Daniel Kitabı — İyirmi Üç ნომrə

Bacı Uayt belə müəyyən etmişdi ki, Nyu-York şəhərinin böyük binaları yerlə-yeksan ediləndə, Vəhy kitabının on səkkizinci fəslinin birinci ilə üçüncü ayələri yerinə yetmiş olacaq.

2001-ci il sentyabrın 11-nə qədər yer üzünün “padşahları” artıq Roma kilsəsi ilə zinakarlıq etmişdilər. İkinci Dünya Müharibəsindən sonra Prezident Harry S. Truman ilk dəfə olaraq 1951-ci ildə Vatikana bir səfir təyin etdi. Onun papalıqla siyasi münasibət qurmaq cəhdi Birləşmiş Ştatlar Konqresi tərəfindən qəti surətdə rədd edildi, lakin onilliklər sonra Prezident Ronald Reagan 1984-cü ildə Vatikana bir səfir təyin edəndə belə olmadı. 2001-ci ilə qədər bütün millətlər Surun fahişəsi ilə diplomatik münasibət qurmaqla Vatikanla zinakarlıq etmişdilər.

2001-ci il 11 sentyabra qədər bütün “millətlər” onun zinakarlığının qəzəbi şərabından içmişdilər. Babilin şərabı papalıq tərəfindən təqdim edilən müxtəlif yalanların hamısını təmsil edir, lakin bu ayələrdə müəyyən edilən xüsusi bir şərab növü onun zinakarlığının qəzəbi şərabıdır. Papalığın qəzəbi onun öz fikri ilə razılaşmadıqlarını təqib etməsidir. O, bu təqibi çirkli işini görmək üçün dövlətin gücündən istifadə etməklə həyata keçirir. Onun qəzəbinin şərabı, onun xüsusi yanlışlıq şüşəsidir ki, bidətçi hesab etdiyi şəxslərə qarşı dövləti işə salmaq əməlini təmsil edir.

1840-cı il avqustun 11-dən 1844-cü il oktyabrın 22-dək olan dövrdə, Qaranlıq Əsrlərdən çağırılıb çıxarılmış və beləliklə Romanın qızları olmuş protestant kilsələrindən ayrılmış Millerçi Adventizm, o zaman yeni zühur etmiş yer vəhşi heyvanı üzərində həqiqi protestant buynuza çevrildi. Peter həmin yeni seçilmiş Allah xalqının bir millət kimi xüsusiyyətlərini müəyyən edir.

2001-ci il sentyabrın 11-nə qədər Yeddinci Gün Adventist Kilsəsi artıq, və dəfələrlə, bidətçi hesab etdiyi şəxslərə hücum etmək üçün Amerika Birləşmiş Ştatları hökumətinin siyasi quruluşundan istifadə etmişdi. 2001-ci ildən çox-çox əvvəl Adventistlər artıq Babilin, bidətçi hesab etdiklərinə qarşı hücum etmək üçün dövlət hakimiyyətindən istifadəni təmsil edən, xüsusi şərabından içmişdilər.

Efrayim Yeroboamın üsyanının və İsrailin şimal padşahlığının bir rəmzidir və Yeşaya iyirmi səkkizinci fəslə Yeddinci Gün Adventist kilsəsinə Efrayimin sərxoşları kimi müraciət etməklə başlayır.

Üçüncü Vay 11 sentyabr 2001-ci ildə gəldi və o, “Efremin sərxoşlarının” rəhbərliyini təmsil edən “tac”ın üzərinə gəldi. O, Merilenddəki kilsənin qərargahına yanacaqla dolu bir təyyarə ilə hücum etmədi, lakin onların üçüncü Vayın İslamının gəlişinin üçüncü mələyin son yağış xəbəri­nin başlanğıcı olduğunu dərk edə bilməmələrini üzə çıxardı. Məhz özlərinin elan etmək üçün qaldırıldıqlarını iddia etdikləri həmin xəbərin və işin başlanğıcı. Onlar yalnız rəhbərliyi təmsil edən tac kimi deyil, həm də “qürur tacı” kimi müəyyən edilir; beləliklə, Habakkukun ikinci fəslinin mübahisəsində meydana gətirilmiş və gətirilən ibadət edənlərin iki sinfindən birini müəyyən edir. 11 sentyabr 2001-ci ildə Habakkukun gözətçiləri darvazadakı döyüşdə öz mövqelərini tutdular.

Qüdsün darvazaları Qüds xalqının qarşılıqlı münasibətlərinin həyata keçirildiyi yer idi. Darvazalardakı döyüş, şərq küləyi günündə (İslamın günündə) başlamış Yeşayanın əvvəlki fəslindəki “mübahisəni” təmsil edir. Həmin parçadakı Habaqququn ibadətçilərinin iki sinfi iki tacla təmsil olunur. Efrayimin sərxoşları — həmin anda artıq bidətçi hesab etdiklərinə qarşı öz dəlillərində qalib gəlmək üçün dövlətin gücündən istifadə etmiş olanlar — Ordular Rəbbinin tacı ilə qarşılaşdırılır. Məsih Ordular Rəbbi kimi təqdim edildikdə, bu, Onun Öz ordusunun rəhbəri kimi gördüyü işin rəmzidir. Darvazadakı döyüş həqiqi və saxta teologiya üzərindəki mübahisə ilə təmsil olunan müharibədir.

Efrayimin sərxoşları kimi təqdim olunanlar sadəcə Baş Konfrans rəhbərliyi deyil, həm də kahinlər (pastorluq xidməti) və peyğəmbərlər (ilahiyyatçılar və təhsilçilər) güclü içki vasitəsilə yoldan çıxmışlar. Yeşayanın öz peyğəmbərliyinin giriş ayələrində dediyi kimi, bu, bütün kilsədir.

Günahkar millət xəstədir və onun ürəyini və düşüncəsini dəyişdirə biləcək hər hansı bir çarənin təmin oluna biləcəyi vaxtı artıq keçib. Yeşaya sərxoşların yoldan çıxdığını bildirir, Yeremya isə həmin yolu “qədim cığırlar” olaraq tanıdır. 11 sentyabr 2001-ci ildə axırıncı yağış yağmağa başladı və Yeremya bildirir ki, sərxoşların uzaq düşdüyü “yol” olan qədim cığırlar üzrə yeridikdə, axırıncı yağışın qalan hissəsində rahatlığı tapırıq.

Efrayimin sərxoşları 11 sentyabr 2001-ci ildə yoldan çıxmışdır və 1863-cü ildə “qədim yollar”ı rədd etmə prosesinə başladıqları zaman “geriyə dönüb uzaqlaşmışlar”. Son yağışın rahatlığı və təravəti məhz “qədim yollar”da tapılır və həmin yağış elə onlara qarşı “Vay” elan olunduğu vaxt başlamışdır. İslamın üçüncü “Vay”ı Efrayimin qürur tacı üçün tanınmaz idi, çünki onlar mərhələli şəkildə peyğəmbərlikdə İslamın rolunu müəyyən edən təməl həqiqətləri rədd etmişdilər. Yeremya göstərir ki, o zaman Rəbb gözətçilər qaldırdı; bunlar Habaqququn gözətçiləridir və onlar darvazalar yanındakı döyüşdə Efrayimin sərxoşlarına şeypurun səsinə qulaq asmalı olduqlarını bəyan etdilər. 11 sentyabr 2001-ci ildə gələn üçüncü “Vay” yeddinci Şeypur idi.

Yeşaya belə bildirir: “Onlar sərxoşedici içki üzündən yoldan çıxıblar; vəhy görməkdə yanılır, hökm verməkdə büdrəyirlər. Çünki bütün süfrələr qusuntu və murdarlıqla doludur, elə ki, təmiz yer qalmayıb.” 1863-cü ildə təqdim edilən, “yeddi vaxt”ı çıxaran və onunla birlikdə izahlı bir vərəqin verilməsini tələb edən saxta cədvəl, Habaqququn iki müqəddəs cədvəlinin saxtasını təmsil edir; lakin sərxoşların işlətmiş olduqları saxta “cədvəllər” qusuntu ilə doludur və onlar vəhy görməkdə yanılırlar. Habaqquq və Yeremyanın gözətçilərinə deyilmişdi ki, metodologiya ilə bağlı mübahisədə onlar “vəhy”i “cədvəllər” üzərinə yazmalı idilər, lakin sərxoşun saxta cədvəlləri yanlış bir vəhy təqdim edir.

Efrayimin sərxoşları Allahın qanununu rədd etmişlər, lakin “mübahisə”nin, qapıdakı döyüşün konteksti Allahın peyğəmbərlik qanunudur; bu qanun birinci və üçüncü mələklərin hərəkatında təsis olunmuş metodologiya ilə təmsil olunur. İşaya iyirmi səkkizinci fəslin ilk səkkiz ayəsində şəraiti müəyyən etdikdən sonra, son yağış olan metodologiyanı müəyyən edir və sərxoşları, xüsusilə, “Yerusəlim”də “hökmranlıq edən” “istehzalı adamlar” kimi açıq şəkildə tanıdır.

“mübahisə” burada “kimə bilik öyrədəcək? və kimə təlimi başa salacaq?” ifadələri baxımından müəyyən edilir. “Kimə” sözü potensial şagirdlərə yönəlmişdir, lakin mövzu bilik olan təlimi anlamaq haqqındadır. Daniel kitabı möhürdən açıldıqda, bilik artır; bu isə Allahın Kəlamının həqiqətlərinin daha dərindən başa düşülməsini təmsil edir. “Təlim” sözü müəyyən bir düşüncə sistemini və ya bilik toplusunu təşkil edən etiqadlar, prinsiplər, öyrədilər və ya qaydalar məcmusu deməkdir. Müqəddəs Kitabın “təlimlərini” anlamaq üçün həmin bilik toplusunu formalaşdıracaq Müqəddəs Kitaba əsaslanan bir metodologiya zəruridir.

Metodologiya belə müəyyən edilir: “əmr əmr üstünə, əmr əmr üstünə; sətir sətir üstünə, sətir sətir üstünə; burada bir az, orada bir az.” 11 sentyabr 2001-ci ili üçüncü “Vay”ın gəlişi kimi müəyyən edən metodologiya birinci “Vay”ın peyğəmbərlik xəttini ikinci “Vay”ın peyğəmbərlik xətti ilə bir araya gətirmək əsası üzərində qurulmuşdur; bu isə üçüncü “Vay”ın xəttinə dair iki şahid təqdim edir. Həmin metodologiya iki sinif ibadət edənlər meydana gətirən “mübahisə”nin sınağıdır, çünki “Rəbbin sözü onlara əmr əmr üstünə, əmr əmr üstünə; sətir sətir üstünə, sətir sətir üstünə; burada bir az, orada bir az” idi; “ta ki, gedib arxası üstə yıxılsınlar, sındırılsınlar, tora düşsünlər və ələ keçirilsinlər.”

Qüds üzərində hökmranlıq edən istehzalı adamların beş büdrəməsi, beş ağılsız bakirəni təmsil edir. Metodologiya açıq-aşkar bir sınaqdır, çünki Efrayimin sərxoşları Yeremyanın qədim yollarını rədd etdilər, keşikçilərin şeypur xəbərdarlığına qulaq asmaqdan imtina etdilər, saxta süfrələr hazırladılar və ölümlə əhd bağladılar; elə həmin vaxtda ki, darvaza döyüşündə Ordular Rəbbinin tacını daşıyanlar həyat əhdi bağlayırdılar.

2001-ci il sentyabrın 11-də son yağış — yəni rahatlıq və təzələnmə — yağmağa başladı və yüz qırx dörd minin möhürlənməsi başlandı. Bu, Efrayimin sərxoşlarının metodologiyası ilə İlyas elçisi tərəfindən təmsil olunan metodologiya arasında bir mübahisənin başlanğıcı oldu. “Bir çoxları” sərxoşlarla birlikdə yıxılacaq, lakin seçiləcək azlar Rəbbi gözləyənlərdir.

Şübhəsiz ki, Yeşaya öz sözləri ilə razılaşır; beləliklə, iyirmi səkkizinci fəsildə yıxılan çoxları, səkkizinci fəsildə yıxılanların eyniləridir. Səkkizinci fəsildə onların yıxılmasının möhürlənmə zamanında baş verdiyini görürük; bu zaman 11 sentyabr 2001-ci ildə başlamışdır. Səkkizinci fəslin xəbərdarlığı bu xalqın “yolu” ilə getməməkdir; çünki onlar Yeremyanın qədim cığırlar haqqında göstərdiyi yolla getməkdən imtina edənlərdir, son yağışın xəbəri də məhz orada yerləşir. Səkkizinci fəsildə yıxılanlar Babilin xüsusi şərabını təmsil edən ittifaqa güvənənlərdir; bu isə bidətçi sayılanlara qarşı çıxmaq məqsədilə kilsə ilə dövlətin ittifaqını təmsil edir. Səkkizinci fəsildə onları büdrədən şey büdrəmə daşıdır; bu, 1863-cü ildə “bənnalar” tərəfindən rədd edilmiş Levililər iyirmi altının “yeddi vaxtı” olan təməl həqiqətin ilk rəddini təmsil edir. Onlar bu rədddə, William Millerə mələklər vasitəsilə verilmiş xəbəri rədd etmək üçün mürtəd protestant metodologiyasına qayıtdılar.

İyirmi səkkizinci fəsildə daşın rədd edilməsi, ABŞ-da bazar günü qanunundan başlanan və sonra bütün dünyanı bürüyən vəhşinin nişanının Müqəddəs Kitabdakı rəmzi olan daşqın qamçısının hökmünü doğurur. Bazar günü qanunu zamanı Adventist kilsəsinin “ölüm” və “cəhənnəm”lə bağladığı əhd süpürülüb aparılacaq. Efrayimin sərxoşlarının ölümlə bağladıqları əhd süpürülüb aparılarkən, onların “yalan sığınacağı” aradan qaldırılacaq. “Yalan sığınacağı” həvari Pavel tərəfindən güclü aldanış gətirən yalan kimi təqdim olunur və Yerusəlimə hökmranlıq edən istehzalı adamların üzərinə tökülən bu güclü aldanış onların həqiqətə olan nifrətinə cavabdır.

“Yalan sığınacağı” — “güclü aldanışı” doğuran bu sığınacaq — nəhayət, tezliklə gələcək bazar günü qanununun cəzasını gətirir. Həvari Pavel həqiqəti sevməyən bir sinfi və həqiqət vasitəsilə təqdis olunan bir sinfi müəyyən edir; beləliklə o, Habakkuk kitabının ikinci fəslindəki mübahisədə yer alan iki sinfə işarə edir. İyirmi doqquzuncu fəsildə Yeşaya Ariel sözünü iki dəfə təkrarlamaqla başlayır; Ariel isə Yerusəlimin başqa bir adıdır.

“Arial”ın (Qüds şəhərinin) simvolik ikiləşdirilməsi yenidən bir “vay” ilə məhkum edilir. “İldən-ilə” qurbanların kəsilməsi 1863-cü ildə başlayan mərhələli üsyanı təmsil edir. Sonrakı ayələr bazar günü qanunu böhranı dövründə Yeddinci Gün Adventist kilsəsinin üzərinə gələcək mühakiməni təsvir edir. Doqquzuncu ayədə metodologiya ilə bağlı mübahisəni vurğulayan bir “heyrət” göstərilir; eyni zamanda bu, Adventizmin üsyankar vəziyyətini Gecəyarısı Fəryadı xəbərinin bir ünsürü kimi də müəyyən edir; bu xəbər də birinci ayədə “Arial”ın ikiləşdirilməsi ilə təmsil olunduğu kimi ikinci mələklə əlaqələndirilir.

İyirmi yeddinci fəsildə qeydə alınmış “mübahisə”də və həqiqi metodologiya ilə saxta metodologiyanın dəlilini təmsil edən bu qarşıdurmada, Yerusəlimi idarə edən istehzalı adamların sərxoşluğu, Adventizmin rəhbərliyinin möhürlənmiş kitabı başa düşməsinə mane olan bir korluq kimi müəyyən edilir. Daniel və Vəhy kitabları eyni kitabdır və möhlət bağlanmazdan dərhal əvvəl möhürü açılan kitab hissəsi İsa Məsihin Vəhyidir. Bu, “yeddidən olan səkkizincinin” sirrini əhatə edir. Bu, Danielə ikinci fəsildə anlamaq üçün verilmiş “sirrlə” təmsil olunur. Bu, Yeddi Göy Gurultusunun “gizli tarix”idir. Bu, üçüncü “Vay”ın İslam haqqında xəbəri və “Gecəyarısı Nidasi”nın xəbəridir.

Daniel və Vəhy adlı vahid kitab Məsihin zamanında Sinedrion tərəfindən təmsil olunmuş olanlara verilir; onlar Allahın həqiqətini qoruyub müdafiə etdiyini iddia edən, lakin nəticədə Həqiqətin çarmıxa çəkilməsində iştirak edən bir rəhbərlik sistemini simvolizə edirlər. Sinedrionun timsalında göstərilən bu sistem Yerusəlimə hökm edən istehzalı adamlardır. Möhürlənmiş kitab onlara verilir və bu kitabın nə məna verdiyinə dair onların seçkin, təhsilli və elmi cavabı budur ki, onu oxuya bilmirlər, çünki o, möhürlənmişdir. Sonra yalnız rəhbər kimi ayrılmış olanların ardınca getməyə öyrədilmiş sürüyə həmin kitab verilir və onların cavabı budur ki, onu yalnız Yerusəlimə hökm edən istehzalı adamlar, son günlərin Sinedrionu, onlara onun nə demək olduğunu söylədiyi təqdirdə anlayacaqlar.

William Millerə, daha sonra isə Future for America-ya verilmiş metodologiya peyğəmbərlik tarixinin bir nişanəsidir. Bu, həyat və ölüm mahiyyətli sınaq sualını müəyyən edən bir nişanədir. Düzgün metodologiya olmadan son yağışın xəbəri “möhürlənmiş bir kitabın sözləri kimi”dir. Son yağışın xəbəri olmadan, bu xəbərin doğurduğu təcrübəni əldə etmək mümkün deyildir. Həmin metodologiya peyğəmbərlik xəttini peyğəmbərlik xəttinin üzərinə, Müqəddəs Kitabın burasından və Müqəddəs Kitabın orasından gətirmə prosesidir. Metodologiya üzərində mübahisə ilk xəbər qüvvətləndirildiyi zaman, son günlərin həm başlanğıc, həm də son tarixlərində başladı.

Millerçi hərəkatının başlanğıc tarixində mübahisə 11 avqust 1840-cı ildə başladı və həmin tarixin sonunda, Filadelfiyalı Millerçi hərəkatının Laodikeyalı Millerçi hərəkatına keçdiyi zaman dövründə yenidən təkrar olundu. Mübahisə üçüncü mələyin Laodikeyalı hərəkatının tarixində 11 sentyabr 2001-ci ildə yenidən başladı və həmin hərəkatın sonunda, üçüncü mələyin Laodikeyalı hərəkatı yüz qırx dörd minin Filadelfiyalı hərəkatına keçdiyi zaman yenidən təkrar olunur. Millerçilərin başlanğıc sınağında və Millerçilərin son sınağında, sınaq İlyas elçisinin metodologiyası ilə təmsil olunurdu. İsa, Alfa və Omeqa olaraq, həmişə sonu başlanğıcla nümayiş etdirir.

Sıra-sıra gətirmə metodologiyasından indi növbəti məqalədə Daniel kitabının dördüncü və beşinci fəsillərini nəzərdən keçirməyə başladıqda istifadə edəcəyik.