Sister White often identifies that the prophetic lessons that are needed to be understood are portrayed with the rise and fall of kingdoms.
Bacı Uayt tez-tez qeyd edir ki, anlaşılması zəruri olan peyğəmbərlik dərsləri padşahlıqların yüksəlişi və süqutu vasitəsilə təsvir olunur.
“From the rise and fall of nations as made plain in the books of Daniel and the Revelation, we need to learn how worthless is mere outward and worldly glory. Babylon, with all its power and magnificence, the like of which our world has never since beheld,—power and magnificence which to the people of that day seemed so stable and enduring,—how completely has it passed away! As ‘the flower of the grass,’ it has perished. James 1:10. So perished the Medo-Persian kingdom, and the kingdoms of Grecia and Rome. And so perishes all that has not God for its foundation. Only that which is bound up with His purpose, and expresses His character, can endure. His principles are the only steadfast things our world knows.” Prophets and Kings, 548.
“Daniel və Vəhy kitablarında aydın şəkildə göstərildiyi kimi, millətlərin yüksəlişi və süqutundan biz öyrənməliyik ki, sırf zahiri və dünyəvi şöhrət necə də dəyərsizdir. Babil bütün qüdrəti və əzəməti ilə — elə bir qüdrət və əzəmət ki, o vaxtdan bəri dünyamız onun bənzərini bir daha görməmişdir, — o günlərin insanlarına bu qədər sabit və davamlı görünən həmin qüdrət və əzəmət ilə birlikdə, necə də tamamilə yox olub getmişdir! “Otun çiçəyi” kimi, məhv olmuşdur. Yaqub 1:10. Midiya-Fars padşahlığı, Yunanıstan və Romanın padşahlıqları da beləcə məhv oldu. Allahı təməl etməyən hər şey də belə məhv olur. Yalnız Onun məqsədi ilə bağlı olan və Onun xarakterini ifadə edən şey davam edə bilər. Dünyamızın tanıdığı yeganə sarsılmaz şeylər Onun prinsipləridir.” Peyğəmbərlər və Padşahlar, 548.
The “rise and fall” of the kingdoms that are represented in the books of Daniel and Revelation are the focal point of a correct approach to the study of prophecy. The fall of Babylon is typified by the fall of Nimrod’s Babel in Genesis eleven. Then in Daniel chapter five, Babylon falls again. The papacy’s history of its rise to power in the year 538, and its subsequent fall in 1798, also typifies the final fall of Babylon, for the papal power is prophetically spiritual Babylon. The papacy fell in 1798, and Revelation chapter eighteen outlines its final fall. In Daniel chapter eleven, and verse forty-five, the papacy, represented there as the king of the north, comes to its end with none to help. This takes place when probation closes, for verses forty-five of chapter eleven, and verse one of chapter twelve, represent the same history.
Daniel və Vəhy kitablarında təmsil olunan padşahlıqların “yüksəlişi və süqutu” peyğəmbərliyin öyrənilməsinə düzgün yanaşmanın mərkəzi nöqtəsidir. Babilin süqutu, Yaradılış kitabının on birinci fəslində Nimrodun Babelinin süqutu ilə tipləşdirilir. Sonra Daniel kitabının beşinci fəslində Babil yenidən süqut edir. Papalığın 538-ci ildə hakimiyyətə yüksəlişinin tarixi və sonrakı olaraq 1798-ci ildə süqutu da Babilin son süqutunu tipləşdirir, çünki papalıq hakimiyyəti peyğəmbərlikdə ruhani Babildir. Papalıq 1798-ci ildə süqut etdi və Vəhy kitabının on səkkizinci fəsli onun son süqutunu təsvir edir. Daniel kitabının on birinci fəslinin qırx beşinci ayəsində papalıq — orada şimal padşahı kimi təmsil olunaraq — ona kömək edən heç kəs olmadan öz sonuna çatır. Bu, möhlət bağlandıqda baş verir, çünki on birinci fəslin qırx beşinci ayəsi ilə on ikinci fəslin birinci ayəsi eyni tarixi təmsil edir.
And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. Daniel 11:45, 12:1.
Və o, sarayının çadırlarını dənizlər arasında, izzətli müqəddəs dağda quracaq; lakin öz axırına çatacaq və ona kömək edən olmayacaq. Və o zaman sənin xalqının övladları üçün duran böyük əmir Mikayıl qalxacaq; və elə bir müsibət vaxtı olacaq ki, millət var olandan bəri o vaxta qədər onun kimisi olmamışdır; və o zaman xalqın xilas olacaq, kitabda yazılı tapılan hər kəs. Daniel 11:45, 12:1.
The message of the second angel is structured upon the fact that Babylon has fallen twice. Literal Babylon, represented by Nimrod and Belshazzar fell twice, and spiritual Babylon fell in 1798, and does so again, when human probation closes.
İkinci mələyin xəbəri Babilin iki dəfə süqut etmiş olması faktı üzərində qurulmuşdur. Nimrod və Belşassar ilə təmsil olunan hərfi Babil iki dəfə süqut etdi; mənəvi Babil isə 1798-ci ildə süqut etdi və insanın sınaq müddəti bağlandıqda yenidən belə edəcəkdir.
And there followed another angel, saying, Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication. Revelation 14:8.
Bunun ardınca başqa bir mələk gəldi və dedi: Böyük şəhər olan Babil yıxıldı, yıxıldı; çünki o, bütün millətlərə öz zinakarlığının qəzəb şərabından içirdi. Vəhy 14:8.
The repetition of the fall of Babylon in the second angel provides the prophetic justification for identifying the doubling of words and phrases within the Scriptures as a symbol of the combined messages of the second angel and the Midnight Cry. It also upholds the principle identified by Sister White, concerning the study of prophecy being based upon the rise and fall of the kingdoms represented in the books of Daniel and Revelation. It illustrates the concept that to understand the fall of Babylon, the student of prophecy must bring together all of Babylon’s falls, “line upon line,” to establish the correct prophetic message of the final fall of Babylon.
İkinci mələkdə Babilin süqutunun təkrarlanması, Müqəddəs Yazılardakı söz və ifadələrin ikiqat verilməsinin ikinci mələyin və Gecəyarısı Fəryadının birləşmiş xəbərlərinin rəmzi kimi müəyyən edilməsinə peyğəmbərlik baxımından əsas verir. Bu, həmçinin Bacı Uaytın müəyyən etdiyi, peyğəmbərliyin öyrənilməsinin Daniel və Vəhy kitablarında təmsil olunan padşahlıqların yüksəlişi və süqutu əsasında qurulması prinsipini də təsdiq edir. Bu, Babilin süqutunu anlamaq üçün peyğəmbərlik öyrənən şəxsin Babilin bütün süqutlarını “sətir üzərinə sətir” bir araya gətirməli olduğunu, bununla da Babilin son süqutu barədə düzgün peyğəmbərlik xəbərini təsbit etməli olduğunu göstərən anlayışı nümayiş etdirir.
Babylon falling twice in the message of the second angel, is based upon the prophetic rule which identifies that truth is established upon the testimony of two witnesses. The doubling of Babylon’s fall within the message, represents the prophetic methodology that is identified in the Bible as the latter rain. That sacred methodology, which is the latter rain, is the application of bringing various lines of prophecy together “line upon line.” When employed by the student of prophecy, the methodology establishes the “message” of the latter rain. The latter rain message that is established through the application of the sacred methodology, is thereafter proclaimed in the combined prophetic histories of the second angel and the Midnight Cry. This was true in the history of the movement of the first angel, and it is true today, in the history of the movement of the third angel.
İkinci mələyin xəbərində Babilin iki dəfə yıxılması, həqiqətin iki şahidin şəhadəti əsasında təsdiqləndiyini müəyyən edən peyğəmbərlik qaydasına əsaslanır. Xəbər daxilində Babilin süqutunun ikiqat ifadə olunması, Müqəddəs Kitabda axır yağış kimi müəyyən edilən peyğəmbərlik metodologiyasını təmsil edir. Axır yağış olan həmin müqəddəs metodologiya, müxtəlif peyğəmbərlik xətlərinin “sətir üstünə sətir” bir araya gətirilməsi tətbiqidir. Peyğəmbərlik tələbəsi tərəfindən tətbiq edildikdə, bu metodologiya axır yağışın “xəbər”ini təsbit edir. Müqəddəs metodologiyanın tətbiqi vasitəsilə təsbit edilən axır yağış xəbəri isə bundan sonra ikinci mələyin və Gecəyarısı Nidasının birləşmiş peyğəmbərlik tarixlərində bəyan olunur. Bu, birinci mələyin hərəkatının tarixində belə idi və bu gün də üçüncü mələyin hərəkatının tarixində belədir.
Chapters four and five of the book of Daniel, represent the line of history which covers the rise and beginning of Babylon, represented by Nebuchadnezzar in chapter four, and then the fall and ending of Babylon, represented by Belshazzar in chapter five. Together they produce one prophetic line. The prophetic line produced by those two chapters is to be laid over the top of Daniel chapters one through three, in order to establish the latter rain message.
Daniel kitabının dördüncü və beşinci fəsilləri, dördüncü fəsildə Navuxodonosorla təmsil olunan Babilin yüksəlişini və başlanğıcını, sonra isə beşinci fəsildə Belşassarla təmsil olunan Babilin süqutunu və sonunu əhatə edən tarix xəttini ifadə edir. Birlikdə onlar bir peyğəmbərlik xətti əmələ gətirirlər. Həmin iki fəslin ortaya qoyduğu peyğəmbərlik xətti, son yağış xəbərini təsbit etmək üçün Danielin birinci–üçüncü fəsillərinin üzərinə tətbiq edilməlidir.
The two chapters present the fall and rising again of Nebuchadnezzar and the fall and destruction of Belshazzar, and therefore present the fall of Babylon in the beginning and ending of the line. The line of prophecy created by the two chapters is structured upon Babylon falling, rising, and then falling again. That fact alone identifies that those two chapters represent the message of the second angel. The two chapters represent the history of the earth beast of Revelation thirteen, and in that history the message of the second angel and Midnight Cry is twice proclaimed.
Bu iki fəsil Navuxodonosorun süqutunu və yenidən yüksəlişini, həmçinin Belşassarın süqutunu və məhvini təqdim edir; buna görə də silsilənin əvvəlində və sonunda Babilin süqutunu göstərir. Bu iki fəsilin yaratdığı peyğəmbərlik xətti Babilin süqut etməsi, yüksəlməsi və sonra yenidən süqut etməsi üzərində qurulmuşdur. Təkcə bu fakt həmin iki fəslin ikinci mələyin xəbərini təmsil etdiyini göstərir. Bu iki fəsil Vəhy on üçüncü fəsildəki yer vəhşisinin tarixini təmsil edir və həmin tarixdə ikinci mələyin xəbəri və Gecəyarısı Nidası iki dəfə bəyan edilir.
Therefore, before we begin our consideration of chapters four and five of Daniel, we will identify the sacred methodology which is the latter rain, and then by employing that methodology we will identify the message of the latter rain.
Buna görə də, Daniel kitabının dördüncü və beşinci fəsillərinin araşdırılmasına başlamazdan əvvəl, son yağış olan müqəddəs metodologiyanı müəyyən edəcəyik, sonra isə həmin metodologiyanı tətbiq etməklə son yağışın xəbərini müəyyən edəcəyik.
A significant waymark of the history of the first and second angel was the methodology represented by William Miller’s rules of prophetic interpretation. Those rules were used by men to identify the message of the Midnight Cry, and that message was the latter rain message for that history. A significant waymark of the history of the third angel is the methodology represented as “Prophetic Keys”. Those rules are to be used in conjunction with the rules of William Miller to identify the message of the Midnight Cry in our current history, and the message that is now being established by those rules is the latter rain message of the last days. Miller’s rules represent the early rain in the prophetic history of the earth beast, and those rules combined with the “Prophetic Keys” represent the latter rain in the prophetic history of the earth beast.
Birinci və ikinci mələyin tarixinin mühüm bir nişanəsi William Millerin peyğəmbərlik təfsiri qaydaları ilə təmsil olunan metodologiya idi. Həmin qaydalar insanlar tərəfindən Gecə Yarısı Fəryadının ismarıcını müəyyən etmək üçün istifadə olundu və bu ismarıc həmin tarix üçün axır yağış ismarıcı idi. Üçüncü mələyin tarixinin mühüm bir nişanəsi “Peyğəmbərlik Açarları” kimi təqdim olunan metodologiyadır. Bu qaydalar, William Millerin qaydaları ilə birlikdə, indiki tariximizdə Gecə Yarısı Fəryadının ismarıcını müəyyən etmək üçün istifadə edilməlidir və indi həmin qaydalar vasitəsilə təsbit olunan ismarıc son günlərin axır yağış ismarıcıdır. Millerin qaydaları yer vəhşisinin peyğəmbərlik tarixində erkən yağışı təmsil edir və həmin qaydalar “Peyğəmbərlik Açarları” ilə birləşdikdə yer vəhşisinin peyğəmbərlik tarixində axır yağışı təmsil edir.
The latter rain is the methodology employed to produce the message. There are those who are deceived because they seek for the latter rain experience, without first seeking the message that produces the experience. The Pentecostal churches of Christianity are a clear example of that deception. That same type of misguided direction is available to those who do seek for the latter rain message, but refuse to seek for the methodology that identifies and establishes the latter rain message. Without the correct methodology, the correct message cannot be identified. Without the correct message, the correct experience is an impossibility.
Axırıncı yağış, xəbəri hasilə gətirmək üçün tətbiq olunan metodologiyadır. Elələri var ki, əvvəlcə təcrübəni meydana gətirən xəbəri axtarmadan, axırıncı yağış təcrübəsini axtardıqları üçün aldadılırlar. Xristianlığın Pentikostal kilsələri həmin aldanışın aydın bir nümunəsidir. Eyni növ yanlış istiqamət, axırıncı yağış xəbərini axtaran, lakin axırıncı yağış xəbərini müəyyənləşdirən və təsbit edən metodologiyanı axtarmaqdan imtina edənlər üçün də mövcuddur. Düzgün metodologiya olmadan, düzgün xəbər müəyyən edilə bilməz. Düzgün xəbər olmadan isə, düzgün təcrübə qeyri-mümkündür.
The significance of this biblical fact goes unrecognized by most, for they have never considered the possibility that there is one right way to study the Bible, and that there are many wrong ways to study the Bible. The wrong way to study the Bible, that is by far the most often chosen, is to trust other men’s opinions of what the Bible teaches. It is such a common issue with men, that every church organizes a system to address this falsely perceived need of their flocks. That false need, produces the false work of establishing a system of leaders who are identified as the spiritual experts of biblical understanding that will correctly direct the understanding of the untrained flock. The Bible does identify a very organized system for the structure of a church, which includes elders, prophets and teachers, but the Bible never endorses the corruption of church organization that produces a system of leaders who have been ordained to identify what is or what isn’t truth, and thereafter, who is and who isn’t a heretic.
Bu bibliya həqiqətinin əhəmiyyəti əksəriyyət tərəfindən dərk edilmir, çünki onlar Müqəddəs Kitabı öyrənməyin bir düzgün yolu olduğunu və Müqəddəs Kitabı öyrənməyin bir çox yanlış yolları olduğunu heç vaxt nəzərə almamışlar. Müqəddəs Kitabı öyrənməyin yanlış yolu — və bu, açıq-aydın ən çox seçilən yoldur — Müqəddəs Kitabın nə öyrətdiyi barədə başqa adamların fikirlərinə etibar etməkdir. Bu, insanlar arasında o qədər geniş yayılmış bir məsələdir ki, hər bir kilsə sürüsünün bu yalan olaraq güman edilən ehtiyacını qarşılamaq üçün bir sistem təşkil edir. Həmin yalan ehtiyac, Müqəddəs Kitabın dərkində ruhani mütəxəssislər kimi tanıdılan və hazırlıqsız sürünün anlayışını guya düzgün istiqamətləndirəcək rəhbərlər sisteminin yaradılması kimi yalan bir əməli meydana gətirir. Müqəddəs Kitab, ağsaqqalları, peyğəmbərləri və müəllimləri özünə daxil edən, kilsənin quruluşu üçün həqiqətən də çox nizamlı bir sistemi müəyyən edir, lakin Müqəddəs Kitab heç vaxt kilsə təşkilatının elə bir təhrifini təsdiqləmir ki, bunun nəticəsində nəyin həqiqət olub-olmadığını, ondan sonra isə kimin bidətçi olub-olmadığını müəyyən etmək üçün təyin edilmiş rəhbərlər sistemi meydana gəlsin.
Study to show thyself approved unto God, a workman that needeth not to be ashamed, rightly dividing the word of truth. 2 Timothy 2:15.
Özünü Allaha məqbul göstərmək üçün səy göstər; elə bir işçi ol ki, utanmağa ehtiyacı olmasın və həqiqət sözünü düzgün şəkildə bölüşdürsün. 2 Timoteyə 2:15.
A church leader is to exhort, rebuke, teach and guard against false doctrines and those who promote the false doctrines, but we are each to “study to show” ourselves “approved unto God,” by “rightly dividing the word of truth.” In doing so, we must know the methodology that the Bible identifies as the correct way to rightly divide the word of truth. The book of Isaiah sets forth these issues in the context of the latter rain, so it is there that we will begin.
Kilsə rəhbəri yalan təlimlərə və o yalan təlimləri yayanlara qarşı nəsihət etməli, məzəmmət etməli, öyrətməli və keşiyində durmalıdır, lakin hər birimiz “həqiqət sözünü doğru-düzgün bölərək” özümüzü “Allaha məqbul” göstərmək üçün “çalışmalıyıq.” Bunu edərkən, Müqəddəs Kitabın həqiqət sözünü doğru-düzgün bölməyin düzgün yolu kimi göstərdiyi metodologiyanı bilməliyik. Yeşaya kitabı bu məsələləri axır yağışın kontekstində ortaya qoyur; buna görə də biz başlanğıcı oradan edəcəyik.
In that day the Lord with his sore and great and strong sword shall punish leviathan the piercing serpent, even leviathan that crooked serpent; and he shall slay the dragon that is in the sea. In that day sing ye unto her, A vineyard of red wine. I the Lord do keep it; I will water it every moment: lest any hurt it, I will keep it night and day. Fury is not in me: who would set the briers and thorns against me in battle? I would go through them, I would burn them together. Or let him take hold of my strength, that he may make peace with me; and he shall make peace with me. He shall cause them that come of Jacob to take root: Israel shall blossom and bud, and fill the face of the world with fruit. Hath he smitten him, as he smote those that smote him? or is he slain according to the slaughter of them that are slain by him? In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged; and this is all the fruit to take away his sin; when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up. Yet the defenced city shall be desolate, and the habitation forsaken, and left like a wilderness: there shall the calf feed, and there shall he lie down, and consume the branches thereof. When the boughs thereof are withered, they shall be broken off: the women come, and set them on fire: for it is a people of no understanding: therefore he that made them will not have mercy on them, and he that formed them will shew them no favour. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall beat off from the channel of the river unto the stream of Egypt, and ye shall be gathered one by one, O ye children of Israel. And it shall come to pass in that day, that the great trumpet shall be blown, and they shall come which were ready to perish in the land of Assyria, and the outcasts in the land of Egypt, and shall worship the Lord in the holy mount at Jerusalem. Isaiah 27:1–13.
O gün Rəbb öz sərt, böyük və qüdrətli qılıncı ilə Leviatanı — deşici ilanı, bəli, o əyri ilan olan Leviatanı cəzalandıracaq; dənizdə olan əjdahanı da öldürəcək. O gün ona belə nəğmə oxuyun: Qırmızı şərab bağı. Onu qoruyan Mənəm, Rəbbəm; onu hər an sulayacağam; ona bir zərər dəyməsin deyə, gecə-gündüz onu qoruyacağam. Məndə qəzəb yoxdur; döyüşdə kim mənim qarşıma tikan və kol çıxarar? Mən onların arasından keçərdim, onları birlikdə yandırardım. Yaxud qoy mənim gücümdən yapışsın ki, Mənimlə barışsın; bəli, Mənimlə barışacaq. O, Yaqubdan gələnləri kök salmağa vadar edəcək; İsrail çiçəklənəcək, tumurcuqlanacaq və dünyanın üzünü bəhrə ilə dolduracaq. O, onu, onu vuranları vurduğu kimi vurubmu? Yaxud o, onun tərəfindən öldürülənlərin qırğınına uyğun olaraq öldürülübmü? Ölçü ilə, o pöhrələnib irəli çıxdığı zaman, Sən onunla çəkişərsən; şərq küləyi günündə O, öz sərt yelini saxlayar. Buna görə də Yaqubun təqsiri bununla təmizlənəcək; onun günahının aradan qaldırılmasının bütün bəhrəsi budur: o, qurbangahın bütün daşlarını parça-parça edilmiş əhəng daşları kimi edəndə, Aşera sütunları və oyma bütlər ayaqda qalmayacaq. Lakin möhkəmləndirilmiş şəhər viran qalacaq, yaşayış yeri tərk ediləcək və səhralıq kimi buraxılacaq; orada buzov otlayacaq, orada uzanacaq və onun budaqlarını yeyib tükədəcək. Onun budaqları quruyanda qırılacaq; qadınlar gəlib onları oda atacaqlar; çünki bu, anlayışı olmayan bir xalqdır; buna görə də onları Yaradan onlara rəhm etməyəcək, onları Formalaşdıran onlara lütf göstərməyəcək. Və o gün belə olacaq ki, Rəbb çayın yatağından Misir vadisinə qədər başaq döyər kimi yığacaq, ey İsrail övladları, siz isə bir-bir toplanacaqsınız. Və o gün belə olacaq ki, böyük şeypur çalınacaq; Aşşur torpağında həlak olmaq üzrə olanlar da, Misir torpağındakı qovulmuşlar da gələcək və Yerusəlimdəki müqəddəs dağda Rəbbə səcdə edəcəklər. Yeşaya 27:1–13.
In the previous articles, we have repeatedly addressed the “ensign” that is lifted up to call God’s other children out of Babylon. The last verse of Isaiah chapter twenty-seven, addresses the work of the ensign when it says “the great trumpet shall be blown, and they shall come which were ready to perish in the land of Assyria.” Assyria is a symbol of Babylon in the last days, and those that hear the warning message to come out of Babylon in the verse, come and worship with those represented as the one hundred and forty-four thousand who are prophetically located at “the holy mount at Jerusalem.”
Əvvəlki məqalələrdə biz Allahın digər övladlarını Babildən çağırmaq üçün qaldırılan “bayraq” məsələsinə dönə-dönə toxunmuşuq. Yeşaya kitabının iyirmi yeddinci fəslinin son ayəsi “böyük şeypur çalınacaq və Aşşur torpağında həlak olmağa hazır olanlar gələcəklər” dedikdə, bayrağın işinə toxunur. Aşşur axır günlərdə Babilin rəmzidir və ayədə Babildən çıxmaq barədə xəbərdarlıq ismarıcını eşidənlər gəlib, peyğəmbərlikdə “Yerusəlimdəki müqəddəs dağ”da yerləşdirilən yüz qırx dörd min nəfərlə təmsil olunanlarla birlikdə ibadət edirlər.
The verse says, “and it shall come to pass in that day.” “That day,” which is the day when the second voice of Revelation chapter eighteen, calls God’s other children out of Babylon, is the setting for the entire chapter. The second voice of Revelation chapter eighteen, cries at the Sunday law, when the whore of Tyre is remembered.
Ayədə deyilir: “və o gündə belə olacaq.” Vəhy kitabının on səkkizinci fəslindəki ikinci səsin Allahın digər övladlarını Babildən çağırıb çıxardığı gün olan “o gün”, bütün fəslin fonunu təşkil edir. Vəhy kitabının on səkkizinci fəslindəki ikinci səs, Surun fahişəsi yada salındığı zaman, bazar günü qanunu verildikdə fəryad edir.
And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Revelation 18:4, 5.
Mən göydən başqa bir səsin belə dediyini eşitdim: “Ey Mənim xalqım, ondan çıxın ki, onun günahlarına şərik olmayasınız və onun bəlalarından nəsib almayasınız. Çünki onun günahları göyə qədər yetişmişdir və Allah onun təqsirlərini yada salmışdır.” Vəhy 18:4, 5.
Isaiah chapter twenty-seven, begins by identifying the same day that the chapter ends with, when it says, “In that day the Lord with his sore and great and strong sword shall punish leviathan the piercing serpent, even leviathan that crooked serpent; and he shall slay the dragon that is in the sea.”
Yeşaya kitabının iyirmi yeddinci fəsli, fəslin sonunda da göstərilən həmin günü belə tanıtmaqla başlayır: “O gün Rəbb Özünün sərt, böyük və qüvvətli qılıncı ilə leviatanı, o iti ilanı, bəli, leviatanı, o əyri ilanı cəzalandıracaq; dənizdə olan əjdahanı da öldürəcək.”
At the Sunday law God’s executive, retributive judgment begins upon the kingdoms of the dragon (the United Nations), the beast (the papacy) and the false prophet (the United States). At the Sunday law the false prophet is overthrown as the sixth kingdom of Bible prophecy, and national apostasy produces national ruin. The Sunday law is where God’s executive judgments begin to fall upon the dragon, who is Satan (and whose earthly kingdom is represented as the dragon), the beast and the false prophet. It is a progressive punishment, that begins at the Sunday law. The beginning and the ending of chapter twenty-seven of Isaiah is the Sunday law, and the chapter represents specific issues that are directly connected with the history that leads up to and follows after the Sunday law.
Bazar günü qanununda Allahın icraedici, cəzalandırıcı hökmü əjdahanın (Birləşmiş Millətlər Təşkilatı), vəhşinin (papalıq) və yalançı peyğəmbərin (Amerika Birləşmiş Ştatları) səltənətləri üzərinə başlayır. Bazar günü qanununda yalançı peyğəmbər Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin altıncı səltənəti kimi devrilir və milli dönüklük milli fəlakət doğurur. Bazar günü qanunu Allahın icraedici hökmlərinin əjdahanın, yəni Şeytanın (və yer üzündəki səltənəti əjdaha olaraq təmsil edilən), vəhşinin və yalançı peyğəmbərin üzərinə enməyə başladığı məqamdır. Bu, Bazar günü qanununda başlayan tədrici bir cəzalandırmadır. Yeşaya kitabının iyirmi yeddinci fəslinin başlanğıcı da, sonu da Bazar günü qanunudur və bu fəsil Bazar günü qanununa aparan və ondan sonrakı tarixlə birbaşa bağlı olan konkret məsələləri təsvir edir.
We are considering chapter twenty-seven, for it establishes the prophetic setting for chapters twenty-eight and twenty-nine. In those chapters we will find the definition of the latter rain as a methodology, which will allow us to understand the significance of laying chapters four and five of Daniel over the top of chapters one through three of Daniel. After Isaiah chapter twenty-seven, identifies the beginning of the progressive punishment of the dragon’s kingdom, he records that in that period of time, God’s people are commanded to “sing unto her.” Sing unto who?
İyirmi yeddinci fəsli nəzərdən keçiririk, çünki o, iyirmi səkkizinci və iyirmi doqquzuncu fəsillər üçün peyğəmbərlik mühitini müəyyən edir. Həmin fəsillərdə biz son yağışın bir metodologiya kimi tərifini tapacağıq ki, bu da bizə Daniel kitabının dördüncü və beşinci fəsillərini Danielin birinci–üçüncü fəsillərinin üzərinə tətbiq etməyin əhəmiyyətini anlamağa imkan verəcəkdir. Yeşaya kitabının iyirmi yeddinci fəsli əjdahanın padşahlığının mərhələli cəzasının başlanğıcını müəyyən etdikdən sonra, o qeyd edir ki, həmin dövrdə Allahın xalqına “ona nəğmə oxuyun” deyə əmr olunur. Kimə nəğmə oxuyun?
The answer of who is to be sung to is in the title of the song, for they are to sing “a vineyard of red wine, that the Lord keeps.” The story of the vineyard is the story of God’s people, and it is first mentioned by Isaiah in chapter five.
Kimin üçün nəğmə oxunmalı olduğunun cavabı nəğmənin başlığındadır, çünki onlar “Rəbbin qoruduğu qırmızı şərab bağı” haqqında oxumalıdırlar. Bağın hekayəsi Allahın xalqının hekayəsidir və bu, ilk dəfə Yeşaya tərəfindən beşinci fəsildə xatırlanır.
Now will I sing to my wellbeloved a song of my beloved touching his vineyard. My wellbeloved hath a vineyard in a very fruitful hill: And he fenced it, and gathered out the stones thereof, and planted it with the choicest vine, and built a tower in the midst of it, and also made a winepress therein: and he looked that it should bring forth grapes, and it brought forth wild grapes. And now, O inhabitants of Jerusalem, and men of Judah, judge, I pray you, betwixt me and my vineyard. What could have been done more to my vineyard, that I have not done in it? wherefore, when I looked that it should bring forth grapes, brought it forth wild grapes? And now go to; I will tell you what I will do to my vineyard: I will take away the hedge thereof, and it shall be eaten up; and break down the wall thereof, and it shall be trodden down: And I will lay it waste: it shall not be pruned, nor digged; but there shall come up briers and thorns: I will also command the clouds that they rain no rain upon it. For the vineyard of the Lord of hosts is the house of Israel, and the men of Judah his pleasant plant: and he looked for judgment, but behold oppression; for righteousness, but behold a cry. Isaiah 5:1–5.
İndi isə Öz sevimlim haqqında, Onun üzüm bağına dair sevimlim üçün bir nəğmə oxuyacağam. Mənim sevimlimin çox bərəkətli bir təpədə üzüm bağı var idi. O, onun ətrafını hasarladı, daşlarını yığıb çıxartdı, onu ən seçmə tənəklə əkdi, ortasında bir qüllə tikdi, içində də bir şərab sıxacağı düzəltdi; və gözlədi ki, üzüm versin, lakin o, yabanı üzüm verdi. İndi isə, ey Yerusəlim sakinləri və ey Yəhuda adamları, rica edirəm, mənimlə üzüm bağım arasında hökm edin. Üzüm bağıma etmədiyim daha nə edilə bilərdi? Nə üçün mən ondan üzüm verməsini gözlədiyim halda, o, yabanı üzüm verdi? İndi isə gəlin, üzüm bağıma nə edəcəyimi sizə bildirim: onun çəpərini götürəcəyəm, o da yeyilib məhv ediləcək; divarını uçuracağam, o da tapdalanacaq. Mən onu viran qoyacağam; o, nə budanacaq, nə də bellənəcək; lakin orada tikan və qanqal bitəcək. Buludlara da əmr edəcəyəm ki, onun üzərinə yağış yağdırmasınlar. Çünki Ordular Rəbbinin üzüm bağı İsrail evidir, Onun könlünə yatan əkini isə Yəhuda adamlarıdır; O ədalət gözlədi, amma budur, zülm; salehlik gözlədi, amma budur, fəryad. Yeşaya 5:1–5.
In the history of the Sunday law crisis, God’s people are to sing the song of the vineyard to God’s people, for the song says, “And now, O inhabitants of Jerusalem, and men of Judah, judge, I pray you, betwixt me and my vineyard.” The song of the vineyard is the song identifying the passing by of a former covenant people, while God enters into covenant with those whom Peter says were “in time past were not a people, but are now the people of God.” It identifies that no rain has fallen upon the vineyard, thus identifying the work of Elijah who comes in that period of time, and who alone can produce rain during that period. We know the song is about the passing by of a covenant people, for the song of the vineyard was sung by Christ to ancient Israel, in the period that ancient Israel was being passed by, while God was simultaneously entering into covenant with spiritual Israel.
Bazar günü qanunu böhranının tarixində Allahın xalqı üzüm bağının nəğməsini Allahın xalqına oxumalıdır, çünki nəğmə belə deyir: “İndi isə, ey Yerusəlim sakinləri və ey Yəhuda adamları, rica edirəm, mənimlə mənim üzüm bağım arasında hökm verin.” Üzüm bağının nəğməsi əvvəlki əhd xalqının kənara qoyulmasını müəyyən edən nəğmədir, belə ki, Allah Peterin “bir zamanlar xalq deyildiniz, amma indi Allahın xalqısınız” dediyi kəslərlə əhdə daxil olur. Bu, üzüm bağı üzərinə heç bir yağışın yağmadığını müəyyən edir və beləliklə, həmin zaman dövründə gələn, o dövrdə yalnız özü yağış gətirə bilən İlyasın işini müəyyən edir. Biz bilirik ki, nəğmə bir əhd xalqının kənara qoyulması haqqındadır, çünki üzüm bağının nəğməsi qədim İsrailə Məsih tərəfindən, qədim İsrailin kənara qoyulduğu dövrdə, Allahın eyni zamanda ruhani İsraillə əhdə daxil olduğu bir vaxtda oxunmuşdu.
Hear another parable: There was a certain householder, which planted a vineyard, and hedged it round about, and digged a winepress in it, and built a tower, and let it out to husbandmen, and went into a far country: And when the time of the fruit drew near, he sent his servants to the husbandmen, that they might receive the fruits of it. And the husbandmen took his servants, and beat one, and killed another, and stoned another. Again, he sent other servants more than the first: and they did unto them likewise. But last of all he sent unto them his son, saying, They will reverence my son. But when the husbandmen saw the son, they said among themselves, This is the heir; come, let us kill him, and let us seize on his inheritance. And they caught him, and cast him out of the vineyard, and slew him. When the lord therefore of the vineyard cometh, what will he do unto those husbandmen? They say unto him, He will miserably destroy those wicked men, and will let out his vineyard unto other husbandmen, which shall render him the fruits in their seasons. Jesus saith unto them, Did ye never read in the scriptures, The stone which the builders rejected, the same is become the head of the corner: this is the Lord’s doing, and it is marvellous in our eyes? Therefore say I unto you, The kingdom of God shall be taken from you, and given to a nation bringing forth the fruits thereof. And whosoever shall fall on this stone shall be broken: but on whomsoever it shall fall, it will grind him to powder. And when the chief priests and Pharisees had heard his parables, they perceived that he spake of them. Matthew 21:33–45.
Başqa bir məsəli dinləyin: Bir ev sahibi var idi; üzüm bağı saldı, onun ətrafını hasara aldı, içində bir şərab çalası qazdı, bir qüllə tikdi, onu bağbanlara icarəyə verdi və uzaq bir ölkəyə getdi. Meyvə vaxtı yaxınlaşanda öz qullarını bağbanların yanına göndərdi ki, onun meyvələrini alsınlar. Lakin bağbanlar onun qullarını tutub birini döydülər, o birini öldürdülər, başqasını da daşqalaq etdilər. Yenə birincilərdən daha çox başqa qullar göndərdi; onlara da eləcə etdilər. Nəhayət, öz oğlunu onların yanına göndərib dedi: “Oğluma hörmət edərlər.” Amma bağbanlar oğulu görəndə öz aralarında dedilər: “Varis budur; gəlin, onu öldürək və mirasını ələ keçirək.” Beləcə onu tutub üzüm bağından kənara atdılar və öldürdülər. İndi üzüm bağının sahibi gələndə o bağbanlara nə edəcək? Ona dedilər: “O, o pis adamları dəhşətli surətdə məhv edəcək və üzüm bağını vaxtında onun meyvəsini verəcək başqa bağbanlara icarəyə verəcək.” İsa onlara dedi: “Müqəddəs Yazılarda heç vaxt oxumamısınızmı: ‘Bənnaların rədd etdiyi daş guşənin baş daşı olmuşdur; bu, Rəbbin işidir və bizim gözlərimizdə heyrətamizdir?’ Buna görə sizə deyirəm: Allahın Padşahlığı sizdən alınacaq və onun meyvəsini gətirən bir xalqa veriləcək. Bu daşın üzərinə yıxılan hər kəs parçalanacaq; daş da kimin üzərinə düşsə, onu ovub toz halına salacaq.” Baş kahinlər və fariseylər Onun məsəllərini eşidəndə anladılar ki, O, onlar haqqında danışır. Matta 21:33–45.
When Jesus sang the song of God’s vineyard to ancient Israel, they were so drawn into the logic and strength of the message, that when Jesus asked the quibbling Jews, what the Lord of the vineyard would do to those who slew the Son, they could not help but provide the correct answer, when they said, “He will miserably destroy those wicked men, and will let out his vineyard unto other husbandmen, which shall render him the fruits in their seasons.”
İsa Allahın üzüm bağı haqqında nəğməni qədim İsrailə oxuduqda, onlar bu xəbərin məntiqinə və qüvvəsinə o qədər cəlb olundular ki, İsa höcətləşən Yəhudilərdən üzüm bağının Sahibinin Oğulu öldürənlərə nə edəcəyini soruşanda, onlar düzgün cavabı verməyə bilmədilər və dedilər: “O, o pis adamları amansızcasına məhv edəcək və öz üzüm bağını başqa bağbanlara verəcəkdir; onlar da mövsümlərində onun meyvələrini Ona təqdim edəcəklər.”
Jesus then immediately added another verse to the song, when he sang about the rejected stone, and pulled their answer together with the closing stanza when he stated, “Therefore say I unto you, The kingdom of God shall be taken from you, and given to a nation bringing forth the fruits thereof. And whosoever shall fall on this stone shall be broken: but on whomsoever it shall fall, it will grind him to powder.” The “grinding him to powder,” echoes Isaiah twenty-seven making “all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up.” Both are references to the work of revival carried out by Josiah, who symbolized those in the last days that rediscover the “seven times”, which is the stumbling stone that crushes those who refuse to find it precious.
Sonra İsa rədd edilmiş daş haqqında oxuyarkən nəğməyə dərhal başqa bir ayə də əlavə etdi və belə deyərək onların cavabını yekun bəndlə birləşdirdi: “Buna görə sizə deyirəm: Allahın Padşahlığı sizdən alınacaq və onun bəhrələrini gətirən bir xalqa veriləcəkdir. Bu daşın üzərinə yıxılan hər kəs qırılacaq; amma daş kimin üzərinə düşərsə, onu toz kimi əzəcəkdir.” “Onu toz kimi əzəcəkdir” ifadəsi Yeşaya iyirmi yeddini əks-səda kimi təkrarlayır; orada “qurbangahın bütün daşları parça-parça edilmiş əhəng daşları kimi olacaq, Aşera sütunları və bütlər ayaqda qalmayacaq” deyilir. Bunların hər ikisi Yoşiyanın həyata keçirdiyi dirçəliş işinə işarədir; Yoşiya son günlərdə “yeddi vaxt”ı yenidən kəşf edənləri simvolizə edirdi və bu, onu qiymətli saymaqdan imtina edənləri əzən büdrəmə daşıdır.
In the day of the Sunday law, as represented in Isaiah chapter twenty-seven, those who “in time past were not a people,” are to sing the song of the Lord’s vineyard of red wine. These articles have often identified that there is no third message, without a first and a second message. The Sunday law is the third message, and the day of the Sunday law includes the history of the first and second messages. In chapter twenty-seven of Isaiah, the Sunday law is identifying the period represented in Daniel chapter one, and then again in Daniel chapters one through three. Prophetically, the day of the Sunday law in chapter twenty-seven is identifying the history of September 11, 2001, when the first message was empowered through to the soon-coming Sunday law.
Bazar qanununun günü zamanı, Yeşaya kitabının iyirmi yeddinci fəslində təsvir olunduğu kimi, “əvvəllər xalq olmayanlar” Rəbbin qırmızı şərab bağının nəğməsini oxumalıdırlar. Bu məqalələr tez-tez göstərmişdir ki, birinci və ikinci xəbər olmadan üçüncü xəbər yoxdur. Bazar qanunu üçüncü xəbərdir və Bazar qanununun günü birinci və ikinci xəbərlərin tarixini özündə ehtiva edir. Yeşayanın iyirmi yeddinci fəslində Bazar qanunu, Daniel kitabının birinci fəslində təmsil olunan dövrü, sonra isə yenidən Daniel kitabının birinci fəslindən üçüncü fəslinədək olan hissələrdə təsvir olunan dövrü müəyyən edir. Peyğəmbərlik baxımından, iyirmi yeddinci fəsildə Bazar qanununun günü birinci xəbərin qüvvətləndirildiyi 11 sentyabr 2001-ci il tarixindən yaxınlaşmaqda olan Bazar qanununadək olan tarixi müəyyən edir.
We will continue on in our consideration of the song that the redeemed are to proclaim in the time leading up to the point where the whore of Rome will begin to sing her song, in the next article.
Növbəti məqalədə biz, Romanın fahişəsi öz nəğməsini oxumağa başlayacağı məqama qədər olan dövrdə xilas edilmişlərin bəyan etməli olduqları nəğmənin nəzərdən keçirilməsini davam etdirəcəyik.
And I looked, and, lo, a Lamb stood on the mount Sion, and with him an hundred forty and four thousand, having his Father’s name written in their foreheads. And I heard a voice from heaven, as the voice of many waters, and as the voice of a great thunder: and I heard the voice of harpers harping with their harps: And they sung as it were a new song before the throne, and before the four beasts, and the elders: and no man could learn that song but the hundred and forty and four thousand, which were redeemed from the earth. These are they which were not defiled with women; for they are virgins. These are they which follow the Lamb whithersoever he goeth. These were redeemed from among men, being the firstfruits unto God and to the Lamb. And in their mouth was found no guile: for they are without fault before the throne of God. Revelation 14:1–5.
Və mən baxdım, və budur, Quzu Sion dağında dayanmışdı; Onunla birlikdə yüz qırx dörd min nəfər var idi və Onun Atasının adı onların alınlarına yazılmışdı. Və göydən bir səs eşitdim; bu səs çoxlu suların səsi kimi və böyük göy gurultusunun səsi kimi idi; və mən arflarında çalan arfçıların səsini eşitdim. Və onlar taxtın, dörd məxluqun və ağsaqqalların önündə sanki yeni bir nəğmə oxuyurdular; və yerdən satın alınmış yüz qırx dörd mindən başqa heç kəs o nəğməni öyrənə bilmirdi. Qadınlarla murdarlanmayanlar bunlardır; çünki onlar bakirədirlər. Quzu hara getsə, Onun ardınca gedənlər bunlardır. Bunlar insanlar arasından satın alındılar ki, Allaha və Quzuya ilk məhsul olsunlar. Və onların ağzında heç bir hiylə tapılmadı; çünki onlar Allahın taxtı önündə qüsursuzdurlar. Vəhy 14:1–5.