Before we address the subject of what is truth, we note that we have begun this study with the first three verses of Revelation chapter one, and thereafter added an article about Elijah. A few purposes of these studies are to identify the role of the United States in prophecy, to open up the message of the Revelation of Jesus Christ, to recognize the role of prophets as symbols of God’s people, and to consider the implications of what it means that Jesus is the Alpha. We illustrated that the first three verses of Revelation agree and align with the last verses of Revelation, and in both cases at the beginning and the end, Jesus identifies Himself as the Alpha and Omega, the beginning and ending, the first and the last.

ስለ “እውነት ምንድር ነው?” የሚለውን ርዕስ ከመመልከታችን በፊት፣ ይህን ጥናት በራእይ ምዕራፍ አንድ የመጀመሪያዎቹ ሦስት ቁጥሮች እንደጀመርን፣ ከዚያም ስለ ኤልያስ አንድ ጽሑፍ እንደጨመርን እናስታውሳለን። የእነዚህ ጥናቶች ጥቂት ዓላማዎች የተባበሩት መንግሥታትን በትንቢት ውስጥ ያላትን ሚና ለመለየት፣ የኢየሱስ ክርስቶስን ራእይ መልእክት ለመክፈት፣ የነቢያትን ሚና እንደ የእግዚአብሔር ሕዝብ ምልክቶች ለማስተዋል፣ እንዲሁም ኢየሱስ አልፋ መሆኑ ማለት ምን እንደሆነ የሚያመለክቱትን አንድምታዎች ለመመርመር ናቸው። የራእይ የመጀመሪያዎቹ ሦስት ቁጥሮች ከራእይ የመጨረሻ ቁጥሮች ጋር እንደሚስማሙና እንደሚጣጣሙ አሳይተናል፤ በሁለቱም ሁኔታዎችም ማለት በመጀመሪያና በመጨረሻ፣ ኢየሱስ ራሱን አልፋና ኦሜጋ፣ መጀመሪያና መጨረሻ፣ ፊተኛና ኋለኛ መሆኑን ይገልጻል።

We used a brief discussion of Elijah in the second study in order to demonstrate that the opening verses of the Bible agree with the closing verses of both the Old and New Testaments, and further that the opening verses of the New Testament also agree with the beginning or ending of any way you wish to consider the Bible, either as a whole or as two Testaments.

በሁለተኛው ጥናት ውስጥ ስለ ኤልያስ አጭር ውይይት ተጠቅመን የመጽሐፍ ቅዱስ የመክፈቻ ቁጥሮች ከብሉይና ከአዲስ ኪዳናት የመደምደሚያ ቁጥሮች ጋር እንደሚስማሙ ለማሳየት አድርገናል፤ ከዚህም በላይ፣ የአዲስ ኪዳን የመክፈቻ ቁጥሮች ደግሞ መጽሐፍ ቅዱስን በሙሉ ወይም እንደ ሁለት ኪዳናት በማየት በፈለጋችሁት ማንኛውም መንገድ ከመጀመሪያው ወይም ከመጨረሻው ጋር እንደሚስማሙ ለማሳየት ነበር።

Another point we are seeking to develop is the understanding that Divinity has worked to slowly reveal the godhead throughout history. This is why we have noted that as time proceeds in the biblical theme of covenant history, that God, step-by-step revealed more-and-more of His character through the symbolism of His various names. The Almighty God spoke to Abraham, and the same God spoke to Moses, but informed Moses that from then onward his name was to be known as Jehovah. Then when Christ came, He introduced Himself with a name that was unknown in the Old Testament, other than one expression of that name by a Babylonian in chapter three of Daniel. Not only did Jesus identify that He was the only-begotten of the Father, but He also in that particular covenant history identified Himself as the Son of Man. God also gave Millerite Adventism a name when He entered into covenant with the beginning of Adventism.

እኛ ልናበረታታው የምንፈልገው ሌላ ነጥብ፣ መለኮት በታሪክ ሁሉ ውስጥ አምላክነቱን ቀስ በቀስ ለመግለጥ እንደሠራ ያለው ግንዛቤ ነው። ስለዚህ በቃል ኪዳን ታሪክ የመጽሐፍ ቅዱስ ጭብጥ ውስጥ ጊዜ እየተራመደ ሲሄድ፣ እግዚአብሔር በተለያዩ ስሞቹ ምሳሌያዊነት አማካኝነት የባህርዩን ገጽታ ደረጃ በደረጃ ይበልጥ እየገለጠ መጣ ብለን ያስታወስነው ለዚህ ነው። ሁሉን ቻይ አምላክ ለአብርሃም ተናገረ፣ ያውም እርሱ አምላክ ለሙሴ ተናገረ፤ ነገር ግን ከዚያ ጀምሮ ስሙ ይሖዋ ተብሎ እንዲታወቅ ለሙሴ አሳወቀው። ከዚያም ክርስቶስ በመጣ ጊዜ፣ በብሉይ ኪዳን ያልታወቀ ስም ራሱን አስተዋወቀ፤ ከዚያ ስም አንድ አገላለጽ ብቻ በዳንኤል ምዕራፍ ሦስት በአንድ ባቢሎናዊ ተነግሮ ከሆነ በቀር። ኢየሱስ የአብ አንድያ ልጅ መሆኑን ብቻ ሳይሆን፣ በዚያ የተለየ የቃል ኪዳን ታሪክ ውስጥ ራሱን የሰው ልጅ መሆኑንም ገለጠ። እግዚአብሔርም ከአድቬንቲዝም መጀመሪያ ጋር በቃል ኪዳን በገባ ጊዜ ለሚለራዊት አድቬንቲዝም ደግሞ ስም ሰጠ።

“At this time, when we are so near the end, shall we become so like the world in practice that men may look in vain to find God’s denominated people? Shall any man sell our peculiar characteristics as God’s chosen people for any advantage the world has to give? Shall the favor of those who transgress the law of God be looked upon as of great value? Shall those whom the Lord has named His people suppose that there is any power higher than the great I AM? Shall we endeavor to blot out the distinguishing points of faith that have made us Seventh-day Adventists?” Evangelism, 121.

“በዚህ ጊዜ፣ ከፍጻሜው እጅግ በቅርብ ሳለን፣ ሰዎች እግዚአብሔር በስሙ የሚጠራውን ሕዝብ ለማግኘት በከንቱ እስኪመለከቱ ድረስ በአሠራራችን እንደ ዓለም እንሆናለንን? ማንኛውም ሰው ዓለም ሊሰጠው ለሚችለው ማንኛውም ጥቅም ሲል፣ እንደ እግዚአብሔር የተመረጠ ሕዝብ ያሉንን ልዩ መለያዎቻችን ይሽጣልን? የእግዚአብሔርን ሕግ የሚተላለፉ ሰዎች ሞገስ እጅግ ዋጋ ያለው እንደሆነ ይቆጠራልን? ጌታ ሕዝቤ ብሎ የጠራቸው ሰዎች፣ ከታላቁ “እኔ ነኝ” የሚበልጥ ኃይል አለ ብለው ያስባሉን? ሰባተኛ ቀን አድቬንቲስቶች ያደረጉንን የእምነት መለያ ነጥቦች ለማጥፋት እንሞክራለንን?” ኤቫንጀሊዝም፣ 121.

The name given to Seventh-day Adventists was given by the Lord, and Sister White often refers to Adventists as God’s denominated people. “Denominated” means to be named. The only two churches that Sister White identifies as God’s denominated people is ancient Israel and modern Israel.

ለሰባተኛ ቀን አድቬንቲስቶች የተሰጠው ስም በጌታ የተሰጠ ነው፣ እና እህት ዋይት አድቬንቲስቶችን እንደ እግዚአብሔር በስም የተለዩ ሕዝብ ብዙ ጊዜ ትጠራቸዋለች። “Denominated” ማለት በስም መጠራት ማለት ነው። እህት ዋይት እንደ እግዚአብሔር በስም የተለዩ ሕዝብ የምትለያቸው ሁለት ብቻ ቤተ ክርስቲያናት አሉ፤ እነርሱም የጥንቱ እስራኤል እና ዘመናዊቷ እስራኤል ናቸው።

Therefore, as we proceed in our study of the book of Revelation, I am suggesting that the “new name” that is revealed to the Philadelphians, who are also represented as the one hundred and forty-four thousand is a large part of the prophetic secret that is unsealed just before probation closes.

ስለዚህ በራእይ መጽሐፍ ጥናታችን ሲቀጥል፣ ለፊላዴልፊያ ሰዎች የተገለጠው፣ እነርሱም ደግሞ እንደ አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የተወከሉት፣ “አዲሱ ስም” የምሕረት ዘመን ከመዘጋቱ በፊት የሚፈታው የትንቢት ምስጢር ታላቅ ክፍል እንደሆነ እጠቁማለሁ።

Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:12, 13.

ድል ለሚነሣው በአምላኬ ቤተ መቅደስ ውስጥ ዓምድ አደርገዋለሁ፤ ከዚያም ከእንግዲህ ወዲህ ፈጽሞ አይወጣም፤ በእርሱም ላይ የአምላኬን ስም፣ ከአምላኬም ዘንድ ከሰማይ የምትወርደውን አዲሲቱ ኢየሩሳሌም የተባለችውን የአምላኬን ከተማ ስም፣ ደግሞም አዲሱን ስሜን እጽፍበታለሁ። መንፈስ ለቤተ ክርስቲያናት የሚለውን ጆሮ ያለው ይስማ። ራእይ 3፥12፣ 13።

The last message of warning is the message of the Revelation of Jesus Christ and it is a revelation of His character.

የመጨረሻው የማስጠንቀቂያ መልእክት የኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ መልእክት ነው፤ እርሱም የባሕርይው መገለጥ ነው።

“Those who wait for the Bridegroom’s coming are to say to the people, ‘Behold your God.’ The last rays of merciful light, the last message of mercy to be given to the world, is a revelation of His character of love. The children of God are to manifest His glory. In their own life and character they are to reveal what the grace of God has done for them.” Christ’s Object Lessons, 415, 416.

«የሙሽራውን መምጣት የሚጠባበቁ ሰዎች ለሕዝቡ፣ “እነሆ አምላካችሁ” ማለት አለባቸው። የምሕረት ብርሃን የመጨረሻ ጨረሮች፣ ለዓለም ሊሰጥ ያለው የምሕረት የመጨረሻ መልእክት፣ የፍቅሩ ባሕርይ መገለጥ ነው። የእግዚአብሔር ልጆች ክብሩን ሊያሳዩ ይገባቸዋል። በራሳቸው ሕይወትና ባሕርይ ውስጥ የእግዚአብሔር ጸጋ ለእነርሱ ያደረገውን ሊገልጡ ይገባቸዋል።» Christ’s Object Lessons, 415, 416.

We have much more to put into the record concerning Jesus as the Word, but we will now take up the word ‘truth.’ The understanding of the “truth” and also the word “truth” and also the letters employed to form “a word of truth” is an understanding of the character of Christ.

ስለ ኢየሱስ እንደ ቃል በመዝገብ ላይ ለማኖር የምንችለው ብዙ ነገር አለን፤ ነገር ግን አሁን “እውነት” የሚለውን ቃል እንወስዳለን። “እውነት” ስለሚለው ያለው ግንዛቤ፣ እንዲሁም “እውነት” የሚለው ቃል፣ እንዲሁም “የእውነት ቃል” ለመመስረት የተጠቀሙት ፊደላት ጭምር፣ የክርስቶስን ባሕርይ መረዳት ነው።

Pilate therefore said unto him, Art thou a king then? Jesus answered, Thou sayest that I am a king. To this end was I born, and for this cause came I into the world, that I should bear witness unto the truth. Everyone that is of the truth heareth my voice. Pilate saith unto him, What is truth? And when he had said this, he went out again unto the Jews, and saith unto them, I find in him no fault at all. John 18:37, 38.

ስለዚህ ጲላጦስ፥ እንግዲህ አንተ ንጉሥ ነህን? አለው። ኢየሱስም፥ እኔ ንጉሥ መሆኔን አንተ ትናገራለህ። ለዚህ እኔ ተወለድሁ፥ ስለዚህም ወደ ዓለም መጣሁ፥ ለእውነት እመሰክር ዘንድ። ከእውነት የሆነ ሁሉ ድምፄን ይሰማል። ጲላጦስም፥ እውነት ምንድር ነው? አለው። ይህንም ከተናገረ በኋላ ደግሞ ወደ አይሁድ ወጣ፥ እንዲህም አላቸው፤ በእርሱ ምንም በደል አላገኘሁበትም። ዮሐንስ 18፥37፣ 38።

The Greek word translated as “truth” in the verse is taken from a Hebrew word, that is also a letter and even a number. The first letter of the Hebrew alphabet is ‘aleph.’ In fact, the first two letters of the Hebrew alphabet are “aleph” and “beth,” and they are very similar to the first two letters in Greek which are alpha and beta. Together they form the root for the word “alphabet.” The word “alpha” (from the Hebrew letter aleph) therefore is used as a letter, a word, a number and also as one of the many names of Jesus.

በዚያ ጥቅስ ውስጥ “እውነት” ተብሎ የተተረጎመው የግሪክ ቃል፣ ደግሞ ፊደል እና እንዲሁም ቁጥር ከሆነ ከዕብራይስጥ ቃል የተወሰደ ነው። የዕብራይስጥ ፊደላት መጀመሪያ ፊደል ‘አሌፍ’ ነው። በእርግጥ፣ የዕብራይስጥ ፊደላት የመጀመሪያዎቹ ሁለት ፊደላት “አሌፍ” እና “ቤት” ናቸው፣ እነርሱም ከግሪክ የመጀመሪያዎቹ ሁለት ፊደላት፣ ማለትም አልፋ እና ቤታ፣ ጋር በጣም የሚመሳሰሉ ናቸው። ሁለቱ በአንድነት “alphabet” ለሚለው ቃል ሥር ይሆናሉ። ስለዚህ “አልፋ” የሚለው ቃል (ከዕብራይስጥ ፊደል አሌፍ የተገኘ) እንደ ፊደል፣ እንደ ቃል፣ እንደ ቁጥር፣ እንዲሁም ከኢየሱስ ብዙ ስሞች አንዱ ሆኖ ይጠቀማል።

When Pilate asked the question, “What is truth?” Jesus had already told him that the reason that He “came into the world,” and also that the reason He was “born” was to bear witness to the “truth.” He added that “everyone that is of the truth heareth” His voice.

ጲላጦስ «እውነት ምንድር ናት?» ብሎ ጥያቄ በጠየቀ ጊዜ፣ ኢየሱስ አስቀድሞ ወደ «ዓለም እንደ መጣ» ምክንያቱን፣ እንዲሁም «እንደ ተወለደ» ምክንያቱን ለ«እውነት» ምስክር እንዲሆን መሆኑን ነግሮት ነበር። እንዲሁም «ከእውነት የሆነ ሁሉ» ድምፁን «ይሰማል» ብሎ ጨምሮ ተናግሮ ነበር።

Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:3.

ይህን የትንቢት ቃል የሚያነብ ብፁዕ ነው፥ የሚሰሙትም በውስጡ የተጻፉትን የሚጠብቁ ብፁዓን ናቸው፤ ጊዜው ቀርቦአልና። ራእይ 1፥3።

TRUTH: G225—From G227; truth: – true, X truly, truth, verity. G227—From G1 (as a negative particle) and G2990; true (as not concealing): – true, truly, truth. G1; Α. Of Hebrew origin; the first letter of the alphabet: figuratively only (from its use as a numeral) the first. Alpha.

እውነት፦ G225—ከ G227፤ እውነት፦ – እውነተኛ፣ X በእውነት፣ እውነት፣ እውነተኝነት። G227—ከ G1 (እንደ አሉታዊ ክፍል) እና G2990፤ እውነተኛ (እንደማይሸፍን)፦ – እውነተኛ፣ በእውነት፣ እውነት። G1፤ Α. የዕብራይስጥ ምንጭ ያለው፤ የፊደላት ቅደም ተከተል የመጀመሪያ ፊደል፤ በተምሳሌታዊ ሁኔታ ብቻ (እንደ ቁጥር ከመጠቀሙ የተነሣ) የመጀመሪያው። አልፋ።

Jesus saith unto him, I am the way, the truth, and the life: no man cometh unto the Father, but by me. John 14:6.

ኢየሱስም፣ “መንገድና እውነት ሕይወትም እኔ ነኝ፤ በእኔ ካልሆነ በቀር ወደ አብ የሚመጣ ማንም የለም” አለው። ዮሐንስ 14፥6።

When Jesus said “I am… the truth.” He was saying He was a letter, a number and a word for the letter alpha, and the word alpha, and the number alpha are all “truth.” In the book of Daniel, Christ revealed Himself as the wonderful numberer which is the definition of the Hebrew word “Palmoni,” which is translated as “the certain saint which spake,” in Daniel eight.

ኢየሱስ “እኔ … እውነት ነኝ” በማለቱ፣ እርሱ ፊደል፣ ቁጥር፣ እና ለአልፋ ፊደል የሚጠቅም ቃል መሆኑን ይናገር ነበር፤ የአልፋ ቃልም ሆነ የአልፋ ቁጥር ሁሉ “እውነት” ናቸው። በዳንኤል መጽሐፍ ውስጥ፣ ክርስቶስ ራሱን እንደ ድንቅ ቆጣሪ ገለጠ፤ ይህም በዳንኤል ምዕራፍ ስምንት “the certain saint which spake” ተብሎ የተተረጎመው የዕብራይስጥ “Palmoni” ቃል ትርጉም ነው።

Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:13, 14.

ከዚያም አንድ ቅዱስ ሲናገር ሰማሁ፤ ሌላም ቅዱስ ለዚያ ሲናገር ለነበረው ቅዱስ፣ “ስለ ዘወትር መሥዋዕቱና ስለ አጥፊው በደል፣ መቅደሱንና ሠራዊቱን ይረግጡ ዘንድ ይህ ራእይ እስከ መቼ ድረስ ነው?” አለው። እርሱም እንዲህ አለኝ፤ “እስከ ሁለት ሺህ ሦስት መቶ ቀናት፤ ከዚያም በኋላ መቅደሱ ይነጻል።” ዳንኤል 8፥13, 14።

That “certain saint” in verse thirteen is “Palmoni”— the wonderful numberer, or the numberer of secrets. These two verses are where the prophecy of the 2300 years and the two prophecies of 2520 years are set forth. The 2300 years address the “sanctuary” and the two 2520-year prophecies address the “host,” for both the sanctuary and the host would be trodden down by Rome. The 2520-year prophecy represent a trampling down of God’s sanctuary and people. Three profound interconnected prophecies based upon time at the very point in the Bible where Jesus introduces Himself as the wonderful numberer of secrets. Its not simply that he chose these two verses to introduced Himself as the Master of time, but the two verses where He reveals Himself identify the time when He would enter into covenant with modern spiritual Israel and those two verses are also the foundation and central pillar of Adventism.

በአሥራ ሦስተኛው ቁጥር ውስጥ ያለው “አንድ ቅዱስ” “ፓልሞኒ” ነው— ድንቅ ቆጣሪው፥ ወይም የምሥጢሮች ቆጣሪው። እነዚህ ሁለት ቁጥሮች የ2300 ዓመታት ትንቢትና ሁለቱ የ2520 ዓመታት ትንቢቶች የቀረቡበት ስፍራ ናቸው። የ2300 ዓመታት ትንቢት “መቅደሱን” ይመለከታል፥ ሁለቱ የ2520 ዓመታት ትንቢቶችም “ሠራዊቱን” ይመለከታሉ፤ ምክንያቱም መቅደሱም ሆነ ሠራዊቱ በሮም ይረገጡ ነበርና። የ2520 ዓመታት ትንቢት የእግዚአብሔርን መቅደስና ሕዝብ መረገጥ ይወክላል። በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ኢየሱስ ራሱን እንደ ድንቅ የምሥጢሮች ቆጣሪ በሚያስተዋውቅበት በትክክለኛው ስፍራ፥ በጊዜ ላይ የተመሠረቱ ሦስት ጥልቅ እርስ በርሳቸው የተያያዙ ትንቢቶች አሉ። ራሱን የጊዜ ጌታ እንደ ሆነ ለማስተዋወቅ እነዚህን ሁለት ቁጥሮች መምረጡ ብቻ አይደለም፤ ነገር ግን ራሱን የሚገልጥባቸው እነዚያ ሁለት ቁጥሮች ከዘመናዊ መንፈሳዊ እስራኤል ጋር ወደ ቃል ኪዳን የሚገባበትን ጊዜ ይለያሉ፥ እነዚያ ሁለት ቁጥሮችም የአድቬንቲዝም መሠረትና ማዕከላዊ ዓምድ ናቸው።

“The scripture which above all others had been both the foundation and central pillar of the Advent faith was the declaration, ‘Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed.’ [Daniel 8:14.]” The Great Controversy, 409.

“ከሌሎች ሁሉ መጻሕፍት በላይ የአድቬንት እምነት መሠረትና ዋና ምሰሶ ሆኖ የቆመው የመጽሐፍ ቅዱስ ቃል፣ ‘እስከ ሁለት ሺህና ሦስት መቶ ቀናት ድረስ፤ ከዚያም በኋላ መቅደሱ ይነጻል።’ [ዳንኤል 8፥14።]” ታላቁ ተጋድሎ፣ 409.

At the time of the end in 1798, the book of Daniel was unsealed and the first angel’s message arrived in history, marking the increase of prophetic knowledge that took place in the time of the Millerite movement, which was the beginning of Seventh-day Adventism. When the book of Daniel was unsealed to the Millerites, a message from Palmoni—a message of time was understood. God’s Word never fails, and it always identifies the end with the beginning. So, in the end of Adventism there will most certainly be a revelation of His character, as there was in Millerite history. This fact is based upon the beginning and ending of Adventism, but it is also based upon the stated relationship of the book of Daniel with the book of Revelation. Daniel and Revelation represent one book, and in that representation, they are two witnesses, the first being Daniel and the last being Revelation.

በፍጻሜው ዘመን፣ በ1798፣ የዳንኤል መጽሐፍ ተፈታ፣ የመጀመሪያውም መልአክ መልእክት በታሪክ ውስጥ ደረሰ፤ ይህም በሚለራይት እንቅስቃሴ ዘመን ውስጥ የተከናወነውን የትንቢታዊ እውቀት መጨመር አመለከተ፣ እርሱም የሰባተኛ ቀን አድቬንቲዝም መጀመሪያ ነበር። የዳንኤል መጽሐፍ ለሚለራይቶች በተፈታ ጊዜ፣ ከፓልሞኒ የመጣ መልእክት—የጊዜ መልእክት—ተረድቶ ነበር። የእግዚአብሔር ቃል ፈጽሞ አይወድቅም፣ ሁልጊዜም ፍጻሜውን ከመጀመሪያው ጋር ያገናኛል። ስለዚህ፣ በአድቬንቲዝም ፍጻሜ ውስጥ፣ በሚለራይት ታሪክ እንደነበረው ሁሉ፣ የእርሱ ባሕርይ መገለጥ በእርግጥ ይኖራል። ይህ እውነታ በአድቬንቲዝም መጀመሪያና ፍጻሜ ላይ የተመሠረተ ብቻ ሳይሆን፣ በዳንኤል መጽሐፍና በራእይ መጽሐፍ መካከል በተገለጸው ግንኙነትም ላይ የተመሠረተ ነው። ዳንኤልና ራእይ አንድ መጽሐፍ ይወክላሉ፤ በዚያም ውክልና ውስጥ ሁለት ምስክሮች ናቸው፤ የመጀመሪያው ዳንኤል ሲሆን የመጨረሻው ራእይ ነው።

“The books of Daniel and the Revelation are one. One is a prophecy, the other a revelation; one a book sealed, the other a book opened.” Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 972.

“የዳንኤል መጽሐፍና የራእይ መጽሐፍ አንድ ናቸው። አንዱ ትንቢት ነው፣ ሌላው መገለጥ ነው፤ አንዱ የታተመ መጽሐፍ ነው፣ ሌላው የተከፈተ መጽሐፍ ነው።” Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 972.

Daniel and Revelation are two books that are one book, the same way the Bible is one book divided into Old and New, or beginning and end. In Revelation eleven the two witnesses that are presented as Moses and Elijah are the Old and New Testaments.

ዳንኤልና ራእይ አንድ መጽሐፍ የሆኑ ሁለት መጻሕፍት ናቸው፤ እንደ መጽሐፍ ቅዱስ አንድ መጽሐፍ ሆኖ ወደ ብሉይና አዲስ፣ ወይም ወደ መጀመሪያና መጨረሻ እንደተከፈለ ሁሉ። በራእይ አሥራ አንድ ውስጥ እንደ ሙሴና ኤልያስ ተደርገው የቀረቡት ሁለቱ ምስክሮች ብሉይና አዲስ ኪዳናት ናቸው።

“Concerning the two witnesses the prophet declares further: ‘These are the two olive trees, and the two candlesticks standing before the God of the earth.’ ‘Thy word,’ said the psalmist, ‘is a lamp unto my feet, and a light unto my path.’ Revelation 11:4; Psalm 119:105. The two witnesses represent the Scriptures of the Old and the New Testament.” The Great Controversy, 267.

ስለ ሁለቱ ምስክሮች ነቢዩ በተጨማሪ እንዲህ ይናገራል፦ “እነዚህ በምድር አምላክ ፊት የሚቆሙት ሁለቱ የወይራ ዛፎችና ሁለቱ መቅረዞች ናቸው።” “ቃልህ፣” ሲል መዝሙራዊው፣ “ለእግሮቼ መብራት፣ ለመንገዴም ብርሃን ነው።” ራእይ 11:4፤ መዝሙር 119:105። ሁለቱ ምስክሮች የብሉይና የአዲስ ኪዳን ቅዱሳት መጻሕፍትን ይወክላሉ። ታላቁ ተጋድሎ፣ 267።

Daniel and John are two witnesses who were both persecuted, both taken captive, both given the same line of prophetic history to record, both representing the one hundred and forty-four thousand, both living in the aftermath of the destruction of Jerusalem, both symbols of death and resurrection, (John from the boiling oil and Daniel from the lion’s den).

ዳንኤልና ዮሐንስ ሁለት ምስክሮች ናቸው፤ ሁለቱም መከራ የደረሰባቸው፣ ሁለቱም በምርኮ የተወሰዱ፣ ሁለቱም የሚመዘግቡት አንድ ዓይነት የትንቢታዊ ታሪክ መስመር የተሰጣቸው፣ ሁለቱም አንድ መቶ አርባ አራት ሺህን የሚወክሉ፣ ሁለቱም ከኢየሩሳሌም ጥፋት በኋላ በነበረው ዘመን የኖሩ፣ ሁለቱም የሞትና የትንሣኤ ምልክቶች ናቸው፤ (ዮሐንስ ከሚፈላ ዘይት፣ ዳንኤልም ከአንበሶች ጉድጓድ)።

Daniel identifies a special revelation of Christ’s character, and he does so in the two verses that inspiration calls the “central pillar and foundation” of the Seventh-day Adventist church. Those two verses were the “capstone” the final stone placed in the foundations that were represented by the works of William Miller. The capstone brought with it the understanding of the heavenly sanctuary, the law of God, the Sabbath, the investigative judgment and the three angels of Revelation fourteen. Daniel is the beginning of the book, John is the end.

ዳንኤል የክርስቶስን ባሕርይ ልዩ መገለጥ ይለያል፤ እርሱም ይህን ነገር ተመስጦ “የሰባተኛው ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን ማዕከላዊ ምሰሶና መሠረት” ብሎ በሚጠራቸው ሁለቱ ቁጥሮች ውስጥ ያደርገዋል። እነዚያ ሁለት ቁጥሮች በዊልያም ሚለር ሥራዎች የተወከሉት መሠረቶች ላይ መጨረሻ የተቀመጠው “የራስ ድንጋይ” ነበሩ። የራስ ድንጋዩም ከሰማያዊው መቅደስ፣ ከእግዚአብሔር ሕግ፣ ከሰንበት፣ ከመርማሪው ፍርድ፣ እና ከራእይ አሥራ አራት ያሉት ሦስቱ መላእክት ጋር ያያዘ ግንዛቤን አመጣ። ዳንኤል የመጽሐፉ መጀመሪያ ነው፤ ዮሐንስም መጨረሻው ነው።

John’s writing will identify a revelation of Christ’s character at the end of Adventism. At the beginning of modern Israel, He revealed Himself as the Wonderful Numberer, the Creator of everything mathematical and at the end of modern Israel He is revealing Himself as the wonderful linguist. He is the Creator of everything that is involved with language whether it be the structure of language, the grammatical rules, the words and even the letters of the alphabet. He created communication that is accomplished by words, governed by grammatical rules whether written or spoken, written with an alphabet that was by His design, and beyond all that—He is the Word. By that Word He transforms blind unprepared Laodiceans into sanctified Philadelphians.

የዮሐንስ ጽሑፍ በአድቬንቲዝም መጨረሻ የክርስቶስን ባሕርይ መገለጥ ይለይታል። በዘመናዊቱ እስራኤል መጀመሪያ ራሱን እንደ ድንቅ ቆጣሪ፣ የሁሉም ሒሳባዊ ነገር ፈጣሪ አድርጎ ገለጠ፤ በዘመናዊቱ እስራኤል መጨረሻም ራሱን እንደ ድንቅ ቋንቋ ሊቅ እየገለጠ ነው። እርሱ ከቋንቋ ጋር የተያያዘውን ሁሉ ፈጣሪ ነው፤ ይህም የቋንቋ አወቃቀር፣ የሰዋሰው ሕጎች፣ ቃላት እና ሌላው ቀርቶ የፊደላት ፊደሎችንም ያካትታል። በቃላት የሚፈጸምን ግንኙነት፣ በጽሑፍ ይሁን በንግግር በሰዋሰው ሕጎች የሚመራውን፣ እንዲሁም በእርሱ ንድፍ የተዘጋጀ በሆነ ፊደል የሚጻፈውን እርሱ ፈጠረ፤ ከዚህም ሁሉ በላይ—እርሱ ቃል ነው። በዚያ ቃል ዓይነ ስውራንና ያልተዘጋጁ ሎዶቅያውያንን ወደ ተቀደሱ ፊላደልፍያውያን ይለውጣል።

Sanctify them through thy truth: thy word is truth. John 17:17.

በእውነትህ ቀድሳቸው፤ ቃልህ እውነት ነው። ዮሐንስ 17፥17።

The word translated as “sanctify” means to make holy. The one hundred and forty-four thousand will be holy and they will have attained that condition of character by the “truth” or you could say, by his “word,” for Jesus is the Word and He is the truth.

“ቀድሱ” ተብሎ የተተረጎመው ቃል ቅዱስ ማድረግ ማለት ነው። አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ቅዱሳን ይሆናሉ፣ እናም ያንን የባሕርይ ሁኔታ በ“እውነት” ይደርሳሉ፤ ወይም እንዲሁም በእርሱ “ቃል” ማለት ትችላላችሁ፥ ምክንያቱም ኢየሱስ ቃል ነውና፣ እርሱም እውነት ነው።

In the beginning was the Word, and the Word was with God, and the Word was God. The same was in the beginning with God. All things were made by him; and without him was not anything made that was made. John 1:1–3.

በመጀመሪያ ቃል ነበረ፥ ቃሉም ከእግዚአብሔር ጋር ነበረ፥ ቃሉም እግዚአብሔር ነበረ። ይህ በመጀመሪያ ከእግዚአብሔር ጋር ነበረ። ሁሉ በእርሱ ሆነ፤ ከሆነውም ሁሉ አንዳች ስንኳ ያለ እርሱ አልሆነም። ዮሐንስ 1፥1–3።

Notice that this is the first thing that John writes in his gospel. It of course parallels the first thing written in Genesis. It adds to the testimony, identifying more clearly what is stated in Genesis one.

ልብ በሉ፤ ይህ ዮሐንስ በወንጌሉ ውስጥ የጻፈው የመጀመሪያው ነገር ነው። እርግጥ ነው፣ ይህ በዘፍጥረት ውስጥ ከተጻፈው የመጀመሪያ ነገር ጋር ይመሳሰላል። ይህም ምስክርነቱን ይጨምራል፥ በዘፍጥረት ምዕራፍ አንድ የተነገረውንም ነገር ይበልጥ በግልጽ ይለያል።

In the beginning God created the heaven and the earth. Genesis 1:1.

በመጀመሪያ እግዚአብሔር ሰማይንና ምድርን ፈጠረ። ዘፍጥረት 1፥1።

The word translated as “God” in verse one is plural, thus identifying from the very “beginning” that God is more than one. “In the beginning” in the gospel of John the Word was with God and was God. And the Word was the Creator.

በቁጥር አንድ “እግዚአብሔር” ተብሎ የተተረጎመው ቃል በብዙ ቁጥር ነው፤ ስለዚህም ከ“መጀመሪያው” ጀምሮ እግዚአብሔር ከአንድ በላይ መሆኑን ያሳያል። “በመጀመሪያ” በዮሐንስ ወንጌል ቃሉ ከእግዚአብሔር ጋር ነበረ፤ ቃሉም እግዚአብሔር ነበረ። ቃሉም ፈጣሪ ነበረ።

Jesus is the Word, and He produced the Bible through combining divinity with humanity—divinity represented by the Holy Spirit and humanity in the person of those who wrote the words in the books that were to be sent to the churches. Thus, the Bible is a combination of humanity and divinity as is Jesus. The Bible, in spite of the involvement of fallen fleshly human beings is holy, and then the men who penned it were holy too.

ኢየሱስ ቃል ነው፥ መጽሐፍ ቅዱስንም መለኮትን ከሰብዓዊነት ጋር በማጣመር አመነጨው—መለኮት በመንፈስ ቅዱስ የተወከለ፥ ሰብዓዊነትም ደግሞ ወደ አብያተ ክርስቲያናት ሊላኩ በነበሩት መጻሕፍት ውስጥ ያሉትን ቃላት በጻፉት ሰዎች ማንነት ተገልጦ ነበር። ስለዚህ መጽሐፍ ቅዱስ እንደ ኢየሱስ ሁሉ የሰብዓዊነትና የመለኮት ጥምረት ነው። መጽሐፍ ቅዱስም፥ ምንም እንኳ የወደቀ ሥጋዊ ሰዎች ተሳትፎ ቢኖርበትም፥ ቅዱስ ነው፤ እንዲሁም የጻፉት ሰዎች ደግሞ ቅዱሳን ነበሩ።

We have also a more sure word of prophecy; whereunto ye do well that ye take heed, as unto a light that shineth in a dark place, until the day dawn, and the day star arise in your hearts: Knowing this first, that no prophecy of the scripture is of any private interpretation. For the prophecy came not in old time by the will of man: but holy men of God spake as they were moved by the Holy Ghost. 2 Peter 1:19–21.

እኛም ይበልጥ የተረጋገጠ የትንቢት ቃል አለን፤ ቀኑ እስኪነጋ እና የንጋት ኮከብ በልባችሁ እስኪወጣ ድረስ፣ በጨለማ ስፍራ እንደሚያበራ መብራት እርሱን ብትጠነቀቁ መልካም ታደርጋላችሁ፤ ይህንም በፊት እያወቃችሁ፥ የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ሁሉ ከራሱ ትርጓሜ እንዳይሆን። ምክንያቱም ትንቢት ከቶ በሰው ፈቃድ አልመጣም፤ ነገር ግን ቅዱሳን የእግዚአብሔር ሰዎች በመንፈስ ቅዱስ ተነስተው ተናገሩ። 2 ጴጥሮስ 1፥19–21።

Though the prophets were holy men, they were still fallen human beings, for all have sinned and fallen short of the glory of God. Never-the-less the Bible is a combination of divinity and humanity, and it is holy, for the Word of God came to demonstrate in His life and in His written Word that humanity combined with divinity does not sin. What is true of the Bible is true of Christ for He is the Bible.

ምንም እንኳ ነቢያት ቅዱሳን ሰዎች ቢሆኑም፣ ሁሉ ኃጢአት ስለ ሠሩና ከእግዚአብሔር ክብር ስለ ጎደሉ፣ እነርሱም የወደቁ ሰብአዊ ፍጡራን ነበሩ። ሆኖም መጽሐፍ ቅዱስ የመለኮትና የሰብአዊነት ጥምረት ነው፤ እርሱም ቅዱስ ነው፤ ምክንያቱም የእግዚአብሔር ቃል በሕይወቱና በተጻፈ ቃሉ ውስጥ ያሳየው፣ ከመለኮት ጋር የተቀላቀለ ሰብአዊነት ኃጢአት እንደማይሠራ ነው። ስለ መጽሐፍ ቅዱስ እውነት የሆነው ስለ ክርስቶስም እውነት ነው፤ ምክንያቱም እርሱ መጽሐፍ ቅዱስ ነው።

Jesus took upon Himself sinful flesh and never sinned, thus providing the example that humanity combined with divinity does not sin.

ኢየሱስ ኃጢአተኛ ሥጋን በራሱ ላይ ወሰደ፣ ነገር ግን ፈጽሞ ኃጢአት አላደረገም፤ ስለዚህም ከመለኮት ጋር የተባበረ ሰብአዊነት ኃጢአት እንደማያደርግ ምሳሌ ሰጠ።

“The story of Bethlehem is an exhaustless theme. In it is hidden ‘the depth of the riches both of the wisdom and knowledge of God.’ Romans 11:33. We marvel at the Saviour’s sacrifice in exchanging the throne of heaven for the manger, and the companionship of adoring angels for the beasts of the stall. Human pride and self-sufficiency stand rebuked in His presence. Yet this was but the beginning of His wonderful condescension. It would have been an almost infinite humiliation for the Son of God to take man’s nature, even when Adam stood in his innocence in Eden. But Jesus accepted humanity when the race had been weakened by four thousand years of sin. Like every child of Adam He accepted the results of the working of the great law of heredity. What these results were is shown in the history of His earthly ancestors. He came with such a heredity to share our sorrows and temptations, and to give us the example of a sinless life.” The Desire of Ages, 48.

“የቤተ ልሔም ታሪክ የማያልቅ ርእስ ነው። በእርሱ ውስጥ ‘የእግዚአብሔር ጥበብና ዕውቀት ባለጠግነት ጥልቀት’ ተሰውሮአል። ሮሜ 11፥33። መድኃኒቱ የሰማይን ዙፋን በግርግም ለመቀየር፣ እና አምላኪ መላእክት ማህበርን በበረት እንስሶች ለመተካት ያደረገውን መሥዋዕት እያየን እንደነቃለን። የሰው ትዕቢትና ራስን መቻል በእርሱ ፊት ተግሣጽ ይቀበላሉ። ነገር ግን ይህ የእርሱ ድንቅ ውርደት ገና መጀመሪያው ብቻ ነበር። የእግዚአብሔር ልጅ አዳም በኤደን ንጹሕነቱ ቆሞ በነበረበት ጊዜ እንኳ የሰውን ተፈጥሮ መውሰዱ እጅግ የማይመዘን ውርደት በሆነ ነበር። ነገር ግን ኢየሱስ የሰው ዘር በኃጢአት አራት ሺህ ዓመት ተዳክሞ በነበረበት ጊዜ ሰብአዊነትን ተቀበለ። እንደ እያንዳንዱ የአዳም ልጅ ሁሉ እርሱም የታላቁ የውርስ ሕግ አሠራር ውጤቶችን ተቀበለ። እነዚህ ውጤቶች ምን እንደነበሩ በምድራዊ አባቶቹ ታሪክ ውስጥ ይታያል። እርሱ ሐዘናችንንና ፈተናችንን ሊካፈል፣ እንዲሁም ኃጢአት የሌለበትን ሕይወት ምሳሌ ሊሰጠን እንዲህ ያለ ውርስ ይዞ መጣ።” ዘ ዲዛየር ኦፍ ኤጅስ፣ 48።

Jesus is the Word, and both Jesus and the Bible are a combination of humanity and divinity. When Jesus produced the Bible over the centuries, he placed rules within the Bible to allow those who will hear, to hear. The rules which govern the Bible are also attributes of His character.

ኢየሱስ ቃል ነው፤ እናም ኢየሱስም መጽሐፍ ቅዱስም የሰብአዊነትና የመለኮታዊነት ውህደት ናቸው። ኢየሱስ በዘመናት ሂደት መጽሐፍ ቅዱስን ሲያመጣ፥ የሚሰሙት እንዲሰሙ በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ሕግጋትን አኖረ። መጽሐፍ ቅዱስን የሚገዙ እነዚህ ሕግጋት ደግሞ የእርሱ ባሕርይ ባሕርያት ናቸው።

“In the Revelation all the books of the Bible meet and end. Here is the complement of the book of Daniel.” Acts of the Apostles, 585.

«በራእይ መጽሐፍ ውስጥ የመጽሐፍ ቅዱስ መጻሕፍት ሁሉ ተገናኝተው ይፈጸማሉ። እዚህ የዳንኤል መጽሐፍ ማሟያ አለ።» የሐዋርያት ሥራ, 585.

The word “complement” means to bring to perfection. The testimony of Daniel ends in Revelation, making Daniel’s testimony the beginning and Revelation the end. The beginning of Revelation is repeated at the end of Revelation and in the first verse of Daniel chapter one there is warfare between literal Israel and literal Babylon in which Babylon wins, but at the conclusion of probationary history in Daniel 11:45, 12:1; spiritual Babylon is in a war with spiritual Israel and in the end, Babylon loses and Israel prevails. As with John in the Revelation the beginning of Daniel’s testimony agrees with the end of his testimony. So, what is truth?

“ማሟላት” የሚለው ቃል ወደ ፍጹምነት ማምጣት ማለት ነው። የዳንኤል ምስክርነት በራእይ መጽሐፍ ውስጥ ይጠናቀቃል፤ ይህም የዳንኤል ምስክርነት መጀመሪያ ሲሆን ራእይ ደግሞ መጨረሻ መሆኑን ያሳያል። የራእይ መጀመሪያ በራእይ መጨረሻ ላይ እንደገና ይደገማል፤ እንዲሁም በዳንኤል ምዕራፍ አንድ የመጀመሪያ ቁጥር ውስጥ ቃል በቃል እስራኤልና ቃል በቃል ባቢሎን መካከል ጦርነት አለ፤ በዚያም ባቢሎን ድል ታደርጋለች። ነገር ግን በፈተና ዘመን ታሪክ መደምደሚያ ላይ በዳንኤል 11፥45፣ 12፥1 መንፈሳዊቱ ባቢሎን ከመንፈሳዊው እስራኤል ጋር በጦርነት ውስጥ ናት፤ በመጨረሻም ባቢሎን ትሸነፋለች እስራኤልም ያሸንፋል። እንደ ዮሐንስ በራእይ መጽሐፍ እንደሆነው ሁሉ፣ የዳንኤል ምስክርነት መጀመሪያ ከምስክርነቱ መጨረሻ ጋር ይስማማል። እንግዲህ እውነት ምንድር ነው?

Doctrine is a word that identifies what a body of believers understand to be correct. Its purpose or use is not restricted to the Bible or Christianity. In so-called Christianity, there are probably more false “doctrines” than true, for spiritual Babylon, the papacy is a cage of every unclean and hateful bird, and those birds represent evil, which is sustained and covered up by churches through false doctrines, such as the law has been abolished. But there is true doctrine.

አስተምህሮ የተባለው ቃል አንድ የአማኞች ማኅበር ትክክል መሆኑን እንደሚረዳው የሚለይ ቃል ነው። ዓላማው ወይም አጠቃቀሙ በመጽሐፍ ቅዱስ ወይም በክርስትና ብቻ የተገደበ አይደለም። በተባለው ክርስትና ውስጥ፣ ከእውነተኛ ይልቅ ሐሰተኛ “አስተምህሮዎች” የበለጡ ሊኖሩ ይችላሉ፤ ምክንያቱም መንፈሳዊቷ ባቢሎን፣ ጵጵስና የእያንዳንዱ ርኩስና የተጠላ ወፍ መቃኛ ናት፤ እነዚያም ወፎች ክፋትን ይወክላሉ፣ ይህም ክፋት እንደ ሕጉ ተሽሯል በሚል ያሉ ሐሰተኛ አስተምህሮዎች አማካኝነት በቤተ ክርስቲያናት ይጠበቃል እና ይሸፈናል። ነገር ግን እውነተኛ አስተምህሮ አለ።

“The minds of the Bereans were not narrowed by prejudice. They were willing to investigate the truthfulness of the doctrines preached by the apostles. They studied the Bible, not from curiosity, but in order that they might learn what had been written concerning the promised Messiah. Daily they searched the inspired records, and as they compared scripture with scripture, heavenly angels were beside them, enlightening their minds and impressing their hearts.

የቤርያ ሰዎች አእምሮ በአድልዎ አልተጠበበም ነበር። ሐዋርያት የሰበኩት ትምህርቶች እውነተኛነት ለመመርመር ፈቃደኞች ነበሩ። ስለ ተስፋ የተሰጠው መሲሕ የተጻፈውን ያውቁ ዘንድ እንጂ ከጉጉት የተነሣ መጽሐፍ ቅዱስን አልመረመሩም። በየቀኑ የተነሣሣውን መዛግብት ይመረምሩ ነበር፤ እነርሱም ቅዱሳት መጻሕፍትን ከቅዱሳት መጻሕፍት ጋር ሲያነጻጽሩ፣ የሰማይ መላእክት በአጠገባቸው ነበሩ፤ አእምሮአቸውን ያበሩ ነበር ልባቸውንም ያሳምኑ ነበር።

“Wherever the truths of the gospel are proclaimed, those who honestly desire to do right are led to a diligent searching of the Scriptures. If, in the closing scenes of this earth’s history, those to whom testing truths are proclaimed would follow the example of the Bereans, searching the Scriptures daily, and comparing with God’s word the messages brought them, there would today be a large number loyal to the precepts of God’s law, where now there are comparatively few. But when unpopular Bible truths are presented, many refuse to make this investigation. Though unable to controvert the plain teachings of Scripture, they yet manifest the utmost reluctance to study the evidences offered. Some assume that even if these doctrines are indeed true, it matters little whether or not they accept the new light, and they cling to pleasing fables which the enemy uses to lead souls astray. Thus their minds are blinded by error, and they become separated from heaven.

«የወንጌል እውነቶች በሚሰበኩበት ስፍራ ሁሉ፣ በቅንነት ትክክለኛውን ለማድረግ የሚመኙ ሰዎች ቅዱሳት መጻሕፍትን በትጋት እንዲመረምሩ ይመራሉ። በዚህ የምድር ታሪክ የመዝጊያ ትዕይንቶች ውስጥ፣ የፈተና እውነቶች የሚሰበኩላቸው ሰዎች በየቀኑ ቅዱሳት መጻሕፍትን እየመረመሩ እና ወደ እነርሱ የመጡትን መልእክቶች ከእግዚአብሔር ቃል ጋር እያነጻጸሩ የበርያኖስን ምሳሌ ቢከተሉ፣ ዛሬ አሁን በንጽጽር ጥቂቶች ብቻ ባሉበት ስፍራ፣ ለእግዚአብሔር ሕግ ትእዛዛት ታማኝ የሆኑ ብዙ ሰዎች በነበሩ ነበር። ነገር ግን ተወዳጅነት የሌላቸው የመጽሐፍ ቅዱስ እውነቶች ሲቀርቡ፣ ብዙዎች ይህን ምርመራ ለማድረግ እምቢ ይላሉ። ግልጽ የሆኑትን የቅዱሳት መጻሕፍት ትምህርቶች ለመቃወም ባይችሉም፣ የቀረቡትን ማስረጃዎች ለማጥናት ከፍተኛ ፍላጎት-አልባነት ያሳያሉ። አንዳንዶች እነዚህ ትምህርቶች በእርግጥ እውነት ቢሆኑ እንኳ፣ አዲሱን ብርሃን ይቀበሉት ወይም አይቀበሉት ጉዳዩ ትንሽ ነው ብለው ያስባሉ፤ ነፍሳትን ወደ ስህተት ለመምራት ጠላት የሚጠቀምባቸውን ደስ የሚያሰኙ ተረቶች ግን አጥብቀው ይይዛሉ። እንዲሁ አእምሮአቸው በስህተት ይታወራል፣ ከሰማይም ይለያያሉ።»

“All will be judged according to the light that has been given. The Lord sends forth His ambassadors with a message of salvation, and those who hear He will hold responsible for the way in which they treat the words of His servants. Those who are sincerely seeking for truth will make a careful investigation, in the light of God’s word, of the doctrines presented to them.” Acts of the Apostles, 231, 232.

“ሁሉም ለተሰጣቸው ብርሃን መጠን ይፈረድባቸዋል። ጌታ መልእክተኞቹን በድነት መልእክት ይልካል፤ የሚሰሙትንም ሰዎች የአገልጋዮቹን ቃላት እንዴት እንደተቀበሉ በዚያ መሠረት ተጠያቂ ያደርጋቸዋል። እውነትን በቅን ልብ የሚፈልጉ ሰዎች ለእነርሱ የቀረቡትን ትምህርቶች በእግዚአብሔር ቃል ብርሃን ሥር በጥንቃቄ ይመረምራሉ።” የሐዋርያት ሥራ, 231, 232.

There are “doctrines” which are the “truths of the gospel” and they need to be investigated. Some, (if not all) are “testing truths.” The Sabbath is an easy testing truth to understand. There are true and false doctrines. Some of the true doctrines present a test to those who hear them. There is also a type of truth that is designed for a certain period of time. These truths are called “present truth.”

“የምሥራቹ እውነቶች” የሆኑ “ትምህርቶች” አሉ፥ እነርሱም ሊመረመሩ ያስፈልጋቸዋል። አንዳንዶቹ፥ (ምናልባትም ሁሉም) “ፈታኝ እውነቶች” ናቸው። ሰንበት ለመረዳት ቀላል የሆነ ፈታኝ እውነት ነው። እውነተኛ እና ሐሰተኛ ትምህርቶች አሉ። ከእውነተኛ ትምህርቶቹ አንዳንዶቹ ለሚሰሙአቸው ሰዎች ፈተና ያቀርባሉ። ደግሞም ለተወሰነ የጊዜ ዘመን የተዘጋጀ ዓይነት እውነት አለ። እነዚህ እውነቶች “የዘመኑ እውነት” ተብለው ይጠራሉ።

“There are many precious truths contained in the Word of God, but it is ‘present truth’ that the flock needs now. I have seen the danger of the messengers running off from the important points of present truth, to dwell upon subjects that are not calculated to unite the flock and sanctify the soul. Satan will here take every possible advantage to injure the cause.

በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ ብዙ ክቡር እውነቶች አሉ፤ ነገር ግን መንጋው አሁን የሚያስፈልገው “የአሁኑ እውነት” ነው። መልእክተኞች ከየአሁኑ እውነት አስፈላጊ ነጥቦች ርቀው ሄደው፣ መንጋውን ለማንድነት እና ነፍስን ለመቀደስ የማይረዱ ርእሶች ላይ ሲዘገዩ ያለውን አደጋ አይቻለሁ። ሰይጣንም በዚህ ስፍራ ሥራውን ለመጉዳት የሚቻለውን ሁሉ ጥቅም ይወስዳል።

“But such subjects as the sanctuary, in connection with the 2300 days, the commandments of God and the faith of Jesus, are perfectly calculated to explain the past Advent movement and show what our present position is, establish the faith of the doubting, and give certainty to the glorious future. These, I have frequently seen, were the principal subjects on which the messengers should dwell.” Early Writings, 63.

“ነገር ግን እንደ መቅደሱ ከ2300 ቀኖቹ ጋር በተያያዘ፣ የእግዚአብሔር ትእዛዛትና የኢየሱስ እምነት ያሉ ርእሶች፣ ያለፈውን የአድቬንት እንቅስቃሴ ለማብራራት፣ አሁን ያለንን አቋም ለማሳየት፣ የሚጠራጠሩትን እምነት ለማጽናት፣ እና ለክብር የተሞላውን የወደፊት ነገር እርግጠኛ ለማድረግ ፍጹም ተስማሚ ናቸው። እነዚህ፣ መልእክተኞች ሊቆዩባቸው የሚገቡ ዋና ዋና ርእሶች እንደሆኑ፣ ብዙ ጊዜ አይቻለሁ።” Early Writings, 63.

Adventists often employ this passage to avoid what it actually states. They argue that all which should be emphasized in our messages of “present truth” is the sanctuary, the 2300 days, the commandments and the faith of Jesus. They make this claim to avoid what is identified about these four subjects.

አድቬንቲስቶች ብዙ ጊዜ ይህን ክፍል በትክክል የሚናገረውን ነገር ለመሸሽ ይጠቀሙበታል። በ“የአሁኑ እውነት” መልእክቶቻችን ውስጥ ሊገለጽ የሚገባው ሁሉ መቅደሱ፣ 2300 ቀናቱ፣ ትእዛዛቱ እና የኢየሱስ እምነት ብቻ ነው ብለው ይከራከራሉ። ይህን ጥያቄ የሚያነሱት ስለ እነዚህ አራት ርእሶች የተለየውን መለያ ለመሸሽ ነው።

The purpose of these four great truths is that they have been “perfectly calculated to explain the past Advent movement and show what our present position is, establish the faith of the doubting, and give certainty to the glorious future.” These four present truth doctrines are designed to show that the beginning of Adventism (the past Advent movement) illustrates the end of Adventism (our present position). Those four primary doctrines are “calculated perfectly” to explain the principle that the end is illustrated by the beginning. According to this passage of inspiration, this is the “present truth” that the “flock needs now.”

የእነዚህ አራት ታላላቅ እውነቶች ዓላማ፣ “ያለፈውን የአድቬንት ንቅናቄ ለማብራራት፣ አሁን ያለን አቋም ምን እንደሆነ ለማሳየት፣ የሚጠራጠሩትን በእምነት ለማጽናት፣ እና ለክቡር የወደፊት ነገር እርግጠኝነት ለመስጠት ፍጹም በሆነ መልኩ የተዘጋጁ ናቸው” የሚል ነው። እነዚህ አራት የአሁን እውነት ትምህርቶች፣ የአድቬንቲዝም መጀመሪያ (ያለፈው የአድቬንት ንቅናቄ) የአድቬንቲዝምን መጨረሻ (አሁን ያለን አቋም) እንደሚያሳይ ለማሳየት የተዘጋጁ ናቸው። እነዚያ አራቱ ዋና ዋና ትምህርቶች፣ መጨረሻው በመጀመሪያው እንደሚመሰል የሚገልጸውን መርህ ለማብራራት “ፍጹም በሆነ መልኩ የተዘጋጁ” ናቸው። በዚህ የመንፈስ መነሣሣት ንባብ መሠረት፣ ይህ መንጋው “አሁን የሚያስፈልገው” “የአሁኑ እውነት” ነው።

Ancient Israel is the beginning of Israel and modern Israel is the end. Ancient literal Israel typified the Seventh-day Adventist people from the time of the end in 1798, until the Sunday law. Before the first coming of Christ “present truth” was unseen by the Jews, for they were blind (Laodicean) due to their dependence upon customs and traditions.

ጥንታዊቷ እስራኤል የእስራኤል መጀመሪያ ናት፤ ዘመናዊቷ እስራኤልም መጨረሻዋ ናት። ጥንታዊቷ ቀጥተኛ እስራኤል ከፍጻሜው ዘመን በ1798 ጀምሮ እስከ እሑድ ሕግ ድረስ ያለውን የሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ሕዝብ በምሳሌ አመለከተች። ከክርስቶስ የመጀመሪያ ምጽአት በፊት “present truth” ለአይሁድ ያልታየ ነበር፤ ምክንያቱም በልማዶችና በወጎች ላይ በመደገፋቸው የተነሣ ዕውሮች (ሎዶቅያውያን) ሆነው ነበር።

“We want to understand the time in which we live. We do not half understand it. We do not half take it in. My heart trembles in me when I think of what a foe we have to meet, and how poorly we are prepared to meet him. The trials of the children of Israel, and their attitude just before the first coming of Christ, have been presented before me again and again to illustrate the position of the people of God in their experience before the second coming of Christ—how the enemy sought every occasion to take control of the minds of the Jews, and today he is seeking to blind the minds of God’s servants, that they may not be able to discern the precious truth.” Selected Messages, book 2, 406.

“እኛ የምንኖርበትን ዘመን ለመረዳት እንፈልጋለን። ግን እርሱን እንኳ በግማሽ አንረዳውም። እንኳ በግማሽ አናስተውለውም። ልቤ በውስጤ ይንቀጠቀጣል፤ ምክንያቱም ምን ያህል የኃይለኛ ጠላት ልንገጥም እንደሚገባን፣ እርሱንም ለመግጠም ምን ያህል በአግባቡ ያልተዘጋጀን እንደሆንን ሳስብ። የእስራኤል ልጆች ፈተናዎች፣ እንዲሁም ከክርስቶስ የመጀመሪያ ምጽአት በፊት ያሳዩት አመለካከት፣ ከክርስቶስ ሁለተኛ ምጽአት በፊት ባለው ልምዳቸው ውስጥ የእግዚአብሔር ሕዝብ ያለበትን አቋም ለማብራራት ደጋግመው በፊቴ ቀርበውልኛል—ጠላት የአይሁድን አእምሮ በቁጥጥሩ ሥር ለማዋል እያንዳንዱን አጋጣሚ እንዴት እንደፈለገ፣ ዛሬም ደግሞ የእግዚአብሔር አገልጋዮች ውድ እውነትን ማስተዋል እንዳይችሉ አእምሮአቸውን ለማሳወር እየፈለገ እንደሆነ።” Selected Messages, መጽሐፍ 2, 406.

According to our next reference, the Jews had lost sight of the “original truth of God,” and that original truth for the Jews was the history of the deliverance from Egypt. The history of that deliverance was their original truth, it was the truth they were instructed to teach their children throughout their generations. They failed, as has Adventism. In order to present the truth to the blinded Jews, Jesus placed truth into a framework.

እንደ ቀጣዩ ማጣቀሻችን መሠረት፣ አይሁድ “የእግዚአብሔርን መጀመሪያዊ እውነት” አጥፍተው ነበር፤ ይህም መጀመሪያዊ እውነት ለአይሁድ ከግብፅ የተደረገው የመዳን ታሪክ ነበር። የዚያ መዳን ታሪክ መጀመሪያዊ እውነታቸው ነበር፤ ይህም በትውልድ ሁሉ ልጆቻቸውን እንዲያስተምሩት የተሰጣቸው እውነት ነበር። እነርሱ እንደ አድቬንቲዝም ወድቀዋል። እውር ለሆኑት አይሁድ እውነትን ለማቅረብ፣ ኢየሱስ እውነትን በአንድ መዋቅር ውስጥ አኖረው።

“In the time of the Saviour, the Jews had so covered over the precious jewels of truth with the rubbish of tradition and fable, that it was impossible to distinguish the true from the false. The Saviour came to clear away the rubbish of superstition and long-cherished errors, and to set the jewels of God’s word in the frame-work of truth. What would the Saviour do if he should come to us now as he did to the Jews? He would have to do a similar work in clearing away the rubbish of tradition and ceremony. The Jews were greatly disturbed when he did this work. They had lost sight of the original truth of God, but Christ brought it again to view. It is our work to free the precious truths of God from superstition and error.

“በአዳኙ ዘመን አይሁድ የእውነት ውድ እንቁዎችን በልማድና በተረት ፍርስራሽ እጅግ እስከሚሸፍኑአቸው ድረስ ሸፍነዋቸው ነበር፤ ስለዚህም እውነተኛውን ከሐሰተኛው ለመለየት አይቻልም ነበር። አዳኙ የአጉል እምነትንና ለረዥም ዘመን የተያዙ ስህተቶችን ፍርስራሽ ለማስወገድ፣ እንዲሁም የእግዚአብሔርን ቃል እንቁዎች በእውነት ማዕቀፍ ውስጥ ለማኖር መጣ። አዳኙ አሁን ወደ እኛ ወደ አይሁድ እንደመጣው ቢመጣ፣ ምን ያደርግ ነበር? የልማድንና የሥርዓትን ፍርስራሽ በማስወገድ ተመሳሳይ ሥራ ማድረግ ይገባው ነበር። አይሁድ ይህን ሥራ ባደረገ ጊዜ እጅግ ታወኩ። የእግዚአብሔርን የመጀመሪያ እውነት ከዓይናቸው አጥፍተውት ነበር፤ ክርስቶስ ግን እንደገና ለእይታ አመጣት። የእግዚአብሔርን ውድ እውነቶች ከአጉል እምነትና ከስህተት ነጻ ማውጣት ሥራችን ነው።”

“Glorious truths have been buried out of sight, and have been made lusterless and unattractive by error and superstition. Jesus reveals the light of God, and brings forth the beautiful radiance of the truth in all its divine glory. The minds of the honest are filled with admiration. Their hearts are attracted in holy affections toward him who brought forth the jewels of truth and displayed them to their understanding.

“የክብር እውነቶች ከዓይን ተሰውረው ተቀብረው ነበር፤ በስህተትና በአጉል እምነትም ድምቀታቸው እንዲጠፋና ማራኪነታቸው እንዲነጠቅ ተደርጎ ነበር። ኢየሱስ የእግዚአብሔርን ብርሃን ይገልጣል፥ እውነትንም በሙሉ መለኮታዊ ክብሯ ያለችውን ውብ ጸዳል ያበራል። የቅን ልብ ሰዎች አእምሮ በአድናቆት ይሞላል። እውነትን እንደ ከበሩ ዕንቍዎች አውጥቶ ለማስተዋላቸው ያቀረበው ወደ እርሱ ልባቸው በቅዱስ ፍቅር ይሳባል።”

“The Jews understood some portion of the truth, and taught some part of the word of God; but they did not comprehend the far-reaching nature of the law of God. Christ swept away the rubbish of tradition, and displayed the real kernel and heart of the purposes of God. When he did this, they became exasperated beyond control. They circulated false reports from one town to another that Christ was destroying the work of God. But while Jesus did away with the old forms, he re-instated the old truths, placing them in the frame-work of truth. He matched and joined them together, making a complete and symmetrical system of truth. This was the work our Saviour did; and now what shall we do? Shall we not work in harmony with Christ? Shall we be ruled by hearsay? Shall we let our own imaginings hide from us the light of God? We are to read attentively, to hear understandingly, and to teach others also the things we have learned. We must be constantly hungering for the bread of life, constantly seeking for the living water and the snow of Lebanon, that we may be able to lead the people to the living, cooling waters of the Fountain of truth.” Review and Herald, June 4, 1889.

“አይሁድ ከእውነት የተወሰነ ክፍል ተረድተው ነበር፣ ከእግዚአብሔርም ቃል የሆነውን አንዳንድ ክፍል ያስተምሩ ነበር፤ ነገር ግን የእግዚአብሔርን ሕግ የሩቅ ድረስ የሚዘልቅ ባሕርይ አልተረዱም ነበር። ክርስቶስ የወግ ቆሻሻን ጠርጎ አስወገደ፥ የእግዚአብሔርንም ዓላማ እውነተኛ ፍሬ ነገርና ልብ ገለጠ። ይህን ባደረገ ጊዜ ከቁጥጥር በላይ ተበሳጩ። ክርስቶስ የእግዚአብሔርን ሥራ እያፈረሰ ነው ብለው ከከተማ ወደ ከተማ ሐሰተኛ ወሬ አሰራጩ። ነገር ግን ኢየሱስ አሮጌዎቹን ቅርጾች ሲያስወግድ፣ አሮጌዎቹን እውነቶች እንደ ገና አቋቋመ፤ በእውነት ማዕቀፍ ውስጥ አኖራቸው። እነርሱን አመሳስሎ አገናኛቸው፣ የተሟላና የተመጣጠነ የእውነት ሥርዓት አደረገ። ይህ አዳኛችን የሠራው ሥራ ነበር፤ አሁንስ እኛ ምን እናድርግ? ከክርስቶስ ጋር በስምምነት አንሠራምን? በሰሚ ወሬ እንገዛለንን? የራሳችን ሐሳብ የእግዚአብሔርን ብርሃን እንዲሸሽግብን እንፈቅዳለንን? በጥንቃቄ ማንበብ፣ በማስተዋል መስማት፣ እንዲሁም የተማርናቸውን ነገሮች ለሌሎች ደግሞ ማስተማር ይገባናል። ለሕይወት እንጀራ ዘወትር እየራብን፣ ሕያው ውኃንና የሊባኖስን በረዶ ዘወትር እየፈለግን መሆን አለብን፤ ይህም ሕዝቡን ወደ ሕያውና ወደ ሚያቀዘቅዙ የእውነት ምንጭ ውኃዎች ልንመራ እንድንችል ነው።” Review and Herald, June 4, 1889.

At his first coming Jesus “re-instated the old truths, placing them in the frame-work of truth. He matched and joined them together, making a complete and symmetrical system of truth.” Jesus used the history at the beginning of ancient Israel in order to reestablish the old truths, and He did so by matching those truths (by topic) and joining them together (in parallel, line upon line). He did so for the purpose of freeing the Jews of the customs and traditions that had blinded them. That history was the ending history of literal Israel.

በመጀመሪያው መምጣቱ ኢየሱስ “የቀድሞውን እውነቶች ዳግመኛ አቋቋመ፤ በእውነት መዋቅርም ውስጥ አኖራቸው። እነርሱን እርስ በርስ አመሳስሎ አገናኛቸው፥ የተሟላና የተመጣጠነ የእውነት ሥርዓትም አደረገ።” ኢየሱስ የቀድሞዎቹን እውነቶች እንደ ገና ለማቋቋም በጥንታዊቱ እስራኤል መጀመሪያ ያለውን ታሪክ ተጠቀመ፤ እንዲሁም እነዚያን እውነቶች በርእስ አመሳስሎ እና በተመሳሳይ መስመር፣ መስመር በመስመር አገናኛቸው። ይህንም ያደረገው አይሁድን ያሳወሯቸው ከነበሩት ልማዶችና ወጎች ነጻ ለማውጣት ነበር። ያ ታሪክ የቃል በቃል እስራኤል የፍጻሜ ታሪክ ነበር።

Adventism is repeating the history of ancient Israel’s ending, and the framework to place the truth into in order to remove the Laodicean blindness of tradition and custom is accomplished now as when Christ interacted with the Jews. The “old truths” are to be placed into the “framework” of truth, in order to bring prophetic lines together with other prophetic lines, “line upon line” in parallel for the purpose of possibly freeing a Laodicean from their blindness. Christ is our example, in all things.

አድቬንቲዝም የጥንታዊቱ እስራኤል መጨረሻ ታሪክ እየደገመ ነው፤ እናም የልማድና የባህል ሎዶቅያዊ ዕውርነትን ለማስወገድ እውነትን የሚቀመጥበት ማዕቀፍ፣ ክርስቶስ ከአይሁድ ጋር በተገናኘበት ዘመን እንደተፈጸመ ሁሉ፣ አሁንም እየተፈጸመ ነው። “የቀድሞ እውነቶች” ትንቢታዊ መስመሮችን ከሌሎች ትንቢታዊ መስመሮች ጋር ለማጣመር፣ “መስመር በመስመር” በትይዩ ለማቅረብ፣ ምናልባትም አንድ ሎዶቅያዊን ከዕውርነቱ ነጻ ለማውጣት እንዲቻል፣ በእውነት “ማዕቀፍ” ውስጥ ሊቀመጡ ይገባል። ክርስቶስ በሁሉ ነገር ምሳሌአችን ነው።

There are truths in the Bible which are identified as doctrine, and “there are many wonderful truths,” but there is also “present truth” which is a “test to the people of” the “generation” living when the truth is revealed. Prophetically this happens in the fourth generation of Adventism, and the “present truth” “which is a test for this generation” was not a test for early generations of Adventism.

በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ እንደ ትምህርት የሚታወቁ እውነቶች አሉ፤ “ብዙ ድንቅ እውነቶችም አሉ፤” ነገር ግን ደግሞ እውነቱ በሚገለጥበት ጊዜ በሕይወት ላለው “ትውልድ” “ሕዝብ” የሚሆን ፈተና የሆነ “የአሁኑ እውነት” አለ። በትንቢታዊ መልኩ ይህ በአድቬንቲዝም አራተኛው ትውልድ ውስጥ ይፈጸማል፣ እና “ለዚህ ትውልድ ፈተና የሆነው” “የአሁኑ እውነት” ለቀደሙት የአድቬንቲዝም ትውልዶች ፈተና አልነበረም።

“There are in the Scriptures some things which are hard to be understood and which, according to the language of Peter, the unlearned and unstable wrest unto their own destruction. We may not, in this life, be able to explain the meaning of every passage of Scripture; but there are no vital points of practical truth that will be clouded in mystery. When the time shall come, in the providence of God, for the world to be tested upon the truth for that time, minds will be exercised by His Spirit to search the Scriptures, even with fasting and with prayer, until link after link is searched out and united in a perfect chain. Every fact which immediately concerns the salvation of souls will be made so clear that none need err or walk in darkness.

“በቅዱሳት መጻሕፍት ውስጥ ለማስተዋል አስቸጋሪ የሆኑ አንዳንድ ነገሮች አሉ፤ እነዚህንም ጴጥሮስ እንደ ተናገረው፣ ያልተማሩና ያልጸኑ ሰዎች ለራሳቸው ጥፋት ያጣምማሉ። በዚህ ሕይወት ውስጥ የእያንዳንዱን የመጽሐፍ ቅዱስ ክፍል ትርጉም መግለጽ እንዳንችል ሊሆን ይችላል፤ ነገር ግን ምስጢር ደመና የሚሸፍናቸው የተግባራዊ እውነት ዋና ነጥቦች ምንም የሉም። በዚያን ዘመን ላለው እውነት ዓለም እንዲፈተን በእግዚአብሔር አስተዳደር ጊዜው ሲደርስ፣ አእምሮዎች መጻሕፍትን እንዲመረምሩ፣ እስከ መጾምና እስከ ጸሎት ድረስ በመግባት፣ በመንፈሱ ይነቃቃሉ፤ እንዲሁም ቀለበት ከቀለበት እየተፈለገ እና ተያይዞ ፍጹም ሰንሰለት እስኪሆን ድረስ ይገናኛል። የነፍሳትን መዳን በቀጥታ የሚመለከት እያንዳንዱ እውነታ ማንም እንዳይስት ወይም በጨለማ እንዳይሄድ እንዲችል እጅግ ግልጽ ይሆናል።”

“As we have followed down the chain of prophecy, revealed truth for our time has been clearly seen and explained. We are accountable for the privileges that we enjoy and for the light that shines upon our pathway. Those who lived in past generations were accountable for the light which was permitted to shine upon them. Their minds were exercised in regard to different points of Scripture which tested them. But they did not understand the truths which we do. They were not responsible for the light which they did not have. They had the Bible, as we have; but the time for the unfolding of special truth in relation to the closing scenes of this earth’s history is during the last generations that shall live upon the earth.

“እንደ ትንቢትን ሰንሰለት ተከትለን ስንመራ ለዘመናችን የተገለጠው እውነት በግልጽ ታይቶ ተብራርቶአል። የምንደሰትባቸውን መብቶችና በመንገዳችን ላይ ስለሚያበራው ብርሃን ተጠያቂዎች ነን። በቀድሞ ትውልዶች የኖሩት ሰዎች በእነርሱ ላይ እንዲያበራ ስለ ተፈቀደላቸው ብርሃን ተጠያቂዎች ነበሩ። ሐሳባቸው እነርሱን በሚፈትኑ የተለያዩ የቅዱስ መጽሐፍ ነጥቦች ላይ ተሠርቶ ነበር። ነገር ግን እኛ እንደምናስተውላቸው እውነቶችን እነርሱ አልተረዱም። ያልነበራቸው ብርሃን ተጠያቂዎች አልነበሩም። እኛ እንዳለን መጽሐፍ ቅዱስ እነርሱም ነበራቸው፤ ነገር ግን ከዚህ የምድር ታሪክ መዝጊያ ትዕይንቶች ጋር በተያያዘ ልዩ እውነት የሚገለጥበት ጊዜ በምድር ላይ ሊኖሩ በሚገባቸው የመጨረሻ ትውልዶች ዘመን ነው።”

“Special truths have been adapted to the conditions of the generations as they have existed. The present truth, which is a test to the people of this generation, was not a test to the people of generations far back. If the light which now shines upon us in regard to the Sabbath of the fourth commandment had been given to the generations in the past, God would have held them accountable for that light.” Testimonies, volume two, 692, 693.

“ልዩ እውነቶች በየትውልዶቹ በነበሩበት ሁኔታ መሠረት ተስማምተው ተሰጥተዋል። የአሁኑ እውነት፣ ለዚህ ትውልድ ሕዝብ ፈተና የሆነው፣ ከብዙ ዘመናት በፊት ለነበሩት ትውልዶች ፈተና አልነበረም። አሁን ስለ አራተኛው ትእዛዝ ሰንበት በእኛ ላይ የሚያበራው ብርሃን በቀድሞ ትውልዶች ላይ ተሰጥቶ ኖሮ፣ እግዚአብሔር ስለዚያ ብርሃን ተጠያቂ አድርጎ ይይዛቸው ነበር።” Testimonies, volume two, 692, 693.

For those who may wish to deny that there are four generations in the history of Adventism I would point you to Habakkuk’s Tables. A very simple way to understand this fact is that the name Laodicea, means a people judged. The beginning of Adventism announced the opening of the judgment and the end of Adventism announces the close of judgment. The close of judgment takes place in the third and fourth generations.

በአድቬንቲዝም ታሪክ ውስጥ አራት ትውልዶች እንዳሉ ማንኛውም ሰው ሊክድ ቢፈልግ፣ ወደ ዕንባቆም ሰንጠረዦች እመራዋለሁ። ይህን እውነታ ለመረዳት እጅግ ቀላል መንገድ አለ፤ “ሎዶቅያ” የሚለው ስም ሕዝብ የተፈረደበት ማለት ነው። የአድቬንቲዝም መጀመሪያ የፍርድ መከፈትን አወጀ፣ የአድቬንቲዝምም ፍጻሜ የፍርድ መዘጋትን ያውጃል። የፍርድ መዘጋት በሦስተኛውና በአራተኛው ትውልድ ውስጥ ይፈጸማል።

Thou shalt not make unto thee any graven image, or any likeness of anything that is in heaven above, or that is in the earth beneath, or that is in the water under the earth: Thou shalt not bow down thyself to them, nor serve them: for I the Lord thy God am a jealous God, visiting the iniquity of the fathers upon the children unto the third and fourth generation of them that hate me; And showing mercy unto thousands of them that love me, and keep my commandments. Exodus 20:4–6.

ለአንተ የተቀረጸ ምስል ወይም በላይ በሰማይ ያለውን፥ በታችም በምድር ያለውን፥ ከምድርም በታች በውኃ ውስጥ ያለውን ማንኛውንም ነገር አምሳል አታድርግ፤ ለእነርሱም አትስገድ፥ አታመልክታቸውም፤ እኔ እግዚአብሔር አምላክህ ቀናተኛ አምላክ ነኝና፥ የሚጠሉኝን የአባቶችን ኃጢአት በልጆች ላይ እስከ ሦስተኛና አራተኛ ትውልድ ድረስ እቀጣለሁ፤ የሚወዱኝንና ትእዛዜን የሚጠብቁትን ግን ለሺህ ትውልድ ምሕረት አደርጋለሁ። ዘጸአት 20፥4–6።

At the close of judgment, the final generation of Laodicean (a people judged) Adventism will be judged and spewed out of the mouth of the Lord, as was ancient Israel at the destruction of Jerusalem. Biblical doctrines, are truths, and there are also testing truths and then there are present truths. Present truth is always a testing truth, but it identifies a testing truth specially designed for the generation that is currently living. The fact of the matter though, is more likely to be that any truth from God’s word which we choose to reject, has just become a testing truth that we just failed.

በፍርድ መዝጊያ ጊዜ፣ የሎዶቅያ አድቬንቲዝም የመጨረሻው ትውልድ (የተፈረደበት ሕዝብ) ይፈረድበታል፤ እንዲሁም እንደ ቀድሞው እስራኤል በኢየሩሳሌም ጥፋት ጊዜ ከሆነበት ሁኔታ በተመሳሳይ፣ ከጌታ አፉ ይተፋል። መጽሐፍ ቅዱሳዊ ትምህርቶች እውነቶች ናቸው፤ እንዲሁም የፈተና እውነቶች አሉ፣ ከዚያም የአሁን ዘመን እውነቶች አሉ። የአሁን እውነት ሁልጊዜ የፈተና እውነት ናት፣ ነገር ግን በተለይ አሁን በሕይወት ላይ ላለው ትውልድ የተዘጋጀች የፈተና እውነትን ትለይታለች። ሆኖም የጉዳዩ እውነታ ምናልባት ይህ ነው፤ ከእግዚአብሔር ቃል ውስጥ ልንቀበል ያልመረጥነው ማንኛውም እውነት፣ አሁን የፈተና እውነት ሆናብናል፤ እኛም ያንን ፈተና ወዲያውኑ ወድቀናል።

Jesus is the word of God, and He is the truth. He informed Pilate the reason He “came” “into the world,” was to “bear witness unto the truth,” and that everyone that heard His voice, “is of the truth.” The word “truth” that Pilate and Jesus spoke of comes from a Hebrew word that is translated as “truth” and is found one hundred and twenty-seven times in the Old Testament. That Hebrew word (H571) is translated into various English words, but it is translated ninety-two times as “truth” in the Old Testament. It is one of those words that is profoundly powerful, on many levels.

ኢየሱስ የእግዚአብሔር ቃል ነው፥ እርሱም እውነት ነው። ለጲላጦስ እንዲህ ብሎ አስታወቀው፤ “ወደ ዓለም” “የመጣሁት” ምክንያት “ለእውነት ምስክር ልሆን” እንደሆነ፥ ድምፁንም የሰማ ሁሉ “ከእውነት ነው” ብሎ ነገረው። ጲላጦስና ኢየሱስ የተናገሩት “እውነት” የሚለው ቃል “እውነት” ተብሎ ከሚተረጎም አንድ የዕብራይስጥ ቃል የመጣ ሲሆን፥ በብሉይ ኪዳንም አንድ መቶ ሃያ ሰባት ጊዜ ይገኛል። ያ የዕብራይስጥ ቃል (H571) በእንግሊዝኛ ወደ ተለያዩ ቃላት ይተረጎማል፥ ነገር ግን በብሉይ ኪዳን ውስጥ ዘጠና ሁለት ጊዜ “እውነት” ተብሎ ተተርጉሟል። በብዙ ደረጃዎች እጅግ ጥልቅ ኃይል ካላቸው ቃላት መካከል አንዱ ነው።

The word translated as “truth” in the Old Testament consists of three Hebrew letters, and with Hebrew letters, the letters have their own definition, so the word that is created from the letters blends the combined meanings of each letter to produce the ultimate meaning of the word. The word “truth” is made up of three Hebrew letters, the first letter of the Hebrew alphabet, a letter in the middle and the last letter of the Hebrew alphabet. “Truth” in the Old Testament is represented by the first and the last letters of the alphabet, with a letter in the middle!

በብሉይ ኪዳን “እውነት” ተብሎ የተተረጎመው ቃል ሶስት የዕብራይስጥ ፊደላትን ያቀፈ ነው፤ በዕብራይስጥም ፊደላት ራሳቸው የየራሳቸው ትርጉም ስላላቸው፣ ከእነዚያ ፊደላት የተሠራው ቃል የእያንዳንዱን ፊደል የተዋሃደ ትርጉም በማቀናጀት የቃሉን የመጨረሻ ትርጉም ያመነጫል። “እውነት” የሚለው ቃል ሶስት የዕብራይስጥ ፊደላትን ያቀፈ ሲሆን፣ እነርሱም የዕብራይስጥ ፊደላት አልፋቤት የመጀመሪያው ፊደል፣ መካከለኛ የሆነ አንድ ፊደል፣ እና የዕብራይስጥ ፊደላት አልፋቤት የመጨረሻው ፊደል ናቸው። በብሉይ ኪዳን “እውነት” በአልፋቤቱ የመጀመሪያውና የመጨረሻው ፊደላት፣ መካከላቸውም አንድ ፊደል በመኖሩ ይወከላል!

This is the definition of the biblical “rule of first mention.” The first time a subject is presented is the most significant reference for the word, which is a seed, and it contains all the DNA necessary to produce the entire story. The second most important reference in the “rule of first mention” is the last reference, for that is where all the stories that arise between the beginning and ending are tied together. “In the Revelation all the books of the Bible meet and end,” and Revelation is the last book of the Bible.

ይህ የመጽሐፍ ቅዱሳዊው “የመጀመሪያ ጥቅስ መርህ” ትርጓሜ ነው። አንድ ጉዳይ ለመጀመሪያ ጊዜ በሚቀርብበት ጊዜ ለቃሉ እጅግ አስፈላጊው ማጣቀሻ ይሆናል፤ ያም ቃል ዘር ሲሆን መላውን ታሪክ ለማፍራት የሚያስፈልገውን ሙሉ ዲ ኤን ኤ በውስጡ ይይዛል። በ“የመጀመሪያ ጥቅስ መርህ” ውስጥ ሁለተኛው በአስፈላጊነት የሚቆጠረው ማጣቀሻ የመጨረሻው ማጣቀሻ ነው፤ ምክንያቱም በመጀመሪያውና በመጨረሻው መካከል የሚነሱ ታሪኮች ሁሉ በዚያ አንድ ላይ ይጣመራሉ። “በራእይ ውስጥ ሁሉም የመጽሐፍ ቅዱስ መጻሕፍት ይገናኛሉ እና ይፈጸማሉ፥” እና ራእይ የመጽሐፍ ቅዱስ የመጨረሻ መጽሐፍ ነው።

The Hebrew word “truth” we are considering begins with the letter “Aleph” the thirteenth character is “Mem” and the twenty-second and last letter is “Tav.” Of course, there are various nuances to the definitions of these letters depending upon which linguist you turn to for the definition but the general definitions are very informative.

እኛ እየመረመርነው ያለነው “እውነት” የሚለው የዕብራይስጥ ቃል በ“አሌፍ” ፊደል ይጀምራል፤ አሥራ ሦስተኛው ፊደል “ሜም” ነው፣ ሀያ ሁለተኛውና የመጨረሻው ፊደልም “ታቭ” ነው። እርግጥ ነው፣ እነዚህ ፊደላት የሚሰጧቸው ትርጓሜዎች ለትርጓሜው ወደምትመለከቱት የቋንቋ ምሁር መሠረት ልዩ ልዩ ጥላዎች ሊኖራቸው ቢችልም፣ አጠቃላይ ትርጓሜዎቹ ግን እጅግ ገላጭ ናቸው።

א (Aleph): First letter of the Hebrew alphabet, and it is often associated with the unity, and represents the Divine and the eternal, symbolizing the connection between God and creation.

አ (አሌፍ)፡ የዕብራይስጥ ፊደላት መጀመሪያ ፊደል ሲሆን፣ ብዙ ጊዜ ከአንድነት ጋር ይያያዛል፤ መለኮታዊውንና ዘላለማዊውን ይወክላል፣ በዚህም በእግዚአብሔርና በፍጥረት መካከል ያለውን ግንኙነት ያመለክታል።

מ (Mem): Thirteenth letter of the Hebrew alphabet and is often associated with water.

ም (ሜም)፦ የዕብራይስጥ ፊደላት አሥራ ሦስተኛው ሲሆን ብዙ ጊዜ ከውኃ ጋር ይዛመዳል።

ת (Tav): Last letter of the Hebrew alphabet, and it carries the meaning of “mark” or “sign.” It is often associated with the concept of completion or the “seal” of creation. In ancient Hebrew, the letter Tav had the shape of a cross.

ת (ታቭ)፡ የዕብራይስጥ ፊደላት መጨረሻ ፊደል ሲሆን፣ “ምልክት” ወይም “ማህተም” የሚል ትርጉም ይዟል። ብዙውን ጊዜ ከፍጥረት ፍጻሜ ወይም “ማህተሙ” ጽንሰ-ሐሳብ ጋር ይያያዛል። በጥንታዊ ዕብራይስጥ፣ ታቭ የመስቀል ቅርጽ ነበረው።

The Hebrew word translated as “truth” that we are considering is made up of three letters, that together represent the everlasting gospel. What? This is easily recognized if you understand that the three angels’ messages are the everlasting gospel. It is recognizable because the definitions of these three letters represent the three angels’ message.

እኛ እየተመለከትን ያለነው “እውነት” ተብሎ የተተረጎመው የዕብራይስጥ ቃል፣ በአንድነት ዘላለማዊውን ወንጌል የሚወክሉ ሶስት ፊደላት የተሠራ ነው። ምን? ይህ በቀላሉ የሚታወቅ ነው፤ ሶስቱ የመላእክት መልእክቶች ዘላለማዊው ወንጌል መሆናቸውን ካስተዋልክ። የሚታወቀውም የእነዚህ ሶስት ፊደላት ትርጓሜዎች የሶስቱን የመላእክት መልእክት ስለሚወክሉ ነው።

The first angel of Revelation fourteen identifies the everlasting gospel and then tells the entire world to “fear God” and glorify Him through worshipping the Creator. The definition of (Aleph) the first of those three letters is “the Divine, Eternal God, and as mankind’s Creator, the God that men should reverently fear and worship.”

የራእይ መጽሐፍ አሥራ አራት የመጀመሪያው መልአክ ዘላለማዊውን ወንጌል ይገልጻል፤ ከዚያም ለዓለም ሁሉ “እግዚአብሔርን ፍሩ” ብሎ ይነግራል፥ እናም ፈጣሪን በመስገድ እርሱን እንዲያከብሩት ያዝዛል። ከእነዚያ ሦስት ፊደላት መጀመሪያው የሆነው (አሌፍ) ትርጓሜ “መለኮታዊው፣ ዘላለማዊው እግዚአብሔር፣ እናም እንደ ሰው ዘር ፈጣሪ፣ ሰዎች በአክብሮት ሊፈሩትና ሊሰግዱለት የሚገባቸው አምላክ” ማለት ነው።

Aleph represents the first angel’s message.

አሌፍ የመጀመሪያውን የመልአኩን መልእክት ይወክላል።

The second angel’s message calls men out of Babylon, marks when the Holy Spirit is poured out and identifies the rebellion of Babylon. The definition of (Mem) is associated with water, (symbol of the outpouring of the Spirit) and it is the thirteenth number of the alphabet, the number thirteen being a symbol of rebellion, thus identifying Babylon. Mem represents the second angel’s message.

የሁለተኛው መልአክ መልእክት ሰዎችን ከባቢሎን ይጠራል፣ መንፈስ ቅዱስ የሚፈስስበትን ጊዜ ያመለክታል፣ እንዲሁም የባቢሎንን ዓመፅ ይለይታል። የ(Mem) ትርጉም ከውኃ ጋር የተያያዘ ነው፤ ውኃም የመንፈስ መፍሰስ ምልክት ነው፤ እንዲሁም በፊደላት ቅደም ተከተል አሥራ ሦስተኛው ነው፣ ቁጥር አሥራ ሦስትም የዓመፅ ምልክት ስለሆነ ባቢሎንን ይለያል። Mem የሁለተኛውን መልአክ መልእክት ይወክላል።

The third angel warns men against receiving the mark of the beast, identifies two classes of worshippers and God’s wrath. The definition of (Tav) is that it represents a “mark,” (the mark of the beast) it represents the seal of creation (the seal of God). The letter itself is shaped as the cross. Tav represents the third angel’s message.

ሦስተኛው መልአክ ሰዎችን የአውሬውን ምልክት ከመቀበል ያስጠነቅቃል፤ ሁለት ዓይነት አምላኪዎችንና የእግዚአብሔርን ቁጣ ይለያል። የ(ታቭ) ትርጓሜ እንዲህ ነው፤ “ምልክትን” ይወክላል፤ (የአውሬውን ምልክት) ይወክላል፤ የፍጥረትን ማኅተም (የእግዚአብሔርን ማኅተም) ይወክላል። ፊደሉ ራሱ እንደ መስቀል ቅርጽ አለው። ታቭ የሦስተኛውን መልአክ መልእክት ይወክላል።

“What is the seal of the living God, which is placed in the foreheads of His people? It is a mark which angels, but not human eyes, can read; for the destroying angel must see this mark of redemption. The intelligent mind has seen the sign of the cross of Calvary in the Lord’s adopted sons and daughters. The sin of the transgression of the law of God is taken away. They have on the wedding garment, and are obedient and faithful to all God’s commands.

“በሕያው አምላክ ሕዝቡ ግንባር ላይ የሚቀመጠው ማኅተም ምንድን ነው? ሰብዓዊ ዓይን ሳይሆን መላእክት የሚያነቡት ምልክት ነው፤ ምክንያቱም አጥፊው መልአክ ይህን የቤዛነት ምልክት ማየት አለበት። አስተዋይ አእምሮ በጌታ የተቀበሏቸው ወንዶች ልጆችና ሴቶች ልጆች ላይ የቀራንዮ መስቀል ምልክትን አይቶአል። የእግዚአብሔርን ሕግ በመተላለፍ የተፈጠረው ኃጢአት ተወግዶአል። የሠርግ ልብስን ለብሰዋል፥ ለእግዚአብሔርም ትእዛዛት ሁሉ ታዛዥና ታማኝ ናቸው።”

“The Lord will not excuse those who know the truth if they do not in word and deed obey His commands.” Maranatha, 243.

«ጌታ እውነቱን የሚያውቁ ሰዎች በቃልና በተግባር ትእዛዛቱን ካልታዘዙ ይቅር አይላቸውም።» ማራናታ፣ 243።

The Hebrew word translated as “truth” consist of three letters that each have their own definitions. Those three definitions are also the definitions of the three angels’ messages. They are also the definitions of the first angel’s message, for the first angel’s message was the message at the beginning of Adventism and the third angel’s message is the message at the end of Adventism. Because Jesus illustrates the end with the beginning, the first angel possesses all the prophetic waymarks of the third angel’s message. In doing so, the definition of the three Hebrew letters become symbols of not only the third angel’s message, but also symbols of the first angel’s message.

“እውነት” ተብሎ የተተረጎመው የዕብራይስጥ ቃል እያንዳንዳቸው የራሳቸው ትርጉም ያላቸው ሦስት ፊደላትን ይዟል። እነዚህ ሦስቱ ትርጉሞች ደግሞ የሦስቱ መላእክት መልእክቶች ትርጉሞች ናቸው። እነርሱ ደግሞ የመጀመሪያው መልአክ መልእክት ትርጉሞች ናቸው፤ ምክንያቱም የመጀመሪያው መልአክ መልእክት በአድቬንቲዝም መጀመሪያ የነበረው መልእክት ሲሆን የሦስተኛው መልአክ መልእክት ደግሞ በአድቬንቲዝም መጨረሻ ያለው መልእክት ነው። ኢየሱስ መጨረሻውን በመጀመሪያው ስለሚያሳይ፣ የመጀመሪያው መልአክ የሦስተኛው መልአክ መልእክት ትንቢታዊ የመንገድ ምልክቶችን ሁሉ ይዟል። ይህን በማድረጉም፣ የሦስቱ የዕብራይስጥ ፊደላት ትርጉሞች የሦስተኛው መልአክ መልእክት ምልክቶች ብቻ ሳይሆኑ፣ የመጀመሪያው መልአክ መልእክት ምልክቶች ደግሞ ይሆናሉ።

John in the Revelation was told to write the things which then were, and in so doing he would simultaneously be writing the things that would be in the future. He recorded the beginning to illustrate the end. In no uncertain terms, Seventh-day Adventists have been informed to study and proclaim the message of the Millerites, which is the message of the first angel. In studying and proclaiming those truths and that history we shall be proclaiming the third angel’s message and repeating the history of the first angel.

በራእይ ውስጥ ያለው ዮሐንስ በዚያን ጊዜ የነበሩትን ነገሮች እንዲጽፍ ተነግሮት ነበር፤ እንዲህም ሲያደርግ በተመሳሳይ ጊዜ ወደፊት የሚሆኑትን ነገሮች ደግሞ እየጻፈ ይሆናል። መጨረሻውን ለማሳየት መጀመሪያውን መዝግቦአል። ሰባተኛ ቀን አድቬንቲስቶች የመጀመሪያው መልአክ መልእክት የሆነውን የሚለራውያን መልእክት እንዲያጠኑና እንዲያውጁ በግልጽና በማያሻማ ቃል ተነግሮአቸዋል። እነዚያን እውነቶችና ያንን ታሪክ በማጥናትና በማወጅ የሦስተኛውን መልአክ መልእክት እንድናውጅ እና የመጀመሪያውን መልአክ ታሪክ እንድንደግም እንሆናለን።

“God is not giving us a new message. We are to proclaim the message that in 1843 and 1844 brought us out of the other churches.” Review and Herald, January 19, 1905.

“እግዚአብሔር አዲስ መልእክት አይሰጠንም። በ1843 እና በ1844 ከሌሎች ቤተ ክርስቲያናት ያወጣንን መልእክት እኛ ማወጅ አለብን።” Review and Herald, January 19, 1905.

“All the messages given from 1840–1844 are to be made forcible now, for there are many people who have lost their bearings. The messages are to go to all the churches.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

“ከ1840–1844 ጀምሮ የተሰጡት መልእክቶች አሁን በኃይል እንዲቀርቡ ይገባል፣ ምክንያቱም መምሪያቸውን ያጡ ብዙ ሰዎች አሉ። መልእክቶቹ ወደ ሁሉም አብያተ ክርስቲያናት ሊደርሱ ይገባል።” Manuscript Releases, ቅጽ 21, 437.

“The truths that we received in 1841, ‘42, ‘43, and ‘44 are now to be studied and proclaimed.” Manuscript Releases, volume 15, 371.

“በ1841፣ ‘42፣ ‘43፣ እና ‘44 የተቀበልናቸው እውነቶች አሁን ሊጠኑና ሊታወጁ ይገባል።” Manuscript Releases, volume 15, 371.

“The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.

“ማስጠንቀቂያው መጥቶአል፤ ከ1842፣ 1843 እና 1844 ጀምሮ መልእክቱ ከመጣ ወዲህ እየገነባንበት ያለነውን የእምነት መሠረት የሚያናውጥ ምንም ነገር እንዲገባ መፍቀድ አይገባም። እኔ በዚህ መልእክት ውስጥ ነበርሁ፣ ከዚያም ጀምሮ እግዚአብሔር የሰጠንን ብርሃን በታማኝነት እየጠበቅሁ በዓለም ፊት ቆሜአለሁ። ቀን በቀን ጌታን በትጋት ጸሎት እየፈለግን፣ ብርሃንንም እየፈለግን ሳለን እግሮቻችን በተቀመጡበት መድረክ ላይ ከዚያ እግሮቻችንን ለማንሳት አናስብም። እግዚአብሔር የሰጠኝን ብርሃን ልተው እችላለሁ ብላችሁ ታስባላችሁን? እርሱ እንደ ዘመናት ዐለት ይሆናል። ከተሰጠኝም ጀምሮ ሁልጊዜ ሲመራኝ ኖሯል።” Review and Herald, April 14, 1903.

The message of the first angel and the history where that message was presented parallels and illustrates our current history—with some prophetic caveats. Both those histories are also represented by the three letters employed by the Divine linguist to form the word “truth.” And that word “truth” represents the everlasting gospel.

የመጀመሪያው መልአክ መልእክትና ያ መልእክት የቀረበበት ታሪክ፣ ከአንዳንድ ትንቢታዊ ማስጠንቀቂያዎች ጋር፣ አሁን ያለንን ታሪክ ይመሳሰላሉ እና ይገልጻሉ። እነዚህ ሁለቱም ታሪኮች ደግሞ መለኮታዊው ቋንቋ ሊቅ “እውነት” የሚለውን ቃል ለመፍጠር በተጠቀመባቸው ሶስት ፊደላት ይወከላሉ። እናም ያ “እውነት” የሚለው ቃል የዘላለም ወንጌልን ይወክላል።

The history of the Millerites at the beginning of Adventism, represents the first angel and the history at the end of Adventism that is represented by the third angel are parallel histories, but they contain some differences.

በአድቬንቲዝም መጀመሪያ ዘመን ያሉት የሚለራውያን ታሪክ፣ የመጀመሪያውን መልአክ ይወክላል፤ በአድቬንቲዝም ፍጻሜ ዘመንም በሦስተኛው መልአክ የሚወከለው ታሪክ ከእርሱ ጋር ተመሳሳይ ታሪክ ነው፤ ነገር ግን የተወሰኑ ልዩነቶችን ይዟል።

The first angel announces the opening of the judgment and the third angel announces the close of the judgment. The prophetic structure upon which the history of Adventism unfolded is identical both in its beginning history and in its ending. Either end can be shown to follow the three steps of the three angels as they arrive in history. And those three angels are also those three letters. Therefore, the prophetic sequence of events at both ends of Adventism are based upon the three steps of the three angels, which are waymarks that are also represented by those three Hebrew letters that create the word “truth.”

የመጀመሪያው መልአክ የፍርድ መከፈትን ያውጃል፤ ሦስተኛውም መልአክ የፍርድ መዘጋትን ያውጃል። የአድቬንቲዝም ታሪክ የተገለጠበት ትንቢታዊ መዋቅር በመጀመሪያው ታሪኩም ሆነ በመጨረሻው ታሪኩ ፍጹም ተመሳሳይ ነው። ከሁለቱም ጫፎች ማንኛውም በታሪክ ሲገለጡ የሦስቱ መላእክት ሦስቱን እርምጃዎች እንደሚከተል ማሳየት ይቻላል። እነዚያም ሦስቱ መላእክት ደግሞ እነዚያው ሦስቱ ፊደላት ናቸው። ስለዚህ በአድቬንቲዝም ሁለቱም ጫፎች ያሉት ትንቢታዊ የክስተቶች ቅደም ተከተል፣ “እውነት” የሚለውን ቃል የሚፈጥሩትን እነዚያን ሦስቱን ዕብራይስጥ ፊደላት ደግሞ የሚወክሉ መለያ ምልክቶች የሆኑትን የሦስቱ መላእክት ሦስቱን እርምጃዎች ላይ የተመሠረተ ነው።

Alpha is the beginning of Adventism, Omega the end of Adventism and the letter in the middle, being the thirteenth letter, thus identifies the rebellion of Adventism from its beginning unto its end.

አልፋ የአድቬንቲዝም መጀመሪያ ነው፤ ኦሜጋ የአድቬንቲዝም መጨረሻ ነው፤ በመካከል ያለችው ፊደልም፣ አሥራ ሦስተኛዋ ፊደል ስለሆነች፣ የአድቬንቲዝምን ዓመፅ ከመጀመሪያው እስከ መጨረሻው ድረስ ትለያለች።

We are instructed about where God’s way is:

ስለ እግዚአብሔር መንገድ የሚገኝበት ስፍራ ተምረናል፦

Thy way, O God, is in the sanctuary: who is so great a God as our God? Psalms 77:13.

መንገድህ፥ አቤቱ እግዚአብሔር፥ በመቅደስ ውስጥ ነው፤ እንደ አምላካችን ያለ ታላቅ አምላክ ማን ነው? መዝሙር 77፥13።

In the sanctuary we find that God’s way is the same three steps as the three angels’ messages. In the courtyard the fear of God leads one to make an offering and secure justification. In the holy place sanctification is represented by the prayer life represented by the altar of incense, the study life represented by the table of showbread and life of service represented by the candlesticks. The Most Holy Place represents judgment. When we possess the fear of God as represented in the first angel’s message, we seek justification at the foot of the cross, in the courtyard. When we are justified (made righteous) we walk in the newness of the sanctified life (growth in holiness) as represented by the holy place. The holy place represents the work of a Christian as accomplished by the Millerites during the second angel’s message accompanied by the Midnight Cry. Justified and sanctified we are prepared for the judgment represented by the Most Holy Place. Three sanctuary steps, representing among other things three theological terms—justification, sanctification and glorification and also representing the three angels’ messages, and of course also representing the first angel’s message and of course also representing the three letters that are employed to create the word “truth.”

በመቅደሱ ውስጥ የእግዚአብሔር መንገድ ከሦስቱ መላእክት መልእክቶች ጋር ተመሳሳይ የሆኑ ሦስት ደረጃዎች እንዳሉት እናገኛለን። በቤተ መቅደሱ አደባባይ ውስጥ እግዚአብሔርን መፍራት ሰውን መሥዋዕት እንዲያቀርብና ጽድቅ እንዲያገኝ ይመራዋል። በቅዱሱ ስፍራ ውስጥ መቀደስ በዕጣን መሠዊያ የተመሰለው የጸሎት ሕይወት፣ በኅብስተ ቅድስና ገበታ የተመሰለው የጥናት ሕይወት፣ እና በመቅረዞች የተመሰለው የአገልግሎት ሕይወት በኩል ይወከላል። ቅድስተ ቅዱሳን ፍርድን ይወክላል። በመጀመሪያው መልአክ መልእክት እንደተወከለው እግዚአብሔርን መፍራት ሲኖረን፣ በአደባባዩ ውስጥ በመስቀሉ ግርጌ ጽድቅን እንፈልጋለን። ጻድቃን ስንሆን (ጻድቃን ስንደረግ)፣ በቅዱሱ ስፍራ እንደተወከለው በተቀደሰ ሕይወት አዲስነት (በቅድስና እድገት) እንመላለሳለን። ቅዱሱ ስፍራ ከሁለተኛው መልአክ መልእክት ጋር በተያያዘው የእኩለ ሌሊት ጩኸት ወቅት በሚለራውያን የተከናወነውን የክርስቲያን ሥራ ይወክላል። ጻድቃን ሆነንና ተቀድሰን በቅድስተ ቅዱሳን የተወከለውን ፍርድ ለመገናኘት እንዘጋጃለን። ሦስት የመቅደስ ደረጃዎች፣ ከሌሎች ነገሮች መካከል ሦስት ሥነ መለኮታዊ ቃላትን—ጽድቅ፣ መቀደስ እና መክበር—የሚወክሉ ሲሆን፣ እንዲሁም ሦስቱን የመላእክት መልእክቶች ይወክላሉ፤ እና እርግጥም ደግሞ የመጀመሪያውን መልአክ መልእክት ይወክላሉ፤ እንዲሁም እርግጥ ደግሞ “እውነት” የሚለውን ቃል ለመፍጠር የሚጠቀሙባቸውን ሦስት ፊደላት ይወክላሉ።

In the courtyard of the sanctuary, we find all three steps as well. The first step into the sanctuary must illustrate the last step of the sanctuary, just as the first angel parallels the third angel. The first step in the courtyard is the slaying of the offering, representing justification. The second step is the laver where the fat (sin) is removed and the offering cleansed before the final steps. The water of the laver is a characteristic of the second step. The third step is the actual burnt offering, which typified Christ on the cross where judgment was accomplished. The same three steps are in the first step of the sanctuary, just as the same three steps are in the first angel’s message. The principle of alpha and omega is within the sanctuary, as it is in the three angels’ messages, as it is in the letters forming the word “truth.”

በመቅደሱ አደባባይ ውስጥ ደግሞ ሦስቱንም ደረጃዎች እናገኛለን። ወደ መቅደሱ የሚወስደው የመጀመሪያው ደረጃ፣ እንደ መጀመሪያው መልአክ ከሦስተኛው መልአክ ጋር የሚመሳሰል ሁሉ፣ የመቅደሱን የመጨረሻ ደረጃ ማሳየት ይገባዋል። በአደባባዩ ውስጥ ያለው የመጀመሪያው ደረጃ መሥዋዕቱን መታረድ ነው፤ ይህም ጽድቅን ይወክላል። ሁለተኛው ደረጃ ደግሞ ስብን (ኃጢአትን) የሚወገድበትና መሥዋዕቱ ከመጨረሻዎቹ ደረጃዎች በፊት የሚነጻበት የመታጠቢያ ገንዳ ነው። የመታጠቢያ ገንዳው ውኃ የሁለተኛው ደረጃ ባሕርይ ነው። ሦስተኛው ደረጃ ደግሞ ፍርድ የተፈጸመበትን በመስቀል ላይ ያለውን ክርስቶስ የሚያመለክት እውነተኛው የሚቃጠል መሥዋዕት ነው። እነዚሁ ሦስቱ ደረጃዎች በመቅደሱ የመጀመሪያ ክፍል ውስጥ አሉ፤ እንዲሁም እነዚሁ ሦስቱ ደረጃዎች በመጀመሪያው መልአክ መልእክት ውስጥ አሉ። የአልፋና የኦሜጋ መርህ በመቅደሱ ውስጥ አለ፤ እንዲሁም በሦስቱ መላእክት መልእክቶች ውስጥ አለ፤ እንዲሁም “truth” የሚለውን ቃል በሚፈጥሩት ፊደላት ውስጥ አለ።

The 2300-year prophecy possesses the identical structure. The prophecy began with three decrees and ended at the arrival of the third angel’s message on October 22, 1844. The prophecy sets forth five prophetic lines and the history at the beginning of the 2300-year prophecy represents the ending history of each of those five prophecies. The beginning and ending of the complete 2300-year prophecy has three decrees, and it ends with three messages.

የ2300 ዓመታት ትንቢት ተመሳሳይ አወቃቀር አለው። ትንቢቱ በሦስት አዋጆች ተጀምሮ በ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 ላይ የሦስተኛው መልአክ መልእክት በመምጣቱ ተጠናቀቀ። ትንቢቱ አምስት የትንቢታዊ መስመሮችን ያቀርባል፤ በ2300 ዓመታት ትንቢት መጀመሪያ ያለው ታሪክም የእያንዳንዱን ከእነዚያ አምስቱ ትንቢቶች የመጨረሻ ታሪክ ይወክላል። የተሟላው የ2300 ዓመታት ትንቢት መጀመሪያና መጨረሻ ሦስት አዋጆች አሏቸው፣ እናም በሦስት መልእክቶች ይጠናቀቃል።

The beginning of the prophecy in 457 BC took place in troublous times and provided for the Jews to return and rebuild the temple and city. In agreement with the prediction, 49 years later after the work that was started in 457 BC, it was finished in troublous times. The beginning of the 49 years illustrates the end of the 49 years.

መጽሐፍ ቅዱሳዊው ትንቢት የጀመረው በክርስቶስ በፊት 457 ዓመት ሲሆን፣ ይህም በመከራ ዘመን ሆኖ አይሁድ እንዲመለሱና ቤተ መቅደሱን እና ከተማውን እንዲያድሱ ፈቃድ ሰጠ። ከትንቢቱ ጋር በሚስማማ ሁኔታ፣ በክርስቶስ በፊት 457 ዓመት የተጀመረው ሥራ ከ49 ዓመታት በኋላ በመከራ ዘመን ተፈጸመ። የ49 ዓመታቱ መጀመሪያ የ49 ዓመታቱን ፍጻሜ ያመለክታል።

457 BC marks the beginning of the prophecy that identifies the anointing of Christ at His baptism. His anointing marked the beginning of His work in gathering together a people to be citizens of New, not Old Jerusalem, just as ancient Israel was gathered to re-build literal Jerusalem in 457 BC.

457 ዓ.ዓ. ከ.ክ. በጥምቀቱ ጊዜ የክርስቶስን መቀባት የሚያመለክተው ትንቢት መጀመሪያ ነው። መቀባቱም፣ እንደ ጥንታዊቱ እስራኤል በ457 ዓ.ዓ. ከ.ክ. ትክክለኛይቱን ኢየሩሳሌም ዳግመኛ ለመገንባት እንደ ተሰበሰበች፣ የአሮጌቱ ሳይሆን የአዲሲቱ ኢየሩሳሌም ዜጎች የሚሆኑ ሕዝብ ለመሰብሰብ ሥራው መጀመሪያ ሆነ።

457 BC also marks the beginning of the prophecy identifying when Christ would be crucified. Sister White lines the history of the cross up with the Great Disappointment of October 22, 1844, and she also aligns the history of the Red Sea crossing up with the Great Disappointment. In 457 BC there was a disappointment which typified the disappointment of the Hebrews at the Red Sea, the Great disappointment for Adventists, the disappointment of disciples at the cross and of Ezra in 457 BC.

ዓ.ዓ. 457 ደግሞ ክርስቶስ መቼ እንደሚሰቀል የሚያመለክተው ትንቢት የሚጀምርበትን ጊዜ ያመለክታል። እህት ዋይት የመስቀሉን ታሪክ ከ1844 ጥቅምት 22 ታላቁ ቅሬታ ጋር ታስማማለች፤ እንዲሁም የቀይ ባሕርን መሻገር ታሪክ ከታላቁ ቅሬታ ጋር ታዛምዳለች። በዓ.ዓ. 457 በቀይ ባሕር ዘንድ ያጋጠማቸውን የዕብራውያን ቅሬታ፣ ለአድቬንቲስቶች የነበረውን ታላቁን ቅሬታ፣ ለደቀ መዛሙርት በመስቀሉ የነበረውን ቅሬታ፣ እንዲሁም ለዕዝራ በዓ.ዓ. 457 የነበረውን ቅሬታ የሚወክል ቅሬታ ነበረ።

“Ezra had expected that a large number would return to Jerusalem, but the number who responded to the call was disappointingly small. Many who had acquired houses and lands had no desire to sacrifice these possessions. They loved ease and comfort and were well satisfied to remain. Their example proved a hindrance to others who otherwise might have chosen to cast in their lot with those who were advancing by faith.” Prophets and Kings, 612.

“ዕዝራ ወደ ኢየሩሳሌም የሚመለሱት ብዙ እንደሚሆኑ ተስፋ አድርጎ ነበር፣ ነገር ግን ለጥሪው ምላሽ የሰጡት ቁጥር በሚያሳዝን ሁኔታ ትንሽ ነበር። ቤቶችንና መሬቶችን ያገኙ ብዙዎች እነዚህን ንብረቶች ለመሥዋዕት ለማቅረብ ፍላጎት አልነበራቸውም። ምቾትንና ተስፋፋ ኑሮን ይወዱ ነበር፣ በዚያም መቆየት በፍጹም አስደስቶአቸው ነበር። ምሳሌያቸው በእምነት እየገፉ ከነበሩት ጋር ዕጣቸውን ሊያካፍሉ ይችሉ የነበሩ ሌሎችን እንቅፋት ሆኖባቸው ተገኘ።” Prophets and Kings, 612.

457 BC also marks the beginning of the prophecy identifying when ancient Israel would be divorced of God and the gospel would be taken to the Gentiles, marking the end of a special probationary time of 490 years especially for ancient Israel. 457 BC therefore marks the beginning of their probationary time and 34 AD marks the end of their probationary time, typifying that Adventism’s probationary time began in 1844 and ends at the Sunday law.

457 ዓ.ዓ.በ. ደግሞ የጥንታዊቷ እስራኤል ከእግዚአብሔር እንደምትፈታ እና ወንጌልም ወደ አሕዛብ እንደሚወሰድ የሚያመለክተው ትንቢት የሚጀምርበትን ጊዜ ይለያል፤ ይህም በተለይ ለጥንታዊቷ እስራኤል የተሰጠው የ490 ዓመታት ልዩ የምሕረት ጊዜ መጨረሻን ያመለክታል። ስለዚህ 457 ዓ.ዓ.በ. የእነርሱ የምሕረት ጊዜ መጀመሪያን ያመለክታል፣ 34 ዓ.ም. ደግሞ የእነርሱን የምሕረት ጊዜ መጨረሻ ያመለክታል፤ ይህም የአድቬንቲዝም የምሕረት ጊዜ በ1844 እንደጀመረ እና በእሑድ ሕግ እንደሚያበቃ የሚያሳይ ምሳሌ ነው።

There are a few other internal time prophecies in the 2300-years prophecy, but they all possess the signature of Alpha and Omega. Their beginnings illustrate their endings.

በ2300 ዓመታት ትንቢት ውስጥ ሌሎች ጥቂት ውስጣዊ የጊዜ ትንቢቶች አሉ፣ ነገር ግን ሁሉም የአልፋና ኦሜጋ ምልክት ይዘዋል። መጀመሪያቸው መጨረሻቸውን ያመለክታል።

It is important to note that ancient Israel was made the depositaries of the law of God and that modern Israel was made not only the depositaries of His law, but also the depositaries of His prophecies. When the Lord entered into covenant with ancient Israel, He made them the depositaries of the Ten Commandments as written on two tables of stone. When He entered into covenant with modern Israel in the Millerite history, He made them the depositaries of His prophetic word as represented upon the two tables of Habakkuk represented by the 1843 and 1850 pioneer charts. The beginning of ancient Israel illustrates the beginning of modern Israel.

ጥንታዊቷ እስራኤል የእግዚአብሔር ሕግ አደራ ተቀባዮች እንደ ተደረጉ እና ዘመናዊቷ እስራኤልም የሕጉ አደራ ተቀባዮች ብቻ ሳይሆኑ የትንቢቶቹም አደራ ተቀባዮች እንደ ተደረጉ ማስተዋል አስፈላጊ ነው። ጌታ ከጥንታዊቷ እስራኤል ጋር ቃል ኪዳን በገባ ጊዜ፣ በሁለት የድንጋይ ጽላቶች ላይ እንደ ተጻፉት አሥርቱ ትእዛዛት አደራ ተቀባዮች አደረጋቸው። በሚለራዊያን ታሪክ ውስጥ ከዘመናዊቷ እስራኤል ጋር ቃል ኪዳን በገባ ጊዜ ግን፣ በ1843 እና 1850 የመሠረት አባቶች ሰንጠረዦች ላይ እንደ ተወከሉት በዕንባቆም ሁለት ጽላቶች የተመሰለውን ትንቢታዊ ቃሉን አደራ ተቀባዮች አደረጋቸው። የጥንታዊቷ እስራኤል መጀመሪያ የዘመናዊቷን እስራኤል መጀመሪያ ያመለክታል።

“The Lord called out His people Israel, and separated them from the world, that He might commit to them a sacred trust. He made them the depositaries of His law; and He designed through them to preserve among men the knowledge of Himself. Through them the light of heaven was to shine out to the dark places of the earth, and a voice was to be heard appealing to all peoples to turn from their idolatry to serve the living and true God.

ጌታ ሕዝቡን እስራኤልን ጠርቶ ከዓለም ለየአቸው፥ ይህም ቅዱስ አደራ ለእነርሱ እንዲሰጥ ነበር። ሕጉን ጠባቂዎች አደረጋቸው፤ በእነርሱም አማካይነት ስለ ራሱ ያለውን እውቀት በሰዎች መካከል እንዲጠብቅ አሰበ። በእነርሱ አማካይነት የሰማይ ብርሃን በምድር ጨለማ ስፍራዎች ላይ ሊበራ ነበር፥ ከጣዖት አምልኮአቸውም ተመልሰው ሕያውና እውነተኛውን አምላክ እንዲያገለግሉ ወደ ሕዝቦች ሁሉ የሚማጸን ድምፅ ሊሰማ ነበር።

“Had the Hebrews been true to their trust, they would have been a power in the world. God would have been their defense, and He would have exalted them above all other nations. His might and truth would have been revealed through them, and they would have stood forth under His wise and holy rule as an example of the superiority of His government over every form of idolatry. But they did not keep their covenant with God. They followed after the idolatrous practises of other nations; and instead of making their Creator’s name a praise in the earth, they brought it into contempt.

“ዕብራውያን ለተሰጣቸው አደራ ታማኝ በሆኑ ኖሮ፣ በዓለም ውስጥ ኃይል በሆኑ ነበር። እግዚአብሔር መከላከያቸው በሆነ ነበር፣ ከሌሎችም አሕዛብ ሁሉ በላይ ከፍ ባደረጋቸው ነበር። ኃይሉና እውነቱ በእነርሱ አማካይነት ተገልጠው ነበር፣ እነርሱም በጥበበኛውና ቅዱሱ አገዛዙ ሥር ቆመው መንግሥቱ ከማንኛውም የጣዖት አምልኮ ዓይነት ሁሉ የላቀ መሆኑን የሚያሳይ ምሳሌ በሆኑ ነበር። ነገር ግን ከእግዚአብሔር ጋር ያደረጉትን ኪዳን አልጠበቁም። የሌሎችን አሕዛብ የጣዖት አምልኮ ልማዶች ተከተሉ፤ በምድርም ላይ የፈጣሪያቸውን ስም ምስጋና ከማድረግ ይልቅ ለንቀት አሳልፈው ሰጡት።”

“Yet the purpose of God must be accomplished. The knowledge of His will must be given to the world. God brought the hand of oppression upon His people, and scattered them as captives among the nations. In affliction many of them repented of their transgressions, and sought the Lord. Thus scattered throughout the countries of the heathen, they spread abroad the knowledge of the true God.

“ነገር ግን የእግዚአብሔር ዓላማ ሊፈጸም ይገባል። የፈቃዱም እውቀት ለዓለም ሊሰጥ ይገባል። እግዚአብሔር በሕዝቡ ላይ የጭቆና እጅን አመጣ፥ በአሕዛብም መካከል እንደ ምርኮኞች በትኖአቸው። በመከራም ውስጥ ብዙዎቻቸው ከመተላለፋቸው ንስሐ ገቡ፥ እግዚአብሔርንም ፈለጉ። እንዲሁም በአሕዛብ አገሮች ሁሉ ተበትነው ሳሉ የእውነተኛውን አምላክ እውቀት በስፋት አሰራጩ።”

“In this day, God has called His church, as He called ancient Israel, to stand as a light in the earth. By the mighty cleaver of truth,—the messages of the first, second, and third angels,—He has separated a people from the churches and from the world, to bring them into a sacred nearness to Himself. He has made them the depositories of His law, and has committed to them the great truths of prophecy for this time. Like the holy oracles committed to ancient Israel, these are a sacred trust to be communicated to the world.

“በዚህ ዘመን እግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያኑን፣ የጥንቱን እስራኤል እንደ ጠራው፣ በምድር ላይ እንደ ብርሃን እንድትቆም ጠርቶአል። በእውነት ኃያል መሰንጠቂያ—የመጀመሪያው፣ የሁለተኛው፣ እና የሦስተኛው መላእክት መልእክቶች—ሕዝብን ከቤተ ክርስቲያናት እና ከዓለም ለይቶ፣ ወደ ራሱ ቅዱስ ቅርበት አምጥቶአቸዋል። የሕጉ አደራ ተቀማጮች አድርጓቸዋል፣ ለዚህም ዘመን የተሰጡትን ታላላቅ የትንቢት እውነቶች ለእነርሱ አደራ ሰጥቶአል። ለጥንቱ እስራኤል እንደ ተሰጡት ቅዱሳን የእግዚአብሔር ቃሎች፣ እነዚህም ለዓለም ሊነገሩ የሚገባቸው ቅዱስ አደራ ናቸው።”

“Prophecy declares that the first angel would make his announcement to ‘every nation, and kindred, and tongue, and people.’ The warning of the third angel, which forms a part of the same threefold message, and is the message for this time, will be no less widespread. The banner on which is inscribed, ‘The commandments of God and the faith of Jesus,’ is to be raised aloft. The power of the first and second messages is to be intensified in the third. It is represented in the prophecy as being proclaimed with a loud voice by an angel flying in the midst of heaven, and it will command the attention of the world.

ትንቢት የመጀመሪያው መልአክ ማስታወቂያውን “ለየትኛውም አሕዛብ፣ ወገን፣ ቋንቋ፣ ሕዝብም” እንደሚያደርስ ይናገራል። የዚያው ሶስት እጥፍ መልእክት ክፍል የሆነውና ለዚህ ዘመን የተሰጠው የሦስተኛው መልአክ ማስጠንቀቂያ ደግሞ ከዚህ ያነሰ የተስፋፋ አይሆንም። “የእግዚአብሔር ትእዛዛትና የየሱስ እምነት” ተብሎ የተጻፈበት ሰንደቅ ከፍ ብሎ ሊነሣ ይገባል። የመጀመሪያውና የሁለተኛው መልእክት ኃይል በሦስተኛው ውስጥ ሊጠናከር ይገባል። በትንቢቱም ውስጥ በሰማይ መካከል እየበረረ ባለ መልአክ በታላቅ ድምፅ እንደሚታወጅ ተወክሎአል፤ ይህም የዓለምን ትኩረት ይስባል።

“The most fearful threatening ever addressed to mortals is contained in the third angel’s message. That must be a terrible sin which calls down the wrath of God unmingled with mercy. But men are not left in darkness concerning this important matter; the warning against the worship of the beast and his image is to be given to the world before the visitation of God’s judgments, that all may know why the judgments are inflicted, and may have opportunity to escape.” Signs of the Times, January 25, 1910.

“ከመቼውም ጊዜ ለሟቾች የተነገረው እጅግ የሚያስፈራ ማስፈራሪያ በሦስተኛው መልአክ መልእክት ውስጥ ተካትቶ ይገኛል። ያለ ምሕረት የእግዚአብሔርን ቁጣ የሚያወርድ ኃጢአት እጅግ አስፈሪ ኃጢአት መሆን አለበት። ነገር ግን ሰዎች ስለዚህ አስፈላጊ ጉዳይ በጨለማ ውስጥ አልተተዉም፤ በአውሬውና በምስሉ አምልኮ ላይ የሚሰጠው ማስጠንቀቂያ የእግዚአብሔር ፍርዶች ከመጎብኘታቸው በፊት ለዓለም ሊሰጥ ይገባል፤ ይህም ሁሉ ፍርዶቹ ስለምን እንደሚፈጸሙ እንዲያውቁና ለማምለጥም ዕድል እንዲኖራቸው ነው።” Signs of the Times, January 25, 1910.

The production of the two tables in fulfillment of Habakkuk chapter two was a fulfillment of several prophecies.

በዕንባቆም ምዕራፍ ሁለት መሠረት የተዘጋጁት ሁለቱ ጽላቶች መፈጠራቸው የብዙ ትንቢቶች ፍጻሜ ነበር።

I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what he will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry.

በጠባቂነቴ ላይ እቆማለሁ፥ በግንብም ላይ እቀመጣለሁ፤ ምን እንደሚናገረኝም፥ በተገሠጽሁም ጊዜ ምን እንደምመልስ ለማየት እጠብቃለሁ። እግዚአብሔርም መልሶ እንዲህ አለኝ፦ ራእዩን ጻፍ፥ የሚያነበውም ሮጦ እንዲያነበው በጽላቶች ላይ ግልጽ አድርገህ ጻፈው። ራእዩ ገና ለተወሰነ ዘመን ነውና፤ በፍጻሜው ግን ይናገራል እንጂ አይዋሽም፤ ቢዘገይም ጠብቀው፤ በእርግጥ ይመጣልና፥ አይዘገይም።

Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:1–4.

እነሆ፥ ነፍሱ የተነፋችው በእርሱ ውስጥ ቅን አይደለችም፤ ጻድቁ ግን በእምነቱ ይኖራል። ዕንባቆም 2፥1–4።

The production of both the 1843 pioneer chart and the 1850 pioneer chart was a fulfillment of prophecy. The study of Habakkuk’s Tables provides ample evidence of this. But the passage in Habakkuk makes an important contribution to this point in our discussion.

የ1843 የአቅኚዎች ሰንጠረዥም ሆነ የ1850 የአቅኚዎች ሰንጠረዥ መዘጋጀት የትንቢት ፍጻሜ ነበር። የዕንባቆም ሰንጠረዦች ጥናት ለዚህ በቂ ማስረጃ ይሰጣል። ነገር ግን በዕንባቆም ውስጥ ያለው ክፍል በውይይታችን ውስጥ ለዚህ ነጥብ አስፈላጊ አስተዋጽኦ ያበረክታል።

“I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.” Early Writings, 74, 75.

“እኔ የ1843 ሰንጠረዥ በጌታ እጅ እንደተመራ አይቻለሁ፣ እናም ሊለወጥ እንደማይገባው፤ ቁጥሮቹም እርሱ እንደፈለገው እንደነበሩ፤ እጁም በአንዳንድ ቁጥሮች ውስጥ ባለ ስህተት ላይ እንደነበረና ሰው ማንም እንዳያየው እንደሸፈነው፣ እስኪ እጁ ከእርሱ እስከሚወገድ ድረስ።” Early Writings, 74, 75.

After 1843 the Lord directed to make another chart, but that the first (1843) chart should not be altered, except by inspiration.

ከ1843 በኋላ ጌታ ሌላ ሰንጠረዥ እንዲዘጋጅ መራ፤ ነገር ግን የመጀመሪያው (1843) ሰንጠረዥ በመንፈስ መገለጥ ካልሆነ በስተቀር እንዳይለወጥ ነበር።

“I saw that the truth should be made plain upon tables, that the earth and the fullness thereof is the Lord’s, and that necessary means should not be spared to make it plain. I saw that the old chart was directed by the Lord, and that not a figure of it should be altered except by inspiration. I saw that the figures of the chart were as God would have them, and that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none should see it till His hand was removed.” Spalding and Magan, 2.

“እውነቱ በሰሌዳዎች ላይ ግልጽ ሊደረግ እንደሚገባ አየሁ፤ ምድርና ሙላቷም የጌታ እንደሆነ፣ እናም እርሱን ግልጽ ለማድረግ የሚያስፈልጉ መንገዶች ሊቆጠቡ እንደማይገባ አየሁ። የቀድሞው ሰሌዳ በጌታ መሪነት እንደተዘጋጀ አየሁ፥ እናም ከእርሱ ላይ አንዲት ቁጥር እንኳ ከመንፈሳዊ ራእይ በቀር ሊለወጥ እንደማይገባ አየሁ። በሰሌዳው ላይ ያሉት ቁጥሮች እግዚአብሔር እንደወደደ እንደነበሩ አየሁ፥ እናም እጁ ከቁጥሮቹ አንዳንዶቹ ላይ ያለ ስህተት እንዲሸፍን በላያቸው እንደነበረ፣ እጁም እስኪወገድ ድረስ ማንም እንዳያየው አየሁ።” Spalding and Magan, 2.

While living with Brother Nichols (who produced the 1850 chart), during the time he made the chart, Sister White said she saw the 1850 chart in the Bible.

ከወንድም ኒኮልስ ጋር (የ1850ውን ሰንጠረዥ ያዘጋጀው) በምትኖርበት ጊዜ፣ እርሱም ሰንጠረዡን በሚያዘጋጅበት ወቅት፣ እህት ዋይት የ1850ውን ሰንጠረዥ በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ እንዳየች ተናገረች።

“I saw that God was in the publishment of the chart by Brother Nichols. I saw that there was a prophecy of this chart in the Bible, and if this chart is designed for God’s people, if it [is] sufficient for one it is for another, and if one needed a new chart painted on a larger scale, all need it just as much.” Manuscript Releases, volume 13, 359.

“እግዚአብሔር በወንድም ኒኮልስ የተዘጋጀውን ገበታ በማሳተሙ ውስጥ እንዳለ አየሁ። የዚህ ገበታ ትንቢት በመጽሐፍ ቅዱስ እንዳለ አየሁ፤ ይህም ገበታ ለእግዚአብሔር ሕዝብ የተዘጋጀ ከሆነ፣ ለአንዱ በቂ ከሆነ ለሌላውም በቂ ነው፤ አንዱም በትልቅ መጠን የተሳለ አዲስ ገበታ ያስፈልገው ከሆነ፣ ሁሉም እንዲሁ በእኩል መጠን ያስፈልጋቸዋል።” Manuscript Releases, ቅጽ 13, 359.

Habakkuk had commanded “Write the vision, and make it plain upon tables.” The two tables of Habakkuk were the symbol of the covenant God made with Adventism when He made them depositories of His prophecies, just as He did when he entered into covenant with ancient Israel and gave the two tables of the law and the responsibility to be the depositories of the law. But Habakkuk identifies two classes of worshippers in relation to the tables that were to make the vision plain. One class whose “soul which is lifted up” and “is not upright,” and another class that are identified as “the just” who “shall live by his faith.”

ሐባቁቅ “ራእዩን ጻፍ፥ በጽላቶችም ላይ ግልጽ አድርገህ አስቀምጠው” ብሎ ትእዛዝ ተሰጥቶት ነበር። የሐባቁቅ ሁለቱ ጽላቶች፣ እግዚአብሔር ለአድቬንቲዝም ትንቢቶቹን አደራ ተቀባዮች አድርጎ በሰጠቸው ጊዜ ከእርሱ ጋር የገባው ኪዳን ምልክት ነበሩ፤ እንዲሁም ከጥንታዊት እስራኤል ጋር ኪዳን በገባ ጊዜ ሁለቱን የሕጉን ጽላቶች ሰጥቶ የሕጉ አደራ ተቀባዮች የመሆንን ኃላፊነት እንደሰጣቸው ሁሉ ነው። ነገር ግን ሐባቁቅ፣ ራእዩን ግልጽ ሊያደርጉ ከነበሩት ጽላቶች ጋር በተያያዘ ሁለት ዓይነት አምላኪዎችን ይለያል። አንደኛው፣ “ነፍሱ የታበየች” እና “ቅን ያልሆነ” የሆነ ወገን ነው፤ ሌላው ደግሞ “ጻድቃን” ተብለው የተለዩ ሲሆኑ “በእምነቱ ይኖራል” የተባሉት ናቸው።

The context of Habakkuk identifies that those who are justified are living by a faith that is based upon the prophetic Word, as represented by the two tables, and therefore those who are not justified have rejected the beginnings of Adventism. The point I wish to make is based upon a passage we considered some time back. It reads:

የሐበቁቅ አውድ እንዲህ ያመለክታል፤ የጸደቁት ሰዎች በሁለቱ ጽላቶች የተወከለውን ትንቢታዊ ቃል መሠረት አድርጎ በቆመ እምነት እየኖሩ ናቸው፤ ስለዚህም ያልጸደቁት የአድቬንቲዝምን መጀመሪያዎች አልተቀበሉም። ልጠቅሰው የምፈልገው ነጥብ ከተወሰነ ጊዜ በፊት ያስተዋልነውን አንድ ክፍል ላይ የተመሠረተ ነው። እንዲህ ይነበባል፤

“But such subjects as the sanctuary, in connection with the 2300 days, the commandments of God and the faith of Jesus, are perfectly calculated to explain the past Advent movement and show what our present position is, establish the faith of the doubting, and give certainty to the glorious future. These, I have frequently seen, were the principal subjects on which the messengers should dwell.” Early Writings, 63.

“ነገር ግን እንደ መቅደሱ ያሉ ርዕሰ ጉዳዮች፣ ከ2300 ቀናት፣ ከእግዚአብሔር ትእዛዛት እና ከኢየሱስ እምነት ጋር በተያያዘ መልኩ፣ ያለፈውን የምጽዓት እንቅስቃሴ ለማብራራት፣ የአሁኑ አቋማችንም ምን እንደሆነ ለማሳየት፣ የሚጠራጠሩትን በእምነት ለማጽናት፣ እና ለክቡሩ የወደፊት ተስፋ እርግጠኝነት ለመስጠት ፍጹም ተስማሚ ናቸው። እነዚህም መልእክተኞች ሊያተኩሩባቸው የሚገቡ ዋነኛ ርዕሰ ጉዳዮች እንደሆኑ ብዙ ጊዜ አይቻለሁ።” Early Writings, 63.

We have just reviewed all four of these truths; the sanctuary, the 2300 days, the commandments of God and the faith of Jesus. We placed all four of these truths into the framework of truth that has been “perfectly calculated to explain the past Advent movement and show what our present position is.” That framework is “the rule of first mention,” it is the signature of Alpha and Omega, and it is the framework of truth, for the word “truth” contains the very same signature as all four of the truths that are identified as “present truth” which was designed to explain the beginning of Adventism.

አሁን የተመለከትነው እነዚህን አራቱን እውነቶች ሁሉ ነው፤ መቅደሱን፣ 2300 ቀኖቹን፣ የእግዚአብሔርን ትእዛዛት እና የኢየሱስን እምነት። እነዚህን አራቱን እውነቶች ሁሉ፣ “ያለፈውን የአድቬንት እንቅስቃሴ ለመግለጽ እና የአሁኑ አቋማችን ምን እንደሆነ ለማሳየት ፍጹም በሆነ መልኩ የተሰላ” በሆነው የእውነት መዋቅር ውስጥ አኖርናቸው። ያ መዋቅር “የመጀመሪያ መጠቀስ መመሪያ” ነው፤ የአልፋና የኦሜጋ ፊርማ ነው፤ እንዲሁም የእውነት መዋቅር ነው፤ ምክንያቱም “እውነት” የሚለው ቃል አድቬንቲዝምን መጀመሪያ ለማብራራት ተዘጋጅቶ እንደነበረው “የአሁን እውነት” ተብለው ከተለዩት ከእነዚህ አራት እውነቶች ሁሉ ጋር ትክክለኛውን ተመሳሳይ ፊርማ ይዟል።

If nothing else, this means that the word translated as “truth” which we are considering is the framework of the everlasting gospel, and it is the framework for the final warning message, and it is the framework of the third angel’s message, and it is a large part of the Revelation of Jesus Christ.

ከሌላ ምንም ነገር ባይኖር፣ ይህ ማለት እኛ እየመረመርነው ያለው “እውነት” ተብሎ የተተረጎመው ቃል የዘላለም ወንጌል መዋቅር ነው፣ የመጨረሻውም የማስጠንቀቂያ መልእክት መዋቅር ነው፣ የሦስተኛውም መልአክ መልእክት መዋቅር ነው፣ እንዲሁም የኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ ትልቅ ክፍል ነው።

The final warning message represented as the Revelation of Jesus Christ in the first three verses of Revelation chapter one is testified to a second time at the end of Revelation. The end of Revelation testifies of the first verses of the Old Testament and also the last verses of the Old Testament. With those four references it can be deduced by employing the divine rule of placing prophetic line upon prophetic line that the final warning message has to do with the Creator’s relationship to His created beings. It has to do with His creative power. It has to do with how His creative power is communicated to His church. It has to do with the attribute of Divinity that identifies the end with the beginning. It is a message that arrives just before the close of probation and more. When considered together it is about God’s creative power! And the first mention of His creative power is in the beginning of Genesis one from the first verse through to the second chapter verse three.

በራእይ መጽሐፍ ምዕራፍ አንድ የመጀመሪያዎቹ ሦስት ቁጥሮች ውስጥ እንደ ኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ የተወከለው የመጨረሻው የማስጠንቀቂያ መልእክት፣ በራእይ መጽሐፍ መጨረሻ ላይ ለሁለተኛ ጊዜ ተመስክሮበታል። የራእይ መጨረሻ፣ የብሉይ ኪዳን የመጀመሪያዎቹን ቁጥሮች እንዲሁም የብሉይ ኪዳን የመጨረሻዎቹን ቁጥሮች ይመሰክራል። በእነዚያ አራት ማጣቀሻዎች መሠረት፣ ትንቢታዊ መስመርን በትንቢታዊ መስመር ላይ የማኖር መለኮታዊ ሕግን በመጠቀም፣ የመጨረሻው የማስጠንቀቂያ መልእክት ከፈጣሪው ከፈጠራቸው ፍጥረታት ጋር ስላለው ግንኙነት እንደሆነ ማወቅ ይቻላል። ከእርሱ የፍጥረት ኃይል ጋር የተያያዘ ነው። የፍጥረት ኃይሉ ለቤተ ክርስቲያኑ እንዴት እንደሚተላለፍ ጋር የተያያዘ ነው። መጨረሻን ከመጀመሪያ ጋር የሚለይ የመለኮት ባሕርይ ጋር የተያያዘ ነው። ይህ መልእክት የምሕረት ዘመን ከመዘጋቱ ቀደም ብሎ የሚደርስ ነው፣ ከዚያም በላይ ነው። እነዚህ ሁሉ በአንድነት ሲመለከቱ ስለ እግዚአብሔር የፍጥረት ኃይል ናቸው! እናም የፍጥረት ኃይሉ የመጀመሪያ ጥቅስ ከዘፍጥረት ምዕራፍ አንድ መጀመሪያ፣ ከመጀመሪያው ቁጥር ጀምሮ እስከ ምዕራፍ ሁለት ቁጥር ሦስት ድረስ ነው።

In the beginning God created the heaven and the earth. And the earth was without form, and void; and darkness was upon the face of the deep. And the Spirit of God moved upon the face of the waters.

በመጀመሪያ እግዚአብሔር ሰማይንና ምድርን ፈጠረ። ምድርም ቅርጽ የሌላትና ባዶ ነበረች፤ ጨለማም በጥልቁ ፊት ላይ ነበረ። የእግዚአብሔርም መንፈስ በውኃዎች ፊት ላይ ይንቀሳቀስ ነበር።

And God said, Let there be light: and there was light. And God saw the light, that it was good: and God divided the light from the darkness. And God called the light Day, and the darkness he called Night. And the evening and the morning were the first day.

እግዚአብሔርም፦ “ብርሃን ይሁን” አለ፤ ብርሃንም ሆነ። እግዚአብሔርም ብርሃኑ መልካም እንደ ሆነ አየ፤ እግዚአብሔርም ብርሃኑን ከጨለማው ለየ። እግዚአብሔርም ብርሃኑን ቀን ብሎ ጠራው፥ ጨለማውንም ሌሊት ብሎ ጠራው። ማታም ሆነ፥ ጥዋትም ሆነ፤ ይህም የመጀመሪያው ቀን ነበረ።

And God said, Let there be a firmament in the midst of the waters, and let it divide the waters from the waters. And God made the firmament, and divided the waters which were under the firmament from the waters which were above the firmament: and it was so. And God called the firmament Heaven. And the evening and the morning were the second day.

እግዚአብሔርም፣ “በውኃዎች መካከል ጠፈር ይሁን፤ ከውኃም ውኃን ይለይ” አለ። እግዚአብሔርም ጠፈሩን አደረገ፥ ከጠፈሩም በታች ያሉትን ውኃዎች ከጠፈሩ በላይ ካሉት ውኃዎች ለየ፤ እንዲሁም ሆነ። እግዚአብሔርም ጠፈሩን ሰማይ ብሎ ጠራው። ማታም ሆነ፥ ጥዋትም ሆነ፤ ሁለተኛው ቀን።

And God said, Let the waters under the heaven be gathered together unto one place, and let the dry land appear: and it was so. And God called the dry land Earth; and the gathering together of the waters called he Seas: and God saw that it was good. And God said, Let the earth bring forth grass, the herb yielding seed, and the fruit tree yielding fruit after his kind, whose seed is in itself, upon the earth: and it was so. And the earth brought forth grass, and herb yielding seed after his kind, and the tree yielding fruit, whose seed was in itself, after his kind: and God saw that it was good. And the evening and the morning were the third day.

እግዚአብሔርም እንዲህ አለ፤ ከሰማይ በታች ያሉት ውኃዎች ወደ አንድ ስፍራ ይሰበሰቡ፥ የብስም ይታይ፤ እንዲሁም ሆነ። እግዚአብሔርም የብሱን ምድር ብሎ ጠራት፤ የውኃዎችንም ስብስብ ባሕሮች ብሎ ጠራው፤ እግዚአብሔርም መልካም እንደ ሆነ አየ። እግዚአብሔርም እንዲህ አለ፤ ምድር ሣርን፥ ዘር የሚሰጥ ቅጠልን፥ በምድር ላይ እንደ ወገኑ ፍሬ የሚያፈራ የፍራፍሬ ዛፍን፥ ዘሩም በውስጡ ያለውን ታብቅል፤ እንዲሁም ሆነ። ምድርም ሣርን፥ እንደ ወገኑ ዘር የሚሰጥ ቅጠልን፥ ዘሩም በውስጡ ያለውን እንደ ወገኑ ፍሬ የሚያፈራ ዛፍን አበቀለች፤ እግዚአብሔርም መልካም እንደ ሆነ አየ። ማታም ሆነ ጥዋትም ሆነ፥ ሦስተኛውም ቀን ሆነ።

And God said, Let there be lights in the firmament of the heaven to divide the day from the night; and let them be for signs, and for seasons, and for days, and years: And let them be for lights in the firmament of the heaven to give light upon the earth: and it was so. And God made two great lights; the greater light to rule the day, and the lesser light to rule the night: he made the stars also. And God set them in the firmament of the heaven to give light upon the earth, And to rule over the day and over the night, and to divide the light from the darkness: and God saw that it was good. And the evening and the morning were the fourth day.

እግዚአብሔርም። ቀንን ከሌሊት ለመለየት በሰማይ ጠፈር ላይ ብርሃናት ይሁኑ፤ ለምልክቶችም ለዘመናትም ለቀናትም ለዓመታትም ይሁኑ፤ በምድርም ላይ ብርሃን ይሰጡ ዘንድ በሰማይ ጠፈር ላይ ብርሃናት ይሁኑ አለ፤ እንዲሁም ሆነ። እግዚአብሔርም ሁለት ታላላቅ ብርሃናትን አደረገ፤ ታላቁን ብርሃን ቀንን እንዲገዛ፥ ታናሹንም ብርሃን ሌሊትን እንዲገዛ፤ ከዋክብትንም ደግሞ አደረገ። እግዚአብሔርም በምድር ላይ ብርሃን ይሰጡ ዘንድ፥ በቀንና በሌሊትም ላይ እንዲገዙ፥ ብርሃንንም ከጨለማ እንዲለዩ በሰማይ ጠፈር ላይ አኖራቸው፤ እግዚአብሔርም መልካም እንደ ሆነ አየ። ማታም ሆነ ጥዋትም ሆነ፥ አራተኛው ቀን።

And God said, Let the waters bring forth abundantly the moving creature that hath life, and fowl that may fly above the earth in the open firmament of heaven. And God created great whales, and every living creature that moveth, which the waters brought forth abundantly, after their kind, and every winged fowl after his kind: and God saw that it was good. And God blessed them, saying, Be fruitful, and multiply, and fill the waters in the seas, and let fowl multiply in the earth. And the evening and the morning were the fifth day.

እግዚአብሔርም፦ ውኃዎች ሕይወት ያላቸውን የሚንቀሳቀሱ ፍጥረታት በብዛት ያፍሩ፤ ወፎችም በሰማይ ጠፈር ላይ ከምድር በላይ ይብረሩ አለ። እግዚአብሔርም ታላላቅ የባሕር እንስሳትን፥ ውኃዎችም በብዛት ያፈሩአቸውን እያንዳንዱን እንደ ወገኑ ሕያው የሚንቀሳቀስ ፍጥረት፥ እያንዳንዱንም ክንፍ ያለው ወፍ እንደ ወገኑ ፈጠረ፤ እግዚአብሔርም ይህ መልካም እንደ ሆነ አየ። እግዚአብሔርም፦ ተባዙ፥ ብዙም ሁኑ፥ በባሕሮች ውኃዎችንም ሙሉ፤ ወፎችም በምድር ላይ ይብዙ ብሎ ባረካቸው። ማታም ሆነ፥ ጥዋትም ሆነ፥ አምስተኛውም ቀን ሆነ።

And God said, Let the earth bring forth the living creature after his kind, cattle, and creeping thing, and beast of the earth after his kind: and it was so. And God made the beast of the earth after his kind, and cattle after their kind, and everything that creepeth upon the earth after his kind: and God saw that it was good. And God said, Let us make man in our image, after our likeness: and let them have dominion over the fish of the sea, and over the fowl of the air, and over the cattle, and over all the earth, and over every creeping thing that creepeth upon the earth. So God created man in his own image, in the image of God created he him; male and female created he them. And God blessed them, and God said unto them, Be fruitful, and multiply, and replenish the earth, and subdue it: and have dominion over the fish of the sea, and over the fowl of the air, and over every living thing that moveth upon the earth. And God said, Behold, I have given you every herb bearing seed, which is upon the face of all the earth, and every tree, in the which is the fruit of a tree yielding seed; to you it shall be for meat. And to every beast of the earth, and to every fowl of the air, and to everything that creepeth upon the earth, wherein there is life, I have given every green herb for meat: and it was so. And God saw everything that he had made, and, behold, it was very good. And the evening and the morning were the sixth day. Thus the heavens and the earth were finished, and all the host of them. And on the seventh day God ended his work which he had made; and he rested on the seventh day from all his work which he had made. And God blessed the seventh day, and sanctified it: because that in it he had rested from all his work which God created and made. Genesis 1:1–2:3.

እግዚአብሔርም። ምድር ሕያዋን ፍጡራንን እንደ ወገናቸው፥ እንስሶችንና ተሳቢ ነገሮችን፥ የምድርም አራዊትን እንደ ወገናቸው ታውጣ አለ፤ እንዲሁም ሆነ። እግዚአብሔርም የምድር አራዊትን እንደ ወገናቸው፥ እንስሶችንም እንደ ወገናቸው፥ በምድርም ላይ የሚሳቡትን ሁሉ እንደ ወገናቸው አደረገ፤ እግዚአብሔርም መልካም እንደ ሆነ አየ። እግዚአብሔርም። ሰውን በአምሳላችን እንደ አምሳያችን እንፍጠር፤ በባሕር ዓሦች ላይ፥ በሰማይ ወፎች ላይ፥ በእንስሶች ላይ፥ በምድርም ሁሉ ላይ፥ በምድርም ላይ በሚሳቡ ተሳቢ ነገሮች ሁሉ ላይ ይግዙ አለ። እግዚአብሔርም ሰውን በገዛ አምሳሉ ፈጠረው፤ በእግዚአብሔር አምሳል ፈጠረው፤ ወንድና ሴት ፈጠራቸው። እግዚአብሔርም ባረካቸው፥ እግዚአብሔርም። ተባዙ፥ ተብዙም፥ ምድርንም ሙሉአት፥ ግዙአትም፤ በባሕርም ዓሦች ላይ፥ በሰማይም ወፎች ላይ፥ በምድርም ላይ በሚንቀሳቀስ ሕያው ነገር ሁሉ ላይ ግዙ አለ። እግዚአብሔርም። እነሆ፥ በምድር ሁሉ ፊት ላይ ያለውን ዘር የሚያፈራ ቅጠል ሁሉ፥ እንዲሁም ዘር የሚያፈራ ፍሬ ያለበትን ዛፍ ሁሉ ሰጥቻችኋለሁ፤ ለምግብ ይሁንላችሁ። ለምድርም አራዊት ሁሉ፥ ለሰማይም ወፎች ሁሉ፥ በምድርም ላይ ለሚሳብ ሕይወት ላለበት ነገር ሁሉ፥ አረንጓዴ ቅጠልን ሁሉ ለምግብ ሰጥቻለሁ አለ፤ እንዲሁም ሆነ። እግዚአብሔርም ያደረገውን ሁሉ አየ፤ እነሆም፥ እጅግ መልካም ነበረ። ማታም ሆነ፥ ጥዋትም ሆነ፥ ስድስተኛው ቀን። እንዲሁም ሰማያትና ምድር፥ ሠራዊታቸውም ሁሉ ተፈጸሙ። እግዚአብሔርም በሰባተኛው ቀን ያደረገውን ሥራ ፈጸመ፤ በሰባተኛውም ቀን ከሠራው ሥራ ሁሉ አረፈ። እግዚአብሔርም ሰባተኛውን ቀን ባረከው፥ ቀደሰውም፤ ምክንያቱም እግዚአብሔር ፈጥሮ ካደረገው ሥራ ሁሉ በዚያ አርፎ ነበርና። ዘፍጥረት 1፥1—2፥3።

The previous verses represent the entire testimony of creation, emphasizing that God’s word possesses creative power.

ከዚህ በፊት ያሉት እነዚህ ጥቅሶች የፍጥረትን ምስክርነት በሙሉ ይወክላሉ፤ የእግዚአብሔርም ቃል የመፍጠር ኃይል እንዳለው ያጠናክራሉ።

Let all the earth fear the Lord: let all the inhabitants of the world stand in awe of him. For he spake, and it was done; he commanded, and it stood fast. Psalms 33:8, 9.

ምድር ሁሉ እግዚአብሔርን ትፍራ፤ የዓለምም ነዋሪዎች ሁሉ በፊቱ በአክብሮት ይቁሙ። እርሱ ተናገረ፥ ሆነም፤ እርሱ አዘዘ፥ ጸንቶም ቆመ። መዝሙር 33፥8, 9።

The same creative power that made the world is employed by Christ to transform men.

አለምን የፈጠረው ያው የፈጠራ ኃይል ሰዎችን ለመለወጥ በክርስቶስ ዘንድ ይሠራል።

“The creative energy that called the worlds into existence is in the word of God. This word imparts power; it begets life. Every command is a promise; accepted by the will, received into the soul, it brings with it the life of the Infinite One. It transforms the nature and re-creates the soul in the image of God.

ዓለማትን ወደ ሕልውና የጠራቸው የፈጠራ ኃይል በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ አለ። ይህ ቃል ኃይልን ያስተላልፋል፤ ሕይወትን ይወልዳል። እያንዳንዱ ትእዛዝ ተስፋ ነው፤ በፈቃድ ሲቀበል፣ በነፍስ ውስጥ ሲገባ፣ ከእርሱ ጋር የማያልቀውን የአንዱ ሕይወት ያመጣል። ባሕርይን ይለውጣል፣ ነፍስንም በእግዚአብሔር ምስል እንደ ገና ይፈጥራል።

“The life thus imparted is in like manner sustained. ‘By every word that proceedeth out of the mouth of God’ (Matthew 4:4) shall man live.” Education, 126.

እንዲሁ የተሰጠው ሕይወት ደግሞ በዚያው ሁኔታ ይጠበቃል። “ሰው ከእግዚአብሔር አፍ በሚወጣ በእያንዳንዱ ቃል ይኖራል” (ማቴዎስ 4:4)። ትምህርት፣ 126.

The Revelation of Jesus Christ emphasizes how the Word of God is conveyed to men. It comes from the Father, to the Son, to an angel, to a prophet who writes it down and sends it to the churches. The communication process set forth at the beginning and ending of the book of Revelation is also illustrated with Jacob’s ladder with angels ascending and descending the ladder. It is illustrated with Zechariah’s two golden pipes that bring the oil into the sanctuary. The communication process between God and man is a subject of Bible prophecy and the message that is sent forth contains the creative power that made the universe. In the communication process in chapter one of Revelation, it is to be understood that the message handed down to the churches contains the power to transform a Laodicean unto a Philadelphian.

የኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ የእግዚአብሔር ቃል ወደ ሰዎች እንዴት እንደሚተላለፍ ያጎላል። እርሱም ከአብ ወደ ልጅ፣ ከልጅ ወደ መልአክ፣ ከመልአኩም ወደ ነቢይ ይመጣል፤ ነቢዩም ይህን ጽፎ ወደ አብያተ ክርስቲያናት ይልካል። በራእይ መጽሐፍ መጀመሪያና መጨረሻ የተቀመጠው ይህ የመግባቢያ ሂደት፣ በያዕቆብ መሰላል ላይ መላእክት ሲወጡና ሲወርዱ እንደሚታይ ተመስሏል። እንዲሁም ዘይቱን ወደ መቅደሱ በሚያገቡ የዘካርያስ ሁለት የወርቅ ቱቦዎች ተመስሏል። በእግዚአብሔርና በሰው መካከል ያለው የመግባቢያ ሂደት የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ርእሰ ጉዳይ ነው፤ የሚላከውም መልእክት ዓለም አቀፉን የፈጠረውን የፍጥረት ኃይል በውስጡ ይዟል። በራእይ ምዕራፍ አንድ ውስጥ በተመለከተው የመግባቢያ ሂደት፣ ለአብያተ ክርስቲያናት የተሰጠው መልእክት አንድን ሎዶቅያዊ ወደ ፊላዴልፍያዊ ለመለወጥ ኃይል እንዳለው ሊታወቅ ይገባል።

Whether we consider the beginning or ending of the Old or the New Testament it is the same message. God is conveying the final warning message and it contains the creative power of God if it is heard and kept by those that hear. The message that accomplishes this is set within the divine framework of the Alpha and Omega. The beginning, middle and ending. The three Hebrew letters that go together to create the word “truth” are the everlasting gospel, and the letters and their meanings, and the word they produce when combined with one another symbolize the principle and also the One who is Alpha and Omega. It emphasizes His creative power. The last three words of the creation story, each begin with the three letters, in the order that make up the word “truth.”

እኛ የብሉይ ኪዳንን ወይም የአዲስ ኪዳንን መጀመሪያም ሆነ ፍጻሜ ብንመለከት፣ መልእክቱ አንድ ነው። እግዚአብሔር የመጨረሻውን የማስጠንቀቂያ መልእክት እያስተላለፈ ነው፤ ይህም በሚሰሙትና በሚጠብቁት ዘንድ ቢሰማና ቢጠበቅ የእግዚአብሔርን የፍጥረት ኃይል ይዟል። ይህን የሚፈጽም መልእክት በአልፋና ኦሜጋ መለኮታዊ መዋቅር ውስጥ ተቀምጦ ነው፤ መጀመሪያ፣ መካከል፣ ፍጻሜ። “እውነት” የሚለውን ቃል ለመፍጠር አብረው የሚሄዱት ሦስቱ የዕብራይስጥ ፊደላት ዘላለማዊው ወንጌል ናቸው፤ እነዚያም ፊደላትና ትርጉሞቻቸው፣ እንዲሁም እርስ በርሳቸው ተቀላቅለው የሚያመነጩት ቃል፣ መርሁን እንዲሁም አልፋና ኦሜጋ የሆነውን አንዱን ይወክላሉ። ይህም የእርሱን የፍጥረት ኃይል ያጽናናል። የፍጥረት ታሪኩ የመጨረሻ ሦስት ቃላት፣ እያንዳንዳቸው፣ “እውነት” የሚለውን ቃል በሚያቀናብሩት በዚያው ቅደም ተከተል፣ በእነዚህ ሦስት ፊደላት ይጀምራሉ።

The three words that are the ending of the creation story begin with the three letters which together create the word “truth.” The last three words of the verse begin with the letters א (Aleph), מ (Mem), and ת (Tav) in order. Those three words are translated as “God,” “created” and “made.” These three words each start with the letters א (Aleph), מ (Mem), and ת (Tav) in that order, further emphasize the completeness and orderliness of the creation narrative. This pattern has been noted by Jewish commentators as an interesting linguistic feature of the Hebrew text.

የፍጥረት ታሪኩን የሚያጠናቅቁት ሦስቱ ቃላት፣ በአንድነት “እውነት” የሚለውን ቃል የሚፈጥሩትን ሦስት ፊደላት በመጀመር ይጀምራሉ። የእርሱ ቁጥር የመጨረሻ ሦስት ቃላት በቅደም ተከተል በአ (Aleph)፣ መ (Mem)፣ እና ተ (Tav) ፊደላት ይጀምራሉ። እነዚህ ሦስት ቃላት “እግዚአብሔር፣” “ፈጠረ፣” እና “አደረገ” ተብለው ይተረጎማሉ። እነዚህ ሦስቱ ቃላት እያንዳንዳቸው በአ (Aleph)፣ መ (Mem)፣ እና ተ (Tav) ፊደላት በዚያው ቅደም ተከተል በመጀመር፣ የፍጥረት ትረካውን ፍጹምነትና ሥርዓታማነት ይበልጥ ያጎላሉ። ይህ ሥርዓተ-ቃል በዕብራይስጥ ጽሑፍ ውስጥ የሚገኝ አስደሳች የቋንቋ ባሕሪ መሆኑ በአይሁድ አስተያየት ሰጪዎች ተመልክቶ ተጠቅሷል።

The creation story begins with the words “in the beginning” and it ends with three words that represent the Alpha and Omega, the beginning and ending, the first and the last. The creative power illustrated in the Genesis testimony begins and ends with the signature of the wonderful linguist.

የፍጥረት ታሪክ “በመጀመሪያ” በሚሉት ቃላት ይጀምራል፤ አልፋና ኦሜጋን፣ መጀመሪያንና ፍጻሜን፣ የመጀመሪያውንና የመጨረሻውን የሚወክሉ በሦስት ቃላትም ይጠናቀቃል። በዘፍጥረት ምስክርነት ውስጥ የተገለጸው የፈጠራ ኃይል በዚያ ድንቅ የቋንቋ ባለሙያ ፊርማ ይጀምራል እና ይጠናቀቃል።

The first of a thing illustrating the last of a thing is what the prophet John emphasized when by writing what then was, he was then simultaneously writing what would be.

የአንድ ነገር የመጀመሪያው የዚያኑ ነገር የመጨረሻውን የሚያመለክት መሆኑ፣ ነቢዩ ዮሐንስ በዚያን ጊዜ ያለውን ሲጽፍ፣ በዚያኑ ጊዜም የሚሆነውን በአንድነት ሲጽፍ ያጽናናው ነገር ነበር።

The final warning message of Elijah represented at the end of the Old Testament identifies the same prophetic principle, within the context of the Sunday law crisis and the approaching seven last plagues.

በብሉይ ኪዳን መጨረሻ የተወከለው የኤልያስ የመጨረሻ የማስጠንቀቂያ መልእክት፣ በእሁድ ሕግ ቀውስ እና በሚቀርቡት ሰባቱ የመጨረሻ መቅሰፍቶች ዐውድ ውስጥ፣ ያንኑ ትንቢታዊ መርህ ያሳያል።

The “rule of first mention” and all that it represents is the “framework” that “present truth” is to be placed within. That framework is “the rule of first mention” that is also one of the attributes of God.

“የመጀመሪያ መጠቀስ ሕግ” እና የሚወክለው ሁሉ “የአሁኑ እውነት” ሊቀመጥበት የሚገባው “ማዕቀፍ” ነው። ያ ማዕቀፍ “የመጀመሪያ መጠቀስ ሕግ” ሲሆን ከእግዚአብሔር ባሕርያት አንዱም ነው።

In the book of Daniel representing the beginning of Adventism and the book of Revelation representing the end of Adventism, we find amazing parallels when we look at it with the principle of the first illustrating the last. The book of Daniel sets forth an attribute of Jesus when it uses the name Palmoni, meaning the wonderful numberer of secrets. Daniel also introduces Jesus as Michael the archangel. John is employed to do the same as Daniel, and he identifies not the master of math, or the leader of the angels, but the master of language. When we consider Jesus as the master of the alphabet, we should consider Psalms 119, the longest chapter in the Bible.

አድቬንቲዝምን መጀመሪያውን የሚወክለው የዳንኤል መጽሐፍ እና የአድቬንቲዝምን መጨረሻ የሚወክለው የራእይ መጽሐፍ በመጀመሪያው መጨረሻውን የሚያብራራ መርህ ስንመለከተው፣ አስደናቂ ተመሳሳይነቶችን እናገኛለን። የዳንኤል መጽሐፍ ፓልሞኒ የሚለውን ስም በመጠቀም፣ “የምስጢሮች ድንቅ ቈጣሪ” ማለት መሆኑን በማመልከት፣ ከኢየሱስ ባሕርያት አንዱን ያቀርባል። ዳንኤል እንዲሁም ኢየሱስን እንደ ሚካኤል ሊቀ መላእክት ያስተዋውቃል። ዮሐንስም ዳንኤል እንዳደረገው ይህንኑ ያደርግ ዘንድ ተጠቅሟል፤ እርሱም የሂሳብ ጌታን ወይም የመላእክትን መሪ ሳይሆን፣ የቋንቋን ጌታ ይለይታል። ኢየሱስን እንደ ፊደላት ጌታ ስናስብ፣ በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ረዥሙ ምዕራፍ የሆነውን መዝሙረ ዳዊት 119 ልንመለከት ይገባናል።

Psalms 119 is an alphabetic acrostic, meaning that the first letters of each set of eight verses starts with the same letter. There are twenty-two letters in the Hebrew alphabet, so there twenty-two sections of eight verses. Each section begins with the letter of the alphabet in the order of the alphabet, and thereafter each of the eight verses assigned to that letter begin with that letter. There are eight verses for each letter, thus eight verses times the twenty-two letters of the Hebrew alphabet equal one hundred and seventy-six lines. The Psalm emphasizes obedience to a God who is a God of order (hence the acrostic structure), not of chaos.

መዝሙር 119 ፊደላዊ አክሮስቲክ ነው፤ ማለትም የእያንዳንዱ ስምንት ቁጥሮች ስብስብ የመጀመሪያ ፊደላት በአንድ ፊደል ይጀምራሉ ማለት ነው። በዕብራይስጥ ፊደል ገበታ ውስጥ ሃያ ሁለት ፊደላት ስላሉ፣ የስምንት ቁጥሮች ሃያ ሁለት ክፍሎች አሉ። እያንዳንዱም ክፍል በፊደል ገበታው ቅደም ተከተል መሠረት በሚመጣው ፊደል ይጀምራል፤ ከዚያም ለዚያ ፊደል የተመደቡት ስምንቱ ቁጥሮች እያንዳንዳቸው በዚያው ፊደል ይጀምራሉ። ለእያንዳንዱ ፊደል ስምንት ቁጥሮች ስላሉ፣ ስምንት ቁጥሮች በዕብራይስጥ ፊደል ገበታ ሃያ ሁለት ፊደላት ሲባዙ አንድ መቶ ሰባ ስድስት መስመሮች ይሆናሉ። ይህ መዝሙር ሥርዓት ያለው እግዚአብሔር እንጂ የትርምስ አምላክ ያልሆነውን እግዚአብሔር ለመታዘዝ ያጠናክራል (ስለዚህም አክሮስቲክ አወቃቀሩ አለው)።

Another prominent theme in Psalms 119 is the profound truth that the Word of God is all-sufficient. There are eight different terms referring to the Word of God throughout the Psalm: law, testimonies, precepts, statutes, commandments, judgments, word, and ordinances. In almost every verse, the Word of God is mentioned. Psalms 119 affirms not only the character of the Scriptures, but it affirms that God’s Word reflects the very character of God Himself. Notice these attributes of God set forth in Psalms 119:

በመዝሙር 119 ውስጥ የሚታይ ሌላ ጎልቶ የሚቀርብ ጭብጥ ደግሞ የእግዚአብሔር ቃል በሁሉ የሚበቃ መሆኑን የሚገልጥ ጥልቅ እውነት ነው። በዚህ መዝሙር ሁሉ ውስጥ የእግዚአብሔርን ቃል የሚያመለክቱ ስምንት የተለያዩ ቃላት አሉ፤ ሕግ፣ ምስክሮች፣ ትእዛዛት፣ ሥርዓቶች፣ ትእዛዞች፣ ፍርዶች፣ ቃል፣ እና ፍርድ ሥርዓቶች። በእርሱም ውስጥ በሚገኙ ቁጥሮች ከሞላ ጎደል ሁሉ የእግዚአብሔር ቃል ተጠቅሷል። መዝሙር 119 የመጽሐፍ ቅዱሳትን ባሕርይ ብቻ አያረጋግጥም፤ ነገር ግን የእግዚአብሔር ቃል የእግዚአብሔርን ራሱን ባሕርይ እንደሚያንጸባርቅ ያረጋግጣል። በመዝሙር 119 ውስጥ የተገለጹትን እነዚህን የእግዚአብሔር ባሕርያት ተመልከቱ፦

  • Righteousness (verses 7, 62, 75, 106, 123, 138, 144, 160, 164, 172)

    ጽድቅ (ቁጥር 7፣ 62፣ 75፣ 106፣ 123፣ 138፣ 144፣ 160፣ 164፣ 172)

  • Trustworthiness (verse 42)

    ታማኝነት (ቁጥር 42)

  • Truthfulness (verses 43, 142, 151, 160)

    እውነተኝነት (ቁጥር 43፣ 142፣ 151፣ 160)

  • Faithfulness (verse 86)

    ታማኝነት (ቁጥር 86)

  • Unchangeableness (verse 89)

    የማይለወጥነት (ቁጥር 89)

  • Eternality (verses 90, 152)

    ዘላለማዊነት (ቁጥር 90፣ 152)

  • Light (verse 105)

    ብርሃን (ቁጥር 105)

  • Purity (verse 140)

    ንጽሕና (ቁጥር 140)

The Psalm opens with two beatitudes. “Blessed” are those whose ways are blameless, who live according to God’s law, who keep His statutes and seek Him with all their heart. These are the lessons for us in this great Psalm. The Word of God is sufficient to make us wise, train us in righteousness, and equip us for every good work (2 Timothy 3:15–17).

መዝሙሩ በሁለት ብፁዓን መግለጫዎች ይከፈታል። “ብፁዓን” ናቸው መንገዳቸው ነቀፋ የሌለበት የሆኑት፣ በእግዚአብሔር ሕግ መሠረት የሚኖሩት፣ ምስክሮቹን የሚጠብቁት እና በፍጹም ልባቸው የሚፈልጉት። በዚህ ታላቅ መዝሙር ውስጥ ለእኛ ያሉት ትምህርቶች እነዚህ ናቸው። የእግዚአብሔር ቃል ጥበበኞች ለማድረግ፣ በጽድቅ ለማሰልጠን፣ ለመልካምም ሥራ ሁሉ ለማዘጋጀት በቂ ነው (2 ጢሞቴዎስ 3:15–17)።

Of course, Psalms 119 is part of a subject that is pretty much unresolved in the religious world. It has to do with which verse is the middle verse of the Bible and which chapter is the middle chapter of the Bible. If you search the internet, you will find the various arguments centered around which Bible you use and so on and so forth. The problem with every position in the argument is that the definition of the middle of the Bible, whether a verse or a chapter should be defined by the author of the Bible, not the human student or critic of the Bible.

በእርግጥ፣ መዝሙር 119 በሃይማኖታዊው ዓለም እስከ አሁን በእጅጉ ያልተፈታ ርዕሰ ጉዳይ አካል ነው። ይህም ከመጽሐፍ ቅዱስ መካከለኛ ቁጥር የትኛው እንደሆነ፣ እና መካከለኛ ምዕራፍ የትኛው እንደሆነ ጋር የተያያዘ ነው። በኢንተርኔት ላይ ብትፈልጉ፣ በየትኛው መጽሐፍ ቅዱስ እትም እንደምትጠቀሙ እና የመሳሰሉትን ዙሪያ የተከማቹ የተለያዩ ክርክሮችን ታገኛላችሁ። ነገር ግን በዚህ ክርክር ውስጥ ያለው የእያንዳንዱ አቋም ችግር ይህ ነው፤ የመጽሐፍ ቅዱስ “መካከል” ትርጓሜ፣ ቁጥርም ሆነ ምዕራፍ፣ ሊወሰን የሚገባው በመጽሐፍ ቅዱሱ ደራሲ እንጂ በሰው ተማሪ ወይም ነቃፊ አይደለም።

The Bible teaches that there is a beginning and end to everything. To everything there is a season.

መጽሐፍ ቅዱስ ለሁሉም ነገር መጀመሪያና ፍጻሜ እንዳለው ያስተምራል። ለሁሉ ነገር ዘመን አለው።

To everything there is a season, and a time to every purpose under the heaven: A time to be born, and a time to die; a time to plant, and a time to pluck up that which is planted. Ecclesiastes 3:1, 2.

ለሁሉ ዘመን አለው፥ ከሰማይም በታች ለእያንዳንዱ ነገር ጊዜ አለው፤ የመወለድ ጊዜ አለ፥ የመሞትም ጊዜ አለ፤ የመትከል ጊዜ አለ፥ የተተከለውንም የመንቀል ጊዜ አለ። መክብብ 3፥1-2

There is a time to be born and a time to die, yet there is also the life that takes place in the middle of the beginning and ending of our lives. The birth is a brief moment in time, as is death. The life is the middle and has generally much more history connected with it than the time when we are born and time when we die.

የሚወለድበት ጊዜ አለ፣ የሚሞትበትም ጊዜ አለ፤ ነገር ግን በሕይወታችን መጀመሪያና መጨረሻ መካከል የሚካሄድ ሕይወት ደግሞ አለ። ልደት በጊዜ ውስጥ አጭር ቅጽበት ነው፣ ሞትም እንዲሁ ነው። ሕይወት ግን መካከሉ ናት፤ እኛ ከምንወለድበት ጊዜና ከምንሞትበት ጊዜ ይልቅ ከእርስዋ ጋር በአጠቃላይ እጅግ የበለጠ ታሪክ የተያያዘ ነው።

The middle in the “rule of first mention” generally has much more testimony than the first and last. To seek a single verse or chapter in the Bible and define it as the middle is to disregard the biblical evidence even if the beginning and ending are essentially points in time; the middle is generally a period of time. Of course, the beginning, ending and middle will agree with one another, though often the identical waymark at the end is the opposite of the beginning.

በ“የመጀመሪያ መጠቀስ መርሕ” ውስጥ ያለው መካከለኛው ክፍል በአጠቃላይ ከመጀመሪያውና ከመጨረሻው ይልቅ እጅግ የበለጠ ምስክርነት አለው። በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ አንድ ብቻ ጥቅስ ወይም ምዕራፍ ፈልጎ እርሱን እንደ መካከለኛው መግለጽ፣ መጀመሪያውና መጨረሻው በመሠረታዊነት የጊዜ ነጥቦች ቢሆኑም እንኳ፣ መካከለኛው ግን በአጠቃላይ የጊዜ ዘመን ስለሆነ የመጽሐፍ ቅዱስን ማስረጃ ቸል ማለት ነው። እርግጥ ነው፣ መጀመሪያው፣ መጨረሻው እና መካከለኛው እርስ በርሳቸው ይስማማሉ፤ ሆኖም ብዙ ጊዜ በመጨረሻ ያለው ተመሳሳይ የመንገድ ምልክት ከመጀመሪያው ተቃራኒ ይሆናል።

Jesus identified John the Baptist as Elijah, and they both illustrate the same prophetic sequence of events, but Elijah was persecuted by a wicked woman (Jezebel) who sought to imprison and kill Elijah, but she never did. John who was a symbol of Elijah was sought by an evil woman (Herodias) to imprison and kill him, and she did. Elijah and John are interchangeable symbols but they have some prophetic characteristics that are opposite characteristics, but still parallel each other. Elijah never died, John did. Understanding that prophetic waymarks that align with each other are often opposites allows those who wish to see that the middle of the Bible is Psalms 118.

ኢየሱስ ዮሐንስ መጥምቁን እንደ ኤልያስ ለይቶ ጠቀሰው፤ ሁለቱም አንድና ያው የትንቢታዊ የክስተቶች ቅደም ተከተል ያሳያሉ። ነገር ግን ኤልያስ ኤልያስን ለማሰርና ለመግደል በፈለገች ክፉ ሴት (ኤልዛቤል) ተሰደደ፤ ነገር ግን እርስዋ ይህን ፈጽሞ አላደረገችም። የኤልያስ ምልክት የነበረው ዮሐንስ ደግሞ እርሱን ለማሰርና ለመግደል በፈለገች ክፉ ሴት (ሄሮድያዳ) ተፈለገ፤ እርስዋም ይህን አደረገች። ኤልያስና ዮሐንስ እርስ በርሳቸው ሊተካኩ የሚችሉ ምልክቶች ናቸው፤ ነገር ግን በከፊል ተቃራኒ የሆኑ አንዳንድ ትንቢታዊ ባህርያት አሏቸው፣ ሆኖም እርስ በርሳቸው ተመሳሳይ መስመር ይከተላሉ። ኤልያስ ፈጽሞ አልሞተም፤ ዮሐንስ ግን ሞተ። እርስ በርሳቸው የሚጣጣሙ የትንቢት ድንበር ምልክቶች ብዙ ጊዜ ተቃራኒዎች እንደሚሆኑ መረዳት፣ ማየት ለሚፈልጉት የመጽሐፍ ቅዱስ መካከል መዝሙረ ዳዊት 118 እንደሆነ ያስችላቸዋል።

When we use the principle of rule of first mention as we have been defining it, we find that the beginning of the middle of the Bible is Psalms 117, the shortest chapter in the Bible, consisting of two verses. It is followed by chapter 118, which is the middle of the Bible, and chapter 118 is followed by 119 which is the longest chapter in the Bible and the ending of the middle of the Bible. The wonderful linguist marks the beginning with the shortest chapter, then marks the ending with the longest chapter. They are two opposite chapters. The beginning is the seed, and the ending is where the fully mature plant is developed where all the testimonies located within the middle are tied together. Notice Psalms 117.

በመጀመሪያ መጠቀስ ደንብ መሠረት እንደ እየገለጽነው ሲጠቀምን የመጽሐፍ ቅዱሱ መካከል መጀመሪያ መዝሙር 117 መሆኑን እናገኛለን፤ ይህም ሁለት ቁጥሮችን ብቻ ያካተተ በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ እጅግ አጭሩ ምዕራፍ ነው። ከዚህ በኋላ ምዕራፍ 118 ይመጣል፤ እርሱም የመጽሐፍ ቅዱሱ መካከል ነው። ከምዕራፍ 118 በኋላ 119 ይከተላል፤ እርሱም በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ እጅግ ረጅሙ ምዕራፍ ሲሆን የመጽሐፍ ቅዱሱ መካከል መጨረሻም ነው። ድንቁ የቋንቋ ሊቅ መጀመሪያውን በእጅግ አጭሩ ምዕራፍ ይምልከታል፤ ከዚያም መጨረሻውን በእጅግ ረጅሙ ምዕራፍ ያመለክታል። እነዚህ ሁለት ተቃራኒ ምዕራፎች ናቸው። መጀመሪያው ዘር ነው፤ መጨረሻው ግን በመካከሉ ውስጥ የተቀመጡት ምስክርነቶች ሁሉ እርስ በርሳቸው የሚያያዙበት፣ ፍጹም የበሰለው ተክል የሚያድግበት ስፍራ ነው። መዝሙር 117ን ተመልከቱ።

O Praise the Lord, all ye nations: praise him, all ye people. For his merciful kindness is great toward us: and the truth of the Lord endureth forever. Praise ye the Lord. Psalms 117:1, 2.

እናንተ አሕዛብ ሁሉ፥ እግዚአብሔርን አመስግኑ፤ እናንተ ወገኖች ሁሉ፥ እርሱን አወድሱ። ምሕረቱ በእኛ ላይ ታላቅ ናትና፤ የእግዚአብሔርም እውነት ለዘላለም ይኖራል። ሃሌሉያ። መዝሙር 117፥1, 2።

The word we are considering that is made up of three letters is translated as “truth” in verse two, and represents the beginning of the middle of the Bible, (the middle of the Bible being Psalms 117–119). The end of the middle is Psalms 119. Psalms 118 is the middle of the middle. Psalms 118 is sandwiched between the shortest and longest chapters in the Bible, and the shortest which is the beginning sets forth the word “truth” which is created by three letters that represent the three-steps of the everlasting gospel, and are the framework of understanding the truth. The framework being the principle representing Christ’s character as the Alpha and Omega.

እኛ እየተመለከትን ያለነው ቃል፣ ከሦስት ፊደላት የተዋቀረው፣ በሁለተኛው ቁጥር “እውነት” ተብሎ የተተረጎመ ሲሆን፣ የመጽሐፍ ቅዱስ መካከለኛው ክፍል መጀመሪያን ይወክላል፤ (የመጽሐፍ ቅዱስ መካከለኛው ክፍል መዝሙር 117–119 ነው)። የዚያ መካከለኛ ክፍል ፍጻሜ መዝሙር 119 ነው። መዝሙር 118 የመካከለኛው መካከል ነው። መዝሙር 118 በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ በጣም አጭሩና በጣም ረጅሙ ምዕራፎች መካከል የተቀመጠ ሲሆን፣ መጀመሪያ የሆነው አጭሩ ምዕራፍ “እውነት” የሚለውን ቃል ያቀርባል፤ ይህም በሦስት ፊደላት የተፈጠረ ሲሆን የዘላለማዊውን ወንጌል ሦስት ደረጃዎች ይወክላሉ፣ እነርሱም እውነትን ለመረዳት መዋቅሩ ናቸው። ይህ መዋቅር ክርስቶስን እንደ አልፋና ኦሜጋ የሚወክል መርሕ፣ ማለትም ባሕርዩን ይወክላል።

The ending of the middle, being chapter 119 is an alphabetic acrostic placed in the middle of the Bible emphasizing the wonderful linguist. Four times in chapter 119 the same word is translated as truth.

መካከለኛው መጨረሻ፣ 119ኛው ምዕራፍ ሆኖ፣ በመጽሐፍ ቅዱስ መካከል የተቀመጠ ፊደላዊ አክሮስቲክ ነው፤ ይህም ድንቅ የቋንቋ ሊቅነትን ያጎላል። በ119ኛው ምዕራፍ ውስጥ ያው ቃል አራት ጊዜ “እውነት” ተብሎ ተተርጉሟል።

And take not the word of truth utterly out of my mouth; for I have hoped in thy judgments. Verse 43.

የእውነትንም ቃል ፈጽሞ ከአፌ አትውሰድ፤ በፍርዶችህ ተስፋ አድርጌአለሁና። ቁጥር 43።

Thy righteousness is an everlasting righteousness, and thy law is the truth. Verse 142.

ጽድቅህ የዘላለም ጽድቅ ነው፥ ሕግህም እውነት ነው። ቁጥር 142።

Thou art near, O Lord; and all thy commandments are truth. Verse 151.

አቤቱ፥ አንተ ቅርብ ነህ፤ ትእዛዛትህም ሁሉ እውነት ናቸው። ቁጥር 151።

Thy word is true from the beginning: and every one of thy righteous judgments endureth forever. Verse 160.

ቃልህ ከመጀመሪያው እውነት ነው፤ የጽድቅህም ፍርዶች እያንዳንዳቸው ለዘላለም ይኖራሉ። ቁጥር 160።

Truth in these verses is a rule of Bible prophecy identifying the end from the beginning, and the truth in the verses is that the Alpha and Omega has placed His signature upon the middle of the Bible, as He has done for the beginning and the end. The signature of the first and last is the “framework” for presenting the final warning message of the third angel. The last of the middle includes four verses which use the word translated as “truth,” though the fourth reference is translated simply as “true.” The last final of those four verses identifies that “from the beginning,” the word is “true.”

በእነዚህ ቁጥሮች ውስጥ ያለው እውነት መጨረሻን ከመጀመሪያው የሚለይ የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት መርሕ ነው፤ እናም በእነዚያ ቁጥሮች ውስጥ ያለው እውነት አልፋና ኦሜጋ በመጽሐፍ ቅዱስ መካከል ላይ ፊርማውን እንዳኖረ ነው፤ እንዲሁም ለመጀመሪያውና ለመጨረሻው እንዳደረገው ሁሉ። የመጀመሪያውና የመጨረሻው ፊርማ የሶስተኛው መልአክ የመጨረሻ ማስጠንቀቂያ መልእክትን ለማቅረብ “ማዕቀፍ” ነው። የመካከለኛው ክፍል የመጨረሻው ክፍል “እውነት” ተብሎ የተተረጎመውን ቃል የሚጠቀሙ አራት ቁጥሮችን ያካትታል፤ ሆኖም አራተኛው ማጣቀሻ በቀላሉ “እውነተኛ” ተብሎ ተተርጉሟል። ከእነዚያ አራቱ ቁጥሮች የመጨረሻው መጨረሻ፣ ቃሉ “ከመጀመሪያው ጀምሮ” “እውነት” እንደሆነ ይለያል።

In the beginning in the creation story of Genesis one and two, The word “truth” though not directly written is represented in the final three words of the creation story, for each word begins with the letters, in order, that create the word “truth.” In the beginning was the word, and by Him were all things created, and the testimony of the creation in Genesis begins with the words, “In the beginning” and ends with three words representing the truths associated with an attribute of Christ that in Isaiah is defined as the proof that He is the one and only God.

በመጀመሪያ፣ በዘፍጥረት አንድና ሁለት ውስጥ ባለው የፍጥረት ታሪክ ውስጥ፣ “እውነት” የሚለው ቃል በቀጥታ ባይጻፍም፣ በፍጥረት ታሪኩ የመጨረሻ ሶስት ቃላት ውስጥ ተወክሎ ይገኛል፤ እያንዳንዱ ቃል በቅደም ተከተል “እውነት” የሚለውን ቃል የሚፈጥሩ ፊደላት ይጀምራልና። በመጀመሪያ ቃል ነበረ፣ ሁሉም ነገርም በእርሱ ተፈጠረ፤ በዘፍጥረት ያለው የፍጥረት ምስክርነትም “በመጀመሪያ” በሚሉት ቃላት ይጀምራል፣ በኢሳይያስም እርሱ አንድና ብቸኛው አምላክ መሆኑን እንደ ማስረጃ ከተገለጸ የክርስቶስ ባህርይ ጋር የተያያዙትን እውነቶች በሚወክሉ ሶስት ቃላት ይደመደማል።

The middle of the Bible (Psalms 117–119) begins in chapter 117 by referencing the truth that the beginning represents the end through its use of the word “truth.” The word is created by three letters which represent the everlasting gospel and the three angels’ messages, and identify the ending of the creation story. The end of the middle of the Bible is a presentation of the alphabet that the wonderful linguist produced to establish the understanding that what is now being revealed concerning His character is in agreement with the definition of the word revelation, for the Revelation of Jesus Christ is a message that is designed to present an aspect of Christ character that here-to-fore has not been fully recognized, if at all. The revelation is consistent with the lines of covenant history, for covenant history includes evidence of God’s effort to reveal Himself through names as His-story unfolded.

መጽሐፍ ቅዱስ መካከሉ (መዝሙር 117–119) በምዕራፍ 117 “እውነት” የሚለውን ቃል በመጠቀም መጀመሪያው መጨረሻውን እንደሚወክል ያለውን እውነታ በመጠቀም ይጀምራል። ይህ ቃል በዘላለማዊው ወንጌልና በሦስቱ መላእክት መልእክቶች የሚወከሉ በሦስት ፊደላት የተሠራ ሲሆን፣ የፍጥረት ታሪኩን መጨረሻ ይለይታል። የመጽሐፍ ቅዱስ መካከል መጨረሻ ደግሞ አሁን ስለ ባህርዩ የሚገለጠው ነገር ከ“ራእይ” የሚለው ቃል ትርጉም ጋር የሚስማማ መሆኑን ለማቋቋም ድንቅ የቋንቋ ሊቅ ያቀረበው የፊደላት አቀራረብ ነው፤ ምክንያቱም የኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ ከዚህ ቀደም ሙሉ በሙሉ ያልታወቀ፣ ወይም እንኳ ፈጽሞ ያልታወቀ የክርስቶስን ባህርይ አንድ ገጽታ ለማቅረብ የተዘጋጀ መልእክት ነውና። ይህ ራእይ ከቃል ኪዳን ታሪክ መስመሮች ጋር የሚስማማ ነው፤ ምክንያቱም የቃል ኪዳን ታሪክ፣ ታሪኩ እየተዘረጋ ሲሄድ፣ እግዚአብሔር በስሞች አማካይነት ራሱን ለመግለጥ ያደረገውን ጥረት የሚያሳይ ማስረጃ ያካትታል።

“The great principles of the law, of the very nature of God, are embodied in the words of Christ on the mount. Whoever builds upon them is building upon Christ, the Rock of Ages. In receiving the word, we receive Christ. And only those who thus receive His words are building upon Him. ‘Other foundation can no man lay than that is laid, which is Jesus Christ.’ 1 Corinthians 3:11. ‘There is none other name under heaven, given among men, whereby we must be saved.’ Acts 4:12. Christ, the Word, the revelation of God,—the manifestation of His character, His law, His love, His life,—is the only foundation upon which we can build a character that will endure.” Mount of Blessings, 148.

“የሕጉ ታላላቅ መርሆዎች፣ የእግዚአብሔርም ባህርይ በራሱ የሆነው ማንነት፣ በክርስቶስ በተራራው ላይ በተናገራቸው ቃላት ውስጥ ተካትተዋል። በእነርሱ ላይ የሚገነባ ሁሉ በዘላለማት ዓለት በሆነው በክርስቶስ ላይ እየገነባ ነው። ቃሉን በመቀበል ክርስቶስን እንቀበላለን። እንዲሁም ቃላቱን እንዲህ በሚቀበሉ ብቻ በእርሱ ላይ እየገነቡ ናቸው። ‘ከተጣለው መሠረት በቀር፣ እርሱም ኢየሱስ ክርስቶስ ነው፣ ሌላ መሠረት ማንም ሊጥል አይችልም።’ 1 ቆሮንቶስ 3:11። ‘በእርሱ ብቻ መዳን አለ፤ መዳን የሚገባንም ከሰዎች መካከል ለእኛ የተሰጠ ሌላ ስም ከሰማይ በታች የለምና።’ ሐዋርያት ሥራ 4:12። ክርስቶስ፣ ቃሉ፣ የእግዚአብሔር መገለጥ፣—የባህርዩ መግለጫ፣ የሕጉ፣ የፍቅሩ፣ የሕይወቱ መከሰት፣—ሊጸና የሚችል ባህርይ የምንገነባበት ብቸኛው መሠረት ነው።” የብጹዓን ተራራ, 148።

There is of course much more to address concerning this truth, but we will leave off here.

እርግጥ ነው፣ ስለዚህ እውነት ሊነገር የሚገባ እጅግ ብዙ ነገር አለ፤ ነገር ግን በዚህ ላይ እንቁም።