We have been considering the history represented in verse forty of Daniel chapter eleven. We are now addressing the internal line of history within the verse which represents the history of the Protestant horn of the earth beast. We are employing the joining of Ezekiel’s two sticks in chapter thirty-seven as the point of reference to identify the mystery of God, by Christ in joining His divinity with humanity when the third angel arrives. Line upon line, the message of the mystery of God that John identified as finishing during the sounding of the seventh trumpet, was specifically sent to Laodicea by the apostle Paul. Ezekiel, John and Paul’s testimony aligns with the same mystery of God that was represented in the message of Jones and Waggoner in 1888, which was the message to Laodicea.
Biz Daniel kitabının on birinci fəslinin qırxıncı ayəsində təmsil olunan tarixi nəzərdən keçirmişik. İndi isə ayənin daxilindəki, yer vəhşisinin protestant buynuzunun tarixini təmsil edən tarixi xəttə müraciət edirik. Üçüncü mələk gəldikdə Məsihin Öz ilahiliyini bəşəriyyətlə birləşdirməsi vasitəsilə Allahın sirrini müəyyən etmək üçün istinad nöqtəsi olaraq Yezekelin otuz yeddinci fəsildəki iki çubuğunun birləşdirilməsindən istifadə edirik. Sətir üstünə sətir, Yəhyanın yeddinci şeypurun səslənməsi zamanı tamamlandığını müəyyən etdiyi Allahın sirri xəbəri, xüsusi olaraq həvari Pavel tərəfindən Laodikeyaya göndərilmişdi. Yezekelin, Yəhyanın və Pavelin şəhadəti, 1888-ci ildə Cons və Vaqonerin xəbərində təmsil olunmuş, Laodikeyaya verilən xəbər olan həmin eyni Allahın sirri ilə uyğunluq təşkil edir.
For I would that ye knew what great conflict I have for you, and for them at Laodicea, and for as many as have not seen my face in the flesh; That their hearts might be comforted, being knit together in love, and unto all riches of the full assurance of understanding, to the acknowledgment of the mystery of God, and of the Father, and of Christ; In whom are hid all the treasures of wisdom and knowledge. Colossians 2:1–3.
Çünki sizin, Laodikeyada olanların və bədəndə üzümü görməmiş olanların hamısı üçün necə böyük mübarizə apardığımı bilməyinizi istəyirəm; ta ki, onların ürəkləri təsəlli tapsın, məhəbbətdə bir-birinə bağlanaraq anlayışın tam yəqinliyinin bütün zənginliyinə, Allahın, Atanın və Məsihin sirrini dərk etməyə yetişsin; hikmət və biliyin bütün xəzinələri Onda gizlidir. Koloslulara 2:1–3.
The work of atonement, of joining the two sticks of divinity and humanity began when the third angel arrived, but Paul is addressing the final and perfect fulfillment of the joining of the two sticks which is the mystery of God. He therefore identifies the message as the message to Laodicea that first arrived in 1856, and then was repeated in 1888, and then found its perfect fulfillment on September 11, 2001. Paul identifies the temple in a twofold nature, when he presented the mystery of God, which was to be finished in the sounding of the seventh trumpet. He divides that mystery into a head and a body.
Kəffarə işi, ilahilik və insanlıq olan iki çubuğun birləşdirilməsi işi üçüncü mələk gəldikdə başladı, lakin Paul Allahın sirri olan iki çubuğun birləşdirilməsinin son və kamil yerinə yetirilməsinə müraciət edir. Buna görə o, bu xəbəri əvvəlcə 1856-cı ildə gəlmiş, sonra 1888-ci ildə təkrarlanmış, daha sonra isə 11 sentyabr 2001-ci ildə öz kamil yerinə yetirilməsini tapmış Laodikiya xəbəri kimi müəyyənləşdirir. Paul Allahın sirrini təqdim edərkən məbədi ikili təbiətdə müəyyən edir; bu sirr yeddinci şeypurun səslənməsi zamanı tamamlanmalı idi. O, həmin sirri baş və bədən olaraq iki hissəyə ayırır.
And he is the head of the body, the church: who is the beginning, the firstborn from the dead; that in all things he might have the preeminence. For it pleased the Father that in him should all fulness dwell; And, having made peace through the blood of his cross, by him to reconcile all things unto himself; by him, I say, whether they be things in earth, or things in heaven. And you, that were sometime alienated and enemies in your mind by wicked works, yet now hath he reconciled In the body of his flesh through death, to present you holy and unblameable and unreproveable in his sight: If ye continue in the faith grounded and settled, and be not moved away from the hope of the gospel, which ye have heard, and which was preached to every creature which is under heaven; whereof I Paul am made a minister; Who now rejoice in my sufferings for you, and fill up that which is behind of the afflictions of Christ in my flesh for his body’s sake, which is the church: Whereof I am made a minister, according to the dispensation of God which is given to me for you, to fulfil the word of God. Colossians 1:18–25.
O, bədənin, yəni kilsənin başıdır; O başlanğıcdır, ölülər arasından ilkdoğulandır ki, hər şeydə üstünlük Ona məxsus olsun. Çünki Ataya xoş gəldi ki, bütün doluluq Onda məskunlaşsın; və Onun çarmıxının qanı vasitəsilə sülh yaratmış olaraq, Onun vasitəsilə hər şeyi Özünə barışdırsın; bəli, Onun vasitəsilə istər yer üzündə olanları, istər göylərdə olanları. Siz də bir vaxtlar yadlaşmış və pis işlər üzündən zehinlərinizdə düşmən olmuş ikən, indi isə O, sizi Öz cismani bədənində ölüm vasitəsilə barışdırdı ki, sizi Öz hüzurunda müqəddəs, qüsursuz və töhmətsiz təqdim etsin: bir şərtlə ki, imanda təməl üzərində möhkəm dayanıb sabit qalasınız və eşitdiyiniz, göyün altında olan bütün xilqətə vəz edilmiş Müjdənin ümidindən uzaqlaşdırılmayasınız; mən Paul da onun xidmətçisi təyin olunmuşam; indi sizin üçün çəkdiyim əzablarda sevinirəm və Məsihin bədəni, yəni kilsə naminə, Öz bədənimdə Məsihin məşəqqətlərindən çatışmayanı tamamlayıram; onun xidmətçisi də mən olmuşam, sizlər üçün mənə verilmiş Allahın təyinatına görə, Allahın kəlamını kamala çatdırmaq üçün. Koloslulara 1:18–25.
Christ is the head, which is to have preeminence in all things, and His church is the body. Together the head and the body represent the combination of divinity with humanity, and another important fact is also identified. The relation of the head and the body, is that the head is to have the preeminence over the body. With mankind, who were created in God’s image, the higher powers (the head), are to have rulership over the lower powers (the body.) Together they form one being, or in the terminology of the temple which John was to measure, they represent the holy place (humanity, the body), and the Most Holy Place (divinity, the head). How these two are joined together into “one stick”, or one body is the work of “at-One-ment.” Paul continues:
Məsih başdır və hər şeydə üstünlüyə malik olmalıdır, Onun kilsəsi isə bədəndir. Baş və bədən birlikdə ilahiliklə insanlığın vəhdətini təmsil edir və burada başqa bir mühüm həqiqət də göstərilir. Baş ilə bədənin münasibəti ondan ibarətdir ki, baş bədən üzərində üstünlüyə malik olmalıdır. Allahın surətində yaradılmış bəşəriyyətdə də ali qüvvələr (baş) aşağı qüvvələr (bədən) üzərində hökmranlıq etməlidir. Birlikdə onlar bir varlıq təşkil edirlər, yaxud Yəhyanın ölçməli olduğu məbədin terminologiyası ilə desək, Müqəddəs Yeri (insanlıq, bədən) və Ən Müqəddəs Yeri (ilahilik, baş) təmsil edirlər. Bu ikisinin necə “bir çubuq”, yaxud bir bədən halında birləşdirildiyi “kəffarə”nin işidir. Paul davam edir:
Whereof I am made a minister, according to the dispensation of God which is given to me for you, to fulfil the word of God; Even the mystery which hath been hid from ages and from generations, but now is made manifest to his saints: To whom God would make known what is the riches of the glory of this mystery among the Gentiles; which is Christ in you, the hope of glory: Whom we preach, warning every man, and teaching every man in all wisdom; that we may present every man perfect in Christ Jesus: Whereunto I also labour, striving according to his working, which worketh in me mightily. Colossians 1:25–29.
Mən də sizin üçün mənə verilmiş Allahın idarəsinə görə Allahın kəlamını kamala çatdırmaq üçün onun xidmətçisi oldum; yəni əsrlərdən və nəsillərdən gizli qalmış, lakin indi Onun müqəddəslərinə aşkar edilmiş sirri. Allah istədi ki, başqa millətlər arasında bu sirrin izzətinin zənginliyinin nə olduğunu onlara bildirsin; bu da sizdə olan Məsihdir, izzətin ümididir. Biz də Onu təbliğ edirik, hər bir insanı xəbərdar edərək və hər bir insanı bütün hikmətlə öyrədərək ki, hər bir insanı Məsih İsada kamil təqdim edək. Mən də bunun üçün çalışıram, Onun məndə qüdrətlə fəaliyyət göstərən işinə uyğun olaraq mübarizə aparıram. Koloslulara 1:25–29.
The perfection of the one hundred and forty-four thousand, which presents “every man perfect in Christ” is the “mystery of God,” which is the combination of divinity with humanity, or as Paul states it, is “Christ in” humanity “the hope of glory.” In the days of the sounding of the Seventh Trumpet that mystery is accomplished. When Ezekiel identifies that joining, he employs two sticks, one for the northern kingdom and one for the southern kingdom to identify the symbolic link, which represents the temple by the number “forty-six.” The stick of the symbolic link of “forty-six,” is to be joined with the symbolic link of “two hundred and twenty.”
Yüz qırx dörd minin kamilliyi, yəni “Məsihdə hər bir insanı kamil” təqdim edən şey, “Allahın sirri”dir; bu, ilahiliyin bəşəriyyətlə birləşməsidir, yaxud Paulun ifadə etdiyi kimi, bəşəriyyətin “içində olan Məsih, izzət ümididir”. Yeddinci Surun səsləndiyi günlərdə həmin sirr tamamlanır. Yezekel o birləşməni müəyyən edərkən, simvolik əlaqəni göstərmək üçün iki çubuqdan istifadə edir: biri şimal padşahlığı, digəri isə cənub padşahlığı üçündür; bu əlaqə “qırx altı” sayı ilə məbədi təmsil edir. “Qırx altı”nın simvolik əlaqəsinin çubuğu “iki yüz iyirmi”nin simvolik əlaqəsi ilə birləşdirilməlidir.
Two hundred and twenty is the symbol of divinity combined with humanity. From the publishing of the King James Bible in 1611, unto the first presentation of Miller’s message in 1831 and thereafter the publishing of the message in 1833 in the Vermont Telegraph, is two hundred and twenty years. Miller’s message was the formalization of the increase of knowledge that was derived from the Bible, when the book of Daniel was unsealed in 1798. At the beginning date of 1611, there was a divine document published and at the ending date of 1831 there was a human publication based upon the divine truth that was unsealed in 1798.
İki yüz iyirmi, ilahiliyin bəşəriyyətlə birləşməsinin rəmzidir. King James Müqəddəs Kitabının 1611-ci ildə nəşr olunmasından Millerin ismarıcının ilk dəfə 1831-ci ildə təqdim edilməsinədək və bundan sonra həmin ismarıcın 1833-cü ildə Vermont Telegraph-da nəşr olunmasınadək iki yüz iyirmi il keçir. Millerin ismarıcı, Daniel kitabı 1798-ci ildə möhürdən açıldığı zaman Müqəddəs Kitabdan əldə olunan biliyin artımının rəsmiləşdirilməsi idi. 1611-ci ilin başlanğıc tarixində ilahi bir sənəd nəşr olundu və 1831-ci ilin son tarixində isə 1798-ci ildə möhürdən açılmış ilahi həqiqətə əsaslanan bəşəri bir nəşr meydana çıxdı.
Those three dates represent not only two hundred and twenty years, but also the structure of the Hebrew word “Truth”, which is created by combining the first, thirteenth and last letters of the Hebrew alphabet to create the word “Truth.” A divine publication at the beginning and a human publication at the ending, and 1798 represents an increase of knowledge which would manifest a class of wicked persons who rejected that knowledge, and thus represented the thirteenth letter, which is a symbol of rebellion. That link of two hundred and twenty years was established in the movement of the first angel, and the movement of the third angel provides a second witness.
Həmin üç tarix təkcə iki yüz iyirmi ili deyil, həm də “Həqiqət” ibrani sözünün quruluşunu təmsil edir; bu söz “Həqiqət” sözünü yaratmaq üçün ibrani əlifbasının birinci, on üçüncü və son hərflərinin birləşdirilməsi ilə əmələ gəlir. Əvvəldə ilahi bir nəşr, sonda isə bəşəri bir nəşr vardır; 1798 isə biliyin artmasını təmsil edir ki, bu da həmin biliyi rədd edən pis adamlar sinfini zahir edəcək və beləliklə üsyanın rəmzi olan on üçüncü hərfi təmsil edəcəkdi. İki yüz iyirmi illik həmin əlaqə birinci mələyin hərəkatında təsis edildi və üçüncü mələyin hərəkatı ikinci bir şahid təqdim edir.
In 1776, the divine document, the Declaration of Independence, was published and two hundred and twenty years later, in 1996, a human document The Time of the End magazine was published. The human document was derived from the increase of knowledge that was produced at the time of the end in 1989, which, as with 1798, produced a rebellion to the divine message represented by the Declaration of Independence. The increase of knowledge in 1996, identified the future for America as it loses the freedom and independence it had declared in 1776 at the soon coming Sunday law. This provides a second witness that the number two hundred and twenty represents the combination of divinity with humanity, and that second witness was set forth with the signature of “Truth,” and was represented by a first witness in the history of the first angel (the first), and the second witness in the history of the third angel (the last).
1776-cı ildə ilahi sənəd olan İstiqlaliyyət Bəyannaməsi dərc olundu və iki yüz iyirmi il sonra, 1996-cı ildə bəşəri bir sənəd olan “The Time of the End” jurnalı nəşr edildi. Bu bəşəri sənəd 1989-cu ildə, son zamanın vaxtında meydana gətirilmiş bilik artımından törəmişdi; bu bilik artımı isə, 1798-ci ildə olduğu kimi, İstiqlaliyyət Bəyannaməsi ilə təmsil olunan ilahi xəbərə qarşı bir üsyan doğurdu. 1996-cı ildəki bilik artımı, tezliklə gələcək bazar günü qanunu zamanı Amerikanın 1776-cı ildə bəyan etdiyi azadlıq və müstəqilliyi itirərkən onun gələcəyini müəyyən etdi. Bu, iki yüz iyirmi rəqəminin ilahiliyin bəşəriyyətlə birləşməsini təmsil etdiyinə dair ikinci bir şahidlik verir və həmin ikinci şahidlik “Həqiqət” imzası ilə ortaya qoyuldu; o, birinci mələyin tarixində birinci şahidlə (birinci), üçüncü mələyin tarixində isə ikinci şahidlə (sonuncu) təmsil olunmuşdu.
1776 also marked the beginning of a period that preceded the actual beginning of the earth beast as the sixth kingdom of Bible prophecy. In that preparation period the signature of truth was once again identified by 1776, marking the beginning of the United States, and 1798 marking the beginning of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy. In the middle of that beginning and ending history, 1789 marked the center letter as thirteen colonies ratified the Constitution. Each of the three dates represent the “speaking” of the United States; with the Declaration of Independence in 1776, the Constitution in 1789, and the Alien and Sedition Acts in 1798. That history represents twenty-two years, which is a tithe or a tenth of two hundred and twenty, so it also represents a symbol of the combination of Divinity with humanity.
1776-cı il həmçinin Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin altıncı padşahlığı kimi yer üzünün vəhşisinin həqiqi başlanğıcından əvvəl gələn bir dövrün başlanğıcını da qeyd etdi. Həmin hazırlıq dövründə həqiqətin imzası bir daha 1776-cı illə müəyyən edildi; bu tarix Amerika Birləşmiş Ştatlarının başlanğıcını, 1798-ci il isə Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin altıncı padşahlığı kimi Amerika Birləşmiş Ştatlarının başlanğıcını işarələyirdi. Həmin başlanğıc və son tarixçəsinin ortasında 1789-cu il mərkəzi hərfi qeyd etdi, belə ki, on üç müstəmləkə Konstitusiyanı ratifikasiya etdi. Bu üç tarixin hər biri Amerika Birləşmiş Ştatlarının “danışmasını” təmsil edir: 1776-cı ildə İstiqlal Bəyannaməsi, 1789-cu ildə Konstitusiya və 1798-ci ildə Yadellilər və Qiyamçı İfadələr Aktları ilə. Həmin tarix iyirmi iki ili əhatə edir ki, bu da iki yüz iyirminin onda biri, yaxud onda payıdır; buna görə də o, İlahiliyin bəşəriyyətlə birləşməsinin rəmzini də təmsil edir.
Its representation is of the history of the earth beast who is portrayed as beginning as a lamb (divinity), and ending as a dragon (humanity). 1776 begins with the Declaration of Independence marking divinity and the Alien and Sedition Acts represent humanity, and in those twenty-two years that preceded the beginning of the earth beast’s reign as the sixth kingdom of Bible prophecy, the transition from the lamb to the dragon is typified.
Bu, quzu kimi (ilahilik) başlayıb əjdaha kimi (bəşəriyyət) başa çatan yer vəhşisinin tarixinin təmsilidir. 1776-cı il, ilahiliyi ifadə edən İstiqlaliyyət Bəyannaməsi ilə başlayır, Yadellilər və Qızışdırma Aktları isə bəşəriyyəti təmsil edir; Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin altıncı padşahlığı olaraq yer vəhşisinin hakimiyyətinin başlanğıcından əvvəl gələn həmin iyirmi iki il ərzində, quzudan əjdahaya keçid timsallaşdırılır.
The beginning of the twenty-five hundred and twenty years of judgment against the southern kingdom of Judah, is connected with the beginning of the twenty-three hundred years of Daniel chapter eight, verse fourteen. The trampling down of the sanctuary and host in Judah began in 677 BC, and the twenty-three hundred year prophecy began two hundred and twenty years later in 457 BC. The stick of the southern kingdom of Judah is linked with the symbol of forty-six to the northern kingdom, and also linked to the twenty-three hundred years by the link of two-hundred and twenty.
Yəhudanın cənub padşahlığına qarşı olan iki min beş yüz iyirmi illik hökmün başlanğıcı, Daniel kitabının səkkizinci fəslinin on dördüncü ayəsindəki iki min üç yüz illik dövrün başlanğıcı ilə əlaqəlidir. Yəhudada müqəddəs məkanın və qoşunun tapdalanması e.ə. 677-ci ildə başlandı və iki min üç yüz illik peyğəmbərlik iki yüz iyirmi il sonra, e.ə. 457-ci ildə başladı. Yəhudanın cənub padşahlığının çubuğu qırx altı rəmzi ilə şimal padşahlığına bağlanır və həmçinin iki yüz iyirmi bağlantısı vasitəsilə iki min üç yüz ilə də bağlanır.
Paul claimed to be the minister of the dispensation of God, and then defined the dispensation he was a minister of as the mystery of God, which is Christ in you the hope of glory. He further addresses this truth when writing to Timothy.
Paul özünü Allahın idarəçiliyinin xidmətçisi adlandırdı və sonra xidmətçisi olduğu bu idarəçiliyi Allahın sirri kimi müəyyənləşdirdi; bu sirr isə sizdə olan Məsihdir, izzətin ümididir. O, Timoteyə yazarkən də bu həqiqətə daha da toxunur.
And without controversy great is the mystery of godliness: God was manifest in the flesh, justified in the Spirit, seen of angels, preached unto the Gentiles, believed on in the world, received up into glory. 1 Timothy 3:16.
Və şəksiz, möminliyin sirri böyükdür: Allah cismani surətdə zahir oldu, Ruhda təsdiq edildi, mələklərə göründü, millətlər arasında vəz olundu, dünyada Ona iman edildi, izzət içində yuxarı alındı. 1 Timoteyə 3:16.
Paul here says that the mystery of godliness is God manifest in the flesh. God is the Head, and the flesh is the body. The mystery of godliness is Christ in the believer, it is the joining of divinity with humanity. Paul also uses the metaphor of marriage as did Hosea.
Pavel burada deyir ki, möminliyin sirri bədəndə zahir olan Allahdır. Allah Başdır, bədən isə cisimdir. Möminliyin sirri Məsihin imanlıda olmasıdır; bu, ilahiliyin bəşəriyyətlə birləşməsidir. Pavel həmçinin, Hoşea kimi, nikah məcazından istifadə edir.
For we are members of his body, of his flesh, and of his bones. For this cause shall a man leave his father and mother, and shall be joined unto his wife, and they two shall be one flesh. This is a great mystery: but I speak concerning Christ and the church. Ephesians 5:30–32.
Çünki biz Onun bədəninin, Onun ətinin və Onun sümüklərinin üzvləriyik. Buna görə kişi ata-anasını tərk edib öz arvadına bağlanacaq və o ikisi bir bədən olacaqdır. Bu böyük bir sirdir; lakin mən Məsih və kilsə haqqında danışıram. Efeslilərə 5:30–32.
In chapter thirty-seven, when Ezekiel identifies the covenant of the last days, which is the renewed covenant with those identified as the one hundred and forty-four thousand, he provides an illustration of the joining of two sticks. Those two sticks, line upon line, include Hosea and Paul’s marriage metaphor. When they were joined together, they were to be no more two nations, but one nation, forever.
Otuz yeddinci fəsildə, Yezekel axır günlərin əhdini — yüz qırx dörd min olaraq müəyyən edilənlərlə bağlanmış yenilənmiş əhdi — müəyyən edərkən, iki çubuğun birləşdirilməsinə dair bir təsvir təqdim edir. Həmin iki çubuq, sətir üzərinə sətir, Hoşeanın və Paulun evlilik məcazını özündə ehtiva edir. Onlar birləşdirildikdə, artıq iki millət deyil, əbədi olaraq bir millət olmalı idilər.
And I will make them one nation in the land upon the mountains of Israel; and one king shall be king to them all: and they shall be no more two nations, neither shall they be divided into two kingdoms any more at all: Neither shall they defile themselves any more with their idols, nor with their detestable things, nor with any of their transgressions: but I will save them out of all their dwelling places, wherein they have sinned, and will cleanse them: so shall they be my people, and I will be their God. Ezekiel 37:22, 23.
Onları İsrail dağları üzərində, o diyarda bir millət edəcəyəm; hamısının üzərində bir padşah padşah olacaq; artıq iki millət olmayacaqlar və bir daha heç vaxt iki padşahlığa bölünməyəcəklər. Artıq öz bütləri ilə, iyrənc şeyləri ilə və heç bir günahı ilə özlərini murdarlamayacaqlar; lakin Mən onları günah etdikləri bütün yaşayış yerlərindən xilas edəcəyəm və onları paklayacağam; beləliklə onlar Mənim xalqım olacaqlar, Mən də onların Allahı olacağam. Hezekiel 37:22, 23.
The joining together of Ezekiel identifies when they are no more divided, nor do they sin any longer, when they are cleansed, and when God is their only God, and they have only one king. On October 22, the Messenger of the Covenant suddenly came to the temple to “cleanse” His people. He came to receive a kingdom, whose people according to Peter were then to be a kingdom of priests and kings. On that date the bridegroom also came to the marriage, which is the mystery Paul and Hosea identify, which represents the combination of divinity with humanity. John identifies that the mystery, which Paul identifies as “Christ in you, the hope of glory,” would be finished in the days of the sounding of the seventh angel.
Yezekelin birləşdirilməsi onların artıq bölünmədikləri vaxtı göstərir; nə də onlar artıq günah edirlər, təmizlənirlər, Allah onların yeganə Allahı olur və onların yalnız bir padşahı olur. Oktyabrın 22-də Əhdin Elçisi qəflətən məbədə gəldi ki, Öz xalqını “təmizləsin”. O, bir padşahlıq almağa gəldi; Peterə görə, onun xalqı o zaman kahinlər və padşahlar padşahlığı olmalı idi. Həmin tarixdə bəy də nikaha gəldi; bu, Paul və Hoşeanın müəyyən etdikləri sirrdir və ilahiliyin bəşəriyyətlə birləşməsini təmsil edir. Yəhya bildirir ki, Paulun “Məsih sizdədir, izzətin ümidi” kimi müəyyən etdiyi həmin sirr yeddinci mələyin səslənməsi günlərində tamamlanacaqdı.
But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets. Revelation 10:7.
Lakin yeddinci mələyin səsinin günlərində, o şeypur çalmağa başlayanda, Allahın sirri başa çatacaqdır; necə ki, O bunu Öz qulları olan peyğəmbərlərinə bildirmişdir. Vəhy 10:7.
The seventh angel is the third woe, which arrived on September 11, 2001. The seventh angel began to sound when the third angel arrived in the history of 1844, and onward, but the rebellion of 1863 prevented the work from being finished. The third angel arrived and the seventh trumpet began to sound again on September 11, 2001, and this time the “mystery of God” is to be “finished.” That “mystery” is the combination of divinity with humanity, which produces the one hundred and forty-four thousand, who then become God’s ensign and army. For this reason, chapter thirty-seven of Ezekiel, begins with Ezekiel being taken to a valley of dead dry bones. Those bones represent Laodicean Adventism on September 11, 2001, and for this reason Paul addresses his gospel of the mystery of God to the Laodiceans.
Yeddinci mələk üçüncü vaydır; o, 11 sentyabr 2001-ci ildə gəldi. Yeddinci mələk 1844-cü ilin tarixində üçüncü mələk gəldiyi zaman və ondan sonra səslənməyə başladı, lakin 1863-cü il üsyanı işin tamamlanmasına mane oldu. Üçüncü mələk gəldi və yeddinci şeypur 11 sentyabr 2001-ci ildə yenidən səslənməyə başladı və bu dəfə “Allahın sirri” “tamamlanmalıdır.” Həmin “sir” ilahiliyin insanlıqla birləşməsidir; bu da yüz qırx dörd mini meydana gətirir; onlar isə sonradan Allahın bayrağına və ordusuna çevrilirlər. Məhz buna görə Hizqiyalın otuz yeddinci fəsli Hizqiyalın ölü, quru sümüklər vadisinə aparılması ilə başlayır. Həmin sümüklər 11 sentyabr 2001-ci ildəki Laodikiyalı Adventizmi təmsil edir və məhz buna görə Pavel Allahın sirri haqqındakı müjdəsini Laodikiyalılara ünvanlayır.
For I would that ye knew what great conflict I have for you, and for them at Laodicea, and for as many as have not seen my face in the flesh; That their hearts might be comforted, being knit together in love, and unto all riches of the full assurance of understanding, to the acknowledgment of the mystery of God, and of the Father, and of Christ; In whom are hid all the treasures of wisdom and knowledge. Colossians 2:1–3.
Çünki istəyirəm ki, sizin üçün, Laodikiyada olanlar üçün və cismən üzümü görməmiş nə qədər adam varsa, onların hamısı üçün nə böyük bir mübarizə apardığımı biləsiniz; ürəkləri təsəlli tapsın deyə, məhəbbətdə birləşərək anlayışın tam yəqinliyinin bütün zənginliyinə, Allahın, Atanın və Məsihin sirrinin dərk olunmasına yetişsinlər; hikmətin və biliyin bütün xəzinələri Onda gizlənmişdir. Koloslulara 2:1–3.
This is also the description Sister White associates with the dead dry bones of Ezekiel.
Bu, həmçinin, Sister White-ın Hizqiyalın ölü quru sümükləri ilə əlaqələndirdiyi təsviridir.
“But not only does this simile of the dry bones apply to the world, but also to those who have been blessed with great light; for they also are like the skeletons of the valley. They have the form of men, the framework of the body; but they have not spiritual life. But the parable does not leave the dry bones merely knit together into the forms of men; for it is not enough that there is symmetry of limb and feature. The breath of life must vivify the bodies, that they may stand upright, and spring into activity. These bones represent the house of Israel, the church of God, and the hope of the church is the vivifying influence of the Holy Spirit. The Lord must breathe upon the dry bones, that they may live.
“Lakin quru sümüklər haqqında bu bənzətmə təkcə dünyaya aid deyil, həm də böyük nurla bəhrələndirilmiş olanlara aiddir; çünki onlar da vadidəki skeletlər kimidirlər. Onlarda insan surəti, bədənin quruluşu vardır; lakin onlarda ruhani həyat yoxdur. Amma məsəldə quru sümüklər sadəcə insan şəklində bir-birinə birləşdirilmiş halda buraxılmır; çünki ətrafların və cizgilərin mütənasibliyi kifayət deyildir. Həyat nəfəsi bədənlərə can verməlidir ki, onlar ayağa qalxıb dik dursunlar və fəaliyyətə başlasınlar. Bu sümüklər İsrail evini, Allahın kilsəsini təmsil edir və kilsənin ümidi Müqəddəs Ruhun həyatverici təsiridir. Rəbb quru sümüklərin üzərinə nəfəs verməlidir ki, onlar yaşasınlar.
“The Spirit of God, with its vivifying power, must be in every human agent, that every spiritual muscle and sinew may be in exercise. Without the Holy Spirit, without the breath of God, there is torpidity of conscience, loss of spiritual life. Many who are without spiritual life have their names on the church records, but they are not written in the Lamb’s book of life. They may be joined to the church, but they are not united to the Lord. They may be diligent in the performance of a certain set of duties, and may be regarded as living men; but many are among those who have ‘a name that thou livest, and art dead.’
Allahın Ruhu, Özünün həyatverici qüdrəti ilə, hər bir insan vasitəsində olmalıdır ki, hər bir ruhani əzələ və sinir fəaliyyətə gətirilsin. Müqəddəs Ruh olmadan, Allahın nəfəsi olmadan, vicdanda süstlük, ruhani həyatın itirilməsi baş verir. Ruhani həyatdan məhrum olanların çoxunun adları kilsə qeydlərində vardır, lakin onlar Quzunun həyat kitabında yazılmamışdır. Onlar kilsəyə qoşulmuş ola bilərlər, lakin Rəbb ilə birləşmiş deyillər. Müəyyən bir vəzifələr toplusunun icrasında çalışqan ola bilər və yaşayan adamlar sayılabilirler; lakin çoxları “sənin yaşadığın adı var, amma ölüsən” deyilənlər arasındadır.
“Unless there is genuine conversion of the soul to God; unless the vital breath of God quickens the soul to spiritual life; unless the professors of truth are actuated by heaven-born principle, they are not born of the incorruptible seed which liveth and abideth forever. Unless they trust in the righteousness of Christ as their only security; unless they copy His character, labor in His spirit, they are naked, they have not on the robe of His righteousness. The dead are often made to pass for the living; for those who are working out what they term salvation after their own ideas, have not God working in them to will and to do of His good pleasure.
“Əgər canın Allaha həqiqi dönüşü yoxdursa; əgər Allahın həyatverici nəfəsi canı ruhani həyata diriltmirsə; əgər həqiqətə etiqad etdiyini iddia edənlər göydən doğan prinsiplə hərəkət etmirlərsə, onlar əbədi yaşayan və qalıcı olan çürüməz toxumdan doğulmayıblar. Əgər onlar yeganə təminatları kimi Məsihin salehliyinə etibar etmirlərsə; əgər Onun xasiyyətini örnək götürmür, Onun ruhu ilə əmək sərf etmirlərsə, onlar çılpaqdırlar, Onun salehlik libasını geyinməmişlər. Ölülər çox vaxt dirilər kimi təqdim edilir; çünki öz anlayışlarına görə qurtuluş adlandırdıqları şeyi həyata keçirənlərdə, Onun xoş niyyətinə uyğun olaraq istəmək və icra etmək üçün işləyən Allah yoxdur.”
“This class is well represented by the valley of dry bones Ezekiel saw in vision.” Review and Herald, January 17, 1893.
“Bu sinif Hizqəlin görüntüdə gördüyü quru sümüklər vadisi ilə yaxşı təmsil olunur.” Review and Herald, 17 yanvar 1893.
The Laodicean message was first presented to Adventism in 1856, the very year the Lord opened up the advancing light of the “seven times” of Leviticus chapter twenty-six. The message of 1856, consisting of an internal message calling for repentance, and an external message of prophecy, was rejected in 1863. The Laodicean message of the mystery of “Christ in you, the hope of glory”, was repeated in 1888 by Elders Jones and Waggoner, and that message was also identified as the message to Laodicea by Sister White.
Laodikiya xəbəri ilk dəfə 1856-cı ildə Adventizmə təqdim olundu; elə həmin ildə Rəbb Levililər kitabının iyirmi altıncı fəslindəki “yeddi vaxt”ın irəliləyən nurunu açdı. Tövbəyə çağıran daxili bir xəbərlə və peyğəmbərlikdən ibarət xarici bir xəbərlə təşkil olunan 1856-cı ilin xəbəri 1863-cü ildə rədd edildi. “Məsih sizdədir, izzətin ümidi” sirrinə dair Laodikiya xəbəri 1888-ci ildə Ağsaqqallar Cons və Vaqqoner tərəfindən təkrarlandı və həmin xəbər də Bacı Uayt tərəfindən Laodikiyaya verilmiş xəbər kimi müəyyən edildi.
Line upon line, Ezekiel chapter thirty-seven begins with Ezekiel being spiritually conveyed to September 11, 2001, where he is given a view of Laodicean Adventism, who are dead in sins and trespasses. He is told to give two distinct prophetic messages. The first produces a joining together, but the bodies are still dead. The second prophecy calls for the message of the “four winds” to breathe life into the bones. The message of the four winds is the sealing message of the one hundred and forty-four thousand which identifies four angels holding the four winds. Sister White identifies those four winds as an “angry horse”, seeking to break loose, for it is being restrained. The angry horse of Islam is seeking to break loose and bring death and destruction in its path, as it did on September 11, 2001, and it will be released again at the soon coming Sunday law.
Sətir-sətir, Hizqiyalın otuz yeddinci fəsli Hizqiyalın ruhən 11 sentyabr 2001-ci ilə aparılması ilə başlayır; orada ona günahlarda və təqsirlərdə ölü olan Laodikiya Adventizmi göstərilir. Ona iki ayrı-ayrı peyğəmbərlik xəbəri verməsi buyurulur. Birincisi birləşməni əmələ gətirir, lakin bədənlər hələ də ölüdür. İkinci peyğəmbərlik “dörd külək” xəbərinin sümüklərə həyat nəfəsi üfürməsini tələb edir. Dörd külək xəbəri, dörd mələyin dörd küləyi saxladığını müəyyən edən yüz qırx dörd minin möhürlənmə xəbəridir. Bacı Uayt həmin dörd küləyi cilovlanmaqda olduğu üçün qopmağa çalışan “qəzəbli at” kimi müəyyən edir. İslamın qəzəbli atı, 11 sentyabr 2001-ci ildə etdiyi kimi, qopub öz yolunda ölüm və dağıntı gətirməyə çalışır və tezliklə gələcək bazar qanunu zamanı yenidən sərbəst buraxılacaqdır.
That message brings the dead bodies into a unified army that is standing upon its feet. That unified army is brought to its feet in response to the message of the seventh angel, for in the days of the sounding of the seventh angel, the mystery of the one hundred and forty-four thousand’s marriage with Christ will be accomplished.
O xəbər ölü cəsədləri ayaqları üstə duran vahid bir ordu halına gətirir. Həmin vahid ordu yeddinci mələyin xəbərinə cavab olaraq ayağa qaldırılır; çünki yeddinci mələyin səs saldığı günlərdə yüz qırx dörd minin Məsihlə nikahının sirri tamamlanacaqdır.
Then Ezekiel is shown the joining of two sticks that become one nation. Those two sticks are the northern kingdom of Israel, and the southern kingdom of Judah, which are joined together as one nation at the conclusion of their mutual scattering periods of twenty-five hundred and twenty years. Their mutual conclusion produces a spiritual temple, represented by the forty-six years at the beginning and at the ending of the mutual scattering times.
Sonra Yezekelə bir millətə çevrilən iki ağac parçasının birləşdirilməsi göstərilir. Həmin iki ağac parçası İsrailin şimal padşahlığı və Yəhudanın cənub padşahlığıdır; bunlar iki min beş yüz iyirmi illik qarşılıqlı səpələnmə dövrlərinin sonunda bir millət kimi birləşdirilir. Onların bu qarşılıqlı sonu, qarşılıqlı səpələnmə zamanlarının əvvəlində və sonunda olan qırx altı illə təmsil edilən ruhani bir məbəd meydana gətirir.
We will continue this study in the next article.
Bu araşdırmanı növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.
“‘And they rose early in the morning, and went forth into the wilderness of Tekoa: and as they went forth, Jehoshaphat stood and said, Hear me, O Judah, and ye inhabitants of Jerusalem; Believe in the Lord your God, so shall ye be established; believe his prophets, so shall ye prosper. 2 Chronicles 20:20.’
“‘Onlar səhər tezdən qalxıb Teqoa çölünə doğru yola düşdülər; və onlar yola çıxarkən Yehoşafat durub dedi: Məni eşidin, ey Yəhuda və Yerusəlim sakinləri; Allahınız Rəbbə iman edin, beləliklə möhkəmlənəcəksiniz; Onun peyğəmbərlərinə iman edin, beləliklə tərəqqi edəcəksiniz. 2 Salnamələr 20:20.’”
““Believe in the Lord your God, so shall ye be established; believe his prophets, so shall ye prosper.’
“Rəbbiniz Allahınıza inanın ki, möhkəm durasınız; Onun peyğəmbərlərinə inanın ki, uğur tapasınız.”
“Isaiah 8:20. ‘To the law and to the testimony; if they speak not according to this word, it is because there is no light in them.’
“Yeşaya 8:20. «Qanuna və şəhadətə! Əgər onlar bu sözə uyğun danışmırlarsa, deməli, onlarda nur yoxdur.»”
“Two texts are here set before God’s people: two conditions for success. The law spoken by Jehovah himself, and the spirit of prophecy, are the two sources of wisdom to guide His people in every experience. Deuteronomy 4:6. ‘This is your wisdom and your understanding in the sight of the nations, who shall say, Surely this great nation is a wise and understanding people.’
“Burada Allahın xalqının qarşısına iki mətn qoyulmuşdur: uğur üçün iki şərt. Bilavasitə Yehovanın Özü tərəfindən bəyan edilmiş qanun və peyğəmbərlik ruhu Onun xalqını hər bir təcrübədə yönəltmək üçün hikmətin iki mənbəyidir. Qanunun Təkrarı 4:6. ‘Bu sizin hikmətiniz və anlayışınızdır millətlərin gözündə; onlar deyəcəklər: Şübhəsiz, bu böyük millət hikmətli və anlayışlı bir xalqdır.’”
“The law of God and the Spirit of Prophecy go hand in hand to guide and counsel the church, and whenever the church has recognized this by obeying His law, the spirit of prophecy has been sent to guide her in the way of truth.
“Allahın qanunu və Peyğəmbərlik Ruhu kilsəyə yol göstərmək və ona nəsihət vermək üçün əl-ələ verir və kilsə nə vaxt Onun qanununa itaət etməklə bunu qəbul etmişdirsə, həqiqət yolunda ona rəhbərlik etsin deyə peyğəmbərlik ruhu göndərilmişdir.
“Revelation 12:17. ‘And the dragon was wroth with the woman, and went to make war with the remnant of her seed, which keep the commandments of God, and have the testimony of Jesus Christ.’ This prophecy points out clearly that the remnant church will acknowledge God in His law and will have the prophetic gift. Obedience to the law of God, and the spirit of prophecy has always distinguished the true people of God, and the test is usually given on present manifestations.
“Vəhy 12:17. ‘Və əjdaha qadına qarşı qəzəbləndi və onun nəslinin qalanları ilə, Allahın əmrlərini saxlayanlar və İsa Məsihin şahidliyinə malik olanlarla müharibə etməyə getdi.’ Bu peyğəmbərlik açıq şəkildə göstərir ki, qalıq kilsə Öz qanununda Allahı qəbul edəcək və peyğəmbərlik ənamına malik olacaqdır. Allahın qanununa itaət və peyğəmbərlik ruhu həmişə Allahın həqiqi xalqını fərqləndirmişdir və sınaq adətən indiki təzahürlər üzərində verilir.”
“In Jeremiah’s day the people had no question about the message of Moses, Elijah, or Elisha, but they did question and put aside the message sent of God to Jeremiah until its force and power was wasted and there was no remedy but for God to carry them away into captivity.
«Yeremyanın günlərində xalqın Musanın, İlyasın və Elişanın xəbəri barədə heç bir sualı yox idi, lakin Allah tərəfindən Yeremyaya göndərilən xəbəri onun qüvvəsi və təsiri puç olana qədər şübhə altına aldılar və kənara qoydular; nəhayət, Allahın onları əsarətə aparmasından başqa heç bir çarə qalmadı.»
“Likewise in the days of Christ the people had learned that Jeremiah’s message was true, and they persuaded themselves to believe that if they had lived in the days of their fathers they would have accepted his message, but at the same time they were rejecting Christ’s message, of whom all the prophets had written.
“Eynilə Məsihin günlərində də xalq Yeremiyanın xəbərinin doğru olduğunu öyrənmişdi və özlərini inandıraraq inanırdılar ki, əgər atalarının günlərində yaşamış olsaydılar, onun xəbərini qəbul edərdilər; lakin eyni zamanda bütün peyğəmbərlərin haqqında yazdığı Məsihin xəbərini rədd edirdilər.
“As the third angel’s message arose in the world, which is to reveal the law of God to the church in its fullness and power, the prophetic gift was also immediately restored. This gift has acted a very prominent part in the development and carrying forward of this message.
“Üçüncü mələyin xəbəri dünyada zühur etdikcə, hansı ki, Allahın qanununu kilsəyə onun tamlığı və qüdrəti ilə aşkar etməlidir, peyğəmbərlik ənamı da dərhal bərpa olundu. Bu ənam bu xəbərin inkişafında və irəli aparılmasında çox mühüm rol oynamışdır.
“As differences of opinion have arisen in reference to interpretations of Scriptures and methods of labor, calculated to unsettle the faith of believers in the message and lead to disunion in the work, the spirit of prophecy has always thrown light on the situation. It has always brought union of thought and harmony of action to the body of believers. In every crisis that has arisen in the development of the message and the growth of the work, those who have stood firmly by the law of God and the light of the Spirit of prophecy have triumphed and the work has prospered in their hands.” Loma Linda Messages, 34.
“Müqəddəs Yazıların şərhləri və iş üsulları ilə bağlı fikir ayrılıqları meydana çıxaraq, xəbərə iman edənlərin imanını sarsıtmağa və işdə parçalanmaya səbəb olmağa yönəldiyi zaman, peyğəmbərlik ruhu həmişə vəziyyətə işıq salmışdır. O, imanlılar cəmində həmişə düşüncə birliyi və fəaliyyətdə ahəng yaratmışdır. Xəbərin inkişafında və işin böyüməsində baş vermiş hər bir böhran zamanı, Allahın qanununun və peyğəmbərlik Ruhunun işığının yanında möhkəm dayananlar qələbə çalmış, iş isə onların əlində tərəqqi etmişdir.” Loma Linda Messages, 34.