ሮም ራእዩን ታቆማለች - ቁጥር አስራ አንድ

ልክ እንደ ነሐሴ 11, 1840 በሚለር የተቀበሉትን መርሆች እንዳረጋገጠ፣ እንዲሁም ከመስከረም 11, 2001 በኋላ ለማየት ፈቃደኞች ለነበሩት ግልጽ ሆነ፤ ፊውቸር ፎር አሜሪካ የተቀበለቻቸው ትንቢታዊ መርሆች በኢሳይያስ ምዕራፍ ሃያ ስምንት እንደተቀመጡት የዘገየ ዝናብ እውነተኛ መጽሐፍ ቅዱሳዊ ዘዴ እንደነበሩ። በቅዱስ ታሪክ እንደተመለከተው የተሐድሶ መስመር በተሐድሶ መስመር ላይ የሚተገበረው አተገባበር፣ መስከረም 11, 2001 የነሐሴ 11, 1840 ድግግሞሽ እንደነበረ አቋቋመ።

እነርሱ በ1840 የራእይ 10 ኃያሉ መልአክ በወረደ ጊዜ፣ ይህ መውረዱ በ2001 የሚፈጸመውን መውረዱን እንደ ምሳሌ እንደሚያመለክት ተመለከቱ። ሁለቱም መላእክት የእስልምና ትንቢት በተፈጸመ ጊዜ ወረዱ። ከዚያም ሰዎች እና ሴቶች ለዚያ የሥራ ዘዴ ውጤታማነት ምላሽ ሲሰጡ እንቅስቃሴው እያደገ ሄደ። የሎዶቅያ ሰባተኛ ቀን አድቬንቲዝም አመራር በ1989 በዘመኑ መጨረሻ ተሻገረ፣ እና አሁን ጌታ የሦስተኛውን መልአክ እንቅስቃሴ ለመጨረሻው ዘመን አፈ ቃሎቹ እንዲሆኑ መምረጥ ሲጀምር፣ ያች ቤተ ክርስቲያን ወደ መጨረሻዋ የፈተና ሂደት ገባች።

በመጨረሻዎቹ ዘመናት የተሰጡት መመሪያዎች መካከል አንዱ ዋና መመሪያ የትንቢት ሶስት እጥፍ ተግባራዊነት ነበር። በተለይም በዚያን ጊዜ የሶስቱ ወዮታዎች ሶስት እጥፍ ተግባራዊነት እጅግ ግልጽ ሁኔታ በመስከረም 11, 2001 የሆነውን ክስተት ይደግፍ ነበር። ያ እውነት በቅንነት በተመረመረ ጊዜ፣ በዚያን ወቅት በእውነትን በሚፈልጉ ልቦች ወደ ኤርምያስ “የቀድሞ መንገዶች” እየተመሩ የነበሩት፣ የትንቢቱን ፍጻሜ ከሦስተኛው መልአክ እንቅስቃሴ የተቀበሏቸው የትንቢት ትርጓሜ መመሪያዎች ትክክለኛነት ጋር አብሮ ተረዱ።

በራእይ ምዕራፍ ዘጠኝ ውስጥ ያለው የመጀመሪያው ወዮ ታሪክ ትክክለኛው የአቅኚዎች ግንዛቤ እስልምናን እንደሚወክል ታየ። ሐሰተኛው ነቢይ መሐመድ የዚያ ታሪክ ንጉሥ መሆኑ ታየ። በዚያ ታሪክ እስልምና የሮማን መንግሥት ትወጋ ነበር፣ እና የጦርነታቸው ስልት በተለይ በድንገትና ባልተጠበቀ መልኩ መምታት እንደሆነ በግልጽ ተለይቶ ተገለጠ። በዚህ ረገድ እጅግ የእስልምና የጦርነት ስልት ራሱ “assassin” የሚለውን ቃል ሥርወ ቃላዊ ምንጮች እንዳቀረበ ተረድቶ ነበር። በዚያ ታሪክ እስልምና የሮማን ሠራዊት ይጎዳ ነበር፣ እና ያ ዘመን በአንድ መቶ አምሳ ዓመት የጊዜ ትንቢት ሥር ተደምድሞ ነበር። ያ የጊዜ ትንቢት በሐምሌ 27, 1449 ሲያበቃ፣ የሁለተኛው ወዮ የጊዜ ትንቢትና ታሪክ ተጀመረ።

እርሱ በ1840 ዓ.ም. ኦገስት 11 የተፈጸመ ሶስት መቶ ዘጠና አንድ ዓመትና አሥራ አምስት ቀን የሆነ ሌላ የጊዜ ትንቢት ጀመረ። በዚያ ታሪክ ውስጥ የእስልምናን ትንቢታዊ ሥራ የሚወክለው ገዥ ኦትማን ነበር፥ እርሱም በመጀመሪያው ወዮ ታሪክ ውስጥ በሙሐመድ አስቀድሞ የተመሰለ ነበር። ምዕራፍ ዘጠኝ እንደሚል፥ በሁለተኛው ወዮ ታሪክ ውስጥ እስልምና የሮምን ሠራዊት ይገድል ነበር። እነርሱ አሁንም ድንገተኛና ያልተጠበቀ ጥቃት የማድረግ የጦርነት ዘዴን ይተግብሩ ነበር፤ ነገር ግን በዚያ ታሪክ ውስጥ የባሩድ ፈጠራ ለመጀመሪያ ጊዜ ተገኘና በስራ ላይ ዋለ፤ ስለዚህ ሁለተኛው ወዮ በገዳይ ድንገተኛ ጥቃት የሚወከል የጦርነት ዘዴን ይወክል ነበር፥ በተጨማሪም ፈንጂዎችን ያካትት ነበር።

በ2001 ዓ.ም. መስከረም 11 ቀን የእስልምና ሦስተኛው ወዮ በድንገት በፍንዳታ በሮም መንፈሳዊ ሠራዊቶች ላይ መታ። ያ ክስተት የበርካታ የትንቢታዊ እውነት መስመሮች መጀመሪያን ምልክት አደረገ፤ ነገር ግን በቀደሙት ሁለት ምስክሮች ማለትም በመጀመሪያውና በሁለተኛው ወዮ ላይ በግልጽ ሁኔታ ተመሥርቶ ነበር። ያ ክስተት በግልጽ ሁኔታ እንዳሳየው፣ በ1840 ዓ.ም. ነሐሴ 11 ቀን የሚለራውያን ታሪክ ኃይል እንደተሰጠው፣ በዚያም ጊዜ የሁለተኛው ወዮ የሆነው የእስልምና ትንቢት እንደተፈጸመና የራእይ አሥር መልአክ እንደወረደ፣ እንዲሁም የሦስተኛው ወዮ የሆነው የእስልምና ትንቢት በደረሰ ጊዜ፣ በዚያ ቀን የራእይ አሥራ ስምንት መልአክ መውረዱን ምልክት አደረገ።

ከዚያም ፊውቸር ፎር አሜሪካ እንቅስቃሴ፣ ለማየት ፈቃደኞች በነበሩት ሰዎች ፊት፣ የሚለራውያን እንቅስቃሴ ትይዩ እንደሆነ ታየ። የሦስተኛው ወዮ እስልምና ከዚያ ነጥብ ጀምሮ የመልእክቱ ዋና አካል ሆነ። መንፈሳዊ ተነሣሽነት የራእይ መጽሐፍ መልአክ በወረደ ጊዜ የኋለኛው ዝናብ እንደሚመጣ በግልጽ አስተማረች።

ከይሁዳ ነገድ አንበሳ ስለ ኋለኛው ዝናብ ያለውን ሰፊ ግንዛቤ መክፈት ሲጀምር፣ ሕዝቡን ወደ ኢዮኤል መጽሐፍ መራቸው፤ ይህም ስለ ኋለኛው ዝናብ ዋና ዋና የመጠቀሻ ነጥቦች አንዱ ነው። በዚያን ጊዜ ከሴፕቴምበር 11, 2001 በኋላ ከእንቅስቃሴው ጋር የተቀላቀሉ ከእነዚያ ሰዎች አንዳንዶች፣ ወደ እኩለ ሌሊት ጩኸት መንቃት የሚመሩና የእግዚአብሔርን የወይን ተክል የሚያጠፉት በኢዮኤል የተጠቀሱት ነፍሳት እስልምናን እንደሚወክሉ ወሰኑ። እነርሱ እነዚያ ነፍሳት ሮምን እንደሚወክሉ ማየት አልቻሉም ወይም ማየት አልፈለጉም።

ስለ ሦስቱ ወዮታዎች ያለው ትንቢት ሦስት አተገባበር እንዳለው በመገንዘብ የተገኘው ኃይለኛ ብርሃን፣ ነፍሳቱ እስልምናን ይወክላሉ ለሚለው ጥያቄአቸው ያልተቀደሰ ሎጂካዊ ድጋፍ ጨመረለት። ሁልጊዜ እንደሚሆነው፣ አንድ የግል ትርጓሜ ሲቀበል የሐሰት መነሻ ሐሳቡን ለማጽናት በመሞከር መጽሐፍ ቅዱሳትን ማጣመም ይከሰታል። እነርሱም አመለካከታቸውን ለማጽናት በሠሩት ሥራ ውስጥ የአምሳልና የፍጻሜው እውነታ መርህን እንዳልተረዱ አሳዩ።

በሥነ-መለኮትና በመጽሐፍ ቅዱስ ጥናት ውስጥ፣ “ታይፕ” እና “አንቲታይፕ” የሚሉት ቃላት አንዱ ሌላውን አስቀድሞ የሚያመለክት ወይም ጥላ አድርጎ የሚያሳይ በሁለት ነገሮች መካከል ያለ ግንኙነት ለመግለጽ ይጠቀሙባቸዋል። ይህ ጽንሰ-ሐሳብ ብዙ ጊዜ “ጥላ” እና “እውነተኛው ነገር” ተብለው በሚገለጹት ሰፊ ምድቦች ሥር ይወድቃል።

“አይነት” ማለት በብሉይ ኪዳን ውስጥ በአዲስ ኪዳን ያለን ተመሳሳይ ክስተት፣ ሰው ወይም ሥርዓት አስቀድሞ የሚያመለክት ወይም የሚያሳይ ክስተት፣ ሰው ወይም ሥርዓት ነው። እርሱ እንደ ምሳሌያዊ ቀዳሚ ያገለግላል። “ፀረ-አይነት” ደግሞ የአይነቱ ፍጻሜ ወይም ተግባራዊ መፈጸም ነው። በአይነቱ አስቀድሞ የተጠቆመው እውነተኛ ነገር እርሱ ነው። የ“ጥላ” እና “እውነተኛ አካል” ጽንሰ-ሐሳብ ከአይነትና ከፀረ-አይነት ግንኙነት ጋር ይመሳሰላል። “ጥላው” (አይነቱን) ይወክላል፤ “እውነተኛው አካል” ደግሞ (ፀረ-አይነቱን) ይወክላል።

ከ2001 ዓ.ም. መስከረም 11 በኋላ ስለ ኢዮኤል የተነሣው ክርክር፣ እና በአራት ተባዮች የተምሰለችው ጳጳሳዊት ሮም በትክክል መለየቷ፣ በዚህም የሎዶቅያ አድቬንቲዝም ያለፈ ያለፈ ጥፋት እየተዘረዘረ ሲታይ፣ ተባዮቹ ሮም ሳይሆኑ እስልምና ናቸው ብለው የተከራከሩት፣ በሦስቱ ወዮች ሶስት እጥፍ መተግበሪያ ላይ ያልተቀደሰ አጽንኦት ከመስጠታቸው በላይ፣ ወደ ሮም አምሳል የሚያመለክቱ አይነቶችን ደግሞ አመለከቱ፣ እነዚያም አይነቶች በእርግጥ እስልምናን እንደሚለዩ ተናገሩ። ይህን በማድረጋቸው፣ ወይም የአይነትና የአምሳሉን መርህ በእውነት አልተረዱም እንደሆነ፣ ወይም አይነቶቹን በተሳሳተ መንገድ ማቅረብ ግቡን ለማጽደቅ የሚገባ ዘዴ ነው ብለው እንደ ተመኙ ማስረጃ ሰጡ።

በአሁኑ ጊዜ ስለ ሮም በተነሣው ክርክር ውስጥ፣ በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድ ቁጥር አሥራ አራት የተጠቀሱት “ዘራፊዎች” አሜሪካ ናት የሚለውን የተሳሳተ አሳብ የሚይዙ ሰዎች፣ የትንቢትን ሶስት እጥፍ ተግባራዊነትም ሆነ የምሳሌና የፍጻሜ መርህ በትክክል እንደማያስተውሉ እንደገና ማስረጃ አለ።

“โจรทั้งหลาย” คือสหรัฐอเมริกา ಎಂದುถือക്കുന്നವರು ತಮ್ಮ ನಿಲುವನ್ನು ಸ್ಥಿರಪಡಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುವಾಗ, ಮೂರು ರೋಮ್‌ಗಳ ತ್ರಿವಿಧ ಅನ್ವಯದ ಒಂದು ಅನ್ವಯವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ; ಅದರಿಂದ ಆಧುನಿಕ ರೋಮ್, ಅಂದರೆ ರೋಮ್‌ನ ಮೂರನೆಯ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆ, ಸೂರ್ಯವಾಗಿ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸುಳ್ಳು ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡುತ್ತಿರುವವರಲ್ಲವೆಂದು, ಪ್ರವಾದನೆಯ ತ್ರಿವಿಧ ಅನ್ವಯದ ನಿಯಮಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಅಂಧ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನೇ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆವೆಂದು ನಂಬುತ್ತಾ, ಅವರು ಮೊದಲ ಎರಡು ರೋಮ್‌ಗಳ ಒಂದು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು, ರೋಮ್‌ನ ಇತಿಹಾಸದ ಒಂದು ಲಕ್ಷಣವೇ ಆಧುನಿಕ ರೋಮ್ ಅನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ.

አረማዊት ሮም የሮም ትንቢታዊ ፍጻሜዎች መካከል የመጀመሪያዋ ናት። በዳንኤል ምዕራፍ ስምንት አረማዊት ሮም ተባዕታይቱ ትንሽ ቀንድ ናት። በምዕራፍ ሁለት አረማዊት ሮም መንግሥታዊ ጥበብ ናት። በዳንኤል ሰባት አረማዊት ሮም ወደ አሥር እጥፍ መንግሥት ትከፈላለች።

ሁለተኛው የሮም መገለጫ ጳጳሳዊት ሮም ናት፤ እርስዋም በምዕራፍ ስምንት ውስጥ ሴታዊቱ ትንሽ ቀንድ ናት፣ በምዕራፍ ሁለትም የቤተ ክርስቲያን ሥልጣናዊ መዋቅር ናት፣ በምዕራፍ ሰባትም ስድብን የሚናገረው እና ሦስት ቀንዶችን የሚነቅል ቀንድ ናት። አረማዊት ሮም አንድ ነጠላ ኃይል ናት፤ ጳጳሳዊት ሮም ግን ሁለት ዓይነት ኃይል ናት፤ ይህም ጳጳሳዊቷ ቤተ ክርስቲያን በአረማዊት ሮም ቀደም ሲል በነበሩት የፖለቲካ መዋቅሮች የመንግሥት ሥልጣን ላይ እንደምትገዛ ይወክላል። በ1798 ዓ.ም. የጳጳሳዊው ኃይል የሞት ቍስል ተቀበለ፤ ነገር ግን ቤተ ክርስቲያን መሆኑን አላቆመም፤ ከዚያ በፊት ተቆጣጥሮ የነበረው ሲቪል ኃይል ስለ ተወገደበት ብቻ የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት አውሬ መሆኑን አቆመ።

ሁለተኛዋ ሮም የጳጳሳት ሮም ናት፤ እርስዋም እንደ መጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ኃይል (አውሬ) ሆና የሠራችው፣ ስድብ የተሞሉ ዕቅዶቿን ለማስፈጸም የመንግሥትን ሥልጣን ለመቆጣጠር ችሎታ ባላት ጊዜ ብቻ ነበር። የመጀመሪያዋ ሮም አንድ ነጠላ ኃይል ነበረች፤ ሁለተኛዋ ሮም ድርብ ኃይል ነበረች፤ ሦስተኛዋም ሮም ሶስትዮሽ ኃይል ናት። ሦስቱ የሮም መገለጫዎች እያንዳንዱን ሶስትዮሽ የትንቢት አተገባበር የሚገዙት በዚያው መርሆች ይገዛሉ። በትንቢታዊ አመለካከት ሦስት ወዮች፣ ሦስት ባቢሎኖች፣ ሦስት ሮሞች እና ሦስት ኤልያሶች አሉ። ከአምሳልና ከፍጻሜው እውነታ አንፃር፣ በእያንዳንዱ ሶስትዮሽ አተገባበር ያሉ የመጀመሪያዎቹ ሁለት መገለጫዎች ዓይነቶች ሲሆኑ፣ የሶስተኛውን ፍጻሜ ጥላ ይሰጣሉ፤ ይህም የትንቢቱ ሶስትዮሽ አተገባበር ፍጻሜ እውነትና ምንጭ ነው።

ከሮም ጋር በተያያዘ፣ የመጀመሪያዎቹ ሁለት ሮሞች መለያ ባህሪያት እንደሚያመለክቱት፣ ሁለቱም አረማዊት ሮምና ጳጳሳዊት ሮም ለገዥያቸው ፖንቲፌክስ ማክሲሙስ የሚለውን ማዕረግ ሰጥተዋል። ስለዚህ የዘመናዊቷ ሮም ገዥ ማዕረግ ፖንቲፌክስ ማክሲሙስ ሊሆን ይገባል፤ ይህም ማዕረግ ለማንኛውም የዩናይትድ ስቴትስ ፕሬዚዳንት ፈጽሞ ያልተሰጠ ነው። የመጀመሪያዎቹ ሁለት ሮሞች በታሪካቸው የተለየ ዘመን ዙፋን ላይ ሥልጣንን ለመመስረት ሦስት የጂኦግራፊ እንቅፋቶችን ያሸንፉ ነበር። ዩናይትድ ስቴትስ እስከ 1798 ድረስ በመምጣት ሦስት የጂኦግራፊ እንቅፋቶችን እንዳሸነፈች የሚያሳይ ማስረጃ የለም።

ሁለቱ የመጀመሪያዎቹ ሮማዎች ከፍተኛ ሥልጣን ሲያደርጉ የሚነግሡበት የተለየ የጊዜ ወሰን ተለይቶ ተገልጦላቸው ነበር። በዳንኤል አሥራ አንድ ቁጥር ሃያ አራት ላይ አረማዊቱ ሮማ ለ“አንድ ዘመን” ወይም ለሦስት መቶ ስድሳ ዓመታት ስትገዛ ተለይታ ተገልጣለች፤ እርስዋም ከክርስቶስ ልደት በፊት በ31 ዓ.ዓ. ከአክቲየም ጦርነት ጀምሮ እስከ 330 ዓ.ም. ድረስ እንዲሁ አደረገች። የጳጳሳዊቱ ሮማ ደግሞ ሦስቱ ቀንዶች ከተወገዱ በኋላ፣ ከ538 እስከ 1798 ድረስ፣ ለአንድ ሺህ ሁለት መቶ ስድሳ ዓመታት እንደምትገዛ በተደጋጋሚ ተለይታ ተገልጣለች። በኢሳይያስ ምዕራፍ ሃያ ሦስት ደግሞ ዩናይትድ ስቴትስ እንደ አንድ ንጉሥ ዘመን ለሰባ ምሳሌያዊ ዓመታት ስትነግሥ ተለይታ ተገልጣለች፤ ነገር ግን ለእነዚያ ሰባ ምሳሌያዊ ዓመታት ከመንገሥዋ በፊት ሦስት የመልክዓ ምድር እንቅፋቶችን ፈጽሞ አላስወገደችም።

ዘመናዊቱ ሮም በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድ ቁጥር አርባ እስከ አርባ ሁለት ውስጥ የደቡብ ንጉሥን፣ የክብሩን ምድርና ግብፅን የሚወክሉትን ሦስት የጂኦግራፊ እንቅፋቶች እንደምታሸንፍ ተወክላለች፤ እነዚህም ሦስቱ እንቅፋቶች ከተሸነፉ በኋላ ለሮም መገዛት ሲመጡ፣ የዘንዶው፣ የአውሬውና የሐሰተኛው ነቢይ ሶስት እጥፍ ኅብረት ይመሠርታሉ። ዮሐንስ ደግሞ የጳጳሳዊው አውሬ የሞት ቍስሉ እንደተፈወሰ እና ከዚያም ለአርባ ሁለት ምሳሌያዊ ወራት እንደሚገዛ ያሳውቀናል።

ከሞት የሚያደርስ ቍስሉ ከተፈወሰ በኋላ ለአርባ ሁለት ምሳሌያዊ ወራት የሚገዛው አውሬ የሮማ ኃይል ነው።

አረማዊቷ፣ የመጀመሪያዋ ሮማ፣ ዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድ ቁጥር ሃያ አራት በተፈጸመ መሠረት ለሦስት መቶ ስድሳ ዓመታት በሉዓላዊነት ገዛች፤ ይህንም ያደረገችው ዳንኤል ምዕራፍ ስምንት ቁጥር ዘጠኝ በተፈጸመ መሠረት ሦስት የጂኦግራፊ እንቅፋቶችን ካስወገደች በኋላ ነበር።

ሰባትኛው ምዕራፍ ዳንኤል 8 እና 20 ቁጥሮች መፈጸማቸውን በማሟላት ሶስት የጂኦግራፊ መሰናክሎችን ከአስወገደ በኋላ፣ የጳጳሳዊቱ ሁለተኛይቱ ሮም በብዙ የመጽሐፍ ቅዱስ ክፍሎች መፈጸም መሠረት ላይ ለአንድ ሺህ ሁለት መቶ ስድሳ ዓመታት ከፍ ባለ ሥልጣን ገዛች።

ለዘመናዊቱ ሮም በዳንኤል 11 ቁጥር 40 የደቡብን ንጉሥ ታሸንፋለች፤ ከዚያም በቁጥር 41 የተከበረችውን ምድር ታሸንፋለች፤ በቁጥር 42 ደግሞ ግብጽን ታሸንፋለች። ለዘመናዊቱ ሮም የዳንኤል ምዕራፍ 11 የሰሜን ንጉሥ ናት።

የመጀመሪያዋ ሮማ፣ የአረማውያን ሮማ፣ አሳዳጅ ኃይል ነበረች፤ ሁለተኛዋ ሮማ፣ የጳጳሳዊት ሮማም፣ አሳዳጅ ኃይል ነበረች፤ ስለዚህ ዘመናዊቷ ሮማ ደግሞ አሳዳጅ ኃይል ትሆናለች።

ዩናይትድ ስቴትስ በዘመናዊት ሮም በምትፈጽመው ሦስተኛው ስደት ውስጥ ትሳተፋለች፤ ነገር ግን ይህ ዩናይትድ ስቴትስን እንደ ጳጳሳዊ ኃይል አያሳይም፤ እንዲሁ ሳይሆን በመጨረሻዎቹ ዘመናት ዩናይትድ ስቴትስ ከጳጳሳዊው ኃይል ጋር ያላትን ግንኙነት አንድ ባሕርይ ብቻ ይለያል።

በመጨረሻዎቹ ዘመናት ዩናይትድ ስቴትስ “የሕዝብህ ዘራፊዎች” ናት ብለው ለመከራከር የሚሹ ሰዎች፣ ሦስቱ ሮሞች ያላቸውን ሦስት እጥፍ ተግባራዊነት በመጠቀም ዩናይትድ ስቴትስን በተሳሳተ መንገድ ይለያሉ። በሦስት እጥፍ ተግባራዊነት ዐውድ ውስጥ የሚጠቀሙት የተሳሳተ ዘዴ፣ የመጀመሪያዎቹን ሁለት ሮሞች አንድ ባሕርይ በመለየት፣ የሮም ትንቢታዊ ባሕርይ እንጂ ሮም ራሷ እንዳልሆነች ሦስተኛይቱ ሮም ናት ብለው በአጥብቆ መናገር ላይ የተመሠረተ ነው።

እነርሱ በ321 ዓ.ም. የቆስጠንጢኖስን የመጀመሪያ ታሪካዊ የእሑድ ሕግ እና በ538 ዓ.ም. የጳጳሳዊት ሮማን የእሑድ ሕግ በመለየት፣ በቅርቡ በዩናይትድ ስቴትስ የሚመጣው የእሑድ ሕግ ዩናይትድ ስቴትስን ዘመናዊት ሮማ መሆንዋን ይገልጣል ብለው ይከራከራሉ፤ እንዲሁም ዳንኤል የተናገረው “የጥፋት አስጸያፊ ነገር” ሲታይ ሽሹ ያለውን የኢየሱስ ማስጠንቀቂያ ከእሑድ ሕግ ጋር በማያያዝ የተሳሳተ አተገባበራቸውን ይደባልቃሉ። ኢየሱስ የተናገረው “የጥፋት አስጸያፊ ነገር” በመጨረሻዎቹ ዘመናት ላይ ያሉ ሁለት የእሑድ ሕጎችን ያመለክታል፤ ነገር ግን ይህ ምልክታዊ አጠቃቀም እጅግ የተለየ ነው፥ ምክንያቱም እርሱ ለመሸሽ የሚሰጥ ማስጠንቀቂያ እንጂ የአውሬውን ምልክት እንዲርቁ የሚሰጥ ማስጠንቀቂያ አይደለም። የተሳሳተው ሐሳባቸውም በመጨረሻዎቹ ዘመናት ሁለት የተለዩ የእሑድ ሕጎች እንዳሉ እንኳ አያቀርብም።

“በነቢዩ ዳንኤል የተነገረው የጥፋት እርኩሰት” ኢየሱስ ለሕዝቡ የሰጠው ምልክት ነበር፤ ይህም ከክ.ዓ. 66 እስከ ክ.ዓ. 70 ባሉት ዓመታት አረማዊቷ ሮም እየከበበች ከዚያም መቅደሱንና ከተማይቱን ባጠፋችበት ጊዜ ከሚመጣው የኢየሩሳሌም ጥፋት መሸሽ የሚገባቸው መቼ እንደሆነ የሚያሳውቃቸው ነበር።

እ.ኤ.አ. 538 ዓመት እየቀረበ ሲመጣ፣ የዚያን ዘመን ክርስቲያኖች ቤተ ክርስቲያን ከአረማዊነት ሃይማኖት ጋር በገባችው ስምምነት እንደተበላሸች ተገነዘቡ፤ እናም በክርስቶስ ማስጠንቀቂያ ላይ ተመስርተው፣ ከሐዋርያው ጳውሎስ ምስክርነት በ2ኛ ተሰሎንቄ ምዕራፍ 2 በተሰጠው ብርሃን ጋር ተያይዘው፣ ወደ ትንቢታዊው ምድረ በዳ የአንድ ሺህ ሁለት መቶ ስድሳ ዓመታት ሸሹ።

በአረማዊነትና በቤተ ክርስቲያን መካከል የተፈጠረው ስምምነት የዚያን ዘመን ክርስቲያኖች ከጳጳሳዊቷ ሮም እንዲለዩ ያመራቸው የማስጠንቀቂያ ምልክት ነበር፤ ነገር ግን ጳውሎስ ለኢየሱስ የ“ሽሹ” ማስጠንቀቂያ ያበረከተው ብርሃን ዳንኤል መጽሐፍ ውስጥ ያለው “ዘወትር” አረማዊቷን ሮም እንደሚወክል ዊልያም ሚለር ወደ መረዳት የደረሰበት ይህ ያው ክፍል መሆኑ ሊታወቅ ይገባል። አረማዊቷ ሮም በመከልከል ከዚያም ጳጳሳዊቷ ሮም ወደ ዙፋኑ እንድትወጣ መንገድ ለማዘጋጀት በመውደቅ መካከል ያለው ትንቢታዊ ግንኙነት መረዳት የሚገባ እውነት ነበር፤ ምክንያቱም ያንን ትንቢታዊ ግንኙነት አለመለየት ያንን እውነት ባልወደዱ ሰዎች ላይ ብርቱ ማታለልን ያመጣ ነበርና። እህት ዋይት ይህንኑ ታሪክ ትናገራለች፦

በመጨረሻዎቹ ቀኖች መካከል ባለው በአሜሪካ አንድነት መንግሥትና በጳጳሳዊ ሥርዓት መካከል ያለው ትንቢታዊ ግንኙነት፣ ጳውሎስ እስከ 538 ዓ.ም. ድረስ የሚወስደውን በአረማዊቷና በጳጳሳዊቷ ሮማ መካከል ያለውን ግንኙነት በመለየቱ ተምሳሌት ሆኖ ቀርቦአል፣ እንዲሁም ተጠናክሮ ተገልጿል። በሮማ ሶስት እጥፍ አተገባበር ውስጥ፣ አረማዊቷ ሮማ መሸሽ እንደሚገባ ምልክት የሆነውን የጥፋት ርኩሰት የሚያመለክቱትን የኢየሱስን ቃላት ፈጽማለች፣ ጳጳሳዊቷም ሮማ ደግሞ የኢየሱስን ቃላት ፈጽማለች። እህት ዋይት የክርስቶስ ቃላት ሌላ ፍጻሜ እንዳላቸው ትለያለች።

ለክርስቶስ ዘመን ክርስቲያኖች ይህ ማስጠንቀቂያ ከኢየሩሳሌም መቼ እንደሚሸሹ የሚያሳይ ነበር። በአምስተኛና በስድስተኛ ክፍለ ዘመንም ይህ ማስጠንቀቂያ ለክርስቲያኖች ወደ ምድረ በዳ እንዲሸሹ ምክንያት ሆነላቸው።

ኢየሱስ ሁልጊዜ የነገርን መጨረሻ በዚያው ነገር መጀመሪያ ያብራራል፤ ምክንያቱም እርሱ አልፋና ኦሜጋ ነውና። በጳጳሳዊት ሮም ታሪክ ውስጥ ያለው የጥፋት ርኵሰት ማስጠንቀቂያ፣ የጳጳሳዊ ኀይል በቅዱስ ስፍራ ቆሞ እንዳለ በታወቀ ጊዜ ታውቆ ነበር።

ማቴዎስ፣ ማርቆስና ሉቃስ ይህን ማስጠንቀቂያ መዝግበውታል፤ እያንዳንዱም ጥቅስ በቃላት ረገድ ትንሽ ልዩነት አለው። ማቴዎስ፣ “እንግዲህ በነቢዩ ዳንኤል የተነገረውን የጥፋት ርኩሰት በቅዱስ ስፍራ ቆሞ ባያችሁ ጊዜ” ይላል፤ ማርቆስም፣ “በነቢዩ ዳንኤል የተነገረውን የጥፋት ርኩሰት ሊቆምበት በማይገባ ስፍራ ቆሞ ባያችሁ ጊዜ” ይላል። ሉቃስ ደግሞ፣ “ኢየሩሳሌምን ሰራዊት ከበውአት ባያችሁ ጊዜ፣ ያን ጊዜ ጥፋቷ እንደ ቀረበ እወቁ። በዚያን ጊዜ በይሁዳ ያሉ ወደ ተራሮች ይሽሹ” ይላል።

ሦስቱም ምስክርነቶች በአንድነት ይተገበራሉ። እኔ ግን ይልቅ የተለየ ትግበራን አቀርባለሁ። ሉቃስ የኢየሩሳሌም በሠራዊት መከበቧን የጠቀሰው፣ በ66 ዓ.ም. አረማዊቷ ሮም በኢየሩሳሌም ላይ ከበባዋን ስትጀምር፣ በኢየሩሳሌም ውስጥ ገና የነበሩ ክርስቲያኖች ወዲያውኑ እንዲሸሹ የተሰጠውን ማስጠንቀቂያ ያመለክታል። ማቴዎስ የጠቀሰው “ቅዱስ ስፍራ” ጳውሎስ “እርሱ አምላክ ነኝ ሲል ራሱን እያሳየ፣ በእግዚአብሔር ቤተ መቅደስ የሚቀመጥ” ብሎ ከለየው “የኃጢአት ሰው” ጋር ይጣጣማል፤ ስለዚህም ይህ “የጥፋት ርኵሰት” የጳጳሳዊውን ፍጻሜ ይወክላል። ማርቆስ ደግሞ የጥፋት ርኵሰቱ ሊቆምበት በማይገባው ስፍራ ቆሞ እንዳለ ይለያል፤ ይህም በመጨረሻዎቹ ዘመናት ለአድቬንቲዝም ከተሰጠው የመሸሽ ማስጠንቀቂያ ጋር ይስማማል። ከማስጠንቀቂያዎቹ ሁለቱ፣ የሚያነብ ሁሉ ያስተውል ከሚለው ትእዛዝ ጋር የተያያዙ ናቸው፤ ሁሉም ደግሞ የዚያኑ ዘመን ክርስቲያኖች እንዲሸሹ ለማሳወቅ የተሰጠን ምልክት ያመለክታሉ።

“የሕዝብህ ዘራፊዎች” አሜሪካ ናቸው ብለው በሚናገሩ ሰዎች የተዛባ መግለጫ የተሰጠው የሦስት እጥፍ ተፈጻሚነት የሐሰት መተግበሪያ፣ “የጥፋት ርኵሰት” በአሜሪካ ውስጥ በእሑድ ሕግ ጊዜ ሲፈጸም፣ በዚያን ጊዜ የሚፈጸመው የእሑድ ሕግ አሜሪካን ዘመናዊት ሮማ መሆኗን እንደሚያመለክት ይለያል፤ ምክንያቱም የአረማዊት ሮማና የጳጳሳዊት ሮማ ሁለቱም ከዚህ ቀደም የእሑድ ሕግ አስፈጽመው ነበር።

የዚያ የተሳሳተ ትግበራ ችግር የሚሆነው፣ የአረማዊቱ ሮማ የእሑድ ሕግ በ321 ዓ.ም. የተፈጸመ ሲሆን፣ የአረማዊቱ ሮማ የ“ጥፋት ርኵሰት” ፍጻሜ ግን በ66 ዓ.ም. ተፈጽሞ ነበር፤ ይህም ከ321 ዓ.ም. የእሑድ ሕግ 255 ዓመታት በፊት ነበር። እንዲሁም፣ “የኃጢአት ሰው” እንዲወጣ ያመጣው መስማማት አስቀድሞ በጳውሎስ ዘመን እየተከናወነ ነበር፤ እርሱም፣ “የዓመፃ ምስጢር አሁንም አስቀድሞ ይሠራል” ብሎ ተናግሮ ነበር፤ ነገር ግን የጳጳሳዊው የእሑድ ሕግ ከዚያ ከአራት መቶ ዓመታት በላይ በኋላ መጣ። በትንቢት ሶስት እጥፍ ትግበራ ውስጥ ያሉት ሁለቱ የመጀመሪያ ምስክሮች የመጨረሻውን ዘመን ሦስተኛ ፍጻሜ ባሕርያት ያቆማሉ። በመጨረሻው ዘመን ያለው “የጥፋት ርኵሰት”፣ በሁለት ታሪካዊ ምስክሮችና በክርስቶስ ቃላት ሶስት መጽሐፍ ቅዱሳዊ መዝገቦች መሠረት፣ የእሑድ ሕግ አስፈጻሚነትን ሳይሆን ለመሸሽ የሚሰጥ ማስጠንቀቂያን ይወክላል።

በሚቀጥለው ጽሑፍ፣ ከትንቢት ሦስት እጥፍ ተግባራዊነት ጋር በተያያዙ የተመሠረቱ ደንቦች አውድ ውስጥ ይህ አተገባበር ለምን የተሳሳተ እንደሆነ፣ እንዲሁም ክርስቶስ በሰጠው ማስጠንቀቂያ አውድ ውስጥ የእሑድ ሕግን መለየት የትንቢታዊ ታሪክን እንዴት የተሳሳተ ውክልና እንደሆነ እንመለከታለን።