In Daniel chapter one, Daniel was carried into the captivity of seventy years prophesied by Jeremiah, and continued until the first year of Cyrus.
Daniel kitabının birinci fəslində Daniel Yeremyanın peyğəmbərlik etdiyi yetmiş illik əsarətə aparıldı və Kirin birinci ilinə qədər davam etdi.
And Daniel continued even unto the first year of king Cyrus. Daniel 1:21.
Və Daniel şah Kirin birinci ilinə qədər davam etdi. Daniel 1:21.
Thus, Daniel lived through the entire history of the seventy years of captivity, until the decree that allowed the return of ancient Israel to rebuild and restore Jerusalem.
Beləliklə, Daniel qədim İsrailin Yerusəlimi yenidən qurub bərpa etmək üçün geri qayıtmasına icazə verən fərmana qədər, əsarətin yetmiş ilinin bütün tarixi boyunca yaşadı.
Now in the first year of Cyrus king of Persia, that the word of the Lord by the mouth of Jeremiah might be fulfilled, the Lord stirred up the spirit of Cyrus king of Persia, that he made a proclamation throughout all his kingdom, and put it also in writing, saying. Ezra 1:1.
Fars padşahı Kirin padşahlığının birinci ilində, Rəbbin Yeremiyanın ağzı ilə söylədiyi söz yerinə yetsin deyə, Rəbb Fars padşahı Kirin ruhunu oyatdı; o da bütün padşahlığı boyunca car çəkdirib bunu yazılı şəkildə də elan etdi və dedi: Ezra 1:1.
Daniel therefore is the symbol of the testing process of the one hundred and forty-four thousand that began on September 11, 2001, and continues until the “decree,” which marks the call out of Babylon.
Beləliklə, Daniel 11 sentyabr 2001-ci ildə başlanmış və Babildən çıxış çağırışını işarələyən “fərman”adək davam edən yüz qırx dörd minin sınaq prosesinin simvoludur.
And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Revelation 18:4, 5.
Və göydən başqa bir səs eşitdim ki, belə deyirdi: “Ey Mənim xalqım, ondan çıxın ki, onun günahlarına şərik olmayasınız və onun bəlalarından pay almayasınız. Çünki onun günahları göyə qədər çatmışdır və Allah onun təqsirlərini xatırlamışdır.” Vəhy 18:4, 5.
The seventy years of captivity is the testing and purification period of the one hundred and forty-four thousand. On September 11, 2001 the third Woe of Islam arrived. This is only recognized by those who accept the foundational truths of Adventism. The first Woe and the second Woe were both correctly identified as Islam by the pioneers. On both the 1843 and the 1850 pioneer charts, which Ellen White endorsed, and which are identified as a fulfillment of Habakkuk chapter two, Islam is identified as the fifth and sixth Trumpets. The last three Trumpets are Woe Trumpets.
Əsirliyin yetmiş ili yüz qırx dörd minin sınaqdan keçirilmə və təmizlənmə dövrüdür. 11 sentyabr 2001-ci ildə İslamın üçüncü Vayına yetişildi. Bu, yalnız Adventizmin təməl həqiqətlərini qəbul edənlər tərəfindən tanınır. Həm birinci Vay, həm də ikinci Vay pionerlər tərəfindən düzgün olaraq İslam kimi müəyyən edilmişdi. Həm 1843, həm də 1850-ci il pioner cədvəllərində — Ellen White-ın təsdiq etdiyi və Habakkuk kitabının ikinci fəslinin yerinə yetməsi kimi göstərilən həmin cədvəllərdə — İslam beşinci və altıncı Sur kimi müəyyən edilir. Son üç Sur Vay Surlarıdır.
And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels, which are yet to sound! Revelation 8:13.
Və mən baxdım və göyün ortasında uçan bir mələyi gördüm və eşitdim; o, uca səslə deyirdi: Vay, vay, vay yer üzündə yaşayanların halına, çünki hələ səslənəcək olan üç mələyin şeypurunun digər səsləri gəlir! Vəhy 8:13.
If there are three Woe Trumpets, and the first and second Woe Trumpets are Islam, it is pretty simple to recognize that the third Woe Trumpet is also Islam. An element of the symbol of Islam as Woe Trumpets, is their restraint, and then when they’re released. Sister White identifies the four winds of Revelation seven, as an “angry horse,” seeking to “break loose” and “bring death and destruction” in its wake.
Əgər üç Vay Suru varsa və birinci və ikinci Vay Surları İslamdırsa, üçüncü Vay Surunun da İslam olduğunu anlamaq olduqca sadədir. Vay Surları kimi İslam rəmzinin bir ünsürü onların cilovlanması, sonra isə azad buraxılmasıdır. Sister White Vəhy yeddidəki dörd küləyi “qəzəbli at” kimi müəyyən edir; o, “cilovdan çıxmağa” və ardınca “ölüm və dağıntı gətirməyə” can atır.
“Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.
“Mələklər dörd küləyi saxlayırlar; bu küləklər qopub azad olmaq və bütün yer üzünün səthi boyunca şığımaq istəyən, yolunda dağıntı və ölüm gətirən qəzəbli at kimi təsvir olunur.
“Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.
“Əbədi dünyanın lap astanasında yuxuya dalaqmı? Biz süst, soyuq və ölü olacağıqmı? Ah, kaş ki, Allahın Öz xalqına üfürdüyü Ruh və nəfəs kilsələrimizdə olsun ki, onlar ayaqları üstə dursunlar və yaşasınlar. Biz yolun dar, qapının isə ensiz olduğunu görməliyik. Lakin biz o ensiz qapıdan keçdikcə, onun genişliyi hüdudsuzdur.” Manuscript Releases, volume 20, 217.
The four angels who are restraining the four winds are restraining the “angry horse” of Bible prophecy that produces death and destruction. In Revelation chapter nine, where the first and second Woe Trumpet are identified, there is a king that is identified. He is identified in Revelation “nine-eleven”.
Dörd mələklər dörd küləyi saxlayaraq, ölüm və dağıntı törədən Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin “qəzəbli at”ını cilovlayırlar. Vəhy kitabının doqquzuncu fəslində, birinci və ikinci Vay Surunun müəyyən edildiyi yerdə, bir padşah müəyyən edilir. O, Vəhy “doqquz-on bir”də müəyyən edilir.
And they had a king over them, which is the angel of the bottomless pit, whose name in the Hebrew tongue is Abaddon, but in the Greek tongue hath his name Apollyon. as being over them. Revelation 9:11.
Onların üzərində bir padşah var idi; o, dibsiz quyu mələyidir; onun adı İbrani dilində Abaddon, Yunan dilində isə Apollyondur. onların üzərində olmaq üzrə. Vəhy 9:11.
The name, and therefore the character of the king of Islam is Abaddon in the Hebrew and Apollyon in the Greek. In both the Old and New Testaments, represented by the Hebrew and the Greek, the character of Islam is found in the definition of the two names. In both words the definition is “death and destruction.” Sister White says the “angry horse” that the four angels are restraining while the one hundred and forty-four thousand are being sealed is seeking to break loose and bring “death and destruction” in its path.
Beləliklə, İslam padşahının adı və buna görə də xasiyyəti ibranicədə Abaddon, yunancada isə Apollyondur. Həm Əhdi-Ətiqdə, həm də Əhdi-Cədiddə — ibrani və yunan dilləri ilə təmsil olunan bu iki şahidlikdə — İslamın xasiyyəti bu iki adın tərifində aşkar edilir. Hər iki sözdə tərif “ölüm və məhvetmə”dir. Sister White deyir ki, dörd mələyin yüz qırx dörd min nəfər möhürlənərkən cilovlayıb saxladıqları “qəzəbli at” qopub azad olmağa və keçdiyi yolda “ölüm və məhvetmə” gətirməyə can atır.
The first reference in the Scriptures to Islam is Ishmael, the father of those who uphold the religion of Islam. In that first reference he is identified as a wild man, and the word translated as “wild” means “the wild Arabian ass”. The first prophetic reference to Islam, is a symbol of the horse family, and a horse is how the pioneers illustrated Islam of the first and second Woes on the two sacred charts. The four winds of Revelation chapter seven, are held in check, or “restrained”, until God seals His people. The sealing process of the one hundred and forty-four thousand is also the testing process and purification process.
Müqəddəs Yazılarda İslama ilk istinad İslam dinini müdafiə edənlərin atası olan İsmayıldır. Həmin ilk istinadda o, vəhşi bir adam kimi tanıdılır və “vəhşi” kimi tərcümə olunan söz “vəhşi ərəb eşşəyi” mənasını verir. İslama dair ilk peyğəmbərlik istinadı atlar fəsiləsinin bir rəmzidir və at, ilk və ikinci Vayların İslamını pionerlərin iki müqəddəs cədvəldə təsvir etdikləri vasitədir. Vəhy kitabının yeddinci fəslindəki dörd külək, Allah Öz xalqını möhürləyənədək saxlanılır, yaxud “cilovlanır”. Yüz qırx dörd minin möhürlənməsi prosesi eyni zamanda sınaq prosesi və paklanma prosesidir.
All these prophetic illustrations are represented by Daniel’s captivity for seventy years, beginning with Jehoiakim, the symbol of the empowerment of the first message, until the “decree” that calls men and women out of Babylon. The restraining and then the releasing of Islam is a prophetic characteristic of Islam as a symbol of biblical prophecy.
Bütün bu peyğəmbərlik illüstrasiyaları, birinci xəbərin qüvvətləndirilməsinin simvolu olan Yehoyaqimlə başlayaraq, kişi və qadınları Babildən kənara çağıran “fərman”adək davam edən Daniyelın yetmiş illik əsirliyi ilə təmsil olunur. İslamın cilovlanması və sonra sərbəst buraxılması, bibliya peyğəmbərliyinin bir simvolu kimi İslamın peyğəmbərlik səciyyəsidir.
When they are referred to as the “four winds”, they are held in check while God’s servants are sealed. At the beginning of the second Woe, in the time prophecy of three hundred and ninety-one years and fifteen days that was fulfilled on August 11, 1840, four angels, representing Islam of the second Woe, were “loosed.” At the end of the prophecy, they were “restrained”.
Onlara “dörd külək” kimi istinad edildikdə, Allahın qulları möhürlənənədək onlar saxlanılır. İkinci Vay halının əvvəlində, 11 avqust 1840-cı ildə yerinə yetmiş üç yüz doxsan bir il və on beş günlük zaman peyğəmbərliyində, ikinci Vay halının İslamını təmsil edən dörd mələk “azad edildi”. Peyğəmbərliyin sonunda isə onlar “saxlanıldı”.
Saying to the sixth angel which had the trumpet, Loose the four angels which are bound in the great river Euphrates. And the four angels were loosed, which were prepared for an hour, and a day, and a month, and a year, for to slay the third part of men. Revelation 9:14, 15.
Surunu olan altıncı mələyə belə deyirdi: Böyük Fərat çayında bağlı olan dörd mələyi azad et. Və insanların üçdə birini öldürmək üçün bir saat, bir gün, bir ay və bir il üçün hazırlanmış olan dörd mələk azad edildi. Vəhy 9:14, 15.
On September 11, 2001, the first message in the history of the one hundred and forty-four thousand was empowered, when Islam of the third Woe was “loosed.” But it was immediately “restrained”. Sister White explains why this happened, but first we should remember that the purpose of Islam in its first biblical reference was to anger the nations, for Ishmael’s hand would be against every man, and every man’s hand would be against Islam.
11 sentyabr 2001-ci ildə yüz qırx dörd minin tarixində ilk xəbər güc aldı; bu, üçüncü Vay halının İslamının “azad buraxıldığı” zaman baş verdi. Lakin o, dərhal “cilovlandı”. Bacı Uayt bunun nə üçün baş verdiyini izah edir, lakin əvvəlcə yadda saxlamalıyıq ki, Müqəddəs Kitabdakı ilk istinadında İslamın məqsədi millətləri qəzəbləndirmək idi; çünki İsmailin əli hər kəsə qarşı olacaqdı, hər kəsin əli də İslama qarşı olacaqdı.
And the angel of the Lord said unto her, Behold, thou art with child, and shalt bear a son, and shalt call his name Ishmael; because the Lord hath heard thy affliction. And he will be a wild man; his hand will be against every man, and every man’s hand against him; and he shall dwell in the presence of all his brethren. Genesis 16:11, 12.
Rəbbin mələyi ona dedi: “Budur, sən hamiləsən və bir oğul doğacaqsan; onun adını İsmayıl qoyacaqsan; çünki Rəbb sənin məşəqqətini eşitmişdir. O, vəhşi bir adam olacaq; onun əli hər kəsə qarşı, hər kəsin əli də ona qarşı olacaq; və o, bütün qardaşlarının önündə məskən salacaq.” Yaradılış 16:11, 12.
The purpose of Islam in Bible prophecy is to unite all nations against Islam, in advance of the United Nations turning their wrath upon Sabbath keepers. On September 11, 2001 everyone who understands 9/11 as marking the beginning of the repeat of the sequence of the Millerite events has become as “Daniel” when he was taken to Babylon for seventy years. Jehoiakim identifies the starting of that testing process, and Islam of the third Woe was then released, but immediately held in check, so God could seal His people.
Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyində İslamın məqsədi, Birləşmiş Millətlər Təşkilatının öz qəzəbini Şənbə saxlayanların üzərinə yönəltməsindən əvvəl, bütün millətləri İslama qarşı birləşdirməkdir. 11 sentyabr 2001-ci ildə 9/11-i Millerçi hadisələrin ardıcıllığının təkrarının başlanğıcını göstərən hadisə kimi anlayan hər kəs, “Daniel”in yetmiş il müddətinə Babilə aparıldığı zaman olduğu kimi olmuşdur. Yehoyaqim həmin sınaq prosesinin başlanmasını göstərir, və üçüncü Vay olan İslam o zaman sərbəst buraxıldı, lakin Allah Öz xalqını möhürləyə bilsin deyə dərhal cilovlanıb saxlanıldı.
“This view was given in 1847 when there were but very few of the Advent brethren observing the Sabbath, and of these but few supposed that its observance was of sufficient importance to draw a line between the people of God and unbelievers. Now the fulfillment of that view is beginning to be seen. ‘The commencement of that time of trouble,’ here mentioned does not refer to the time when the plagues shall begin to be poured out, but to a short period just before they are poured out, while Christ is in the sanctuary. At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.
“Bu görüntü 1847-ci ildə verilmişdi; o zaman Şənbəni saxlayan Advent qardaşlarından çox az idi və bunların da yalnız az bir qismi onun qorunmasının Allahın xalqı ilə imansızlar arasında sərhəd çəkmək üçün kifayət qədər əhəmiyyət daşıdığını düşünürdü. İndi isə həmin görüntünün yerinə yetməsi görünməyə başlayır. Burada xatırlanan ‘o məşəqqət zamanının başlanğıcı’ bəlaların tökülməyə başlayacağı vaxta deyil, onların tökülməsindən bir qədər əvvəlki qısa bir dövrə aiddir; həmin vaxt Məsih müqəddəs məkanda olacaq. O vaxt, xilas işi sona yetməkdə ikən, yer üzünə məşəqqət gələcək və millətlər qəzəblənəcək, lakin üçüncü mələyin işinə mane olmasınlar deyə cilovlanmış halda saxlanılacaqlar. O vaxt ‘axır yağış’, yaxud Rəbbin hüzurundan gələn təravət enəcək ki, üçüncü mələyin gur səsinə qüvvət versin və müqəddəsləri son yeddi bəlanın töküləcəyi dövrdə tab gətirməyə hazırlasın.” Early Writings, 85.
Daniel’s seventy years began on September 11, 2001 when Islam was released and angered the nations by suddenly and unexpectedly striking the earth beast of Revelation thirteen. Islam was then restrained, so the work of the third angel can be finished. The work of the third angel is the sealing of God’s people, and when that work began on September 11, 2001 the Latter Rain began to “sprinkle”. Daniel chapter one is illustrating the testing process of the one hundred and forty-four thousand, beginning on September 11, 2001, and continuing until the second “voice” of Revelation eighteen calls God’s other flock out of Babylon. Daniel therefore represents a people who are now in spiritual captivity, until the very conclusion of the testing process. The conclusion of the testing period in Daniel chapter one is identified as the “end of the days.”
Danielın yetmiş ili 11 sentyabr 2001-ci ildə başladı; həmin vaxt İslam buraxıldı və Vəhy on üçüncü fəsildəki yer vəhşisini qəflətən və gözlənilmədən vurmaqla millətləri qəzəbləndirdi. Sonra İslam cilovlandı ki, üçüncü mələyin işi başa çatsın. Üçüncü mələyin işi Allahın xalqının möhürlənməsidir və bu iş 11 sentyabr 2001-ci ildə başlayanda Son Yağış “çiləməyə” başladı. Daniel kitabının birinci fəsli yüz qırx dörd minin sınaq prosesini təsvir edir; bu proses 11 sentyabr 2001-ci ildə başlayır və Vəhy on səkkizinci fəslin ikinci “səsi” Allahın digər sürüsünü Babildən çölə çağıranadək davam edir. Buna görə də Daniel, sınaq prosesinin lap sonunadək indi ruhani əsarətdə olan bir xalqı təmsil edir. Daniel kitabının birinci fəslindəki sınaq dövrünün sonu “günlərin sonu” kimi müəyyən edilir.
Now at the end of the days that the king had said he should bring them in, then the prince of the eunuchs brought them in before Nebuchadnezzar. And the king communed with them; and among them all was found none like Daniel, Hananiah, Mishael, and Azariah: therefore stood they before the king. And in all matters of wisdom and understanding, that the king enquired of them, he found them ten times better than all the magicians and astrologers that were in all his realm. Daniel 1:18–20.
Padşahın onları hüzuruna gətirməyi buyurduğu günlərin sonunda, xədimlərin başçısı onları Navuxodonosorun hüzuruna gətirdi. Padşah onlarla danışdı; və onların hamısı arasında Daniyel, Xananya, Mişael və Azarya kimisi tapılmadı; buna görə də onlar padşahın hüzurunda durdular. Padşahın onlardan soruşduğu hikmət və anlayışa dair bütün məsələlərdə onları öz bütün səltənətində olan bütün sehrbazlardan və münəccimlərdən on dəfə üstün gördü. Daniyel 1:18–20.
The third test, which represents a prophetic litmus test for Daniel and the three worthies, was when they were judged by Nebuchadnezzar, and found to be “ten times better than all the magicians and astrologers that were in all his realm.” The third test is represented by judgment, and the judgment occurred at “the end of the days.” In the book of Daniel, the “end of the days,” is where Daniel stands in his lot.
Daniyel və üç sədaqətlinin üzləşdiyi peyğəmbərlik sınaq daşı mahiyyətini daşıyan üçüncü sınaq, onların Navuxodonosor tərəfindən mühakimə olunub “bütün səltənətində olan bütün sehrbazlardan və münəccimlərdən on qat üstün” hesab edildikləri zaman idi. Üçüncü sınaq mühakimə ilə təmsil olunur və bu mühakimə “günlərin sonunda” baş verdi. Daniyel kitabında “günlərin sonu” Daniyelın öz payında durduğu yerdir.
“‘Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand…. Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days. But go thou (Daniel) thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days.’
“‘Bir çoxları təmizlənəcək, ağardılacaq və sınaqdan keçiriləcək; lakin pislər pislik edəcək; və pislərdən heç biri anlamayacaq; lakin müdriklər anlayacaqlar…. Nə bəxtiyardır o kəs ki, gözləyir və min üç yüz otuz beş günə yetişir. Amma sən (Daniel) sonadək öz yolunla get; çünki sən rahatlıq tapacaq və günlərin sonunda öz payında duracaqsan.’”
“The time has come for Daniel to stand in his lot. The time has come for the light given him to go to the world as never before. If those for whom the Lord has done so much will walk in the light, their knowledge of Christ and the prophecies relating to Him will be greatly increased as they near the close of this earth’s history.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1174.
“Danielin öz payında dayanmasının vaxtı çatmışdır. Ona verilən nurun dünyaya əvvəlkindən heç vaxt olmadığı kimi yayılmasının vaxtı çatmışdır. Rəbbin özü üçün bu qədər çox iş gördüyü kəslər nura görə yerisələr, Məsih və Ona aid peyğəmbərliklər barəsindəki bilikləri bu yer üzünün tarixinin sonuna yaxınlaşdıqca xeyli artacaqdır.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1174.
Sister White identifies the “end of the days” in association with the purification process of verse ten of Daniel chapter twelve. She often employs verse ten, with verse thirteen’s, “end of the days.”
Bacı Uayt “günlərin sonu”nu Daniel kitabının on ikinci fəslinin onuncu ayəsindəki təmizlənmə prosesi ilə əlaqələndirir. O, on üçüncü ayədəki “günlərin sonu” ifadəsi ilə birlikdə onuncu ayədən tez-tez istifadə edir.
“‘Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand…. Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days. But go thou (Daniel) thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days.’
“‘Bir çoxları təmizlənəcək, ağardılacaq və sınaqdan keçiriləcək; lakin pislər pislik edəcək; və pislərin heç biri anlamayacaq; ancaq müdriklər anlayacaqlar…. Nə bəxtiyardır o kəs ki, gözləyir və min üç yüz otuz beş günə çatır. Amma sən (Daniel) sonadək öz yolunla get; çünki sən dincələcək və günlərin sonunda öz payında dayanacaqsan.’”
“Daniel is today standing in his lot, and we are to give him place to speak to the people. Our message is to go forth as a lamp that burneth. ‘At that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. And many of them that sleep in the dust of the earth shall awake, some to everlasting life, and some to shame and everlasting contempt. And they that be wise shall shine as the brightness of the firmament; and they that turn many to righteousness as the stars forever and ever.’
“Daniel bu gün öz qismətində dayanır və biz ona xalqla danışmaq üçün yer verməliyik. Bizim xəbərimiz yanan bir çıraq kimi yayılmalıdır. ‘O zaman sənin xalqının oğulları üçün dayanan böyük başçı Mikayıl qalxacaq; və o vaxta qədər millət yaranandan bəri heç vaxt olmamış bir sıxıntı vaxtı olacaq; və o vaxt sənin xalqın xilas ediləcək, kitabda yazılmış tapılan hər kəs. Və yerin torpağında yatanların çoxu oyanacaq, bəziləri əbədi həyata, bəziləri isə rüsvayçılığa və əbədi nifrətə. Və müdrik olanlar göy qübbəsinin parıltısı kimi parlayacaq; və çoxlarını salehliyə döndərənlər ulduzlar kimi əbədiyyət boyu parlayacaqlar.’
“These words present the work that we are to do in these last days. We are not one-half awake. We have not the power that is essential to the doing of the work that must be done. We must come into life, come into union. Now, just now, we must stand in that position where repentance and pardon shall be the striking features of our work. There must be no quarrelling. It is too late to engage with Satan in his work of blinding eyes. It is too late to give heed to seducing spirits and doctrines of devils.
“Bu sözlər, son günlərdə görməli olduğumuz işi təqdim edir. Biz yarı oyaq da deyilik. Görülməli olan işi yerinə yetirmək üçün zəruri olan qüdrət bizdə yoxdur. Həyata gəlməli, birliyə daxil olmalıyıq. İndi, məhz indi, elə bir mövqedə dayanmalıyıq ki, tövbə və bağışlanma işimizin ən bariz xüsusiyyətləri olsun. Heç bir çəkişmə olmamalıdır. Gözləri kor etmək işində Şeytanla birgə olmaq üçün artıq çox gecdir. Aldadıcı ruhlara və iblis təlimlərinə qulaq asmaq üçün artıq çox gecdir.”
“I am instructed to say that when the Holy Spirit gives tongue and utterance, we shall see a work done similar to that done on the day of Pentecost. The representatives of Christ will work intelligently. There will not be found one man here and another there seeking to tear down and destroy.
“Mənə tapşırılıb deməyə ki, Müqəddəs Ruh dil və söyləyiş verdikdə, biz Pentikost günündə görülən işə bənzər bir işin görüldüyünü görəcəyik. Məsihin nümayəndələri ağılla fəaliyyət göstərəcəklər. Burada bir nəfərin, orada isə başqa bir nəfərin söküb dağıtmağa və məhv etməyə çalışdığı görünməyəcəkdir.
“‘Before the decree bring forth, before the day pass as the chaff, before the fierce anger of the Lord come upon you, before the day of the Lord’s anger come upon you, seek ye the Lord, all ye meek of the earth, which have wrought His judgment; seek righteousness, seek meekness: it may be ye shall be hid in the day of the Lord’s anger.’” Australian Union Conference Record, March 11, 1907.
“‘Fərman həyata keçməzdən əvvəl, gün saman kimi ötüb-keçməzdən əvvəl, Rəbbin şiddətli qəzəbi üzərinizə gəlməzdən əvvəl, Rəbbin qəzəb günü üzərinizə gəlməzdən əvvəl, ey Onun hökmünü yerinə yetirmiş yer üzünün bütün həlimləri, Rəbbi axtarın; salehliyi axtarın, həlimliyi axtarın: bəlkə Rəbbin qəzəbi günündə gizlədiləsiniz.’” Australian Union Conference Record, 11 mart 1907.
The sealing of the one hundred and forty-four thousand that is represented by the seventy years of Daniel’s captivity in Babylon, is represented in Daniel chapter twelve, and verse ten. The verse possesses the signature of “truth” for it identifies the three-steps that are the characteristics of the Hebrew word “truth.” Many shall be purified, made white and then tried. Daniel and the three worthies were purified by the fear of God in chapter one, for they determined not to eat the Babylonian diet. They then demonstrated a countenance that was made fairer and fatter than those who ate the Babylonian food. Their countenance was the righteousness of Christ which is the white garments. They then were tried when they went into the judgment of Nebuchadnezzar, at the end of the days.
Daniyelin Babildəki əsarətinin yetmiş ili ilə təmsil olunan yüz qırx dörd minin möhürlənməsi, Daniyel kitabının on ikinci fəslində, onuncu ayədə təmsil olunmuşdur. Bu ayə “həqiqət”in imzasını daşıyır, çünki o, ivrit dilindəki “həqiqət” sözünün xüsusiyyətləri olan üç mərhələni müəyyən edir. Çoxları paklanacaq, ağardılacaq və sonra sınaqdan keçiriləcək. Daniyel və o üç adlı-sanlı şəxs birinci fəsildə Allah qorxusu ilə paklandılar, çünki Babil pəhrizindən yeməməyə qəti qərar verdilər. Sonra onlar Babil yeməyini yeyənlərdən daha gözəl və daha dolğun olmuş bir sima nümayiş etdirdilər. Onların siması ağ paltarlar olan Məsihin salehliyi idi. Sonra onlar günlərin sonunda Navuxodonosorun hökmünə girdikləri zaman sınaqdan keçirildilər.
At “the end of the days,” when Daniel stands “in his lot”, “knowledge of Christ and the prophecies relating to Him will be greatly increased” for God’s people. Nebuchadnezzar noted that in “all matters of wisdom and understanding,” Daniel and the three worthies were “found” to be “ten times better than all the magicians and astrologers that were in all his realm.”
“Günlərin sonunda”, Daniel “öz payında” durduğu zaman, “Məsih haqqında bilik və Ona aid peyğəmbərliklər” Allahın xalqı üçün çox artırılacaqdır. Navuxodonosor qeyd etdi ki, “hikmət və anlayışa dair bütün məsələlərdə” Daniel və o üç ləyaqətli şəxs “onun bütün səltənətində olan bütün kahin-falçılar və münəccimlərdən” “on dəfə üstün” “tapıldılar”.
Daniel chapter one is illustrating the experience of the one hundred and forty-four thousand, who go through a three-step testing process. Commenting on that process, Sister White says, “These words present the work that we are to do in these last days. We are not one-half awake. We have not the power that is essential to the doing of the work that must be done. We must come into life, come into union. Now, just now, we must stand in that position where repentance and pardon shall be the striking features of our work. There must be no quarrelling.”
Danielın birinci fəsli üç mərhələli sınaq prosesindən keçən yüz qırx dörd min nəfərin təcrübəsini təsvir edir. Həmin prosesə dair şərh verərək Bacı Uayt deyir: “Bu sözlər son günlərdə görməli olduğumuz işi qarşımıza qoyur. Biz hətta yarı oyaq da deyilik. Görülməli olan işi yerinə yetirmək üçün zəruri olan qüdrət bizdə yoxdur. Biz həyata gəlməli, birliyə çatmalıyıq. İndi, məhz indi, elə bir mövqedə dayanmalıyıq ki, tövbə və bağışlanma işimizin başlıca xüsusiyyətləri olsun. Heç bir çəkişmə olmamalıdır.”
The testing process that leads to the “end of the days,” leads to the resurrection of the two witnesses in Revelation chapter eleven. The work we are to do now is to accept the message of September 11, 2001 and wake up, as represented by the dead dry bones. “We must come to life, come into union.” When we do this, the striking features of our work will be our “repentance and pardon.” The striking feature of our work is represented by Daniel in chapter nine, when he prays the Leviticus twenty-six prayer, asking for forgiveness of his sins, and the sins of his fathers, while also acknowledging that he had been walking contrary to God ever since the disappointment that marked the beginning of the tarrying time on July 18, 2020. He must also acknowledge that God had been walking contrary to him during that same period. Daniel represents those that have gone through a captivity of “seventy years”, ever since July 18, 2020.
“Günlərin sonu”na aparan sınaq prosesi, Vəhy kitabının on birinci fəslindəki iki şahidin dirilməsinə aparır. İndi görməli olduğumuz iş, 11 sentyabr 2001-ci il xəbərini qəbul etmək və ölü quru sümüklərlə təmsil olunduğu kimi oyanmaqdır. “Biz həyata gəlməli, birliyə daxil olmalıyıq.” Biz bunu etdikdə, işimizin səciyyəvi cəhətləri “tövbə və əfv” olacaqdır. İşimizin səciyyəvi cəhəti doqquzuncu fəsildə Daniellə təmsil olunur; o zaman o, Levililər iyirmi altıncı fəslin duasını edərək öz günahlarının və atalarının günahlarının bağışlanmasını diləyir, eyni zamanda 18 iyul 2020-ci ildə gecikmə vaxtının başlanğıcını qeyd edən məyusluqdan bəri Allaha zidd yeridiyini də etiraf edir. O həmçinin etiraf etməlidir ki, Allah da həmin eyni dövr ərzində ona zidd yerimişdir. Daniel, 18 iyul 2020-ci ildən bəri “yetmiş il”lik bir əsarətdən keçmiş olanları təmsil edir.
The seventy years is a symbol of the “seven times” of Leviticus twenty-six. The book of Chronicles informs us that the seventy years was the period that the land would “enjoy” the sabbaths which she was not allowed to enjoy due to ancient Israel’s rebellion against the covenant of Leviticus twenty-five.
Yetmiş il Levililər 26-da qeyd olunan “yeddi vaxt”ın bir rəmzidir. Salnamələr kitabı bizə bildirir ki, yetmiş il, qədim İsrailin Levililər 25-dəki əhdə qarşı üsyanı səbəbindən torpağın ondan əsirgənmiş şənbətlərdən “zövq alacağı” dövr idi.
To fulfil the word of the Lord by the mouth of Jeremiah, until the land had enjoyed her sabbaths: for as long as she lay desolate she kept sabbath, to fulfil threescore and ten years. 2 Chronicles 36:21.
Rəbbin Yeremiyanın dili ilə söylədiyi sözü yerinə yetirmək üçün, ta ki torpaq öz şənbətlərindən faydalanmış olsun; çünki o, viran qaldığı bütün müddət ərzində şənbət saxladı ki, yetmiş il tamam olsun. 2 Salnamələr 36:21.
As a symbol of a prophetic “wilderness,” the “three and a half days” that the two witnesses of Revelation eleven were dead in the street after July 18, 2020 is a symbol of the “seventy years”, and also a symbol of the “seven times”. At the “end of the days,” is a symbol of the end of the prophetic days that were sealed up in the book of Daniel.
Peyğəmbərlik xarakterli bir “çöl”ün rəmzi olaraq, Vəhy kitabının on birinci fəslindəki iki şahidin 18 iyul 2020-ci ildən sonra küçədə ölü qaldıqları “üç gün yarım”, “yetmiş il”in rəmzidir, həmçinin “yeddi vaxt”ın da rəmzidir. “Günlərin sonunda” ifadəsi isə Daniel kitabında möhürlənmiş peyğəmbərlik günlərinin sonunun rəmzidir.
In 1798, the book of Daniel was unsealed and Daniel stood in his lot, ready to fulfill his purpose.
1798-ci ildə Daniel kitabının möhürü açıldı və Daniel öz püşkündə durdu, öz məqsədini yerinə yetirməyə hazır oldu.
“When God gives a man a special work to do, he is to stand in his lot and place as did Daniel, ready to answer the call of God, ready to fulfill His purpose.” Manuscript Releases, volume 6, 108.
“Allah bir insana yerinə yetirməsi üçün xüsusi bir iş verdikdə, o da Daniel kimi öz payında və mövqeyində dayanmalı, Allahın çağırışına cavab verməyə və Onun niyyətini yerinə yetirməyə hazır olmalıdır.” Manuscript Releases, cild 6, 108.
On October 22, 1844, in fulfillment of Daniel chapter eight, and verse fourteen, the book of Daniel once again stood in its lot. 1798, and 1844, are the conclusion of the first and second indignations, and therefore mark the end of “seven times.” The “end of the days” in the book of Daniel is a symbol of the conclusion of a captivity that is represented by the “seven times.” In Daniel chapter four, Nebuchadnezzar lived as a beast while “seven times” passed over him. At “the end of the days,” his kingdom and reason was restored to him.
1844-cü il oktyabrın 22-də, Daniel kitabının səkkizinci fəslinin on dördüncü ayəsinin yerinə yetməsi ilə, Daniel kitabı yenidən öz payında dayandı. 1798 və 1844-cü illər birinci və ikinci qəzəblənmələrin yekunudur və buna görə də “yeddi vaxt”ın sonunu göstərir. Daniel kitabındakı “günlərin sonu” “yeddi vaxt”la təmsil olunan bir əsarətin sona çatmasının rəmzidir. Daniel kitabının dördüncü fəslində, “yeddi vaxt” onun üzərindən keçənədək, Navuxodonosor bir heyvan kimi yaşadı. “Günlərin sonunda” onun padşahlığı və ağlı özünə qaytarıldı.
And at the end of the days I Nebuchadnezzar lifted up mine eyes unto heaven, and mine understanding returned unto me, and I blessed the most High, and I praised and honoured him that liveth forever, whose dominion is an everlasting dominion, and his kingdom is from generation to generation: And all the inhabitants of the earth are reputed as nothing: and he doeth according to his will in the army of heaven, and among the inhabitants of the earth: and none can stay his hand, or say unto him, What doest thou? At the same time my reason returned unto me; and for the glory of my kingdom, mine honour and brightness returned unto me; and my counsellors and my lords sought unto me; and I was established in my kingdom, and excellent majesty was added unto me. Daniel 4:34–36.
Və günlərin sonunda mən, Navuxodonosor, gözlərimi göylərə qaldırdım, və ağlım özümə qayıtdı; və Haqq-Taalaya alqış etdim, əbədiyyən yaşayanı tərifləyib izzətləndirdim; Onun hökmranlığı əbədi hökmranlıqdır, Onun padşahlığı isə nəsildən-nəslədir. Yer üzünün bütün sakinləri heç bir şey sayılır; O, öz iradəsinə görə həm göylərin ordusu arasında, həm də yer üzünün sakinləri arasında əməl edir; heç kəs Onun əlini saxlaya bilməz, yaxud Ona: “Nə edirsən?” deyə bilməz. Elə həmin vaxt ağlım özümə qayıtdı; və səltənətimin izzəti üçün şərəfim və parlaqlığım mənə qaytarıldı; müşavirlərim və əyanlarım məni axtardılar; və mən səltənətimdə möhkəmləndirildim, və mənə fövqəladə əzəmət artırıldı. Daniel 4:34–36.
The end of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand is represented as the “end of the days,” and therefore represents the symbolic conclusion of the “seventy years” and also of the “seven times.” At that time, “repentance and pardon” will be the features that represent the work of those who were previously dead in the street that runs through the valley of dead dry bones.
Yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənmə vaxtının sonu “günlərin sonu” kimi təmsil olunur və buna görə də “yetmiş il”in, habelə “yeddi vaxt”ın rəmzi yekununu təmsil edir. O vaxt “tövbə və əfv” əvvəllər quru ölü sümüklər vadisindən keçən küçədə ölü olanların işini təmsil edən cəhətlər olacaqdır.
The visible feature of the work of repentance of the one hundred and forty-four thousand is represented in Ezekiel chapter nine, as “sighing and crying.” When God’s people confess and put away their personal sins, when they acknowledge that they have repeated the same sins of their fathers, when they set aside their pride of opinion and admit that they have been walking contrary to God, and also that He has been walking contrary to them since the tarrying time arrived on July 18, 2020, they will then be found to have “ten times” more prophetic power than all the other professed wise men in the kingdom.
Yüz qırx dörd min nəfərin tövbə işinin zahiri əlaməti Yezekel kitabının doqquzuncu fəslində “ah çəkib fəryad etmək” kimi təsvir olunur. Allahın xalqı öz şəxsi günahlarını etiraf edib onlardan əl çəkdikdə, atalarının eyni günahlarını təkrar etdiklərini qəbul etdikdə, öz fikir təkəbbürlərini kənara qoyub Allaha zidd yeridiklərini, habelə 18 iyul 2020-ci ildə gecikmə vaxtı çatdıqdan bəri Onun da onlara zidd yeridiyini etiraf etdikdə, onda məlum olacaq ki, onlar padşahlıqdakı müdrik olduqlarını iddia edən bütün digər adamlardan “on dəfə” artıq peyğəmbərlik qüdrətinə malikdirlər.
The sealing process began with the loosing and then the restraining of Islam. That process ends as it began, when Islam is once again released. It is released at the end of the days of the sealing time, which for Daniel was the decree of Cyrus that called men out of Babylon. It is there, at the end of the days of purification, at the judgment of the Sunday law “decree” in the United States, that the faithful will be found to possess “ten times more” prophetic power.
Möhürlənmə prosesi İslamın buraxılması və sonra cilovlanması ilə başladı. Həmin proses başladığı kimi də sona çatır: İslam yenidən sərbəst buraxıldığı zaman. O, möhürlənmə dövrünün günlərinin sonunda sərbəst buraxılır; bu isə Daniel üçün insanları Babildən çıxmağa çağıran Kir fərmanı idi. Məhz orada, təmizlənmə günlərinin sonunda, Birləşmiş Ştatlarda Bazar qanunu “fərmanı”nın mühakiməsi zamanı, sadiqlərin “on dəfə çox” peyğəmbərlik qüdrətinə malik olduqları aşkar ediləcək.
“You are getting the coming of the Lord too far off. I saw the latter rain was coming as [suddenly as] the midnight cry, and with ten times the power.” Spalding and Magan, 5.
“Rəbbin gəlişini həddindən artıq uzağa atırsınız. Mən gördüm ki, son yağış [gecəyarısı fəryadı kimi] qəfil gəlirdi və on qat güclə gəlirdi.” Spalding and Magan, 5.
We will begin the consideration of Daniel chapter two in the next article.
Növbəti məqalədə Daniel kitabının ikinci fəslinin araşdırılmasına başlayacağıq.
“This was the midnight cry, which was to give power to the second angel’s message. Angels were sent from heaven to arouse the discouraged saints and prepare them for the great work before them. The most talented men were not the first to receive this message. Angels were sent to the humble, devoted ones, and constrained them to raise the cry, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’ Those entrusted with the cry made haste, and in the power of the Holy Spirit sounded the message, and aroused their discouraged brethren. This work did not stand in the wisdom and learning of men, but in the power of God, and His saints who heard the cry could not resist it. The most spiritual received this message first, and those who had formerly led in the work were the last to receive and help swell the cry, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’” Early Writings, 238.
“Bu, ikinci mələyin xəbərinə qüvvə verməli olan gecəyarısı fəryadı idi. Mələklər göydən göndərildi ki, ruhdan düşmüş müqəddəsləri oyatsınlar və onları qarşılarında duran böyük işə hazırlasınlar. Ən istedadlı adamlar bu xəbəri ilk qəbul edənlər olmadılar. Mələklər təvazökar, sədaqətli olanların yanına göndərildi və onları bu fəryadı ucaltmağa sövq etdi: “Budur, Bəy gəlir; Onu qarşılamağa çıxın!” Bu fəryad əmanət edilənlər tələsdilər və Müqəddəs Ruhun qüdrəti ilə xəbəri elan edib ruhdan düşmüş qardaşlarını oyatdılar. Bu iş insanların hikmətinə və elminə deyil, Allahın qüdrətinə əsaslanırdı və fəryadı eşidən Onun müqəddəsləri ona müqavimət göstərə bilmirdilər. Ən ruhani olanlar bu xəbəri əvvəlcə qəbul etdilər, işdə əvvəllər öndə gedənlər isə bu xəbəri qəbul edib “Budur, Bəy gəlir; Onu qarşılamağa çıxın!” fəryadının yüksəlməsinə kömək edən sonuncular oldular.” Early Writings, 238.