The vision of Christ in Daniel chapter ten, is the same vision which John saw in the Revelation. It was the “marah” vision, which is the feminine expression of the “mareh” vision of Christ’s appearance. “Mareh” is the vision of the twenty-three hundred years, and its primary meaning is “appearance.” The “appearance” of Christ with both Daniel and John were both visions of the glorified Christ.
Danielın onuncu fəslində Məsihə dair verilən görüntü, Yəhyanın Vəhydə gördüyü həmin görüntünün eynisidir. Bu, Məsihin zahir olmasının “mareh” görüntüsünün qadın cinsli ifadəsi olan “marah” görüntüsü idi. “Mareh” iki min üç yüz il barədə olan görüntüdür və onun əsas mənası “zahiri görünüş”dür. Həm Danielə, həm də Yəhyaya görünən Məsihin “zahiri görünüşü”, hər ikisində izzətləndirilmiş Məsihə dair görüntülər idi.
And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel; Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen, whose loins were girded with fine gold of Uphaz: His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in colour to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude. Daniel 10:4–6.
Birinci ayın iyirmi dördüncü günündə, böyük çayın, yəni Hiddekelin kənarında olarkən, gözlərimi qaldırıb baxdım və budur, kətan geyinmiş, beli Ufazın saf qızılı ilə qurşaqlanmış bir adam gördüm. Onun bədəni də zümrüd daşı kimi idi, üzü şimşəyin görünüşü kimi, gözləri od məşəlləri kimi, qolları və ayaqları cilalanmış tuncun rəngi kimi idi; söylədiyi sözlərin səsi isə bir izdihamın səsi kimi idi. Daniel 10:4–6.
The word “mareh” which means “appearance” is translated as “the appearance of lightning,” in the passage. The word is used four times in chapter ten, and two times it is translated as “vision”, and two times as “appearance.” It’s used three other times in its feminine form. The word “marah” is the feminine expression of the “appearance” vision. It is defined as “a looking glass”, and it is a “causative” adverb that causes something to happen when it is seen.
“Görünüş” mənasını verən “mareh” sözü həmin keçiddə “şimşəyin görünüşü” kimi tərcümə edilmişdir. Bu söz onuncu fəsildə dörd dəfə işlədilmişdir; onlardan iki dəfə “görmə”, iki dəfə isə “görünüş” kimi tərcümə olunmuşdur. O, dişi formada daha üç dəfə də işlədilmişdir. “Marah” “görünüş” görməsinin dişi ifadəsidir. O, “güzgü” kimi tərif edilir və görüldüyü zaman bir şeyin baş verməsinə səbəb olan “səbəbedici” bir zərfdir.
A causative adverb is derived from an adjective that causes something to happen or produces an effect. In language and grammar, it often refers to verbs or constructions that express the idea of causing someone or something to perform an action or experience a state.
Səbəb bildirən zərf, nəyinsə baş verməsinə səbəb olan və ya müəyyən bir təsir yaradan bir sifətdən törəyir. Dil və qrammatikada bu termin çox vaxt kiminsə və ya nəyinsə bir hərəkəti yerinə yetirməsinə və ya müəyyən bir vəziyyəti yaşamasına səbəb olma fikrini ifadə edən fellərə və ya konstruksiyalara aid edilir.
For example, in the sentence “She made him laugh,” the verb “made” is causative because it indicates that the subject (she) caused the object (him) to perform the action (laughing).
Məsələn, “She made him laugh” cümləsində “made” feli səbəblik bildirir, çünki o, mübtədanın (she) obyektin (him) hərəkəti (gülməyi) yerinə yetirməsinə səbəb olduğunu göstərir.
“I had my car repaired.” (In this sentence, the subject “I” caused someone else to perform the action of repairing the car.)
“Maşınımı təmir etdirdim.” (Bu cümlədə “mən” mübtədası maşının təmiri əməlini başqa bir şəxsə gördürmüşdür.)
“She made her students study for the exam.” (Here, the subject “She” caused her students to engage in the action of studying for the exam.)
“O, öz tələbələrinə imtahana hazırlaşmağı məcbur etdi.” (Burada “O” mübtədası öz tələbələrinin imtahana hazırlaşmaq hərəkətini yerinə yetirməsinə səbəb olmuşdur.)
“He got his hair cut.” (In this case, the subject “He” caused someone else to perform the action of cutting his hair.)
“O, saçını kəsdirdi.” (Bu halda “O” mübtədası saçının kəsilməsi hərəkətini başqa birisinə icra etdirmişdir.)
“The company had the building renovated.” (In this sentence, the company caused someone else to carry out the action of renovating the building.)
“Şirkət binanı təmir etdirdi.” (Bu cümlədə şirkət binanın təmiri işini başqa birisinə gördürmüşdür.)
“We’ll get the children to help with the chores.” (Here, the subject “We” plans to cause the children to participate in the action of helping with the chores.) In each of these examples, the causative verbs (had, made, got, get) indicate that the subject causes someone else to perform the action specified by the main verb (repaired, study, cut, renovated, help).
“Uşaqları ev işlərinə kömək etməyə cəlb edəcəyik.” (Burada “biz” mübtədası uşaqların ev işlərinə kömək etmək hərəkətində iştirak etməsinə səbəb olmağı planlaşdırır.) Bu nümunələrin hər birində səbəb bildirmə fel formaları (had, made, got, get) mübtədanın əsas felin (repaired, study, cut, renovated, help) ifadə etdiyi hərəkəti başqa bir şəxsə icra etdirdiyini göstərir.
The “mareh” vision of the appearance, when expressed in feminine tense “marah”, and as defined as “a looking glass” identifies that the vision of the glorified Christ, is reproduced in those who behold the vision. When Daniel saw the “appearance” of Christ as lightning, a class of persons fled in fear, but for Daniel it produced a miraculous change within him.
Qadın cinsində “marah” kimi ifadə edilən və “güzgü” olaraq tərif olunan “mareh” zahir olma görüntüsü, izzətləndirilmiş Məsihin görüntüsünün onu seyr edənlərdə təkrar olunduğunu göstərir. Daniel Məsihin “zahir olmasını” şimşək kimi gördükdə, bir sinif adam qorxu içində qaçdı, lakin Daniel üçün bu, onun daxilində möcüzəvi bir dəyişiklik əmələ gətirdi.
And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Therefore I was left alone, and saw this great vision, and there remained no strength in me: for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength. Daniel 10:7, 8.
Və bu görüntünü yalnız mən, Daniel gördüm; çünki mənimlə olan adamlar görüntünü görmədilər; ancaq onların üzərinə böyük bir titrəyiş düşdü, belə ki, gizlənmək üçün qaçdılar. Buna görə mən tək qaldım və bu böyük görüntünü gördüm; məndə heç bir qüvvə qalmadı, çünki gözəlliyim içimdə pozğunluğa çevrildi və məndə heç bir qüvvə qalmadı. Daniel 10:7, 8.
The truth is represented by the Hebrew word “truth,” which is created by the first, thirteenth and last letter of the Hebrew alphabet. The first letter and the last letter are always the same for Christ, as Alpha and Omega, always represents the end with the beginning. The middle or thirteenth letter represents rebellion. Daniel states, “I Daniel alone saw the vision,” but the men who were with Daniel, who were living in rebellion, “saw not the vision.” Therefore Daniel “alone” “saw the great vision.” At the beginning and the ending Daniel alone saw the vision, and the second reference caused those who fled to manifest their rebellion. Daniel is representing God’s people in the last days who are changed unto the image of Christ through the process of beholding His image. We are to look at the “looking glass” vision.
Həqiqət ibrani əlifbasının birinci, on üçüncü və son hərfindən yaranmış ibrani “həqiqət” sözü ilə təmsil olunur. Birinci hərf və son hərf Məsih üçün həmişə eynidir; çünki Alfa və Omeqa həmişə sonu başlanğıcla birlikdə təmsil edir. Orta, yəni on üçüncü hərf isə üsyanı təmsil edir. Daniel deyir: “Mən, yalnız Daniel, görüntünü gördüm”, lakin Daniel ilə birlikdə olub üsyan içində yaşayan adamlar “görüntünü görmədilər”. Buna görə də Daniel “təkbaşına” “böyük görüntünü” “gördü”. Başlanğıcda da, sonda da görüntünü yalnız Daniel gördü və ikinci istinad qaçanların öz üsyanlarını aşkara çıxarmasına səbəb oldu. Daniel son günlərdə Onun surətinə baxmaq prosesi vasitəsilə Məsihin surətinə dəyişdirilən Allahın xalqını təmsil edir. Biz “güzgü” görüntüsünə baxmalıyıq.
“We must have a knowledge of God by living experience. If we follow on to know the Lord, we shall know that His goings forth are prepared as the morning. Christ calls upon us to be filled with all the fulness of God. Then we can truly represent the perfection of the Christian religion. ‘Whosoever drinketh of the water that I shall give him,’ the Saviour declares, ‘shall never thirst; but the water that I shall give him shall be in him a well of water springing up into everlasting life.’ Christ wants us to be co-laborers with Him. When we are emptied of self, He will give us His grace to impart to others. The two olive branches, which through the two golden pipes empty the golden oil out of themselves, will surely supply the cleansed vessels with light and comfort and hope and love for those who are in need. We must render God more than fitful service. But we can do this only by learning of Jesus, cherishing His meekness and lowliness of heart. Let us hide ourselves in God. Let us have confidence in Him. Let us abide in Christ. Then we all ‘with open face beholding as in a glass the glory of the Lord, are changed into the same image from glory to glory,’—from character to character. God does not expect impossibilities from you or me. Beholding Him, we may be changed into His image.” Signs of the Times, April 25, 1900.
“Biz Allahı canlı təcrübə vasitəsilə tanımalıyıq. Əgər Rəbbi tanımağa davam etsək, Onun zühurunun səhər kimi hazırlanmış olduğunu biləcəyik. Məsih bizi Allahın bütün doluluğu ilə dolmağa çağırır. O zaman biz xristian dininin kamilliyini həqiqətən təmsil edə bilərik. Xilaskar bəyan edir: ‘Mənim ona verəcəyim sudan içən hər kəs heç vaxt susamaz; lakin Mənim ona verəcəyim su onda əbədi həyata fışqıran su bulağı olacaqdır.’ Məsih istəyir ki, biz Onunla birgə əməkdaşlar olaq. Biz nəfsdən boşaldıldıqda, O, başqalarına verməyimiz üçün Öz lütfünü bizə verəcəkdir. Özlərindən qızıl yağı iki qızıl boru vasitəsilə axıdan iki zeytun budağı, ehtiyacı olanlar üçün işıq, təsəlli, ümid və məhəbbətlə təmizlənmiş qabları hökmən təmin edəcəkdir. Biz Allaha arabir edilən xidmətdən daha artığını təqdim etməliyik. Lakin biz bunu yalnız İsanı öyrənməklə, Onun həlimliyini və qəlb təvazökarlığını əziz tutmaqla edə bilərik. Gəlin özümüzü Allahda gizlədək. Gəlin Ona etibar edək. Gəlin Məsihdə qalaq. O zaman hamımız ‘açıq üzlə, güzgüdə olduğu kimi Rəbbin izzətini seyr edərək, eyni surətə izzətdən izzətə dəyişdirilirik’,—xasiyyətdən xasiyyətə. Allah səndən də, məndən də qeyri-mümkün şeylər gözləmir. Ona baxaraq, biz Onun surətinə dəyişdirilə bilərik.” Signs of the Times, 25 aprel 1900.
In Daniel chapter ten and chapter nine, Gabriel provides the interpretation of the external and internal visions of prophecy to Daniel, and Daniel’s first statement in verse one of chapter ten, is that he had understanding of both visions, represented as the “thing” and the “vision.” He received that understanding at the end of twenty-one days in which he had been in mourning. That twenty-one days concluded with the arrival of Michael the archangel. The number two hundred and twenty, and the number twenty-two, which is a tenth or tithe of two hundred and twenty is a symbol for the combination of Divinity with humanity, and it was on the twenty-second day that Daniel was changed into the image of Christ.
Daniel kitabının onuncu və doqquzuncu fəsillərində Cəbrayıl peyğəmbərliyin zahiri və daxili görüntülərinin yozumunu Danielə təqdim edir və Danielin onuncu fəslin birinci ayəsindəki ilk bəyanı budur ki, o, “şey” və “görüntü” kimi təmsil olunan hər iki görüntünü anlamışdı. O, bu anlayışı iyirmi bir günün sonunda aldı; həmin müddət ərzində o, matəm içində olmuşdu. Həmin iyirmi bir gün baş mələk Mikayılın gəlişi ilə başa çatdı. İki yüz iyirmi rəqəmi və iki yüz iyirminin onda biri, yaxud onda bir payı olan iyirmi iki rəqəmi, İlahiliyin bəşəriyyətlə birləşməsinin rəmzidir və Danielin Məsihin surətinə dəyişdirildiyi gün də məhz iyirmi ikinci gün idi.
I ate no pleasant bread, neither came flesh nor wine in my mouth, neither did I anoint myself at all, till three whole weeks were fulfilled. And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel; Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen, whose loins were girded with fine gold of Uphaz. Daniel 10:3–5.
Mən ləzzətli çörək yemədim, ağzıma nə ət, nə də şərab dəydi; üç tam həftə tamam olana qədər heç özümü məsh də etmədim. Birinci ayın iyirmi dördüncü günü mən böyük çayın, yəni Hiddekelin kənarında idim; o zaman gözlərimi qaldırıb baxdım, və budur, kətana bürünmüş, belinə Ufazın saf qızılı bağlanmış bir adam gördüm. Daniel 10:3–5.
Daniel represents God’s people of the last days who have recognized through God’s prophetic Word that they have been scattered, and who are mourning their scattered condition and seeking for light. Their scattered condition is illustrated as a valley of dead dry bones in Ezekiel chapter thirty-seven. The bones are dead, and they are scattered, but they are identified as the house of Israel. The house of Israel of the last days is the one hundred and forty-four thousand. They are scattered, just as Daniel recognized from the books of Jeremiah and Moses. In Ezekiel the dead identify that they recognize their condition.
Daniel Allahın peyğəmbərlik Kəlamı vasitəsilə dağınıq hala salındıqlarını dərk etmiş, bu dağınıq vəziyyətlərinə görə yas tutan və nur axtaran axır günlərdəki Allah xalqını təmsil edir. Onların dağınıq vəziyyəti Hizqiyal kitabının otuz yeddinci fəslində ölü, quru sümüklər vadisi kimi təsvir olunur. Sümüklər ölüdür və dağınıqdır, lakin onlar İsrail evi kimi tanıdılır. Axır günlərin İsrail evi yüz qırx dörd min nəfərdir. Onlar dağınıqdırlar; eynilə Danielin Yeremya və Musanın kitablarından dərk etdiyi kimi. Hizqiyal kitabında “ölü” olmaları onların öz vəziyyətlərini dərk etdiklərini göstərir.
Then he said unto me, Son of man, these bones are the whole house of Israel: behold, they say, Our bones are dried, and our hope is lost: we are cut off for our parts. Ezekiel 37:11.
Sonra O mənə dedi: Ey bəşər oğlu, bu sümüklər bütün İsrail evidir; budur, onlar deyirlər: “Sümüklərimiz quruyub, ümidimiz məhv olub; biz öz paylarımızdan kəsilib ayrılmışıq.” Yezekel 37:11.
The house of Israel, which is the bones, proclaims that they are “cut off for our parts.” They have recognized their scattered condition. The house of Israel of the last days fulfills the parable of the ten virgins to the very letter, and in the Millerite history the fulfillment of recognizing that they were cut off from their parts, is identified when the wise virgins came to understand that they were in the tarrying time, and also that the tarrying time was a specific period of the parable. Those in Ezekiel who recognize their scattered condition are those who after the first disappointment recognized they were in the tarrying time.
Sümüklər olan İsrail evi belə bəyan edir ki, “biz öz hissələrimizdən kəsilib ayrılmışıq.” Onlar öz dağılmış vəziyyətlərini dərk etmişlər. Axır günlərin İsrail evi on bakirə məsəlinin hərfi-hərfinə yerinə yetirir və Millerçi tarixində öz hissələrindən kəsilib ayrıldıqlarını dərk etməyin yerinə yetməsi, müdrik bakirələrin ləngimə vaxtında olduqlarını, həmçinin ləngimə vaxtının məsəlin müəyyən bir dövrü olduğunu anladıqları zaman müəyyən edilir. Hizqiyalda öz dağılmış vəziyyətlərini dərk edənlər, birinci məyusluqdan sonra ləngimə vaxtında olduqlarını dərk edənlərdir.
Both, Ezekiel’s bones, and the wise of the parable of the ten virgins, are represented by Daniel’s mourning during the twenty-one days. After the twenty-one days, on day twenty two, Michael descended, and Daniel was given a vision of the glorified Christ that changed Daniel into the image of Christ. The wise virgins and the dead bones must also go through the transformation accomplished by the looking-glass vision.
Həm Yezekelin sümükləri, həm də on bakirə məsəlindəki müdriklər, iyirmi bir gün ərzində Danielin matəmi ilə təmsil olunur. İyirmi bir gündən sonra, iyirmi ikinci gündə, Mikayıl endi və Danielə izzətləndirilmiş Məsihin bir görüntüsü verildi; bu görüntü Danieli Məsihin surətinə çevirdi. Müdrik bakirələr və ölü sümüklər də güzgü kimi olan görüntünün həyata keçirdiyi çevrilmədən keçməlidirlər.
Daniel, Ezekiel’s dead bones, and the wise virgins of Millerite history, all align with the two witnesses who are slain in Revelation chapter eleven. Moses and Elijah were slain, but they were to be resurrected at the end of three and a half symbolic days. Moses was resurrected by Michael as identified in the book of Jude.
Daniel, Yezekelin quru sümükləri və Millerit tarixinin müdrik bakirələri — bunların hamısı Vəhy kitabının on birinci fəslində öldürülən iki şahidlə uyğunlaşır. Musa və İlyas öldürüldü, lakin onlar üç yarım simvolik günün sonunda dirildilməli idilər. Yəhuda kitabında müəyyən edildiyi kimi, Musa Mikayıl tərəfindən dirildildi.
Yet Michael the archangel, when contending with the devil he disputed about the body of Moses, durst not bring against him a railing accusation, but said, The Lord rebuke thee. Jude 1:9.
Lakin baş mələk Mikail, Musanın cəsədi barədə iblislə mübahisə edib çəkişdiyi zaman ona qarşı təhqiramiz bir ittiham irəli sürməyə cürət etmədi, ancaq dedi: “Qoy Rəbb səni məzəmmət etsin.” Yəhuda 1:9.
In Daniel chapter ten, Daniel receives the looking glass vision when Michael descends after the twenty-one days of mourning. It is the voice of Michael that raises the dead.
Danielun onuncu fəslində Daniel, iyirmi bir günlük matəmdən sonra Mikayıl enərkən güzgü görüntüsü vəhyini alır. Ölüləri dirildən Mikayılın səsidir.
For the Lord himself shall descend from heaven with a shout, with the voice of the archangel, and with the trump of God: and the dead in Christ shall rise first. 1 Thessalonians 4:16.
Çünki Rəbb Özü bir nidayla, baş mələyin səsi ilə və Allahın şeypuru ilə göydən enəcək; və Məsihdə ölənlər əvvəlcə diriləcəklər. 1 Saloniklilərə 4:16.
Daniel chapter ten identifies the transition of the Laodicean movement of the third angel to the Philadelphian movement of the third angel. It aligns with the two witnesses of Revelation chapter eleven, the dead bones of Ezekiel chapter thirty-seven, the wise virgins in the parable of the ten virgins, and the Millerites who fulfilled the parable. Gabriel provided the interpretation of the great looking-glass vision, while finishing the work of interpretation he had begun in chapter nine. The interpretation was accomplished by Gabriel identifying the prophetic history found in chapter eleven, that actually continues into the first three verses of chapter twelve. Then in verse four of chapter twelve, Daniel is told to seal up his book.
Danielun onuncu fəsli üçüncü mələyin Laodikeya hərəkatından üçüncü mələyin Filadelfiya hərəkatına keçidi müəyyən edir. Bu, Vəhy kitabının on birinci fəslindəki iki şahidlə, Yezekel kitabının otuz yeddinci fəslindəki ölü sümüklərlə, on bakirə məsəlinin hikmətli bakirələri ilə və həmin məsəli yerinə yetirmiş Millerçilərlə uyğunluq təşkil edir. Cəbrayıl doqquzuncu fəsildə başladığı təfsir işini tamamlayarkən böyük güzgü görüntüsünün yozumunu verdi. Bu yozum, əslində on ikinci fəslin ilk üç ayəsinə qədər davam edən on birinci fəsildəki peyğəmbərlik tarixini Cəbrayılın müəyyən etməsi ilə həyata keçirildi. Sonra on ikinci fəslin dördüncü ayəsində Danielə öz kitabını möhürləməsi buyurulur.
In Daniel chapter ten, “line upon line”, Daniel represents God’s last day people who are also represented in Daniel chapter two as earnestly seeking (under the threat of death), to understand the external prophetic message represented by Nebuchadnezzar’s secret image of beasts. He is also seeking to understand the vision of the internal prophetic message represented by the twenty-three hundred days. After the twenty-one symbolic days of mourning in chapter ten, he is finally represented as understanding both revelations. His understanding is accomplished when the archangel descends, and he is touched three times.
Danielun onuncu fəslində “sətir üstə sətir” prinsipinə görə, Daniel Allahın axır gün xalqını təmsil edir; həmin xalq Danielun ikinci fəslində də, ölüm təhdidi altında, Navuxodonosorun heyvanların gizli surəti ilə təmsil olunan xarici peyğəmbərlik xəbərini anlamağa ciddi-cəhdlə can atan xalq kimi göstərilir. O, həmçinin iki min üç yüz günlə təmsil olunan daxili peyğəmbərlik xəbərinin görüntüsünü anlamağa çalışır. Onuncu fəsildəki rəmzi iyirmi bir günlük matəmdən sonra, nəhayət, o, hər iki vəhyi anlamış kimi təqdim olunur. Onun bu anlayışı baş mələk endiyi və ona üç dəfə toxunulduğu zaman tamamlanır.
His experience with Michael, the vision of Michael that he alone sees, prepares him to receive the full interpretation of both the internal and external visions of prophecy. That experience is set forth, line upon line, in a very detailed fashion when combined with Ezekiel chapter thirty-seven, Revelation chapter eleven and Isaiah chapter six. The verse in chapter eleven where Gabriel brings the two visions together is verse ten, for there the king of the north proceeds up to the fortress, but no further. The fortress is the nation, or the capital, or the king of Egypt in the verse, as defined by Isaiah in chapter seven.
Onun yalnız özünün gördüyü Mikayılla təcrübəsi, Mikayılın görüntüsü, onu peyğəmbərliyin həm daxili, həm də xarici görüntülərinin tam təfsirini qəbul etməyə hazırlayır. Bu təcrübə, Yezekel otuz yeddinci fəsil, Vəhy on birinci fəsil və Yeşaya altıncı fəsillə birləşdirildikdə, sətir-sətir, çox ətraflı şəkildə təqdim olunur. Cəbrailin on birinci fəsildə bu iki görüntünü bir araya gətirdiyi ayə onuncu ayədir, çünki orada şimal padşahı qalaya qədər irəliləyir, lakin daha irəli getmir. Qala, Yeşayanın yeddinci fəsildə müəyyən etdiyi kimi, ayədəki millətə, yaxud paytaxta, yaxud Misir padşahına işarə edir.
For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:8, 9.
Çünki Suriyanın başı Dəməşqdir, Dəməşqin başı isə Resin; və altmış beş il içində Efrayim elə parçalanacaq ki, artıq xalq olmayacaq. Efrayimin başı Samariyadır, Samariyanın başı isə Remalyanın oğludur. Əgər iman etməsəniz, şübhəsiz ki, möhkəmlənməyəcəksiniz. Yeşaya 7:8, 9.
In verse ten, of chapter eleven of Daniel, the king of the north comes up to the border of Egypt, and the verse defines that as the “fortress” of Egypt (the king of the south). Verse ten, can be shown to be representing 1989, when the Soviet Union was swept away by the papacy and its proxy army, the United States. It was the first of three proxy wars, which ultimately becomes World War III at the third proxy war (Panium). The second proxy war is represented by verses eleven and twelve, and is now taking place in the Ukraine, where Russia is representing the king of the south, just as the Soviet Union represented the king of the south in its defeat in 1989.
Danielin on birinci fəslinin onuncu ayəsində şimal padşahı Misirin sərhədinə qədər irəliləyir və ayə bunu Misirin “qalası” (cənub padşahının qalası) kimi müəyyən edir. Onuncu ayənin 1989-cu ili təmsil etdiyi göstərilə bilər; həmin vaxt Sovet İttifaqı papalıq və onun vəkil ordusu olan Birləşmiş Ştatlar tərəfindən süpürülüb aradan qaldırıldı. Bu, üç vəkalət müharibəsindən birincisi idi və nəticə etibarilə üçüncü vəkalət müharibəsində (Panium) Üçüncü Dünya Müharibəsinə çevrilir. İkinci vəkalət müharibəsi on birinci və on ikinci ayələrlə təmsil olunur və indi Ukraynada baş verir; burada Rusiya cənub padşahını təmsil edir, necə ki, 1989-cu ildə məğlubiyyətində Sovet İttifaqı cənub padşahını təmsil edirdi.
I have used the expression “cold war” in the past to make the distinction between these three proxy wars and world wars. There is actually genuine warfare taking place in Ukraine, so it is not actually a cold war, but it is a proxy war between the papacy and its allies and Russia. But there is to be a third world war, where virtually every nation will be considered a target.
Keçmişdə “soyuq müharibə” ifadəsindən bu üç vəkalət müharibəsi ilə dünya müharibələri arasındakı fərqi göstərmək üçün istifadə etmişəm. Ukraynada həqiqətən də real müharibə gedir; buna görə də bu, əslində soyuq müharibə deyil, lakin papalıq və onun müttəfiqləri ilə Rusiya arasında bir vəkalət müharibəsidir. Lakin üçüncü bir dünya müharibəsi olacaq; orada demək olar ki, hər bir millət hədəf hesab ediləcək.
“O that God’s people had a sense of the impending destruction of thousands of cities, now almost given to idolatry! . ..
Kaş ki, Allahın xalqı indi demək olar ki, bütpərəstliyə təslim edilmiş minlərlə şəhərin yaxınlaşmaqda olan məhvi barədə bir dərkə malik olaydı!...
“Transgression has almost reached its limit. Confusion fills the world, and a great terror is soon to come upon human beings. The end is very near. We who know the truth should be preparing for what is soon to break upon the world as an overwhelming surprise.” Review and Herald, September 10, 1903.
“Qanunsuzluq demək olar ki, öz həddinə çatmışdır. Dünya qarışıqlıqla doludur və tezliklə bəşəriyyətin üzərinə böyük bir dəhşət gələcək. Son çox yaxındır. Həqiqəti bilən bizlər, tezliklə dünyanın üzərinə hər şeyi bürüyən bir qəfil hadisə kimi çökəcək olana hazırlaşmalıyıq.” Review and Herald, 10 sentyabr 1903.
In verses eleven and twelve, Russia, the king of the south, will defeat the papacy’s proxy army, represented by the Nazi regime that is directing the Ukrainian war effort, and that is supported by the previous proxy army of the papacy, the United States. In World War II, the proxy army of the papacy, the king of the north, against Communist Russia was Germany’s Nazi regime, and that proxy army lost, just as it will lose again in the Ukraine in the near future.
On birinci və on ikinci ayələrdə cənub padşahı olan Rusiya, Ukraynadakı müharibə səylərini istiqamətləndirən və nasist rejimi ilə təmsil olunan papalığın vəkil ordusunu, habelə papalığın əvvəlki vəkil ordusu olan Amerika Birləşmiş Ştatları tərəfindən dəstəklənən həmin ordunu məğlub edəcək. İkinci Dünya müharibəsində kommunist Rusiyaya qarşı şimal padşahı olan papalığın vəkil ordusu Almaniyanın nasist rejimi idi və həmin vəkil ordu məğlub oldu; yaxın gələcəkdə Ukraynada da yenidən məğlub olacağı kimi.
The third proxy war is represented in verses thirteen through fifteen, and was fulfilled in ancient history by the battle of Panium. The third proxy war will be carried out by the United States, the proxy army of the papacy, and the king of the north will prevail in that battle against atheism, as it did in the first proxy war (cold war). In the first and the third proxy war, the king of the north–the papacy–defeats the king of the south (the Soviet Union), and then defeats the United Nations. Its proxy army in those two battles was and will be again, the United States.
Üçüncü vəkalət müharibəsi on üçdən on beşə qədər olan ayələrdə təmsil olunur və qədim tarixdə Panium döyüşü ilə yerinə yetirilmişdir. Üçüncü vəkalət müharibəsi papalığın vəkil ordusu olan Birləşmiş Ştatlar tərəfindən icra olunacaq və şimal padşahı həmin döyüşdə, birinci vəkalət müharibəsində (soyuq müharibədə) etdiyi kimi, ateizm üzərində qalib gələcək. Birinci və üçüncü vəkalət müharibəsində şimal padşahı—papalıq—cənub padşahını (Sovet İttifaqını) məğlub edir, sonra isə Birləşmiş Millətlər Təşkilatını məğlub edir. Həmin iki döyüşdə onun vəkil ordusu Birləşmiş Ştatlar olmuşdur və yenə də olacaqdır.
Trump will be reelected as the eighth president, that is of the seven presidents that have reigned in the United States since the first proxy war (cold war) was fulfilled in 1989, which was the time of the end for the reform movement of the third angel. Trump is representing the Republican horn on the earth beast, and he received a deadly wound at the hands of the beast of “woke” atheism in 2020, in fulfillment of Revelation chapter eleven’s two witnesses being slain in the street.
Tramp səkkizinci prezident kimi yenidən seçiləcək; yəni 1989-cu ildə birinci vəkil müharibəsi (soyuq müharibə) başa çatandan bəri Birləşmiş Ştatlarda hökmranlıq etmiş yeddi prezidentdən biri olaraq. Həmin vaxt üçüncü mələyin islahat hərəkatı üçün son zaman idi. Tramp yer üzünün heyvanı üzərindəki Respublikaçı buynuzu təmsil edir və o, 2020-ci ildə “woke” ateizmi heyvanının əli ilə ölümcül yara aldı; bu da Vəhy kitabının on birinci fəslindəki iki şahidin küçədə öldürülməsinin yerinə yetməsi idi.
Future for America represents the true Protestant horn during the identical history, and in 2020, Future for America received a deadly wound at the hands of the beast of “woke” atheism. In 2023, twenty-two years after 2001, Michael descended to begin the process represented by Ezekiel, John, Daniel and Isaiah of resurrecting a mighty army that will be lifted up as an ensign at the soon coming Sunday law.
Future for America eyni tarix ərzində həqiqi Protestant buynuzunu təmsil edir və 2020-ci ildə Future for America “woke” ateizmi vəhşisinin əlindən ölümcül bir yara aldı. 2023-cü ildə, 2001-ci ildən iyirmi iki il sonra, Mikayıl, tezliklə gələcək bazar qanunu zamanı bir bayraq kimi ucaldılacaq qüdrətli bir ordunu diriltməyə dair Yezekel, Yəhya, Daniel və Yeşayanın təmsil etdiyi prosesi başlamaq üçün endi.
In 1856, the Philadelphian Millerite movement transitioned into the Laodicean Millerite movement, and there and then rejected the increased knowledge of the seven times, and then fully finalized their rebellion in 1863. The Millerites transitioned from the condition represented by the sixth church of Philadelphia, unto the experience of the seventh church, and that turning point aligns with the history of 2023, when the Laodicean movement of Future for America transitions from the experience of the seventh church, back to the experience of the sixth church of Philadelphia. In this prophetic application, the true Protestant horn, as with the Republican horn, becomes the eighth, that was of the seven.
1856-cı ildə Filadelfiyaçı Millerit hərəkatı Laodikiyalı Millerit hərəkatına keçdi və elə həmin vaxt yeddi vaxtla bağlı artmış biliyi rədd etdi, sonra isə 1863-cü ildə öz üsyanını tamamilə yekunlaşdırdı. Milleritlər Filadelfiyanın altıncı kilsəsi ilə təmsil olunan vəziyyətdən yeddinci kilsənin təcrübəsinə keçdilər və həmin dönüş nöqtəsi 2023-cü ilin tarixi ilə üst-üstə düşür; o zaman ki, Future for America-nın Laodikiyalı hərəkatı yeddinci kilsənin təcrübəsindən yenidən Filadelfiyanın altıncı kilsəsinin təcrübəsinə keçir. Bu peyğəmbərlik tətbiqində həqiqi protestant buynuz, Respublikaçı buynuzda olduğu kimi, yeddidən olub səkkizinci olur.
The key to recognizing that the Ukrainian war is the second proxy war, is the “fortress” of verse ten, and verse seven. In verse seven, which represented the papacy receiving its deadly wound in 1798, the king of the south entered into the “fortress,” of the king of the north, and this was fulfilled by Napoleon’s general walking into the Vatican and taking the pope captive. The king of the south had entered into the fortress. In verse ten the king of the north, representing the papacy and its proxy army the United States, swept away the structure of the Soviet Union, but it left the “fortress” standing. The “fortress” was the head, the capital—it was Russia.
Ukrayna müharibəsinin ikinci vəkalət müharibəsi olduğunu tanımağın açarı, onuncu ayənin və yeddinci ayənin “qala”sıdır. Yeddinci ayədə — papalığın 1798-ci ildə ölümcül yarasını almasını təmsil edən ayədə — cənub padşahı şimal padşahının “qala”sına daxil oldu və bu, Napoleonun generalının Vatikana girib papanı əsir aparması ilə yerinə yetirildi. Cənub padşahı qalaya daxil olmuşdu. Onuncu ayədə isə, papalığı və onun vəkalət ordusu olan Amerika Birləşmiş Ştatlarını təmsil edən şimal padşahı Sovet İttifaqının quruluşunu süpürüb apardı, lakin “qala”nı ayaqda saxladı. “Qala” baş, paytaxt idi — o, Rusiya idi.
But the “head,” or fortress, can only be established upon two or three witnesses by employing Isaiah chapter seven, verses seven and eight. Isaiah seven, verse eight and nine, was the primary point of reference for Hiram Edson’s series of articles on the “seven times” that were published in 1856. The two verses that establish that Russia is the fortress that prevails in the current Ukrainian war, are also the two verses that establish the starting point for both “seven times,” against the northern and southern kingdoms of Israel. Verse ten of chapter eleven identifies the external vision, which Sister White teaches is based upon the rise and fall of kingdoms.
Lakin “baş”, yaxud qala, yalnız Yeşaya kitabının yeddinci fəslinin yeddi və səkkizinci ayələrindən istifadə edilməklə iki və ya üç şahidin sözü ilə təsbit oluna bilər. Yeşaya yeddi, səkkizinci və doqquzuncu ayələr, 1856-cı ildə nəşr olunmuş Hiram Edsonun “yeddi vaxt” haqqında məqalələr silsiləsinin əsas istinad nöqtəsi idi. Cari Ukrayna müharibəsində üstün gələn qalanın Rusiya olduğunu təsbit edən həmin iki ayə, İsrailin şimal və cənub padşahlıqlarına qarşı olan hər iki “yeddi vaxt” üçün başlanğıc nöqtəsini də müəyyən edir. On birinci fəslin onuncu ayəsi xarici görüntünü müəyyən edir; Sister White öyrədir ki, bu, padşahlıqların yüksəlişi və süqutu əsasında qurulmuşdur.
“From the rise and fall of nations as made plain in the books of Daniel and the Revelation, we need to learn how worthless is mere outward and worldly glory. Babylon, with all its power and magnificence, the like of which our world has never since beheld,—power and magnificence which to the people of that day seemed so stable and enduring,—how completely has it passed away! As ‘the flower of the grass,’ it has perished. James 1:10. So perished the Medo-Persian kingdom, and the kingdoms of Grecia and Rome. And so perishes all that has not God for its foundation. Only that which is bound up with His purpose, and expresses His character, can endure. His principles are the only steadfast things our world knows.” Prophets and Kings, 548.
“Daniel və Vəhy kitablarında aydın şəkildə göstərildiyi kimi, millətlərin yüksəlişi və süqutundan biz öyrənməliyik ki, sadəcə zahiri və dünyəvi əzəmət nə qədər dəyərsizdir. Babul bütün qüdrəti və möhtəşəmliyi ilə — elə bir qüdrət və möhtəşəmlik ki, dünya o vaxtdan bəri onun bənzərini görməmişdir, — həmin dövrün insanlarına nə qədər sabit və davamlı görünsə də, necə də tamamilə yox olub getmişdir! “Otun çiçəyi” kimi məhv olmuşdur. Yaqub 1:10. Midiya-Fars səltənəti, Yunanıstan və Roma səltənətləri də belə məhv oldular. Allahı öz təməli etməyən hər şey də belə məhv olur. Yalnız Onun məqsədi ilə bağlı olan və Onun xasiyyətini ifadə edən şey davam edə bilər. Dünyamızın tanıdığı yeganə sarsılmaz şeylər Onun prinsipləridir.” Prophets and Kings, 548.
The three proxy wars are “made plain in the books of Daniel and the Revelation,” and the key to this truth is the “fortress” of verse ten, of Daniel eleven. But verse ten also addresses the internal vision, for the starting point for both “seven times,” is also identified in Isaiah chapter seven verses eight and nine. The external and internal cannot be separated, and the two periods of twenty-five hundred and twenty years are also Ezekiel’s two sticks, which when joined together, represent the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which is the combination of Divinity with humanity.
Üç vəkil müharibə Daniel və Vəhy kitablarında “aydın şəkildə göstərilmişdir” və bu həqiqətin açarı Daniel on birinci fəslin onuncu ayəsindəki “qala”dır. Lakin onuncu ayə daxili görüntüyə də toxunur, çünki hər iki “yeddi zaman” üçün başlanğıc nöqtəsi Yeşaya yeddinci fəslin səkkizinci və doqquzuncu ayələrində də müəyyən edilir. Xarici ilə daxili bir-birindən ayrıla bilməz və iki min beş yüz iyirmi illik bu iki dövr həm də Yezekelin iki çubuğudur; bunlar birləşdirildikdə, ilahiliyin bəşəriyyətlə birləşməsi olan yüz qırx dörd minin möhürlənməsini təmsil edir.
Daniel’s experience with the causative “marah” vision represents the line of prophecy where Michael descends and resurrects His last-day people. That resurrection represents the steps that Christ accomplishes to combine His Divinity with His last day people’s humanity. It is accomplished by the joining of the Divine mind with the human mind so that they have one mind, and it is accomplished in the throne room, in the Most Holy Place, which is the “fortress” that Sister White identifies as the “citadel” (fortress) of the soul.
Danielin səbəbiyyət bildirən “marah” görüntüsü ilə təcrübəsi, Mikayılın enib Özünün axırzaman xalqını diriltdiyi peyğəmbərlik xəttini təmsil edir. Həmin dirilmə Məsihin Öz İlahiliyini Özünün axırzaman xalqının bəşəriyyəti ilə birləşdirmək üçün həyata keçirdiyi mərhələləri təmsil edir. Bu, ilahi zehnin insan zehni ilə birləşdirilməsi vasitəsilə həyata keçirilir ki, onların bir zehni olsun; və bu, taxt otağında, Ən Müqəddəs Yerdə həyata keçirilir; bu da Bacı Uaytın canın “qala”sı (“istehkam”ı) kimi müəyyən etdiyi “istehkam”dır.
In the throne room God’s last-day people receive the mind of Christ and are then seated with Christ in heavenly places. The heavenly place where Christ is seated is the fortress or the head of the temple. The body temple has a lower nature, which is the flesh, or the body. It also has a higher nature, which is the mind. In verse ten of Daniel chapter eleven, the key that marks the fortress of the external vision, also marks the fortress of the internal vision, and in doing so it identifies the history where the horns of Republicanism and of Protestantism transition into the image of the beast (Republicanism), or the image of God (true Protestantism). Both horns then become the eighth that is of the seven.
Taxt otağında Allahın axırzaman xalqı Məsihin zəkasını qəbul edir və sonra səmavi məkanlarda Məsihlə birlikdə oturdulur. Məsihin oturduğu səmavi məkan məbədin qalası, yaxud başıdır. Bədən məbədinin aşağı təbiəti vardır ki, bu da cismani təbiət, yaxud bədəndir. Onun həmçinin daha yüksək təbiəti vardır ki, bu da ağıldır. Danielin on birinci fəslinin onuncu ayəsində xarici görüntünün qalasını işarələyən açar, daxili görüntünün qalasını da işarələyir və bununla da Cümhuriyyətçiliyin və Protestantlığın buynuzlarının vəhşi heyvanın surətinə (Cümhuriyyətçilik), yaxud Allahın surətinə (həqiqi Protestantlıq) keçid etdiyi tarixi müəyyən edir. Sonra hər iki buynuz yeddidən olan səkkizinciyə çevrilir.
The true horn of Protestantism is then the Philadelphian horn that is Ezekiel’s mighty army, and Isaiah’s ensign that is lifted up in the warfare against the image of the beast, first in the United States and then in the world. Daniel eleven, verse ten, identifies the point in sacred history that the joining of the sticks begins. The Ukrainian war began in 2014, but it was not until 2022 that Russia began to invade the Ukraine. In 2023, twenty-two years after 2001, Michael began His work of resurrecting those who had suffered their first disappointment in fulfillment of the parable of the ten virgins in 2020. He first raised up a “voice” which is now crying in the wilderness. In July 2023, that voice began to cry, and it was the same voice that was raised up at the beginning of the reform movement of the third angel in 1989, for Jesus always illustrates the ending with the beginning.
Beləliklə, protestantlığın həqiqi buynuzu, Yezekelin qüdrətli ordusu olan Filadelfiya buynuzudur və əvvəlcə Amerika Birləşmiş Ştatlarında, sonra isə dünyada vəhşi heyvanın surətinə qarşı aparılan müharibədə qaldırılan Yeşayanın bayrağıdır. Daniel kitabı 11-ci fəsil, 10-cu ayə, müqəddəs tarixdə çubuqların birləşməsinin başlandığı nöqtəni müəyyən edir. Ukrayna müharibəsi 2014-cü ildə başladı, lakin Rusiya Ukraynaya hücuma yalnız 2022-ci ildə başladı. 2023-cü ildə, 2001-dən iyirmi iki il sonra, Mikayıl 2020-ci ildə on bakirə məsəlinin yerinə yetməsində ilk məyusluqlarını yaşamış olanları diriltmək işinə başladı. O, əvvəlcə indi çöldə fəryad edən bir “səs” qaldırdı. 2023-cü ilin iyulunda həmin səs fəryad etməyə başladı və bu, 1989-cu ildə üçüncü mələyin islahat hərəkatının başlanğıcında qaldırılmış eyni səs idi; çünki İsa sonu həmişə başlanğıcla təsvir edir.
The “voice” crying in the wilderness began to sound by presenting Revelation chapter one, where the combination of Divinity with humanity is represented as the Revelation of Jesus Christ, a revelation that is opened up just before probation closes. Daniel experienced that revelation in chapter ten, with the “causative” vision. The combination of Divinity with humanity in the first verses of Revelation represents the most important truth, based upon the rule of first mention. The combination of Divinity with humanity, which is the sealing of the one hundred and forty-four thousand is accomplished by the Word of God. That Word is given from the Father to the Son, who gives it to His angel, who then gives the message to a human representative. The first two steps are represented by the Divinity. Those two steps possess the distinction that the second step of Divinity represents the Divinity that created all things. The next two steps are represented by God’s creatures. The first step is an unfallen angel, and the second manifestation of God’s creation was the one that had been given the power to recreate after his own kind. That fourth step, representing humanity, was then to take the message and send it to the churches, that the churches might “read and hear” those things which were written therein.
Səhrada fəryad edən “səs” Vəhy kitabının birinci fəslini təqdim etməklə səslənməyə başladı; burada İlahiliyin bəşəriyyətlə birləşməsi İsa Məsihin Vəhyi kimi təmsil olunur—möhlətin bağlanmasından dərhal əvvəl açılan bir vəhy. Daniel onuncu fəsildə, “səbəbverici” görüntü ilə həmin vəhyi yaşadı. Vəhyin ilk ayələrində İlahiliyin bəşəriyyətlə birləşməsi, ilk xatırlanma qaydasına əsasən, ən mühüm həqiqəti təmsil edir. Yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənməsi olan İlahiliyin bəşəriyyətlə birləşməsi Allahın Kəlamı vasitəsilə həyata keçirilir. Həmin Kəlam Atadan Oğula verilir; Oğul onu Öz mələyinə verir, o da sonra xəbəri bir insan nümayəndəyə çatdırır. İlk iki mərhələ İlahiliklə təmsil olunur. Bu iki mərhələ belə bir fərqləndirici xüsusiyyətə malikdir ki, İlahiliyin ikinci mərhələsi hər şeyi yaratmış olan İlahiliyi təmsil edir. Sonrakı iki mərhələ Allahın məxluqları ilə təmsil olunur. Birinci mərhələ süqut etməmiş bir mələkdir, Allahın yaradılışının ikinci təzahürü isə öz cinsinə görə yenidən yaratmaq qüdrəti verilmiş olan idi. Bəşəriyyəti təmsil edən həmin dördüncü mərhələ daha sonra xəbəri götürüb onu kilsələrə göndərməli idi ki, kilsələr orada yazılmış olanları “oxusun və eşitsin”.
We will continue this study in the next article.
Bu araşdırmanı növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.
The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. John to the seven churches which are in Asia: Grace be unto you, and peace, from him which is, and which was, and which is to come; and from the seven Spirits which are before his throne; And from Jesus Christ, who is the faithful witness, and the first begotten of the dead, and the prince of the kings of the earth. Unto him that loved us, and washed us from our sins in his own blood, And hath made us kings and priests unto God and his Father; to him be glory and dominion for ever and ever. Amen. Behold, he cometh with clouds; and every eye shall see him, and they also which pierced him: and all kindreds of the earth shall wail because of him. Even so, Amen. I am Alpha and Omega, the beginning and the ending, saith the Lord, which is, and which was, and which is to come, the Almighty. I John, who also am your brother, and companion in tribulation, and in the kingdom and patience of Jesus Christ, was in the isle that is called Patmos, for the word of God, and for the testimony of Jesus Christ. I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet, Saying, I am Alpha and Omega, the first and the last: and, What thou seest, write in a book, and send it unto the seven churches which are in Asia; unto Ephesus, and unto Smyrna, and unto Pergamos, and unto Thyatira, and unto Sardis, and unto Philadelphia, and unto Laodicea. Revelation 1:1–11.
İsa Məsihin vəhyi, Allahın Ona verdiyi və qullarına tezliklə baş verməli olan şeyləri göstərmək üçün mələyi vasitəsilə Öz qulu Yəhyaya göndərib bildirdiyi vəhydir. Yəhya Allahın kəlamına, İsa Məsihin şəhadətinə və gördüyü hər şeyə şəhadət etdi. Bu peyğəmbərliyin sözlərini oxuyan və onu eşidib orada yazılanlara əməl edən nə bəxtiyardır; çünki vaxt yaxındır. Yəhya Asiyada olan yeddi kilsəyə: Sizə lütf və sülh olsun var Olandan, var olmuş Olandan və gələcək Olandan; Onun taxtı önündə olan yeddi Ruhdan; və sadiq şahid, ölülər arasından ilk doğulan və yer üzünün padşahlarının hökmdarı olan İsa Məsihdən. Bizi sevən, Öz qanı ilə bizi günahlarımızdan yuyan və bizi Allahına və Atasına padşahlar və kahinlər edənə əbədi olaraq izzət və hökmranlıq olsun. Amin. Budur, O, buludlarla gəlir; hər göz Onu görəcək, hətta Onu deşənlər də; və yer üzünün bütün qəbilələri Onun üzündən fəryad edəcəklər. Bəli, Amin. Rəbb deyir: Mən Alfa və Omeqayam, əvvəlim və axıram, var Olan, var olmuş Olan və gələcək Olan, Qadir Olanam. Mən Yəhya, sizin də qardaşınız və İsa Məsihin müsibətdə, Padşahlıqda və səbrdə şərik olanınız, Allahın kəlamına və İsa Məsihin şəhadətinə görə Patmos adlanan adada idim. Rəbbin günündə Ruhda idim və arxamdan şeypur səsi kimi uca bir səs eşitdim. O deyirdi: Mən Alfa və Omeqayam, birinci və sonuncuyam; gördüyünü kitaba yaz və Asiyada olan yeddi kilsəyə göndər: Efesə, Smirnaya, Perqama, Tiatiraya, Sardisə, Filadelfiyaya və Laodikeyaya. Vəhy 1:1–11.