The symbol of Nebuchadnezzar in chapter four is amazing. His “seven times,” typified the periods of time that paganism (the daily), and papalism (the transgression of desolation), trampled down the sanctuary and host.
Dördüncü fəsildə Nebukadnetsarın simvolu heyrətamizdir. Onun “yeddi vaxtı” bütpərəstliyin (gündəlik), və papalığın (viranəlik törədən günahın) müqəddəs məkanı və ordunu tapdaladığı zaman dövrlərini təmsil edirdi.
Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? Daniel 8:13.
Sonra bir müqəddəsin danışdığını eşitdim; və danışan o müəyyən müqəddəsə başqa bir müqəddəs dedi: “Gündəlik qurban, viranəlik gətirən günah və həm məbədgahın, həm də ordunun ayaq altına salınması barədə olan görüntü nə vaxta qədər davam edəcək?” Daniel 8:13.
The trampling down of “both the sanctuary and the host,” noted in verse thirteen, represents the “seven times” that was the last of two of God’s indignations; and Nebuchadnezzar’s “seven times” is representing the “seven times” that was the first of God’s indignations, but both are represented as the same line prophetically.
On üçüncü ayədə qeyd olunan “həm müqəddəs məkanın, həm də ordunun tapdalanması” Allahın iki qəzəbindən sonuncusu olan “yeddi vaxt”ı təmsil edir; Navuxodonosorun “yeddi vaxt”ı isə Allahın qəzəblərindən birincisi olan “yeddi vaxt”ı təmsil edir, lakin peyğəmbərlik baxımından hər ikisi eyni xətt kimi təqdim olunur.
And I will stretch over Jerusalem the line of Samaria, and the plummet of the house of Ahab: and I will wipe Jerusalem as a man wipeth a dish, wiping it, and turning it upside down. 2 Kings 21:13.
Və Samariyanın ölçü ipini, Axav evinin şaqulunu Yerusəlimin üzərinə çəkəcəyəm; və Yerusəlimi bir adamın boşqabı silib sonra onu tərsinə çevirdiyi kimi siləcəyəm. 2 Padşahlar 21:13.
Daniel chapter eight, and verse thirteen, is addressing the second line of God’s indignations, as brought upon the southern kingdom of Judah, beginning in 677 BC. Nebuchadnezzar’s “seven times,” represents the line of God’s first indignation, as brought upon the northern kingdom of Israel, beginning in 723 BC. Nebuchadnezzar’s “seven times” represents twelve hundred and sixty years that paganism trampled down the sanctuary and host, followed by the twelve hundred and sixty years that papalism trampled down the sanctuary and host.
Daniel kitabının səkkizinci fəslinin on üçüncü ayəsi, e.ə. 677-ci ildən başlayaraq cənubdakı Yəhuda padşahlığının üzərinə gətirilmiş Allahın qəzəblərinin ikinci xəttinə aiddir. Navuxodonosorun “yeddi vaxtı” isə, e.ə. 723-cü ildən başlayaraq şimaldakı İsrail padşahlığının üzərinə gətirilmiş Allahın birinci qəzəb xəttini təmsil edir. Navuxodonosorun “yeddi vaxtı”, bütpərəstliyin müqəddəs məkanı və ordunu tapdaladığı min iki yüz altmış ili, bunun ardınca isə papalığın müqəddəs məkanı və ordunu tapdaladığı min iki yüz altmış ili təmsil edir.
Papalism is simply paganism covered with the profession of Christianity. “Baptized paganism” as it were. There is nothing that represents Christ or Christianity in Catholicism. The world learned that fact in the history of the Dark Ages, but since 1798, the world has forgotten. The papacy has the same heart as paganism. The religion and the rites of the religions are identical. Nebuchadnezzar’s judgment of “seven times,” consisted of him being given the heart of a beast. The beast’s heart he was given was the heart that represented the religion of paganism, whether it was outright paganism or cloaked paganism in the form of Catholicism. Sister White identifies that the dragon in Revelation twelve is Satan, but in a secondary sense it is pagan Rome.
Papalıq sadəcə xristianlıq etirafı ilə örtülmüş bütpərəstlikdir. Necə deyərlər, “vəftiz olunmuş bütpərəstlik”. Katolisizmdə Məsihi və ya xristianlığı təmsil edən heç nə yoxdur. Dünya bu həqiqəti Qaranlıq Əsrlərin tarixində öyrəndi, lakin 1798-ci ildən bəri dünya bunu unutmuşdur. Papalığın ürəyi bütpərəstliyin ürəyi ilə eynidir. Din və dinlərin ayinləri tamamilə eynidir. Navuxodonosora verilən “yeddi vaxt” hökmü ona bir heyvan ürəyinin verilməsindən ibarət idi. Ona verilən heyvan ürəyi bütpərəstlik dinini təmsil edən ürək idi; istər açıq bütpərəstlik olsun, istərsə də katolisizm şəklində pərdələnmiş bütpərəstlik. Bacı Vayt Vəhy kitabının on ikinci fəslindəki əjdahanın Şeytan olduğunu müəyyən edir, lakin ikinci dərəcəli mənada o, bütpərəst Romadır.
“Thus while the dragon, primarily, represents Satan, it is, in a secondary sense, a symbol of pagan Rome.” The Great Controversy, 439.
“Beləliklə, əjdaha, ilk növbədə, Şeytanı təmsil etdiyi halda, ikinci dərəcəli mənada bütpərəst Romanın rəmzidir.” The Great Controversy, 439.
The beast that Nebuchadnezzar represented for “seven times,” was the beast of the dragon for twelve hundred and sixty days, and then the beast of Catholicism for another twelve hundred and sixty days. At the end of those days Nebuchadnezzar is a symbol of the United States, which is ultimately the false prophet. Prophetically Nebuchadnezzar represented the dragon, the beast and the false prophet which are the three-fold powers that make up spiritual Babylon, and who lead the world to Armageddon. Nebuchadnezzar represents literal Babylon, and in so doing he was employed as a symbol of all three of the powers that make up spiritual Babylon of the last days.
Navuxodonosorun “yeddi vaxt” ərzində təmsil etdiyi vəhşi heyvan, min iki yüz altmış gün ərzində əjdahanın vəhşi heyvanı, sonra isə daha bir min iki yüz altmış gün ərzində Katolisizmin vəhşi heyvanı idi. Həmin günlərin sonunda Navuxodonosor sonda yalançı peyğəmbər olan Birləşmiş Ştatların rəmzidir. Peyğəmbərlik baxımından Navuxodonosor əjdahanı, vəhşi heyvanı və yalançı peyğəmbəri təmsil edirdi; bunlar ruhani Babili təşkil edən və dünyanı Armageddona aparan üçqat qüvvələrdir. Navuxodonosor həqiqi Babili təmsil edir və bunu etməklə o, axır günlərin ruhani Babilini təşkil edən bu üç qüvvənin hamısının rəmzi kimi istifadə olunmuşdur.
In order to recognize the symbolism just identified it is important to first locate Nebuchadnezzar in 1798, when his kingdom is restored at the end of the “seven times.” We will establish this waymark in Daniel chapter four, before we begin to proceed through the chapter in a more systematic fashion.
Az əvvəl müəyyən edilmiş simvolizmi tanımaq üçün əvvəlcə “yeddi vaxt”ın sonunda, onun padşahlığının bərpa edildiyi 1798-ci ildə Navuxodonosorun yerini müəyyən etmək vacibdir. Fəslə daha sistemli şəkildə keçməyə başlamazdan əvvəl, bu yol nişanını Daniel kitabının dördüncü fəslində müəyyən edəcəyik.
At the “time of the end” in 1798, the book of Daniel was unsealed, and the book then fulfilled its purpose of presenting an increasing light that would test, purify and produce two classes of worshippers. The unsealing of the book of Daniel marks the beginning of the three-step testing process that is based upon the truths revealed at that time.
1798-ci ildə “axır zaman”da Daniel kitabının möhürü açıldı və həmin kitab bundan sonra sınaqdan keçirəcək, təmizləyəcək və iki sinif ibadət edənlər meydana gətirəcək artan bir nuru təqdim etmək məqsədini yerinə yetirdi. Daniel kitabının möhürünün açılması, o vaxt aşkar edilmiş həqiqətlərə əsaslanan üçmərhələli sınaq prosesinin başlanğıcını göstərir.
And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.
O dedi: Get, yolunla get, ey Daniel; çünki sözlər axır zamanadək bağlanmış və möhürlənmişdir. Çoxları təmizlənəcək, ağardılacaq və sınaqdan keçiriləcək; lakin pislər pislik edəcəklər; və pislərdən heç biri anlamayacaq; amma müdriklər anlayacaqlar. Daniel 12:9, 10.
The prophetic purpose of the unsealing of the book that consists of the book of Daniel and the book of Revelation, is to test the generation that is alive during the history that the book is unsealed. In Daniel twelve, there are three time prophecies that are identified. The first is the twelve hundred and sixty years that the power of the holy people was to be scattered.
Daniel kitabı ilə Vəhy kitabından ibarət olan kitabın möhürünün açılmasının peyğəmbərlik məqsədi, kitabın möhürünün açıldığı tarix dövründə yaşayan nəsli sınaqdan keçirməkdir. Danielin on ikinci fəslində müəyyən edilmiş üç zaman peyğəmbərliyi vardır. Birincisi, müqəddəs xalqın qüdrətinin dağıdılmalı olduğu min iki yüz altmış ildir.
But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased. Then I Daniel looked, and, behold, there stood other two, the one on this side of the bank of the river, and the other on that side of the bank of the river. And one said to the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, How long shall it be to the end of these wonders? And I heard the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, when he held up his right hand and his left hand unto heaven, and sware by him that liveth for ever that it shall be for a time, times, and an half; and when he shall have accomplished to scatter the power of the holy people, all these things shall be finished. Daniel 12:4–7.
Lakin sən, ey Daniel, sözləri gizli saxla və kitabı axır zamanadək möhürlə; çoxları ora-bura gedəcək və bilik artacaqdır. Sonra mən, Daniel, baxdım və budur, daha iki nəfər dayanmışdı: biri çayın sahilinin bu tərəfində, o biri isə çayın sahilinin o tərəfində. Onlardan biri çayın suları üzərində olan, kətan paltar geyinmiş adama dedi: “Bu möcüzələrin sonuna nə vaxta qədər qalır?” Mən də çayın suları üzərində olan, kətan paltar geyinmiş adamı eşitdim; o, sağ əlini və sol əlini göylərə qaldırıb əbədi yaşayanın adına and içdi ki, bu, bir vaxt, vaxtlar və yarım vaxt qədər olacaq; müqəddəs xalqın qüdrətini dağıtmağı başa çatdıranda isə bütün bunlar tamam olacaqdır. Daniel 12:4–7.
The other two prophetic periods in chapter twelve are twelve hundred and ninety days and thirteen hundred and thirty-five days.
On ikinci fəsildəki digər iki peyğəmbərlik dövrü min iki yüz doxsan gün və min üç yüz otuz beş gündür.
And I heard, but I understood not: then said I, O my Lord, what shall be the end of these things? And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. And from the time that the daily sacrifice shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up, there shall be a thousand two hundred and ninety days. Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days. Daniel 12:8–12.
Mən eşitdim, lakin anlamadım. Onda dedim: Ey ağam, bunların aqibəti nə olacaq? O dedi: Get öz yolunla, ey Daniel; çünki bu sözlər axır zamanadək qapalı və möhürlü qalacaqdır. Çoxları paklanacaq, ağardılacaq və sınaqdan keçiriləcək; lakin pislər pislik edəcək; pislərdən heç biri anlamayacaq, amma müdriklər anlayacaqlar. Və gündəlik qurbanın götürüldüyü, viranəlik törədən iyrəncliyin qurulduğu vaxtdan etibarən min iki yüz doxsan gün olacaqdır. Nə bəxtiyardır o kəs ki, gözləyib min üç yüz otuz beş günə çatır. Daniel 12:8–12.
In the verses the “time of the end,” is twice referenced and defined as the point when the words of Daniel would be unsealed. The words that are the subject of being unsealed at the “time of the end” are the three prophetic periods of twelve hundred and sixty (time, times, and a half), twelve hundred and ninety, and thirteen hundred and thirty-five. Two of the three periods are defined as “days.” Two of the three ended in 1798, and the third ended at the very end of 1843. It is at the very end of 1843, for the verse states, “blessed is he that waiteth, and cometh to…”
Ayələrdə “axır zaman”a iki dəfə istinad edilir və bu, Danielin sözlərinin möhürdən açılacağı məqam kimi müəyyən edilir. “Axır zaman”da möhürdən açılmasının mövzusu olan sözlər min iki yüz altmış (bir vaxt, vaxtlar və yarım vaxt), min iki yüz doxsan və min üç yüz otuz beş olan üç peyğəmbərlik dövrüdür. Bu üç dövrdən ikisi “günlər” kimi müəyyən edilir. Üç dövrdən ikisi 1798-ci ildə başa çatdı, üçüncüsü isə 1843-cü ilin lap sonunda başa çatdı. Bu, məhz 1843-cü ilin lap sonudur, çünki ayə belə deyir: “nə bəxtiyardır o kəs ki, gözləyir və ...-ə çatır”
The word “cometh,” means touches. Blessed therefore is he who waits, and also touches the first day of 1844. The tarrying time of the parable of the ten virgins began at the first disappointment in Millerite history, and that disappointment arrived on the very last day of 1843, and the very last day of 1843, touches the very first day of 1844. The blessing of waiting began when the tarrying time began at the first disappointment.
“Gəlir” sözü “toxunur” mənasını verir. Buna görə də 1844-cü ilin birinci gününü gözləyən və həmçinin ona toxunan nə bəxtiyardır. On qız məsəlindəki ləngimə vaxtı Millerçi tarixindəki ilk məyusluqla başladı və həmin məyusluq məhz 1843-cü ilin ən son günündə baş verdi; 1843-cü ilin ən son günü isə 1844-cü ilin elə birinci gününə toxunur. Gözləməyin bərəkəti ləngimə vaxtı ilk məyusluqla başlayanda başladı.
There is a great deal more to address in these verses, but the point we are considering here is the prophetic role of Daniel. The purpose of the book of Daniel, which Daniel represents in the passage, is to produce a three-step testing process when the book is unsealed. Daniel was told to go his way until the time of the end when the book was to be unsealed. The conclusion of the chapter emphasizes what will happen when the time of the end arrives.
Bu ayələrdə toxunulmalı daha çox məqam vardır, lakin burada nəzərdən keçirdiyimiz məsələ Danielin peyğəmbərlikdəki roludur. Həmin keçiddə Danielin təmsil etdiyi Daniel kitabının məqsədi, kitabın möhürü açıldıqda, üçmərhələli bir sınaq prosesini meydana gətirməkdir. Danielə son vaxta qədər öz yolu ilə getməsi söylənmişdi; çünki kitabın möhürü məhz o zaman açılmalı idi. Fəslin yekunu son vaxt gəlib çatdıqda nə baş verəcəyini vurğulayır.
But go thou thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days. Daniel 12:13.
Lakin sən sonadək öz yolunla get; çünki sən rahatlıq tapacaq və günlərin sonunda öz nəsibində duracaqsan. Daniel 12:13.
The book of Daniel was to stand in its lot at the end of the prophetic days of Daniel.
Daniel kitabı, Danielin peyğəmbərlik günlərinin sonunda öz payında durmalı idi.
“When God gives a man a special work to do, he is to stand in his lot and place as did Daniel, ready to answer the call of God, ready to fulfill His purpose.” Manuscript Releases, volume 6, 108.
“Allah bir insana yerinə yetirmək üçün xüsusi bir iş verdikdə, o, Daniel kimi öz qismətində və mövqeyində durmalı, Allahın çağırışına cavab verməyə, Onun məqsədini yerinə yetirməyə hazır olmalıdır.” Manuscript Releases, volume 6, 108.
At the time of the end in 1798, Daniel stood in his lot, which is expressed in verse thirteen as “at the end of the days.” The end of Nebuchadnezzar’s banishment of “seven times” identifies 1798, for it concluded at “the end of the days.”
1798-ci ildə, axır vaxtda, Daniel öz nəsibində durdu; bu, on üçüncü ayədə “günlərin sonunda” kimi ifadə olunur. Navuxodonosorun “yeddi zaman”lıq qovulmasının sonu 1798-ci ili müəyyən edir, çünki o, “günlərin sonunda” tamamlandı.
And at the end of the days I Nebuchadnezzar lifted up mine eyes unto heaven, and mine understanding returned unto me, and I blessed the most High, and I praised and honoured him that liveth for ever, whose dominion is an everlasting dominion, and his kingdom is from generation to generation: And all the inhabitants of the earth are reputed as nothing: and he doeth according to his will in the army of heaven, and among the inhabitants of the earth: and none can stay his hand, or say unto him, What doest thou? At the same time my reason returned unto me; and for the glory of my kingdom, mine honour and brightness returned unto me; and my counsellors and my lords sought unto me; and I was established in my kingdom, and excellent majesty was added unto me. Now I Nebuchadnezzar praise and extol and honour the King of heaven, all whose works are truth, and his ways judgment: and those that walk in pride he is able to abase. Daniel 4:34–37.
Və günlərin sonunda mən, Navuxodonosor, gözlərimi göylərə qaldırdım, ağlım özümə qayıtdı, mən də Haqq-Taalaya xeyir-dua verdim, əbədi yaşayanı həmd və təzim etdim; Onun hökmranlığı əbədi hökmranlıqdır, Onun səltənəti nəsildən-nəslədir. Yer üzünün bütün sakinləri heç nə sayılır; O, həm göylərin ordusu arasında, həm də yer üzünün sakinləri arasında Öz iradəsinə görə hərəkət edir; heç kəs Onun əlini saxlaya, yaxud Ona: “Nə edirsən?” — deyə bilməz. Elə həmin vaxt ağlım özümə qayıtdı; padşahlığımın şöhrəti üçün izzətim və parlaqlığım mənə qaytarıldı; müşavirlərim və əyanlarım məni axtarıb tapdılar; padşahlığımda möhkəmləndirildim və mənə daha artıq əzəmət əlavə olundu. İndi mən, Navuxodonosor, göylərin Padşahını həmd edir, ucaldır və təzim edirəm; Onun bütün işləri həqiqətdir, yolları isə ədalətdir; təkəbbürlə yeriyənləri isə O, alçaltmağa qadirdir. Daniel 4:34–37.
The expression “end of the days” represents the time of the end in 1798. Nebuchadnezzar was then established in his kingdom, which was no longer the history of the beasts of paganism and papalism. At that point, Nebuchadnezzar represented a fully converted man, and in so doing represented the earth beast of Bible prophecy that began to reign in 1798, and it began as a lamb, though it was destined to eventually speak as a dragon. He represents the earth beast that would reign for seventy symbolic years in fulfillment of Isaiah twenty-three, just as his literal kingdom reigned for seventy literal years. The symbolism is “air tight.”
“Günlərin sonu” ifadəsi 1798-ci ildəki axır zamanını təmsil edir. Həmin vaxt Navuxodonosor artıq öz padşahlığında bərqərar olmuşdu; bu isə artıq bütpərəstliyin və papalığın vəhşiləri ilə bağlı tarix deyildi. O nöqtədə Navuxodonosor tam çevrilmiş bir adamı təmsil edirdi və bununla da 1798-ci ildə hökmranlıq etməyə başlayan Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyindəki yer vəhşisini təmsil edirdi; o, quzu kimi başlamışdı, baxmayaraq ki, nəhayətdə əjdaha kimi danışmağa məqsum idi. O, İsaiah iyirmi üçün yerinə yetməsi olaraq yetmiş simvolik il hökmranlıq edəcək yer vəhşisini təmsil edir; necə ki, onun sözün həqiqi mənasındakı padşahlığı yetmiş həqiqi il hökmranlıq etmişdi. Simvolizm “tam qüsursuzdur.”
Nebuchadnezzar represents a prophetic link between the three powers represented in Revelation chapters twelve and thirteen. There they are identified as the dragon, the sea beast and the earth beast. In Revelation sixteen they are identified as the three powers that lead the world to Armageddon. Nebuchadnezzar’s “seven times,” ties together all three of those beasts, for literal Babylon illustrates spiritual Babylon, and the same line of prophecy that is located in the book of Daniel is taken up in the book of Revelation, for the two books bring each other to perfection.
Navuxodonosor Vəhy kitabının on ikinci və on üçüncü fəsillərində təmsil olunan üç qüvvə arasında peyğəmbərlik baxımından bir əlaqəni təmsil edir. Orada onlar əjdaha, dəniz heyvanı və yer heyvanı kimi müəyyən edilir. Vəhy kitabının on altıncı fəslində isə onlar dünyanı Armageddona aparan üç qüvvə kimi tanıdılır. Navuxodonosorun “yeddi vaxtı” həmin üç heyvanın hamısını bir-birinə bağlayır, çünki hərfi Babil ruhani Babili təsvir edir və Daniel kitabında yer alan eyni peyğəmbərlik xətti Vəhy kitabında da davam etdirilir, çünki bu iki kitab bir-birini kamilliyə çatdırır.
Nebuchadnezzar represents 1798 as a prophetic link between the dragon, the beast and the false prophet. 1798 was “the time of the end” for the message of the first angel and the Millerite history. William Miller was led to place all of his prophetic structure upon his recognition of the dragon of paganism and the beast of Catholicism, but he did not see the United States as the earth beast and false prophet. He could see the history prior to “the time of the end” in 1798, but the future was yet future. At “the time of the end” in 1989, all three powers would then be recognized.
Navuxodonosor, əjdaha, vəhşi heyvan və yalançı peyğəmbər arasında peyğəmbərlik baxımından bir əlaqə halqası kimi 1798-ci ili təmsil edir. 1798-ci il birinci mələyin xəbəri və Millerçi tarix üçün “sonun vaxtı” idi. William Miller, bütün peyğəmbərlik quruluşunu bütpərəstliyin əjdahasını və Katolisizmin vəhşi heyvanını tanıması əsasında qurmağa yönəldildi, lakin o, Amerika Birləşmiş Ştatlarını yer üzünün vəhşi heyvanı və yalançı peyğəmbər kimi görmədi. O, 1798-ci ildəki “sonun vaxtı”ndan əvvəlki tarixi görə bilirdi, lakin gələcək hələ də gələcək idi. 1989-cu ildəki “sonun vaxtı”nda isə həmin üç qüvvənin hamısı artıq tanınacaqdı.
The unsealing of the prophetic recognition of the dragon and beast in 1798, is represented by the Ulai River of chapters seven, eight and nine. The unsealing of the prophetic recognition of the dragon, beast and false prophet in 1989, is represented by the Hiddekel River of chapters ten, eleven and twelve. Nebuchadnezzar represents the movement of the first angel that arrived in 1798, and he typifies Belshazzar who represents the movement of the third angel that arrived in 1989. For this reason, Nebuchadnezzar’s second dream, in chapter four, represents the message of the first angel.
1798-ci ildə əjdaha və vəhşinin peyğəmbərlikdə tanınmasının möhürünün açılması, yeddinci, səkkizinci və doqquzuncu fəsillərin Ulai çayı ilə təmsil olunur. 1989-cu ildə əjdaha, vəhşi və yalançı peyğəmbərin peyğəmbərlikdə tanınmasının möhürünün açılması, onuncu, on birinci və on ikinci fəsillərin Hiddekel çayı ilə təmsil olunur. Navuxodonosor 1798-ci ildə gələn birinci mələyin hərəkatını təmsil edir və o, 1989-cu ildə gələn üçüncü mələyin hərəkatını təmsil edən Belşassarı əvvəlcədən göstərən bir tipdir. Bu səbəbdən, dördüncü fəsildə Navuxodonosorun ikinci yuxusu birinci mələyin xəbərini təmsil edir.
Nebuchadnezzar’s “seven times” concluded at “the time of the end” in 1798, with the arrival of the warning message of judgment to come. At the “end of the days,” he is a converted man, thus representing the Republican horn of the earth beast, when it was lamblike. He simultaneously represents the Philadelphian Protestant horn of the earth beast.
Navuxodonosorun “yeddi vaxtı” 1798-ci ildə, gələcək mühakimə barədə xəbərdarlıq ismarıcının gəlişi ilə “axır zaman”da başa çatdı. “Günlərin sonunda” o, iman gətirmiş bir insandır; beləliklə, o, yer vəhşisinin quzuya bənzər olduğu vaxtdakı Respublikaçı buynuzunu təmsil edir. Eyni zamanda o, yer vəhşisinin Filadelfiyalı Protestant buynuzunu təmsil edir.
As the first king of Babylon, he typifies Belshazzar the last king of Babylon. His judgment was typified by the judgment of Nimrod, and in turn typified the judgment of Belshazzar. His judgment represented the opening of the investigative judgment on October 22, 1844.
Babilin ilk padşahı kimi o, Babilin son padşahı Belşassarı təmsil edir. Onun üzərinə gələn hökm Nimrodun hökmü ilə əvvəlcədən təcəssüm etdirilmiş, öz növbəsində isə Belşassarın hökmünü təcəssüm etdirmişdir. Onun hökmü 22 oktyabr 1844-cü ildə araşdırıcı mühakimənin açılışını təmsil edirdi.
Nebuchadnezzar the king, unto all people, nations, and languages, that dwell in all the earth; Peace be multiplied unto you. I thought it good to show the signs and wonders that the high God hath wrought toward me. How great are his signs! and how mighty are his wonders! his kingdom is an everlasting kingdom, and his dominion is from generation to generation. I Nebuchadnezzar was at rest in mine house, and flourishing in my palace: I saw a dream which made me afraid, and the thoughts upon my bed and the visions of my head troubled me. Daniel 4:1–5.
Padşah Navuxodonosor, bütün yer üzündə yaşayan bütün xalqlara, millətlərə və dillərə: sizə sülh çoxalsın. Mənə Ən Uca Allahın göstərdiyi əlamətləri və möcüzələri bildirməyi yaxşı bildim. Onun əlamətləri necə də böyükdür! və Onun möcüzələri necə də qüdrətlidir! Onun padşahlığı əbədi bir padşahlıqdır və Onun hökmranlığı nəsildən-nəslədir. Mən, Navuxodonosor, evimdə arxayın idim və sarayımda firavan yaşayırdım; məni qorxuya salan bir yuxu gördüm, yatağımda ikən düşündüklərim və başımın görüntüləri məni təşvişə saldı. Daniel 4:1–5.
The dream made Nebuchadnezzar afraid, and the symbolism of the dream represents the everlasting gospel of the first angel, which commands men to “fear God.”
Yuxu Navuxodonosoru qorxuya saldı və yuxunun simvolizmi insanlara “Allahdan qorxun” əmrini verən birinci mələyin əbədi Müjdəsini təmsil edir.
And I saw another angel fly in the midst of heaven, having the everlasting gospel to preach unto them that dwell on the earth, and to every nation, and kindred, and tongue, and people, Saying with a loud voice, Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come: and worship him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters. Revelation 14:6, 7.
Və mən göyün ortasında uçan başqa bir mələk gördüm; onun yer üzündə yaşayanlara, hər millətə, qəbiləyə, dilə və xalqa vəz etmək üçün əbədi Müjdəsi var idi. O, uca səslə deyirdi: Allahdan qorxun və Ona izzət verin; çünki Onun hökm saatı gəlib çatmışdır; göyü, yeri, dənizi və su bulaqlarını Yaradanına səcdə edin. Vəhy 14:6, 7.
The everlasting gospel is a three-step message, the first step, as represented in the first angel, is to fear God, the second step is to give him glory and the third is represented by the hour of his judgment. “Glory” represents character, and the second “go to” in the story of Nimrod’s rebellion is where the character of the city and the tower was investigated. It was an investigative judgment. The combination of church and state is the image of the beast, and Nimrod’s second step was in manifesting the image of the beast, but the second step of the everlasting gospel produces a glorification of God’s character, not Nimrod’s.
Əbədi müjdə üç mərhələli bir ismarışdır; birinci mələkdə təmsil olunduğu kimi birinci mərhələ Allahdan qorxmaqdır, ikinci mərhələ Ona izzət verməkdir və üçüncü mərhələ isə Onun hökm saatı ilə təmsil olunur. “İzzət” xarakteri təmsil edir və Nimrodun üsyanı hekayəsindəki ikinci “gedək” şəhərin və qüllənin xarakterinin araşdırıldığı yerdir. Bu, təhqiqat xarakterli bir hökm idi. Kilsə ilə dövlətin birləşməsi vəhşinin surətidir və Nimrodun ikinci mərhələsi vəhşinin surətini zahir etməkdə idi, lakin əbədi müjdənin ikinci mərhələsi Nimrodun deyil, Allahın xarakterinin izzətləndirilməsini hasil edir.
Nebuchadnezzar’s fear is a symbol of the first test, just as was Daniel’s choice to not eat Babylon’s diet, for Daniel feared God. The first angel arrived in history in 1798, and was thereafter empowered on August 11, 1840. Nebuchadnezzar’s dream locates the arrival of the first message at the time of the end in 1798.
Navuxodonosorun qorxusu, Danielin Babilin qidasını yeməməyi seçməsi kimi, birinci sınağın rəmzidir; çünki Daniel Allahdan qorxurdu. Birinci mələk tarixdə 1798-ci ildə gəldi və bundan sonra 11 avqust 1840-cı ildə qüvvətləndirildi. Navuxodonosorun yuxusu birinci xəbərin gəlişini axır zamanında, 1798-ci ildə yerləşdirir.
I saw a dream which made me afraid, and the thoughts upon my bed and the visions of my head troubled me. Therefore made I a decree to bring in all the wise men of Babylon before me, that they might make known unto me the interpretation of the dream. Then came in the magicians, the astrologers, the Chaldeans, and the soothsayers: and I told the dream before them; but they did not make known unto me the interpretation thereof. But at the last Daniel came in before me, whose name was Belteshazzar, according to the name of my god, and in whom is the spirit of the holy gods: and before him I told the dream, saying, O Belteshazzar, master of the magicians, because I know that the spirit of the holy gods is in thee, and no secret troubleth thee, tell me the visions of my dream that I have seen, and the interpretation thereof. Daniel 4:5–9.
Məni qorxuya salan bir yuxu gördüm; yatağım üstündəki düşüncələr və başımın görüntüləri məni təşvişə saldı. Buna görə də əmr verdim ki, Babilin bütün müdrik adamları hüzuruma gətirilsinlər ki, yuxunun yozumunu mənə bildirsinlər. O zaman sehrbazlar, münəccimlər, Xaldeylilər və falçılar içəri girdilər; mən yuxunu onların önündə danışdım, lakin onun yozumunu mənə bildirə bilmədilər. Amma axırda Daniel yanıma gəldi; onun adı mənim allahımın adına görə Belteşassar idi və onda müqəddəs allahların ruhu var idi. Mən onun önündə yuxunu danışıb dedim: “Ey sehrbazların başçısı Belteşassar, bildiyimə görə müqəddəs allahların ruhu səndədir və heç bir sirr səni müşkülə salmır, gördüyüm yuxunun görüntülərini və onun yozumunu mənə söylə”. Daniel 4:5–9.
The arrival of the first message at the time of the end in 1798, that is represented by Nebuchadnezzar’s fear, marks the point when the book of Daniel was to be unsealed.
1798-ci ildə, yəni Navuxodonosorun qorxusu ilə təmsil olunan axır zamanda birinci xəbərin gəlişi, Daniel kitabının möhürünün açılmalı olduğu nöqtəni göstərir.
But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased. … And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:4, 9, 10.
Amma sən, ey Daniel, sözləri qapat və kitabı axır zamanadək möhürlə: çoxları ora-bura qaçacaq və bilik artacaq. … O dedi: Get öz yolunla, Daniel; çünki bu sözlər axır zamanadək qapadılmış və möhürlənmişdir. Çoxları paklanacaq, ağardılacaq və sınaqdan keçiriləcək; lakin pislər pislik edəcəklər; pislərdən heç biri anlamayacaq; ancaq müdriklər anlayacaqlar. Daniel 12:4, 9, 10.
When the book of Daniel was unsealed at “the time of the end”, men were called to come and investigate the increase of knowledge, and that call eventually produced two classes of worshippers. One class could not understand and the other class could. The wise men of Babylon, represented as “the magicians, the astrologers, the Chaldeans, and the soothsayers” could not understand, but Daniel understood. The Babylonian “wise men” could not understand, and therefore represent the wicked. Daniel represented the wise.
Daniel kitabı “axır zamanında” möhürdən açıldıqda, insanlar bilik artımını görüb araşdırmaq üçün çağırıldılar və bu çağırış nəhayət iki sinif ibadət edənlər meydana gətirdi. Bir sinif anlaya bilmirdi, o biri isə anlaya bilirdi. “Sehrbazlar, münəccimlər, Xaldeylilər və falçılar” kimi təqdim olunan Babilin hikmət sahibləri anlaya bilmirdilər, lakin Daniel anlayırdı. Babilin “hikmət sahibləri” anlaya bilmirdilər və buna görə də pisləri təmsil edirlər. Daniel isə müdrikləri təmsil edirdi.
We will continue Daniel chapter four in the next article.
Növbəti məqalədə Daniel kitabının dördüncü fəslini davam etdirəcəyik.
“Those who are unfaithful to the work of God are lacking in principle; their motives are not of a character to lead them to choose the right under all circumstances. The servants of God are to feel at all times that they are under the eye of their employer. He who watched the sacrilegious feast of Belshazzar is present in all our institutions, in the counting-room of the merchant, in the private workshop; and the bloodless hand is as surely recording your neglect as it recorded the awful judgment of the blasphemous king. Belshazzar’s condemnation was written in words of fire, ‘Thou art weighed in the balances, and art found wanting’; and if you fail to fulfill your God-given obligations your condemnation will be the same.” Messages to Young People, 229.
“Allahın işinə sədaqətsiz olanlar prinsipdən məhrumdurlar; onların niyyətləri elə bir xarakter daşımır ki, bütün şəraitlərdə doğrunu seçməyə onları sövq etsin. Allahın qulları hər zaman özlərini İşəgötürənlərinin gözü önündə olduqlarını hiss etməlidirlər. Belşassarın müqəddəs şeyləri təhqir edən ziyafətini izləyən Olan bütün müəssisələrimizdə, tacirin hesabxanasında, şəxsi emalatxanada hazırdır; və qansız əl, küfr edən padşahın dəhşətli hökmünü necə qeydə almışdısa, sizin laqeydliyinizi də eyni dərəcədə mütləq surətdə qeydə alır. Belşassarın məhkumluğu odlu sözlərlə yazılmışdı: ‘Sən tərəzilərdə çəkildin və əskik tapıldın’; və əgər Allahın sizə verdiyi öhdəlikləri yerinə yetirməkdə nöqsan etsəniz, sizin məhkumluğunuz da eyni olacaqdır.” Gənclərə Xəbərlər, 229.