” ከዚያም እርሱ ኢየሱስ ክርስቶስ እንደ ሆነ ለማንም እንዳይነግሩ ደቀ መዛሙርቱን አዘዛቸው። ማቴዎስ 16፥13–20።
Raphia and Panium
ራፊያና ፓኒየም
Not only does Matthew’s middle passage represent a distinct conversation and subject, but just as the covenant symbolism of Genesis’ testimony aligns with the battle of Raphia, Matthew’s conversation takes place in Caesarea Philippi, which is Panium. Panium of verse fifteen of Daniel eleven is the midpoint in Matthew’s twelve-chapter line and Raphia of verse eleven of Daniel eleven, is the midpoint of Genesis’ twelve-chapter line.
የማቴዎስ መካከለኛው ክፍል ልዩ ውይይትንና ርእሰ ጉዳይን የሚወክል ብቻ ሳይሆን፣ እንዲሁም የዘፍጥረት ምስክርነት የቃል ኪዳን ምልክታዊነት ከራፊያ ጦርነት ጋር እንደሚስማማ ሁሉ፣ የማቴዎስ ውይይት ደግሞ በቄሳርያ ፊልጶስዩስ፣ ማለትም በፓኒየም ይካሄዳል። የዳንኤል አሥራ አንድ ቁጥር አሥራ አምስት ያለው ፓኒየም በማቴዎስ የአሥራ ሁለት ምዕራፍ መስመር መካከለኛ ነጥብ ነው፤ እናም በዳንኤል አሥራ አንድ ቁጥር አሥራ አንድ ያለው ራፊያ ደግሞ በዘፍጥረት የአሥራ ሁለት ምዕራፍ መስመር መካከለኛ ነጥብ ነው።
The 250 years that began in 457 BC concluded at 207 BC, the midpoint between Raphia of verse eleven and Panium of verse fifteen, which is where the sign of Abraham’s circumcision and Peter’s confession of the Messiah converge. In the book of Matthew’s line, Peter is testifying to his recognition of Christ, the Son of God at His baptism.
በክርስቶስ ልደት በፊት 457 ዓመት የጀመሩት 250 ዓመታት በክርስቶስ ልደት በፊት 207 ዓመት ተፈጸሙ፤ ይህም በቁጥር አሥራ አንድ ያለው ራፍያና በቁጥር አሥራ አምስት ያለው ፓኒየም መካከል ያለው መካከለኛ ነጥብ ሲሆን፣ በዚያም የአብርሃም ግርዘት ምልክትና የጴጥሮስ የመሲሑ ኑዛዜ ይገናኛሉ። በማቴዎስ መጽሐፍ መስመር ውስጥ፣ ጴጥሮስ በጥምቀቱ ጊዜ ክርስቶስን፣ የእግዚአብሔር ልጅ መሆኑን ማወቁን እየመሰከረ ነው።
Simon means “one who hears” and Barjona means “son of the dove.” Simon was one who heard the message of Christ baptism, when the Holy Spirit descended in the form of a dove. Christ’s baptism typified August 11, 1840, when the mighty angel of Revelation ten descended. The same angel descended on 9/11. Peter represents those who recognize 9/11 as the testing message of the generation of the one hundred and forty-four thousand.
ስምዖን ማለት “የሚሰማ” ማለት ነው፤ ባርዮናም “የርግብ ልጅ” ማለት ነው። ስምዖን መንፈስ ቅዱስ በርግብ አምሳል በወረደበት ጊዜ የክርስቶስን ጥምቀት መልእክት የሰማ ነበር። የክርስቶስ ጥምቀት የራእይ አሥር ኃያል መልአክ የወረደበትን ነሐሴ 11, 1840 ያመለክት ነበር። ያው መልአክ በ9/11 ወረደ። ጴጥሮስ 9/11ን የመቶ አርባ አራት ሺህ ትውልድ የመፈተኛ መልእክት እንደሆነ የሚያውቁትን ይወክላል።
Peter represents those who employ the methodology of line upon line. He is the “son” of the dove, so as a son he symbolically represents the last generation. Peter is a symbol of the last generation, and with the symbolic numbering of his name he represents the one hundred and forty-four thousand. Peter represents the final generation who hear the message of the empowerment when Christ appears in the prophetic line. Peter recognized the message associated with Christ’s baptism, and thus Peter could identify Jesus as the anointed one, which is Messiah in the Hebrew and Christ in the Greek. Peter represents those who understand that the angel of Revelation eighteen who descended at 9/11, had also descended on August 11, 1840. Peter represents those who understand 9/11 as a waymark that is only established by the testimony of two or three lines.
ጴጥሮስ መስመር በላይ መስመር የሆነውን የአቀራረብ ዘዴ የሚጠቀሙትን ይወክላል። እርሱ የርግብ “ልጅ” ነው፤ ስለዚህም እንደ ልጅ በምሳሌያዊ ሁኔታ የመጨረሻውን ትውልድ ይወክላል። ጴጥሮስ የመጨረሻው ትውልድ ምልክት ነው፣ እናም በስሙ ምሳሌያዊ ቁጥር አሰጣጥ መሠረት አንድ መቶ አርባ አራት ሺህን ይወክላል። ጴጥሮስ ክርስቶስ በትንቢታዊው መስመር ሲገለጥ የኃይል መስጠትን መልእክት የሚሰሙትን የመጨረሻውን ትውልድ ይወክላል። ጴጥሮስ ከክርስቶስ ጥምቀት ጋር የተያያዘውን መልእክት ተገንዝቦ ነበር፤ ስለዚህም ጴጥሮስ ኢየሱስን የተቀባው መሆኑን ሊለይ ቻለ፤ ይህም በዕብራይስጥ መሲሕ ሲባል በግሪክ ደግሞ ክርስቶስ ነው። ጴጥሮስ በራእይ አሥራ ስምንት የተጠቀሰው በ9/11 የወረደው መልአክ፣ በነሐሴ 11፣ 1840 ደግሞ ወርዶ እንደነበር የሚረዱትን ይወክላል። ጴጥሮስ 9/11 በሁለት ወይም በሦስት መስመሮች ምስክርነት ብቻ የሚጸና የመንገድ ምልክት መሆኑን የሚረዱትን ይወክላል።
Peter’s confession is that 9/11 identifies the arrival of the third woe, which is the testing message for the final generation. That confession is where the name changes. Abraham is at Raphia and Peter is at Panium, just before the cross. Between Panium and the cross Peter is going to visit the Mount of Transfiguration. It is at Panium where Simon is changed unto Peter when he gave his confession of the testing message for his generation. For the one hundred and forty-four thousand that testing message is Islam of the third woe which arrived in prophetic history at 9/11.
የጴጥሮስ መናዘዝ ማለት 9/11 የሦስተኛውን ወዮ መምጣት ይለያል የሚል ነው፤ ይህም ለመጨረሻው ትውልድ የፈተና መልእክት ነው። ይህ መናዘዝ የስም ለውጥ የሚከናወንበት ስፍራ ነው። አብርሃም በራፊያ ነው፣ ጴጥሮስም ከመስቀሉ ጥቂት በፊት በፓኒዩም ነው። በፓኒዩምና በመስቀሉ መካከል ጴጥሮስ ወደ ለውጠ መልክ ተራራ ሊሄድ ነው። ስለ ትውልዱ የፈተና መልእክት መናዘዙን በሰጠበት ጊዜ ስምዖን ወደ ጴጥሮስ የተለወጠው በፓኒዩም ነው። ለአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ይህ የፈተና መልእክት የሦስተኛው ወዮ እስልምና ነው፥ እርሱም በትንቢታዊ ታሪክ በ9/11 ደርሶ ነበር።
The beginning of the testing of Adventism began at 9/11, and at the end of the testing of Adventism the message of Islam of the third woe identifies when and where Simon’s name is changed. The message Peter understands at the end, which was typified by the message of 9/11 at the beginning, is the corrected message of the fireballs of Nashville. There the feast of trumpets arrives in conjunction with the ascension of the ensign and the closed door of the Day of Atonement.
የአድቬንቲዝም ፈተና መጀመሪያ በ9/11 ተጀመረ፤ በአድቬንቲዝም ፈተና መጨረሻም የሦስተኛው ወዮ የእስልምና መልእክት የስምዖን ስም መቼና የት እንደሚለወጥ ይለይታል። ጴጥሮስ በመጨረሻ የሚረዳው መልእክት፣ በመጀመሪያ በ9/11 መልእክት በምሳሌ የተወከለው፣ የናሽቪል የእሳት ኳሶች የተስተካከለ መልእክት ነው። በዚያም የመለከቶች በዓል ከዓላማው ዕርገትና ከየስርየት ቀን የተዘጋ ደጅ ጋር በአንድነት ይደርሳል።
We will continue these things in the next article.
በሚቀጥለው ጽሑፍ እነዚህን ነገሮች እንቀጥላለን።