The knowledge that was unsealed in the movement of the first angel is represented by the Ulai River vision in the book of Daniel. That vision represents chapters seven, eight and nine of Daniel, and the knowledge that was unsealed in the movement of the third angel is represented by the Hiddekel River vision, which represents chapters ten, eleven and twelve. The connections between the two movements are abundant. The two movements are linked together by the one hundred and twenty-six years from the rebellion of 1863, unto the time of the end in 1989.
Birinci mələyin hərəkətində möhürdən açılan bilik Daniel kitabındakı Ulai çayı görüntüsü ilə təmsil olunur. Həmin görüntü Danielin yeddi, səkkiz və doqquzuncu fəsillərini təmsil edir, üçüncü mələyin hərəkətində möhürdən açılan bilik isə Hiddekel çayı görüntüsü ilə təmsil olunur; bu da on, on bir və on ikinci fəsilləri təmsil edir. Bu iki hərəkət arasındakı əlaqələr çoxdur. Bu iki hərəkət 1863-cü ildəki üsyandan 1989-cu ildəki axır zamanadək keçən yüz iyirmi altı il vasitəsilə bir-birinə bağlanır.
Both times of the end, in each movement, are marked by the “seven times,” of Leviticus twenty-six. Paganism and then papalism had trampled down the sanctuary and host until the time of the end in 1798. From the rebellion of 1863 until 1989, a spiritual trampling down had occurred as represented by the four abominations of Ezekiel chapter eight.
Son vaxtın hər iki dövrü, hər bir hərəkatda, Levililər iyirmi altıncı fəsildəki “yeddi vaxt”la işarələnmişdir. Bütpərəstlik və sonra papalıq 1798-ci ildə son vaxt yetişənədək məbədi və ordunu tapdalayıb alçaltmışdı. 1863-cü il üsyanından 1989-cu ilədək isə Hizqiyalın səkkizinci fəslindəki dörd iyrəncliklə təmsil olunduğu kimi, ruhani bir tapdalanma baş vermişdi.
The forty-six years from the end of the first indignation until the end of the last indignation in 1844, in which Christ had erected a spiritual temple that He suddenly came into on October 22, 1844, parallels the time of the end in 1989, until the soon-coming Sunday law, when Christ is once again erecting a spiritual temple, that He will suddenly come unto at the hour of Revelation eleven’s great earthquake.
Birinci qəzəbin sonundan 1844-cü ildə son qəzəbin sonunadək keçən qırx altı il ərzində Məsih ruhani bir məbəd inşa etmişdi və 22 oktyabr 1844-cü ildə qəflətən ona daxil oldu; bu, 1989-cu ildəki axır zamanla, tezliklə gələcək Bazar qanununadək olan dövrə paraleldir; həmin vaxt Məsih bir daha ruhani bir məbəd inşa edir və Vəhy on birinci fəslin böyük zəlzələsi saatında qəflətən ona gələcəkdir.
When the third angel arrived in 1844, the Messenger of the Covenant suddenly appeared to purify the sons of Levi, but by 1863, those unfaithful Levites rejected the message of Moses delivered by Elijah and turned to wander in the wilderness. In that testing process the “builders” would ultimately reject the “cornerstone” of the “seven times”, and then transition from the movement of Philadelphia unto the church of Laodicea. In the last days, when the Messenger of the Covenant suddenly comes to His temple, at the soon-coming Sunday law, He will use the faithful Levites to call His other flock. The faithful of the last days will have transitioned from the “church” of Laodicea unto the “movement” of Philadelphia.
Üçüncü mələk 1844-cü ildə gəldikdə, Əhdin Elçisi Levi oğullarını təmizləmək üçün qəflətən zahir oldu, lakin 1863-cü ilə qədər həmin sədaqətsiz Levililər, İlyas vasitəsilə çatdırılan Musanın xəbərini rədd etdilər və səhrada sərgərdan dolaşmağa yönəldilər. Həmin sınaq prosesində “bənnalar” nəhayət “yeddi dəfə”nin “künc daşı”nı rədd edəcək, sonra isə Filadelfiya hərəkatından Laodikiya kilsəsinə keçəcəkdilər. Axır günlərdə, Əhdin Elçisi tezliklə gələcək bazar günü qanunu zamanı Öz məbədinə qəflətən gəldikdə, O, Özünün başqa sürüsünü çağırmaq üçün sədaqətli Levililərdən istifadə edəcək. Axır günlərin sədaqətliləri Laodikiya “kilsə”sindən Filadelfiya “hərəkatı”na keçmiş olacaqlar.
The movement of the first angel published its formalized message two hundred and twenty years after the King James Bible was published, and the movement of the third angel published its formalized message two hundred and twenty years after the Declaration of Independence was published. The formalized message of both movements was empowered with the fulfillment of a prophecy of Islam, which was marked by the descent of an angel. The arrival of the angel identified the beginning of the “debate” of Habakkuk chapter two, and led to the publication of Habakkuk’s tables.
Birinci mələyin hərəkatı, Kral Ceyms Müqəddəs Kitabı nəşr olunduqdan iki yüz iyirmi il sonra öz rəsmiləşdirilmiş xəbərini dərc etdi; üçüncü mələyin hərəkatı isə Müstəqillik Bəyannaməsi nəşr olunduqdan iki yüz iyirmi il sonra öz rəsmiləşdirilmiş xəbərini dərc etdi. Hər iki hərəkatın rəsmiləşdirilmiş xəbəri, bir mələyin enişi ilə nişanlanmış İslam haqqında bir peyğəmbərliyin yerinə yetməsi ilə qüvvətləndirildi. Mələyin gəlişi Habaqquq kitabının ikinci fəslindəki “mübahisə”nin başlanğıcını müəyyən etdi və Habaqququn cədvəllərinin nəşrinə gətirib çıxardı.
The empowered message represented by Habakkuk’s tables led to a disappointment, that ushered in a tarrying time, that led to the message of the Midnight Cry, that concluded with the fulfillment of the message of the Midnight Cry. The parallels which exist between the two movements are conclusive evidence for those who choose to see, that all the elements of Millerite history are connected to and are repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand. The time period of the latter rain is typified in the Millerite movement, and it is fulfilled in the movement of Future for America. Repeatedly inspiration informs those willing to hear that only those who recognize the latter rain will receive it.
Habakkukun lövhələri ilə təmsil olunan qüvvətləndirilmiş xəbər məyusluğa gətirib çıxardı; bu məyusluq gecikmə vaxtını başlatdı; o isə Gecəyarısı Fəryadı xəbərinə apardı və nəhayət Gecəyarısı Fəryadı xəbərinin yerinə yetməsi ilə nəticələndi. Bu iki hərəkat arasında mövcud olan paralellər, görməyi seçənlər üçün, Millerçi tarixinin bütün ünsürlərinin yüz qırx dörd minin tarixi ilə əlaqəli olduğunu və orada təkrarlandığını qəti şəkildə sübut edir. Son yağış dövrü Millerçi hərəkatda tipoloji olaraq təqdim edilmişdir və Future for America hərəkatında yerinə yetirilməkdədir. İlham, eşitməyə hazır olanlara dönə-dönə bildirir ki, son yağışı yalnız onu tanıyanlar alacaqlar.
The period, movement, and message of the latter rain are all represented in the history of the Millerites, and the word “recognize” represents seeing something that you have seen before. The only way to see the period, movement and message of the latter rain is to recognize that it has been illustrated in Millerite history. It has also been illustrated in the other sacred reform movements. The Millerite movement was a beginning movement that represents an ending movement and therefore has many more direct references than the earlier reform movements. It also has the signature of Alpha and Omega who always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing.
Son yağışın dövrü, hərəkatı və ismarıcı bütövlükdə Milleritlərin tarixində təmsil olunur və “tanımaq” sözü əvvəl görmüş olduğun bir şeyi görməyi ifadə edir. Son yağışın dövrünü, hərəkatını və ismarıcını görməyin yeganə yolu onun Millerit tarixində təsvir olunduğunu tanımaqdır. O, digər müqəddəs islahat hərəkatlarında da təsvir olunmuşdur. Millerit hərəkatı son hərəkatı təmsil edən başlanğıc hərəkatı idi və buna görə daha erkən islahat hərəkatlarına nisbətən daha çox birbaşa istinadlara malikdir. O, həm də hər zaman bir şeyin sonunu onun başlanğıcı ilə təsvir edən Alfa və Omeqanın möhürünü daşıyır.
In the Millerite movement the foundations were established, and the central pillar was Daniel chapter eight, verses thirteen and fourteen. I am aware that Sister White identifies verse fourteen as the central pillar and foundation, but the reality is that verse fourteen is an answer to the question of verse thirteen. An answer is empty without understanding the question that elicits the answer. Verse thirteen identifies the vision of the trampling down, that is accomplished by two desolating powers, and verse fourteen is the vision of Christ restoring the temple and host which were trampled down. Two visions are directly connected by context, by grammar and by Palmoni, the Wonderful Numberer.
Millerçi hərəkatında təməllər qoyuldu və mərkəzi sütun Daniel kitabının səkkizinci fəslinin on üçüncü və on dördüncü ayələri idi. Mən bilirəm ki, Bacı Uayt on dördüncü ayəni mərkəzi sütun və təməl kimi müəyyən edir, lakin həqiqət budur ki, on dördüncü ayə on üçüncü ayənin sualına verilən cavabdır. Cavabı doğuran sualı dərk etmədən cavab mənasızdır. On üçüncü ayə, viran qoyan iki qüvvə tərəfindən həyata keçirilən tapdalanma görüntüsünü müəyyən edir, on dördüncü ayə isə tapdalanmış məbədi və ordunu Məsihin bərpa etməsi görüntüsüdür. İki görüntü kontekst, qrammatika və Möcüzəli Sayıcı olan Palmoni vasitəsilə birbaşa bir-birinə bağlanmışdır.
William Miller was used to identify the foundational truths, which would be Daniel chapter eight, verses thirteen and fourteen. The first jewel he discovered was the “seven times” that represents the trampling down of verse thirteen, and the framework which he built all of his prophetic structure upon was the “two desolating powers” motif represented in verse thirteen. Miller correctly identified that “the daily” abomination of verse thirteen was paganism, and the transgression of desolating power was papalism. In this sense the very “foundation” of the framework of Miller, and the “foundation” of the foundation and central pillar, was the understanding that “the daily” in chapter eight represented paganism. The foundation of the increase of knowledge from Millerite history was that “the daily,” of Daniel chapter eight was paganism, and inspiration was careful to identify that “those who gave the judgment hour cry had the correct view of the daily.”
Uilyam Miller əsas həqiqətləri müəyyən etmək üçün istifadə olundu; bunlar Daniel kitabının səkkizinci fəslinin on üçüncü və on dördüncü ayələri idi. Onun kəşf etdiyi ilk cəvahirat on üçüncü ayədəki tapdalanmanı təmsil edən “yeddi vaxt” idi və bütün peyğəmbərlik quruluşunu üzərində inşa etdiyi çərçivə də on üçüncü ayədə təmsil olunan “viranə qoyan iki qüvvə” motivi idi. Miller on üçüncü ayədəki “gündəlik” iyrəncliyin bütpərəstlik, viranə qoyan günah qüvvəsinin isə papalıq olduğunu düzgün müəyyən etmişdi. Bu mənada Millerin çərçivəsinin lap “təməli” və təməlin, eləcə də mərkəzi sütunun “təməli” səkkizinci fəsildəki “gündəlik”in bütpərəstliyi təmsil etdiyini anlamaq idi. Millerçi tarixdən gələn bilik artımının təməli Daniel kitabının səkkizinci fəslindəki “gündəlik”in bütpərəstlik olması idi və ilham diqqətlə göstərmişdir ki, “hökm saatı” xəbərini verənlər “gündəlik” barədə düzgün baxışa malik idilər.
The foundation of the light represented as the “increase of knowledge” at the time of the end in 1989, is also “the daily.” It is simply another divine parallel. In order to recognize the increase of knowledge that is represented in the last six verses of Daniel eleven there is required an application of the writings of Ellen White. In her writings she identifies that the history of verse thirty-one of Daniel eleven will be repeated in the final verses of Daniel eleven. Without that inspired clue understanding the parallel history of verse thirty-one with verses forty and forty-one would be a much more difficult task.
1989-cu ildə son zamanlarda “biliyin artması” kimi təmsil olunan işığın təməli həm də “gündəlik”dir. Bu, sadəcə olaraq başqa bir ilahi paraleldir. Daniel on birin son altı ayəsində təmsil olunan bilik artımını tanımaq üçün Ellen Uaytın yazılarının tətbiqi tələb olunur. O, öz yazılarında müəyyən edir ki, Daniel on birin otuz birinci ayəsinin tarixi Daniel on birin son ayələrində təkrarlanacaqdır. İlham edilmiş həmin işarə olmadan, otuz birinci ayənin paralel tarixini qırxıncı və qırx birinci ayələrlə anlamaq xeyli daha çətin bir vəzifə olardı.
The “daily” in the book of Daniel represents paganism and is the foundation of the foundation for the Millerites, and it is the foundation of the message for the movement of the one hundred and forty-four thousand. It is also the truth which was purposely made into error by a “lie” that was introduced into the third generation of Laodicean Adventism, that was typified by the third abomination of “women weeping for Tammuz” in Ezekiel chapter eight, and the compromise represented by the third church of Pergamos.
Daniel kitabındakı “gündəlik” bütpərəstliyi təmsil edir və Millerçilər üçün təməlin təməlidir; həmçinin yüz qırx dörd minlik hərəkat üçün də xəbərin təməlidir. Bu, eyni zamanda, qəsdən xətaya çevrilmiş həqiqətdir; həmin xəta, Laodikeyalı Adventizmin üçüncü nəslinə daxil edilən bir “yalan” vasitəsilə ortaya çıxmış, Yezekel kitabının səkkizinci fəslindəki “qadınların Tammuz üçün ağlaması” adlı üçüncü iyrəncliklə və Perqamın üçüncü kilsəsinin təmsil etdiyi güzəştlə öncədən göstərilmişdir.
The divine direction that guides the role of “the daily” as an issue in the time of the latter rain is absolutely astounding, and beyond the possibility of human construction. The fourth generation of Laodicean Adventism is portrayed as bowing down to the sun, thus representing an acceptance of the mark of the beast. Sister White identifies that to receive that mark is to come to the same mind as the beast, and that those who become confused upon the meaning of antichrist, will ultimately end up on the side of the man of sin. All this is represented by the ancient men in Jerusalem in Ezekiel chapter eight.
“gündəlik” məsələsinin son yağış zamanında tutduğu rolu yönləndirən ilahi istiqamət tamamilə heyrətamizdir və insan quruculuğunun imkanlarından kənardır. Laodikeyalı Adventizmin dördüncü nəsli günəşə səcdə edirmiş kimi təsvir olunur; beləliklə, vəhşi heyvanın nişanını qəbul etməyi təmsil edir. Bacı Uayt göstərir ki, həmin nişanı qəbul etmək vəhşi heyvanla eyni düşüncəyə gəlmək deməkdir və antixristin mənası barədə çaşqınlığa düşənlər nəhayətdə günah adamının tərəfində yer alacaqlar. Bütün bunlar Hizqiyal kitabının səkkizinci fəslində Yerusəlimdəki qoca adamlar vasitəsilə təmsil olunur.
In the third and fourth generation God judges those who hate Him, and that judgment is executed while the other class is receiving the seal of God’s approval. The very passage in the Scriptures that provided William Miller the light he needed to recognize that it was pagan Rome that was represented as “the daily” in the book of Daniel, is the most direct identification of the man of sin, who the ancient men bow to in chapter eight of Ezekiel. The chapter identifies the pope of the second desolating power, while also identifying the paganism of the first desolating power. And the truth that is the subject of the passage is the role of pagan Rome, who in 2 Thessalonians is the power that restrains the papacy from ascending the throne until 538.
Üçüncü və dördüncü nəsildə Allah Ondan nifrət edənləri mühakimə edir və bu hökm digər sinif Allahın bəyənməsinin möhürünü alarkən icra olunur. Müqəddəs Yazılardakı məhz həmin parça William Millerə Daniel kitabında “gündəlik” kimi təsvir olunanın bütpərəst Roma olduğunu dərk etmək üçün ehtiyac duyduğu işığı vermişdi; həmin parça, Hizqiyalın səkkizinci fəslində qədim kişilərin qarşısında səcdə etdikləri günah adamının ən birbaşa müəyyənləşdirilməsidir. Bu fəsil ikinci viranedici qüvvənin papanı müəyyənləşdirərkən, eyni zamanda birinci viranedici qüvvənin bütpərəstliyini də müəyyənləşdirir. Və həmin parçanın mövzusu olan həqiqət, 2 Saloniklilərdə papalığın 538-ci ilədək taxta yüksəlməsinin qarşısını alan qüvvə kimi göstərilən bütpərəst Romanın roludur.
The “daily” which was Miller’s bedrock truth, that allowed him to produce a framework of prophecy based upon two desolating powers that trample down the sanctuary and host, is the truth identified by Paul as the truth which is rejected, and which brings strong delusion upon those who do not love that very truth in the last days. In agreement with the parallel histories, that very same truth, that is the bedrock truth, allowed Future for America to produce a framework of prophecy about the final three-fold union in the last days.
Millerin təməl həqiqəti olan “gündəlik”, ona müqəddəs məkanı və ordunu tapdalayan iki viranedici qüvvəyə əsaslanan peyğəmbərlik çərçivəsi formalaşdırmağa imkan verən həqiqət, Paulun rədd edilən və axır günlərdə məhz həmin həqiqəti sevməyənlərin üzərinə güclü aldanış gətirən həqiqət kimi müəyyən etdiyi həqiqətdir. Paralel tarixlərlə uyğun olaraq, məhz həmin eyni həqiqət, yəni təməl həqiqət, Future for America-ya axır günlərdəki son üçqat ittifaq barədə peyğəmbərlik çərçivəsi formalaşdırmağa imkan verdi.
Not only that, but that foundational truth, which is the foundational truth for both parallel histories, is made into the “lie” that becomes the bedrock error and Paul’s strong delusion, for the framework of the false latter rain “peace and safety” message proclaimed by the men that will never again lift up their voices and show God’s people their transgressions. “The daily” represents the foundation of both the movement of the first and the third angel, and when the rebels of Laodicea turned its meaning upside down, by identifying the satanic symbol as a symbol of Christ, the false symbol became the foundation of the counterfeit message of the false latter rain.
Təkcə bu deyil, hər iki paralel tarixin təməl həqiqəti olan həmin təməl həqiqət, bir daha səslərini ucaldıb Allahın xalqına onların günahlarını göstərməyəcək adamların bəyan etdiyi saxta son yağışın “sülh və əmin-amanlıq” xəbərinin çərçivəsi üçün əsas səhvə və Paulun qüvvətli azğınlığına çevrilən “yalan” halına salınır. “Gündəlik” həm birinci, həm də üçüncü mələyin hərəkatının təməlini təmsil edir; və Laodikiyanın üsyançıları onun mənasını alt-üst edərək, şeytani rəmzi Məsihin rəmzi kimi təqdim etdikdə, bu saxta rəmz saxta son yağışın saxta xəbərinin təməli oldu.
Stay yourselves, and wonder; cry ye out, and cry: they are drunken, but not with wine; they stagger, but not with strong drink. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes: the prophets and your rulers, the seers hath he covered. And the vision of all is become unto you as the words of a book that is sealed, which men deliver to one that is learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I cannot; for it is sealed: And the book is delivered to him that is not learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I am not learned. Wherefore the Lord said, Forasmuch as this people draw near me with their mouth, and with their lips do honour me, but have removed their heart far from me, and their fear toward me is taught by the precept of men: Therefore, behold, I will proceed to do a marvellous work among this people, even a marvellous work and a wonder: for the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid. Woe unto them that seek deep to hide their counsel from the Lord, and their works are in the dark, and they say, Who seeth us? and who knoweth us? Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potter’s clay: for shall the work say of him that made it, He made me not? or shall the thing framed say of him that framed it, He had no understanding? Isaiah 29:9–16.
Dayanın və heyrət edin; fəryad edin və hayqırın: onlar sərxoşdurlar, lakin şərabdan deyil; səndələyirlər, lakin məstedici içkidən deyil. Çünki Rəbb üzərinizə dərin yuxu ruhunu tökmüş, gözlərinizi yummuşdur; peyğəmbərləri və başçılarınızı, görücüləri örtmüşdür. Və hər şeyin vəhyi sizin üçün möhürlənmiş bir kitabın sözləri kimi olmuşdur; onu savadlı birinə verib deyirlər: “Xahiş edirəm, bunu oxu”; o isə deyir: “Bacarmaram, çünki möhürlənmişdir.” Kitab savadsız olana da verilir və deyilir: “Xahiş edirəm, bunu oxu”; o isə deyir: “Mən savadlı deyiləm.” Buna görə də Rəbb dedi: “Bu xalq Mənə ağzı ilə yaxınlaşır və dodaqları ilə Mənə hörmət göstərir, lakin ürəyini Məndən uzaqlaşdırmışdır, Mənə olan qorxusu isə insan əmrləri ilə öyrədilmişdir. Buna görə də, budur, Mən bu xalq arasında möcüzəli bir iş görməyə davam edəcəyəm, bəli, möcüzəli bir iş və heyrət doğuran bir əlamət; çünki onların müdriklərinin müdrikliyi məhv olacaq, ağıllılarının anlayışı isə gizlənəcəkdir. Vay o kəslərin halına ki, öz məsləhətlərini Rəbbdən gizlətmək üçün dərinə gedirlər, işləri qaranlıqda olur və deyirlər: ‘Bizi kim görür? Bizi kim tanıyır?’ Həqiqətən, sizin hər şeyi alt-üst etməyiniz dulusçunun gili kimi sayılacaqdır; məgər düzəldilmiş şey onu düzəldən barəsində deyərmi: ‘O məni düzəltmədi’? Yaxud formaya salınmış şey onu formaya salan barəsində deyərmi: ‘Onun anlayışı yox idi’?” Yeşaya 29:9–16.
All the prophets spoke of the last days, and openly lying in order to turn the meaning of “the daily,” upside down closely imitates the definition of the unpardonable sin. To assign a person as forever lost is beyond the ability, or moral authority, of men toward other men, but that is not what is here being identified.
Bütün peyğəmbərlər axır günlərdən danışmışlar və “gündəlik” ifadəsinin mənasını alt-üst etmək məqsədilə açıq-aşkar yalan danışmaq bağışlanmaz günahın tərifini yaxından təqlid edir. Hər hansı bir şəxsi əbədi olaraq həlak olmuş saymaq, bir insanın başqa insanlara münasibətdə nə bacarığı, nə də mənəvi səlahiyyəti daxilindədir, lakin burada müəyyən edilən şey bu deyildir.
Those in Isaiah who turn things upside down, which is simply another expression for what Isaiah identifies elsewhere as calling darkness light or light darkness, are identified as the ancient men that rule Jerusalem as their final judgment is being represented.
Yeşayada hər şeyi alt-üst edənlər — bu isə sadəcə, Yeşayanın başqa yerdə qaranlığa işıq, yaxud işığa qaranlıq demək kimi ifadə etdiyi şeyin digər ifadəsidir — onların son hökmü təsvir edilərkən, Yerusəlim üzərində hökmranlıq edən qədim adamlar kimi göstərilirlər.
Woe unto them that call evil good, and good evil; that put darkness for light, and light for darkness; that put bitter for sweet, and sweet for bitter! Woe unto them that are wise in their own eyes, and prudent in their own sight! Woe unto them that are mighty to drink wine, and men of strength to mingle strong drink: Which justify the wicked for reward, and take away the righteousness of the righteous from him! Therefore as the fire devoureth the stubble, and the flame consumeth the chaff, so their root shall be as rottenness, and their blossom shall go up as dust: because they have cast away the law of the Lord of hosts, and despised the word of the Holy One of Israel. Therefore is the anger of the Lord kindled against his people, and he hath stretched forth his hand against them, and hath smitten them: and the hills did tremble, and their carcases were torn in the midst of the streets. For all this his anger is not turned away, but his hand is stretched out still. And he will lift up an ensign to the nations from far, and will hiss unto them from the end of the earth: and, behold, they shall come with speed swiftly. Isaiah 5:20–26.
Şər deyənlərə vay halına, yaxşıya şər, şərə yaxşı deyənlərə; qaranlığı işıq yerinə, işığı qaranlıq yerinə qoyanlara; acını şirin yerinə, şirini acı yerinə qoyanlara! Öz gözlərində hikmətli, öz nəzərlərində ağıllı olanların vay halına! Şərab içməkdə qüdrətli, sərxoşedici içki qarışdırmaqda güclü olanların vay halına! Rüşvət müqabilində pis əməl sahibini haqlı çıxaran, salehin salehliyini isə ondan alanların vay halına! Buna görə də od samanı necə yeyib qurtarırsa, alov küləşi necə udursa, onların kökü çürüntü kimi olacaq, çiçəkləri isə toz kimi havaya qalxacaq; çünki onlar Ordular Rəbbinin qanununu rədd etmiş, İsrailin Müqəddəsinin sözünə xor baxmışlar. Buna görə də Rəbbin qəzəbi Öz xalqına qarşı alovlanmışdır; O, əlini onlara qarşı uzadıb onları vurmuşdur; dağlar titrəmiş, onların meyitləri küçələrin ortasında cırıq-cırıq qalmışdır. Bütün bunlara baxmayaraq, Onun qəzəbi dönməmişdir, əli hələ də uzanmışdır. O, uzaqdan millətlər üçün bir bayraq qaldıracaq, yerin ucqarından onlara fit verib çağıracaq; və baxın, onlar sürətlə, çox cəld gələcəklər. Yeşaya 5:20–26.
God’s ensign (the one hundred and forty-four thousand) is lifted up as the ensign at the soon coming Sunday law, which is when “the anger of the Lord is kindled against his people”, and He stretches “forth his hand against them”, and “smites them”, and “their carcases will be torn in the midst of the streets.” The midst of the streets are the streets of Jerusalem when the destroying angels of Ezekiel chapter nine, are commanded to go forth “and smite: let not your eye spare, neither have ye pity: Slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at my sanctuary. Then they began at the ancient men which were before the house.” Ezekiel’s “ancient men”, who Sister White states are those who were to be the guardians of the people, are Isaiah’s “drunkards of Ephraim” who “turn things upside down” in chapters twenty-eight and twenty-nine.
Allahın bayrağı (yüz qırx dörd min) tezliklə gələcək bazar qanunu zamanı bayraq kimi ucaldılır; həmin vaxt “Rəbbin qəzəbi Öz xalqına qarşı alışır”, O, “əlini onlara qarşı uzadır”, “onları vurur” və “onların cəsədləri küçələrin ortasında parçalanacaq.” Küçələrin ortası, Hizqiyalın doqquzuncu fəslindəki məhvedici mələklərə “gedin və vurun; gözünüz əsirgəməsin, nə də mərhəmətiniz olsun; qocaları da, cavanları da, qızları da, kiçik uşaqları da, qadınları da tamamilə öldürün; amma üzərində nişan olan heç bir adama yaxınlaşmayın; və Mənim müqəddəs məkanımdan başlayın. Onlar isə evin önündə olan qoca adamlardan başladılar” əmri verildiyi zaman Yerusəlimin küçələridir. Sister White-ın xalqın keşikçiləri olmalı olanlar kimi təsvir etdiyi Hizqiyalın “qoca adamları”, iyirmi səkkizinci və iyirmi doqquzuncu fəsillərdə “hər şeyi alt-üst edən” Yeşayanın “Efrayimin sərxoşları”dır.
In chapter five they are those who are “mighty to drink wine, and men of strength to mingle strong drink: Which justify the wicked for reward.” With the publication of the book Questions on Doctrine, the ancient men drank from the cup of apostate Protestantism, and presented the false gospel of justification that claims men cannot be sanctified, that Christ is our Substitute, but not our Example. In doing so, the book justified the wicked, for the reward of being accepted among the fallen churches of apostate Protestantism. The passage is identifying their ultimate judgment, and the reason for that judgment is that they “despised the word of the Holy One of Israel.” They did this by rejecting the understanding of “the daily,” presented by those who gave the judgment hour cry, and by drinking from the cup of apostate Protestantism.
Beşinci fəsildə onlar “şərab içməkdə qüdrətli, məstedici içkini qarışdırmaqda güclü adamlar; hədiyyə müqabilində pisi haqlı çıxaranlar” kimi təsvir olunurlar. *Questions on Doctrine* kitabının nəşri ilə qədim adamlar mürtəd Protestantlığın camından içdilər və insanların təqdis oluna bilməyəcəyini, Məsihin bizim Əvəzimiz olduğunu, lakin Nümunəmiz olmadığını iddia edən bəraət haqqında saxta müjdəni təqdim etdilər. Bununla da həmin kitab mürtəd Protestantlığın süqut etmiş kilsələri arasında qəbul edilmək mükafatı naminə pisi haqlı çıxardı. Bu parça onların son mühakiməsini müəyyən edir və bu mühakimənin səbəbi onların “İsrailin Müqəddəsinin sözünə xor baxmaları” idi. Onlar bunu mühakimə saatının fəryadını verənlərin təqdim etdiyi “gündəlik” anlayışını rədd etməklə və mürtəd Protestantlığın camından içməklə etdilər.
In the passage they turn what is sweet to bitter, and what is bitter to sweet. The message that is in the angel’s hand when He descends is sweet, but the conclusion of the message is bitter. They argue the true latter rain message that begins when the angel descends is bitter, and at the conclusion they identify a sweet false peace and safety message, for they can’t help themselves from turning things upside down.
Həmin parçadakı onlar şirini acıya, acını isə şirinə çevirirlər. Mələk enərkən Onun əlində olan xəbər şirindir, lakin həmin xəbərin nəticəsi acıdır. Onlar iddia edirlər ki, mələk enəndə başlayan həqiqi son yağış xəbəri acıdır, və nəticədə şirin olan yalançı “sülh və əmin-amanlıq” xəbərini müəyyən edirlər; çünki onlar hər şeyi alt-üst etməkdən özlərini saxlaya bilmirlər.
The passage where this sin is represented is at the close of their corporate probationary time. Therefore, it is appropriate to see that their actions of identifying the satanic work of paganism as the work of Christ is a prophetic parallel to the unpardonable sin, which is identifying the work of the Holy Spirit as the work of Satan. Placing the “lie” into the third generation of Adventism provided the foundational logic of their false latter rain message, and ultimately brings a strong delusion upon them. The very passage where Miller came to understand the correct meaning of “the daily” is where they are portrayed as being overthrown.
Bu günahın təsvir olunduğu keçid onların birgə sınaq müddətinin sonunda yerləşir. Buna görə də, bütpərəstliyin şeytani işini Məsihin işi kimi tanımaqdan ibarət olan hərəkətlərinin, Müqəddəs Ruhun işini Şeytanın işi kimi tanımaqdan ibarət olan bağışlanmaz günaha peyğəmbərlik baxımından paralel olduğunu görmək münasibdir. “Yalan”ın Adventizmin üçüncü nəslinə yerləşdirilməsi onların saxta son yağış xəbəri üçün təməl məntiqi təmin etdi və nəhayət onların üzərinə güclü bir azğınlıq gətirir. Millerin “the daily” ifadəsinin doğru mənasını anladığı məhz həmin keçiddə onların məğlub edilərək devrildikləri təsvir olunur.
Let no man deceive you by any means: for that day shall not come, except there come a falling away first, and that man of sin be revealed, the son of perdition; Who opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshipped; so that he as God sitteth in the temple of God, shewing himself that he is God. Remember ye not, that, when I was yet with you, I told you these things? And now ye know what withholdeth that he might be revealed in his time. For the mystery of iniquity doth already work: only he who now letteth will let, until he be taken out of the way. And then shall that Wicked be revealed, whom the Lord shall consume with the spirit of his mouth, and shall destroy with the brightness of his coming: Even him, whose coming is after the working of Satan with all power and signs and lying wonders, And with all deceivableness of unrighteousness in them that perish; because they received not the love of the truth, that they might be saved. And for this cause God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: That they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness. 2 Thessalonians 2:3–12.
Heç kəs sizi heç bir yolla aldatmasın; çünki əvvəlcə dönüklük baş verməyincə və həlakət oğlu olan günah adamı aşkar olunmayınca o gün gəlməyəcəkdir. O, Allah adlanan və ya ibadət olunan hər şeyə qarşı çıxır və özünü onlardan uca tutur; belə ki, Allah kimi Allahın məbədində oturub özünü Allah kimi göstərir. Məgər mən hələ sizinlə ikən bunları sizə söylədiyimi xatırlamırsınız? İndi də bilirsiniz ki, onu öz vaxtında aşkar etmək üçün nə mane olur. Çünki qanunsuzluğun sirri artıq fəaliyyətdədir; lakin indi mane olan, yolundan götürülənədək mane olacaq. Və onda o şərir aşkar olunacaq; Rəbb onu Öz ağzının ruhu ilə yox edəcək və Öz zühurunun parlaqlığı ilə məhv edəcəkdir. O şərir ki, onun gəlişi Şeytanın fəaliyyəti ilə hər cür qüvvə, əlamətlər və yalançı möcüzələrlə, həlak olanlarda haqsızlığın hər cür aldadıcılığı ilə olacaq; çünki onlar xilas olmaq üçün həqiqət sevgisini qəbul etmədilər. Buna görə də Allah onlara qüvvətli azğınlıq göndərəcək ki, yalana inansınlar; ta ki, həqiqətə iman etməyib haqsızlıqdan zövq alanların hamısı məhkum edilsin. 2 Saloniklilərə 2:3–12.
The prophets speak more of the last days than any other preceding sacred history, and this is true of this passage. The bedrock of Miller’s increase of knowledge, is also the bedrock of the increase of knowledge that arrived in 1989, for the correct understanding of the prophetic history associated with “the daily,” describes the history of verses forty and forty-one of Daniel eleven. What this means is that if a student of prophecy does not understand the role of paganism and its prophetic relationship to papal Rome, then the student will be unable to recognize that the work of first restraining the rise of the papacy, and then the work of placing the papacy on the throne of the earth was accomplished by paganism, and that work typifies the role of the earth beast of Revelation thirteen who at first restrains the papacy, but then changes and puts it on the throne of the earth. The role of the earth beast of Revelation thirteen is represented as the future for America.
Peyğəmbərlər son günlər barədə ondan əvvəlki hər hansı digər müqəddəs tarixdən daha çox danışırlar və bu, həmin bu parça üçün də doğrudur. Millerin bilik artımının təməli, 1989-cu ildə gələn bilik artımının da təməlidir; çünki “gündəlik”lə bağlı peyğəmbərlik tarixinin düzgün anlaşılması Daniel on birin qırxıncı və qırx birinci ayələrinin tarixini təsvir edir. Bunun mənası budur ki, əgər peyğəmbərlik tələbəsi bütpərəstliyin rolunu və onun papalıq Romanı ilə peyğəmbərlik əlaqəsini anlamırsa, onda həmin tələbə əvvəlcə papalığın yüksəlişini cilovlamaq, sonra isə papalığı yer üzünün taxtına çıxarmaq işinin bütpərəstlik vasitəsilə yerinə yetirildiyini dərk edə bilməyəcək; və bu iş əvvəlcə papalığı cilovlayan, lakin sonra dəyişərək onu yer üzünün taxtına çıxaran Vəhy on üçüncü fəslindəki yer vəhşisinin rolunu tipoloji olaraq göstərir. Vəhy on üçüncü fəslindəki yer vəhşisinin rolu Amerika üçün gələcək kimi təqdim olunur.
We will continue our consideration of the unsealing of the light of the Hiddekel River in our next article.
Növbəti məqaləmizdə Hiddekel çayının nurunun möhürünün açılması mövzusuna baxışımızı davam etdirəcəyik.
“One who sees beneath the surface, who reads the hearts of all men, says of those who have had great light: ‘They are not afflicted and astonished because of their moral and spiritual condition.’ Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before Mine eyes, and chose that in which I delighted not.’ ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie,’ because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘but had pleasure in unrighteousness.’ Isaiah 66:3, 4; 2 Thessalonians 2:11, 10, 12.
“Zahirin altını görən, bütün insanların ürəklərini oxuyan, böyük işığa malik olmuş olanlar haqqında belə deyir: “Onlar öz əxlaqi və ruhani vəziyyətlərinə görə nə əzab çəkirlər, nə də heyrətə düşürlər.” Bəli, onlar öz yollarını seçmişlər və canları öz iyrəncliklərindən zövq alır. “Mən də onların aldanışlarını seçəcəyəm və qorxduqları şeyləri başlarına gətirəcəyəm; çünki Mən çağıranda heç kəs cavab vermədi; Mən danışanda onlar eşitmədilər; lakin gözlərimin önündə pislik etdilər və Mənim bəyənmədiyim şeyi seçdilər.” “Allah onlara qüvvətli bir azğınlıq göndərəcək ki, yalana inansınlar”, çünki “xilas olsunlar deyə həqiqət məhəbbətini qəbul etmədilər”, “əksinə, haqsızlıqdan zövq aldılar.” Yeşaya 66:3, 4; 2 Saloniklilərə 2:11, 10, 12.
“The heavenly Teacher inquired: ‘What stronger delusion can beguile the mind than the pretense that you are building on the right foundation and that God accepts your works, when in reality you are working out many things according to worldly policy and are sinning against Jehovah? Oh, it is a great deception, a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have once known the truth, mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.’
“Səmavi Müəllim soruşdu: ‘Ağlı, sizin düzgün təməl üzərində qurduğunuz və Allahın işlərinizi qəbul etdiyi iddiasından daha güclü hansı aldanış ovsunlaya bilər, halbuki əslində siz bir çox şeyi dünyəvi siyasətə uyğun olaraq həyata keçirir və Yehovaya qarşı günah edirsiniz? Ah, bu, böyük bir aldatmadır, valehedici bir azğınlıqdır; bir zamanlar həqiqəti tanımış insanlar dindarlığın ruhunu və qüdrətini onun zahiri surəti ilə səhv saldıqları zaman; özlərini varlı, sərvətlə artmış və heç nəyə möhtac olmayan hesab etdikləri halda, əslində isə hər şeyə möhtac olduqları zaman — zehinləri öz əsarəti altına alan budur.’”
“God has not changed toward His faithful servants who are keeping their garments spotless. But many are crying, ‘Peace and safety,’ while sudden destruction is coming upon them. Unless there is thorough repentance, unless men humble their hearts by confession and receive the truth as it is in Jesus, they will never enter heaven. When purification shall take place in our ranks, we shall no longer rest at ease, boasting of being rich and increased with goods, in need of nothing.
“Allah Öz paltarlarını ləkəsiz saxlayan sadiq qullarına münasibətdə dəyişməmişdir. Lakin çoxları, qəfil məhvolma onların üzərinə gəlməkdə olduğu halda, ‘Sülh və əmin-amanlıq’ deyə fəryad edir. Əgər əsaslı tövbə olmazsa, əgər insanlar ürəklərini etirafla alçaltmaz və həqiqəti İsada olduğu kimi qəbul etməzlərsə, onlar heç vaxt göyə daxil olmayacaqlar. Sıralarımızda təmizlənmə baş verdikdə, biz artıq rahatlıq içində dincəlməyəcək, heç nəyə ehtiyacımız yoxdur deyərək zəngin olduğumuz və var-dövlətlə artdığımızla öyünməyəcəyik.
“Who can truthfully say: ‘Our gold is tried in the fire; our garments are unspotted by the world’? I saw our Instructor pointing to the garments of so-called righteousness. Stripping them off, He laid bare the defilement beneath. Then He said to me: ‘Can you not see how they have pretentiously covered up their defilement and rottenness of character? ‘How is the faithful city become an harlot!’ My Father’s house is made a house of merchandise, a place whence the divine presence and glory have departed! For this cause there is weakness, and strength is lacking.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.
“Həqiqəti söyləyərək kim deyə bilər: «Qızılımız odda sınanmışdır; libaslarımız dünyadan ləkəsizdir»? Mən bizim Müəllimimizin guya salehlik libaslarını göstərdiyini gördüm. Onları çıxarıb ataraq, altdakı murdarlığı açıb göstərdi. Sonra mənə dedi: «Görmürsənmi ki, onlar öz murdarlıqlarını və xasiyyətlərinin çürüklüyünü riyakarcasına ört-basdır etmişlər? “Sadiq şəhər necə fahişəyə çevrildi!” Atamın evi ticarət evinə çevrilmişdir, ilahi hüzurun və izzətin tərk etdiyi bir məkana! Buna görə zəiflik vardır və qüvvət yoxdur.»” Testimonies, cild 8, 249, 250.