If you looked closely at the last passage in the previous article, you will have looked at the original source of the passage that is found in the book Early Writings, which A. G. Daniells claims to have taken with him in his interview on the subject of “the daily” with Sister White in 1910. Those who were working to establish the “lie” that “the daily,” represents Christ’s sanctuary ministry needed to undermine Sister White’s direct and clear endorsement of the correct view being given to those who gave the judgment hour cry. The “lie” they invented was that the only warning Sister White was being specific about was the warning of time setting. That is what Arthur White works to establish in his biography, and it is what his father, Ellen White’s son, and Daniells were trying to prove by the invented interview.
Əgər əvvəlki məqalədəki son parçaya diqqətlə baxmısınızsa, 1910-cu ildə A. G. Daniellsin “gündəlik” mövzusu ilə bağlı Sister White ilə müsahibəsinə özü ilə apardığını iddia etdiyi, Early Writings kitabında yer alan həmin parçanın ilkin mənbəyinə baxmış olardınız. “Gündəlik”in Məsihin məbəddəki xidməti mənasını verdiyi “yalan”ını təsbit etməyə çalışanlar, hökm saatı hayqırtısını verənlərə təqdim olunan düzgün baxışa Sister White-ın birbaşa və aydın təsdiqini sarsıtmağa ehtiyac duyurdular. Onların uydurduqları “yalan” bu idi ki, Sister White-ın konkret şəkildə səsləndirdiyi yeganə xəbərdarlıq vaxt təyin etmə barədə xəbərdarlıq idi. Artur White öz bioqrafiyasında bunu təsbit etməyə çalışır və onun atası, Ellen White-ın oğlu, eləcə də Daniells də həmin uydurulmuş müsahibə vasitəsilə bunu sübut etməyə çalışırdılar.
As already noted, there is no record of any interview between Sister White and Daniells on the subject of “the daily.” The supposed interview was proposed in 1931. If Sister White had endorsed Daniells fallen view of “the daily” at an interview in 1910, why would he, someone Sister White identified was zealous to promote his view, keep silent about her endorsement for twenty-one years? It wasn’t an interview, it was an invention.
Artıq qeyd olunduğu kimi, “gündəlik” mövzusunda Sister White ilə Daniells arasında hər hansı bir görüşə dair heç bir qeyd yoxdur. Guya baş tutmuş bu görüş 1931-ci ildə irəli sürülmüşdür. Əgər Sister White 1910-cu ildə keçirilmiş bir görüşdə Daniellsin “gündəlik” barədəki azğın baxışını dəstəkləmiş olsaydı, bəs onda Sister White-ın öz baxışını irəli sürməkdə qeyrətli olduğunu bildirdiyi bir şəxs nə üçün onun bu dəstəyini iyirmi bir il ərzində susqunluqla keçişdirərdi? Bu, görüş deyildi, uydurma idi.
The invention of the interview sought to place the context of her statement of “the daily” as if it was something that was incidental to her warning against time setting, and Arthur White placed his fingerprints on the lie in the fashion he presented in the history of 1931. As a Christian he should have simply reported the history, and left historical revisionism out of the equation. We ended the last article with the passage from 1850, that the passage in Early Writings is derived from. The statement first appeared in 1850, in the Review, and then again in the book Experience and Views. The third time it appears is in the book Early Writings, but in its evolution to the book Early Writings certain changes occurred. However, we would not say that many of the Spirit of Prophecy writings have been changed as some claim in their effort to discredit her work.
Müsahibənin uydurulması onun “gündəlik” barədəki bəyanatının kontekstini elə təqdim etməyə yönəlmişdi ki, guya bu, onun vaxt təyin etməyə qarşı etdiyi xəbərdarlıqla yalnız təsadüfi şəkildə əlaqəli bir şey idi; Arthur White isə 1931-ci ilin tarixini təqdim etdiyi tərzdə bu yalana öz izlərini qoydu. Bir məsihçi olaraq o, sadəcə tarixi olduğu kimi nəql etməli və tarixi revizionizmi məsələyə qatmalı deyildi. Son məqaləni 1850-ci ilə aid, Early Writings-dəki parçanın qaynaqlandığı mətnlə bitirmişdik. Bəyanat ilk dəfə 1850-ci ildə Review-də, sonra isə yenidən Experience and Views kitabında dərc olundu. Üçüncü dəfə isə Early Writings kitabında görünür, lakin Early Writings kitabına doğru təkamülündə müəyyən dəyişikliklər baş verdi. Bununla belə, onun işini gözdən salmaq cəhdlərində bəzilərinin iddia etdiyi kimi, biz Peyğəmbərlik Ruhunun bir çox yazılarının dəyişdirildiyini deməzdik.
“The Lord showed me that the 1843 chart was directed by his hand, and that no part of it should be altered; that the figures were as he wanted them. That his hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed.
“Rəbb mənə göstərdi ki, 1843-cü il cədvəli Onun əli ilə yönəldilmişdi və onun heç bir hissəsi dəyişdirilməməlidir; rəqəmlər də Onun istədiyi kimi idi. Onun əli bəzi rəqəmlərdəki bir səhvin üzərində idi və onu gizlədirdi ki, Onun əli götürülənə qədər heç kəs bunu görə bilməsin.
“Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.
“Sonra mən ‘Daimi’yə dair gördüm ki, ‘qurban’ sözü insan hikməti tərəfindən əlavə edilmişdir və mətnə aid deyildir; və Rəbb onun doğru anlayışını hökm saatı çağırışını verənlərə vermişdir. 1844-cü ildən əvvəl, birlik mövcud olduğu zaman, demək olar ki, hamı ‘Daimi’nin doğru anlayışı üzərində birləşmişdi; lakin 1844-cü ildən bəri, qarışıqlıq içində, başqa baxışlar qəbul edilmiş və bunun ardınca zülmət və qarışıqlıq gəlmişdir.” Review and Herald, 1 noyabr 1850.
This passage was originally in the publication titled The Present Truth from 1849, but it was printed in the Review and Herald in November, 1850. In the original manuscript Sister White directly states that she is writing out several things which the Lord had recently shown her, and as you read the entire article you will see many subjects addressed. There are about twenty various subjects that she was shown. The point is that in the original article the subject of “the daily,” and the subject of “time setting” were two different revelations of things she was shown.
Bu parça ilkin olaraq 1849-cu ildə nəşr olunmuş The Present Truth adlı nəşrdə yer almışdı, lakin 1850-ci ilin noyabrında Review and Herald-da çap olundu. Orijinal əlyazmada Bacı Uayt birbaşa bildirir ki, o, Rəbbin yaxın zamanda ona göstərdiyi bir neçə şeyi yazıya alır və siz məqalənin bütövlüyünü oxuduqca, müzakirə olunan bir çox mövzunu görəcəksiniz. Ona göstərilmiş təxminən iyirmi müxtəlif mövzu vardır. Məsələ bundadır ki, orijinal məqalədə “the daily” mövzusu və “time setting” mövzusu ona göstərilmiş şeylər barədə iki müxtəlif vəhy idi.
In the original manuscript they were identified in different paragraphs. When the passage was reprinted in Experience and Views the editors combined the paragraph where Sister White upholds the pioneer view of “the daily,” with the following paragraph that warns against time setting. As you read the original, take note that emphasis is placed upon some subjects through Capitalization. In the paragraph where she endorses the pioneer view of “the daily,” she Capitalizes the word Daily, and in the next paragraph she Capitalizes the word Time, thus marking a direct distinction between the two subjects she was shown.
Orijinal əlyazmada onlar müxtəlif abzaslarda göstərilmişdi. Parça Experience and Views-də yenidən çap edilərkən redaktorlar Sister White-ın “the daily” barədə pioner baxışını müdafiə etdiyi abzası, vaxt təyin etməyə qarşı xəbərdarlıq edən sonrakı abzasla birləşdirdilər. Orijinalı oxuyarkən diqqət yetirin ki, bəzi mövzulara vurğu Baş Hərflə yazılmaq vasitəsilə verilir. Onun “the daily” barədə pioner baxışını təsdiqlədiyi abzasda o, Daily sözünü Baş Hərflə yazır, növbəti abzasda isə Time sözünü Baş Hərflə yazır; beləliklə, ona göstərilmiş bu iki mövzu arasında birbaşa fərq qoyur.
“Dear Brethren and Sisters,
“Əziz Qardaşlar və Bacılar,
“I wish to give you a short sketch of what the Lord has recently shown to me in vision. I was shown the loveliness of Jesus, and the love that the angels have for one another. Said the angel—Can ye not behold their love?—follow it. Just so God’s people must love one another. Rather let blame fall on thyself than on a brother. I saw that the message ‘sell that ye have and give alms’ had not been given, by some, in its clear light; that the true object of the words of our Saviour had not been clearly presented. I saw that the object of selling was not to give to those who are able to labor and support themselves; but to spread the truth. It is a sin to support and indulge those who are able to labor, in idleness. Some have been zealous to attend all the meetings; not to glorify God, but for the ‘loaves and fishes.’ Such had much better been at home laboring with their hands, ‘the thing that is good,’ to supply the wants of their families, and to have something to give to sustain the precious cause of present truth.
“Rəbbin yaxınlarda mənə görüntüdə göstərdiyi şeylərin qısa bir təsvirini sizə vermək istəyirəm. Mənə İsanın gözəlliyi və mələklərin bir-birlərinə bəslədikləri məhəbbət göstərildi. Mələk dedi: — Məgər siz onların məhəbbətini görə bilmirsinizmi? — ona tabe olun. Eləcə də Allahın xalqı bir-birini sevməlidir. Qoy ittiham qardaşın üzərinə deyil, daha çox öz üzərinə düşsün. Mən gördüm ki, “sahib olduqlarınızı satın və sədəqə verin” xəbəri bəziləri tərəfindən öz aydın işığında verilməmişdir; Xilaskarımızın sözlərinin həqiqi məqsədi aydın şəkildə təqdim edilməmişdir. Mən gördüm ki, satmağın məqsədi işləməyə və özlərini dolandırmağa qadir olanlara vermək deyil; həqiqəti yaymaqdır. İşləməyə qadir olanları tənbəllik içində dəstəkləmək və nazlamaq günahdır. Bəziləri bütün yığıncaqlarda iştirak etməyə canfəşanlıq göstərmişlər; Allaha izzət vermək üçün deyil, “çörəklər və balıqlar” üçün. Belələri ailələrinin ehtiyaclarını təmin etmək və indiki həqiqətin qiymətli işini dəstəkləmək üçün verəcək bir şeyləri olsun deyə, evdə qalıb əlləri ilə “yaxşı olan işi” görərək çalışsalar, qat-qat yaxşı olardı.
“Some, I saw, had erred in praying for the sick to be healed before unbelievers. If any among us are sick, and call for the elders of the church to pray over them, according to James 5:14, 15, we should follow the example of Jesus. He put unbelievers out of the room, then healed the sick; so we should seek to be separated from the unbelief of those who have not faith, when we pray for the sick among us.
“Mən gördüm ki, bəziləri xəstələrin sağalması üçün imansızların önündə dua etməkdə yanılmışdılar. Əgər aramızda kimsə xəstədirsə və Yaqub 5:14, 15-ə uyğun olaraq, kilsənin ağsaqqallarını onun üzərində dua etməyə çağırırsa, biz İsanın nümunəsinə əməl etməliyik. O, imansızları otaqdan çıxardı, sonra xəstəni sağaltdı; buna görə də aramızdakı xəstələr üçün dua etdiyimiz zaman, imanı olmayanların imansızlığından ayrılmağa çalışmalıyıq.
“Then I was pointed back to the time that Jesus took his disciples away alone, into an upper room, and first washed their feet, and then gave them to eat of the broken bread, to represent his broken body, and juice of the vine to represent his spilled blood. I saw that all should move understandingly, and follow the example of Jesus in these things, and when attending to these ordinances, should be as separate from unbelievers as possible.
“Sonra diqqətim yenidən İsanın Öz şagirdlərini ayrılıqda yuxarı otağa apardığı vaxta yönəldildi; O, əvvəlcə onların ayaqlarını yudu, sonra isə onlara Öz sınmış bədənini təmsil etmək üçün bölünmüş çörəyi və tökülmüş qanını təmsil etmək üçün üzüm şirəsini verdi. Mən gördüm ki, hamı bunları dərk edərək davranmalı və bu məsələlərdə İsanın nümunəsini izləməlidir; həmçinin bu ayinləri yerinə yetirərkən imansızlardan mümkün olduğu qədər ayrı olmalıdırlar.”
“Then I was shown that the seven last plagues will be poured out, after Jesus leaves the Sanctuary. Said the angel—It is the wrath of God and the Lamb that causes the destruction or death of the wicked. At the voice of God the saints will be mighty and terrible as an army with banners; but they will not then execute the judgment written. The execution of the judgment will be at the close of the 1000 years.
“Sonra mənə göstərildi ki, yeddi son bəla İsa Müqəddəs Məkanı tərk etdikdən sonra töküləcək. Mələk dedi: Allahın və Quzunun qəzəbi şər olanların məhvinə və ya ölümünə səbəb olur. Allahın səsi ilə müqəddəslər bayraqlı bir ordu kimi qüdrətli və dəhşətli olacaqlar; lakin onlar o zaman yazılmış hökmü icra etməyəcəklər. Hökmün icrası 1000 ilin sonunda olacaq.”
“After the saints are changed to immortality, and are caught up together, and receive their harps, crowns, &c., and enter the Holy City, Jesus and the saints set in judgment. The books are opened, the book of life and the book of death; the book of life contains the good deeds of the saints, and the book of death contains the evil deeds of the wicked. These books were compared with the Statute book, the Bible, and according to that they were judged. The saints in unison with Jesus pass their judgment upon the wicked dead. Behold ye! said the angel, the saints sit in judgment, in unison with Jesus, and mete out to each of the wicked, according to the deeds done in the body, and it is set off against their names what they must receive, at the execution of the judgment. This, I saw, was the work of the saints with Jesus, in the Holy City before it descends to the earth, through the 1000 years. Then at the close of the 1000 years, Jesus, and the angels, and all the saints with him, leaves the Holy City, and while he is descending to the earth with them, the wicked dead are raised, and then the very men that ‘pierced him,’ being raised, will see him afar off in all his glory, the angels and saints with him, and will wail because of him. They will see the prints of the nails in his hands, and in his feet, and where they thrust the spear into his side. The prints of the nails and the spear will then be his glory. It is at the close of the 1000 years that Jesus stands upon the Mount of Olives, and the Mount parts asunder, and it becomes a mighty plain, and those who flee at that time are the wicked, that have just been raised. Then the Holy City comes down and settles on the plain.
“Müqəddəslər ölməzliyə dəyişdirildikdən, birlikdə yuxarı qaldırıldıqdan, və öz arfalarını, taclarını və s. aldıqdan, Müqəddəs Şəhərə daxil olduqdan sonra, İsa və müqəddəslər hökm etmək üçün əyləşirlər. Kitablar açılır — həyat kitabı və ölüm kitabı; həyat kitabı müqəddəslərin yaxşı əməllərini, ölüm kitabı isə pislərin şər əməllərini ehtiva edir. Bu kitablar qanun kitabı olan Müqəddəs Kitabla müqayisə edildi və onlar buna əsasən mühakimə olundular. Müqəddəslər İsa ilə birlik və həmrəylik içində ölü pislər üzərində öz hökmlərini icra edirlər. Baxın! — mələk dedi, müqəddəslər İsa ilə birlik və həmrəylik içində hökm kürsüsündə oturur və bədəndə işlədilmiş əməllərə görə pislərin hər birinə ölçüb pay verirlər; hökmün icrası zamanı almalı olduqları şey onların adlarının qarşısında qeyd olunur. Mən gördüm ki, bu, Müqəddəs Şəhər yerə enməzdən əvvəl, min il boyunca müqəddəslərin İsa ilə birlikdə gördükləri iş idi. Sonra min ilin sonunda İsa, mələklər və Onunla birlikdə olan bütün müqəddəslər Müqəddəs Şəhəri tərk edir və O, onlarla birlikdə yerə enərkən, pis ölülər dirildilir; və sonra Onu ‘nizə ilə deşmiş’ elə həmin adamlar dirildilərək, Onu bütün izzəti içində, mələklər və müqəddəslərlə birlikdə uzaqdan görəcək və Ona görə nalə çəkəcəklər. Onlar Onun əllərindəki və ayaqlarındakı mismar izlərini, habelə böyrünə nizə sancdıqları yeri görəcəklər. O zaman mismar və nizə izləri Onun izzəti olacaqdır. Min ilin sonunda İsa Zeytun dağı üzərində dayanır və dağ iki yerə ayrılır, böyük bir düzənliyə çevrilir; o zaman qaçanlar isə yenicə dirildilmiş pislərdir. Sonra Müqəddəs Şəhər enib düzənlik üzərində yerləşir.
“Then Satan imbues the wicked, that have been raised, with his spirit. He flatters them that the army in the City is small, and that his army is large, and that they can overcome the saints and take the City. While Satan was rallying his army, the saints were in the City, beholding the beauty and glory of the Paradise of God. Jesus was at their head, leading them. All at once the lovely Saviour was gone from our company; but soon we heard his lovely voice, saying, ‘Come ye blessed of my Father inherit the kingdom prepared for you from the foundation of the world.’ We gathered about Jesus, and just as he closed the gates of the City, the curse was pronounced upon the wicked. The gates were shut. Then the saints used their wings and mounted to the top of the wall of the City. Jesus was also with them; his crown looked brilliant and glorious. It was a crown within a crown, seven in number. The crowns of the saints were of the most pure gold, decked with stars. Their faces shone with glory, for they were in the express image of Jesus; and as they arose, and moved all together to the top of the City, I was enraptured with the sight.
“Sonra Şeytan dirildilmiş olan pis adamları öz ruhu ilə doldurur. O, onlara yaltaqlanaraq deyir ki, Şəhərdəki ordu azdır, onun ordusu isə çoxdur və onlar müqəddəslərə qalib gəlib Şəhəri ələ keçirə bilərlər. Şeytan öz ordusunu toplayıb nizama salarkən, müqəddəslər Şəhərin içində idilər və Allahın Cənnətinin gözəlliyini və izzətini seyr edirdilər. İsa onların önündə idi, onlara başçılıq edirdi. Birdən-birə o sevimli Xilaskar bizim aramızdan yox oldu; lakin az sonra onun sevimli səsini eşitdik; o deyirdi: ‘Gəlin, Ey Atamın mübarək qulları, dünya yaranandan bəri sizin üçün hazırlanmış Padşahlığı irs alın.’ Biz İsanın ətrafına toplandıq və o, Şəhərin qapılarını bağlayan kimi, pislərin üzərinə lənət elan olundu. Qapılar bağlandı. Sonra müqəddəslər qanadlarını istifadə edib Şəhərin divarının üstünə qalxdılar. İsa da onlarla idi; Onun tacı parlaq və izzətli görünürdü. O, tac içində tac idi, sayı yeddi idi. Müqəddəslərin tacları ən saf qızıldan idi, ulduzlarla bəzədilmişdi. Onların üzləri izzətlə parlayırdı, çünki onlar İsanın tam surətində idilər; və onlar qalxıb hamısı birlikdə Şəhərin başına doğru hərəkət etdikcə, mən bu mənzərədən vəcdə gəldim.”
“Then the wicked saw what they had lost; and fire was breathed from God upon them, and consumed them. This was the Execution of the Judgment. The wicked then received according as the saints in unison with Jesus had meted out to them during the 1000 years. The same fire from God that consumed the wicked, purified the whole earth. The broken ragged mountains melted with fervent heat, the atmosphere, also, and all the stubble was consumed. Then our inheritance opened before us, glorious and beautiful, and we inherited the whole earth made new. We all shouted with a loud voice, Glory, Alleluia.
“O zaman pislər itirdiklərini gördülər; və Allah tərəfindən onların üzərinə od üfürüldü və onları məhv etdi. Bu, hökmün icrası idi. O zaman pislər, müqəddəslərin İsa ilə birlik içində min il ərzində onlar üçün müəyyən etdiklərinə uyğun olaraq qarşılıqlarını aldılar. Pisləri məhv edən həmin Allahın odu bütün yer üzünü də təmizlədi. Parçalanmış, cırıq-cırıq dağlar şiddətli hərarətlə əridi, atmosfer də, habelə bütün saman çöpü kimi olanlar da yandı. Sonra irsimiz qarşımızda açıldı, izzətli və gözəl idi, və biz yenilənmiş bütün yer üzünə varis olduq. Hamımız uca səslə hayqırdıq: Şöhrət, Alleluya.
“I also saw that the shepherds should consult those in whom they have reason to have confidence, those who have been in all the messages, and are firm in all the present truth, before they advocate any new point of importance, which they may think the Bible sustains. Then the shepherds will be perfectly united, and the union of the shepherds will be felt by the church. Such a course I saw would prevent unhappy divisions, and then there would be no danger of the precious flock being divided, and the sheep scattered, without a shepherd.
“Mən həmçinin gördüm ki, çobanlar, Müqəddəs Kitabın dəstəklədiyini düşündükləri hər hansı yeni mühüm müddəanı müdafiə etməzdən əvvəl, etibar etmələri üçün əsasları olan, bütün xəbərlərdə olmuş və bütün indiki həqiqətdə möhkəm dayanan şəxslərlə məsləhətləşməlidirlər. O zaman çobanlar kamil surətdə birləşmiş olacaqlar və çobanların birliyi kilsə tərəfindən hiss ediləcək. Mən gördüm ki, belə bir yol bədbəxt ayrılıqların qarşısını alar və onda qiymətli sürünün bölünməsi, qoyunların isə çobansız səpələnməsi təhlükəsi olmaz.”
“September 23d, the Lord showed me that he had stretched out his hand the second time to recover the remnant of his people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering time Israel was smitten and torn; but now in the gathering time God will heal and bind up his people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering when God has set his hand to gather his people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was a shame for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God does no more for us now than he did then, Israel would never be gathered. It is as necessary that the truth should be published in a paper, as preached.
“23 sentyabrda Rəbb mənə göstərdi ki, Öz xalqının qalığını geri qaytarmaq üçün əlini ikinci dəfə uzatmışdır və bu toplanma vaxtında səylər ikiqat artırılmalıdır. Dağılma vaxtında İsrail vuruldu və didilib-parçalandı; lakin indi, toplanma vaxtında Allah Öz xalqını sağaldacaq və sarıyıb-bərkidəcək. Dağılma vaxtında həqiqəti yaymaq üçün göstərilən səylər çox az təsir göstərirdi, çox az iş görür, ya da heç nə hasil etmirdi; amma toplanma vaxtında, Allah Öz xalqını toplamaq üçün əlini uzatdığı zaman, həqiqəti yaymaq üçün göstərilən səylər nəzərdə tutulmuş təsirini göstərəcəkdir. Hamı işdə birləşmiş və qeyrətli olmalıdır. Mən gördüm ki, indi, toplanma vaxtında, bizi idarə etmək üçün dağılma vaxtına nümunə kimi istinad etməsi hər kəs üçün bir rüsvayçılıq idi; çünki əgər Allah indi bizim üçün o zaman etdiyindən artıq heç nə etməsəydi, İsrail heç vaxt toplanmazdı. Həqiqətin bir qəzetdə nəşr olunması da, onun vəz edilməsi qədər zəruridir.
“The Lord showed me that the 1843 chart was directed by his hand, and that no part of it should be altered; that the figures were as he wanted them. That his hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed.
“Rəbb mənə göstərdi ki, 1843-cü il cədvəli Onun əli ilə yönəldilmişdi və onun heç bir hissəsi dəyişdirilməməlidir; rəqəmlər də Onun istədiyi kimi idi. Onun əli bəzi rəqəmlərdə olan bir səhvin üzərində idi və onu gizlədirdi ki, Onun əli çəkilənədək heç kəs onu görə bilməsin.
“Then I saw in relation to the “Daily,” that the word “sacrifice” was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.
“Sonra mən “Daily” ilə əlaqədar olaraq gördüm ki, “qurban” sözü insan müdrikliyi tərəfindən əlavə edilmişdir və mətnə aid deyildir; həmçinin Rəbb onun doğru anlayışını hökm saatı nidasını verənlərə vermişdir. 1844-cü ildən əvvəl, birlik mövcud olduğu zaman, demək olar ki, hamı “Daily”nin doğru anlayışı üzərində birləşmişdi; lakin 1844-cü ildən bəri, qarışıqlıq içində, başqa baxışlar qəbul edilmiş və bunun ardınca qaranlıqla qarışıqlıq gəlmişdir.”
“The Lord showed me that Time had not been a test since 1844, and that time will never again be a test.
“Rəbb mənə göstərdi ki, 1844-cü ildən bəri vaxt bir sınaq olmamışdır və vaxt bir daha əsla sınaq olmayacaqdır.
“Then I was pointed to some who are in the great error, that the saints are yet to go to Old Jerusalem, &c., before the Lord comes. Such a view is calculated to take the mind and interest from the present work of God, under the message of the third angel; for if we are to go to Jerusalem, then our minds will naturally be there, and our means will be withheld from other uses, to get the saints to Jerusalem. I saw that the reason why they were left to go into this great error, is because they have not confessed and forsaken their errors, that they have been in for a number of years past.” Review and Herald, November 1, 1850.
“Sonra diqqətim belə bir böyük yanlışlıq içində olan bəzilərinə yönəldildi: guya Rəbb gəlməzdən əvvəl müqəddəslər hələ Qədim Yerusəlimə getməlidirlər və s. Bu cür baxış üçüncü mələyin xəbəri altındakı Allahın indiki işindən zehni və marağı uzaqlaşdırmağa hesablanmışdır; çünki əgər biz Yerusəlimə getməliyəmsə, onda düşüncələrimiz təbii olaraq orada olacaq və vəsaitimiz başqa istifadələrdən saxlanılaraq müqəddəsləri Yerusəlimə çatdırmağa sərf ediləcək. Mən gördüm ki, onların bu böyük yanlışlığa düşmələrinə yol verilməsinin səbəbi budur ki, onlar ötən bir neçə il ərzində içində olduqları səhvləri etiraf edib tərk etməmişlər.” Review and Herald, 1 noyabr 1850.
The passage begins by stating, “I wish to give you a short sketch of what the Lord has recently shown to me in vision.” There were several subjects presented, and she did not combine the paragraph addressing “the daily,” with the next paragraph. That was done later by editors who placed the passage in Experience and Views, and thereafter in Early Writings. In Experience and Views, the editors left off the first eight paragraphs, and combined the paragraphs addressing what she was shown of “the daily” and of time setting. Experience and Views was published in 1851, and then Early Writings was published in 1882.
Keçid belə bir bəyanatla başlayır: “Rəbbin yaxınlarda mənə görüntüdə göstərdiyi şeylərin qısa bir təsvirini sizə vermək istəyirəm.” Bir neçə mövzu təqdim olunmuşdu və o, “gündəlik”dən bəhs edən abzası növbəti abzasla birləşdirməmişdi. Bu, sonradan həmin keçidi Experience and Views əsərinə, daha sonra isə Early Writings əsərinə yerləşdirən redaktorlar tərəfindən edilmişdi. Experience and Views əsərində redaktorlar ilk səkkiz abzası çıxarmış, həmçinin ona “gündəlik” barədə və vaxt təyin etmə barədə göstərilənlərə aid abzasları birləşdirmişdilər. Experience and Views 1851-ci ildə nəşr olundu, daha sonra isə Early Writings 1882-ci ildə nəşr olundu.
Early Writings was essentially the same four paragraphs that had appeared in Experience and Views, but with one significant exception. In Experience and Views, the one sentence paragraph that addressed time setting was combined with the previous paragraph that addressed “the daily.” Then the paragraph that originally followed the paragraph addressing time setting was included. In Early Writings a paragraph that came from a different passage in Experience and Views, was placed between the paragraph that now addresses both “the daily,” and time setting, which was originally followed by a paragraph identifying why it was wrong to make pilgrimages to old Jerusalem.
Early Writings mahiyyət etibarilə Experience and Views əsərində yer almış eyni dörd paraqraf idi, lakin bir mühüm istisna ilə. Experience and Views əsərində vaxt təyin etməyə dair olan bir cümləlik paraqraf “the daily” məsələsinə dair əvvəlki paraqrafla birləşdirilmişdi. Sonra isə vaxt təyin etməyə dair paraqrafın ardınca ilkin olaraq gələn paraqraf daxil edilmişdi. Early Writings əsərində isə Experience and Views-un başqa bir keçidindən götürülmüş bir paraqraf, indi həm “the daily”, həm də vaxt təyin etmə məsələsinə toxunan paraqrafın arasına yerləşdirilmişdi; halbuki ilkin mətnində bunun ardınca köhnə Yerusəlimə ziyarətlər etməyin nə üçün yanlış olduğunu göstərən bir paraqraf gəlirdi.
The paragraph that was removed from a different page of Experience and Views, and then was inserted into the passage of Early Writings, only added to the confusion about “the daily” that had begun since 1844. The paragraph was not in Sister White’s original narrative of her vision.
Experience and Views əsərinin başqa bir səhifəsindən çıxarılmış, sonra isə Early Writings-dəki parçaya daxil edilmiş abzas 1844-cü ildən bəri başlanmış “gündəlik”lə bağlı çaşqınlığı yalnız daha da artırdı. Həmin abzas Bacı Uaytın öz görüntüsü haqqında ilkin nəqlində yox idi.
“The Lord has shown me that the message of the third angel must go, and be proclaimed to the scattered children of the Lord, and that it should not be hung on time; for time never will be a test again. I saw that some were getting a false excitement arising from preaching time; that the third angel’s message was stronger than time can be. I saw that this message can stand on its own foundation, and that it needs not time to strengthen it, and that it will go in mighty power, and do its work, and will be cut short in righteousness.” Experience and Views, 48.
“Rəbb mənə göstərdi ki, üçüncü mələyin xəbəri yayılmalı və Rəbbin dağınıq övladlarına bəyan edilməlidir və o, zamana bağlanmamalıdır; çünki zaman bir daha heç vaxt sınaq olmayacaq. Mən gördüm ki, bəziləri zamanın təbliğindən irəli gələn yalançı bir coşquya qapılırdılar; üçüncü mələyin xəbəri zamanın verə biləcəyindən daha qüvvətli idi. Mən gördüm ki, bu xəbər öz təməli üzərində dura bilər və onu möhkəmləndirmək üçün zamana ehtiyac yoxdur, və o, qüdrətli güclə irəliləyəcək, öz işini görəcək və salehlikdə qısaldılacaqdır.” Experience and Views, 48.
The paragraph from page forty-eight of Experience and Views, was inserted after the paragraph in Early Writings, that had been created by combining two different paragraphs, and it placed an emphasis upon time setting that did not exist in the original narrative.
Experience and Views əsərinin qırx səkkizinci səhifəsindəki abzas, Early Writings-də iki fərqli abzasın birləşdirilməsi ilə yaradılmış abzasdan sonra əlavə edilmişdi və bu, ilkin rəvayətdə mövcud olmayan vaxt təyin etməsi üzərinə bir vurğu yerləşdirirdi.
In 1931, the ancient men that ruled the people of Jerusalem invented a story which claimed Daniells had interviewed Sister White in 1910, and in the testimony that Daniells provided he refers to the 1843 chart, and says he pointed to the non-existent sanctuary on the chart, as he interviewed Sister White. He supposedly had the book Early Writings with him, and as he asked her about what she meant, and based upon her responses he could only conclude that the passage endorsing the pioneer view of “the daily,” in Early Writings, was actually a warning against time setting. Twenty-one years after the invented interview and sixteen years after the death of the persons supposedly interviewed, Daniells places the testimony into the history of the third generation.
1931-ci ildə Yerusəlim xalqını idarə edən qədim adamlar belə bir hekayə uydurdular ki, guya Daniells 1910-cu ildə Sister White ilə müsahibə aparmışdı və Daniells-in təqdim etdiyi şəhadətdə o, 1843 cədvəlinə istinad edir və Sister White ilə söhbəti zamanı cədvəldə mövcud olmayan müqəddəs yerə işarə etdiyini deyir. Guya Early Writings kitabı onun yanında imiş və ondan nə demək istədiyini soruşarkən, onun cavablarına əsasən yalnız belə bir nəticəyə gələ bilmişdi ki, Early Writings-də “the daily” barədə qabaqcılların baxışını təsdiqləyən keçid əslində vaxt təyin etməyə qarşı bir xəbərdarlıq idi. Uydurulmuş müsahibədən iyirmi bir il sonra və guya müsahibə alınmış şəxslərin ölümündən on altı il sonra Daniells həmin şəhadəti üçüncü nəslin tarixinə yerləşdirir.
F. C. Gilbert was a Hebrew scholar and he did not simply support the correct view of the “daily” as Paganism because the pioneers and Ellen White said it was so. He defended it based upon an understanding of the Hebrew text that Daniel the prophet had employed. He was the prominent Adventist Hebrew scholar during the time period. As the controversy about “the daily” that Daniells and Prescott were pushing continued to grow, Gilbert was one of the prominent scholars who stood in defense of the pioneer position. He had an interview with Ellen White on June 8, 1910, and he later recorded what he and Sister White discussed. Daniells’ testimony is completely contrary to F. C. Gilbert’s.
F. C. Gilbert ivri dili üzrə alim idi və o, “gündəlik”in Bütpərəstlik olması ilə bağlı doğru baxışı sadəcə pionerlər və Ellen White belə dedikləri üçün dəstəkləmirdi. O, bunu, peyğəmbər Danielin işlətmiş olduğu ivri mətnini anlamağa əsaslanaraq müdafiə edirdi. O, həmin dövrdə görkəmli Adventist ivri dili alimi idi. Daniells və Prescottun irəli sürdükləri “gündəlik”lə bağlı mübahisə getdikcə böyüdükcə, Gilbert pioner mövqeyini müdafiə edən görkəmli alimlərdən biri idi. O, 8 iyun 1910-cu ildə Ellen White ilə görüş keçirdi və sonradan özü ilə Sister White arasında müzakirə edilənləri qeyd etdi. Daniellsin şəhadəti F. C. Gilbertin şəhadətinə tamamilə ziddir.
In volume twenty, pages seventeen through twenty-two, of Manuscript Releases, Sister White’s addresses Daniells’ and Prescott’s position on the “daily”. The phrases that you find in F. C. Gilbert’s report of his interview with Ellen White are almost identical to what Sister White herself stated in the passage from Manuscript Releases. So, for many years before Manuscript Releases were published and released, there was no concrete inspired testimony to refute or uphold Daniells’ claim about the content of the interview he supposedly had with Sister White. More importantly, there was no inspired endorsement for his flawed view of the “daily”. Even more importantly, now that Manuscript Releases are available—there still isn’t an inspired endorsement for his flawed view of “the daily!”
Manuscript Releases-in iyirminci cildində, on yeddinci səhifədən iyirmi ikinci səhifəyədək, Sister White Daniells və Prescottun “daily” barədə mövqeyinə toxunur. Ellen White ilə etdiyi söhbət haqqında F. C. Gilbertin hesabatında rast gəldiyiniz ifadələr, Manuscript Releases-dən olan həmin parçada Sister White-ın özünün bildirdikləri ilə demək olar ki, eynidir. Beləliklə, Manuscript Releases nəşr olunub yayımlanmamışdan uzun illər əvvəl, Daniellsin guya Sister White ilə apardığı söhbətin məzmunu barədə irəli sürdüyü iddianı təkzib etmək və ya təsdiqləmək üçün ilham verilmiş konkret bir şahidlik mövcud deyildi. Daha mühümü isə, onun “daily” barədə qüsurlu baxışını dəstəkləyən ilham verilmiş heç bir təsdiq yox idi. Bundan da mühümü, indi Manuscript Releases əlçatan olduğu halda belə — onun “the daily” barədə qüsurlu baxışına yenə də ilham verilmiş bir təsdiq yoxdur!
And yet today, Laodicean Adventism is taught that Sister White has no position on the “daily”, except that it is not a “test question” and we should “keep quiet on this subject”. Something is reversed today, and what is reversed is that the true position of “the daily” is now in the minority opinion among God’s people. In 1910, the minority view was Conradi’s view that was being pushed by Daniells and Prescott, and the majority view was the pioneer position.
Bununla belə, bu gün Laodikeyaçı Adventizmə belə öyrədilir ki, Bacı Uaytın “gündəlik” məsələsi barədə heç bir mövqeyi yoxdur; yalnız o mənada ki, bu, “sınaq sualı” deyildir və biz “bu mövzu barədə susmalıyıq”. Bu gün nəsə tərsinə çevrilmişdir, və tərsinə çevrilən də budur ki, “gündəlik”lə bağlı həqiqi mövqe artıq Allahın xalqı arasında azlıq rəyi halına gəlmişdir. 1910-cu ildə azlıq mövqeyi Daniells və Prescott tərəfindən irəli sürülən Konradinin baxışı idi, əksəriyyət mövqeyi isə pionerlərin mövqeyi idi.
The following is F. C. Gilbert’s statement about his interview with Sister White, that should be compared with Manuscript Releases, that has been placed in its entirety, in the eighty-first article of this The Book of Daniel series.
Aşağıdakılar F. C. Gilbertin Bacı Uaytla müsahibəsi barədə bəyanatıdır; bu bəyanat “Əlyazmaları Buraxılışları” ilə müqayisə edilməlidir və “Daniel Kitabı” silsiləsinin səksən birinci məqaləsində tam şəkildə yerləşdirilmişdir.
“Daniells and Prescott . . . would not give the older brethren in the cause any chance to say anything. . . . Daniells was here to see me, and I would not see him. . . . I would not have anything to say to him about anything. About the ‘daily’ that they are trying to work up, there is nothing to it. . . . When I was in Washington there seemed to be something that just encased their minds, and I could not seem to touch them. We are to have nothing to do with this subject of the ‘daily’ . . . I knew they would work against my message, and then the people would not think there was anything to my message. I have written to him and told him that he was showing himself not fit to be president of the General Conference. . . . not the man to keep the Presidency.
“Daniells və Prescott... işin içində olan yaşlı qardaşlara bir söz demək üçün heç bir fürsət verməzdilər.... Daniells məni görmək üçün burada idi, lakin mən onu görmədim.... Mən onunla heç bir şey barəsində danışmaq istəmədim. Onların qabartmağa çalışdıqları ‘gündəlik’ məsələsinə gəlincə, bunda heç nə yoxdur.... Vaşinqtonda olduğum zaman elə görünürdü ki, onların düşüncələrini sanki bir şey bürümüşdü və mən onlara təsir edə bilmirdim. Bizim ‘gündəlik’ mövzusu ilə heç bir işimiz olmamalıdır... Mən bilirdim ki, onlar mənim xəbərimə qarşı işləyəcəklər, və o zaman xalq mənim xəbərimdə heç bir dəyər olmadığını düşünəcək. Mən ona yazmışam və demişəm ki, o, özünü Baş Konfransın sədri olmağa yararsız göstərirdi.... sədrlik vəzifəsini saxlamaq üçün uyğun adam deyildi.”
“If this message of the ‘daily’ were a testing message the Lord would have shown me. These people do not see the end from the beginning in this thing. . . .I utterly refuse to see any of them who are engaged in this work.
“Əgər bu, ‘daily’ barədə bir sınaq xəbəri olsaydı, Rəbb bunu mənə göstərərdi. Bu insanlar bu məsələdə sonu başlanğıcdan görmürlər....Mən bu işlə məşğul olanların hər hansı birini görməyi qəti surətdə rədd edirəm.
“The light that was given me of God is that Brother Daniells has stood in the Presidency long enough. . . . and I was told not to have any more conversation with him about any of these things. I would not see Daniells about the matter, and I would not have one word with him. They pled with me to give him an interview, but I would not. . . . I was told to warn our people not to have anything to do with this thing they are teaching. . . . I was forbidden of the Lord to listen to it. I have expressed myself as not having a particle of confidence in it. . . . This whole thing they are doing is a scheme of the devil.” F. C. Gilbert’s report of an interview given him by Ellen White on June 8, 1910.
“Mənə Allah tərəfindən verilən işıq belə idi ki, qardaş Daniells kifayət qədər uzun müddət Prezidentlikdə qalmışdır.... və mənə deyildi ki, bu məsələlərin hər hansı biri barədə onunla artıq heç bir söhbət etməyim. Mən bu məsələ haqqında Daniellslə görüşməzdim və onunla bir kəlmə də danışmazdım. Məndən ona müsahibə verməyimi israrla xahiş etdilər, lakin mən etmədim.... Mənə deyildi ki, xalqımızı xəbərdar edim ki, onların öyrətdiyi bu şeylə heç bir əlaqələri olmasın.... Rəbb tərəfindən ona qulaq asmağım mənə qadağan edilmişdi. Mən bu barədə zərrə qədər etimadım olmadığını ifadə etmişəm.... Onların etdikləri bu işin hamısı şeytanın bir hiyləsidir.” F. C. Gilbertin 8 iyun 1910-cu ildə Ellen White-dan aldığı müsahibə haqqında hesabatı.
We will continue this subject in the next article.
Bu mövzunu növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.
“One who sees beneath the surface, who reads the hearts of all men, says of those who have had great light: ‘They are not afflicted and astonished because of their moral and spiritual condition.’ ‘Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before Mine eyes, and chose that in which I delighted not.’ ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie,’ because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘but had pleasure in unrighteousness.’ Isaiah 66:3, 4; 2 Thessalonians 2:11, 10, 12.
Səthin altını görən, bütün insanların ürəklərini oxuyan Şəxs böyük işıq almış olanlar barədə belə deyir: “Onlar öz əxlaqi və ruhani vəziyyətlərinə görə nə iztirab çəkirlər, nə də dəhşətə gəlirlər.” “Bəli, onlar öz yollarını seçdilər, və canları öz iyrəncliklərindən zövq alır. Mən də onların aldanışlarını seçəcəyəm və qorxularını başlarına gətirəcəyəm; çünki Mən çağıranda heç kəs cavab vermədi; Mən danışanda onlar qulaq asmadılar; lakin gözlərimin önündə pislik etdilər və Mənim bəyənmədiyim şeyi seçdilər.” “Allah onlara güclü bir azğınlıq göndərəcək ki, yalana inansınlar,” çünki “xilas olsunlar deyə həqiqət məhəbbətini qəbul etmədilər,” “əksinə, haqsızlıqdan zövq aldılar.” Yeşaya 66:3, 4; 2 Saloniklilərə 2:11, 10, 12.
“The heavenly Teacher inquired: ‘What stronger delusion can beguile the mind than the pretense that you are building on the right foundation and that God accepts your works, when in reality you are working out many things according to worldly policy and are sinning against Jehovah? Oh, it is a great deception, a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have once known the truth, mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.’
“Səmavi Müəllim soruşdu: ‘Ağlı bundan daha güclü hansı aldanış yoldan çıxara bilər ki, sən doğru təməl üzərində qurduğunu və Allahın işlərini qəbul etdiyini zənn edəsən, halbuki əslində bir çox şeyi dünyəvi siyasətə uyğun olaraq həyata keçirir və Yehovaya qarşı günah işlədirsən? Ah, bu, böyük bir aldatmadır, valehedici bir azğınlıqdır; bir zamanlar həqiqəti tanımış insanlar möminlik surətini onun ruhu və qüvvəsi ilə səhv salanda; özlərini zəngin, var-dövləti artmış və heç nəyə ehtiyacı olmayan hesab edəndə, halbuki əslində hər şeyə möhtac olduqları halda, bu aldatma zehinləri öz hökmü altına alır.’
“God has not changed toward His faithful servants who are keeping their garments spotless. But many are crying, ‘Peace and safety,’ while sudden destruction is coming upon them. Unless there is thorough repentance, unless men humble their hearts by confession and receive the truth as it is in Jesus, they will never enter heaven. When purification shall take place in our ranks, we shall no longer rest at ease, boasting of being rich and increased with goods, in need of nothing.
“Allah Özünün paltarlarını ləkəsiz saxlayan sadiq qullarına münasibətdə dəyişməmişdir. Lakin çoxları, qəfil həlakət onların üzərinə gəldiyi halda, ‘Sülh və əmin-amanlıq’ deyə fəryad edir. Əgər hərtərəfli tövbə olmazsa, əgər insanlar ürəklərini etirafla alçaltmaz və həqiqəti İsada olduğu kimi qəbul etməzlərsə, onlar heç vaxt göyə daxil olmayacaqlar. Sıralarımızda paklanma baş verdikdə, artıq özümüzü varlı, sərvəti artmış, heç nəyə ehtiyacı olmayan hesab edib arxayınlıq içində öyünməyəcəyik.”
“Who can truthfully say: ‘Our gold is tried in the fire; our garments are unspotted by the world’? I saw our Instructor pointing to the garments of so-called righteousness. Stripping them off, He laid bare the defilement beneath. Then He said to me: ‘Can you not see how they have pretentiously covered up their defilement and rottenness of character? “How is the faithful city become an harlot!” My Father’s house is made a house of merchandise, a place whence the divine presence and glory have departed! For this cause there is weakness, and strength is lacking.’
“Kim həqiqəti söyləyərək belə deyə bilər: “Qızılımız odda sınanmışdır; geyimlərimiz dünyadan ləkəsizdir”? Mən Müəllimimizin guya salehlik geyimlərini göstərdiyini gördüm. O, onları çıxarıb ataraq, altındakı murdarlığı üzə çıxardı. Sonra mənə dedi: “Məgər onların öz murdarlıqlarını və xasiyyətlərinin çürüklüyünü riyakarlıqla necə ört-basdır etdiklərini görmürsən? “Sadiq şəhər necə fahişəyə çevrilib!” Atamın evi ticarət evinə, ilahi hüzurun və izzətin tərk etdiyi bir yerə çevrilmişdir! Buna görə zəiflik vardır və qüvvət çatışmır.”
“Unless the church, which is now being leavened with her own backsliding, shall repent and be converted, she will eat of the fruit of her own doing, until she shall abhor herself. When she resists the evil and chooses the good, when she seeks God with all humility and reaches her high calling in Christ, standing on the platform of eternal truth and by faith laying hold upon the attainments prepared for her, she will be healed. She will appear in her God-given simplicity and purity, separate from earthly entanglements, showing that the truth has made her free indeed. Then her members will indeed be the chosen of God, His representatives.” Testimonies, volume 8, 249, 250.
“İndi öz dönüklüyünün mayası ilə mayalanmaqda olan kilsə tövbə edib dönməzsə, öz əməlinin bəhrəsindən yeyəcək, ta ki özündən ikrah etsin. O, şərə müqavimət göstərib yaxşılığı seçəndə, tam təvazökarlıqla Allahı axtaranda və Məsihdəki uca çağırışına yetişəndə, əbədi həqiqətin platforması üzərində dayanıb imanla onun üçün hazırlanmış nailiyyətlərdən möhkəm yapışanda, şəfa tapacaq. O, Allah tərəfindən verilmiş sadəliyi və paklığı içində, yer üzünə aid dolaşıqlıqlardan ayrı olaraq görünəcək və həqiqətin onu həqiqətən azad etdiyi bəlli olacaq. O zaman onun üzvləri doğrudan da Allahın seçilmişləri, Onun nümayəndələri olacaqlar.” Testimonies, cild 8, 249, 250.