“የጴንጤቆስጤ ቀን ክስተቶች ከዚያ ጊዜ የበለጠ ኃይል በተሞላ ሁኔታ ደግመው የሚፈጸሙበትን ጊዜ በእውነተኛ ናፍቆት እጅግ እጠብቃለሁ። ዮሐንስ ‘ሌላም መልአክ ከሰማይ ሲወርድ አየሁ፤ ታላቅ ሥልጣንም ነበረው፤ ምድርም በክብሩ በራች’ ይላል። ከዚያም፣ በጴንጤቆስጤ ወቅት እንደነበረው፣ ሕዝቡ እውነቱ ለእነርሱ ሲነገር ይሰማሉ፤ እያንዳንዱም ሰው በራሱ ቋንቋ።”
“እግዚአብሔርን በቅንነት ለማገልገል የሚመኝ ነፍስ ሁሉ ውስጥ አዲስ ሕይወት ሊነፍስ ይችላል፤ ከመሠዊያውም ላይ ያለውን የእሳት ፍም ከንፈሮችን ሊነካ ይችላል፤ በእርሱም ምስጋና አንደበቶች አንደበተ ርቱዕ እንዲሆኑ ያደርጋቸዋል። የእግዚአብሔር ቃል ድንቅ እውነቶችን ለመናገር የብርታት ኃይል የሚሞላባቸው ሺህዎች ድምፆች ይኖራሉ። የሚያንገራግር ምላስ ይፈታል፣ ፈሪዎችም ለእውነት በድፍረት ምስክርነት ለመስጠት ብርቱዎች ይደረጋሉ። ጌታ ሕዝቡን ነፍስ ቤተ መቅደሳቸውን ከእያንዳንዱ ርኵሰት እንዲያነጹ፣ እርሱም በሚፈስስበት ጊዜ በኋለኛው ዝናብ ተካፋዮች ሊሆኑ እንዲችሉ ከእርሱ ጋር እጅግ ቅርብ ግንኙነት እንዲጠብቁ ይርዳቸው።” Review and Herald, July 20, 1886.
ጴንጤቆስጤ፣ እንደ የጌታ በዓል ሲታሰብ፣ ከፋሲካ፣ ከቂጣ እርሾ የሌለው በዓል፣ ከበኩራት መባ እና ከሳምንታት በዓል ሊለይ አይችልም። ጴንጤቆስጤ የጊዜ ክፍለ ዘመን ነው፤ ሆኖም ደግሞ በጊዜ ውስጥ የተወሰነ ነጥብ ነው። ስለዚህም “የጴንጤቆስጤ ወቅት” ተብሎ ይጠራል። ይህ ወቅት በክርስቶስ ሞት፣ ቀብር እና ትንሣኤ ጀመረ። ከዕርገቱ በኋላ ክርስቶስ አርባ ቀናት የግል ትምህርት ጀመረ፤ ከዚያም አንድነት የተፈጸመበት በላይኛው ክፍል ውስጥ የቆዩት አሥር ቀናት ተከተሉ። 9/11 በአሜሪካ ውስጥ በእሁድ ሕግ የሚያበቃ የጊዜ ክፍለ ዘመን ጀመረ። ያ የእሁድ ሕግ ጴንጤቆስጤን እንደ በጊዜ ውስጥ የተወሰነ ነጥብ ይወክላል፤ ይህም በ9/11 የጀመረ የጊዜ ክፍለ ዘመን አስቀድሞ የነበረለት ነጥብ ነው። ከ9/11 እስከ የእሁድ ሕግ ድረስ “የጴንጤቆስጤ ወቅት” እንደገና ይደገማል።
ጴጥሮስ፣ “የእሳት ልሳናት” የተባለው ተአምራዊ ክስተት የስካር እብደት እንዳልነበረ፣ ነገር ግን በመልእክቱ ላይ ክርክር ስለ ተነሣ የኢዮኤል መጽሐፍ ፍጻሜ እንደነበረ አብራራ። “ልሳናት” የመልእክት አቀራረብን ይወክላሉ፣ እሳቱም መንፈስ ቅዱስን ይወክላል። የጴንጤቆስጤ መልእክት መለኮትነትን (እግዚአብሔር የሚበላ እሳት ነው) ከልሳን ሰብአዊነት ጋር የተዋሐደ አንድነት ይወክላል። ጴጥሮስ በኋለኛው ዝናብ ዘመን አንድ መቶ አርባ አራት ሺህን እንደሚወክል ሁሉ፣ እንዲሁም የሚጣሉት አይሁድ ደግሞ በኋለኛው ዝናብ በሚወርድበት ትክክለኛ የጊዜ ነጥብ ላይ እየተተዉ ያሉ የቀድሞ ቃል ኪዳን ሕዝብን ይወክላሉ።
ሁሉም በመንፈስ ቅዱስ ተሞሉ፥ መንፈሱም እንደ ሰጣቸው ይናገሩ ዘንድ በሌሎች ልሳናት መናገር ጀመሩ። በኢየሩሳሌምም ከሰማይ በታች ካለችው ከእያንዳንዱ ሕዝብ የመጡ አምላክን የሚፈሩ አይሁድ ይኖሩ ነበር። ይህም ድምፅ በተሰማ ጊዜ ሕዝቡ ተሰብስቦ መጣ፥ እያንዳንዱም በራሱ ቋንቋ ሲናገሩአቸው ስለ ሰሙ ተደነቁ። ሁሉም ተገርመውና አድንቀው እርስ በርሳቸው፦ “እነሆ፥ እነዚህ የሚናገሩ ሁሉ ገሊላውያን አይደሉምን? እንግዲህ እያንዳንዳችን የተወለድንበትን ልሳን እንዴት እንሰማለን? ጳርታውያንና ሜዶን ኤላማውያንም፥ በመስጴጦምያና በይሁዳ በቀጰዶቅያም፥ በጶንጦስና በእስያ፥ በፍርግያና በጰምፊልያ፥ በግብጽና በቀሬኔ አካባቢ ባለችው በሊቢያ ክፍሎች፥ ከሮሜም የመጡ እንግዶች፥ አይሁድና ወደ ይሁድነት የገቡ ሰዎች፥ ቀሬጦሳውያንና ዐረቦች፥ ሁላችን በራሳችን ልሳናት ስለ እግዚአብሔር ድንቅ ሥራዎች ሲናገሩ እንሰማቸዋለን” አሉ። ሁሉም ተገርመው ተቸገሩም፥ እርስ በርሳቸውም፦ “ይህ ምን ማለት ነው?” አሉ። ሌሎች ግን በማፌዝ፦ “እነዚህ ሰዎች በአዲስ ወይን ሞልተዋል” አሉ። ጴጥሮስ ግን ከአሥራ አንዱ ጋር ቆሞ ድምፁን ከፍ አድርጎ እንዲህ አላቸው፦ “የይሁዳ ሰዎች ሆይ፥ በኢየሩሳሌምም የምትኖሩ ሁላችሁ፥ ይህ ለእናንተ የታወቀ ይሁን፥ ቃሌንም አድምጡ፤ እንደምታስቡት እነዚህ ሰክረው አይደሉምና፥ ገና የቀኑ ሦስተኛ ሰዓት ነው።” ሥራ 2፥4–15።
ጴጥሮስ ጴንጤቆስጤን እንደ የኢዮኤል መጽሐፍ ፍጻሜ በመሆኑ እየገለጸ ነው። ይህንም በትንቢታዊ መልኩ እያደረገ ነው፥ ምክንያቱም ጽሑፉ ተሰብሳቢዎቹ “ከሰማይ በታች ካሉ ከእያንዳንዱ ሕዝብ” እንደመጡ ይናገራልና በዚያ መንገድ መላው ዓለም ተወክሎ ነበር። በ9/11 ምድር በክርስቶስ ክብር በራች፤ ከዚያም እንደገና በእሁድ ሕግ ጊዜ አንድ መቶ አርባ አራቱ ሺህ በመላው ዓለም ፊት እንደ ዓርማ ከፍ ሲደረጉ የክርስቶስን ክብር ፍጹም ያንጸባርቃሉ። የጴንጤቆስጤ ዘመን በ9/11 ተጀመረ፤ በእሁድ ሕግም ያበቃል።
“ከእኛ አንድ ሰው እንኳ በባህርያችን ላይ አንዲት እድፍ ወይም አንዲት ነውር ሳለብን የእግዚአብሔርን ማኅተም ፈጽሞ አይቀበልም። በባህርያችን ውስጥ ያሉትን ጉድለቶች ማስተካከል፣ የነፍሳችንን ቤተ መቅደስ ከማናቸውም ርኵሰት ማንጻት ለእኛ ተተውቶአል። ከዚያም የኋለኛው ዝናብ በጴንጤቆስጤ ቀን ቀደምት ዝናብ በደቀ መዛሙርቱ ላይ እንደ ወረደ ሁሉ በእኛ ላይ ይወርዳል።”
“በምን ያህል እንዳገኘን በቀላሉ እንረካለን። ራሳችንን ሀብታሞች እንደሆንንና በንብረት እንደበለጸግን እንሰማለን፤ ነገር ግን ‘ምስኪኖችና የሚያስረክሱ ድሆችና ዕውሮችና ዕራቆቶች’ እንደሆንን አናውቅም። አሁን የእውነተኛውን ምስክር ምክር ለመስማት ጊዜው ነው፦ ‘ባለጠጋ ትሆን ዘንድ በእሳት የተፈተነ ወርቅ ከእኔ ትገዛ ዘንድ፤ የዕራቆትህም ኀፍረት እንዳይገለጥ ትለብስ ዘንድ ነጭ ልብስ፤ ታይም ዘንድ ዐይኖችህን በዐይን መድኃኒት ቀባ።’ …”
“አሁን ነው ራሳችንንና ልጆቻችንን ከዓለም ነክሰት ነጻ ለማድረግ የሚገባን። አሁን ነው የባህርያችንን ልብሶች ማጠብና በጠቦቱ ደም ነጭ ማድረግ የሚገባን። አሁን ነው ትዕቢትን፣ ምኞትን፣ እና መንፈሳዊ ስንፍናን ማሸነፍ የሚገባን። አሁን ነው ነቅተን ለባህርይ ተመጣጣኝነት የጽኑ ጥረት ማድረግ የሚገባን። ‘ዛሬ ድምፁን ብትሰሙ፥ ልባችሁን አታደንድኑ።’ ጌታችን እንዲገለጥ ስንጠብቅና ስንመለከት እጅግ ፈታኝ ቦታ ላይ ነን። ዓለም በጨለማ ውስጥ ናት። ‘እናንተ ግን፥ ወንድሞች ሆይ’ ሲል ጳውሎስ፥ ‘ያ ቀን እንደ ሌባ እንዲደርስባችሁ በጨለማ ውስጥ አይደላችሁም።’ ከጨለማ ብርሃንን፣ ከሐዘን ደስታን፣ ከድካምም ዕረፍትን ለሚጠብቅና ለሚናፍቅ ነፍስ ማውጣት ሁልጊዜ የእግዚአብሔር ዓላማ ነው።”
“ወንድሞች ሆይ፣ በዚህ ታላቅ የመዘጋጀት ሥራ ምን እያደረጋችሁ ነው? ከዓለም ጋር እየተባበሩ ያሉት ዓለማዊውን ቅርጽ እየተቀበሉ ነው፣ ለአውሬውም ምልክት እየተዘጋጁ ነው። በራሳቸው የማይታመኑት፣ በእግዚአብሔር ፊት ራሳቸውን የሚያዋርዱት፣ እውነትን በመታዘዝም ነፍሳቸውን የሚያነጹት፣ እነዚህ ሰማያዊውን ቅርጽ እየተቀበሉ ነው፣ በግንባራቸውም የእግዚአብሔር ማኅተም ለመቀበል እየተዘጋጁ ነው። ትእዛዙ በሚወጣበት ጊዜ ማኅተሙም በሚታተምበት ጊዜ፣ ባህርያቸው ለዘላለም ንጹሕና ነውር የሌለበት ሆኖ ይኖራል።”
“አሁን የመዘጋጀት ጊዜ ነው። የእግዚአብሔር ማኅተም በርኩስ በሆነ ወንድ ወይም ሴት ግንባር ላይ ፈጽሞ አይቀመጥም። በትልቅ ምኞት ተነሣሽ በሆነ፣ ዓለምን በሚወድ ወንድ ወይም ሴት ግንባር ላይ ፈጽሞ አይቀመጥም። ሐሰተኛ ምላስ ያላቸው ወንዶች ወይም ሴቶች ወይም ተንኮለኛ ልብ ያላቸው ግንባር ላይ ፈጽሞ አይቀመጥም። ማኅተሙን የሚቀበሉ ሁሉ በእግዚአብሔር ፊት ነውር የሌለባቸው—ለሰማይ እጩዎች—መሆን ይገባቸዋል። ወደ ፊት ቀጥሉ፣ ወንድሞቼና እህቶቼ። በአሁኑ ጊዜ ስለ እነዚህ ነጥቦች በአጭሩ ብቻ መጻፍ እችላለሁ፤ የመዘጋጀትን አስፈላጊነት ብቻ ትኩረታችሁን በማስመልከት። የአሁኑን ሰዓት አስፈሪ ጽኑ ክብደት እንድትገነዘቡ መጻሕፍትን ለራሳችሁ መርምሩ።” Testimonies, volume 5, 214, 216.
በዚህ ስፍራ እህት ዋይት ጴንጤቆስጤን “አዋጁ በሚወጣበት ጊዜ” በአሜሪካ ከሚሆነው የእሑድ ሕግ ጋር በማስተሳሰር እንደ አንድ የጊዜ ነጥብ ታቀርባለች። ነገር ግን፣ የእርሷ ለዝግጅት የሚጠራው መልእክት፣ የእሑድ ሕግን እና ጴንጤቆስጤን እንደ አንድ የጊዜ ነጥብ ቢያመለክትም፣ ከእሑድ ሕግ በፊት የሚመጣ እና በጴንጤቆስጤ ዘመን የሚወከል አንድ ዘመን እንዳለ ያሳያል። የእሑድ ሕጉ የሰባተኛው ቀን ሰንበት ፈተና ነው፤ እና ከ9/11 እስከ የእሑድ ሕግ ድረስ ያለው ዘመን በምሳሌያዊ ሁኔታ “የጌታ ዝግጅት ቀን” ተብሎ ሊለይ ይችላል። ዝግጅት ከፈተናው በፊት ይመጣል።
“የኋለኛው ዝናብ” በመቶ አርባና አራት ሺህ ላይ ይወርዳል፤ ይህም “ቀደምተኛው ዝናብ በጴንጤቆስጤ ቀን በደቀ መዛሙርቱ ላይ እንደወረደ” እንዲሁ ነው። እንደ ጴንጤቆስጤ ዘመን የተመሰለው ወቅት፣ ክርስቶስ ከዕርገቱ ተመልሶ በመጣ ጊዜ፣ በመርጨት ተጀመረ።
ይህንም ከተናገረ በኋላ በእነርሱ ላይ እስትንፋስ ነፋባቸውና፥ “መንፈስ ቅዱስን ተቀበሉ” አላቸው። ዮሐንስ 20፡22።
እስትንፋሱ መንፈስ ቅዱስን ያስተላልፋል፤ እስትንፋስም የቃላትን ድምፅ የሚያመነጭ ነው። ኢየሱስ ቃል ነው፤ እስትንፋሱም ቃሉን በማስተላለፍ መንፈስ ቅዱስን ያስተላልፋል። የአዳምን ሥጋ ወደ ሕይወት ያመጣው እስትንፋስ ነው፤ እንዲሁም የሕዝቅኤልን ከሞቱ የተነሱ የደረቁ አጥንቶች ሠራዊት ወደ ሕይወት የሚያመጣው እስትንፋስ ነው።
“ክርስቶስ በመንፈስ ቅዱስ ላይ በደቀ መዛሙርቱ ላይ እስትንፋስ በመንፈስ ላከባቸው እና ሰላሙንም በመስጠቱ ያደረገው ተግባር፣ በጴንጤቆስጤ ቀን ሊሰጥ ከነበረው ብዙ ዝናብ በፊት እንደ ጥቂት ጠብታዎች ነበር።” Spirit of Prophecy, volume 3, 243.
በጴንጤቆስጤ ወቅት መጀመሪያ ላይ የክርስቶስ “እስትንፋስ” መንፈስ ቅዱስን ለደቀ መዛሙርቱ አስተላለፈ፤ ነገር ግን አንዳንዶች ተጠራጠሩ።
ነገር ግን ከአሥራ ሁለቱ አንዱ የሆነው ቶማስ፥ ዲዲሞስ የሚባል፥ ኢየሱስ በመጣ ጊዜ ከእነርሱ ጋር አልነበረም። ስለዚህ ሌሎቹ ደቀ መዛሙርት፦ ጌታን አይተናል አሉት። እርሱ ግን፦ በእጆቹ ውስጥ የሚስማሮቹን ምልክት ካላየሁ፥ ጣቴንም በሚስማሮቹ ምልክት ውስጥ ካላኖርሁ፥ እጄንም በጎኑ ውስጥ ካላስገባሁ፥ ከቶ አላምንም አላቸው። ዮሐንስ 2፥24, 25።
የጰንጤቆስጤ ዘመን በክርስቶስ እስትንፋስና በቶማስ የጥርጣሬ ክርክር ተጀምሮ የ“ፈተና” ዘመንን አስነሣ። በመጀመሪያው ያለው የቶማስ ክርክር በጰንጤቆስጤ ወቅት መጨረሻ ያለውን የአይሁድ ክርክር ይወክላል። በመጀመሪያ ክርስቶስ ቃሉንና መንፈስ ቅዱሱን ለደቀ መዛሙርቱ አካፈለ፤ በጰንጤቆስጤም ወቅት መጨረሻ ደቀ መዛሙርቱ ቃሉንና መንፈስ ቅዱሱን ለዓለም አካፈሉ።
ለኤማሁስ በሚያመራው መንገድ ከደቀ መዛሙርቱ ጋር አሁን ገና ያከናወነውን ያንኑ ሥራ፣ ክርስቶስ በደቀ መዛሙርቱ ላይ በነፈሰ ጊዜ ያከናወነው ሌላ ሁለተኛ ምስክር ነበር።
እነርሱም እርስ በርሳቸው ሲነጋገሩና ሲመካከሩ፥ እንዲህ ሆነ፤ ኢየሱስ ራሱ ቀርቦ ከእነርሱ ጋር ይሄድ ነበር። ነገር ግን እርሱን እንዳያውቁት ዓይኖቻቸው ተከልክለው ነበር። …
ከዚያም እርሱ እንዲህ አላቸው፦ እናንተ አላዋቂዎች ሆይ፣ ነቢያት የተናገሩትን ሁሉ ለማመን ልባችሁ የዘገየ ሆይ፤ ክርስቶስ ይህን ሁሉ መከራ ተቀብሎ ወደ ክብሩ እንዲገባ አልተገባውምን? ከሙሴና ከነቢያትም ሁሉ ጀምሮ በመጻሕፍት ሁሉ ስለ ራሱ የተጻፈውን ገለጸላቸው። ወደሚሄዱበትም መንደር ቀረቡ፤ እርሱም ወደ ሩቅ እንደሚሄድ አስመሰለ። እነርሱ ግን፦ ምሽት ሊሆን ነውና፣ ቀኑም እጅግ አልፎአልና፣ ከእኛ ጋር ቆይ ብለው አጥብቀው ለመኑት። ከእነርሱም ጋር ለመቆየት ገባ። ከእነርሱ ጋር በማዕድ ተቀምጦ ሳለም እንጀራ አንሥቶ ባረከ፤ ቆርሶም ሰጣቸው። ዓይኖቻቸውም ተከፈቱ፥ እርሱንም አወቁት፤ እርሱም ከዓይናቸው ተሰወረ። እርስ በርሳቸውም፦ በመንገድ ሲነጋገረን፣ መጻሕፍትንም ሲከፍትልን፣ ልባችን በውስጣችን እየነደደ አልነበረምን? አሉ። ሉቃስ 24:15, 16, 25–32.
ኢየሱስ በኤማዎስ “ከእነርሱ ጋር ለመብላት እንደ ተቀመጠ” ሁሉ፣ ከዚያ በኋላም ከደቀ መዛሙርቱ ጋር በላ። በሁለቱም ሁኔታዎች መብላት ተወክሏል። ሁለቱም በአንድነት የጴንጤቆስጤ ዘመን መጀመሪያ በመንፈስ ቅዱስ እስትንፋስ እንዲሁም በመብላት እንደ ተመለከተ ያሳያሉ። የመክፈቻው ክስተቶች በሚያምን ወገን እና በሚጠራጠር ወገን መካከል ክርክር ያመጣሉ። መብላቱ፣ የመንፈስ ቅዱስ ስጦታ፣ እና መጻሕፍትን መክፈቱ ክርስቶስ ትምህርቱን “ከሙሴና ከነቢያት ሁሉ” እንደ ጀመረ ያካትታሉ። የክርስቶስ ትምህርት የሙሴን ትንቢታዊ መስመር ወስዶ ከነቢያት ሁሉ መስመሮች ጋር በማስተካከል፣ እዚህ ጥቂት እዚያም ጥቂት በማድረግ ተላልፎ ነበር።
በ9/11 ላይ የሕዝቅኤል አራቱ ነፋሳት እስትንፋስ በሰላሳ ሰባተኛው ምዕራፍ ላይ ባሉት የሞቱ ደረቅ አጥንቶች ላይ ነፈሰ። በዚያን ጊዜ፣ በነሐሴ 11 ቀን 1840 ወርዶ የመጀመሪያውን መልአክ መልእክት እንዲበረታ ያደረገው መልአክ እንደ ምሳሌ እንደሚያመለክተው፣ የራእይ አሥራ ስምንት መልአክ ደግሞ ደቀ መዛሙርቱ በጴንጤቆስጤ ዘመን መጀመሪያ እንደ በሉት ሁሉ ሊበላ የሚገባ መልእክት ይዞ ወረደ። የቶማስ ለማመን ያለው ፈቃደ ቢስነት መልእክቱ በሚቀርብበት ጊዜ መንቀጥቀጥ እንደሚታወቅ ያመለክታል።
ስለ 9/11 የመንታ ማማዎች ውድቀት ሲነገር፣ ጌታ “አሕዛብን እጅግ አስፈሪ ሁኔታ ለማናወጥ” እንደ ተነሣ ተነግሮናል። “መናወጥ” በእግዚአብሔር ሕዝብ መካከል የሚፈጸመው በእውነት መልእክት ላይ በሚዋጉ እነዚያ እንደሆነ ማስታወስ አስፈላጊ ነው። ውጫዊ “መናወጦች” አሉ፤ ነገር ግን በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ያሉ ውስጣዊ መናወጦች መልእክት በሚቀርብበት አውድ ውስጥ ይከሰታሉ።
“ያየሁት መናወጥ ትርጉሙ ምን እንደሆነ ጠየቅሁ፤ እናም ለሎዶቅያ ሰዎች በእውነተኛው ምስክር ምክር የተጠራ ቀጥተኛው ምስክርነት እርሱን እንደሚያስከትል ተገለጠልኝ። ይህም በተቀባዩ ልብ ላይ ተጽእኖውን ያሳድራል፥ እርሱንም መለኪያውን ከፍ እንዲያደርግና ቀጥተኛውን እውነት እንዲያፈስስ ይመራዋል። አንዳንዶች ይህን ቀጥተኛ ምስክርነት አይሸከሙትም። በእርሱም ላይ ይነሣሉ፤ ይህም በእግዚአብሔር ሕዝብ መካከል መናወጥን ያስከትላል።”
“የእውነተኛው ምስክር ምስክርነት እንኳ ግማሹ ሳይሰማ እንደቀረ አየሁ። የቤተ ክርስቲያን እጣ ፈንታ የተንጠለጠለበት ይህ ጽኑ ምስክርነት፣ ፈጽሞ ካልተዘነጋ ቢሆንም በቀላሉ ተቈጥሯል። ይህ ምስክርነት ጥልቅ ንስሓ ሊያመጣ ይገባል፤ በእውነት የሚቀበሉት ሁሉ ይታዘዙለታል እናም ይነጻሉ።” Early Writings, 271.
ውስጣዊው “መናወጥ” የሚመጣው የሎዶቅያ መልእክት ሲቀርብ የሚቃወሙት ሰዎች ምክንያት ነው። እህት ዋይት የ1888 የጆንስና ዋጎነር መልእክት የሎዶቅያ መልእክት መሆኑን ትለያለች።
“በA. T. Jones እና E. J. Waggoner አማካይነት የተሰጠን መልእክት ለሎዶቅያ ቤተ ክርስቲያን የእግዚአብሔር መልእክት ነው፤ እውነትን እንደሚያምን ሲመሰክር ለሌሎች ግን እግዚአብሔር የሰጣቸውን ጨረሮች የማያንጸባርቅ ማንኛውም ሰው ወዮለት።” The 1888 Materials, 1053.
ለሎዶቅያውያን መልእክት የሚታየው መቃወም መናወጥን ያመጣል፤ እህት ኋይትም የ1888 መልእክትን ከራእይ 18 መልአክ መውረድ ጋር ታስማማለች።
“ቀድሞ የተቀረጹ አስተያየቶችን ለመተው አለመፈቀድ እና ይህን እውነት ለመቀበል አለመፈቀድ፣ በሚኒያፖሊስ በወንድሞች ዋጎነርና ጆንስ አማካይነት በመጣው የጌታ መልእክት ላይ የተገለጠው ከፍተኛ የተቃውሞ ክፍል መሠረት ሆኖ ነበር። ሰይጣንም ያንን ተቃውሞ በማነሳሳት፣ እግዚአብሔር ለእኛ ሕዝብ ሊሰጣቸው እጅግ የተመኘውን ልዩ የመንፈስ ቅዱስ ኃይል በከፍተኛ መጠን ከእነርሱ ርቆ እንዲቆይ አደረገ። ጠላትም፣ ሐዋርያት ከጰንጠቆስጤ ቀን በኋላ እንዳወጁት ሁሉ፣ እውነትን ወደ ዓለም በመውሰድ የሚኖራቸውን ያን ብቃት እንዳያገኙ ከለከላቸው። ምድርን ሁሉ በክብሩ ሊያበራ የሚገባው ብርሃን ተቃውሞ ተደረገበት፣ እና በራሳችን ወንድሞች እርምጃ ምክንያት በከፍተኛ ደረጃ ከዓለም ተከልክሎ ቆይቷል።” Selected Messages, book 1, 235.
በጰንጤቆስጤ ወቅት መጀመሪያ የቶማስ ጥርጣሬ፣ በጰንጤቆስጤ ቀን የመጣውን መልእክት ላይ የተነሣውን ዓመፅ እየመሰለ እንደነበረ፣ በ1888 ጆንስና ዋጎነር ለሎዶቅያ ቤተ ክርስቲያን እንደቀረበው መልእክት ሰባተኛ ቀን አድቬንቲዝም አመራሮች ተነሥተው በተቃወሙ ጊዜ የተፈጠረውን መናወጥ ደግሞ አመሰለ። በ1888 የራእይ አሥራ ስምንት ኃያል መልአክ ምድርን በክብሩ ለማብራት ወረደ፤ ነገር ግን በእጅጉ መጠን እነዚያ አመራሮች አስቀድሞ የያዟቸውን አስተያየቶች ለመተው ባልፈቀዱ ምክንያት የቆሬ፣ የዳታንና የአቢራም ዓመፅ እንደገና ተደገመ። ቶማስ፣ በጰንጤቆስጤ ያሉት አይሁድ፣ በሙሴ ዘመን የቆሬ ዓመፅ፣ የ1888 ዓመፅ ሁሉም እንደ ኢዮኤል መሠረት መለከት ሊነፋ የነበረበትን 9/11 ይወክላሉ። ያ መለከት፣ እንደ ኢሳይያስ መሠረት፣ የእግዚአብሔርን ሕዝብ ኃጢአቶች ለመግለጥ ተነፍቶ ነበር፤ እንዲሁም 1888ንና ለሎዶቅያ የቀረበውን መልእክት ይወክላል። ለ“አሮጌው መንገዶች” እንዲመለሱ መለከት የሚነፋው የኤርምያስ ጠባቂ፣ ኢሳይያስ ድምፁን እንደ መለከት ከፍ ከማድረጉ ጋር ይስማማል። የኤርምያስ ጠባቂዎች፣ በታሪኩ ክርክር ወይም ሙግት ውስጥ አቋሙ ምን እንደሚሆን ጥያቄ የሚጠይቀው የዕንባቆም ጠባቂዎች ናቸው።
በዘበኔ ላይ እቆማለሁ፥ በግንብም ላይ እሰፍራለሁ፤ እርሱም ለእኔ የሚናገረውን ለማየት፥ በመገሰጼም ጊዜ ምን እንደምመልስ እጠብቃለሁ። ዕንባቆም 2፥1።
“ወቀሰ” የሚለው ቃል “ገሠጸ ወይም ተከራከረ” ማለት ሲሆን፣ ቀጣዩ ቁጥር መልስ ስለሚሰጥ ጥያቄን ያመለክታል።
ጌታም መልሶ እንዲህ አለኝ፤ ራእዩን ጻፍ፥ የሚያነበውም በእርሱ ይሮጥ ዘንድ በጽላት ላይ ግልጽ አድርገህ ጻፈው። ዕንባቆም 2፥2።
በሚለራዊ ታሪክ ፍጻሜ መሠረት የተጀመረው “ክርክር” ወይም መናወጥ የዊልያም ሚለርና የእርሱ የትንቢት ትርጓሜ መመሪያዎች ከፕሮቴስታንት ነገረ መለኮት ሊቃውንት ጋር ያለው መልእክት ነበር። በሚለራዊ ታሪክ ውስጥ ያለው ክርክር በ1840 ነሐሴ 11 የሚለራዊው መልእክት ሲረጋገጥ ተጀመረ፤ በዚያን ጊዜ “ከኢየሱስ ክርስቶስ ያነሰ ሰው ሳይሆን” ትንሽ መጽሐፍ ይዞ ወረደ፥ ዮሐንስም እርሱን ወስዶ ይበላ ዘንድ ነበረበት። የዕንባቆም ጠባቂዎች ክርክር፣ የቶማስ ጥርጣሬዎች፣ የ1888 ዓመፅ፣ የቆሬ ዓመፅ፣ በጰንጠቆስጤ የስካር ክርክር ሁሉ በ9/11 የተጀመረ ክርክርን ይመሰክራሉ። የሚከራከሩበት ክርክር በ9/11 መርጨት የጀመረውን የኋለኛው ዝናብ መልእክት ላይ ነው።
በ1843 ሰንጠረዥ እንዲያዘጋጁ ለሚለራውያን ምክንያት የሆነው በዕንባቆም የተሰጠው መልስ፣ በቆሬና ባልንጀሮቹ በአንድ ወገን ከሙሴ በሌላው ወገን የተወከሉት፣ በቶማስና በሌሎቹ ደቀ መዛሙርት፣ በጴንጤቆስጤ የአይሁድ የስካር ክርክር፣ በ1888 የአድቬንቲዝም አመራር፣ በ1844 ፕሮቴስታንቶች ከሚለራውያን ጋር በተቃራኒው የቆሙበት ሁኔታ፣ እና በጥቅምት 22፣ 1844 ያሉት ሞኞችና ጥበበኛ ድንግልናት የተወከሉት ሁለት ዓይነት አምላኪዎች ክፍሎች እድገት ጋር ይገናኛል።
በ9/11 ክርስቶስ በእሑድ ሕግ ጊዜ ከሚሆነው ሙሉ መፍሰስ በፊት እንደ ጥቂት ጠብታዎች መንፈስ ቅዱስን በደቀ መዛሙርቱ ላይ ነፈሰ። ከዚያም እነዚያን ደቀ መዛሙርት ወደ ኤርምያስ የቀድሞ መንገዶች በመመለስ፣ በዚያም የማስጠንቀቂያ መለከት እንዲነፉ ተቀብተው ሳሉ፣ ከሙሴ ጀምሮ “መስመር በላይ መስመር” በሚል መንገድ ስለ ትንቢታዊው መልእክት አስተዋይነታቸውን ከፈተ። በ9/11 የሆነው የክርስቶስ እስትንፋስ ከሕዝቅኤልና ከዮሐንስ አራቱ ነፋሳት የመጣ ነበር፣ እርሱም ሲቃወም መናወጥን የሚያመጣው “ቀጥተኛ ምስክርነት” የሆነው የሎዶቅያ መልእክት ነበር። 1888 የቆሬ፣ የዳታንና የአቤሮን ዓመፅ ምሳሌ ነው፤ ምክንያቱም የተጣለው መልእክቱ ብቻ ሳይሆን፣ መለከቱን የተወሰነ ድምፅ በሚሰጥ መንገድ የሚያሰሙት የተመረጡ ጠባቂዎች ደግሞ ነበሩ።
እህት ዋይት፣ “እኔ ያየሁት መናወጥ” “ለሎዶቅያ ሰዎች የተሰጠውን የእውነተኛው ምስክር ምክር ያስነሳው ቀጥተኛ ምስክርነት ምክንያት ይሆናል” ብላ ጻፈች። የ1888 መልእክት ያ ቀጥተኛ ምስክርነት ነበር፣ 1888 እና 9/11ም የራእይ አሥራ ስምንት መልአክ መውረድን ያመለክታሉ።
“በእንቅልፍ ያሉትን ለማንቃት ለቤተ ክርስቲያኖቻችንና ለተቋማችን ቀጥተኛ ምስክርነት መሰጠት አለበት።”
“የጌታ ቃል ሲታመንና ሲታዘዝ፣ የማያቋርጥ እድገት ይደረጋል። አሁን ታላቅ ፍላጎታችንን እንመልከት። ጌታ በደረቁ አጥንቶች ውስጥ ሕይወት እስኪተነፍስ ድረስ ሊጠቀምብን አይችልም። የተነገሩትን ቃላት ሰማሁ፦ ‘የእግዚአብሔር መንፈስ በልብ ላይ ያለው ጥልቅ ንቅናቄ ካልሆነ፣ ሕይወት ሰጪ ተጽእኖው ካልኖረ፣ እውነት ሙት ፊደል ትሆናለች።’” Review and Herald, November 18, 1902.
በ9/11 ጊዜ ለሎዶቅያ የተላለፈው መልእክት፣ ለእግዚአብሔር የቀድሞ ቃል ኪዳን ሕዝብ የሚሰጠው የመጨረሻ ጥሪ መሰማት ሲጀምር፣ ፍጹም ፍጻሜውን ደረሰ። በዚያን ጊዜ ሲስተር ዋይት፣ “የተኙትን ለማንቃት ለቤተ ክርስቲያናችንና ለተቋማችን ቀጥተኛ ምስክርነት ሊሰጥ ይገባል” ብላ ታስታውሳለች። የራእይ አሥራ ስምንት መልአክ በ9/11 ሲወርድ የሎዶቅያ መልእክት ተጀመረ፤ ይህም ማለት በ9/11 ለሎዶቅያ ሰባተኛ ቀን አድቬንቲስቶች የተሰጠውና እስካሁንም የሆነው መልእክት “ንቁ” የሚል ነበር እና ነው። ኢዮኤል በምዕራፍ አንድ ቁጥር አምስት ሰካራሞችን እንዲነቁ አዘዘ። 9/11 ለአድቬንቲዝም የመጨረሻው የፈተና ዘመን መድረሱን ያመለክታል፣ እንዲሁም የኢዮኤልን “ንቁ” የሚለውን ትእዛዝ ይወክላል። የጰንጤቆስጤ ወቅት መጀመሪያ በ9/11 ላይ በእግዚአብሔር ሕዝብ መንቃት ይጀምራል፣ እናም ከእሁድ ሕግ በፊት ብዙም ሳይቆይ በአሥሩ ድንግል ምሳሌ ፍጻሜ ያበቃል።
ማንቂያው በ9/11 የተነሳው በክህደት ውስጥ ላሉ የኪዳን ሕዝብ የመጨረሻ ትውልድ የተሰጠ ጥሪ ነው። የእሑድ ሕግ ከመምጣቱ በፊት የሚሆነው ማንቂያ በቀድሞዎቹ የኪዳን ሕዝቦች ላይ በርን ይዘጋል። መጀመሪያውና መጨረሻው አንድ ናቸው፤ እናም በ2023 ዓ.ም. ሐምሌ ወር የራእይ ምዕራፍ አሥራ አንድ ሁለቱ ምስክሮች ስለ 2020 ዓ.ም. ሐምሌ 18 ትንቢት የተነሳውን ዓመፅ ተነቁ። መካከለኛው ማንቂያ በዓመፅ ይወከላል፤ ይህም 9/11 የዕብራይስጥ ፊደላት የመጀመሪያ ፊደል መሆኑን፣ 2020 ዓ.ም. ሐምሌ 18 አሥራ ሦስተኛው ፊደል መሆኑን፣ እና የእሑድ ሕግ ሀያ ሁለተኛውና የመጨረሻው የዕብራይስጥ ፊደል መሆኑን ያመለክታል። ሀያ ሁለተኛው ፊደል በእነዚያ ሦስት ማንቂያዎች የመጨረሻው ውስጥ ፍጻሜውን የሚያገኘውን የመለኮትና የሰብአዊነት ኅብረት ይወክላል።
ጌታ በጴንጤቆስጤያዊው ዘመን መጀመሪያ በደቀ መዛሙርቱ ላይ መንፈስ ቅዱስን እንደ ነፈሰ ሁሉ፣ በ9/11 ደግሞ “በደረቁ አጥንቶች ውስጥ ሕይወት ይነፍሳል።” ደቀ መዛሙርቱ ከዕርገቱ በኋላ መንፈስ ቅዱስን የተቀበሉትን ይወክላሉ፤ ከዚያም በኋላ የትንቢታዊው ቃል ግንዛቤያቸው “መስመር በመስመር” በሚለው ሥርዓት ተከፈተላቸው። መንፈስ ቅዱስን መቀበል ምግብ እየበሉ ሳሉ ሆነ፤ ምክንያቱም በመንፈሳዊ ሁኔታ መብላት የሚጠይቀው እርሱ ቃል የሆነውን የኢየሱስን ሥጋ መብላትና ደሙን መጠጣት ነው።
ከቆሬ ከዳታንና ከአቢራም ጋር የተባበሩት ዓመፀኞች፣ (እንዲሁም በ1888 የአድቬንቲዝም መሪነት እንደሆነው) የእግዚአብሔር ሕዝብ ኃጢአቶችን የሚለይ የመለከት መልእክትን በመቃወም መናወጡን የሚያመጡትን ወገን ይወክላሉ፤ በዚሁም ጊዜ “ወደ ቀድሞው መንገድ” ለመመለስ ይጠራሉ፥ ይህም በዘሌዋውያን ሃያ ስድስት ውስጥ በተወከለው “ሰባት ጊዜ” የተመሰረቱ የመሠረታዊ እውነቶች ናቸው። መለከቱ ለሁለቱም፣ ለመነቃቃትና ለተሐድሶ ጥሪ ያቀርባል። ከሚለር ትንቢታዊ ጌጦች መካከል የመጀመሪያው፣ እንዲሁም በአድቬንቲዝም መጀመሪያ የተጣለው፣ የሚለራውያን እንቅስቃሴ መጀመሪያንና መጨረሻን ይወክላል። በሚለራውያን የተሰበከው የመጀመሪያው መልአክ መልእክት መጀመሪያና መጨረሻ በሙሴ “ሰባት ጊዜ” ምልክት ተደርጓል። በመጀመሪያ ተቀብሎ ነበር፤ በመጨረሻ ግን ተጣለ። በዚያ መጣል ምክንያት ሕዝቅኤል አድቬንቲዝምን የሞቱና የደረቁ አጥንቶች ሸለቆ እንደሆነ ያቀርባል። ከ1863 ጀምሮ እስከ እሁድ ሕግ በዩናይትድ ስቴትስ ድረስ ያለው ዘመን፣ እንደ ኢሳይያስ ሃያ ሁለት መሠረት የራእይ ሸለቆ ነው፤ ነገር ግን እንደ ሕዝቅኤል መሠረት የሞቱና የደረቁ አጥንቶች ሸለቆ ነው። እነዚህ ሁለቱ ትንቢታዊ ሸለቆዎች ሁሉ ከኢዮኤል የኢዮሳፍጥ ሸለቆ ጋር ይስማማሉ፤ ኢዮኤልም ይህንኑ እንደ ውሳኔ ሸለቆ ይጠራዋል።
በእነዚህ ጽንሰ-ሐሳቦች በተደነገጉ ሁኔታ፣ እንዴት ሆነ በ9/11 ጊዜ የኢዮኤል መጽሐፍ ጴጥሮስ በጴንጤቆስጤ ወቅት ለየው መልእክት ሆነ? በሚቀጥሉት ጽሑፎች እነዚህን ጽንሰ-ሐሳቦች ለማብራራት እንሞክራለን።
“(በ1892 ዓ.ም. ኖቬምበር 5 ቀን፣ ከደቡብ አውስትራሊያ አዴሌይድ ተጻፈ፣ ለ‘ውድ የወንድሜ ልጅና የእህቴ ልጅ፣ ፍራንክ እና ሃቲ [Belden].’)
“በመንፈስ ቅዱስ ብርሃን ሲሰጥህ፣ በሚኒያፖሊስ የተገለጠውን ያንን ሁሉ ክፋት እንደ ሆነ ታያለህ፤ እግዚአብሔርም እንደሚመለከተው ታየዋለህ። በዚህ ዓለም ዳግመኛ ካላየሁህ፣ ያለ ምንም ምክንያት በላዬ ያመጣህብኝን ሐዘንና ጭንቀት እና የነፍስ ሸክም እንደምሰርይልህ እርግጠኛ ሁን። ነገር ግን ለነፍስህ ስለሆነ፣ ስለ እርሱም ስለ አንተ የሞተው፣ ስህተቶችህን እንድታይ እና እንድትናዘዝ እፈልጋለሁ። መንፈስ ቅዱስን ከተቃወሙት ጋር በእውነት ተባብረሃል። ጌታ በወንድሞች ጆንስና ዋጎነር አማካይነት እየሠራ እንዳለ የሚያሳይ ሁሉንም ማስረጃ ያስፈለገህ ነበርህ፤ ነገር ግን ብርሃኑን አልተቀበልህም፤ ከዚያም የተንከባከብካቸው ስሜቶችና በእውነት ላይ የተናገርካቸው ቃላት በኋላ፣ ስህተት እንደሠራህ፣ እነዚህም ሰዎች ከእግዚአብሔር የመጣ መልእክት እንዳላቸው፣ አንተም መልእክቱንና መልእክተኞቹን አቅልለህ እንደቈጠርህ ለመናዘዝ ዝግጁ አልሆንህም።”
“ከዚህ በፊት በሕዝባችን መካከል በሚኒያፖሊስ እንደተገለጠው ያለ እንዲህ ያለ ጽኑ ራስን ማስደሰትና ብርሃንን ለመቀበልና ለመቀበል እንዲሁም ለመናገር እንዲሁ ያለ ፈቃደኝነት አላየሁም። በዚያ ስብሰባ ላይ የተገለጠውን መንፈስ የአንጸባረቁ ከዚያ ወገን መካከል አንድ ሰው እንኳ ኩራታቸውን እስኪያዋርዱና በእግዚአብሔር መንፈስ እንዳልተነሱ ነገር ግን አእምሮአቸውና ልባቸው በግልፍተኝነት እንደተሞሉ እስኪናዘዙ ድረስ፣ ከሰማይ ወደ እነርሱ የተላከውን እውነት ክብርና ውድነት ለማስተዋል ዳግም ግልጽ ብርሃን እንዳያገኙ ተገልጦልኛል። ጌታ ወደ እነርሱ ሊቀርብ፣ ሊባርካቸውና ከመመለሳቸው ሊፈውሳቸው ወደደ፤ ነገር ግን እነርሱ አልሰሙም። ቆራሕ፣ ዳታንና አቤሮንን ያነሳሳው ያው መንፈስ እነርሱንም ያነሳሳቸው ነበር። እነዚያ የእስራኤል ሰዎች ስህተታቸውን እንደሚያረጋግጥ ማስረጃ ሁሉ ለመቃወም ቆርጠው ነበር፤ ብዙዎችም ከእነርሱ ጋር ለመተባበር እስኪሳቡ ድረስ በእርካታቸው መንገድ ላይ ይቀጥሉ ነበር።”
“እነዚህ ማን ነበሩ? ደካሞች አልነበሩም፣ አላዋቂዎች አልነበሩም፣ ያልተብራሩም አልነበሩም። በዚያ ዓመፅ ውስጥ በማኅበሩ ውስጥ የታወቁ፣ ዝነኛ ሰዎች የነበሩ ሁለት መቶ አምሳ አለቆች ነበሩ። ምስክርነታቸውስ ምን ነበር? ‘ማኅበሩ ሁሉ ቅዱሳን ናቸው፣ እያንዳንዳቸውም፣ እግዚአብሔርም በመካከላቸው አለ፤ እንግዲህ ለምን በእግዚአብሔር ማኅበር ላይ ራሳችሁን ከፍ ከፍ ታደርጋላችሁ?’ [ዘኍልቍ 16:3]። ቆሬ እና ባልንጀሮቹ በእግዚአብሔር ፍርድ ሲጠፉ፣ ያታለላቸው ሕዝብ በዚህ ተአምር ውስጥ የእግዚአብሔርን እጅ አላዩም። በማግስቱ ማኅበሩ ሁሉ ሙሴንና አሮንን፣ ‘የእግዚአብሔርን ሕዝብ ገድላችኋል’ [ቁጥር 41] ብለው ከሰሷቸው፤ መቅሰፍቱም በማኅበሩ ላይ ሆነ፣ ከአሥራ አራት ሺህም በላይ ሰዎች ጠፉ።”
“ሚኒያፖሊስን ለመተው ባሰብሁ ጊዜ፣ የጌታ መልአክ ከጎኔ ቆሞ እንዲህ አለኝ፦ ‘እንዲህ አይሆንም፤ እግዚአብሔር በዚህ ስፍራ እንድታከናውነው ሥራ አለውልሽ። ሕዝቡ የቆራሕ፣ የዳታንና የአቤሮንን ዓመፅ እንደገና እየፈጸሙ ነው። በብርሃን ውስጥ ያልሆኑት የማያምኑትን ትክክለኛ ስፍራሽን እኔ አኖርሁሽ፤ ምስክርነትሽንም አይሰሙም፤ ነገር ግን እኔ ከአንቺ ጋር እሆናለሁ፤ ጸጋዬና ኃይሌ ይደግፉሻል። የሚናቁት አንቺን አይደለም፥ ወደ ሕዝቤ የምልካቸውን መልእክተኞችና መልእክቱን ነው። ለጌታ ቃል ንቀትን አሳይተዋል። ሰይጣን ዓይኖቻቸውን አሳውሮአል፣ ፍርዳቸውንም ጠማምዶአል፤ እያንዳንዱም ነፍስ ከዚህ ኃጢአታቸው፣ ለመንፈስ ቅዱስ ስድብ እያደረገ ካለው ከዚህ ያልተቀደሰ ራስን-ነጻነት ንስሐ ካልገባ፣ በጨለማ ይሄዳሉ። ንስሐ ካልገቡና ካልተለወጡ እኔም እፈውሳቸው ዘንድ፣ መቅረዙን ከስፍራው አወጣለሁ። መንፈሳዊ ዓይነ ልቦናቸውን አጨልመዋል። እግዚአብሔር መንፈሱንና ኃይሉን እንዲገልጥ አልወደዱም፤ በቃሌ ላይ የማሾፍና የመጸየፍ መንፈስ አላቸውና። ቅልልነት፣ ተራ መነጋገር፣ ቀልድና ቧልት በየዕለቱ ይሠራሉ። ልባቸውን እኔን ለመፈለግ አላቀኑም። በራሳቸው የተነደደው እሳት ብርሃን ይመላለሳሉ፣ ንስሐም ካልገቡ በሐዘን ይተኛሉ። ጌታ እንዲህ ይላል፦ በስራ ጣቢያሽ ጽኚ፤ እኔ ከአንቺ ጋር ነኝና፣ አልተውሽም አልተውሽምም።’ ከእግዚአብሔር የመጡትን እነዚህን ቃላት ችላ ለማለት አልደፈርሁም።”
“በባትል ክሪክ ብርሃን በግልጽና በደማቅ ጨረሮች ሲያበራ ቆይቶአል፤ ነገር ግን በሚኒያፖሊስ ስብሰባ ውስጥ ክፍል የተወሰዱት መካከል ወደ ብርሃኑ መጥተው ጌታ ከሰማይ የላከላቸውን የእውነት ሀብት የተቀበሉ ማን ናቸው? ከመሪው ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር እርምጃ በእርምጃ የተራመዱ ማን ናቸው? ስህተት የሞላበትን ቅንዓታቸውን፣ ዕውርነታቸውን፣ ቅናታቸውንና ክፉ ጥርጣሬዎቻቸውን፣ እውነትንም መቃወማቸውን ፈጽሞ የተናዘዙ ማን ናቸው? አንድም የለም፤ እናም ብርሃኑን ለመቀበል ለረጅም ጊዜ ቸል ስለ አሉ፣ ብርሃኑ እጅግ ወደ ኋላ ትቶአቸዋል፤ በጸጋና በጌታችን በክርስቶስ ኢየሱስ እውቀት እያደጉ አልነበሩም። የሚያስፈልጋቸውን ጸጋ፣ ሊኖራቸው ይችል የነበረውንና በሃይማኖታዊ ልምምድ ውስጥ ብርቱ ሰዎች ያደርጋቸው የነበረውን፣ ለመቀበል አልቻሉም።”
በሚኒያፖሊስ የተወሰደው አቋም፣ እነርሱን በአምላክ እውነትና በኃይሉ የሚቃወሙ ከሆኑ ጋር፣ ከጥርጣሬ ያላቸው እና ከሚጠይቁ ጋር በብዙ መጠን ውስጥ የዘጋባቸው እንደማይሻገር እንቅፋት ሆኖ ታይቶ ነበር። ሌላ ችግኝ ጊዜ ሲመጣ፣ ማስረጃ በማስረጃ ላይ ተደርቦ ሲቀርብ እጅግ ረዥም ጊዜ የተቃወሙ እነዚያ ሰዎች እንደገና በእነዚያ ነጥቦች ላይ ይፈተናሉ፤ በእነዚያም ነጥቦች ላይ በግልጽ ሁኔታ እጅግ እንደተሳሳቱ ታይቶ ነበር፤ ከአምላክ የሆነውንም መቀበል እና ከጨለማ ኃይላት የሆነውን መክደን ለእነርሱ ከባድ ይሆናል። ስለዚህ ለእነርሱ ብቸኛው የደኅንነት መንገድ በትሕትና መመላለስ ነው፤ አንካሳው ከመንገድ እንዳይገለል ለእግራቸው ቀጥተኛ መንገድ ማድረግ አለባቸው። ከእግዚአብሔር ጋር ከሚሄዱ እና በእርሱ ከሚያምኑና ከሚታመኑበት ሰዎች ጋር እንሆን ወይስ የራሳቸውን የተቈጠረ ጥበብ ተከትለው በራሳቸው የተነደደ ብርሃን ውስጥ ከሚመላለሱ ሰዎች ጋር እንሆን፣ ይህ ልዩነቱን ሁሉ ያመጣል።
እውነትን የተቃወሙትን ሰዎች ተጽእኖ ለመቋቋም የተፈለገው ጊዜና ጥንቃቄ እንዲሁም ድካም እጅግ አስከፊ ኪሳራ ሆኖአል፤ ምክንያቱም በመንፈሳዊ እውቀት ለብዙ ዓመታት ቀድመን ልንገኝ እንችል ነበር፤ እንዲሁም በብርሃን መመላለስ የነበረባቸው ሰዎች ጌታን ለማወቅ በመቀጠል ቢሄዱ፣ መውጣቱ እንደ ንጋት እንደ ተዘጋጀ እንዲያውቁ ኖሮ፣ እጅግ ብዙ ነፍሳት ወደ ቤተ ክርስቲያን በተጨመሩ ነበር። ነገር ግን እግዚአብሔር ለሕዝቡ የሚልከውን እውነት በመቃወም እንደ ግራናይት ግድግዳ ሆነው የቆሙ ሠራተኞች ተጽእኖ ለመቋቋም በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ራሱ እጅግ ብዙ ድካም ማውጣት ሲያስፈልግ፣ ዓለም በንጽጽር ጨለማ ውስጥ ትቀራለች።
እግዚአብሔር ጠባቂዎች እንዲነሡ እና በተባበሩ ድምፅ የተወሰነ መልእክት እንዲያወጡ፣ መለከቱንም የተረጋገጠ ድምፅ እንዲያሰሙ ፈቀደ፤ ይህም ሕዝቡ ሁሉ ወደ የግዴታቸው ስፍራ እንዲቸኩሉ እና በታላቁ ሥራ ውስጥ የራሳቸውን ድርሻ እንዲወጡ ነበር። ከዚያም ታላቅ ኃይል ያለው ከሰማይ የሚወርደው ያ ሌላ መልአክ የሚያበራው ብርቱና ግልጽ ብርሃን ምድርን በክብሩ በሞላት ነበር። እኛ በዓመታት ወደ ኋላ ቀርተናል፤ እና በዕውርነት ቆመው እግዚአብሔር ከሚኒያፖሊስ ስብሰባ እንደሚነድ መብራት እንዲወጣ የፈቀደውን መልእክት እድገት ያደናቀፉ ሰዎች፣ ልባቸውን በእግዚአብሔር ፊት ለማዋረድ እና ሥራው በአእምሮአቸው ዕውርነትና በልባቸው ድንዛዜ እንዴት እንደ ተደናቀፈ ለማየትና ለማስተዋል ያስፈልጋቸዋል።
“በትንንሽ ነገሮች ላይ በመከራከር ብዙ ሰዓታት ተባክነዋል፤ ወርቃማ እድሎችም ጠፍተዋል፥ ሰማያዊ መልእክተኞችም በመዘግየቱ በሐዘን ተሞልተው በትዕግሥት ማጣት ቆመው ነበር። መንፈስ ቅዱስ—ለእሴቱ እጅግ ትንሽ አድናቆት ተሰጥቶታል፥ እያንዳንዱም ነፍስ እርሱን መቀበል እንደሚያስፈልገው በእጅጉ ትንሽ ግንዛቤ ነበረ። ሰማያዊውን ስጦታ የሚቀበሉ ሰዎች የጽድቅን ጋሻ ለብሰው ለእግዚአብሔር ጦርነት ለማድረግ ወደ ፊት ይወጣሉ። የጌታን መሪነት ያከብራሉ፥ ስለ ምሕረቱም ለእርሱ ምስጋና በልባቸው ይሞላሉ። ነገር ግን በብዙ፥ ብዙ ስፍራዎች፣ እና በብዙ፥ ብዙ ጊዜያት፣ በክርስቶስ ዘመን ራሳቸውን የእግዚአብሔር ሕዝብ ነን ለሚሉት እንደ ተባለው፣ በእውነት እንዲሁ ሊባል ይችላል፤ በእምነት ማጣታቸው ምክንያት ኀያላን ሥራዎች ብዙ ሊደረጉ አልቻሉም። ብዙዎች በጨለማ ማሰሪያ ታስረው ሳሉ እግዚአብሔር ስለ ተጠቀመባቸው ክብር ተሰጥቷቸው ነበር፤ ነገር ግን ያላቸው እምነት ማጣት በሰማይ መላእክት በሰብአዊ ወኪሎች አማካኝነት ለማስተላለፍ የሚፈልጉትን የእውነት መልእክት—በእምነት መጽደቅን፣ የክርስቶስንም ጽድቅ—ላይ ጥርጣሬንና ጥላቻን አስነስቷል።” The 1888 Materials, 1066–1070.