Just as August 11, 1840, confirmed the rules adopted by Miller, after September 11, 2001 it was seen by those willing to see, that the prophetic principles adopted by Future for America were the true biblical methodology of the latter rain, as set forth in Isaiah chapter twenty-eight. The application of reform line upon reform line as set forth in sacred history established that September 11, 2001, was a repetition of August 11, 1840.
ልክ እንደ ነሐሴ 11, 1840 በሚለር የተቀበሉትን መርሆች እንዳረጋገጠ፣ እንዲሁም ከመስከረም 11, 2001 በኋላ ለማየት ፈቃደኞች ለነበሩት ግልጽ ሆነ፤ ፊውቸር ፎር አሜሪካ የተቀበለቻቸው ትንቢታዊ መርሆች በኢሳይያስ ምዕራፍ ሃያ ስምንት እንደተቀመጡት የዘገየ ዝናብ እውነተኛ መጽሐፍ ቅዱሳዊ ዘዴ እንደነበሩ። በቅዱስ ታሪክ እንደተመለከተው የተሐድሶ መስመር በተሐድሶ መስመር ላይ የሚተገበረው አተገባበር፣ መስከረም 11, 2001 የነሐሴ 11, 1840 ድግግሞሽ እንደነበረ አቋቋመ።
They saw that as the mighty angel of Revelation ten descended in 1840, He typified His descent in 2001. Both angels descended as a prophecy of Islam was fulfilled. The movement then grew as men and women responded to the effectiveness of the methodology. The leadership of Laodicean Seventh-day Adventism was passed by at the time of the end in 1989, and now that church entered into its final testing process, as the Lord began to select the movement of the third angel to be His last-day spokesmen.
እነርሱ በ1840 የራእይ 10 ኃያሉ መልአክ በወረደ ጊዜ፣ ይህ መውረዱ በ2001 የሚፈጸመውን መውረዱን እንደ ምሳሌ እንደሚያመለክት ተመለከቱ። ሁለቱም መላእክት የእስልምና ትንቢት በተፈጸመ ጊዜ ወረዱ። ከዚያም ሰዎች እና ሴቶች ለዚያ የሥራ ዘዴ ውጤታማነት ምላሽ ሲሰጡ እንቅስቃሴው እያደገ ሄደ። የሎዶቅያ ሰባተኛ ቀን አድቬንቲዝም አመራር በ1989 በዘመኑ መጨረሻ ተሻገረ፣ እና አሁን ጌታ የሦስተኛውን መልአክ እንቅስቃሴ ለመጨረሻው ዘመን አፈ ቃሎቹ እንዲሆኑ መምረጥ ሲጀምር፣ ያች ቤተ ክርስቲያን ወደ መጨረሻዋ የፈተና ሂደት ገባች።
A premier rule of the rules given for the last days was the triple application of prophecy. Especially so at that time was the triple application of the three woes, which so clearly upheld the event of September 11, 2001. When that truth was honestly investigated, those who were then being led to Jeremiah’s “old paths,” by hearts seeking for the truth, the prophetic fulfillment, along with the validity of the rules of prophetic interpretation adopted by the movement of the third angel.
በመጨረሻዎቹ ዘመናት የተሰጡት መመሪያዎች መካከል አንዱ ዋና መመሪያ የትንቢት ሶስት እጥፍ ተግባራዊነት ነበር። በተለይም በዚያን ጊዜ የሶስቱ ወዮታዎች ሶስት እጥፍ ተግባራዊነት እጅግ ግልጽ ሁኔታ በመስከረም 11, 2001 የሆነውን ክስተት ይደግፍ ነበር። ያ እውነት በቅንነት በተመረመረ ጊዜ፣ በዚያን ወቅት በእውነትን በሚፈልጉ ልቦች ወደ ኤርምያስ “የቀድሞ መንገዶች” እየተመሩ የነበሩት፣ የትንቢቱን ፍጻሜ ከሦስተኛው መልአክ እንቅስቃሴ የተቀበሏቸው የትንቢት ትርጓሜ መመሪያዎች ትክክለኛነት ጋር አብሮ ተረዱ።
It was seen that the correct pioneer understanding of the history of the first woe of Revelation chapter nine represented Islam. The false prophet Mohammed was seen to be the king of that history. In that history Islam would attack the Roman Empire, and their mode of warfare was specifically identified as striking suddenly and unexpectedly. In that regard it was understood that the very mode of warfare of Islam provided the etymological roots of the word “assassin.” In that history Islam would hurt the armies of Rome, and the period concluded under the line of a one-hundred-and-fifty-year time prophecy. When that time prophecy ended on July 27, 1449, the time prophecy and history of the second woe began.
በራእይ ምዕራፍ ዘጠኝ ውስጥ ያለው የመጀመሪያው ወዮ ታሪክ ትክክለኛው የአቅኚዎች ግንዛቤ እስልምናን እንደሚወክል ታየ። ሐሰተኛው ነቢይ መሐመድ የዚያ ታሪክ ንጉሥ መሆኑ ታየ። በዚያ ታሪክ እስልምና የሮማን መንግሥት ትወጋ ነበር፣ እና የጦርነታቸው ስልት በተለይ በድንገትና ባልተጠበቀ መልኩ መምታት እንደሆነ በግልጽ ተለይቶ ተገለጠ። በዚህ ረገድ እጅግ የእስልምና የጦርነት ስልት ራሱ “assassin” የሚለውን ቃል ሥርወ ቃላዊ ምንጮች እንዳቀረበ ተረድቶ ነበር። በዚያ ታሪክ እስልምና የሮማን ሠራዊት ይጎዳ ነበር፣ እና ያ ዘመን በአንድ መቶ አምሳ ዓመት የጊዜ ትንቢት ሥር ተደምድሞ ነበር። ያ የጊዜ ትንቢት በሐምሌ 27, 1449 ሲያበቃ፣ የሁለተኛው ወዮ የጊዜ ትንቢትና ታሪክ ተጀመረ።
It began another time-prophecy of three hundred and ninety-one years and fifteen days, that ended on August 11, 1840. In that history the ruler that represented the prophetic work of Islam was Ottman, who had been typified by Mohammed in the history of the first woe. Chapter nine says that in the history of the second woe, Islam would kill the armies of Rome. They would still exercise the mode of warfare, attacking suddenly and unexpectedly, but in that history gunpowder was first invented and employed, so the second woe represented a mode of warfare represented by the assassin’s sudden attack, plus it included explosives.
እርሱ በ1840 ዓ.ም. ኦገስት 11 የተፈጸመ ሶስት መቶ ዘጠና አንድ ዓመትና አሥራ አምስት ቀን የሆነ ሌላ የጊዜ ትንቢት ጀመረ። በዚያ ታሪክ ውስጥ የእስልምናን ትንቢታዊ ሥራ የሚወክለው ገዥ ኦትማን ነበር፥ እርሱም በመጀመሪያው ወዮ ታሪክ ውስጥ በሙሐመድ አስቀድሞ የተመሰለ ነበር። ምዕራፍ ዘጠኝ እንደሚል፥ በሁለተኛው ወዮ ታሪክ ውስጥ እስልምና የሮምን ሠራዊት ይገድል ነበር። እነርሱ አሁንም ድንገተኛና ያልተጠበቀ ጥቃት የማድረግ የጦርነት ዘዴን ይተግብሩ ነበር፤ ነገር ግን በዚያ ታሪክ ውስጥ የባሩድ ፈጠራ ለመጀመሪያ ጊዜ ተገኘና በስራ ላይ ዋለ፤ ስለዚህ ሁለተኛው ወዮ በገዳይ ድንገተኛ ጥቃት የሚወከል የጦርነት ዘዴን ይወክል ነበር፥ በተጨማሪም ፈንጂዎችን ያካትት ነበር።
On September 11, 2001 the third woe of Islam suddenly struck the spiritual armies of Rome with explosives. That event marked the beginning of several lines of prophetic truth, but it had clearly been established upon the two previous witnesses of the first and second woe. The event clearly demonstrated that just as the empowerment of the Millerite history of August 11, 1840, when the prophecy of Islam of the second woe was fulfilled and the angel of Revelation ten descended, that when the prophecy of Islam of the third woe arrived, it marked the descent of the angel of Revelation eighteen on that date.
በ2001 ዓ.ም. መስከረም 11 ቀን የእስልምና ሦስተኛው ወዮ በድንገት በፍንዳታ በሮም መንፈሳዊ ሠራዊቶች ላይ መታ። ያ ክስተት የበርካታ የትንቢታዊ እውነት መስመሮች መጀመሪያን ምልክት አደረገ፤ ነገር ግን በቀደሙት ሁለት ምስክሮች ማለትም በመጀመሪያውና በሁለተኛው ወዮ ላይ በግልጽ ሁኔታ ተመሥርቶ ነበር። ያ ክስተት በግልጽ ሁኔታ እንዳሳየው፣ በ1840 ዓ.ም. ነሐሴ 11 ቀን የሚለራውያን ታሪክ ኃይል እንደተሰጠው፣ በዚያም ጊዜ የሁለተኛው ወዮ የሆነው የእስልምና ትንቢት እንደተፈጸመና የራእይ አሥር መልአክ እንደወረደ፣ እንዲሁም የሦስተኛው ወዮ የሆነው የእስልምና ትንቢት በደረሰ ጊዜ፣ በዚያ ቀን የራእይ አሥራ ስምንት መልአክ መውረዱን ምልክት አደረገ።
“Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.
“እኔ ኒው ዮርክ በማዕበል ሊጠረግ እንደሚሄድ ተናግሬአለሁ የሚለው ቃል አሁን ከየት መጣ? ይህን ፈጽሞ አላልሁም። በዚያ እየተሠሩ ወደ ላይ እየተነሱ ያሉትን ታላላቅ ሕንፃዎች፣ ወለል በወለል ሲጨመሩ ሳለ እያየሁ፣ ‘ጌታ ምድርን እጅግ ለማናወጥ በሚነሣበት ጊዜ ምን ያህል አስፈሪ ትዕይንቶች ይከናወናሉ!’ ብዬ ነበር። ከዚያም የራእይ 18፥1–3 ቃላት ይፈጸማሉ። የራእይ መጽሐፍ አሥራ ስምንተኛው ምዕራፍ በሙሉ በምድር ላይ ሊመጣ ስለሚገኘው ነገር ማስጠንቀቂያ ነው። ነገር ግን በኒው ዮርክ ላይ በተለይ ስለሚመጣው ነገር የተሰጠኝ የብርሃን መገለጥ የለኝም፤ የማውቀው ብቻ አንድ ቀን በዚያ ያሉት ታላላቅ ሕንፃዎች በእግዚአብሔር ኃይል መመለስና መገልበጥ ይፈርሳሉ የሚለው ነው። ከተሰጠኝ ብርሃን የተነሣ፣ ጥፋት በዓለም ውስጥ እንዳለ አውቃለሁ። ከጌታ አንድ ቃል፣ ከኃያል ኃይሉም አንዲት ንክኪ፣ እነዚህ ግዙፍ ሕንፃዎች ይወድቃሉ። እኛም እንኳ ልንገምታቸው የማንችል እጅግ አስፈሪ ትዕይንቶች ይከናወናሉ።” Review and Herald, July 5, 1906.
The movement of Future for America was then seen, by those willing to see, as the parallel of the Millerite movement. Islam of the third woe became a primary element of the message from that point onward. Inspiration plainly taught that when the angel of Revelation descended the latter rain would arrive.
ከዚያም ፊውቸር ፎር አሜሪካ እንቅስቃሴ፣ ለማየት ፈቃደኞች በነበሩት ሰዎች ፊት፣ የሚለራውያን እንቅስቃሴ ትይዩ እንደሆነ ታየ። የሦስተኛው ወዮ እስልምና ከዚያ ነጥብ ጀምሮ የመልእክቱ ዋና አካል ሆነ። መንፈሳዊ ተነሣሽነት የራእይ መጽሐፍ መልአክ በወረደ ጊዜ የኋለኛው ዝናብ እንደሚመጣ በግልጽ አስተማረች።
“The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.
“የኋለኛው ዝናብ በእግዚአብሔር ሕዝብ ላይ ሊወርድ ነው። ኀያል መልአክም ከሰማይ ሊወርድ ነው፥ ምድርም ሁሉ በክብሩ ሊበራ ነው።” Review and Herald, April 21, 1891.
As the Lion of the tribe of Judah began to open the broader understanding of the latter rain, He led His people to the book of Joel, which is a primary point of reference of the latter rain. At that point some of those men who had joined the movement post September 11, 2001, determined that the insects of Joel that destroy God’s vine, leading up to the awakening of the Midnight Cry, represented Islam. They could not or would not see that the insects represented Rome.
ከይሁዳ ነገድ አንበሳ ስለ ኋለኛው ዝናብ ያለውን ሰፊ ግንዛቤ መክፈት ሲጀምር፣ ሕዝቡን ወደ ኢዮኤል መጽሐፍ መራቸው፤ ይህም ስለ ኋለኛው ዝናብ ዋና ዋና የመጠቀሻ ነጥቦች አንዱ ነው። በዚያን ጊዜ ከሴፕቴምበር 11, 2001 በኋላ ከእንቅስቃሴው ጋር የተቀላቀሉ ከእነዚያ ሰዎች አንዳንዶች፣ ወደ እኩለ ሌሊት ጩኸት መንቃት የሚመሩና የእግዚአብሔርን የወይን ተክል የሚያጠፉት በኢዮኤል የተጠቀሱት ነፍሳት እስልምናን እንደሚወክሉ ወሰኑ። እነርሱ እነዚያ ነፍሳት ሮምን እንደሚወክሉ ማየት አልቻሉም ወይም ማየት አልፈለጉም።
The powerful light that had been brought about by recognizing the triple application of prophecy in regards to the three woes added an unsanctified logical support to their claim that the insects represented Islam. As is always the case, once a private interpretation is entertained a wresting of the Scriptures takes place in an attempt to uphold the false premise. In their work to uphold their view they demonstrated that they did not understand the principle of type and antitype.
ስለ ሦስቱ ወዮታዎች ያለው ትንቢት ሦስት አተገባበር እንዳለው በመገንዘብ የተገኘው ኃይለኛ ብርሃን፣ ነፍሳቱ እስልምናን ይወክላሉ ለሚለው ጥያቄአቸው ያልተቀደሰ ሎጂካዊ ድጋፍ ጨመረለት። ሁልጊዜ እንደሚሆነው፣ አንድ የግል ትርጓሜ ሲቀበል የሐሰት መነሻ ሐሳቡን ለማጽናት በመሞከር መጽሐፍ ቅዱሳትን ማጣመም ይከሰታል። እነርሱም አመለካከታቸውን ለማጽናት በሠሩት ሥራ ውስጥ የአምሳልና የፍጻሜው እውነታ መርህን እንዳልተረዱ አሳዩ።
In theological and biblical studies, the terms “type” and “antitype” are used to describe a relationship between two elements, where one prefigures or foreshadows the other. This concept often falls under the broader categories of “shadow” and “substance.”
በሥነ-መለኮትና በመጽሐፍ ቅዱስ ጥናት ውስጥ፣ “ታይፕ” እና “አንቲታይፕ” የሚሉት ቃላት አንዱ ሌላውን አስቀድሞ የሚያመለክት ወይም ጥላ አድርጎ የሚያሳይ በሁለት ነገሮች መካከል ያለ ግንኙነት ለመግለጽ ይጠቀሙባቸዋል። ይህ ጽንሰ-ሐሳብ ብዙ ጊዜ “ጥላ” እና “እውነተኛው ነገር” ተብለው በሚገለጹት ሰፊ ምድቦች ሥር ይወድቃል።
A type is an event, person, or institution in the Old Testament that prefigures or foreshadows a corresponding event, person, or institution in the New Testament. It serves as a symbolic precursor. The antitype is the fulfillment or actualization of the type. It is the reality that was foreshadowed by the type. The concept of “shadow” and “substance” parallels the relationship between type and antitype. The “shadow” represents the (type), whereas the “substance” represents the (antitype).
“አይነት” ማለት በብሉይ ኪዳን ውስጥ በአዲስ ኪዳን ያለን ተመሳሳይ ክስተት፣ ሰው ወይም ሥርዓት አስቀድሞ የሚያመለክት ወይም የሚያሳይ ክስተት፣ ሰው ወይም ሥርዓት ነው። እርሱ እንደ ምሳሌያዊ ቀዳሚ ያገለግላል። “ፀረ-አይነት” ደግሞ የአይነቱ ፍጻሜ ወይም ተግባራዊ መፈጸም ነው። በአይነቱ አስቀድሞ የተጠቆመው እውነተኛ ነገር እርሱ ነው። የ“ጥላ” እና “እውነተኛ አካል” ጽንሰ-ሐሳብ ከአይነትና ከፀረ-አይነት ግንኙነት ጋር ይመሳሰላል። “ጥላው” (አይነቱን) ይወክላል፤ “እውነተኛው አካል” ደግሞ (ፀረ-አይነቱን) ይወክላል።
Let no man therefore judge you in meat, or in drink, or in respect of an holyday, or of the new moon, or of the sabbath days: Which are a shadow of things to come; but the body is of Christ. Colossians 2:16, 17.
እንግዲህ በሚበላው ወይም በሚጠጣው፣ ወይም በበዓል፣ ወይም በአዲስ ወር፣ ወይም በሰንበታት ስለሆነ ማንም አይፍረድባችሁ፤ እነዚህ የሚመጡት ነገሮች ጥላ ናቸው፤ ነገር ግን አካሉ የክርስቶስ ነው። ቆላስይስ 2፥16, 17።
For the law having a shadow of good things to come, and not the very image of the things, can never with those sacrifices which they offered year by year continually make the comers thereunto perfect. Hebrews 10:1.
ሕጉ የሚመጡትን መልካም ነገሮች ጥላ ብቻ እንጂ የነገሮቹን ትክክለኛ ምስል ስለሌለው፣ በየዓመቱ ያለማቋረጥ በሚያቀርቡት በእነዚያ መሥዋዕቶች ወደ እርሱ የሚቀርቡትን ፈጽሞ ፍጹማን ሊያደርጋቸው ከቶ አይችልም። ዕብራውያን 10፡1።
In the post September 11, 2001 controversy over Joel, and the correct identification of papal Rome as symbolized by four insects, thus outlining the progressive destruction of Laodicean Adventism, those arguing that the insects were Islam, not only placed an unsanctified emphasis upon the triple application of the three woes, but they also pointed to types which pointed to the antitype of Rome, and claimed those types actually identified Islam. In doing so, they gave evidence that they either did not truly understand the principle of type and antitype, or they believed misrepresenting the types was a worthy means to justify the end.
ከ2001 ዓ.ም. መስከረም 11 በኋላ ስለ ኢዮኤል የተነሣው ክርክር፣ እና በአራት ተባዮች የተምሰለችው ጳጳሳዊት ሮም በትክክል መለየቷ፣ በዚህም የሎዶቅያ አድቬንቲዝም ያለፈ ያለፈ ጥፋት እየተዘረዘረ ሲታይ፣ ተባዮቹ ሮም ሳይሆኑ እስልምና ናቸው ብለው የተከራከሩት፣ በሦስቱ ወዮች ሶስት እጥፍ መተግበሪያ ላይ ያልተቀደሰ አጽንኦት ከመስጠታቸው በላይ፣ ወደ ሮም አምሳል የሚያመለክቱ አይነቶችን ደግሞ አመለከቱ፣ እነዚያም አይነቶች በእርግጥ እስልምናን እንደሚለዩ ተናገሩ። ይህን በማድረጋቸው፣ ወይም የአይነትና የአምሳሉን መርህ በእውነት አልተረዱም እንደሆነ፣ ወይም አይነቶቹን በተሳሳተ መንገድ ማቅረብ ግቡን ለማጽደቅ የሚገባ ዘዴ ነው ብለው እንደ ተመኙ ማስረጃ ሰጡ።
In the current controversy over Rome, there is once again evidence that those holding to the flawed idea that the “robbers” of Daniel chapter eleven, verse fourteen is the United States do not correctly understand both the triple application of prophecy, or the principle of type and antitype.
በአሁኑ ጊዜ ስለ ሮም በተነሣው ክርክር ውስጥ፣ በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድ ቁጥር አሥራ አራት የተጠቀሱት “ዘራፊዎች” አሜሪካ ናት የሚለውን የተሳሳተ አሳብ የሚይዙ ሰዎች፣ የትንቢትን ሶስት እጥፍ ተግባራዊነትም ሆነ የምሳሌና የፍጻሜ መርህ በትክክል እንደማያስተውሉ እንደገና ማስረጃ አለ።
When those who hold the view that the “robbers” are the United States seek to uphold their position they employ an application of a triple application of the three Rome’s, to supposedly prove that modern Rome, the third manifestation of Rome is the United States. Trusting that they are not purposely bearing false witness, and that they are only manifesting a blind ignorance of the rules of a triple application of prophecy, they employ a prophetic characteristic of the first two Rome’s and argue that a characteristic of Rome’s history identifies modern Rome.
“โจรทั้งหลาย” คือสหรัฐอเมริกา ಎಂದುถือക്കുന്നವರು ತಮ್ಮ ನಿಲುವನ್ನು ಸ್ಥಿರಪಡಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುವಾಗ, ಮೂರು ರೋಮ್ಗಳ ತ್ರಿವಿಧ ಅನ್ವಯದ ಒಂದು ಅನ್ವಯವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ; ಅದರಿಂದ ಆಧುನಿಕ ರೋಮ್, ಅಂದರೆ ರೋಮ್ನ ಮೂರನೆಯ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆ, ಸೂರ್ಯವಾಗಿ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸುಳ್ಳು ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡುತ್ತಿರುವವರಲ್ಲವೆಂದು, ಪ್ರವಾದನೆಯ ತ್ರಿವಿಧ ಅನ್ವಯದ ನಿಯಮಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಅಂಧ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನೇ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆವೆಂದು ನಂಬುತ್ತಾ, ಅವರು ಮೊದಲ ಎರಡು ರೋಮ್ಗಳ ಒಂದು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು, ರೋಮ್ನ ಇತಿಹಾಸದ ಒಂದು ಲಕ್ಷಣವೇ ಆಧುನಿಕ ರೋಮ್ ಅನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ.
Pagan Rome is the first of three prophetic fulfillments of Rome. In Daniel chapter eight pagan Rome is the masculine little horn. In chapter two pagan Rome is statecraft. In Daniel seven pagan Rome divides into a ten-fold kingdom.
አረማዊት ሮም የሮም ትንቢታዊ ፍጻሜዎች መካከል የመጀመሪያዋ ናት። በዳንኤል ምዕራፍ ስምንት አረማዊት ሮም ተባዕታይቱ ትንሽ ቀንድ ናት። በምዕራፍ ሁለት አረማዊት ሮም መንግሥታዊ ጥበብ ናት። በዳንኤል ሰባት አረማዊት ሮም ወደ አሥር እጥፍ መንግሥት ትከፈላለች።
The second manifestation of Rome is papal Rome, who in chapter eight is the feminine little horn, and who is churchcraft in chapter two, and who is the horn speaking blasphemies and plucks up three horns in chapter seven. Pagan Rome is a singular power, but papal Rome is a twofold power, representing the papal church as ruling over the statecraft of the previous political structures of pagan Rome. In 1798, the papal power received its deadly wound, but it did not cease to be a church, it only ceased to be a beast of Bible prophecy for the civil power it had previously controlled was removed.
ሁለተኛው የሮም መገለጫ ጳጳሳዊት ሮም ናት፤ እርስዋም በምዕራፍ ስምንት ውስጥ ሴታዊቱ ትንሽ ቀንድ ናት፣ በምዕራፍ ሁለትም የቤተ ክርስቲያን ሥልጣናዊ መዋቅር ናት፣ በምዕራፍ ሰባትም ስድብን የሚናገረው እና ሦስት ቀንዶችን የሚነቅል ቀንድ ናት። አረማዊት ሮም አንድ ነጠላ ኃይል ናት፤ ጳጳሳዊት ሮም ግን ሁለት ዓይነት ኃይል ናት፤ ይህም ጳጳሳዊቷ ቤተ ክርስቲያን በአረማዊት ሮም ቀደም ሲል በነበሩት የፖለቲካ መዋቅሮች የመንግሥት ሥልጣን ላይ እንደምትገዛ ይወክላል። በ1798 ዓ.ም. የጳጳሳዊው ኃይል የሞት ቍስል ተቀበለ፤ ነገር ግን ቤተ ክርስቲያን መሆኑን አላቆመም፤ ከዚያ በፊት ተቆጣጥሮ የነበረው ሲቪል ኃይል ስለ ተወገደበት ብቻ የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት አውሬ መሆኑን አቆመ።
The second Rome is papal Rome and it only functioned as a power (beast) of Bible prophecy when it had the ability to control the power of the state to carry out its blasphemous plans. The first Rome was a singular power, the second Rome was a twofold power and the third Rome is a threefold power. The three manifestations of Rome are governed by the same principles as every triple application of prophecy. Prophetically there are three woes, three Babylon’s, three Rome’s and three Elijah’s. In terms of type and antitype the first two manifestation of any of the triple applications are types which provide the shadow of the third fulfillment, which is the antitype and substance of the triple application of prophecy.
ሁለተኛዋ ሮም የጳጳሳት ሮም ናት፤ እርስዋም እንደ መጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ኃይል (አውሬ) ሆና የሠራችው፣ ስድብ የተሞሉ ዕቅዶቿን ለማስፈጸም የመንግሥትን ሥልጣን ለመቆጣጠር ችሎታ ባላት ጊዜ ብቻ ነበር። የመጀመሪያዋ ሮም አንድ ነጠላ ኃይል ነበረች፤ ሁለተኛዋ ሮም ድርብ ኃይል ነበረች፤ ሦስተኛዋም ሮም ሶስትዮሽ ኃይል ናት። ሦስቱ የሮም መገለጫዎች እያንዳንዱን ሶስትዮሽ የትንቢት አተገባበር የሚገዙት በዚያው መርሆች ይገዛሉ። በትንቢታዊ አመለካከት ሦስት ወዮች፣ ሦስት ባቢሎኖች፣ ሦስት ሮሞች እና ሦስት ኤልያሶች አሉ። ከአምሳልና ከፍጻሜው እውነታ አንፃር፣ በእያንዳንዱ ሶስትዮሽ አተገባበር ያሉ የመጀመሪያዎቹ ሁለት መገለጫዎች ዓይነቶች ሲሆኑ፣ የሶስተኛውን ፍጻሜ ጥላ ይሰጣሉ፤ ይህም የትንቢቱ ሶስትዮሽ አተገባበር ፍጻሜ እውነትና ምንጭ ነው።
With Rome the characteristics of the first two Rome’s identify that both pagan and papal Rome gave the title of Pontifex Maximus to their ruler. Therefore, the title of the ruler of modern Rome would be Pontifex Maximus, a title never attributed to any president of the United States. The first two Rome’s would overcome three geographical obstacles in order to establish the authority upon the throne of their specific period of history. There is no evidence of the United States overcoming three geographical obstacles leading up to 1798.
ከሮም ጋር በተያያዘ፣ የመጀመሪያዎቹ ሁለት ሮሞች መለያ ባህሪያት እንደሚያመለክቱት፣ ሁለቱም አረማዊት ሮምና ጳጳሳዊት ሮም ለገዥያቸው ፖንቲፌክስ ማክሲሙስ የሚለውን ማዕረግ ሰጥተዋል። ስለዚህ የዘመናዊቷ ሮም ገዥ ማዕረግ ፖንቲፌክስ ማክሲሙስ ሊሆን ይገባል፤ ይህም ማዕረግ ለማንኛውም የዩናይትድ ስቴትስ ፕሬዚዳንት ፈጽሞ ያልተሰጠ ነው። የመጀመሪያዎቹ ሁለት ሮሞች በታሪካቸው የተለየ ዘመን ዙፋን ላይ ሥልጣንን ለመመስረት ሦስት የጂኦግራፊ እንቅፋቶችን ያሸንፉ ነበር። ዩናይትድ ስቴትስ እስከ 1798 ድረስ በመምጣት ሦስት የጂኦግራፊ እንቅፋቶችን እንዳሸነፈች የሚያሳይ ማስረጃ የለም።
The first two Rome’s had a specific period of time identified when they would rule supremely. In verse twenty-four of Daniel eleven pagan Rome is identified ruling for a “time,” or three hundred and sixty years, which it did from the Battle of Actium in 31 BC, until the year 330 AD. Repeatedly papal Rome is identified as ruling for twelve hundred and sixty years after the three horns were removed, from 538 until 1798. In Isaiah chapter twenty-three the United States is identified as reigning for seventy symbolic years, as the days of one king, but it never removed three geographical obstacles in advance of its ruling for seventy symbolic years.
ሁለቱ የመጀመሪያዎቹ ሮማዎች ከፍተኛ ሥልጣን ሲያደርጉ የሚነግሡበት የተለየ የጊዜ ወሰን ተለይቶ ተገልጦላቸው ነበር። በዳንኤል አሥራ አንድ ቁጥር ሃያ አራት ላይ አረማዊቱ ሮማ ለ“አንድ ዘመን” ወይም ለሦስት መቶ ስድሳ ዓመታት ስትገዛ ተለይታ ተገልጣለች፤ እርስዋም ከክርስቶስ ልደት በፊት በ31 ዓ.ዓ. ከአክቲየም ጦርነት ጀምሮ እስከ 330 ዓ.ም. ድረስ እንዲሁ አደረገች። የጳጳሳዊቱ ሮማ ደግሞ ሦስቱ ቀንዶች ከተወገዱ በኋላ፣ ከ538 እስከ 1798 ድረስ፣ ለአንድ ሺህ ሁለት መቶ ስድሳ ዓመታት እንደምትገዛ በተደጋጋሚ ተለይታ ተገልጣለች። በኢሳይያስ ምዕራፍ ሃያ ሦስት ደግሞ ዩናይትድ ስቴትስ እንደ አንድ ንጉሥ ዘመን ለሰባ ምሳሌያዊ ዓመታት ስትነግሥ ተለይታ ተገልጣለች፤ ነገር ግን ለእነዚያ ሰባ ምሳሌያዊ ዓመታት ከመንገሥዋ በፊት ሦስት የመልክዓ ምድር እንቅፋቶችን ፈጽሞ አላስወገደችም።
Modern Rome is represented as overcoming the three geographical obstacles of the king of the south, the glorious land and Egypt in Daniel chapter eleven, verses forty to forty-two, and when those three obstacles are defeated and brought into the submission of Rome they then form the threefold union of the dragon, the beast and false prophet. John also informs us that the papal beast’s deadly wound is healed and that it then rules for forty-two symbolic months.
ዘመናዊቱ ሮም በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድ ቁጥር አርባ እስከ አርባ ሁለት ውስጥ የደቡብ ንጉሥን፣ የክብሩን ምድርና ግብፅን የሚወክሉትን ሦስት የጂኦግራፊ እንቅፋቶች እንደምታሸንፍ ተወክላለች፤ እነዚህም ሦስቱ እንቅፋቶች ከተሸነፉ በኋላ ለሮም መገዛት ሲመጡ፣ የዘንዶው፣ የአውሬውና የሐሰተኛው ነቢይ ሶስት እጥፍ ኅብረት ይመሠርታሉ። ዮሐንስ ደግሞ የጳጳሳዊው አውሬ የሞት ቍስሉ እንደተፈወሰ እና ከዚያም ለአርባ ሁለት ምሳሌያዊ ወራት እንደሚገዛ ያሳውቀናል።
And I saw one of his heads as it were wounded to death; and his deadly wound was healed: and all the world wondered after the beast. And they worshipped the dragon which gave power unto the beast: and they worshipped the beast, saying, Who is like unto the beast? who is able to make war with him? And there was given unto him a mouth speaking great things and blasphemies; and power was given unto him to continue forty and two months. Revelation 13:3–5.
ከራሶቹም አንዱ ሞት የደረሰበት እንደ ቆሰለ ሆኖ አየሁት፤ ነገር ግን የሞት ቁስሉ ተፈወሰ፤ ምድርም ሁሉ አውሬውን ተከትላ ተደነቀች። ለአውሬውም ሥልጣን የሰጠውን ዘንዶ ሰገዱለት፤ አውሬውንም ሰገዱለት እያሉ፦ እንደ አውሬው ያለ ማን ነው? ከእርሱስ ጋር ሊዋጋ የሚችል ማን ነው? ታላላቅ ነገሮችንና ስድብን የሚናገር አፍም ተሰጠው፤ አርባ ሁለት ወራትም እንዲቀጥል ሥልጣን ተሰጠው። ራእይ 13፥3–5።
The beast that rules for forty-two symbolic months after its deadly wound is healed is the Roman power.
ከሞት የሚያደርስ ቍስሉ ከተፈወሰ በኋላ ለአርባ ሁለት ምሳሌያዊ ወራት የሚገዛው አውሬ የሮማ ኃይል ነው።
The prophecy of Revelation 13 declares that the power represented by the beast with lamblike horns shall cause ‘the earth and them which dwell therein’ to worship the papacy—there symbolized by the beast ‘like unto a leopard.’ . .. In both the Old and the New World, the papacy will receive homage in the honor paid to the Sunday institution, that rests solely upon the authority of the Roman Church.” The Great Controversy, 578.
የራእይ 13 ትንቢት እንዲህ ይናገራል፤ በየበግ ቀንዶች ባለው አውሬ የተወከለው ኃይል፣ “ምድርንና በእርስዋ የሚኖሩትን” ጳጳሳዊነትን እንዲያመልኩ ያደርጋል—በዚያም “እንደ ነብር በሆነው” አውሬ የተመሰለውን።... በአሮጌውም ዓለም ሆነ በአዲሱ ዓለም፣ ጳጳሳዊነት በእሑድ ተቋም ላይ በሚሰጠው ክብር አማካኝነት አምልኮ ይቀበላል፤ ይህ ተቋም ግን ሙሉ በሙሉ በሮማ ቤተ ክርስቲያን ሥልጣን ላይ ብቻ የተመሠረተ ነው።” The Great Controversy, 578.
Pagan, the first Rome, ruled supremely for three hundred and sixty years in fulfillment of Daniel chapter eleven, verse twenty-four, and it did so after it removed three geographical obstacles in fulfillment of Daniel chapter eight, verse nine.
አረማዊቷ፣ የመጀመሪያዋ ሮማ፣ ዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድ ቁጥር ሃያ አራት በተፈጸመ መሠረት ለሦስት መቶ ስድሳ ዓመታት በሉዓላዊነት ገዛች፤ ይህንም ያደረገችው ዳንኤል ምዕራፍ ስምንት ቁጥር ዘጠኝ በተፈጸመ መሠረት ሦስት የጂኦግራፊ እንቅፋቶችን ካስወገደች በኋላ ነበር።
Papal, the second Rome ruled supremely for twelve hundred and sixty years in fulfillment of several passages of Scripture, and it did so after it removed three geographical obstacles in fulfillment of Daniel chapter seven, verses eight and twenty.
ሰባትኛው ምዕራፍ ዳንኤል 8 እና 20 ቁጥሮች መፈጸማቸውን በማሟላት ሶስት የጂኦግራፊ መሰናክሎችን ከአስወገደ በኋላ፣ የጳጳሳዊቱ ሁለተኛይቱ ሮም በብዙ የመጽሐፍ ቅዱስ ክፍሎች መፈጸም መሠረት ላይ ለአንድ ሺህ ሁለት መቶ ስድሳ ዓመታት ከፍ ባለ ሥልጣን ገዛች።
Modern Rome overcomes the king of the south in verse forty of Daniel eleven, and then in verse forty-one it overcomes the glorious land and in verse forty-two it overcomes Egypt. Modern Rome is the king of the north of Daniel chapter eleven.
ለዘመናዊቱ ሮም በዳንኤል 11 ቁጥር 40 የደቡብን ንጉሥ ታሸንፋለች፤ ከዚያም በቁጥር 41 የተከበረችውን ምድር ታሸንፋለች፤ በቁጥር 42 ደግሞ ግብጽን ታሸንፋለች። ለዘመናዊቱ ሮም የዳንኤል ምዕራፍ 11 የሰሜን ንጉሥ ናት።
Pagan, the first Rome, was a persecuting power, and papal, the second Rome, was a persecuting power and therefore modern Rome will be a persecuting power.
የመጀመሪያዋ ሮማ፣ የአረማውያን ሮማ፣ አሳዳጅ ኃይል ነበረች፤ ሁለተኛዋ ሮማ፣ የጳጳሳዊት ሮማም፣ አሳዳጅ ኃይል ነበረች፤ ስለዚህ ዘመናዊቷ ሮማ ደግሞ አሳዳጅ ኃይል ትሆናለች።
The United States will participate in the third persecution accomplished by modern Rome, but this doesn’t identify the United States as the papal power, it simply identifies a characteristic of the United States’ relationship to the papal power in the last days.
ዩናይትድ ስቴትስ በዘመናዊት ሮም በምትፈጽመው ሦስተኛው ስደት ውስጥ ትሳተፋለች፤ ነገር ግን ይህ ዩናይትድ ስቴትስን እንደ ጳጳሳዊ ኃይል አያሳይም፤ እንዲሁ ሳይሆን በመጨረሻዎቹ ዘመናት ዩናይትድ ስቴትስ ከጳጳሳዊው ኃይል ጋር ያላትን ግንኙነት አንድ ባሕርይ ብቻ ይለያል።
Those who wish to argue that the United States is the “robbers of thy people” in the last days employ the triple application of the three Rome’s to incorrectly identify the United States. The flawed method they employ in the context of a triple application is based upon identifying a characteristic of the first two Rome’s, and insisting that a prophetic characteristic of Rome, and not Rome itself, is the third Rome.
በመጨረሻዎቹ ዘመናት ዩናይትድ ስቴትስ “የሕዝብህ ዘራፊዎች” ናት ብለው ለመከራከር የሚሹ ሰዎች፣ ሦስቱ ሮሞች ያላቸውን ሦስት እጥፍ ተግባራዊነት በመጠቀም ዩናይትድ ስቴትስን በተሳሳተ መንገድ ይለያሉ። በሦስት እጥፍ ተግባራዊነት ዐውድ ውስጥ የሚጠቀሙት የተሳሳተ ዘዴ፣ የመጀመሪያዎቹን ሁለት ሮሞች አንድ ባሕርይ በመለየት፣ የሮም ትንቢታዊ ባሕርይ እንጂ ሮም ራሷ እንዳልሆነች ሦስተኛይቱ ሮም ናት ብለው በአጥብቆ መናገር ላይ የተመሠረተ ነው።
They identify Constantine’s first historical Sunday law in 321 AD, and then papal Rome’s Sunday law in 538 AD, to claim the soon-coming Sunday law in the United States defines the United States as modern Rome, and they also mix their flawed application by associating Jesus’ warning to flee when the “abominations of desolation” spoken of by Daniel, as the Sunday law. The “abomination of desolation” Jesus spoke of, points to two Sunday laws in the last days, but it is a very different symbolism in that it is a warning to flee, not the warning to shun the mark of the beast. Their flawed idea doesn’t even address that there are two specific Sunday laws in the last days.
እነርሱ በ321 ዓ.ም. የቆስጠንጢኖስን የመጀመሪያ ታሪካዊ የእሑድ ሕግ እና በ538 ዓ.ም. የጳጳሳዊት ሮማን የእሑድ ሕግ በመለየት፣ በቅርቡ በዩናይትድ ስቴትስ የሚመጣው የእሑድ ሕግ ዩናይትድ ስቴትስን ዘመናዊት ሮማ መሆንዋን ይገልጣል ብለው ይከራከራሉ፤ እንዲሁም ዳንኤል የተናገረው “የጥፋት አስጸያፊ ነገር” ሲታይ ሽሹ ያለውን የኢየሱስ ማስጠንቀቂያ ከእሑድ ሕግ ጋር በማያያዝ የተሳሳተ አተገባበራቸውን ይደባልቃሉ። ኢየሱስ የተናገረው “የጥፋት አስጸያፊ ነገር” በመጨረሻዎቹ ዘመናት ላይ ያሉ ሁለት የእሑድ ሕጎችን ያመለክታል፤ ነገር ግን ይህ ምልክታዊ አጠቃቀም እጅግ የተለየ ነው፥ ምክንያቱም እርሱ ለመሸሽ የሚሰጥ ማስጠንቀቂያ እንጂ የአውሬውን ምልክት እንዲርቁ የሚሰጥ ማስጠንቀቂያ አይደለም። የተሳሳተው ሐሳባቸውም በመጨረሻዎቹ ዘመናት ሁለት የተለዩ የእሑድ ሕጎች እንዳሉ እንኳ አያቀርብም።
When ye therefore shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, stand in the holy place, (whoso readeth, let him understand:) Then let them which be in Judaea flee into the mountains: Let him which is on the housetop not come down to take any thing out of his house: Neither let him which is in the field return back to take his clothes. And woe unto them that are with child, and to them that give suck in those days! But pray ye that your flight be not in the winter, neither on the sabbath day. Matthew 24:15–20.
እንግዲህ በነቢዩ ዳንኤል የተነገረውን የጥፋት ርኵሰት በቅዱስ ስፍራ ቆሞ በምታዩበት ጊዜ፥ (የሚያነብ ያስተውል፤) በዚያን ጊዜ በይሁዳ ያሉ ወደ ተራሮች ይሽሹ፤ በሰገነቱ ላይ ያለ ከቤቱ ምንም ለማውጣት ወደ ታች አይውረድ፤ በእርሻም ያለ ልብሱን ሊወስድ ወደ ኋላ አይመለስ። በዚያን ቀኖችም ለነፍሰ ጡሮችና ለሚያጠቡ ወዮላቸው! ነገር ግን ሽሽታችሁ በክረምት ወይም በሰንበት እንዳይሆን ጸልዩ። ማቴዎስ 24፥15-20።
“The abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet,” was a sign which Jesus gave to His people that identified when they should flee from the coming destruction of Jerusalem as pagan Rome besieged and thereafter destroyed the sanctuary and city from the year 66 to the year 70 AD.
“በነቢዩ ዳንኤል የተነገረው የጥፋት እርኩሰት” ኢየሱስ ለሕዝቡ የሰጠው ምልክት ነበር፤ ይህም ከክ.ዓ. 66 እስከ ክ.ዓ. 70 ባሉት ዓመታት አረማዊቷ ሮም እየከበበች ከዚያም መቅደሱንና ከተማይቱን ባጠፋችበት ጊዜ ከሚመጣው የኢየሩሳሌም ጥፋት መሸሽ የሚገባቸው መቼ እንደሆነ የሚያሳውቃቸው ነበር።
“Jesus declared to the listening disciples the judgments that were to fall upon apostate Israel, and especially the retributive vengeance that would come upon them for their rejection and crucifixion of the Messiah. Unmistakable signs would precede the awful climax. The dreaded hour would come suddenly and swiftly. And the Saviour warned His followers: ‘When ye therefore shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, stand in the holy place, (whoso readeth, let him understand:) then let them which be in Judea flee into the mountains.’ Matthew 24:15, 16; Luke 21:20, 21. When the idolatrous standards of the Romans should be set up in the holy ground, which extended some furlongs outside the city walls, then the followers of Christ were to find safety in flight. When the warning sign should be seen, those who would escape must make no delay. . ..
ኢየሱስ ለሚያዳምጡት ደቀ መዛሙርት በከሃዲቱ እስራኤል ላይ የሚወርዱትን ፍርዶች፣ በተለይም መሲሑን ስለ መቃወማቸውና ስለ ስቅለቱ በእነርሱ ላይ የሚመጣውን የበቀል ፍርድ ተናገረ። ያስፈራውን ፍጻሜ የሚቀድሙ የማያሻማ ምልክቶች ይኖሩ ነበር። የሚያስፈራው ሰዓት ድንገትና በፍጥነት ይመጣ ነበር። እናም አዳኙ ተከታዮቹን እንዲህ ብሎ አስጠነቀቀ፦ “እንግዲህ በነቢዩ በዳንኤል የተነገረውን የጥፋት ርኩሰት በቅዱስ ስፍራ ቆሞ ባያችሁ ጊዜ፣ (አንባቢ ያስተውል፤) በዚያን ጊዜ በይሁዳ ያሉ ወደ ተራሮች ይሽሹ።” ማቴዎስ 24፥15, 16፤ ሉቃስ 21፥20, 21። የሮማውያን ጣዖት አምላኪ ሰንደቆች ከከተማው ቅጥር ውጭ ጥቂት ፈርሎንጎች የሚዘረጋው በቅዱሱ መሬት ላይ ሲቆሙ፣ ከዚያ ጊዜ የክርስቶስ ተከታዮች በመሸሽ ደኅንነት ማግኘት ነበረባቸው። የማስጠንቀቂያው ምልክት በሚታይበት ጊዜ፣ ሊያመልጡ የሚፈልጉ ሰዎች አንዳች መዘግየት የለባቸውም።...
“Not one Christian perished in the destruction of Jerusalem. Christ had given His disciples warning, and all who believed His words watched for the promised sign. . . . Without delay they fled to a place of safety—the city of Pella, in the land of Perea, beyond Jordan.” The Great Controversy, 25, 30.
“በኢየሩሳሌም ጥፋት ውስጥ አንድም ክርስቲያን አልጠፋም። ክርስቶስ ለደቀ መዛሙርቱ ማስጠንቀቂያ ሰጥቶ ነበር፣ ቃሉንም ያመኑ ሁሉ የተስፋ የተሰጠውን ምልክት ሲጠባበቁ ነበር።... ሳይዘገዩ ወደ ደኅንነት ስፍራ ሸሹ—በዮርዳኖስ ማዶ፣ በጴሬያ ምድር ያለችው ወደ ጴላ ከተማ።” The Great Controversy, 25, 30.
As the year 538 approached, the Christians of that era recognized that the church had been corrupted by a compromise with the religion of paganism, and based upon the warning of Christ, and in conjunction with the light given through the apostle Paul’s testimony in Second Thessalonians chapter two, they fled into the prophetic wilderness of the twelve hundred and sixty years.
እ.ኤ.አ. 538 ዓመት እየቀረበ ሲመጣ፣ የዚያን ዘመን ክርስቲያኖች ቤተ ክርስቲያን ከአረማዊነት ሃይማኖት ጋር በገባችው ስምምነት እንደተበላሸች ተገነዘቡ፤ እናም በክርስቶስ ማስጠንቀቂያ ላይ ተመስርተው፣ ከሐዋርያው ጳውሎስ ምስክርነት በ2ኛ ተሰሎንቄ ምዕራፍ 2 በተሰጠው ብርሃን ጋር ተያይዘው፣ ወደ ትንቢታዊው ምድረ በዳ የአንድ ሺህ ሁለት መቶ ስድሳ ዓመታት ሸሹ።
“But before the coming of Christ, important developments in the religious world, foretold in prophecy, were to take place. The apostle declared: ‘Be not soon shaken in mind, or be troubled, neither by spirit, nor by word, nor by letter as from us, as that the day of Christ is at hand. Let no man deceive you by any means: for that day shall not come, except there come a falling away first, and that man of sin be revealed, the son of perdition; who opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshiped; so that he as God sitteth in the temple of God, showing himself that he is God.’
“ነገር ግን ከክርስቶስ መምጣት በፊት፣ በትንቢት አስቀድሞ የተነገሩ በሃይማኖታዊው ዓለም ውስጥ አስፈላጊ እድገቶች ሊፈጸሙ ነበር። ሐዋርያው እንዲህ ሲል አወጀ፦ ‘በመንፈስ ሆነ በቃል ወይም ከእኛ እንደሆነ በመልእክት እንኳ የክርስቶስ ቀን ቀርቦአል ብላችሁ በአእምሮአችሁ ፈጥናችሁ እንዳትናወጡ ወይም እንዳትደናገጡ። ያ ቀን አስቀድሞ ክህደት ካልመጣ፣ ያም የኃጢአት ሰው፣ የጥፋት ልጅ ካልተገለጠ በቀር፣ አይመጣምና፤ ማንም በምንም መንገድ አያሳታችሁ። እርሱም ተቃዋሚ ነው፤ አምላክ ተብሎ ከሚጠራው ሁሉ ወይም ከሚሰገድለት ሁሉ በላይ ራሱን የሚያነሣ ነው፤ እንዲሁም ራሱን እግዚአብሔር እንደሆነ እያሳየ እንደ እግዚአብሔር በእግዚአብሔር ቤተ መቅደስ ይቀመጣል።’”
“Paul’s words were not to be misinterpreted. It was not to be taught that he, by special revelation, had warned the Thessalonians of the immediate coming of Christ. Such a position would cause confusion of faith; for disappointment often leads to unbelief. The apostle therefore cautioned the brethren to receive no such message as coming from him, and he proceeded to emphasize the fact that the papal power, so clearly described by the prophet Daniel, was yet to rise and wage war against God’s people. Until this power should have performed its deadly and blasphemous work, it would be in vain for the church to look for the coming of their Lord. ‘Remember ye not,’ Paul inquired, ‘that, when I was yet with you, I told you these things?’
“የጳውሎስ ቃላት በተሳሳተ መልኩ ሊተረጎሙ አልነበረባቸውም። እርሱ በልዩ ራእይ የክርስቶስን ቅርብ ምጽአት ለተሰሎንቄ ሰዎች እንዳስጠነቀቀ እንዲህ ያለ ትምህርት ሊሰጥ አልነበረበትም። እንዲህ ያለ አቋም በእምነት ላይ ግራ መጋባትን ያመጣ ነበር፤ ምክንያቱም ብዙ ጊዜ ተስፋ መቁረጥ ወደ አለማመን ይመራልና። ስለዚህ ሐዋርያው ወንድሞችን እንዲህ ያለ መልእክት ከእርሱ እንደሚመጣ እንዳይቀበሉ አስጠነቀቃቸው፤ ከዚያም ነቢዩ ዳንኤል በግልጽ ሁኔታ የገለጸው የጵጵስና ኃይል ገና ሊነሣ እንዳለበትና በእግዚአብሔር ሕዝብ ላይ ጦርነት እንደሚያካሂድ አጽንኦት ሰጠ። ይህ ኃይል ገዳይና ስድብ የተሞላበትን ሥራውን እስኪፈጽም ድረስ፣ ቤተ ክርስቲያን የጌታቸውን ምጽአት ትጠብቅ ዘንድ ከንቱ ነበር። ‘እኔ ገና ከእናንተ ጋር ሳለሁ እነዚህን ነገሮች እንደ ነገርኋችሁ አታስታውሱምን?’ ሲል ጳውሎስ ጠየቀ።”
“Terrible were the trials that were to beset the true church. Even at the time when the apostle was writing, the ‘mystery of iniquity’ had already begun to work. The developments that were to take place in the future were to be ‘after the working of Satan with all power and signs and lying wonders, and with all deceivableness of unrighteousness in them that perish.’
በእውነተኛው ቤተ ክርስቲያን ላይ ሊደርሱ የነበሩት ፈተናዎች እጅግ አስፈሪ ነበሩ። ሐዋርያው እየጻፈ ባለበት ጊዜ እንኳ «የኃጢአት ምስጢር» አስቀድሞ መሥራት ጀምሮ ነበር። ወደፊት የሚፈጸሙት ነገሮች «እንደ ሰይጣን አሠራር በሙሉ ኃይልና ምልክቶች በሐሰተኛ ተአምራትም ሁሉ፥ በጥፋት ለሚሄዱትም በዓመፃ ማታለል ሁሉ» የሚሆኑ ነበሩ።
“Especially solemn is the apostle’s statement regarding those who should refuse to receive ‘the love of the truth.’ ‘For this cause,’ he declared of all who should deliberately reject the messages of truth, ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: that they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness.’ Men cannot with impunity reject the warnings that God in mercy sends them. From those who persist in turning from these warnings, God withdraws His Spirit, leaving them to the deceptions that they love.” Acts of the Apostles, 265, 266.
“በተለይ ጽኑ ክብደት ያለው የሐዋርያው መግለጫ፣ ‘የእውነትን ፍቅር’ መቀበልን ለሚከለክሉ ሰዎች በተመለከተ ነው። ‘ስለዚህም፥’ ሲል በፈቃዳቸው የእውነትን መልእክቶች ሁሉ ለሚጥሉ ተናገረ፥ ‘እግዚአብሔር ሐሰትን እንዲያምኑ የብርቱ ማታለል ይልክባቸዋል፤ እውነትን ያላመኑ ነገር ግን በዓመፃ ደስ ያላቸው ሁሉ እንዲፈረድባቸው።’ ሰዎች እግዚአብሔር በምሕረቱ የሚልክላቸውን ማስጠንቀቂያዎች ሳይቀጡ ሊጥሉ አይችሉም። ከእነዚህ ማስጠንቀቂያዎች ዘወትር ፊታቸውን ለሚያዞሩ ሰዎች፣ እግዚአብሔር መንፈሱን ያስወግዳል፤ በዚህም የሚወዱት ማታለል እንዲገዛቸው ተዉአቸዋል።” የሐዋርያት ሥራ, 265, 266.
The compromise between paganism and the church was the warning sign that led the Christians of that era to separate from papal Rome, but it should be noted that the light that Paul contributed to Jesus’ warning to flee, is the same passage that William Miller came to understand that “the daily” of the book of Daniel represented pagan Rome. The prophetic relationship between pagan Rome restraining, and then falling away in order for papal Rome to ascend to the throne was a truth that must be understood, for the consequences of not recognizing that the prophetic relationship would bring strong delusion upon those who did not love that truth. Sister White addresses the same history:
በአረማዊነትና በቤተ ክርስቲያን መካከል የተፈጠረው ስምምነት የዚያን ዘመን ክርስቲያኖች ከጳጳሳዊቷ ሮም እንዲለዩ ያመራቸው የማስጠንቀቂያ ምልክት ነበር፤ ነገር ግን ጳውሎስ ለኢየሱስ የ“ሽሹ” ማስጠንቀቂያ ያበረከተው ብርሃን ዳንኤል መጽሐፍ ውስጥ ያለው “ዘወትር” አረማዊቷን ሮም እንደሚወክል ዊልያም ሚለር ወደ መረዳት የደረሰበት ይህ ያው ክፍል መሆኑ ሊታወቅ ይገባል። አረማዊቷ ሮም በመከልከል ከዚያም ጳጳሳዊቷ ሮም ወደ ዙፋኑ እንድትወጣ መንገድ ለማዘጋጀት በመውደቅ መካከል ያለው ትንቢታዊ ግንኙነት መረዳት የሚገባ እውነት ነበር፤ ምክንያቱም ያንን ትንቢታዊ ግንኙነት አለመለየት ያንን እውነት ባልወደዱ ሰዎች ላይ ብርቱ ማታለልን ያመጣ ነበርና። እህት ዋይት ይህንኑ ታሪክ ትናገራለች፦
“It required a desperate struggle for those who would be faithful to stand firm against the deceptions and abominations which were disguised in sacerdotal garments and introduced into the church. The Bible was not accepted as the standard of faith. The doctrine of religious freedom was termed heresy, and its upholders were hated and proscribed.
በክህነታዊ ልብስ ተሸፍነው ወደ ቤተ ክርስቲያን የገቡትን ማታለያዎችና ርኩሰቶች በመቃወም ታማኝ ሊሆኑ የሚፈልጉት ጽኑ ለመቆም እጅግ አስጨናቂ ትግል ያስፈልጋቸው ነበር። መጽሐፍ ቅዱስ እንደ እምነት መስፈርት አልተቀበለም ነበር። የሃይማኖት ነፃነት ትምህርት መናፍቅነት ተብሎ ይጠራ ነበር፣ ደጋፊዎቹም ይጠሉና ይገለሉ ነበር።
“After a long and severe conflict, the faithful few decided to dissolve all union with the apostate church if she still refused to free herself from falsehood and idolatry. They saw that separation was an absolute necessity if they would obey the word of God. They dared not tolerate errors fatal to their own souls, and set an example which would imperil the faith of their children and children’s children. To secure peace and unity they were ready to make any concession consistent with fidelity to God; but they felt that even peace would be too dearly purchased at the sacrifice of principle. If unity could be secured only by the compromise of truth and righteousness, then let there be difference, and even war.” The Great Controversy, 45, 46.
“ከረጅምና ከባድ ግጭት በኋላ፣ ታማኞቹ ጥቂቶች ከክህደት የወደቀችው ቤተ ክርስቲያን ራሷን ከሐሰትና ከጣዖት አምልኮ ለማላቀቅ አሁንም ፈቃደኛ ካልሆነች ከእርሷ ጋር ያላቸውን ኅብረት ሁሉ ለማፍረስ ወሰኑ። በእግዚአብሔር ቃል ለመታዘዝ መለየት ፍጹም አስፈላጊ መሆኑን አዩ። ለራሳቸው ነፍሳት ጥፋት የሚያመጡ ስህተቶችን መታገሥ አልደፈሩም፤ እንዲሁም የልጆቻቸውንና የልጅ ልጆቻቸውን እምነት አደጋ ላይ የሚጥል ምሳሌ ለማሳየት አልፈቀዱም። ሰላምንና አንድነትን ለማረጋገጥ ለእግዚአብሔር ታማኝነት ጋር የሚስማማ ማንኛውንም ቅናሽ ለማድረግ ዝግጁ ነበሩ፤ ነገር ግን መርህን በመሥዋዕት እንኳ ሰላም እጅግ ከፍ ባለ ዋጋ የተገዛ እንደሚሆን ተሰማቸው። አንድነት ሊገኝ የሚችለው በእውነትና በጽድቅ መስማማት ብቻ ከሆነ፣ ልዩነት ይሁን፣ እንኳን ጦርነትም ይሁን።” The Great Controversy, 45, 46.
The prophetic relationship between the United States and the papacy in the last days has been typified, and emphasized, by Paul’s identification of the relationship between pagan and papal Rome leading up to 538 AD. In the triple application of Rome, pagan Rome fulfilled Jesus words identifying the abomination of desolation as a sign to flee, and papal Rome also fulfilled Jesus’ words. Sister White identifies another fulfillment of Christ’s words.
በመጨረሻዎቹ ቀኖች መካከል ባለው በአሜሪካ አንድነት መንግሥትና በጳጳሳዊ ሥርዓት መካከል ያለው ትንቢታዊ ግንኙነት፣ ጳውሎስ እስከ 538 ዓ.ም. ድረስ የሚወስደውን በአረማዊቷና በጳጳሳዊቷ ሮማ መካከል ያለውን ግንኙነት በመለየቱ ተምሳሌት ሆኖ ቀርቦአል፣ እንዲሁም ተጠናክሮ ተገልጿል። በሮማ ሶስት እጥፍ አተገባበር ውስጥ፣ አረማዊቷ ሮማ መሸሽ እንደሚገባ ምልክት የሆነውን የጥፋት ርኩሰት የሚያመለክቱትን የኢየሱስን ቃላት ፈጽማለች፣ ጳጳሳዊቷም ሮማ ደግሞ የኢየሱስን ቃላት ፈጽማለች። እህት ዋይት የክርስቶስ ቃላት ሌላ ፍጻሜ እንዳላቸው ትለያለች።
“It is no time now for God’s people to be fixing their affections or laying up their treasure in the world. The time is not far distant, when, like the early disciples, we shall be forced to seek a refuge in desolate and solitary places. As the siege of Jerusalem by the Roman armies was the signal for flight to the Judean Christians, so the assumption of power on the part of our nation in the decree enforcing the papal sabbath will be a warning to us. It will then be time to leave the large cities, preparatory to leaving the smaller ones for retired homes in secluded places among the mountains.” Testimonies, volume 5, 464.
“አሁን ለእግዚአብሔር ሕዝብ ፍቅራቸውን በዚህ ዓለም ላይ የሚያኖሩበት ወይም ሀብታቸውን በዚህ ዓለም የሚያከማቹበት ጊዜ አይደለም። እንደ ቀደሙት ደቀ መዛሙርት እኛም በባድማና በብቸኛ ስፍራዎች መጠጊያ ለመፈለግ የምንገደድበት ጊዜ ሩቅ አይደለም። ኢየሩሳሌም በሮማውያን ሠራዊት መከበቧ ለይሁዳ ክርስቲያኖች የሽሽት ምልክት እንደነበረ፣ እንዲሁም ሀገራችን የጳጳሳዊውን ሰንበት የሚያስገድድ አዋጅ በማውጣት ሥልጣን በእጇ ስትወስድ ለእኛ ማስጠንቀቂያ ይሆናል። በዚያን ጊዜ ከታላላቅ ከተሞች ለመውጣት፣ ከዚያም ከትንንሽ ከተሞች ወጥተን በተራሮች መካከል ባሉ ገለልተኛ ስፍራዎች ውስጥ ለሚገኙ ገለልተኛ መኖሪያዎች ለመሄድ የዝግጅት ጊዜ ይሆናል።” Testimonies, volume 5, 464.
For the Christians of Christ’s time period the warning identified when to flee Jerusalem. In the fifth and sixth century the warning for the Christians led them to flee into the wilderness.
ለክርስቶስ ዘመን ክርስቲያኖች ይህ ማስጠንቀቂያ ከኢየሩሳሌም መቼ እንደሚሸሹ የሚያሳይ ነበር። በአምስተኛና በስድስተኛ ክፍለ ዘመንም ይህ ማስጠንቀቂያ ለክርስቲያኖች ወደ ምድረ በዳ እንዲሸሹ ምክንያት ሆነላቸው።
And the woman fled into the wilderness, where she hath a place prepared of God, that they should feed her there a thousand two hundred and threescore days. . .. And to the woman were given two wings of a great eagle, that she might fly into the wilderness, into her place, where she is nourished for a time, and times, and half a time, from the face of the serpent. And the serpent cast out of his mouth water as a flood after the woman, that he might cause her to be carried away of the flood. And the earth helped the woman, and the earth opened her mouth, and swallowed up the flood which the dragon cast out of his mouth. And the dragon was wroth with the woman, and went to make war with the remnant of her seed, which keep the commandments of God, and have the testimony of Jesus Christ. Revelation 12:6, 15–17.
ሴቲቱም ወደ ምድረ በዳ ሸሸች፤ በዚያም እግዚአብሔር ያዘጋጀላት ስፍራ ነበራት፥ በዚያም ሺህ ሁለት መቶ ስልሳ ቀናት ያኖሯት ዘንድ.... ለሴቲቱም ወደ ምድረ በዳ፥ ወደ ስፍራዋ እንድትበር የታላቅ ንስር ሁለት ክንፎች ተሰጡአት፤ በዚያም ከእባቡ ፊት ርቃ ለአንድ ዘመንና ለዘመናት እና ለግማሽ ዘመን ትመገባለች። እባቡም ሴቲቱን በጎርፍ እንድትወሰድ ከአፉ እንደ ወንዝ ውኃ በኋላዋ አወጣ። ምድርም ሴቲቱን ረዳች፤ ምድርም አፏን ከፍታ ዘንዶው ከአፉ ያወጣውን ጎርፍ ዋጠችው። ዘንዶውም በሴቲቱ ላይ ተቆጥቶ የእግዚአብሔርን ትእዛዛት ከሚጠብቁና የኢየሱስ ክርስቶስ ምስክርነት ካላቸው ከዘርዋ ቀሪዎች ጋር ሊዋጋ ሄደ። ራእይ 12፥6፣ 15–17።
Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of the thing, for He is Alpha and Omega. The warning of the abomination of desolation in the history of papal Rome was recognized when the papal power was recognized as standing in the holy place.
ኢየሱስ ሁልጊዜ የነገርን መጨረሻ በዚያው ነገር መጀመሪያ ያብራራል፤ ምክንያቱም እርሱ አልፋና ኦሜጋ ነውና። በጳጳሳዊት ሮም ታሪክ ውስጥ ያለው የጥፋት ርኵሰት ማስጠንቀቂያ፣ የጳጳሳዊ ኀይል በቅዱስ ስፍራ ቆሞ እንዳለ በታወቀ ጊዜ ታውቆ ነበር።
The warning is recorded by Matthew, Mark and Luke, and each reference has a slight variation of words. Matthew states, “When ye therefore shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, stand in the holy place,” and Mark states, “when ye shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, standing where it ought not.” Luke states, “when ye shall see Jerusalem compassed with armies, then know that the desolation thereof is nigh. Then let them which are in Judaea flee to the mountains.”
ማቴዎስ፣ ማርቆስና ሉቃስ ይህን ማስጠንቀቂያ መዝግበውታል፤ እያንዳንዱም ጥቅስ በቃላት ረገድ ትንሽ ልዩነት አለው። ማቴዎስ፣ “እንግዲህ በነቢዩ ዳንኤል የተነገረውን የጥፋት ርኩሰት በቅዱስ ስፍራ ቆሞ ባያችሁ ጊዜ” ይላል፤ ማርቆስም፣ “በነቢዩ ዳንኤል የተነገረውን የጥፋት ርኩሰት ሊቆምበት በማይገባ ስፍራ ቆሞ ባያችሁ ጊዜ” ይላል። ሉቃስ ደግሞ፣ “ኢየሩሳሌምን ሰራዊት ከበውአት ባያችሁ ጊዜ፣ ያን ጊዜ ጥፋቷ እንደ ቀረበ እወቁ። በዚያን ጊዜ በይሁዳ ያሉ ወደ ተራሮች ይሽሹ” ይላል።
All three testimonies apply together. I a more specific application Luke’s reference of Jerusalem being compassed with armies identifies the warning that when pagan Rome began its siege against Jerusalem in the year 66 AD, that Christians still in Jerusalem were to immediately flee. Matthew’s reference of “the holy place,” corresponds with Paul identifying the “man of sin” who “sitteth in the temple of God, showing himself that he is God,” thus representing the papal fulfillment of the “abomination of desolation.” Mark identifies the abomination of desolation standing where it ought not, and it corresponds to the warning to flee given to Adventism in the last days. Two of the warnings are associated with the command that whoever reads the warning should understand, and they all address a sign that was to inform the Christians of the era to flee.
ሦስቱም ምስክርነቶች በአንድነት ይተገበራሉ። እኔ ግን ይልቅ የተለየ ትግበራን አቀርባለሁ። ሉቃስ የኢየሩሳሌም በሠራዊት መከበቧን የጠቀሰው፣ በ66 ዓ.ም. አረማዊቷ ሮም በኢየሩሳሌም ላይ ከበባዋን ስትጀምር፣ በኢየሩሳሌም ውስጥ ገና የነበሩ ክርስቲያኖች ወዲያውኑ እንዲሸሹ የተሰጠውን ማስጠንቀቂያ ያመለክታል። ማቴዎስ የጠቀሰው “ቅዱስ ስፍራ” ጳውሎስ “እርሱ አምላክ ነኝ ሲል ራሱን እያሳየ፣ በእግዚአብሔር ቤተ መቅደስ የሚቀመጥ” ብሎ ከለየው “የኃጢአት ሰው” ጋር ይጣጣማል፤ ስለዚህም ይህ “የጥፋት ርኵሰት” የጳጳሳዊውን ፍጻሜ ይወክላል። ማርቆስ ደግሞ የጥፋት ርኵሰቱ ሊቆምበት በማይገባው ስፍራ ቆሞ እንዳለ ይለያል፤ ይህም በመጨረሻዎቹ ዘመናት ለአድቬንቲዝም ከተሰጠው የመሸሽ ማስጠንቀቂያ ጋር ይስማማል። ከማስጠንቀቂያዎቹ ሁለቱ፣ የሚያነብ ሁሉ ያስተውል ከሚለው ትእዛዝ ጋር የተያያዙ ናቸው፤ ሁሉም ደግሞ የዚያኑ ዘመን ክርስቲያኖች እንዲሸሹ ለማሳወቅ የተሰጠን ምልክት ያመለክታሉ።
The false application of a triple application that is misrepresented by those who claim the “robbers of thy people” are the United States, identifies that when the “abomination of desolation” is fulfilled at the Sunday law in the United States, that the Sunday law that then is enforced identifies the United States as Modern Rome, for pagan and papal Rome both previously enforced a Sunday law.
“የሕዝብህ ዘራፊዎች” አሜሪካ ናቸው ብለው በሚናገሩ ሰዎች የተዛባ መግለጫ የተሰጠው የሦስት እጥፍ ተፈጻሚነት የሐሰት መተግበሪያ፣ “የጥፋት ርኵሰት” በአሜሪካ ውስጥ በእሑድ ሕግ ጊዜ ሲፈጸም፣ በዚያን ጊዜ የሚፈጸመው የእሑድ ሕግ አሜሪካን ዘመናዊት ሮማ መሆኗን እንደሚያመለክት ይለያል፤ ምክንያቱም የአረማዊት ሮማና የጳጳሳዊት ሮማ ሁለቱም ከዚህ ቀደም የእሑድ ሕግ አስፈጽመው ነበር።
The problem with that flawed application is that the Sunday law of pagan Rome took place in the year 321 AD, but pagan Rome’s fulfillment of the “abomination of desolation” was fulfilled in the year 66 AD, 255 years before the Sunday law of 321 AD. So too, the compromise that produced the “man of sin” was already occurring in the time of Paul, who said, “the mystery of iniquity doth already work,” yet the papal Sunday law came over four centuries later. The first two witnesses in a triple application of prophecy establish the characteristics of the third fulfillment of the last days. The “abomination of desolation” in the last days, upon two historical witnesses, and three biblical records of Christ’s words, represents a warning to flee, not the enforcement of a Sunday law.
የዚያ የተሳሳተ ትግበራ ችግር የሚሆነው፣ የአረማዊቱ ሮማ የእሑድ ሕግ በ321 ዓ.ም. የተፈጸመ ሲሆን፣ የአረማዊቱ ሮማ የ“ጥፋት ርኵሰት” ፍጻሜ ግን በ66 ዓ.ም. ተፈጽሞ ነበር፤ ይህም ከ321 ዓ.ም. የእሑድ ሕግ 255 ዓመታት በፊት ነበር። እንዲሁም፣ “የኃጢአት ሰው” እንዲወጣ ያመጣው መስማማት አስቀድሞ በጳውሎስ ዘመን እየተከናወነ ነበር፤ እርሱም፣ “የዓመፃ ምስጢር አሁንም አስቀድሞ ይሠራል” ብሎ ተናግሮ ነበር፤ ነገር ግን የጳጳሳዊው የእሑድ ሕግ ከዚያ ከአራት መቶ ዓመታት በላይ በኋላ መጣ። በትንቢት ሶስት እጥፍ ትግበራ ውስጥ ያሉት ሁለቱ የመጀመሪያ ምስክሮች የመጨረሻውን ዘመን ሦስተኛ ፍጻሜ ባሕርያት ያቆማሉ። በመጨረሻው ዘመን ያለው “የጥፋት ርኵሰት”፣ በሁለት ታሪካዊ ምስክሮችና በክርስቶስ ቃላት ሶስት መጽሐፍ ቅዱሳዊ መዝገቦች መሠረት፣ የእሑድ ሕግ አስፈጻሚነትን ሳይሆን ለመሸሽ የሚሰጥ ማስጠንቀቂያን ይወክላል።
In the next article we will break down why the application is flawed in the context of established rules associated with a triple application of prophecy, and why the identification of the Sunday law in the context of the warning given by Christ is a misrepresentation of prophetic history.
በሚቀጥለው ጽሑፍ፣ ከትንቢት ሦስት እጥፍ ተግባራዊነት ጋር በተያያዙ የተመሠረቱ ደንቦች አውድ ውስጥ ይህ አተገባበር ለምን የተሳሳተ እንደሆነ፣ እንዲሁም ክርስቶስ በሰጠው ማስጠንቀቂያ አውድ ውስጥ የእሑድ ሕግን መለየት የትንቢታዊ ታሪክን እንዴት የተሳሳተ ውክልና እንደሆነ እንመለከታለን።
“This compromise between paganism and Christianity resulted in the development of ‘the man of sin’ foretold in prophecy as opposing and exalting himself above God. That gigantic system of false religion is a masterpiece of Satan’s power—a monument of his efforts to seat himself upon the throne to rule the earth according to his will.” The Great Controversy, 50.
“በአረማዊነትና በክርስትና መካከል የተደረገው ይህ ስምምነት፣ በትንቢት ውስጥ እግዚአብሔርን እንደሚቃወምና ራሱንም ከእግዚአብሔር በላይ እንደሚያነሳ አስቀድሞ የተነገረውን ‘የኃጢአት ሰው’ እንዲፈጠር አስከተለ። ያ ግዙፍ የሐሰት ሃይማኖት ሥርዓት የሰይጣን ኃይል የጥበብ ሥራ ነው—ምድርን እንደ ፈቃዱ ለመግዛት ራሱን በዙፋን ላይ ለማስቀመጥ ያደረገው ጥረት ሐውልት ነው።” The Great Controversy, 50.