The investigative judgment of the living began on September 11, 2001, and the executive judgment begins at the soon-coming Sunday law. Those two periods of judgment represent the work of the messenger who prepares the way for the third Messenger of the Covenant, and the third Elijah, which is the ending of the Elijah messenger that began in Millerite history.
Dirilərin təhqiqat mühakiməsi 11 sentyabr 2001-ci ildə başladı və icraedici mühakimə tezliklə gələcək bazar günü qanunu ilə başlayır. Mühakimənin bu iki dövrü Əhdin üçüncü Xəbərçisinin və üçüncü İlyasın yolunu hazırlayan xəbərçinin işini təmsil edir; bu isə Millerçi tarixdə başlamış İlyas xəbərçisinin sona çatmasıdır.
In Christ fulfillment of the Messenger of the Covenant He twice cleansed the literal earthly temple, which typified His body and His spiritual temple. His literal earthly temple began as the Tabernacle temple of the wilderness, then Solomon’s temple, then the temple which was rebuilt after the seventy years of captivity in Babylon, and that same temple after a forty-six year remodeling project carried out by Herod.
Məsihdə Əhdin Elçisinin yerinə yetməsi olaraq, O, həm Öz bədənini, həm də Öz ruhani məbədini təmsil edən sözün həqiqi mənasında yer üzündəki məbədi iki dəfə təmizlədi. Onun sözün həqiqi mənasında yer üzündəki məbədi əvvəlcə səhradakı Çadır məbədi oldu, sonra Süleymanın məbədi, sonra Babildəki yetmiş illik əsarətdən sonra yenidən tikilən məbəd, və həmin həmin məbəd də Hirod tərəfindən həyata keçirilən qırx altı illik yenidənqurma işindən sonra.
God’s physical presence blessed the Tabernacle temple and Solomon’s temple, but not the temple which was rebuilt after the captivity, but that remodeled temple was blessed by the physical presence of Christ. In the history of Herod’s remodeled temple, Christ twice cleansed the temple in fulfillment of Malachi chapter three. The first cleansing, Christ identified the temple as His father’s house, but at the last temple cleansing Christ identified it as the Jews’ house.
Allahın cismani hüzuru Çadır məbədini və Süleymanın məbədini bərəkətləndirdi, lakin əsirlikdən sonra yenidən tikilmiş məbədi bərəkətləndirmədi; ancaq həmin yenidən qurulmuş məbəd Məsihin cismani hüzuru ilə bərəkətləndirildi. Hirodun yenidən qurduğu məbədin tarixində Məsih Malaki, üçüncü fəslin yerinə yetməsi olaraq məbədi iki dəfə təmizlədi. Birinci təmizlənmədə Məsih məbədi Öz Atasının evi kimi tanıtdı, lakin sonuncu məbəd təmizlənməsində Məsih onu yəhudilərin evi kimi tanıtdı.
In the history of the Millerites Christ erected a spiritual temple in forty-six years from 1798 unto 1844. On October 22, 1844, in fulfillment of Malachi chapter three, He suddenly came to His temple, thus purging the foolish virgins. He then arrived as the third angel to accomplish the second and final cleansing, but as with the beginning of ancient Israel, modern Israel lacked the faith necessary to finish the work.
Millerçilərin tarixində Məsih 1798-ci ildən 1844-cü ilədək qırx altı il ərzində ruhani bir məbəd ucaltdı. 1844-cü il oktyabrın 22-də, Malaki kitabının üçüncü fəslinin yerinə yetməsi olaraq, O, qəflətən Öz məbədinə gəldi və bununla ağılsız bakirələri təmizlədi. Sonra O, ikinci və son təmizlənməni həyata keçirmək üçün üçüncü mələk kimi gəldi, lakin qədim İsrailin başlanğıcında olduğu kimi, müasir İsrail də işi başa çatdırmaq üçün zəruri olan imana malik deyildi.
On September 11, 2001, Christ returned to accomplish the second temple cleansing that is accomplished when the foolish virgins are purged at the soon-coming Sunday law, when they awaken to the reality that they do not understand the increase of knowledge that was unsealed in 1989. That increase of knowledge represents the latter rain message, which is the Midnight Cry message when placed in the context of the parable of the ten virgins. The message of the last six verses of Daniel eleven that was unsealed at the time of the end in 1989, is represented in verse forty-four of those verses as “tidings out of the east and out of the north.”
2001-ci il sentyabrın 11-də Məsih, tezliklə gələcək Bazar qanunu zamanı ağılsız bakirələr təmizlənərkən yerinə yetirilən ikinci məbəd təmizlənməsini həyata keçirmək üçün qayıtdı; onlar 1989-cu ildə möhürü açılmış bilik artımını başa düşmədiklərinin gerçəkliyinə o zaman ayılacaqlar. Həmin bilik artımı son yağış xəbərini təmsil edir ki, bu da on bakirə məsələsinin kontekstində yerləşdirildikdə Gecəyarısı Fəryadı xəbəridir. 1989-cu ildə, son zamanın vaxtında möhürü açılmış Daniel on birinci fəslin son altı ayəsinin xəbəri, həmin ayələrin qırx dördüncü ayəsində “şərqdən və şimaldan gələn xəbərlər” kimi təmsil olunur.
The message of the latter rain, is the message of the Midnight Cry and it is the message of the east and the north. The east and north represent Islam and the papacy respectively, and as a message they represent the message that is counterfeited by Laodicean Adventism between September 11, 2001 and the soon-coming Sunday law. September 11, 2001, represents Islam (the east), and the Sunday law represents the mark of the beast (the north).
Son yağışın xəbəri, Gecəyarısı hayqırtısının xəbəridir və bu, şərqin və şimalın xəbəridir. Şərq və şimal müvafiq olaraq İslamı və papalığı təmsil edir və bir xəbər olaraq onlar, 11 sentyabr 2001-ci il ilə tezliklə gələcək bazar günü qanunu arasında Laodikeyalı Adventizm tərəfindən saxtalaşdırılan xəbəri təmsil edirlər. 11 sentyabr 2001-ci il İslamı (şərqi), bazar günü qanunu isə vəhşinin nişanəsini (şimalı) təmsil edir.
The deathbed for Laodicean Adventism is represented between those two waymarks, as typified by the disobedient prophet’s death between the ass and the lion. The deathbed for those who accept the mark of the beast is represented by the “tidings out of the east and the north” that enrages the papal power and initiates the final persecution of God’s people. That message begins at the soon coming Sunday law in the United States, which is where and also when Islam of the third Woe suddenly strikes. That unexpected attack produces national ruin, and angers the nations, thus providing the economic and political impetus to bring all nations together against Islam, under the auspices of the threefold union of the dragon, the beast and false prophet.
Laodikeya Adventizmi üçün ölüm yatağı həmin iki nişangah arasında təmsil olunur; necə ki, bu, itaətsiz peyğəmbərin eşşəklə şir arasında ölümü ilə timsallaşdırılmışdır. Vəhşi heyvanın nişanını qəbul edənlər üçün ölüm yatağı isə papalıq hakimiyyətini qəzəbləndirən və Allahın xalqına qarşı son təqibi başlatan “şərqdən və şimaldan gələn xəbərlər” ilə təmsil olunur. Həmin xəbər Birləşmiş Ştatlarda tezliklə gələcək bazar günü qanunu ilə başlayır; bu həm də üçüncü Vay İslamının qəfil zərbə endirdiyi yer və zamandır. Bu gözlənilməz hücum milli fəlakətə səbəb olur və millətləri qəzəbləndirir; beləliklə, əjdaha, vəhşi heyvan və yalançı peyğəmbərin üçqat birliyinin himayəsi altında bütün millətləri İslama qarşı bir araya gətirmək üçün iqtisadi və siyasi təkan təmin edir.
In the history represented by the third Elijah, the message that identifies the third Woe, informs the dragon, the beast and the false prophet that Islam is the tool of judgment that God uses to punish men for the worship of the papal mark of authority. As with the three Rome’s, the three Babylon’s, the three Elijah’s and the three messengers who prepare the way, the third Woe is established by the triple application of the three Woes.
Üçüncü İlyasla təmsil olunan tarixdə, üçüncü Vayı müəyyən edən xəbər əjdahaya, vəhşiyə və yalançı peyğəmbərə bildirir ki, İslam Allahın, papalığın hakimiyyət nişanına sitayiş etdiklərinə görə insanları cəzalandırmaq üçün istifadə etdiyi hökm alətidir. Üç Roma, üç Babil, üç İlyas və yolu hazırlayan üç xəbərçi ilə olduğu kimi, üçüncü Vay da üç Vayın üçqat tətbiqi ilə təsbit olunur.
And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels, which are yet to sound! Revelation 8:13.
Və mən baxdım və eşitdim ki, bir mələk göyün ortasında uçaraq uca səslə deyirdi: “Vay, vay, vay yer üzündə yaşayanların halına, çünki hələ borazan çalacaq olan o biri üç mələyin borazan səsləri gəlməkdədir!” Vəhy 8:13.
Sister White profoundly endorsed Smith’s book, Daniel and Revelation, identifying that every Seventh-day Adventist should own the book, although she did not express it as directly as I just wrote, but the fact is there in her endorsement.
Uayt bacı Smitin “Daniel və Vəhy” kitabını dərin şəkildə təqdir etmiş, hər Yeddinci Gün Adventistinin bu kitaba malik olmalı olduğunu göstərmişdir; hərçənd o bunu mənim indi yazdığım kimi bu qədər birbaşa ifadə etməmişdir, lakin bu həqiqət onun təqdirində mövcuddur.
“The Lord calls for workers to enter the canvassing field that the books containing the light of present truth may be circulated. The people in the world need to know that the signs of the times are fulfilling. Take to them the books that will enlighten them. Daniel and Revelation, The Great Controversy, Patriarchs and Prophets, and The Desire of Ages should now go to the world. The grand instruction contained in Daniel and Revelation has been eagerly perused by many in Australia. This book has been the means of bringing many precious souls to a knowledge of the truth. Everything that can be done should be done to circulate Thoughts on Daniel and the Revelation. I know of no other book that can take the place of this one. It is God’s helping hand.
“Rəbb işçiləri kitab satışı sahəsinə girməyə çağırır ki, indiki həqiqətin nurunu daşıyan kitablar yayılsın. Dünyadakı insanlar zamanın əlamətlərinin yerinə yetməkdə olduğunu bilməlidirlər. Onlara özlərini maarifləndirəcək kitabları aparın. Daniel and Revelation, The Great Controversy, Patriarchs and Prophets və The Desire of Ages indi dünyaya aparılmalıdır. Daniel and Revelation-da yer alan möhtəşəm təlimat Avstraliyada bir çoxları tərəfindən böyük maraqla oxunmuşdur. Bu kitab bir çox qiymətli canların həqiqəti tanımasına vasitə olmuşdur. Thoughts on Daniel and the Revelation-un yayılması üçün edilə biləcək hər şey edilməlidir. Mən bu kitabın yerini tuta biləcək başqa heç bir kitab tanımıram. O, Allahın kömək əlidir.”
“Those who have been long in the truth are asleep. They need to be sanctified by the Holy Spirit. The third angel’s message is to be proclaimed with a loud voice. Tremendous issues are before us. We have no time to lose. God forbid that we should allow minor matters to eclipse the light which should be given to the world.” Manuscript Releases, volume 21, 444.
“Həqiqətdə uzun müddət olmuş olanlar yuxudadırlar. Onların Müqəddəs Ruh vasitəsilə təqdis olunmağa ehtiyacları var. Üçüncü mələyin xəbəri uca səslə elan edilməlidir. Qarşımızda son dərəcə mühüm məsələlər durur. İtirməyə vaxtımız yoxdur. Qoy Allah eləməsin ki, dünyaya verilməli olan nuru kölgədə qoyacaq xırda məsələlərə yol verək.” Manuscript Releases, cild 21, 444.
The book, which those who rejected the Millerite view of “the daily” in the book of Daniel also rejected, was identified as “God’s helping hand.” If God’s people have been given the responsibility to circulate the books mentioned in the previous citation, it means that God’s people would need to own the book themselves. The book was the focus of the attack of those who promoted the “new” view of “the daily” in the book of Daniel, for it was the book they desired to re-write and remove the correct view of “the daily”.
Daniel kitabındakı “gündəlik” barədə Millerçi baxışı rədd edənlərin eyni zamanda rədd etdikləri kitab “Allahın yardım edən əli” kimi tanındı. Əgər Allahın xalqına əvvəlki sitatda qeyd olunan kitabları yaymaq məsuliyyəti verilmişdirsə, bu, Allahın xalqının həmin kitaba özlərinin də sahib olmalı olduqları mənasına gəlir. Bu kitab Daniel kitabındakı “gündəlik” barədə “yeni” baxışı irəli sürənlərin hücumunun mərkəzində idi, çünki yenidən yazmaq və “gündəlik” barədə düzgün baxışı ondan çıxarmaq istədikləri kitab məhz bu idi.
When Sister White referred to the two primary leaders in the rebellion of “the daily” in the book of Daniel, she often pointed out that they (Prescott and Daniells) did not have the ability to “reason from cause to effect.” The Laodicean Adventists historical revisionists appear to have the same problem.
Bacı Uayt Daniel kitabında “gündəlik”lə bağlı üsyanın iki əsas rəhbərinə istinad edərkən tez-tez qeyd edirdi ki, onlar (Preskott və Daniells) “səbəbdən nəticəyə doğru mühakimə yürütmək” qabiliyyətinə malik deyildilər. Laodikiyalı Adventistlərin tarixi revizionistləri də, görünür, eyni problemlə üzləşirlər.
The leading men, that throughout the history of rebellion from 1888 and onward, had at some point in their personal experience, accepted the false teaching of “the daily.” Their rebellion was the “effect,” and the wrong understanding of “the daily,” was the “cause.” The Laodicean Adventist revisionists lead the unlearned to believe that those very historical rebels of Advent history, were actually not in rebellion, though their revised testimony is never upheld by the testimony of the Bible and Spirit of Prophecy. Because they do not consider the “effect” as a rebellion, they close the possibility of seeking for the “cause.”
1888-ci ildən başlayaraq üsyan tarixinin bütün gedişi boyunca öncül mövqedə olan adamlar şəxsi təcrübələrinin müəyyən bir mərhələsində “the daily” barədə saxta təlimi qəbul etmişdilər. Onların üsyanı “nəticə”, “the daily” barədə yanlış anlayış isə “səbəb” idi. Laodikeya Adventist revizionistləri savadsızları belə inandırmağa yönəldirlər ki, Advent tarixindəki məhz həmin tarixi üsyançılar əslində üsyan içində deyildilər; halbuki onların yenidən işlənmiş şahidliyi heç vaxt Müqəddəs Kitabın və Peyğəmbərlik Ruhunun şahidliyi ilə təsdiqlənmir. Onlar “nəticə”ni üsyan hesab etmədikləri üçün “səbəb”i axtarmaq imkanını bağlayırlar.
As the bird by wandering, as the swallow by flying, so the curse causeless shall not come. Proverbs 22:6.
Quş dolaşaraq necə gedirsə, qaranquş da uçaraq necə gedirsə, səbəbsiz lənət də elə gəlməz. Süleymanın məsəlləri 22:6.
God’s people are to recognize rebellion, and when they do, they are to seek for the cause. Then they are to remedy the cause. In the following passage Sister White is commenting on the story of Achan.
Allahın xalqı üsyanı tanımalıdır və bunu etdikdə, səbəbini axtarmalıdır. Sonra isə həmin səbəbi aradan qaldırmalıdır. Aşağıdakı parçadə Bacı Uayt Axxan hekayəsini şərh edir.
“I have been shown that God here illustrates how He regards sin among those who profess to be His commandment-keeping people. Those whom He has specially honored with witnessing the remarkable exhibitions of His power, as did ancient Israel, and who will even then venture to disregard His express directions, will be subjects of His wrath. He would teach His people that disobedience and sin are exceedingly offensive to Him and are not to be lightly regarded. He shows us that when His people are found in sin they should at once take decided measures to put that sin from them, that His frown may not rest upon them all. But if the sins of the people are passed over by those in responsible positions, His frown will be upon them, and the people of God, as a body, will be held responsible for those sins. In His dealings with His people in the past the Lord shows the necessity of purifying the church from wrongs. One sinner may diffuse darkness that will exclude the light of God from the entire congregation. When the people realize that darkness is settling upon them, and they do not know the cause, they should seek God earnestly, in great humility and self-abasement, until the wrongs which grieve His Spirit are searched out and put away.
“Mənə göstərildi ki, Allah burada Öz əmrlərini saxlayan xalqı olduqlarını iddia edənlər arasında günaha necə baxdığını göstərir. Qədim İsrail kimi, Onun qüdrətinin möhtəşəm təzahürlərinin şahidi olmaqla Onun tərəfindən xüsusi surətdə şərəfləndirilmiş olanlar, hətta bundan sonra da Onun açıq göstərişlərinə etinasız yanaşmağa cürət edərlərsə, Onun qəzəbinin hədəfi olacaqlar. O, Öz xalqına öyrətmək istəyir ki, itaətsizlik və günah Onun üçün son dərəcə iyrəncdir və bunlara yüngül yanaşmaq olmaz. O, bizə göstərir ki, Onun xalqı günah içində tapıldığı zaman, Onun narazılığı onların hamısının üzərinə gəlməsin deyə, onlar həmin günahı aralarından uzaqlaşdırmaq üçün dərhal qəti tədbirlər görməlidirlər. Lakin xalqın günahları məsul mövqedə olanlar tərəfindən ört-basdır edilərsə, Onun narazılığı onların üzərində olacaq və Allahın xalqı bir bütöv olaraq həmin günahlara görə məsul tutulacaq. Rəbb Öz xalqı ilə keçmişdəki rəftarında, kilsəni yanlışlıqlardan təmizləməyin zəruriliyini göstərir. Bir günahkar, Allahın nurunu bütün yığıncaqdan uzaqlaşdıracaq qaranlığı yaya bilər. Xalq qaranlığın üzərlərinə çökdüyünü dərk etdikdə və səbəbini bilmədikdə, Onun Ruhunu kədərləndirən yanlışlıqlar aşkara çıxarılıb aradan qaldırılana qədər, böyük təvazökarlıq və nəfsi alçaltma içində Allahı ciddi-cəhdlə axtarmalıdırlar.
“The prejudice which has arisen against us because we have reproved the wrongs that God has shown me existed, and the cry that has been raised of harshness and severity, are unjust. God bids us speak, and we will not be silent. If wrongs are apparent among His people, and if the servants of God pass on indifferent to them, they virtually sustain and justify the sinner, and are alike guilty and will just as surely receive the displeasure of God; for they will be made responsible for the sins of the guilty. In vision I have been pointed to many instances where the displeasure of God has been incurred by a neglect on the part of His servants to deal with the wrongs and sins existing among them. Those who have excused these wrongs have been thought by the people to be very amiable and lovely in disposition, simply because they shunned to discharge a plain Scriptural duty. The task was not agreeable to their feelings; therefore they avoided it.” Testimonies, volume 3, 265.
“Allahın mənə mövcud olduğunu göstərdiyi haqsızlıqları məzəmmət etdiyimiz üçün bizə qarşı yaranmış qərəz və qaldırılmış sərtlik və amansızlıq fəryadı ədalətsizdir. Allah bizə danışmağı əmr edir və biz susmayacağıq. Əgər Onun xalqı arasında haqsızlıqlar açıq-aşkardırsa və Allahın qulları onlara laqeyd yanaşıb yan keçirlərsə, onlar bununla günahkarı əslində dəstəkləmiş və haqlı çıxarmış olurlar; onlar da eyni dərəcədə təqsirli sayılacaq və Allahın narazılığına eyni qətiyyətlə düçar olacaqlar; çünki onlar təqsirkarların günahlarına görə məsul tutulacaqlar. Görmədə mənə çoxlu hallara işarə edilmişdir ki, Allahın qulları öz aralarında mövcud olan haqsızlıqlara və günahlara qarşı tədbir görməyi laqeydliklə buraxdıqları üçün Allahın narazılığına səbəb olmuşlar. Bu haqsızlıqlara bəraət qazandıranlar, sadəcə Müqəddəs Yazıların açıq bir vəzifəsini yerinə yetirməkdən yayındıqları üçün, xalq tərəfindən xasiyyətcə çox mülayim və sevimli hesab edilmişlər. Bu vəzifə onların hisslərinə xoş gəlmirdi; buna görə də ondan qaçırdılar.” Testimonies, cild 3, 265.
The histories of leaders that have rebelled in Adventism testify to the fact that one of the steps that is almost always seen in their rebellion is that at some point in their personal experience they accepted the false view of “the daily.” That being said, the book by Smith, though not inspired and containing some doctrinal problems, still provides an excellent overview of the pioneer understanding of Revelation chapters eight and nine, where we see the prophetic history of the first six trumpets set forth. We will refer to Smith’s commentary from his book, Daniel and Revelation, as we begin to consider the triple application of the three Woes.
Adventizmdə üsyan etmiş rəhbərlərin tarixçələri şahidlik edir ki, onların üsyanında demək olar həmişə görünən mərhələlərdən biri, şəxsi təcrübələrinin müəyyən bir məqamında “gündəlik” barədə saxta baxışı qəbul etmələri olmuşdur. Bununla belə, Smithin kitabı, ilham edilmiş olmasa da və bəzi doktrinal problemlər ehtiva etsə də, Vəhy kitabının səkkizinci və doqquzuncu fəsilləri ilə bağlı qabaqcılların anlayışına hələ də mükəmməl bir ümumi baxış təqdim edir; orada ilk altı şeypurun peyğəmbərlik tarixi ortaya qoyulur. Üç Vay bəlasının üçqat tətbiqini nəzərdən keçirməyə başlayarkən, Smithin Daniel and Revelation kitabındakı şərhinə istinad edəcəyik.
Sister White informs us that William Miller was given great light upon the book of Revelation, but his understanding of chapters thirteen, and sixteen through eighteen was incorrect, for he was at the wrong vantage point in history to see that there are three, and not two desolating powers. His great light was upon chapters two through nine of Revelation.
Bacı Uayt bizi xəbərdar edir ki, Vilyam Millerə Vəhy kitabı barədə böyük işıq verilmişdi, lakin on üçüncü fəsil və on altıncıdan on səkkizinciyə qədər olan fəsillər haqqındakı anlayışı yanlışdır; çünki tarixdə elə bir baxış nöqtəsində idi ki, viranə qoyan qüvvələrin iki deyil, üç olduğunu görə bilmirdi. Onun böyük işığı Vəhyin ikinci fəsildən doqquzuncu fəslinə qədər olan hissəsi üzərində idi.
“Preachers and people have looked upon the book of Revelation as mysterious and of less importance than other portions of the Sacred Scriptures. But I saw that this book is indeed a revelation given for the especial benefit of those who should live in the last days, to guide them in ascertaining their true position and their duty. God directed the mind of William Miller to the prophecies and gave him great light upon the book of Revelation.” Early Writings, 231.
“Təbliğçilər və xalq Vəhy kitabına müəmmalı və Müqəddəs Yazıların digər hissələrindən daha az əhəmiyyətli kimi baxmışlar. Lakin mən gördüm ki, bu kitab həqiqətən də son günlərdə yaşamalı olanların xüsusi xeyri üçün verilmiş bir vəhydir ki, onların öz həqiqi mövqelərini və vəzifələrini müəyyən etmələrinə yol göstərsin. Allah William Millerin düşüncəsini peyğəmbərliklərə yönəltdi və ona Vəhy kitabı barədə böyük işıq verdi.” Early Writings, 231.
Miller set forth his understanding of the churches, seals, trumpets and vials as follows.
Miller kilsələrin, möhürlərin, şeypurların və camların barədə anlayışını aşağıdakı kimi bəyan etdi.
“The seven churches of Asia is a history of the church of Christ in her seven forms, in all her windings and turnings, in all her prosperity and adversity, from the days of the apostles down to the end of the world. The seven seals are a history of the transactions of the powers and kings of the earth over the church, and God’s protection of his people during the same time. The seven trumpets are a history of seven peculiar and heavy judgments sent upon the earth, or Roman kingdom. And the seven vials are the seven last plagues sent upon Papal Rome. Mixed with these are many other events, woven in like tributary streams, and filling up the grand river of prophecy, until the whole ends us in the ocean of eternity.
“Asiyanın yeddi cəmiyyəti Məsihin kilsəsinin onun yeddi şəklində, bütün dolaşıqlıqları və dönüşləri içində, bütün firavanlığı və məşəqqəti ilə, həvarilərin günlərindən ta dünyanın sonuna qədər olan tarixidir. Yeddi möhür, eyni müddət ərzində yer üzünün qüvvələri və padşahlarının kilsə üzərindəki fəaliyyətlərinin, həmçinin Allahın Öz xalqını qorumasının tarixidir. Yeddi şeypur isə yer üzərinə, yaxud Roma padşahlığı üzərinə göndərilmiş yeddi özünəməxsus və ağır hökmün tarixidir. Yeddi kasa da Papalıq Romasının üzərinə göndərilmiş son yeddi bəladır. Bunlara başqa bir çox hadisələr də qarışmışdır; qolu-budaqlı axarlar kimi içlərinə toxunub hörülmüş və peyğəmbərliyin böyük çayını doldurmuşdur, ta ki bütün bunlar sonda bizi əbədiyyət okeanına çıxarsın.”
“This, to me, is the plan of John’s prophecy in the book of Revelation. And the man who wishes to understand this book, must have a thorough knowledge of other parts of the word of God. The figures and metaphors used in this prophecy, are not all explained in the same, but must be found in other prophets, and explained in other passages of Scripture. Therefore it is evident that God has designed the study of the whole, even to obtain a clear knowledge of any part.” William Miller, Miller’s Lectures, volume 2, lecture 12, 178.
“Bu, mənim üçün, Vəhy kitabında Yəhyanın peyğəmbərliyinin planıdır. Və bu kitabı anlamaq istəyən adam Allahın kəlamının digər hissələri barədə dərin biliyə malik olmalıdır. Bu peyğəmbərlikdə işlədilən rəmz və məcazların hamısı həmin kitabın özündə izah olunmur, əksinə, onlar başqa peyğəmbərlərdə tapılmalı və Müqəddəs Yazının digər ayələrində açıqlanmalıdır. Buna görə aydındır ki, Allah bütövün öyrənilməsini, hətta hər hansı bir hissə haqqında aydın bilik əldə etmək üçün belə, nəzərdə tutmuşdur.” William Miller, Miller’s Lectures, volume 2, lecture 12, 178.
Just as the third messenger, who prepares the way for the Messenger of the Covenant, represents the internal history of the judgment of the church, in contrast with the third Elijah, who represents an external history in the judgment of modern Babylon, the pioneer understanding of the churches and seals identified the same internal-external testimony.
Əhdin Elçisinə yolu hazırlayan üçüncü müjdəçinin kilsənin mühakiməsinin daxili tarixini təmsil etməsi, buna qarşılıq müasir Babilin mühakiməsində xarici bir tarixi təmsil edən üçüncü İlyasdan fərqli olaraq, kilsələr və möhürlər barədə ilkin anlayış da həmin eyni daxili-xarici şahidliyi müəyyən etmişdir.
“The seals are introduced to our notice in the 4th, 5th, and 6th chapters of Revelation. The scenes presented under these seals are brought to view in Revelation 6, and the first verse of Revelation 8. They evidently cover events with which the church is connected from the opening of this dispensation to the coming of Christ.
“Möhürlər diqqətimizə Vəhy kitabının 4-cü, 5-ci və 6-cı fəsillərində təqdim edilir. Bu möhürlər altında göstərilən səhnələr Vəhy 6-da və Vəhy 8-in birinci ayəsində göz önünə gətirilir. Aydındır ki, onlar bu dövrün başlanğıcından Məsihin gəlişinə qədər kilsənin bağlı olduğu hadisələri əhatə edir.
“While the seven churches present the internal history of the church, the seven seals bring to view the great events of its external history.” Uriah Smith, The Biblical Institute, 253.
“Yeddi kilsə kilsənin daxili tarixini təqdim etdiyi halda, yeddi möhür onun xarici tarixinin böyük hadisələrini göz önünə gətirir.” Uriah Smith, The Biblical Institute, 253.
Uriah Smith was identifying the Millerite understanding of the internal and external relationship of the churches, and James White presents a similar overview in terms of parallel histories.
Uriya Smit kilsələrin daxili və xarici münasibətinə dair Millerçi anlayışı müəyyənləşdirirdi və Ceyms Uayt paralel tarixlər baxımından buna bənzər bir ümumi mənzərə təqdim edir.
“We have now traced the churches, the seals, and the beasts, or living beings, as far as they will compare as covering the same periods of time. The seals are seven in number, the beasts but four. And it may be well here to notice, that at the opening of the first, second, third and fourth seals the first, second, third and fourth beasts are heard to say ‘Come and see;’ but when the fifth, sixth and seventh seals are opened, there is no such voice heard. Neither do the last three churches, and the last three seals, compare, as covering the same periods of time, as the first four churches, and the first four seals do. But, as we have shown, the churches, seals and beasts do agree, as covering the same periods of time for the space of nearly 1800 years, till we come down to a little more than half a century of the present time.” James White, Review and Herald, February 12, 1857.
“Biz indi kilsələri, möhürləri və heyvanları, yaxud canlı varlıqları, eyni zaman dövrlərini əhatə etdikləri ölçüdə bir-biri ilə uyğunluq təşkil etdikləri həddə qədər izləmişik. Möhürlərin sayı yeddidir, heyvanların isə cəmi dörddür. Və burada bunu qeyd etmək yerinə düşər ki, birinci, ikinci, üçüncü və dördüncü möhürlər açılarkən birinci, ikinci, üçüncü və dördüncü heyvanların «Gəl və bax» dediyi eşidilir; lakin beşinci, altıncı və yeddinci möhürlər açıldıqda belə bir səs eşidilmir. Son üç kilsə ilə son üç möhür də, ilk dörd kilsə ilə ilk dörd möhürün etdiyi kimi, eyni zaman dövrlərini əhatə etmələri baxımından bir-biri ilə uyğun gəlmir. Lakin göstərdiyimiz kimi, kilsələr, möhürlər və heyvanlar təxminən 1800 il ərzində, indiki zamandan yarım əsrdən bir qədər artıq əvvələ qədər, eyni zaman dövrlərini əhatə etmələri baxımından bir-biri ilə uzlaşır.” James White, Review and Herald, 12 fevral 1857.
We just cited three of the primary pioneers of Millerite history. All three held to the correct view of “the daily,” and they all held to the overview of the churches, seals, and trumpets in the framework of truth which Miller was led to understand and present.
Biz indicə Millerçi tarixinin üç əsas pionerindən sitat gətirdik. Hər üçü “gündəlik” barədə düzgün mövqeyi qəbul edirdi və onların hamısı da Millerin dərk edib təqdim etməyə yönəldildiyi həqiqət çərçivəsində kilsələrin, möhürlərin və şeypurların ümumi mənzərəsini qəbul edirdi.
“When men come in who would move one pin or pillar from the foundation which God has established by His Holy Spirit, let the aged men who were pioneers in our work speak plainly, and let those who are dead speak also by the reprinting of their articles in our periodicals. Gather up the rays of divine light that God has given as He has led His people on step by step in the way of truth. This truth will stand the test of time and trial.” Manuscript Release, 760, 10.
“İnsanlar Allahın Öz Müqəddəs Ruhu vasitəsilə qoyduğu təməldən bir mıxı və ya bir sütunu yerindən oynatmaq istəyərək ortaya çıxdıqda, qoy işimizdə öncüllər olmuş yaşlı kişilər açıq danışsınlar, və qoy vəfat etmiş olanlar da öz məqalələrinin dövri nəşrlərimizdə yenidən çap edilməsi vasitəsilə danışsınlar. Allahın Öz xalqını həqiqət yolunda addım-addım irəlilətdiyi zaman verdiyi ilahi nurun şüalarını toplayın. Bu həqiqət zamanın və sınağın imtahanına tab gətirəcəkdir.” Manuscript Release, 760, 10.
On September 11, 2001, the mighty angel of Revelation chapter eighteen descended and began the work of leading those who would accept and eat the Bread that had just come down from heaven back to the “old paths,” of Jeremiah chapter six. The Alpha and Omega needed those who were willing to strive to be among the one hundred and forty-four thousand to see that what brought Him down out of heaven on August 11, 1840, was not simply a fulfillment of a time prophecy, but a fulfillment of the time prophecy of the second Woe. He needed His people to rediscover the old paths of the history where He had erected the temple of the Millerites in the forty-six years from 1798 to 1844.
2001-ci il sentyabrın 11-də Vəhy kitabının on səkkizinci fəslindəki qüdrətli mələk endi və göydən yenicə nazil olmuş Çörəyi qəbul edib yeyəcək olanları Yeremya kitabının altıncı fəslindəki “qədim yollar”a geri aparmaq işinə başladı. Alfa və Omeqa yüz qırx dörd minlər arasında olmaq üçün cəhd göstərməyə hazır olanların bunu görməsinə ehtiyac duyurdu ki, Onu 1840-cı il avqustun 11-də göydən endirən şey sadəcə bir zaman peyğəmbərliyinin yerinə yetməsi deyil, ikinci Vay fəryadının zaman peyğəmbərliyinin yerinə yetməsi idi. O, Öz xalqının 1798-ci ildən 1844-cü ilə qədər olan qırx altı il ərzində Millerçilərin məbədini qurmuş olduğu tarixin qədim yollarını yenidən kəşf etməsinə ehtiyac duyurdu.
That history had been covered with rubbish and counterfeit coins and jewels. That history was obscured by a false foundational message that was built upon sand, and not the Rock of Ages. It was in the history of the Millerites, the history where, as Peter describes it, the Millerites, “which in time past were not a people, but” then became “the people of God,” who had been raised up and built up as “a spiritual house, an holy priesthood.” The Lion of the tribe of Judah descended on September 11, 2001, and led His last-day people into the work of cleaning out the “temple” of the history of the raising up of the Millerite temple. That work had been typified by a prophecy, which predicted that the Lord would raise up a man named Josiah, (which means foundation of God).
Bu tarix zibil və saxta sikkələr və cəvahiratlarla ört-basdır edilmişdi. Bu tarix Qaya-Əsrlər üzərində deyil, qum üzərində qurulmuş saxta bir təməl xəbəri ilə qaranlıqlaşdırılmışdı. Bu, Millerçilərin tarixində idi; Peterin təsvir etdiyi kimi, bir vaxtlar “xalq deyildilər”, lakin sonra “Allahın xalqı” olmuş, “ruhani bir ev, müqəddəs kahinlik” kimi qaldırılmış və bina edilmiş Millerçilərin tarixində. Yəhuda qəbiləsinin Aslanı 11 sentyabr 2001-ci ildə endi və axırzaman xalqını Millerçi məbədinin qaldırılmasının tarixindəki “məbədi” təmizləmək işinə rəhbərlik etdi. Bu iş bir peyğəmbərliklə əvvəlcədən timsallaşdırılmışdı; həmin peyğəmbərlik Rəbbin Yoşiya adlı bir adamı ayağa qaldıracağını qabaqcadan bildirirdi (adının mənası Allahın təməlidir).
When Josiah was raised up in fulfillment of the prophecy of the disobedient prophet, he began the work of repairing the temple which was in disarray. In the work of repairing and cleaning “the curse of Moses” was discovered, and when read before Josiah it brought about the reformation of Josiah. We will address that prophecy, in connection with the rediscovery of the “seven times,” post-September 11, 2001.
Yoşiya itaətsiz peyğəmbərin peyğəmbərliyinin yerinə yetməsi olaraq qaldırıldığı zaman, dağınıq vəziyyətdə olan məbədi bərpa etmək işinə başladı. Bərpa və təmizləmə işləri zamanı “Musanın lənəti” aşkar edildi və Yoşiyanın önündə oxunduqda, bu, Yoşiyanın islahatını doğurdu. Biz bu peyğəmbərliyə, 11 sentyabr 2001-dən sonrakı dövrdə “yeddi zaman”ın yenidən kəşfi ilə əlaqədar olaraq toxunacağıq.
We will begin that study in the next article.
Biz həmin araşdırmaya növbəti məqalədə başlayacağıq.
“Just as long as those who profess the truth are serving Satan, his hellish shadow will cut off their views of God and heaven. They will be as those who have lost their first love. They cannot view eternal realities. That which God has prepared for us is represented in Zechariah, chapters 3 and 4, and 4:12–14: ‘And I answered again, and said unto him, What be these two olive branches which through the two golden pipes empty the golden oil out of themselves? And he answered me and said, Knowest thou not what these be? And I said, No, my Lord. Then said he, These are the two anointed ones, that stand by the Lord of the whole earth.’
“Həqiqəti etiraf edənlər Şeytana xidmət etdikləri müddətcə, onun cəhənnəmi kölgəsi onların Allah və göy haqqındakı baxışlarını kəsəcək. Onlar ilk məhəbbətlərini itirmiş kəslər kimi olacaqlar. Onlar əbədi həqiqətləri görə bilməzlər. Allahın bizim üçün hazırladığı şey Zəkəriyyanın 3 və 4-cü fəsillərində, eləcə də 4:12–14-də təsvir olunur: «Və yenə cavab verib ona dedim: Bunlar nədir — özlərindən qızılı yağı iki qızıl boru vasitəsilə boşaldan bu iki zeytun budağı? O isə mənə cavab verib dedi: Bunların nə olduğunu bilmirsənmi? Mən də dedim: Xeyr, ağam. Onda dedi: Bunlar bütün yer üzünün Rəbbinin hüzurunda duran iki məsh olunmuşdur.»”
“The Lord is full of resources. He has no lack of facilities. It is because of our lack of faith, our earthliness, our cheap talk, our unbelief, manifested in our conversation, that dark shadows gather about us. Christ is not revealed in word or character as the One altogether lovely, and the chiefest among ten thousand. When the soul is content to lift itself up unto vanity, the Spirit of the Lord can do little for it. Our shortsighted vision beholds the shadow, but cannot see the glory beyond. Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.
“Rəbb hər cür vasitələrlə zəngindir. Onda heç bir imkan qıtlığı yoxdur. Üzərimizə qara kölgələrin toplanmasının səbəbi imanımızın azlığı, dünyəviliyimiz, dəyərsiz danışığımız, söhbətimizdə təzahür edən imansızlığımızdır. Məsih nə sözdə, nə də xarakterdə tamamilə sevimli Olan və on minlər arasında Ən Üstün Olan kimi aşkar edilmir. Can özünü puçluğa yüksəltməklə kifayətləndikdə, Rəbbin Ruhu onun üçün çox az iş görə bilir. Bizim uzaqgörməz baxışımız kölgəni görür, lakin onun o tayındakı izzəti görə bilmir. Mələklər dörd küləyi tutub saxlayırlar; onlar qəzəbli, qırılıb azad olmağa və bütün yer üzünün üzü ilə şığımağa can atan, öz izi boyunca məhvetmə və ölüm daşıyan bir atla təmsil olunur.”
“Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 216, 217.
“Əbədi dünyanın lap astanasındaca yuxuya gedəkmi? Küt, soyuq və ölü olaqmı? Ah, kaş ki, kilsələrimizdə Allahın Ruhu və nəfəsi Onun xalqına üfürülsün ki, onlar ayaqları üstə dursunlar və yaşasınlar. Biz görməliyik ki, yol dardır, qapı da sıxdır. Lakin biz o sıx qapıdan keçdikcə, onun genişliyi hədsizdir.” Manuscript Releases, cild 20, 216, 217.