We have been considering triple applications of prophecy. We are doing this for the purpose of identifying that when the Lord unsealed the last six verses of Daniel eleven with the collapse of the Soviet Union at the “time of the end” in 1989, an “increase of knowledge” was produced that was to test that generation of God’s people.
Biz peyğəmbərliyin üçqat tətbiqlərini nəzərdən keçirirdik. Biz bunu, Rəbbin 1989-cu ildə “axır zaman”da Sovet İttifaqının süqutu ilə Daniel on birin son altı ayəsini möhürdən açdığı zaman, Allahın xalqının həmin nəslini sınamalı olan bir “biliyin artımı”nın meydana gətirildiyini müəyyən etmək məqsədilə edirik.
And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.
O dedi: Get yoluna, ey Daniel; çünki bu sözlər axır zamanadək bağlı və möhürlü qalacaq. Çoxları paklanacaq, ağardılacaq və sınaqdan keçiriləcək; amma pislər pislik edəcəklər; və pislərdən heç biri anlamayacaq; lakin müdriklər anlayacaqlar. Daniel 12:9, 10.
Whenever a truth is unsealed by the Lion of the tribe of Judah, Satan works to resist the message. The resistance offered against the truths revealed in those final verses of Daniel eleven forced a deeper study of the truths connected with the verses in order that a sanctified defense against the errors which were proposed to undermine the truths revealed would not stand. One of the principles that was brought to light in the midst of that debate, was the triple application of prophecy. It was initially recognized in connection with the necessity to be correct about what “the daily” in the book of Daniel represented (paganism), and the correct history associated with the “taking away of the daily” (508 AD).
Yəhuda qəbiləsinin Şiri tərəfindən hər hansı bir həqiqət möhürdən açıldıqda, Şeytan bu xəbərə qarşı durmaq üçün fəaliyyət göstərir. Daniel on birinci fəslin həmin son ayələrində açıqlanan həqiqətlərə qarşı göstərilən müqavimət, ayələrlə əlaqəli həqiqətlərin daha dərindən araşdırılmasını zəruri etdi ki, açıqlanmış həqiqətləri sarsıtmaq üçün irəli sürülən yanlışlıqlara qarşı təqdis olunmuş bir müdafiə ayaqda dursun. Həmin mübahisənin gedişində üzə çıxarılan prinsiplərdən biri peyğəmbərliyin üçqat tətbiqi idi. Bu, ilkin olaraq Daniel kitabında “gündəlik” ifadəsinin nəyi təmsil etdiyi (bütpərəstlik) və “gündəliyin götürülməsi” ilə bağlı düzgün tarix (e. 508-ci il) barədə düzgün mövqedə olmağın zərurəti ilə əlaqədar olaraq dərk edildi.
The recognition of three desolating powers as the framework of prophecy, paralleled the Millerite framework of prophecy being the first two desolating powers, and the Millerite identification of “the daily” as paganism provided a history consistent with the last six verses of Daniel eleven, as Sister White said it should. Thus, the resistance against the unsealed knowledge at the time of the end in 1989, produced greater light, as the knowledge was increased, and it also identified specific rules for the movement of the third angel, that paralleled the development of certain prophetic rules that had been assembled and employed in the movement of the first angel by William Miller.
Virançılıq gətirən üç qüvvənin peyğəmbərliyin çərçivəsi kimi tanınması, peyğəmbərliyin çərçivəsinin virançılıq gətirən ilk iki qüvvə olduğunu qəbul edən Millerçi çərçivə ilə, habelə Millerçilərin “gündəlik”i bütpərəstlik kimi müəyyənləşdirməsi ilə paralel idi və bu, bacı Uaytın söylədiyi kimi, Daniel on birin son altı ayəsi ilə uyğun gələn bir tarix təqdim edirdi. Beləliklə, 1989-cu ildə zamanın sonunda möhürü açılmamış biliyə qarşı müqavimət, bilik artdıqca daha böyük işıq doğurdu və eyni zamanda üçüncü mələyin hərəkatı üçün müəyyən xüsusi qaydaları da müəyyənləşdirdi; bu qaydalar, Uilyam Miller tərəfindən birinci mələyin hərəkatında toplanmış və tətbiq edilmiş bəzi peyğəmbərlik qaydalarının inkişafı ilə paralel idi.
We have considered the triple application of the three Rome’s, the three falls of Babylon, and the three Elijah’s and are now addressing the three messengers who prepare the way for the Messenger of the Covenant. We have identified a close overlap and parallel of the three Rome’s, with the three falls of Babylon, and also a close parallel to the three Elijah’s and the three messengers who prepare the way. In the last days William Miller and Future for America both represent the third Elijah and also the third messenger who prepares the way. Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing, and the movement of the first angel parallels the movement of the third angel.
Biz üç Roma, Babilin üç süqutu və üç İlyasın üçqat tətbiqini nəzərdən keçirdik və indi Əhdin Xəbərçisinə yol hazırlayan üç xəbərçini araşdırırıq. Biz üç Roma ilə Babilin üç süqutu arasında sıx bir üst-üstə düşmə və paralellik müəyyən etdik, həmçinin üç İlyas və yol hazırlayan üç xəbərçi ilə də yaxın bir paralellik olduğunu gördük. Axır günlərdə William Miller və Future for America hər ikisi həm üçüncü İlyası, həm də yol hazırlayan üçüncü xəbərçini təmsil edir. İsa hər zaman bir şeyin sonunu başqa bir şeyin başlanğıcı ilə təsvir edir və birinci mələyin hərəkatı üçüncü mələyin hərəkatına paraleldir.
“God has given the messages of Revelation 14 their place in the line of prophecy, and their work is not to cease till the close of this earth’s history. The first and second angel’s messages are still truth for this time, and are to run parallel with this which follows. The third angel proclaims his warning with a loud voice. ‘After these things,’ said John, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power, and the earth was lightened with his glory.’ In this illumination, the light of all the three messages is combined.” The 1888 Materials, 803, 804.
“Allah Vəhy 14-dəki xəbərlərə peyğəmbərlik xətti içində öz yerlərini vermişdir və onların işi bu yer üzünün tarixinin sonunadək dayanmamalıdır. Birinci və ikinci mələyin xəbərləri hələ də bu zaman üçün həqiqətdir və ardınca gələn bu xəbərlə paralel getməlidir. Üçüncü mələk öz xəbərdarlığını uca səslə elan edir. Yəhya dedi: ‘Bundan sonra mən göydən enən, böyük qüdrətə malik başqa bir mələk gördüm və yer onun izzəti ilə işıqlandı.’ Bu işıqlandırmada hər üç xəbərin işığı birləşir.” The 1888 Materials, 803, 804.
The movement of the first and second angels, was led by William Miller. Sister White identifies Miller as the “chosen messenger.”
Birinci və ikinci mələyin hərəkətinə William Miller rəhbərlik etmişdir. Bacı White Milleri “seçilmiş elçi” kimi təqdim edir.
“William Miller was disturbing Satan’s kingdom, and the arch-enemy sought not only to counteract the effect of the message, but to destroy the messenger himself.” Spirit of Prophecy, volume 4, 219.
“William Miller Şeytanın səltənətini sarsıdırdı və baş düşmən təkcə bu xəbərin təsirini puç etməyə deyil, həm də xəbəri gətirənin özünü məhv etməyə çalışırdı.” Spirit of Prophecy, 4-cü cild, 219.
She also identifies that Miller had been typified by both Elijah and John the Baptist.
O, həmçinin Millerin həm İlyas, həm də Vəftizçi Yəhya tərəfindən əvvəlcədən simvolizə edildiyini göstərir.
“Thousands were led to embrace the truth preached by William Miller, and servants of God were raised up in the spirit and power of Elijah to proclaim the message. Like John, the forerunner of Jesus, those who preached this solemn message felt compelled to lay the ax at the root of the tree, and call upon men to bring forth fruits meet for repentance.” Early Writings, 233.
“Minlərlə insan William Millerin təbliğ etdiyi həqiqəti qəbul etməyə yönəldildi və Allahın qulları İlyasın ruhu və qüdrəti ilə bu xəbəri bəyan etmək üçün yetişdirildi. İsanın öncüsü olan Yəhya kimi, bu ciddi xəbəri təbliğ edənlər də baltanı ağacın kökünə qoymağa və insanları tövbəyə layiq bəhrələr gətirməyə çağırmağa məcbur olduqlarını hiss edirdilər.” Early Writings, 233.
John the Baptist, who according to Jesus was the second Elijah, was also the first messenger who was to prepare the way for the Messenger of the Covenant. It is therefore evident that the movement of the third angel will have a “chosen messenger.” That messenger will have been typified by Elijah, John the Baptist and William Miller. Together with Miller the two chosen messengers represent the beginning and the ending of the movement of the three angels of Revelation fourteen, and in doing so, together they represent both the third Elijah and also the third messenger who is to prepare the way for the Messenger of the Covenant.
Vəftizçi Yəhya, İsanın sözünə görə ikinci İlyas olan şəxs, həm də Əhdin Elçisi üçün yolu hazırlamalı olan ilk elçi idi. Buna görə aydındır ki, üçüncü mələyin hərəkatının bir “seçilmiş elçisi” olacaqdır. Həmin elçi İlyas, Vəftizçi Yəhya və Uilyam Miller tərəfindən əvvəlcədən təmsil olunmuşdur. Millerlə birlikdə bu iki seçilmiş elçi Vəhy kitabının on dördüncü fəslindəki üç mələk hərəkatının başlanğıcını və sonunu təmsil edir və bunu etməklə, birlikdə həm üçüncü İlyası, həm də Əhdin Elçisi üçün yolu hazırlamalı olan üçüncü elçini təmsil edirlər.
To reject the message of either the beginning or ending chosen messenger is death, and the message of Future for America is based upon the prophetic application of “line upon line,” which is the methodology of the latter rain. Through the application of “line upon line” it is established that the Millerite movement typified the movement of Future for America. A waymark of the Millerite history is William Miller, the “chosen messenger.” To reject that waymark is to reject the message, so it is established by the beginning and ending of Adventism, that a rejection of the messenger is also a rejection of the message, for the message identifies a chosen messenger. Therefore, to reject the message is to reject the messenger and vise-versa. Without a dancer, there is no dance.
Başlanğıcın və ya sonun seçilmiş xəbərçisinin ismarıcını rədd etmək ölümdür və Future for America-nın ismarıcı “sətir üzərinə sətir”in peyğəmbərlik tətbiqinə əsaslanır; bu isə son yağışın metodologiyasıdır. “Sətir üzərinə sətir”in tətbiqi vasitəsilə müəyyən edilir ki, Millerçi hərəkat Future for America hərəkatının timsalı idi. Millerçi tarixin bir nişanəsi seçilmiş xəbərçi olan William Millerdir. Həmin nişanəni rədd etmək ismarıcı rədd etməkdir; beləliklə, Adventizmin başlanğıcı və sonu ilə təsbit olunur ki, xəbərçinin rədd edilməsi eyni zamanda ismarıcın da rədd edilməsidir, çünki ismarıq seçilmiş bir xəbərçini müəyyən edir. Buna görə də, ismarıcı rədd etmək xəbərçini rədd etməkdir və əksinə. Rəqqas olmadan rəqs yoxdur.
“I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way of Jesus. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus. Their opposition to the message that foretold His coming placed them where they could not readily receive the strongest evidence that He was the Messiah. Satan led on those who rejected the message of John to go still farther, to reject and crucify Christ. In doing this they placed themselves where they could not receive the blessing on the day of Pentecost, which would have taught them the way into the heavenly sanctuary. The rendering of the veil of the temple showed that the Jewish sacrifices and ordinances would no longer be received. The great Sacrifice had been offered and had been accepted, and the Holy Spirit which descended on the day of Pentecost carried the minds of the disciples from the earthly sanctuary to the heavenly, where Jesus had entered by His own blood, to shed upon His disciples the benefits of His atonement. But the Jews were left in total darkness. They lost all the light which they might have had upon the plan of salvation, and still trusted in their useless sacrifices and offerings. The heavenly sanctuary had taken the place of the earthly, yet they had no knowledge of the change. Therefore they could not be benefited by the mediation of Christ in the holy place.
“Mən Məsihin birinci gəlişinin elanına geri yönəldildim. Yəhya İlyasın ruhu və qüdrəti ilə İsanın yolunu hazırlamaq üçün göndərilmişdi. Yəhyanın şahidliyini rədd edənlər İsanın təlimlərindən fayda görmədilər. Onların Onun gəlişini əvvəlcədən xəbər verən xəbərə qarşı çıxmaları onları elə bir vəziyyətə qoydu ki, Onun Məsih olduğuna dair ən güclü dəlilləri asanlıqla qəbul edə bilmədilər. Şeytan Yəhyanın xəbərini rədd edənləri daha da irəli apararaq Məsihi də rədd etməyə və çarmıxa çəkməyə sövq etdi. Bunu etməklə onlar özlərini elə bir vəziyyətə saldılar ki, Pentikost günündəki xeyir-duanı qəbul edə bilmədilər; halbuki o xeyir-dua onlara səmavi məbədə gedən yolu öyrədəcəkdi. Məbədin pərdəsinin cırılması göstərdi ki, yəhudi qurbanları və ayinləri artıq qəbul olunmayacaqdı. Böyük Qurban təqdim edilmiş və qəbul olunmuşdu, Pentikost günündə nazil olan Müqəddəs Ruh isə şagirdlərin düşüncələrini yer üzündəki məbəddən səmavidək məbədə yönəltdi; İsa Öz qanı vasitəsilə oraya daxil olmuşdu ki, Öz kəffarəsinin bəhrələrini şagirdlərinin üzərinə töksün. Lakin yəhudilər tam qaranlıq içində qaldılar. Onlar xilas planı barədə sahib ola biləcəkləri bütün nuru itirdilər və hələ də faydasız qurbanlarına və təqdimlərinə güvənirdilər. Səmavi məbəd yer üzündəkinin yerini tutmuşdu, lakin onlar bu dəyişiklikdən bixəbər idilər. Buna görə də onlar müqəddəs yerdə Məsihin vasitəçiliyindən faydalana bilməzdilər.
“Many look with horror at the course of the Jews in rejecting and crucifying Christ; and as they read the history of His shameful abuse, they think they love Him, and would not have denied Him as did Peter, or crucified Him as did the Jews. But God who reads the hearts of all, has brought to the test that love for Jesus which they professed to feel. All heaven watched with the deepest interest the reception of the first angel’s message. But many who professed to love Jesus, and who shed tears as they read the story of the cross, derided the good news of His coming. Instead of receiving the message with gladness, they declared it to be a delusion. They hated those who loved His appearing and shut them out of the churches. Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary. And by rejecting the two former messages, they have so darkened their understanding that they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the most holy place. I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left; and Satan, pleased with the deception, assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, working with his power, his signs and lying wonders, to fasten them in his snare.” Early Writings, 259–261.
“Bir çoxları Məsihi rədd edib çarmıxa çəkməkdə yəhudilərin tutduğu yola dəhşətlə baxır; və Onun rüsvayedici şəkildə təhqir olunmasının tarixçəsini oxuyarkən elə düşünürlər ki, Onu sevirlər və nə Peter kimi Onu inkar edərdilər, nə də yəhudilər kimi Onu çarmıxa çəkərdilər. Lakin bütün insanların ürəklərini oxuyan Allah, onların İsa barədə duyduqlarını iddia etdikləri məhəbbəti sınağa çəkmişdir. Bütün göy birinci mələyin xəbərinin necə qəbul ediləcəyini ən dərin maraqla izləyirdi. Amma İsanı sevdiklərini iddia edən və çarmıx əhvalatını oxuyarkən göz yaşı tökən bir çoxları Onun gəlişi haqqında olan müjdəni məsxərəyə qoydular. Onlar xəbəri sevinclə qəbul etmək əvəzinə, onun bir aldanış olduğunu bəyan etdilər. Onun zühurunu sevənlərə nifrət etdilər və onları kilsələrdən qovdular. Birinci xəbəri rədd edənlər ikincidən faydalana bilməzdilər; nə də onların İsa ilə iman vasitəsilə səmavi məbədin ən müqəddəs yerinə daxil olmaları üçün onları hazırlamalı olan gecəyarısı nidasından fayda görmələri mümkün idi. Və əvvəlki bu iki xəbəri rədd etməklə onlar öz anlayışlarını elə zülmətə qərq etmişlər ki, ən müqəddəs yerə aparan yolu göstərən üçüncü mələyin xəbərində heç bir işıq görə bilmirlər. Mən gördüm ki, yəhudilər İsanı çarmıxa çəkdikləri kimi, adı var olan kilsələr də bu xəbərləri çarmıxa çəkmişlər; buna görə də onların ən müqəddəs yerə gedən yol haqqında heç bir bilgisi yoxdur və onlar orada İsanın vəsatətindən faydalana bilmirlər. Öz faydasız qurbanlarını təqdim edən yəhudilər kimi, onlar da öz faydasız dualarını İsanın tərk etdiyi bölməyə qaldırırlar; və aldanışdan məmnun qalan Şeytan dini bir xarakterə bürünərək, özlərini məsihçi adlandıran bu şəxslərin zehinlərini özünə yönəldir, öz qüdrəti, əlamətləri və yalançı möcüzələri ilə onları öz tələsinə möhkəm bağlayır.” Early Writings, 259–261.
Those “who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus,” and those “who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry.” The ministry of John preceded the baptism of Christ, who shortly thereafter cleansed the temple at the beginning of His ministry. Miller’s ministry prepared for Christ to purify the sons of Levi when He came suddenly on October 22, 1844. In either of those two witnesses, the rejection of the messenger who prepares the way, equates to death.
Yəhyanın şəhadətini rədd edənlər İsanın təlimlərindən fayda görmədilər, və birinci xəbəri rədd edənlər ikinci xəbərdən fayda görə bilməzdilər; nə də gecəyarısı fəryadından fayda gördülər. Yəhyanın xidməti Məsihin vəftizindən əvvəl gəlmişdi; Məsih isə bundan az sonra, Öz xidmətinin əvvəlində məbədi təmizlədi. Millerin xidməti, Məsih 22 oktyabr 1844-cü ildə qəflətən gəldiyi zaman Levil övladlarını pak etməsi üçün hazırlıq gördü. Bu iki şahidin hər birində yolu hazırlayan elçinin rədd edilməsi ölümlə eynidir.
The purging and purification that was accomplished by Christ in His work as the Messenger of the Covenant was for the purpose of raising up a people to accomplish the work of carrying the message of salvation to the world. The work is accomplished in advance of the period of time representing when the executive judgment begins. The destruction of Jerusalem in the history of the disciples represents the executive judgment, and Adventism turned away from their responsibility to accomplish that work, but the Lord had tried to gather them together. He had led His people to publish the 1850 chart as the graphical representation of the message they could have carried to the world.
Müqavilənin Elçisi kimi Məsihin gördüyü işdə həyata keçirilən təmizləmə və paklaşdırma, xilas xəbərini dünyaya çatdırmaq işini yerinə yetirəcək bir xalq yetişdirmək məqsədi daşıyırdı. Bu iş, icraedici hökmün nə vaxt başladığını təmsil edən zaman dövründən əvvəl həyata keçirilir. Şagirdlərin tarixində Yerusəlimin məhv edilməsi icraedici hökmü təmsil edir və Adventizm həmin işi yerinə yetirmək məsuliyyətindən üz döndərdi, lakin Rəbb onları bir yerə toplamağa çalışmışdı. O, Öz xalqına 1850 cədvəlini, onların dünyaya apara biləcəkləri xəbərin qrafik təsviri kimi nəşr etdirməyə rəhbərlik etmişdi.
“It was not the will of God that Israel should wander forty years in the wilderness; He desired to lead them directly to the land of Canaan and establish them there, a holy, happy people. But ‘they could not enter in because of unbelief.’ Hebrews 3:19. Because of their backsliding and apostasy they perished in the desert, and others were raised up to enter the Promised Land. In like manner, it was not the will of God that the coming of Christ should be so long delayed and His people should remain so many years in this world of sin and sorrow. But unbelief separated them from God. As they refused to do the work which He had appointed them, others were raised up to proclaim the message. In mercy to the world, Jesus delays His coming, that sinners may have an opportunity to hear the warning and find in Him a shelter before the wrath of God shall be poured out.” The Great Controversy, 458.
“Allahın iradəsi bu deyildi ki, İsrail qırx il səhrada sərgərdan dolaşsın; O, onları birbaşa Kənan torpağına aparmağı və orada müqəddəs, xoşbəxt bir xalq kimi yerləşdirməyi arzulayırdı. Lakin ‘onlar imansızlıq üzündən daxil ola bilmədilər.’ İbranilərə 3:19. Öz dönüklükləri və mürtədlikləri üzündən səhrada həlak oldular, Vəd edilmiş Torpağa daxil olmaq üçün isə başqaları yetişdirildi. Eynilə də, Məsihin gəlişinin bu qədər uzun müddət gecikməsi və Onun xalqının bu günah və kədər dünyasında belə uzun illər qalması Allahın iradəsi deyildi. Lakin imansızlıq onları Allahdan ayırdı. O, onların yerinə yetirməsini təyin etdiyi işi görməkdən imtina etdiklərinə görə, xəbəri bəyan etmək üçün başqaları yetişdirildi. Dünyaya mərhəmət göstərərək, İsa Öz gəlişini gecikdirir ki, günahkarlar xəbərdarlığı eşitmək və Allahın qəzəbi tökülməzdən əvvəl Onda sığınacaq tapa bilmək imkanı əldə etsinlər.” The Great Controversy, 458.
Had Adventism only held fast their faith, “their work would have been completed.”
Əgər Adventizm yalnız öz imanına möhkəm sarılsaydı, “onların işi tamamlanmış olardı.”
“Had Adventists, after the great disappointment in 1844, held fast their faith and followed on unitedly in the opening providence of God, receiving the message of the third angel and in the power of the Holy Spirit proclaiming it to the world, they would have seen the salvation of God, the Lord would have wrought mightily with their efforts, the work would have been completed, and Christ would have come ere this to receive His people to their reward. But in the period of doubt and uncertainty that followed the disappointment, many of the advent believers yielded their faith. . . . Thus the work was hindered, and the world was left in darkness. Had the whole Adventist body united upon the commandments of God and the faith of Jesus, how widely different would have been our history!” Evangelism, 695.
“Əgər Adventistlər 1844-cü ildəki böyük məyusluqdan sonra imanlarından möhkəm yapışıb qalsaydılar və Allahın açılan ilahi idarəsində birlik içində irəliləsəydilər, üçüncü mələyin xəbərini qəbul edib onu Müqəddəs Ruhun qüdrəti ilə dünyaya bəyan etsəydilər, Allahın xilasını görərdilər; Rəbb onların səyləri ilə qüdrətlə fəaliyyət göstərərdi, iş tamamlanmış olardı və Məsih Öz xalqını mükafatını almaq üçün qəbul etməyə indiyədək artıq gəlmiş olardı. Lakin məyusluqdan sonra gələn şübhə və qeyri-müəyyənlik dövründə advent imanlılarının çoxu imanlarından döndülər.... Beləliklə iş əngəlləndi və dünya qaranlıqda qaldı. Əgər bütün Adventist icması Allahın əmrləri və İsanın imanı üzərində birləşmiş olsaydı, tariximiz necə də geniş ölçüdə fərqli olardı!” Evangelism, 695.
In the Spring of 1844, the Messenger of the Covenant purified the movement of the Millerites, and then in the Fall brought the message of the third angel. Miller, his message and the movement he represented, had fulfilled the parable of the ten virgins. At the Exeter, NH camp meeting the message of the Midnight Cry arrived and in two short months it was demonstrated which of the virgins had the oil. The two classes were manifested, and the third angel arrived with a message in his hand that was to be eaten, but the wise virgins “yielded their faith” in “the period of doubt and uncertainty.”
1844-cü ilin yazında Əhdin Elçisi Millerçilərin hərəkatını təmizlədi, sonra isə payızda üçüncü mələyin xəbərini gətirdi. Miller, onun xəbəri və təmsil etdiyi hərəkat on qız haqqında məsəlini yerinə yetirmişdi. Nyu-Hempşir ştatının Exeter şəhərində keçirilən düşərgə toplantısında Gecəyarısı Fəryadı xəbəri gəldi və cəmi iki qısa ay ərzində qızlardan hansılarında yağ olduğu nümayiş etdirildi. İki sinif aşkar oldu və üçüncü mələk əlində yeyilməli olan bir xəbərlə gəldi, lakin ağıllı qızlar “şübhə və qeyri-müəyyənlik dövründə” “imanlarından əl çəkdilər”.
The “period of doubt and uncertainty” had been represented by the disciples at His death, but on the third day He began to open the message of His resurrection to His disciples, and they did not “yield their faith.” The period of doubt and uncertainty for the wise virgins of the movement of the first and second angels’ messages continued for roughly three years, at which point the Lord revealed to Sister White that He had stretched forth His hand to again gather the remnant of His people. He led His people to begin their publishing work and to produce Habakkuk’s second table, but “many of the advent believers yielded their faith. . . . Thus the work was hindered, and the world was left in darkness.”
“Şübhə və qeyri-müəyyənlik dövrü” Onun ölümündə şagirdlər tərəfindən təmsil olunmuşdu, lakin üçüncü gün O, dirilməsi xəbərini şagirdlərinə açmağa başladı və onlar “imanlarını tərk etmədilər”. Birinci və ikinci mələklərin xəbərləri hərəkatının müdrik bakirələri üçün şübhə və qeyri-müəyyənlik dövrü təxminən üç il davam etdi; bu vaxt Rəbb Bacı Uayta Öz əlini uzadaraq xalqının qalıqlarını yenidən topladığını aşkar etdi. O, xalqını nəşr işinə başlamağa və Habaqququn ikinci lövhəsini hazırlamağa yönəltdi, lakin “advent möminlərinin çoxu imanlarını tərk etdi.... Beləcə işə mane olundu və dünya qaranlıqda qaldı.”
In 1849, William Miller, the chosen messenger of the first and second angels’ message was laid to rest. Had the wise virgins of October 22, 1844 “held fast their faith and followed on unitedly in the opening providence of God,” the Lord would have raised up another messenger in the spirit and power of Elijah. Instead “the coming of Christ” was “delayed and His people” “in like manner” to ancient Israel would “remain” “many years in this world of sin and sorrow.”
1849-cu ildə birinci və ikinci mələklərin xəbərinin seçilmiş elçisi Uilyam Miller torpağa tapşırıldı. Əgər 1844-cü il 22 oktyabrın müdrik bakirələri “imanlarından möhkəm yapışıb Allahın açılan rəhbərliyində birlik içində irəliləmiş olsaydılar”, Rəbb İlyasın ruhu və qüdrəti ilə başqa bir elçi qaldırardı. Lakin “Məsihin gəlişi” “gecikdirildi və Onun xalqı” qədim İsrail kimi “eyni tərzdə” “günah və kədər dolu bu dünyada” “uzun illər” “qalacaqdı”.
One hundred and twenty-six years after the rebellion of 1863, the Lord raised up the chosen messenger of the third angel. His work was both to prepare the way for the Messenger of the Covenant to suddenly come into His temple and to enter into a covenant relationship with the one hundred and forty-four thousand, during the closing scenes of the investigative judgment, but also to present a message that confronts the threefold union of Ahab, Jezebel and her prophets in the period of the Executive Judgment, which begins at the soon-coming Sunday law.
1863-cü il üsyanından yüz iyirmi altı il sonra Rəbb üçüncü mələyin seçilmiş elçisini qaldırdı. Onun işi həm Əhdin Elçisinin öz məbədinə qəflətən gəlməsi və araşdırıcı mühakimənin son səhnələri zamanı yüz qırx dörd minlə əhd münasibətinə girməsi üçün yolu hazırlamaq, həm də tezliklə gələcək bazar qanunu ilə başlayan İcraedici Mühakimə dövründə Axav, İzebel və onun peyğəmbərlərindən ibarət üçqat birliyə qarşı duran bir xəbəri təqdim etmək idi.
The third messenger who prepares the way represents a work, a message, a messenger, and a movement during the closing scenes of the Investigative Judgment. The third Elijah represents a work, a message, a messenger and a movement during the closing scenes of the Executive Judgment. The message of the messenger who prepares the way, and the message of Elijah, is the message of the third of the three Woes of Revelation chapters eight through eleven.
Yolu hazırlayan üçüncü mələk Təhqiqi Məhkəmənin yekun səhnələri zamanı bir işi, bir xəbəri, bir elçini və bir hərəkatı təmsil edir. Üçüncü İlyas İcraedici Məhkəmənin yekun səhnələri zamanı bir işi, bir xəbəri, bir elçini və bir hərəkatı təmsil edir. Yolu hazırlayan elçinin xəbəri və İlyasın xəbəri, Vəhy kitabının səkkizdən on birə qədər olan fəsillərindəki üç Vayın üçüncüsünün xəbəridir.
In the history represented by the messenger who prepares the way, the message of the third Woe, represents the Trumpet which calls Laodicean Adventism to “buy of me gold tried in the fire, that thou mayest be rich; and white raiment, that thou mayest be clothed, and that the shame of thy nakedness do not appear; and anoint thine eyes with eyesalve, that thou mayest see.” It is the message of God’s love that shows God’s people their transgressions, for “As many as” He loves, He “rebukes and chastens.” It is the message of Christ’s righteousness that calls men to accept His character, which is manifested in the time period when the Messenger of the Covenant is accomplishing the work of cleansing the soul temple, and therefore He calls those whom He loves to manifest His character and be “zealous therefore, and repent,” for He is “at the” dispensation “door,” that represents the close of probation, where He “will spue” Laodicean Adventism “out of” His “mouth.” That dispensational “door” is the door that He “openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth.”
Yolu hazırlayan elçi ilə təmsil olunan tarixdə, üçüncü Vay xəbərdarlığının mesajı, Laodikiyalı Adventizmi belə səsləyən Suru təmsil edir: “məndən odda sınanmış qızıl al ki, varlı olasan; və ağ paltar al ki, geyinəsən və çılpaqlığının rüsvayçılığı görünməsin; və gözlərinə məlhəm sürt ki, görəsən.” Bu, Allahın məhəbbətinin elə bir xəbəridir ki, Allahın xalqına onların təqsirlərini göstərir; çünki O, sevdiyi “nə qədər adam varsa,” onları “məzəmmət edir və tərbiyələndirir.” Bu, Məsihin salehliyinin elə bir xəbəridir ki, insanları Onun xasiyyətini qəbul etməyə çağırır; bu xasiyyət Əhdin Elçisinin can məbədini təmizləmək işini həyata keçirdiyi zaman dövründə təzahür edir; buna görə də O, sevdiklərini Onun xasiyyətini təzahür etdirməyə və “buna görə də qeyrətli ol və tövbə et” deyə çağırır; çünki O, sınaq müddətinin bağlanmasını təmsil edən idarəçilik dövrünün “qapısında”dır; orada O, Laodikiyalı Adventizmi Öz “ağzından qusdurub çıxaracaqdır.” Həmin idarəçilik dövrünə aid “qapı” elə qapıdır ki, O onu “açır və heç kəs bağlamır; bağlayır və heç kəs açmır.”
There is a seeming contradiction that is resolved by the application of “line upon Line,” but many may not even recognize the seeming contradiction. When resolved it adds clarity to the transition from the Investigative to the Executive Judgment which takes place at the soon coming Sunday law. It is resolved by accepting that Pentecost typifies the soon coming Sunday law in the United States. In order to finalize our consideration of the third messenger who prepares the way as a symbol in the Investigative Judgment, in contrast with the third Elijah being a symbol of the Executive Judgment, we will address this seeming contradiction.
“Xətt üzərinə xətt” prinsipinin tətbiqi ilə həll olunan zahiri bir ziddiyyət vardır, lakin bir çoxları bu zahiri ziddiyyəti heç tanımaya da bilərlər. O həll edildikdə, tezliklə gələcək bazar günü qanunu zamanı baş verən Təhqiqat Mühakiməsindən İcraedici Mühakiməyə keçidə aydınlıq əlavə edir. Bu ziddiyyət, Pentikostun Amerika Birləşmiş Ştatlarında tezliklə gələcək bazar günü qanununu tipikləşdirdiyini qəbul etməklə həll olunur. Təhqiqat Mühakiməsində bir simvol olaraq yolu hazırlayan üçüncü xəbərçiyə dair araşdırmamızı, İcraedici Mühakimənin simvolu olan üçüncü İlyasla müqayisədə yekunlaşdırmaq üçün, bu zahiri ziddiyyəti nəzərdən keçirəcəyik.
We will continue this study in the next article.
Bu araşdırmanı növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.
“The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.
“Üçüncü mələyin xəbərinin elanında birləşən mələk bütün yer üzünü öz izzəti ilə işıqlandırmalıdır. Burada dünya miqyaslı əhatəyə və misilsiz qüdrətə malik bir iş qabaqcadan xəbər verilir. 1840–44-cü illərin advent hərəkatı Allahın qüdrətinin əzəmətli bir təzahürü idi; birinci mələyin xəbəri dünyadakı hər bir missioner məntəqəsinə çatdırıldı və bəzi ölkələrdə XVI əsr İslahatından bəri hər hansı bir diyarda şahid olunmuş ən böyük dini maraq baş qaldırdı; lakin bütün bunlar üçüncü mələyin son xəbərdarlığı altında baş verəcək qüdrətli hərəkat tərəfindən üstələnəcəkdir.
“The work will be similar to that of the Day of Pentecost. As the ‘former rain’ was given, in the outpouring of the Holy Spirit at the opening of the gospel, to cause the upspringing of the precious seed, so the ‘latter rain’ will be given at its close for the ripening of the harvest. ‘Then shall we know, if we follow on to know the Lord: His going forth is prepared as the morning; and He shall come unto us as the rain, as the latter and former rain unto the earth.’ Hosea 6:3. ‘Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for He hath given you the former rain moderately, and He will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain.’ Joel 2:23. ‘In the last days, saith God, I will pour out of My Spirit upon all flesh.’ ‘And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved.’ Acts 2:17, 21.
“Bu iş Pentikost Günü’nün işinə bənzər olacaq. Müjdənin başlanğıcında Müqəddəs Ruhun tökülməsi ilə ‘erkən yağış’ necə qiymətli toxumun cücərməsinə səbəb olmaq üçün verilmişdisə, eləcə də məhsulun yetişməsi üçün onun sonunda ‘axırıncı yağış’ veriləcək. ‘O zaman biz biləcəyik; əgər Rəbbi tanımaq üçün ardınca getsək, Onun zühuru səhər kimi hazırlanmışdır; və O, yağış kimi, yer üzünə yağan axırıncı və erkən yağış kimi üzərimizə gələcək.’ Hoşeya 6:3. ‘Ey Sion övladları, sevinin və Allahınız Rəbdə şadlanın; çünki O, sizə erkən yağışı ölçü ilə vermişdir, və sizin üçün yağışı, erkən yağışı və axırıncı yağışı endirəcəkdir.’ Yoel 2:23. ‘Axır günlərdə, Allah deyir, Ruhumdan bütün bəşərin üzərinə tökəcəyəm.’ ‘Və elə olacaq ki, Rəbbin adını çağıran hər kəs xilas olacaq.’ Həvarilərin işləri 2:17, 21.”
“The great work of the gospel is not to close with less manifestation of the power of God than marked its opening. The prophecies which were fulfilled in the outpouring of the former rain at the opening of the gospel are again to be fulfilled in the latter rain at its close. Here are ‘the times of refreshing’ to which the apostle Peter looked forward when he said: ‘Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus.’ Acts 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.
“Müjdənin böyük işi, onun başlanğıcını səciyyələndirən Allahın qüdrətinin təzahüründən daha az bir təzahürlə sona çatmamalıdır. Müjdənin başlanğıcında ilk yağışın tökülməsində yerinə yetmiş peyğəmbərliklər, onun sonunda son yağışda yenidən yerinə yetməlidir. Bunlar həvari Peterin belə deyərkən həsrətlə gözlədiyi ‘sərinlənmə vaxtları’dır: ‘Buna görə də tövbə edin və dönün ki, günahlarınız silinsin; ta ki, Rəbbin hüzurundan sərinlənmə vaxtları gəlsin; və O, İsanı göndərsin.’ Həvarilərin işləri 3:19, 20.” Böyük Mübarizə, 611.