All the prophets speak of the end of the world, and all the prophecies meet and end in the book of Revelation. In the book of Revelation, the same line is taken up as in the book of Daniel, for they are the same book. All of these prophetic principles have been firmly recorded in the previous articles. In the book of Revelation, we are informed that just before probation closes there is a prophecy that has been sealed up that is unsealed. These articles have been setting forth the prophetic elements connected to the message in the book of Revelation that is now being unsealed. The message is not a singular prophetic truth, and every element of the message that is being unsealed falls into the category of the Revelation of Jesus Christ.
Bütün peyğəmbərlər dünyanın sonundan bəhs edir və bütün peyğəmbərliklər Vəhy kitabında birləşib orada sona çatır. Vəhy kitabında Daniel kitabındakı ilə eyni xətt davam etdirilir, çünki onlar eyni kitabdır. Bu peyğəmbərlik prinsiplərinin hamısı əvvəlki məqalələrdə qəti şəkildə qeyd olunmuşdur. Vəhy kitabında bizə bildirilir ki, möhlət bağlanmazdan dərhal əvvəl möhürlənmiş bir peyğəmbərlik var və onun möhürü açılır. Bu məqalələr indi möhürü açılan Vəhy kitabındakı xəbərlə əlaqədar peyğəmbərlik ünsürlərini ortaya qoymuşdur. Xəbər tək bir peyğəmbərlik həqiqəti deyildir və möhürü açılan xəbərin hər bir ünsürü İsa Məsihin Vəhyinin kateqoriyasına daxildir.
The message is unsealed just before the close of probation, when the “time is at hand.” The books of Daniel and Revelation, in association with the commentary from the writings of the Spirit of Prophecy, are very specific concerning the process associated with the unsealing of a prophetic message. It is the Lion of the tribe of Judah who accomplishes the unsealing, and when he does so he employs a structured method for presenting the message. He receives the message from the Father, who is represented as holding the Bible as it is sealed with seven seals. The Lion of the tribe of Judah, who is also the root of David and the Lamb that was slain, takes the book from the Father and removes the seals.
Müjdə möhlət dövrünün başa çatmasından dərhal əvvəl, “vaxt yaxındır” olduğu zaman möhürdən açılır. Daniel və Vəhy kitabları, Peyğəmbərlik Ruhunun yazılarındakı şərhlə birlikdə, peyğəmbərlik bir müjdəsinin möhürdən açılması ilə bağlı prosesi çox dəqiq şəkildə təsvir edir. Məhz Yəhuda qəbiləsinin Aslanı bu möhürlərin açılmasını həyata keçirir və bunu edərkən müjdəni təqdim etmək üçün quruluşlu bir üsuldan istifadə edir. O, müjdəni Atadan alır; Ata isə yeddi möhürlə möhürlənmiş olduğu halda Müqəddəs Kitabı əlində tutan kimi təsvir olunur. Həmçinin Davudun kökü və kəsilmiş Quzu olan Yəhuda qəbiləsinin Aslanı kitabı Atadan götürür və möhürləri açır.
Jesus then gives the message to Gabriel, who along with other angels conveys the message to a prophet who writes the message and sends it to the churches. When the time to unseal the prophetic message is at hand the opening of the prophetic message produces a three-step testing process, that tests those within the churches who are the target audience of the prophet’s writing, and based upon the individual response of those church members, they determine whether they are in one of two classes. Those that accept the increase of knowledge which is produced by the message that is unsealed are identified as the “wise,” and those who do not are identified by Daniel as the “wicked,” and by Matthew as the “foolish”.
Sonra İsa bu xəbəri Cəbrayıla verir; Cəbrayıl da, digər mələklərlə birlikdə, bu xəbəri onu yazan və kilsələrə göndərən bir peyğəmbərə çatdırır. Peyğəmbərlik xəbərinin möhürdən açılması vaxtı yetişəndə, həmin peyğəmbərlik xəbərinin açılması üçmərhələli bir sınaq prosesi meydana gətirir; bu proses peyğəmbərin yazısının hədəf auditoriyası olan kilsələr daxilindəki şəxsləri sınayır və həmin kilsə üzvlərinin fərdi cavabına əsasən, onların iki sinifdən hansına mənsub olduqlarını müəyyən edir. Möhürü açılmış xəbər vasitəsilə hasil olan bilik artımını qəbul edənlər “müdriklər” kimi tanınırlar; bunu qəbul etməyənlər isə Daniel tərəfindən “pislər”, Matta tərəfindən isə “ağılsızlar” kimi tanınırlar.
All of these factors connected with the unsealing of the final prophetic secret are addressed and emphasized in verse nine of Revelation seventeen, for it identifies an element of the Revelation of Jesus Christ that will test the two classes of worshippers. It does so by identifying that it is the “wise” that will understand the message that follows the warning flag of the verse.
Son peyğəmbərlik sirrinin möhürünün açılması ilə bağlı bütün bu amillər Vəhy on yeddinci fəslin doqquzuncu ayəsində ele alınır və vurğulanır, çünki o, İsa Məsihin Vəhyinin ibadət edənlərin iki sinfini sınağa çəkəcək bir ünsürünü müəyyən edir. Bunu, ayənin xəbərdaredici işarəsindən sonra gələn xəbəri anlayacaq olanların məhz “hikmətlilər” olduğunu göstərməklə edir.
And here is the mind which hath wisdom. The seven heads are seven mountains, on which the woman sitteth. And there are seven kings: five are fallen, and one is, and the other is not yet come; and when he cometh, he must continue a short space. And the beast that was, and is not, even he is the eighth, and is of the seven, and goeth into perdition. Revelation 17:9–11.
Budur hikmətə malik olan ağıl. Yeddi baş qadının üzərində oturduğu yeddi dağdır. Və yeddi padşah vardır: beşi yıxılmışdır, biri vardır, digəri isə hələ gəlməmişdir; o gəldikdə qısa bir müddət qalmalıdır. Və olub da indi olmayan vəhşi heyvan — məhz o, səkkizincidir, lakin yeddidəndir və həlakətə gedir. Vəhy 17:9–11.
The “mind that has wisdom,” is the mind of the “wise.” The “wise” understand the increase of knowledge, and the increase of knowledge that is represented immediately after the prophetic marker, which identifies a truth that will be understood by the wise and rejected by the wicked, is the truth associated with the kingdoms of Bible prophecy set forth in the verses that follow. Those verses represent the last illustration of the kingdoms of Bible prophecy, and what is unsealed in the last days is that those eight kingdoms have also been represented in the first illustration of the kingdoms of Bible prophecy in Daniel chapter two.
“Müdrikliyə malik olan ağıl” “müdriklərin” ağlıdır. “Müdriklər” biliyin artmasını anlayırlar; və peyğəmbərlik nişanəsindən dərhal sonra təsvir olunan bilik artımı — müdriklər tərəfindən anlaşılacaq, pislər tərəfindən isə rədd ediləcək bir həqiqəti müəyyən edən həmin artım — ondan sonrakı ayələrdə təqdim olunan Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin padşahlıqları ilə bağlı həqiqətdir. Həmin ayələr Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin padşahlıqlarına dair son təsviri təşkil edir və axır günlərdə açılan budur ki, o səkkiz padşahlıq Daniel kitabının ikinci fəslindəki Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin padşahlıqlarına dair ilk təsvirdə də əks olunmuşdur.
The revelation of the truth upholds the limited view of the kingdoms of Bible prophecy that made up one of Miller’s jewels, but it shone ten times brighter, for it possesses much more truth than the Millerites understood from their limited point in history, and it represents a test as represented by the number “ten,” and by the warning beacon of the introductory warning of “here is the mind that has wisdom,” prophetically interpreted as, the following truth will test the churches that are sent the message that is unsealed just before the close of probation.
Həqiqətin vəhyi, Millerin incilərindən birini təşkil edən Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyindəki padşahlıqların məhdud baxışını təsdiqləyir, lakin o, on dəfə daha parlaq nur saçdı; çünki o, Millerçilərin tarixdəki məhdud mövqelərindən dərk etdiklərindən qat-qat artıq həqiqətə malikdir və o, “on” rəqəmi ilə, habelə girişdəkı “hikmətə malik olan ağıl budur” xəbərdarlıq nişanı ilə təmsil olunduğu kimi bir sınağı ifadə edir; bu da peyğəmbərlik baxımından belə izah olunur: növbəti həqiqət möhlətin başa çatmasından az əvvəl möhürü açılan xəbərin göndərildiyi kilsələri sınaqdan keçirəcək.
In Revelation seventeen John was carried into the wilderness of twelve hundred and sixty years of papal darkness. He was placed at the very end of that period in 1798, which is the identical history he was placed at in Revelation thirteen.
Vəhy on yeddinci fəsildə Yəhya papalığın min iki yüz altmış illik qaranlığı səhrasına aparıldı. O, həmin dövrün lap sonuna — 1798-ci ilə — yerləşdirildi; bu, Vəhy on üçüncü fəsildə onun yerləşdirildiyi tarixlə tamamilə eyni tarixdir.
And I stood upon the sand of the sea, and saw a beast rise up out of the sea, having seven heads and ten horns, and upon his horns ten crowns, and upon his heads the name of blasphemy. Revelation 13:1.
Və mən dənizin qumu üzərində dayandım və dənizdən yeddi başı və on buynuzu olan bir vəhşinin çıxdığını gördüm; onun buynuzları üzərində on tac, başları üzərində isə küfr adı var idi. Vəhy 13:1.
The “sand of the sea” represents 1798, for it represents the historical vantage point where John was shown the papacy (the beast of the sea) in the past tense, and the United States (the beast of the earth) rising up, and ultimately speaking as a dragon at the soon-coming Sunday law. Then the earth beast forces the world to accept the “image of the beast,” that would speak and implement Sunday legislation upon the entire world.
“Dənizin qumu” 1798-ci ili təmsil edir, çünki o, Yəhyaya papalığın (dənizdən çıxan vəhşinin) keçmiş zamanda göstərildiyi, Birləşmiş Ştatların isə (yerdən çıxan vəhşinin) yüksəlməkdə olduğu və nəhayət, yaxınlaşmaqda olan bazar günü qanunu zamanı əjdaha kimi danışacağı tarixi baxış nöqtəsini təmsil edir. Sonra yer vəhşisi dünyanı “vəhşinin surətini” qəbul etməyə məcbur edir; bu surət danışacaq və bütün dünya üzərində bazar günü qanunvericiliyini tətbiq edəcəkdir.
“At the time when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, is represented by a beast with lamblike horns. The beasts preceding it had risen from the sea; but this came up out of the earth, representing the peaceful rise of the nation which it symbolized—the United States.” Signs of the Times, February 8, 1910.
“Papalıq öz qüvvətindən məhrum edilərək təqibi dayandırmağa məcbur olduğu vaxtda, Yəhya əjdahanın səsini təkrarlamaq və həmin eyni qəddar, küfrlü işi davam etdirmək üçün yüksələn yeni bir qüdrəti gördü. Allahın kilsəsinə və qanununa qarşı müharibə aparacaq sonuncu bu qüdrət quzuya bənzər buynuzları olan bir vəhşi heyvanla təmsil olunur. Ondan əvvəl gələn vəhşi heyvanlar dənizdən çıxmışdılar; lakin bu isə yerdən qalxdı və bununla da simvolizə etdiyi xalqın—Birləşmiş Ştatların—dinc yüksəlişini təmsil etdi.” Signs of the Times, 8 fevral 1910.
John is taken to the same vantage point of history to receive the final presentation of the kingdoms of Bible prophecy in chapter seventeen. Standing at that vantage point the kingdoms are presented. He is first informed that the beast controls both church and state, for she is seated upon not only seven heads, but also seven mountains. The seating of the great whore is identifying that she is the one riding the beast, and the one who rides the beast is the one who controls the beast.
Yəhya on yeddinci fəsildə Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin padşahlıqlarının son təqdimatını almaq üçün tarixin həmin eyni müşahidə nöqtəsinə aparılır. Həmin müşahidə nöqtəsində dayanarkən padşahlıqlar təqdim olunur. Ona əvvəlcə bildirilir ki, vəhşi heyvan həm kilsəyə, həm də dövlətə nəzarət edir, çünki o, təkcə yeddi baş üzərində deyil, həm də yeddi dağ üzərində oturmuşdur. Böyük fahişənin oturmuş olması onun vəhşi heyvana minən məhz o olduğunu göstərir, və vəhşi heyvana minən odur ki, vəhşi heyvana nəzarət edir.
And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:18.
Və sənin gördüyün qadın yer üzünün padşahları üzərində hökmranlıq edən o böyük şəhərdir. Vəhy 17:18.
The word “reigneth” means to hold and to rule over. A rider rules over the beast by holding the reins. The papacy rules over seven heads and also over seven mountains. In Daniel chapter two, Daniel informs Nebuchadnezzar that he is the “head” of gold. In Isaiah chapter seven a “head” is also a king, a capitol or a kingdom.
“Reigneth” sözü sahib olmaq və hökmranlıq etmək mənasını daşıyır. Süvari cilovu əlində tutmaqla heyvanın üzərində hökmranlıq edir. Papalıq yeddi baş üzərində də, yeddi dağ üzərində də hökmranlıq edir. Daniel kitabının ikinci fəslində Daniel Navuxodonosora onun qızıldan olan “baş” olduğunu bildirir. Yeşaya kitabının yeddinci fəslində “baş” həmçinin bir padşah, bir paytaxt və ya bir padşahlıqdır.
For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:7, 8.
Çünki Suriyanın başı Dəməşqdir, Dəməşqin başı isə Rəsindir; və altmış beş il içində Efrayim elə qırılacaq ki, artıq xalq olmayacaq. Efrayimin başı Samariyadır, Samariyanın başı isə Remalyanın oğludur. Əgər iman etməsəniz, şübhəsiz ki, möhkəmlənməyəcəksiniz. Yeşaya 7:7, 8.
The papacy, which is the woman riding the beast, rules over all the kings of the earth. Those kings are represented as “ten kings,” that are the dragon-power of the last days. They are the kings the whore of Tyre commits fornication with. Those “ten kings” have been forced to accept the authority of the papacy, but the premier king of those ten kings is the United States. The United States is therefore also represented by Ahab, the king of the ten northern kingdoms of Israel. The number “seven” represents “complete,” and when the papacy is portrayed as reigning over the kings of the earth, she is also reigning over the ten kings and she is seated upon the seven heads.
Vəhşi heyvanın üzərinə minən qadın olan papalıq yer üzünün bütün padşahları üzərində hökmranlıq edir. Həmin padşahlar son günlərin əjdaha-gücünü təşkil edən “on padşah” kimi təsvir olunurlar. Onlar Surun fahişəsinin zinakarlıq etdiyi padşahlardır. Həmin “on padşah” papalığın hakimiyyətini qəbul etməyə məcbur edilmişdir, lakin o on padşahın baş padşahı Amerika Birləşmiş Ştatlarıdır. Buna görə də Amerika Birləşmiş Ştatları İsrailin on şimal padşahlığının padşahı Axav ilə də təmsil olunur. “Yeddi” sayı “tam”ı ifadə edir və papalıq yer üzünün padşahları üzərində hökmranlıq edən kimi göstərildikdə, o həm də on padşah üzərində hökmranlıq edir və yeddi başın üzərində oturmuşdur.
Here is the mind that has wisdom, for the wise of the last days employ the methodology of “line upon line,” and they recognize that each of the symbols of the statecraft that the whore rules over identify the same truth. She also rules over seven mountains, and the Millerites identified a “mountain” in Bible prophecy as a symbol of a kingdom, but they also identified that symbols have more than one meaning.
Budur hikməti olan ağıl; çünki axır günlərin müdrikləri “sətir üstə sətir” metodologiyasından istifadə edirlər və onlar fahişənin hökm sürdüyü dövlət idarəçiliyinin rəmzlərinin hər birinin eyni həqiqəti göstərdiyini dərk edirlər. O, həmçinin yeddi dağ üzərində hökm sürür və Millerçilər Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyində “dağ”ı bir padşahlığın rəmzi kimi müəyyən etmişdilər, lakin onlar həm də rəmzlərin birdən çox mənaya malik olduğunu müəyyən etmişdilər.
Mountains are also a symbol of a church. The “glorious holy mountain” in the Scriptures represents God’s church.
Dağlar həmçinin bir kilsənin rəmzidir. Müqəddəs Yazılarda “izzətli müqəddəs dağ” Allahın kilsəsini təmsil edir.
The word that Isaiah the son of Amoz saw concerning Judah and Jerusalem. And it shall come to pass in the last days, that the mountain of the Lord’s house shall be established in the top of the mountains, and shall be exalted above the hills; and all nations shall flow unto it. And many people shall go and say, Come ye, and let us go up to the mountain of the Lord, to the house of the God of Jacob; and he will teach us of his ways, and we will walk in his paths: for out of Zion shall go forth the law, and the word of the Lord from Jerusalem. Isaiah 2:1–3.
Amoz oğlu Yeşayanın Yəhuda və Yerusəlim barəsində gördüyü söz. Və axır günlərdə belə olacaq ki, Rəbbin evinin dağı dağların zirvəsində bərqərar ediləcək və təpələrdən uca tutulacaq; bütün millətlər ona axışacaqlar. Və çoxlu xalqlar gedib deyəcəklər: Gəlin, Rəbbin dağına, Yaqubun Allahının evinə qalxaq; O bizə Öz yollarını öyrədəcək və biz Onun cığırlarında yeriyəcəyik; çünki qanun Siondan, Rəbbin sözü isə Yerusəlimdən çıxacaq. Yeşaya 2:1–3.
The “Lord’s house” is His church, and it is a “mountain.” The great whore is seated upon seven mountains, thus identifying that she rules over all the churches, just as she rules over all the kings. She has control over all the churches and all the states in all the world.
“Rəbbin evi” Onun kilsəsidir və o, bir “dağ”dır. Böyük fahişə yeddi dağın üzərində oturur; bununla da onun, bütün padşahlar üzərində hökm sürdüyü kimi, bütün kilsələr üzərində də hökm sürdüyü göstərilir. O, bütün dünyadakı bütün kilsələr və bütün dövlətlər üzərində nəzarətə malikdir.
The vision that Isaiah is identifying that came to him “concerning Judah and Jerusalem,” that we just cited, continues on, and it is still the same passage in chapter four, and according to Isaiah it is the “same day” that people say, “Come ye, and let us go up to the mountain of the Lord, to the house of the God of Jacob.” In that same period of time “seven women” are identified.
İşayanın “Yəhuda və Yerusəlim barəsində” ona gəlmiş olduğunu bildirdiyi və bizim az əvvəl istinad etdiyimiz görüntü davam edir; bu, hələ də dördüncü fəsildəki eyni parçadır və İşayaya görə, insanların “Gəlin, Rəbbin dağına, Yaqubun Allahının evinə qalxaq” dedikləri “həmin gün”dür. Elə həmin zaman dövründə “yeddi qadın” qeyd olunur.
And in that day seven women shall take hold of one man, saying, We will eat our own bread, and wear our own apparel: only let us be called by thy name, to take away our reproach. In that day shall the branch of the Lord be beautiful and glorious, and the fruit of the earth shall be excellent and comely for them that are escaped of Israel. And it shall come to pass, that he that is left in Zion, and he that remaineth in Jerusalem, shall be called holy, even every one that is written among the living in Jerusalem: When the Lord shall have washed away the filth of the daughters of Zion, and shall have purged the blood of Jerusalem from the midst thereof by the spirit of judgment, and by the spirit of burning. And the Lord will create upon every dwelling place of mount Zion, and upon her assemblies, a cloud and smoke by day, and the shining of a flaming fire by night: for upon all the glory shall be a defence. And there shall be a tabernacle for a shadow in the daytime from the heat, and for a place of refuge, and for a covert from storm and from rain. Isaiah 4:1–6.
Və o gün yeddi qadın bir kişidən yapışıb deyəcək: “Biz öz çörəyimizi yeyəcəyik, öz libasımızı geyəcəyik; ancaq qoy sənin adınla adlanaq ki, rüsvayçılığımız götürülsün”. O gün Rəbbin Budağı gözəl və izzətli olacaq, torpağın məhsulu isə İsraildən xilas olanlar üçün əla və göz oxşayan olacaq. Və belə olacaq ki, Sionda qalan və Yerusəlimdə sağ qalan müqəddəs adlanacaq, yəni Yerusəlimdə yaşayanlar arasında yazılmış olan hər kəs; o zaman ki, Rəbb mühakimə ruhu ilə və yandırıb təmizləmə ruhu ilə Sion qızlarının murdarlığını yuyub aparacaq, Yerusəlimin qanını da onun arasından təmizləyəcək. Və Rəbb Sion dağının hər yaşayış yeri üzərində və onun yığıncaqları üzərində gündüz bulud və tüstü, gecə isə alovlu odun parıltısını yaradacaq; çünki bütün izzətin üzərində bir mühafizə olacaq. Və gündüz istidən kölgə salmaq üçün bir çadır, həm sığınacaq yeri, həm də tufandan və yağışdan örtük olacaq. Yeşaya 4:1–6.
The “day” which is the subject of Isaiah’s vision is the “hour” of the great earthquake of Revelation chapter eleven. The wise that have accepted the admonition to “return” from the disappointment of July 18, 2020, and met the requirements of Leviticus twenty-six, and who have been brought together by Ezekiel’s first prophecy, are sealed when they accept Ezekiel’s second message of the four winds of Islam. They are then lifted up into heaven as an ensign, and God’s other children in Babylon begin to respond to the call to come out of Babylon, that begins at the earthquake, which is the soon-coming Sunday law. God’s other flock hear the message to come out of Babylon, and they proclaim, “Come ye, and let us go up to the mountain of the Lord, to the house of the God of Jacob.”
Yeşayanın görüntüsünün mövzusu olan “gün”, Vəhy kitabının on birinci fəslindəki böyük zəlzələnin “saatı”dır. 18 iyul 2020-ci il məyusluğundan sonra “qayıtmaq” nəsihətini qəbul etmiş, Levililər iyirmi altıncı fəslin tələblərini yerinə yetirmiş və Yezekelin birinci peyğəmbərliyi ilə bir yerə toplanmış müdriklər, Yezekelin İslamın dörd küləyi haqqında olan ikinci xəbərini qəbul etdikdə möhürlənirlər. Sonra onlar bir bayraq kimi göyə qaldırılırlar və Babildə olan Allahın digər övladları, tezliklə gələcək Bazar günü qanunu olan zəlzələ zamanı başlanan Babildən çıxmaq çağırışına cavab verməyə başlayırlar. Allahın digər sürüsü Babildən çıxmaq xəbərini eşidir və belə bəyan edir: “Gəlin, biz Rəbbin dağına, Yaqubun Allahının evinə qalxaq.”
In that “hour” the great whore begins to sing her songs and commit fornication with the kings of the earth. Those who are not written in the Lamb’s book of life follow the whore, and their churches come under her authority. Those churches are represented by Isaiah as “seven women.” Those “seven women” are the “seven mountains” that the papacy shall rule over, as the United States forces the entire world to erect an image of the beast that will both speak and cause all to receive the mark of papal authority.
Həmin “saat”da böyük fahişə öz nəğmələrini oxumağa və yer üzünün padşahları ilə zina etməyə başlayır. Quzunun həyat kitabında adları yazılmayanlar fahişənin ardınca gedirlər və onların kilsələri onun hakimiyyəti altına düşür. Həmin kilsələr Yeşaya tərəfindən “yeddi qadın” kimi təsvir olunur. O “yeddi qadın” papalığın hökmranlıq edəcəyi “yeddi dağ”dır; necə ki, Birləşmiş Ştatlar bütün dünyanı həm danışacaq, həm də hamını papalıq hakimiyyətinin nişanını qəbul etməyə məcbur edəcək vəhşi heyvanın surətini ucaltmağa vadar edəcəkdir.
Those “seven women shall take hold of one man,” and that “man” is the “man” Paul identifies as “the man of sin.” In that testing period those who remain “in Jerusalem, shall be called holy, even every one that is written among the living in Jerusalem.” God’s people are those in the period of time whose names are written in the book of life, the book of the Lamb who was slain from the foundation of the world. The other class, who take hold of the “man of sin” are those in Revelation chapter thirteen that worship the man of sin.
“O yeddi qadın bir kişidən yapışacaq,” və həmin “kişi” Paulun “günah adamı” kimi müəyyən etdiyi “kişi”dir. O sınaq dövründə “Yerusəlimdə qalanlar müqəddəs adlandırılacaq, yəni Yerusəlimdə yaşayanlar arasında adı yazılmış olan hər kəs.” Allahın xalqı, adları həyat kitabında, dünyanın təməlindən bəri boğazlanmış Quzunun kitabında yazılmış olan həmin zaman dövrünün insanlarıdır. “Günah adamı”ndan yapışan digər sinif isə Vəhy kitabının on üçüncü fəslində günah adamına səcdə edənlərdir.
And all that dwell upon the earth shall worship him, whose names are not written in the book of life of the Lamb slain from the foundation of the world. If any man have an ear, let him hear. Revelation 13:8, 9.
Yer üzündə yaşayanların hamısı ona səcdə edəcək; adları dünyanın təməlindən bəri boğazlanmış Quzunun həyat kitabında yazılmamış olanlar. Qulağı olan eşitsin. Vəhy 13:8, 9.
The “hour” of the great earthquake, which is the Sunday law crisis, is the conclusion of the investigative judgment, and the judgment is based upon whether your name is found or not found entered within the book of life, thus in that time the two classes represented by the relation to the book of life is identifying the very closing scenes of judgment. Those who take hold of the “man of sin,” proclaim that they will “eat” their “own bread, and wear” their “own apparel,” but their primary desire is to “be called by thy name”.
Bazar qanunu böhranı olan böyük zəlzələnin “saatı” təhqiqat mühakiməsinin yekunudur və mühakimə sizin adınızın həyat kitabında yazılmış olaraq tapılıb-tapılmamasına əsaslanır; buna görə də həmin vaxt həyat kitabı ilə münasibət əsasında təmsil olunan iki sinif mühakimənin ən son səhnələrini məhz müəyyənləşdirir. “Günah adamı”ndan yapışanlar bəyan edirlər ki, onlar “öz çörəklərini yeyəcək və öz geyimlərini geyəcəklər”, lakin onların başlıca arzusu “sənin adınla çağırılmaqdır”.
They will retain their own doctrinal statement of beliefs (eat their own bread), and retain their denominational profession (their own apparel), but accept the name of the “man of sin.” The name of the “man of sin,” is “catholic”, which means “universal”. Those who take hold of the “man of sin,” wish to become part of the “universal church”, which is the Catholic church. They desire that relationship in order to “take away” their “reproach.”
Onlar öz etiqadi bəyanatlarını (öz çörəklərini yemək) saxlayacaq və məzhəbi mənsubiyyətlərini (öz geyimlərini) qoruyacaqlar, lakin “günah adamı”nın adını qəbul edəcəklər. “Günah adamı”nın adı “katolik”dir; bu isə “ümumbəşəri” deməkdir. “Günah adamı”ndan yapışanlar “ümumdünya kilsəsi”nin, yəni Katolik kilsəsinin bir hissəsi olmaq istəyirlər. Onlar bu münasibəti öz “rüsvayçılıqlarını” “aradan qaldırmaq” üçün arzulayırlar.
The “reproach” addresses two significant elements of the beast that reigns over all the churches and all the nations in the last days. In the “hour of the great earthquake” in Revelation eleven, “the third woe cometh quickly”. The “third woe” is Islam. In the “hour of the great earthquake” in Revelation eleven, the Seventh Trumpet sounds. The Seventh Trumpet is Islam. Islam strikes in the “hour of the great earthquake,” for all of the Trumpets are the prophetic tools God has employed in judgment upon forced Sunday worship throughout world history.
“Rüsvayçılıq” axır günlərdə bütün kilsələr və bütün millətlər üzərində hökm sürən vəhşinin iki mühüm ünsürünə işarə edir. Vəhy kitabının on birinci fəslindəki “böyük zəlzələnin saatı”nda “üçüncü vay tezliklə gəlir”. “Üçüncü vay” İslamdır. Vəhy kitabının on birinci fəslindəki “böyük zəlzələnin saatı”nda Yeddinci Sur çalınır. Yeddinci Sur İslamdır. İslam “böyük zəlzələnin saatı”nda zərbə vurur, çünki Surların hamısı dünya tarixi boyunca məcburi bazar ibadəti üzərinə hökm icra etməkdə Allahın istifadə etdiyi peyğəmbərlik alətləridir.
When the “national ruin” of the United States is brought about, at the soon-coming Sunday law, the “nations will be angry.” It is Islam that angers the nations in Bible prophecy, as represented by the first reference to Islam in the book of Genesis.
Birləşmiş Ştatların “milli fəlakəti” yaxın vaxtlarda qəbul ediləcək bazar günü qanunu ilə baş verdiyi zaman, “millətlər qəzəblənəcək.” Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyində millətləri qəzəbləndirən İslamdır; bu, Yaradılış kitabında İslama edilən ilk işarə ilə təmsil olunmuşdur.
And the angel of the Lord said unto her, Behold, thou art with child, and shalt bear a son, and shalt call his name Ishmael; because the Lord hath heard thy affliction. And he will be a wild man; his hand will be against every man, and every man’s hand against him; and he shall dwell in the presence of all his brethren. Genesis 16:11, 12.
Və Rəbbin mələyi ona dedi: Budur, sən hamiləsən və bir oğul doğacaqsan, adını İsmayıl qoyacaqsan; çünki Rəbb sənin əziyyətini eşitmişdir. O, vəhşi adam olacaq; onun əli hər kəsə qarşı, hər kəsin əli də ona qarşı olacaq; və o, bütün qardaşlarının qarşısında məskən salacaq. Yaradılış 16:11, 12.
The “reproach” of the last days is the religion of Islam. The churches and the nations of the world will come under the authority of the New World Order of a United Nations, which is ruled over by the Catholic church. The pope will be seated upon the one-world system, just as Constantine gave the papacy its seat in the year 330. The nations will determine that their ability to deal with the warfare being brought against mankind by Islam, can only be accomplished by a united effort, which will require a subjection to some moral authority, which the United States will insist is the Roman church. Just as Justinian gave the Catholic church its great authority in the year 533, history is repeated. The United States will force the world through its military might to obey, just as Clovis did for the Catholic church in the year 496. The history of verse two of Revelation thirteen will be repeated.
Axır günlərin “rüsvayçılığı” İslam dinidir. Dünyanın kilsələri və millətləri, Katolik kilsəsinin hökmranlıq etdiyi Birləşmiş Millətlər Təşkilatının Yeni Dünya Nizamının hakimiyyəti altına girəcəklər. Papa, eynilə Konstantinin 330-cu ildə papalığa öz kürsüsünü verdiyi kimi, tək-dünya sistemi üzərində oturacaq. Millətlər qərara alacaqlar ki, İslam tərəfindən bəşəriyyətə qarşı gətirilən müharibə ilə mübarizə aparmaq qabiliyyətləri yalnız birləşmiş səylə mümkün ola bilər; bu isə hansısa əxlaqi hakimiyyətə tabe olmağı tələb edəcək və Birləşmiş Ştatlar bunun Roma kilsəsi olduğunu israrla bildirəcək. Eynilə Yustinianın 533-cü ildə Katolik kilsəsinə onun böyük hakimiyyətini verdiyi kimi, tarix təkrarlanır. Birləşmiş Ştatlar öz hərbi gücü vasitəsilə dünyanı itaət etməyə məcbur edəcək, necə ki, Klovis 496-cı ildə bunu Katolik kilsəsi üçün etmişdi. Vəhy kitabının on üçüncü fəslinin ikinci ayəsinin tarixi təkrar olunacaq.
And the beast which I saw was like unto a leopard, and his feet were as the feet of a bear, and his mouth as the mouth of a lion: and the dragon gave him his power, and his seat, and great authority. Revelation 13:2.
Mənim gördüyüm vəhşi heyvan bəbirə bənzəyirdi; ayaqları ayının ayaqları kimi, ağzı isə şirin ağzı kimi idi; əjdaha ona öz qüvvəsini, taxtını və böyük hakimiyyətini verdi. Vəhy 13:2.
Once the image is set up, then the kings of the earth, who have been angered by the attacks of Islam, will recognize that the universal “reproach” against Islam that has been used to bring the worldwide image of the beast into existence, was not the “reproach” that the “man of sin” (Jezebel) was actually concerned with. Too late, the world will find out that Jezebel cares nothing about Islam, but that her heart desires to kill Elijah, as Herodias killed John the Baptist.
Surət qurulduqdan sonra, İslamın hücumları ilə qəzəbləndirilmiş yer üzünün padşahları anlayacaqlar ki, bütün dünya üzrə vəhşi heyvanın surətini meydana gətirmək üçün istifadə edilmiş İslama qarşı ümumi “məzəmmət”, əslində “günah adamı”nın (İzebelin) həqiqətən qayğılandığı “məzəmmət” deyildi. Həddən artıq gec olduqda dünya biləcək ki, İzebelin İslamla əsla işi yoxdur; əksinə, onun ürəyi Hirodiyanın Vəftizçi Yəhyanı öldürdüyü kimi, İlyası öldürməyi arzulayır.
The “mind which hath wisdom,” is the “mind of the wise,” and the “wise” are those who understand the “increase of knowledge” that is produced when the Lion of the tribe of Judah, unseals the Revelation of Jesus Christ, just before probation closes.
“Müdriklik olan ağıl” “müdriklərin ağlı”dır və “müdriklər” o kəslərdir ki, sınaq müddəti başa çatmazdan az əvvəl Yəhuda qəbiləsindən olan Şir İsa Məsihin Vəhyini açarkən hasil olan “biliyin artmasını” anlayırlar.
And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.
Və mənə dedi: Bu kitabın peyğəmbərlik sözlərini möhürləmə; çünki vaxt yaxındadır. Qoy haqsız olan yenə də haqsızlıq etsin; murdar olan yenə də murdar qalsın; saleh olan yenə də salehlik etsin; müqəddəs olan yenə də müqəddəs qalsın. Vəhy 22:10, 11.
The “seven heads are seven mountains, on which the woman sitteth,” represents the truth that the papacy will reign over both church and state. Symbols have more than one meaning, and the symbols are to be defined and understood by the context of the passage where the symbols are represented. The argument arises that the verse identifies that the heads are the mountains, so what would be the justification for identifying a distinction between the heads (statecraft) and the mountains (churchcraft)? The distinction is established in Daniel chapters seven and eight. In chapter seven both pagan Rome and papal Rome are identified as “diverse,” from the beasts that preceded them.
“Yeddi baş” “qadının oturduğu yeddi dağdır” ifadəsi, papalığın həm kilsə, həm də dövlət üzərində hökmranlıq edəcəyi həqiqətini təmsil edir. Simvolların birdən artıq mənası vardır və simvollar, təqdim olunduqları mətn parçasının konteksti ilə müəyyənləşdirilməli və başa düşülməlidir. Belə bir dəlil irəli sürülür ki, ayə başların dağlar olduğunu müəyyən edir; elə isə başlar (dövlət idarəçiliyi) ilə dağlar (kilsə idarəçiliyi) arasında fərq qoymağın əsası nə olardı? Bu fərq Daniel kitabının yeddinci və səkkizinci fəsillərində təsbit olunur. Yeddinci fəsildə həm bütpərəst Roma, həm də papalıq Roması onlardan əvvəl gələn heyvanlardan “fərqli” kimi tanıdılır.
When chapter seven is brought upon chapter eight (line upon line), we find in chapter eight the little horn of Rome, oscillating between man, woman, man, woman. One symbol (the little horn) that represents two powers. In those chapters, a horn is a kingdom, and a kingdom is also a head. In chapter eight, the little horn represents two kingdoms, the fourth and fifth kingdom of Bible prophecy. The little horn symbolically represents two kingdoms, and the two kingdoms it represents are kingdoms that identify the union of statecraft and churchcraft. The seven heads, which are also seven mountains, represent two kingdoms, and the one kingdom is churchcraft and the other is statecraft.
Yeddinci fəsil səkkizinci fəsilin üzərinə gətirildikdə (sətir üstə sətir), səkkizinci fəsildə Romanın kiçik buynuzunu görürük; o, kişi ilə qadın, kişi ilə qadın arasında növbələşir. İki hakimiyyəti təmsil edən bir rəmz (kiçik buynuz). Həmin fəsillərdə buynuz bir padşahlıqdır, padşahlıq isə həmçinin bir başdır. Səkkizinci fəsildə kiçik buynuz Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin dördüncü və beşinci padşahlığı olan iki padşahlığı təmsil edir. Kiçik buynuz rəmzi olaraq iki padşahlığı təmsil edir və onun təmsil etdiyi bu iki padşahlıq dövlətçiliklə kilsəçiliyin birliyini müəyyən edən padşahlıqlardır. Yeddi baş, hansı ki həm də yeddi dağdır, iki padşahlığı təmsil edir və bir padşahlıq kilsəçilik, digəri isə dövlətçilikdir.
In Daniel chapter two, there is another witness to this prophetic symbolism, for there the last kingdom, which the Millerites understood to be the fourth kingdom of Rome, is represented by iron and clay. The iron and clay are combined, though in reality iron does not combine with clay. Yet when Sister White comments upon the “iron and clay,” she identifies it as a symbol of churchcraft and statecraft, as is represented by chapter eight’s little horn, and the Revelation seventeen heads that are also mountains.
Daniel kitabının ikinci fəslində bu peyğəmbərlik rəmzinə dair başqa bir şahid də vardır; çünki orada Millerçilərin Romanın dördüncü padşahlığı olduğunu anladıqları son padşahlıq dəmir və gil ilə təmsil olunur. Dəmir və gil birləşdirilmişdir, halbuki əslində dəmir gil ilə birləşmir. Lakin Sister White “dəmir və gil” barədə şərh verərkən, onu səkkizinci fəslin kiçik buynuzu və dağlar olan Vəhy on yeddinci fəslin başları ilə təmsil edildiyi kimi, kilsəçiliyin və dövlətçiliyin rəmzi olaraq müəyyən edir.
“We have come to a time when God’s sacred work is represented by the feet of the image in which the iron was mixed with the miry clay. God has a people, a chosen people, whose discernment must be sanctified, who must not become unholy by laying upon the foundation wood, hay, and stubble. Every soul who is loyal to the commandments of God will see that the distinguishing feature of our faith is the seventh-day Sabbath. If the government would honor the Sabbath as God has commanded, it would stand in the strength of God and in defense of the faith once delivered to the saints. But statesmen will uphold the spurious sabbath, and will mingle their religious faith with the observance of this child of the papacy, placing it above the Sabbath which the Lord has sanctified and blessed, setting it apart for man to keep holy, as a sign between Him and His people to a thousand generations. The mingling of churchcraft and statecraft is represented by the iron and the clay. This union is weakening all the power of the churches. This investing the church with the power of the state will bring evil results. Men have almost passed the point of God’s forbearance. They have invested their strength in politics, and have united with the papacy. But the time will come when God will punish those who have made void His law, and their evil work will recoil upon themselves.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168, 1169.
“Biz elə bir vaxta gəlib çatmışıq ki, Allahın müqəddəs işi, dəmirin palçıqla qarışmış olduğu heykəlin ayaqları ilə təmsil olunur. Allahın bir xalqı, seçilmiş bir xalqı vardır; onların fərasəti müqəddəsləşdirilməlidir və onlar təməlin üzərinə odun, ot və saman qoymaqla müqəddəs olmayan hala düşməməlidirlər. Allahın əmrlərinə sadiq olan hər bir can görəcəkdir ki, imanımızın fərqləndirici cəhəti yeddinci günün Şənbəsidir. Əgər hökumət Şənbəyə Allahın buyurduğu kimi ehtiram etsəydi, Allahın qüvvəsində durar və bir vaxtlar müqəddəslərə təslim edilmiş imanın müdafiəsində dayanardı. Lakin dövlət adamları saxta şənbəni dəstəkləyəcək və öz dini etiqadlarını papalığın bu övladının tutulması ilə qarışdıracaq, onu Rəbbin müqəddəsləşdirdiyi və xeyir-dua verdiyi, insanın müqəddəs tutması üçün ayırdığı, Özü ilə xalqı arasında min nəsillər boyu bir əlamət olan Şənbədən üstün tutacaqlar. Kilsə siyasəti ilə dövlət siyasətinin qarışdırılması dəmir və palçıqla təmsil olunur. Bu birlik kilsələrin bütün qüvvəsini zəiflədir. Kilsəyə dövlət hakimiyyətinin verilməsi pis nəticələr doğuracaqdır. İnsanlar az qala Allahın səbrinin həddini keçmişlər. Onlar öz qüvvələrini siyasətə sərf etmiş və papalıqla birləşmişlər. Lakin elə bir vaxt gələcək ki, Allah Onun Qanununu etibarsız edənləri cəzalandıracaq, və onların pis əməlləri öz başlarına qayıdacaqdır.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168, 1169.
We will continue this study in the next article.
Bu tədqiqatı növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.
“In the scene representing the work of Christ for us, and the determined accusation of Satan against us, Joshua stands as the high priest, and makes request in behalf of God’s commandment-keeping people. At the same time Satan represents the people of God as great sinners, and presents before God the list of sins he has tempted them to commit through their lifetime, and urges that because of their transgressions, they be given into his hands to destroy. He urges that they should not be protected by ministering angels against the confederacy of evil. He is full of anger because he cannot bind the people of God into bundles with the world, to render to him complete allegiance. Kings and rulers and governors have placed upon themselves the brand of antichrist, and are represented as the dragon who goes to make war with the saints—with those who keep the commandments of God and who have the faith of Jesus. In their enmity against the people of God, they show themselves guilty also of the choice of Barabbas instead of Christ.
“Məsihin bizim uğrumuzda gördüyü işi və Şeytanın bizə qarşı qətiyyətli ittihamını təsvir edən səhnədə Yeşua baş kahin kimi dayanır və Allahın əmrlərinə riayət edən xalqının xeyrinə xahiş edir. Eyni zamanda Şeytan Allahın xalqını böyük günahkarlar kimi təqdim edir və ömürləri boyu onları işlətməyə vəsvəsə etdiyi günahların siyahısını Allahın önünə gətirir və israr edir ki, təqsirləri üzündən onlar məhv edilmək üçün onun əlinə verilsinlər. O israr edir ki, şər qüvvələrin birləşməsinə qarşı xidmət edən mələklər tərəfindən qorunmasınlar. O, Allahın xalqını dünya ilə birlikdə dəstələr halında bağlayıb özünə tam sədaqət göstərməyə məcbur edə bilmədiyi üçün qəzəblə doludur. Krallar, hökmdarlar və valilər öz üzərlərinə antixrist nişanını qoymuşlar və müqəddəslərlə — Allahın əmrlərini qoruyan və İsanın imanına malik olanlarla — müharibə aparmağa gedən əjdaha kimi təsvir olunurlar. Allahın xalqına qarşı düşmənçiliklərində onlar Məsih əvəzinə Barabbanı seçməkdə də özlərini təqsirli göstərirlər.
“God has a controversy with the world. When the judgment shall sit, and the books shall be opened, He has an awful account to settle, which would now make the world fear and tremble were men not blinded and bewitched by satanic delusions and deceptions. God will call the world to account for the death of His only-begotten Son, whom to all intents and purposes the world has crucified afresh, and put to open shame in the persecution of His people. The world has rejected Christ in the person of His saints, has refused His messages in the refusal of the messages of prophets, apostles, and messengers. They have rejected those who have been colaborers with Christ, and for this they will have to render an account.” Testimonies to Ministers, 38, 39.
“Allahın dünya ilə bir mübahisəsi vardır. Hökm məclisi qurulub kitablar açılacağı zaman, O, həll edəcəyi elə dəhşətli bir hesab qarşısında olacaq ki, əgər insanlar şeytani aldanışlar və hiylələr tərəfindən kor edilməmiş və ovsunlanmamış olsaydılar, bu hesab artıq indi dünyanın qorxu və lərzə içində olmasına səbəb olardı. Allah dünyanı Öz yeganə Doğulmuş Oğlunun ölümünə görə hesaba çəkəcək; dünya, bütün niyyət və məqsədlərinə görə, Onu yenidən çarmıxa çəkmiş və xalqına edilən təqibdə açıq-aşkar rüsvayçılığa məruz qoymuşdur. Dünya, Onun müqəddəslərinin timsalında Məsihi rədd etmiş, peyğəmbərlərin, həvarilərin və elçilərin xəbərlərinin rədd edilməsi ilə Onun xəbərlərini qəbul etməmişdir. Onlar Məsihlə əməkdaşlıq etmiş olanları rədd etmişlər və buna görə də hesabat verməli olacaqlar.” Testimonies to Ministers, 38, 39.