In chapter ten Daniel is touched three times, and those three touches correspond to the three times Daniel personally experiences the “mareh,” vision. The first and last appearances were of Gabriel, the messenger of the Revelation of Jesus Christ. Gabriel is the one who takes the message from Christ, that was given Him by the Father, and delivers it to the prophet, who is to send it to the churches.

Onuncu fəsildə Danielə üç dəfə toxunulur və bu üç toxunuş Danielin şəxsən “mareh”i — görüntünü — üç dəfə təcrübə etməsinə uyğun gəlir. Birinci və sonuncu zühurlar İsa Məsihin Vəhyinin carçısı olan Cəbrayılın zühurları idi. Cəbrayıl, Atanın Ona verdiyi və Məsihdən aldığı xəbəri götürüb onu peyğəmbərə çatdıran şəxsdir; peyğəmbər isə onu kilsələrə göndərməlidir.

But I will show thee that which is noted in the scripture of truth: and there is none that holdeth with me in these things, but Michael your prince. Daniel 10:21.

Lakin mən sənə həqiqət kitabında yazılmış olanı göstərəcəyəm; və bu işlərdə mənimlə birgə dayanan sənin rəisin Mikayıldan başqa heç kəs yoxdur. Daniel 10:21.

Gabriel knows he is a created being, and this is why he straightly informed John not to worship him in the book of Revelation.

Cəbrayıl yaradılmış bir varlıq olduğunu bilir və buna görə də Vəhy kitabında Yəhyaya ona ibadət etməməsini açıq şəkildə bildirmişdir.

And I fell at his feet to worship him. And he said unto me, See thou do it not: I am thy fellowservant, and of thy brethren that have the testimony of Jesus: worship God: for the testimony of Jesus is the spirit of prophecy. Revelation 19:10.

Mən ona səcdə etmək üçün ayaqlarına qapandım. O isə mənə dedi: “Sakın belə etmə; mən səninlə və İsa haqqında şəhadətə malik olan qardaşlarınla birgə qulam. Allaha səcdə et; çünki İsa haqqında şəhadət peyğəmbərlik ruhudur.” Vəhy 19:10.

The student of prophecy is therefore to understand that the reason Gabriel identifies that there is none above him in connection with what “is noted in the scripture of truth,” has a specific prophetic purpose. When he identifies the fact that only Christ understands the scriptures better than himself, he identifies Christ as “Michael your prince.” But Michael is not only a prince, he is the archangel.

Buna görə də peyğəmbərlik araşdırıcısı başa düşməlidir ki, Cəbrayılın “həqiqət yazısında qeyd olunan” ilə əlaqədar olaraq özündən üstün heç kimin olmadığını bildirməsinin müəyyən bir peyğəmbərlik məqsədi vardır. O, yalnız Məsihin Müqəddəs Yazıları özündən daha yaxşı anladığı həqiqətini bəyan etdikdə, Məsihi “sizin başçınız Mikayıl” kimi tanıdır. Lakin Mikayıl təkcə bir başçı deyil, o, baş mələkdir.

Yet Michael the archangel, when contending with the devil he disputed about the body of Moses, durst not bring against him a railing accusation, but said, The Lord rebuke thee. Jude 7.

Lakin baş mələk Mikayıl Musanın bədəni barəsində iblislə mübahisə edib çəkişərkən ona qarşı təhqiramiz bir ittiham irəli sürməyə cürət etmədi, əksinə dedi: Qoy Rəbb səni məzəmmət etsin. Yəhuda 7.

All three touches are therefore angelic touches, and the three times Daniel experiences the “mareh,” vision it is angelic. The third time Daniel is touched it is to be strengthened, for previously, at the second touch he lost his strength.

Beləliklə, hər üç toxunuş mələki toxunuşlardır və Danielin “mareh”, yəni görüntü təcrübəsini yaşadığı hər üç dəfə bu, mələkidir. Danielə üçüncü dəfə toxunulduqda, bu, onun möhkəmləndirilməsi üçündür; çünki bundan əvvəl, ikinci toxunuş zamanı o, qüvvəsini itirmişdi.

Then there came again and touched me one like the appearance of a man, and he strengthened me, And said, O man greatly beloved, fear not: peace be unto thee, be strong, yea, be strong. And when he had spoken unto me, I was strengthened, and said, Let my lord speak; for thou hast strengthened me. Then said he, Knowest thou wherefore I come unto thee? and now will I return to fight with the prince of Persia: and when I am gone forth, lo, the prince of Grecia shall come. Daniel 10:18–20.

Sonra insan görkəmində olana bənzər biri yenə gəlib mənə toxundu və məni qüvvətləndirdi. Və dedi: Ey çox sevilən adam, qorxma; sənə sülh olsun, qüvvətli ol, bəli, qüvvətli ol. O mənimlə danışdıqda mən qüvvətləndim və dedim: Qoy ağam danışsın; çünki sən məni qüvvətləndirdin. Sonra o dedi: Bilirsənmi, nə üçün sənin yanına gəlmişəm? İndi isə Fars hökmdarı ilə vuruşmaq üçün qayıdacağam; və mən çıxıb gedəndən sonra, bax, Yunanıstan hökmdarı gələcək. Daniel 10:18–20.

Gabriel reminds Daniel that he had “come to make” Daniel “understand what shall befall thy people in the latter days,” when he asked Daniel if he “knowest thou wherefore I come unto thee?” In agreement with what he had taught Daniel of the latter days, Gabriel then states that he would then “return to fight with the prince of Persia: and when I am gone forth, lo, the prince of Grecia shall come.” He then begins the prophetic narrative of chapter eleven, that describes what befalls the one hundred and forty-four thousand in the latter days. That prophetic narrative is placed in the context of the battle with “the prince of Persia” and “the prince of Grecia”.

Qabriel Danielə xatırladır ki, o, Danieldən “yanına nə üçün gəldiyimi bilirsənmi?” deyə soruşduqda, “axır günlərdə sənin xalqının başına nə gələcəyini” Danielə “bildirmək üçün gəlmişdi”. Axır günlər barədə Danielə öyrətmiş olduğu ilə uyğun olaraq, Qabriel sonra bəyan edir ki, o zaman “yenidən Fars şahzadəsi ilə döyüşməyə qayıdacaq; və mən çıxıb gedəndə, bax, Yunanıstan şahzadəsi gələcək”. Sonra o, on birinci fəslin peyğəmbərlik rəvayətinə başlayır; bu rəvayət axır günlərdə yüz qırx dörd minin başına gələnləri təsvir edir. Həmin peyğəmbərlik rəvayəti “Fars şahzadəsi” və “Yunanıstan şahzadəsi” ilə olan mübarizənin kontekstində yerləşdirilmişdir.

The actual history between Cyrus the Great and Alexander the Great was over two hundred years. But in the great earthquake of Revelation chapter eleven, the final movements are rapid ones, and as soon as the sixth kingdom is conquered by the counterfeit king of the north, the seventh kingdom, the ten kings, represented by Greece, immediately agree to give their kingdom unto the beast.

Böyük Kir ilə Böyük İsgəndər arasındakı faktiki tarix iki yüz ildən artıq idi. Lakin Vəhy kitabının on birinci fəslindəki böyük zəlzələdə son hərəkətlər sürətlidir və saxta şimal padşahı tərəfindən altıncı səltənət fəth edilən kimi, Yunanıstanla təmsil olunan yeddinci səltənət, on padşah, dərhal öz səltənətlərini vəhşiyə verməyə razılaşırlar.

At one level the “mareh” vision is employed seven times in Daniel chapter ten. We have considered four of those seven times, and identified that the first reference is Daniel identifying that before the third year of Cyrus Daniel understood the vision. In the next three references the three touches at each vision identify the experience of Daniel as he awakens from the mourning of the twenty-one days. His awakening of revival is structured upon the three-step process of the everlasting gospel, and the three steps are represented by angel’s, though step number two is Michael the archangel, who is He who raised Moses out of death, and translated him into heaven.

Bir səviyyədə “mareh” görüntüsü Daniel kitabının onuncu fəslində yeddi dəfə işlədilir. Biz həmin yeddi istifadədən dördünü nəzərdən keçirdik və müəyyən etdik ki, birinci istinad, Kirin üçüncü ilindən əvvəl Danielin görüntünü anladığını Danielin bildirməsidir. Növbəti üç istinadda hər görüntüdə baş verən üç toxunuş, Danielin iyirmi bir günlük matəmdən oyandığı zaman yaşadığı təcrübəni müəyyən edir. Onun dirçəliş şəklində oyanışı əbədi Müjdənin üçmərhələli prosesi üzərində qurulmuşdur və bu üç mərhələ mələklərlə təmsil olunur; baxmayaraq ki, ikinci mərhələ baş mələk Mikayıldır — Musanı ölümdən qaldıran və onu göyə köçürən Odur.

The other three times the word “vision” is located in chapter ten, is not the “mareh,” it is the “marah.” “Marah” is the feminine of “mareh.” It means a vision, and causatively a “mirror” or “looking-glass”. The key to its definition is that it is “causative.” It is the vision of “the appearance”, but it is different in its gender, thus identifying a different prophetic message. As its definition the “mirror” implies that those who see the vision, see some type of reflection. This is the element of the word that is “causative.” The definition of a causative word in the context of “marah,” is profound.

“Görmə” sözünün onuncu fəsildə yer aldığı digər üç hal “mareh” deyil, “marah”dır. “Marah”, “mareh”in müənnəs formasıdır. O, bir görmə deməkdir və səbəbedici mənada “güzgü” və ya “baxış güzgüsü” anlamını da daşıyır. Onun tərifinin açarı “səbəbedici” olmasıdır. Bu, “zahirin” görməsidir, lakin cinsinə görə fərqlidir və bununla da ayrı bir peyğəmbərlik mesajını müəyyən edir. Tərifindəki “güzgü” mənası onu göstərir ki, görməni görənlər bir növ əksi görürlər. Sözün “səbəbedici” olan ünsürü də məhz budur. “Marah” kontekstində səbəbedici bir sözün tərifi olduqca dərindir.

The term “causative” relates to the concept of causation or the action of causing something to happen. In linguistics, specifically in verb morphology, the causative form is a grammatical construction that indicates that the subject of a verb is causing another person or thing to perform the action described by the verb. For example, in English, the verb “to read” becomes causative when we say “to make someone read.” Here, the subject is causing another person to perform the action of reading.

“Causative” termini səbəbiyyət anlayışı və ya bir şeyin baş verməsinə səbəb olma hərəkəti ilə əlaqədardır. Dilçilikdə, xüsusilə feil morfologiyasında, səbəbli forma elə bir qrammatik quruluşdur ki, feilın mübtədasının başqa bir şəxs və ya şeyi həmin feil ilə təsvir olunan hərəkəti yerinə yetirməyə vadar etdiyini göstərir. Məsələn, ingilis dilində “to read” feili “to make someone read” dedikdə səbəbli məna qazanır. Burada mübtəda başqa bir şəxsin oxuma hərəkətini yerinə yetirməsinə səbəb olur.

The causative form indicates that the subject is responsible for bringing about the action described by the verb. “Causative” refers to the manner in which an action or event is caused to occur. The three times Daniel uses the Hebrew word “marah,” the vision that is looked upon causes the beholder to be changed into the image he is beholding.

Səbəbli forma göstərir ki, mübtəda felin təsvir etdiyi hərəkətin baş verməsinə səbəb olmaq məsuliyyətini daşıyır. “Səbəbli” bir hərəkətin və ya hadisənin hansı tərzdə baş verməyə səbəb edildiyini ifadə edir. Danielin ibrani “marah” sözünü işlətdiyi üç halın hər birində, baxılan görüntü ona baxanı seyr etdiyi surətə çevrilməyə səbəb olur.

And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel; Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen, whose loins were girded with fine gold of Uphaz: His body also was like the beryl, and his face as the appearance (mareh) of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in colour to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude. And I Daniel alone saw the vision (marah): for the men that were with me saw not the vision (marah); but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Therefore I was left alone, and saw this great vision (marah), and there remained no strength in me: for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength. Yet heard I the voice of his words: and when I heard the voice of his words, then was I in a deep sleep on my face, and my face toward the ground. Daniel 10:4–9.

Birinci ayın iyirmi dördüncü günündə, böyük çayın, yəni Hiddekelin kənarında olarkən, gözlərimi qaldırıb baxdım; və budur, kətana bürünmüş bir adam gördüm; onun beli Ufazın saf qızılı ilə qurşaqlanmışdı. Onun bədəni də zəbərcədə bənzəyirdi, üzü ildırımın görünüşü (mareh) kimi idi, gözləri od məşəlləri kimi, qolları və ayaqları cilalanmış tunc rəngində idi, söylədiyi sözlərin səsi isə bir izdihamın səsi kimi idi. Mən, Daniel, bu görüntünü (marah) tək gördüm; çünki mənimlə birlikdə olan adamlar bu görüntünü (marah) görmədilər; ancaq onların üzərinə böyük bir titrəyiş düşdü, elə ki, gizlənmək üçün qaçdılar. Buna görə mən tək qaldım və bu böyük görüntünü (marah) gördüm; məndə heç bir qüvvə qalmadı; çünki gözəlliyim içimdə pozğunluğa döndü və heç bir qüvvət saxlaya bilmədim. Yenə də onun sözlərinin səsini eşitdim; və onun sözlərinin səsini eşidəndə, üzüm üstə dərin yuxuya getdim, üzüm də yerə tərəf idi. Daniel 10:4–9.

At the end of the twenty-one days of mourning, which in the last days align with the three and a half days the two witnesses are dead in the street, Daniel was suddenly caused to see the appearance of Christ, and His appearance is “as the appearance (mareh) of lightning.” That event, at the end of the three and a half days of Revelation chapter eleven, produces a separation, for “the men that were with” Daniel were caused to “[see] not the vision (marah); but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Therefore” Daniel “was left alone,” but “the men that were with me [were caused to see] not the vision (marah); but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves”.

Yasın iyirmi bir günü başa çatdıqda, son günlərdə iki şahidin küçədə ölü qaldığı üç yarım günlə uyğunlaşan bu vaxtda, Danielə qəfil Məsihin zahiri göstərildi və Onun zahiri “şimşəyin görünüşü (mareh) kimi”dir. Vəhy kitabının on birinci fəslindəki üç yarım günün sonunda baş verən həmin hadisə bir ayrılıq yaradır, çünki “Danielin yanında olan adamlar”a “görüntünü (marah) [görməmələri]” nəsib oldu; “amma onların üzərinə böyük bir titrəmə düşdü və buna görə gizlənmək üçün qaçdılar. Buna görə” Daniel “tək qaldı,” lakin “mənimlə olan adamlar görüntünü (marah) [görmədilər]; amma onların üzərinə böyük bir titrəmə düşdü və buna görə gizlənmək üçün qaçdılar”.

The vision that Daniel saw while he was alone was the feminine, causative vision that transformed Daniel into the image of the vision. The transformation was accomplished by Daniel’s human strength being removed, and his comeliness being turned into corruption.

Danielın tək olduğu zaman gördüyü görüntü, Danielı görüntünün surətinə çevirən qadına xas, səbəbkar görüntü idi. Bu çevrilmə Danielın bəşəri qüvvəsinin ondan alınması və gözəlliyinin çürüməyə çevrilməsi ilə həyata keçirildi.

“The very flesh in which the soul tabernacles and through which it works is the Lord’s. We have no right to neglect any part of the living machinery. Every portion of the living organism is the Lord’s. The knowledge of our own physical organism should teach us that every member is to do God’s service, as an instrument of righteousness.

Ruhun məskən saldığı və vasitəsilə fəaliyyət göstərdiyi bədənin məhz özü Rəbbindir. Canlı mexanizmin hər hansı bir hissəsini laqeyd qoymağa bizim heç bir haqqımız yoxdur. Canlı orqanizmin hər bir hissəsi Rəbbindir. Öz fiziki orqanizmimiz haqqında bilik bizə öyrətməlidir ki, hər bir üzv salehliyə xidmət edən bir alət kimi Allaha xidmət etməlidir.

“None but God can subdue the pride of man’s heart. We cannot save ourselves. We cannot regenerate ourselves. In the heavenly courts there will be no song sung, To me that loved myself, and washed myself, redeemed myself, unto me be glory and honor, blessing and praise. But this is the keynote of the song that is sung by many here in this world. They do not know what it means to be meek and lowly in heart; and they do not mean to know this, if they can avoid it. The whole gospel is comprised in learning of Christ, His meekness and lowliness.

“İnsan qəlbinin təkəbbürünü Allahdan başqa heç kəs ram edə bilməz. Biz özümüzü xilas edə bilmərik. Biz özümüzü yenidən doğura bilmərik. Səmavi məhkəmələrdə belə bir nəğmə oxunmayacaq: Özünü sevən, özünü yuyan, özünü satın alan mənə izzət, şərəf, bərəkət və həmd olsun. Lakin bu, burada, bu dünyada bir çoxlarının oxuduğu nəğmənin başlıca ahəngidir. Onlar həlim və qəlbdə təvazökar olmağın nə demək olduğunu bilmirlər; və bundan qaça bilərlərsə, bunu bilməyə də niyyət etmirlər. Bütün Müjdə Məsihdən, Onun həlimliyindən və təvazökarlığından öyrənməkdən ibarətdir.

“What is justification by faith? It is the work of God in laying the glory of man in the dust, and doing for man that which it is not in his power to do for himself.” Testimonies to Ministers, 456.

“İman vasitəsilə saleh sayılmaq nədir? Bu, Allahın insanın izzətini torpağa sərməsi və insanın özü üçün etməyə qadir olmadığı şeyi onun üçün etməsi işidir.” Testimonies to Ministers, 456.

The experience of justification by faith is the work of God in laying the glory of man in the dust. The vision the men that were with Daniel were caused to flee from was the “causative” feminine vision of Christ’s appearance, and immediately after Daniel’s self-righteousness was laid in the dust, the three angelic touches were applied that ultimately empowered Daniel to carry the message.

İmanla bəraət qazanmaq təcrübəsi, insanın izzətini torpağa sərməkdə Allahın işidir. Daniel ilə birlikdə olan adamların qaçmağa məcbur edildiyi görüntü, Məsihin zühurunun “səbəbiyyət bildirən” qadın cinsli görüntüsü idi; və Danielin özünü saleh sayması torpağa sərildikdən dərhal sonra, Danielə nəhayətdə bu xəbəri daşımaq gücü verən üç mələksi toxunuş tətbiq olundu.

In 1888, the mighty angel descended with the message of justification by faith, as presented by Elders Jones and Waggoner. That very same angel again descended on September 11, 2001, with the very same message of justification by faith. That marked the beginning of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. At the ending of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, the message at the beginning is repeated, for Jesus always illustrates the end of a thing, with the beginning of a thing.

1888-ci ildə qüdrətli mələk Ağsaqqallar Jones və Waggoner tərəfindən təqdim edildiyi kimi iman vasitəsilə bəraətə qovuşma xəbəri ilə endi. Elə həmin mələyin özü 11 sentyabr 2001-ci ildə yenidən, məhz həmin eyni iman vasitəsilə bəraətə qovuşma xəbəri ilə endi. Bu, yüz qırx dörd minin möhürlənməsinin başlanğıcını qeyd etdi. Yüz qırx dörd minin möhürlənməsinin sonunda, başlanğıcdakı xəbər təkrarlanır; çünki İsa bir şeyin sonunu həmişə onun başlanğıcı ilə göstərir.

On August 11, 1840 that very same angel descended and began the three-steps that were accomplished from 1840 to 1844. Those three steps began with the empowerment of the first angel on August 11, 1840, the arrival of the second angel on April 19, 1844, and the arrival of the third angel on October 22, 1844. That history prefigured the descent of the first of three angels on September 11, 2001, which was followed by the second angel at the disappointment of July 18, 2020, and that concludes with the arrival of the third angel at the soon coming Sunday law.

11 avqust 1840-cı ildə həmin elə o mələk endi və 1840-dan 1844-ə qədər yerinə yetirilən üç addımı başlatdı. Həmin üç addım 11 avqust 1840-cı ildə birinci mələyin qüvvətləndirilməsi, 19 aprel 1844-cü ildə ikinci mələyin gəlişi və 22 oktyabr 1844-cü ildə üçüncü mələyin gəlişi ilə başladı. Həmin tarixçə 11 sentyabr 2001-ci ildə üç mələkdən birincisinin enişini qabaqcadan göstərirdi; bunun ardınca 18 iyul 2020-ci il məyusluğunda ikinci mələk gəldi və bu, tezliklə gələcək bazar qanununda üçüncü mələyin gəlişi ilə yekunlaşır.

At the end of that history, when Michael descends to resurrect Moses and Elijah after the three and a half days of death in the streets, as represented in Revelation chapter eleven, and as also represented by Daniel’s twenty-one days of mourning, Christ again descends. He first presents the vision of His glory, the vision which lays the glory of man in the dust, and produces a separation. Once Daniel is in the dust, and after Daniel has become changed by beholding the “causative” feminine vision, he is touched by Gabriel the first time, and placed upon his trembling feet.

Həmin tarixin sonunda, Vəhy kitabının on birinci fəslində təsvir olunduğu kimi, və həmçinin Danielin iyirmi bir günlük matəmi ilə də təmsil olunduğu kimi, Mikayıl küçələrdə keçən üç gün yarımlıq ölümdən sonra Musanı və İlyası diriltmək üçün endikdə, Məsih yenidən enir. O, əvvəlcə Öz izzətinin görüntüsünü göstərir; insanın izzətini torpağa sərən və ayrılıq yaradan həmin görüntünü. Daniel torpağa düşdükdən sonra və “səbəb olan” qadınsı görüntüyə baxmaqla dəyişdikdən sonra, Cəbrayıl ona birinci dəfə toxunur və onu titrəyən ayaqları üzərinə qaldırır.

Then Michael the archangel descends to “resurrect Moses” and touches Daniel the second time, leaving him powerless for being overwhelmed with the reality that he was actually speaking to his Lord. Then Gabriel comes and touches him the third time, and strengthens him for the work of being the ensign in the soon-coming Sunday law. The three touches are symbols of the three angels of Revelation fourteen, though they occur in a single day.

Sonra baş mələk Mikayıl “Musanı diriltmək” üçün enir və Danielə ikinci dəfə toxunur; o isə həqiqətən öz Rəbbi ilə danışdığının gerçəkliyi qarşısında sarsılaraq taqətsiz qalır. Sonra Cəbrayıl gəlib ona üçüncü dəfə toxunur və onu tezliklə gələcək bazar qanununda bayraqdar olma xidməti üçün möhkəmləndirir. Bu üç toxunuş, bir gün ərzində baş versə də, Vəhy on dördün üç mələyinin rəmzləridir.

The experience of the first angel includes the appearance of Christ as lightning, the “causative” vision that separates, and the first touch that raises Daniel out of the dust of his human glory. The first angel possesses all three steps included in the first, for it represents the first message. It is not an accident that the first touch is recorded in verses NINE to ELEVEN.

Birinci mələyin təcrübəsinə Məsihin ildırım kimi zühuru, ayıran “səbəbverici” görüntü və Danieli öz insani izzətinin tozundan qaldıran ilk toxunuş daxildir. Birinci mələk birincidə ehtiva olunan hər üç mərhələyə malikdir, çünki o, birinci xəbəri təmsil edir. İlk toxunuşun DOQQUZUNCU ayədən ON BİRİNCİ ayəyə qədər qeyd olunması təsadüfi deyildir.

Yet heard I the voice of his words: and when I heard the voice of his words, then was I in a deep sleep on my face, and my face toward the ground. And, behold, an hand touched me, which set me upon my knees and upon the palms of my hands. And he said unto me, O Daniel, a man greatly beloved, understand the words that I speak unto thee, and stand upright: for unto thee am I now sent. And when he had spoken this word unto me, I stood trembling. Daniel 10:9–11.

Yenə Onun sözlərinin səsini eşitdim; və Onun sözlərinin səsini eşidəndə üzüm üstə, üzüm yerə tərəf olaraq dərin bir yuxuya getdim. Və budur, bir əl mənə toxundu və məni dizlərim və əllərimin ovucları üstə qaldırdı. O mənə dedi: “Ey çox sevilən adam Daniel, sənə söylədiyim sözləri anla və düz ayağa qalx; çünki indi sənin yanına mən göndərilmişəm.” O bu sözü mənə söylədikdə, mən titrəyərək ayağa qalxdım. Daniel 10:9–11.

The experience of the second touch, which was administered by Christ Himself, changes Daniel from being unable to speak, to being able to speak with his Lord. In the second touch, Daniel has no breath, so he is here represented at the point of Ezekiel’s first message in chapter thirty-seven.

Məsihin Özü tərəfindən həyata keçirilən ikinci toxunuşun təcrübəsi Danieli danışa bilməyən bir vəziyyətdən, öz Rəbbi ilə danışa bilən bir vəziyyətə dəyişdirir. İkinci toxunuşda Danielin nəfəsi yoxdur; buna görə də o, burada Yezekelin otuz yeddinci fəsildəki ilk ismarıcının nöqtəsində təmsil olunur.

And when he had spoken such words unto me, I set my face toward the ground, and I became dumb. And, behold, one like the similitude of the sons of men touched my lips: then I opened my mouth, and spake, and said unto him that stood before me, O my lord, by the vision my sorrows are turned upon me, and I have retained no strength. For how can the servant of this my lord talk with this my lord? for as for me, straightway there remained no strength in me, neither is there breath left in me. Daniel 10:15–17.

O mənə belə sözlər söylədikdə, mən üzümü yerə tutdum və lal oldum. Və budur, bəşər oğullarına bənzər birisi dodaqlarıma toxundu; onda ağzımı açıb danışdım və qarşımda duran şəxsə dedim: Ey ağam, bu görüntü üzündən dərdlərim üstümə qayıtdı və məndə heç bir qüvvə qalmadı. Çünki bu ağamın qulu bu ağamla necə danışa bilər? Mənə gəlincə isə, həmin an məndə heç bir qüvvə qalmadı, hətta məndə nəfəs də qalmadı. Daniel 10:15–17.

In the second message of Ezekiel, a message from the four winds is to be breathed upon the bones, that they might live and stand up as a mighty army. The empowerment of that army is represented by the third touch.

Yezekelin ikinci xəbərində dörd küləkdən gələn bir xəbər sümüklərin üzərinə üfürülməlidir ki, onlar dirilib ayağa qalxsınlar və qüdrətli bir ordu kimi dayansınlar. Həmin ordunun qüvvətləndirilməsi üçüncü toxunuşla təmsil olunur.

Then there came again and touched me one like the appearance of a man, and he strengthened me, And said, O man greatly beloved, fear not: peace be unto thee, be strong, yea, be strong. And when he had spoken unto me, I was strengthened, and said, Let my lord speak; for thou hast strengthened me. Then said he, Knowest thou wherefore I come unto thee? and now will I return to fight with the prince of Persia: and when I am gone forth, lo, the prince of Grecia shall come. But I will show thee that which is noted in the scripture of truth: and there is none that holdeth with me in these things, but Michael your prince. Also I in the first year of Darius the Mede, even I, stood to confirm and to strengthen him. And now will I show thee the truth. Behold, there shall stand up yet three kings in Persia; and the fourth shall be far richer than they all: and by his strength through his riches he shall stir up all against the realm of Grecia. Daniel 10:18–11:2.

Sonra yenə insan görünüşünə bənzər birisi gəlib mənə toxundu və məni qüvvətləndirdi. O dedi: “Ey çox sevilən adam, qorxma; sənə sülh olsun, güclü ol, bəli, güclü ol.” O mənimlə danışdıqda mən qüvvət tapdım və dedim: “Qoy ağam danışsın, çünki sən məni qüvvətləndirdin.” Onda o dedi: “Bilirsənmi, nə üçün sənin yanına gəlmişəm? İndi isə Farsın başçısı ilə vuruşmaq üçün qayıdacağam; və mən çıxıb gedəndə, bax, Yunanıstanın başçısı gələcək. Lakin mən sənə həqiqət kitabında yazılmış olanı göstərəcəyəm; və bu işlərdə mənimlə birgə dayanan yoxdur, sizin başçınız Mikayıldan başqa. Mən də Madaylı Daranın padşahlığının birinci ilində ona dayaq olmaq və onu qüvvətləndirmək üçün durdum. İndi isə mən sənə həqiqəti göstərəcəyəm. Bax, Farsda hələ üç padşah qalxacaq; dördüncüsü isə onların hamısından qat-qat varlı olacaq; və öz sərvəti vasitəsilə qazandığı gücü ilə hamını Yunanıstan padşahlığına qarşı qaldıracaq.” Daniel 10:18–11:2.

The message that brings the two witnesses to life in Ezekiel chapter thirty-seven is the message of Islam of the third woe, but line upon line, the message that Gabriel identifies in the illustration of Michael raising Moses up and taking him up into heaven as an ensign, is the message of the final president of the United States. It is the message of the sixth president (the Republican horn) who was slain in 2020, as had been the true Protestant horn. In Daniel’s narrative the resurrection from the days of mourning for the true Protestant horn, led into the identification of the resurrection of the Republican horn.

Otuz yeddinci fəsildəki Yezekelin iki şahidi dirildən xəbərdarlıq üçüncü vayın İslamı haqqında olan xəbərdir; lakin sətir üstünə sətir, Cəbrayılın Mikayılın Musanı ayağa qaldırıb bir nişanə olaraq göyə apardığı təsvirdə müəyyən etdiyi xəbər, Amerika Birləşmiş Ştatlarının son prezidentinin xəbəridir. Bu, 2020-ci ildə öldürülmüş altıncı prezidentin (Respublikaçı buynuzun) xəbəridir; necə ki, həqiqi Protestant buynuz da öldürülmüşdü. Danielin hekayətində həqiqi Protestant buynuz üçün matəm günlərindən sonrakı dirilmə, Respublikaçı buynuzun dirilməsinin müəyyən edilməsinə gətirib çıxardı.

Seven times in Daniel chapter ten, the word “vision” or “appearance” is employed. Those seven references are identified by the same Hebrew word, with the exception that three of those times the word is in the feminine tense and the other four it is in the masculine tense. Seven being the number of perfection, and the three-four combination that equals seven is a primary characteristic of the book of Revelation where the last three of the seven churches, and the last three of the seven seals, and the last three of the seven trumpets are specifically distinguished from the first four.

Danielin onuncu fəslində “görüm” və ya “zühur” sözü yeddi dəfə işlədilmişdir. Bu yeddi istinadın hamısı eyni ibrani sözü ilə ifadə olunmuşdur; istisna yalnız bundadır ki, həmin halların üçündə söz qadın cinsində, digər dördündə isə kişi cinsindədir. Yeddinin kamillik sayı olması, həmçinin yeddiyə bərabər olan üç-dörd birləşməsi Vəhy kitabının əsas xüsusiyyətlərindən biridir; orada yeddi kilsənin son üçü, yeddi möhürün son üçü və yeddi şeypurun son üçü ilk dörddən xüsusi olaraq fərqləndirilir.

The books of Daniel and Revelation are the same book, and in this sense Daniel and John are the same last day symbol. The vision of Christ in chapter ten, is the vision of Christ in Revelation chapter one.

Daniel və Vəhy kitabları eyni kitabdır və bu mənada Daniel ilə Yəhya axır günlərin eyni simvoludur. Onuncu fəsildəki Məsih görüntüsü, Vəhy kitabının birinci fəslindəki Məsih görüntüsüdür.

In Revelation chapter one, John hears a voice behind him and turns to see the one who is speaking.

Vəhy kitabının birinci fəslində Yəhya arxasından bir səs eşidir və danışanın kim olduğunu görmək üçün dönür.

I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet, Saying, I am Alpha and Omega, the first and the last: and, What thou seest, write in a book, and send it unto the seven churches which are in Asia; unto Ephesus, and unto Smyrna, and unto Pergamos, and unto Thyatira, and unto Sardis, and unto Philadelphia, and unto Laodicea. Revelation 1:10, 11.

Rəbbin günündə Ruhda idim və arxamdan şeypur səsi kimi uca bir səs eşitdim; deyirdi: Mən Alfa və Omeqayam, birinci və sonuncuyam; və sən nə görürsənsə, onu kitaba yaz və Asiyada olan yeddi kilsəyə göndər: Efesə, Smirnaya, Perqamaya, Tiatiraya, Sardisə, Filadelfiyaya və Laodikeyaya. Vəhy 1:10, 11.

Whether it is the three touches in Daniel chapter ten, or the same vision in chapter one of Revelation, or the two messages of Ezekiel in chapter thirty-seven, or Isaiah being touched with a live coal from off the altar, the experience is identifying the empowering of the final warning message, and that message begins at the resurrection of the two witnesses in July of 2023. Daniel, John, Ezekiel and Isaiah all represent a messenger that hears the “voice” from the “old paths” behind him, which asks, “whom shall I send?” When that messenger responds, “here am I, send me,” he is strengthened and raises his voice, as one who is crying in the wilderness. “He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches.”

İstər Daniel kitabının onuncu fəslindəki üç toxunuş, istər Vəhy kitabının birinci fəslindəki həmin eyni görüntü, istərsə də Yezekel kitabının otuz yeddinci fəslindəki iki xəbərdarlıq, yaxud Yeşayanın qurbangahdan götürülmüş köz ilə toxundurulması olsun, bu təcrübə son xəbərdarlıq ismarıcının qüvvətləndirilməsini müəyyən edir və həmin ismarıc 2023-cü ilin iyulunda iki şahidin dirilməsi ilə başlayır. Daniel, Yəhya, Yezekel və Yeşayanın hamısı onun arxasındakı “qədim yollardan” gələn “səsi” eşidən bir elçini təmsil edir; o səs soruşur: “kimi göndərim?” Həmin elçi cavab verəndə: “Mən buradayam, məni göndər”, o möhkəmləndirilir və səhrada fəryad edən biri kimi səsini ucaldır. “Qulağı olan, Ruhun kilsələrə nə dediyini eşitsin.”

We will continue this study in our next article.

Bu tədqiqatı növbəti məqaləmizdə davam etdirəcəyik.

“Upon the occasion just described, the angel Gabriel imparted to Daniel all the instruction which he was then able to receive. A few years afterward, however, the prophet desired to learn more of subjects not yet fully explained, and again set himself to seek light and wisdom from God. ‘In those days I Daniel was mourning three full weeks. I ate no pleasant bread, neither came flesh nor wine in my mouth, neither did I anoint myself at all…. Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen, whose loins were girded with fine gold of Uphaz. His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in colour to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude’ (Daniel 10:2–6).

“Az əvvəl təsvir edilmiş hadisə münasibətilə mələk Cəbrayıl Danielə həmin vaxt qəbul etməyə qadir olduğu bütün təlimatı verdi. Lakin bir neçə il sonra peyğəmbər hələ tam izah olunmamış mövzular barədə daha artıq öyrənmək istədi və yenidən Allahdan nur və hikmət axtarmağa yönəldi. «O günlərdə mən, Daniel, tam üç həftə matəm tuturdum. Nə ləzzətli çörək yedim, nə ağzıma ət və şərab dəydi, nə də özümü ümumiyyətlə məsh etdim…. Sonra gözlərimi qaldırıb baxdım və budur, kətan geyinmiş, beli Ufazın saf qızılı ilə qurşaqlanmış bir adam vardı. Onun bədəni də zəbərcəd kimi idi, üzü şimşək parıltısı kimi görünürdü, gözləri od məşəlləri kimi idi, qolları və ayaqları cilalanmış tunc rəngində idi, sözlərinin səsi isə bir izdihamın səsi kimi idi» (Daniel 10:2–6).

“This description is similar to that given by John when Christ was revealed to him upon the Isle of Patmos. No less a personage than the Son of God appeared to Daniel. Our Lord comes with another heavenly messenger to teach Daniel what would take place in the latter days.

“Bu təsvir, Məsihin Patmos adasında Yəhyaya aşkar edildiyi zaman onun verdiyi təsvirə bənzəyir. Allahın Oğlundan daha aşağı olmayan bir Şəxs Danielə göründü. Rəbbimiz axır günlərdə nə baş verəcəyini Danielə öyrətmək üçün başqa bir səmavi elçi ilə birlikdə gəlir.

“The great truths revealed by the world’s Redeemer are for those who search for truth as for hid treasures. Daniel was an aged man. His life had been passed amid the fascinations of a heathen court, his mind cumbered with the affairs of a great empire. Yet he turns aside from all these to afflict his soul before God, and seek a knowledge of the purposes of the Most High. And in response to his supplications, light from the heavenly courts was communicated for those who should live in the latter days. With what earnestness, then, should we seek God, that He may open our understanding to comprehend the truths brought to us from heaven.

“Dünyanın Xilaskarının aşkar etdiyi böyük həqiqətlər, həqiqəti gizli xəzinələr kimi axtaranlar üçündür. Daniel qoca bir adam idi. Onun həyatı bütpərəst bir sarayın cazibələri içində keçmiş, zehni böyük bir imperiyanın işləri ilə yüklənmişdi. Yenə də o, bütün bunlardan üz döndərərək Allah qarşısında canını əzaba salır və Haqq-Taalanın niyyətləri haqqında bilik axtarır. Və onun yalvarışlarına cavab olaraq, axır günlərdə yaşayacaqlar üçün səma məhkəmələrindən nur bildirildi. Elə isə, göydən bizə gətirilən həqiqətləri dərk etmək üçün O, idrakımızı açsın deyə, biz Allahı necə də ciddi-cəhdlə axtarmalıyıq.”

“‘I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves…. And there remained no strength in me: for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength’ (verses 7, 8). All who are truly sanctified will have a similar experience. The clearer their views of the greatness, glory, and perfection of Christ, the more vividly will they see their own weakness and imperfection. They will have no disposition to claim a sinless character; that which has appeared right and comely in themselves will, in contrast with Christ’s purity and glory, appear only as unworthy and corruptible. It is when men are separated from God, when they have very indistinct views of Christ, that they say, ‘I am sinless; I am sanctified.’

“‘Mən, Daniel, görüntünü tək gördüm; çünki mənimlə olan adamlar görüntünü görmədilər; lakin onların üzərinə böyük bir titrəmə düşdü, belə ki, gizlənmək üçün qaçdılar…. Və məndə heç bir qüvvə qalmadı; çünki mənim gözəlliyim içimdə çürüməyə çevrildi və məndə heç bir qüvvə qalmadı’ (7, 8-ci ayələr). Həqiqətən təqdis olunmuş olanların hamısı buna bənzər bir təcrübə yaşayacaqlar. Məsihin əzəməti, izzəti və kamilliyi haqqında baxışları nə qədər aydın olarsa, öz zəifliklərini və naqisliklərini də bir o qədər canlı şəkildə görəcəklər. Günahsız bir xarakter iddia etməyə onlarda heç bir meyl olmayacaq; özlərində düzgün və gözəl görünən şey, Məsihin paklığı və izzəti ilə müqayisədə, yalnız layiqsiz və çürüyə bilən olaraq görünəcəkdir. İnsanlar Allahdan ayrıldıqda, Məsih haqqında çox qeyri-müəyyən baxışlara malik olduqda deyirlər: ‘Mən günahsızam; mən təqdis olunmuşam.’”

“Gabriel now appeared to the prophet, and thus addressed him: ‘Oh Daniel, a man greatly beloved, understand the words that I speak unto thee, and stand upright: for unto thee am I now sent. And when he had spoken this word unto me, I stood trembling. Then said he unto me, Fear not, Daniel: for from the first day that thou didst set thine heart to understand, and to chasten thyself before thy God, thy words were heard, and I am come for thy words’ (verses 11, 12).

“Cəbrayıl indi peyğəmbərə göründü və ona belə müraciət etdi: ‘Ey Daniel, çox sevilən adam, sənə söylədiyim sözləri anla və dik dur; çünki indi sənin yanına göndərilmişəm.’ O, bu sözü mənə dedikdə, mən titrəyərək ayağa qalxdım. Sonra mənə dedi: ‘Qorxma, Daniel; çünki qəlbini anlamağa yönəltdiyin və Allahının önündə özünü təvazökar etdiyin ilk gündən etibarən sözlərin eşidildi və mən sənin sözlərinə görə gəlmişəm’ (11, 12-ci ayələr).

“What great honor is shown to Daniel by the Majesty of heaven! He comforts His trembling servant and assures him that his prayer has been heard in heaven. In answer to that fervent petition the angel Gabriel was sent to affect the heart of the Persian king. The monarch had resisted the impressions of the Spirit of God during the three weeks while Daniel was fasting and praying, but heaven’s Prince, the Archangel, Michael, was sent to turn the heart of the stubborn king to take some decided action to answer the prayer of Daniel.

“Göylərin Əzəməti tərəfindən Danielə nə böyük ehtiram göstərilir! O, titrəyən quluna təsəlli verir və onun duasının göylərdə eşidildiyinə onu əmin edir. Həmin coşğun yalvarışa cavab olaraq, Cəbrayıl mələk fars padşahının qəlbinə təsir etmək üçün göndərildi. Hökmdar Danielin oruc tutub dua etdiyi üç həftə ərzində Allahın Ruhunun təəssüratlarına qarşı durmuşdu, lakin göylərin Şahzadəsi, Baş mələk Mikayıl, Danielin duasına cavab vermək üçün o inadkar padşahın qəlbini qəti bir addım atmağa yönəltmək məqsədilə göndərildi.”

“‘And when he had spoken such words unto me, I set my face toward the ground, and I became dumb. And, behold, one like the similitude of the sons of men touched my lips…. And said, O man greatly beloved, fear not: peace be unto thee, be strong, yea, be strong. And when he had spoken unto me, I was strengthened, and said, Let my Lord speak; for thou hast strengthened me’ (verses 15–19). So great was the divine glory revealed to Daniel that he could not endure the sight. Then the messenger of heaven veiled the brightness of his presence and appeared to the prophet as ‘one like the similitude of the sons of men’ (verse 16). By his divine power he strengthened this man of integrity and of faith, to hear the message sent to him from God.

“‘O mənə bu cür sözlər söylədikdə, mən üzümü yerə çevirdim və lal oldum. Və budur, insan oğullarının bənzərinə bənzər biri dodaqlarıma toxundu…. Və dedi: Ey çox sevilən adam, qorxma; sənə sülh olsun, güclü ol, bəli, güclü ol. O mənimlə danışdıqda, mən qüvvətləndirildim və dedim: Qoy ağam danışsın; çünki sən məni qüvvətləndirdin’ (15–19-cu ayələr). Danielə açılan ilahi izzət o qədər böyük idi ki, o, bu mənzərəyə tab gətirə bilmədi. Sonra göydən gələn elçi öz hüzurunun parlaqlığını örtdü və peyğəmbərə ‘insan oğullarının bənzərinə bənzər biri’ kimi göründü (16-cı ayə). O, ilahi qüdrəti ilə bu dürüstlük və iman sahibi adamı qüvvətləndirdi ki, ona Allah tərəfindən göndərilmiş xəbəri eşidə bilsin.”

“Daniel was a devoted servant of the Most High. His long life was filled up with noble deeds of service for his Master. His purity of character and unwavering fidelity are equaled only by his humility of heart and his contrition before God. We repeat, The life of Daniel is an inspired illustration of true sanctification.” Sanctified Life, 49–52.

“Daniel Haqq-Taalanın sadiq bir qulu idi. Onun uzun ömrü Ağası üçün xidmət yolunda nəcib əməllərlə dolu idi. Onun xarakterinin saflığı və sarsılmaz sədaqəti yalnız qəlbinin təvazökarlığı və Allah qarşısında peşmanlığı ilə bərabərləşdirilə bilər. Biz təkrar edirik: Danielin həyatı həqiqi təqdisin ilhamla verilmiş bir nümunəsidir.” Sanctified Life, 49–52.