Ezekiel is a priest during the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. In chapter one Ezekiel is taken into the sanctuary.
Yezekel yüz qırx dörd minin möhürlənməsi dövründə kahindir. Birinci fəsildə Yezekel məbədə aparılır.
Now it came to pass in the thirtieth year, in the fourth month, in the fifth day of the month, as I was among the captives by the river of Chebar, that the heavens were opened, and I saw visions of God. In the fifth day of the month, which was the fifth year of king Jehoiachin’s captivity, The word of the Lord came expressly unto Ezekiel the priest, the son of Buzi, in the land of the Chaldeans by the river Chebar; and the hand of the Lord was there upon him.
Otuzuncu ildə, dördüncü ayda, ayın beşinci günündə, mən Kəbar çayı kənarında əsirlər arasında olarkən göylər açıldı və mən Allahın görüntülərini gördüm. Ayın beşinci günündə, yəni padşah Yehoyakinin sürgünə aparılmasının beşinci ilində, Xaldeylilər ölkəsində, Kəbar çayı kənarında, Buzinin oğlu kahin Yezekelə Rəbbin sözü açıq-aşkar gəldi; və orada Rəbbin əli onun üzərində idi.
And I looked, and, behold, a whirlwind came out of the north, a great cloud, and a fire infolding itself, and a brightness was about it, and out of the midst thereof as the colour of amber, out of the midst of the fire. Also out of the midst thereof came the likeness of four living creatures. And this was their appearance; they had the likeness of a man. And every one had four faces, and every one had four wings. And their feet were straight feet; and the sole of their feet was like the sole of a calf's foot: and they sparkled like the colour of burnished brass. And they had the hands of a man under their wings on their four sides; and they four had their faces and their wings. Their wings were joined one to another; they turned not when they went; they went every one straight forward. As for the likeness of their faces, they four had the face of a man, and the face of a lion, on the right side: and they four had the face of an ox on the left side; they four also had the face of an eagle. Thus were their faces: and their wings were stretched upward; two wings of every one were joined one to another, and two covered their bodies.
Və mən baxdım, və budur, şimaldan bir qasırğa gəldi, böyük bir bulud, öz içində dolaşan bir od, və onun ətrafında bir parlaqlıq vardı; və onun ortasından, odun ortasından, kəhrəba rəngi kimi bir görünüş çıxırdı. Həmçinin onun ortasından dörd canlı məxluqun bənzəri çıxırdı. Onların görünüşü belə idi: onlar insan bənzərinə malik idilər. Və hər birinin dörd üzü var idi, və hər birinin dörd qanadı var idi. Onların ayaqları düz ayaqlar idi; ayaqlarının altı buzov ayağının altı kimi idi; və onlar cilalanmış tuncun rəngi kimi parlayırdılar. Və onların dörd tərəfi üzrə qanadlarının altında insan əlləri var idi; onların dördünün də üzləri və qanadları var idi. Qanadları bir-birinə birləşmişdi; gedərkən dönmürdülər; hər biri düz qabağa gedirdi. Üzlərinin bənzərinə gəlincə, o dördünün sağ tərəfində insan üzü və aslan üzü var idi; onların dördünün sol tərəfində öküz üzü var idi; onların dördünün həmçinin qartal üzü var idi. Onların üzləri belə idi; qanadları yuxarıya doğru açılmışdı; hər birinin iki qanadı bir-birinə birləşmişdi, və ikisi bədənlərini örtürdü.
And they went every one straight forward: whither the spirit was to go, they went; and they turned not when they went. As for the likeness of the living creatures, their appearance was like burning coals of fire, and like the appearance of lamps: it went up and down among the living creatures; and the fire was bright, and out of the fire went forth lightning. And the living creatures ran and returned as the appearance of a flash of lightning. Now as I beheld the living creatures, behold one wheel upon the earth by the living creatures, with his four faces. The appearance of the wheels and their work was like unto the colour of a beryl: and they four had one likeness: and their appearance and their work was as it were a wheel in the middle of a wheel. When they went, they went upon their four sides: and they turned not when they went. As for their rings, they were so high that they were dreadful; and their rings were full of eyes round about them four. And when the living creatures went, the wheels went by them: and when the living creatures were lifted up from the earth, the wheels were lifted up. Whithersoever the spirit was to go, they went, thither was their spirit to go; and the wheels were lifted up over against them: for the spirit of the living creature was in the wheels.
Onlar hər biri dümdüz irəli gedirdi; ruh hara getməli idisə, onlar da ora gedirdilər; gedərkən dönmürdülər. Canlı məxluqların bənzəri isə yanan od kömürləri kimi və məşəllərin görünüşü kimi idi; o, canlı məxluqların arasında yuxarı-aşağı hərəkət edirdi; od parlaq idi və oddan şimşək çıxırdı. Canlı məxluqlar şimşək çaxması görünüşü kimi qaçıb qayıdırdılar. Mən canlı məxluqlara baxarkən, bax, yerdə canlı məxluqların yanında, onların dörd üzü ilə əlaqədar bir təkər var idi. Təkərlərin görünüşü və quruluşu beril daşının rəngi kimi idi; dördünün də eyni bir bənzəri var idi; onların görünüşü və quruluşu sanki təkərin içində bir təkər kimi idi. Onlar gedərkən dörd tərəfi üzrə gedirdilər; gedərkən dönmürdülər. Halqalarına gəlincə, onlar o qədər hündür idi ki, dəhşət doğururdu; dördünün də halqaları ətrafdan gözlərlə dolu idi. Canlı məxluqlar gedəndə təkərlər də onların yanında gedirdi; canlı məxluqlar yerdən qaldırılanda təkərlər də qaldırılırdı. Ruh hara getməli idisə, onlar ora gedirdilər; onların ruhu da ora getməli idi; təkərlər də onların qarşısında qaldırılırdı; çünki canlı məxluqun ruhu təkərlərdə idi.
When those went, these went; and when those stood, these stood; and when those were lifted up from the earth, the wheels were lifted up over against them: for the spirit of the living creature was in the wheels. And the likeness of the firmament upon the heads of the living creature was as the colour of the terrible crystal, stretched forth over their heads above. And under the firmament were their wings straight, the one toward the other: every one had two, which covered on this side, and every one had two, which covered on that side, their bodies. And when they went, I heard the noise of their wings, like the noise of great waters, as the voice of the Almighty, the voice of speech, as the noise of an host: when they stood, they let down their wings. And there was a voice from the firmament that was over their heads, when they stood, and had let down their wings. And above the firmament that was over their heads was the likeness of a throne, as the appearance of a sapphire stone: and upon the likeness of the throne was the likeness as the appearance of a man above upon it. And I saw as the colour of amber, as the appearance of fire round about within it, from the appearance of his loins even upward, and from the appearance of his loins even downward, I saw as it were the appearance of fire, and it had brightness round about. As the appearance of the bow that is in the cloud in the day of rain, so was the appearance of the brightness round about. This was the appearance of the likeness of the glory of the Lord. And when I saw it, I fell upon my face, and I heard a voice of one that spake. Ezekiel 1:1–28.
Onlar hərəkət etdikdə bunlar da hərəkət edirdi; onlar dayandıqda bunlar da dayanırdı; onlar yerdən yuxarı qaldırıldıqda çarxlar da onlarla birlikdə yuxarı qaldırılırdı; çünki canlı məxluqun ruhu çarxlarda idi. Canlı məxluqların başları üzərindəki qübbənin bənzəri dəhşətli büllurun rəngi kimi idi və başlarının üzərində yuxarıda uzanmışdı. Qübbənin altında onların qanadları bir-birinə doğru düz idi; hər birinin bədənini bu tərəfdən örtən iki qanadı var idi və hər birinin bədənini o biri tərəfdən örtən iki qanadı var idi. Onlar hərəkət etdikdə mən onların qanadlarının səsini böyük suların gurultusu kimi, Qüdrətlinin səsi kimi, danışığın səsi kimi, bir ordunun gurultusu kimi eşitdim; onlar dayandıqda qanadlarını aşağı salırdılar. Onlar dayanıb qanadlarını aşağı saldıqda başlarının üzərində olan qübbədən bir səs gəlirdi. Başlarının üzərində olan qübbənin yuxarısında isə taxta bənzər bir surət var idi; görünüşü yaqut daşı kimi idi; taxta bənzər surətin üzərində isə yuxarıda insan görünüşünə bənzər bir surət var idi. Mən onun belinin görünüşündən yuxarıya doğru daxilən hər tərəfi əhatə edən od görünüşünə bənzər kəhrəba rəngi kimi bir şey gördüm; onun belinin görünüşündən aşağıya doğru da od görünüşünə bənzər bir şey gördüm və onun ətrafında parlaqlıq var idi. Yağışlı gündə buludda olan göy qurşağının görünüşü necədirsə, ətrafındakı parlaqlığın görünüşü də elə idi. Rəbbin izzətinin bənzərinin görünüşü belə idi. Mən bunu görəndə üzüstə yerə düşdüm və danışanın səsini eşitdim. Hezekiel 1:1–28.
“Ezekiel, the mourning exile prophet, in the land of the Chaldeans, was given a vision teaching the same lesson of faith in the mighty God of Israel. As he was upon the banks of the river Chebar, a whirlwind seemed to come from the north, ‘a great cloud, and a fire infolding itself, and a brightness was about it, and out of the midst thereof as the color of amber.’ A number of wheels of strange appearance, intersecting one another, were moved by four living creatures. High above all these was ‘the likeness of a throne, as the appearance of a sapphire stone: and upon the likeness of the throne was the likeness as the appearance of a man above upon it.’ ‘As for the likeness of the living creatures, their appearance was like burning coals of fire, and like the appearance of lamps: it went up and down among the living creatures; and the fire was bright, and out of the fire went forth lightning.’ ‘And there appeared in the cherubims the form of a man’s hand under their wings.’
Kədərli sürgün peyğəmbəri Yezekelə, Xaldeylilərin ölkəsində, İsrailin qüdrətli Allahına iman haqqında eyni dərsi öyrədən bir görüntü verildi. O, Kevar çayının sahilində ikən, şimaldan bir qasırğanın gəldiyi görünürdü; “böyük bir bulud, öz-özünə dolaşan bir od vardı, onun ətrafında bir parlaqlıq var idi və onun ortasından kəhrəba rənginə bənzər bir görünüş çıxırdı.” Qəribə görnüşlü, bir-birini kəsən bir sıra təkərlər dörd canlı məxluq tərəfindən hərəkət etdirilirdi. Bütün bunların çox-çox uca üzərində “taxtın bənzəri var idi, görünüşü safir daşının görünüşü kimi idi; və taxtın bənzəri üzərində, onun üstündə insan görnüşünə bənzər bir bənzərlik var idi.” “Canlı məxluqların bənzərinə gəlincə, onların görünüşü yanan od kömürləri kimi və məşəllərin görünüşü kimi idi; o, canlı məxluqların arasında yuxarı-aşağı hərəkət edirdi; və od parlaq idi, oddan isə şimşək çıxırdı.” “Və keruvların içində onların qanadları altında insan əlinin forması göründü.”
“There were wheels within wheels in an arrangement so complicated that at first sight they appeared to Ezekiel to be all in confusion. But when they moved, it was with beautiful exactness and in perfect harmony. Heavenly beings were impelling these wheels, and, above all, upon the glorious sapphire throne, was the Eternal One; while round about the throne was the encircling rainbow, emblem of grace and love. Overpowered by the terrible glory of the scene, Ezekiel fell upon his face, when a voice bade him arise and hear the word of the Lord. Then there was given him a message of warning for Israel.” Testimonies, 751.
“Təkərlər təkərlərin içində idi; düzülüş o qədər mürəkkəb idi ki, ilk baxışda Yezekelə bunların hamısı tam qarışıqlıq içində görünürdü. Lakin onlar hərəkət etdikdə, bu hərəkət gözəl bir dəqiqliklə və kamil ahəng içində baş verirdi. Səmavi varlıqlar bu təkərləri hərəkətə gətirirdi və hər şeydən yuxarıda, əzəmətli yaqut-mavi taxtın üzərində Əbədî Olan var idi; taxtın ətrafını isə lütf və məhəbbətin rəmzi olan qurşaqvari göy qurşağı bürümüşdü. Mənzərənin dəhşətli izzəti qarşısında məğlub olan Yezekel üzüstə yerə yıxıldı; bu zaman bir səs ona qalxmağı və Rəbbin sözünü eşitməyi əmr etdi. Sonra ona İsrail üçün bir xəbərdarlıq xəbəri verildi.” Testimonies, 751.
In the year that king Uzziah died I saw also the Lord sitting upon a throne, high and lifted up, and his train filled the temple. Above it stood the seraphims: each one had six wings; with twain he covered his face, and with twain he covered his feet, and with twain he did fly. And one cried unto another, and said, Holy, holy, holy, is the Lord of hosts: the whole earth is full of his glory. And the posts of the door moved at the voice of him that cried, and the house was filled with smoke. Then said I, Woe is me! for I am undone; because I am a man of unclean lips, and I dwell in the midst of a people of unclean lips: for mine eyes have seen the King, the Lord of hosts. Then flew one of the seraphims unto me, having a live coal in his hand, which he had taken with the tongs from off the altar: And he laid it upon my mouth, and said, Lo, this hath touched thy lips; and thine iniquity is taken away, and thy sin purged. Also I heard the voice of the Lord, saying, Whom shall I send, and who will go for us? Then said I, Here am I; send me. Isaiah 6:1–8.
Padşah Uzziyanın öldüyü ildə mən də Rəbbi taxt üzərində oturmuş gördüm; O, uca və yüksəldilmiş idi, Onun libasının ətəyi məbədi doldurmuşdu. Onun üstündə seraflar dayanmışdı; hər birinin altı qanadı var idi: ikisi ilə üzünü örtür, ikisi ilə ayaqlarını örtür, ikisi ilə də uçurdu. Onlar bir-birinə səslənib deyirdilər: «Müqəddəs, müqəddəs, müqəddəsdir Ordular Rəbbi; bütün yer üzü Onun izzəti ilə doludur». Səslənənin səsindən qapının kandarları titrədi, ev tüstü ilə doldu. O zaman mən dedim: «Vay halıma! Çünki həlak oldum; çünki mən murdar dodaqlı bir adamam və murdar dodaqlı bir xalqın arasında yaşayıram; çünki gözlərim Padşahı, Ordular Rəbbini gördü». O zaman seraflardan biri əlində yanan bir kömür tutaraq mənə tərəf uçdu; onu qurbangahın üstündən maşa ilə götürmüşdü. Onu ağzıma toxundurub dedi: «Budur, bu sənin dodaqlarına toxundu; təqsirin götürüldü və günahın kəffarə olundu». Sonra Rəbbin səsini eşitdim; O deyirdi: «Kimi göndərim və bizim üçün kim gedəcək?» O zaman mən dedim: «Mən buradayam, məni göndər». Yeşaya 6:1–8.
“This vision was given to Ezekiel at a time when his mind was filled with gloomy forebodings. He saw the land of his fathers lying desolate. The city that was once full of people was no longer inhabited. The voice of mirth and the song of praise were no more heard within her walls. The prophet himself was a stranger in a strange land, where boundless ambition and savage cruelty reigned supreme. That which he saw and heard of human tyranny and wrong distressed his soul, and he mourned bitterly day and night. But the wonderful symbols presented before him beside the river Chebar revealed an overruling power mightier than that of earthly rulers. Above the proud and cruel monarchs of Assyria and Babylon the God of mercy and truth was enthroned.
“Bu görüntü Hizqiyala elə bir vaxtda verildi ki, onun zehni qəmli qabaqcadan hisslərlə dolu idi. O, atalarının diyarını viran halda görürdü. Vaxtilə insanlarla dolu olan şəhər artıq məskun deyildi. Şənlik səsi və həmd nəğməsi onun divarları arasında daha eşidilmirdi. Peyğəmbərin özü isə hüdudsuz ehtirasın və vəhşi qəddarlığın hökm sürdüyü yad bir ölkədə qərib idi. Onun insan zülmü və haqsızlığı barədə gördükləri və eşitdikləri canını sıxır, o isə gecə-gündüz acı-acı yas tuturdu. Lakin Kəvar çayı kənarında onun önündə təqdim edilən ecazkar rəmzlər yer üzünün hökmdarlarının gücündən daha qüdrətli olan hökmran bir hakimiyyəti aşkara çıxardı. Assuriya və Babilin məğrur və qəddar hökmdarlarından uca, mərhəmət və həqiqət Allahı taxt qurmuşdu.”
“The wheellike complications that appeared to the prophet to be involved in such confusion were under the guidance of an infinite hand. The Spirit of God, revealed to him as moving and directing these wheels, brought harmony out of confusion; so the whole world was under His control. Myriads of glorified beings were ready at His word to overrule the power and policy of evil men, and bring good to His faithful ones.
Peyğəmbərə belə qarışıqlığın içində dolaşmış kimi görünən təkərəbənzər mürəkkəbliklər sonsuz bir Əlin rəhbərliyi altında idi. Ona bu təkərləri hərəkət etdirən və istiqamətləndirən kimi aşkar edilən Allahın Ruhu qarışıqlıqdan ahəng yaratdı; beləliklə, bütün dünya Onun nəzarəti altında idi. Şər adamların qüvvə və siyasətini alt-üst etmək və Onun sadiq bəndələrinə xeyir gətirmək üçün, izzətləndirilmiş varlıqlardan ibarət saysız-hesabsız dəstələr Onun sözü ilə hazır idilər.
“In like manner, when God was about to open to the beloved John the history of the church for future ages, He gave him an assurance of the Saviour’s interest and care for His people by revealing to him ‘One like unto the Son of man,’ walking among the candlesticks, which symbolized the seven churches. While John was shown the last great struggles of the church with earthly powers, he was also permitted to behold the final victory and deliverance of the faithful. He saw the church brought into deadly conflict with the beast and his image, and the worship of that beast enforced on pain of death. But looking beyond the smoke and din of the battle, he beheld a company upon Mount Zion with the Lamb, having, instead of the mark of the beast, the ‘Father’s name written in their foreheads.’ And again he saw ‘them that had gotten the victory over the beast, and over his image, and over his mark, and over the number of his name, stand on the sea of glass, having the harps of God’ and singing the song of Moses and the Lamb.
“Eyni qayda ilə, Allah gələcək əsrlər üçün kilsənin tarixini sevimli Yəhyaya açmaq üzrə olarkən, ona “İnsan Oğluna bənzər Biri”ni şamdanların arasında gəzərkən göstərməklə Xilaskarın Öz xalqına olan marağı və qayğısına dair təminat verdi; bu şamdanlar yeddi kilsəni rəmzləndirirdi. Yəhyaya kilsənin yer üzünün qüvvələri ilə son böyük mübarizələri göstərildiyi halda, ona sadiqlərin son qələbəsini və qurtuluşunu da görməyə icazə verildi. O, kilsənin vəhşi heyvan və onun surəti ilə ölümcül qarşıdurmaya gətirildiyini və həmin vəhşi heyvana ibadətin ölüm cəzası təhlükəsi altında məcbur etdirildiyini gördü. Lakin döyüşün tüstüsü və gurultusunun o tayına baxaraq, o, Sion dağında Quzu ilə birlikdə duran bir zümrəni gördü; onların üzərlərində vəhşi heyvanın nişanı əvəzinə “Atanın adı alınlarına yazılmışdı”. Və yenə o, “vəhşi heyvan üzərində, onun surəti üzərində, onun nişanı üzərində və adının sayı üzərində qələbə çalmış olanların Allahın çənglərinə malik olaraq şüşə dənizin üzərində dayandıqlarını” və Musanın və Quzunun nəğməsini oxuduqlarını gördü.”
“These lessons are for our benefit. We need to stay our faith upon God, for there is just before us a time that will try men’s souls. Christ, upon the Mount of Olives, rehearsed the fearful judgments that were to precede His second coming: ‘Ye shall hear of wars and rumors of wars.’ ‘Nation shall rise against nation, and kingdom against kingdom: and there shall be famines, and pestilences, and earthquakes, in divers places. All these are the beginning of sorrows.’ While these prophecies received a partial fulfillment at the destruction of Jerusalem, they have a more direct application to the last days.
“Bu dərslər bizim xeyrimiz üçündür. Biz imanımızı Allah üzərində möhkəm saxlamalıyıq, çünki lap qarşımızda insanların canını sınağa çəkəcək bir vaxt vardır. Məsih Zeytun dağında Özünün ikinci gəlişindən əvvəl baş verəcək dəhşətli hökmləri xatırladaraq belə dedi: ‘Müharibələrdən və müharibə xəbərlərindən xəbər tutacaqsınız.’ ‘Millət millətə qarşı, səltənət səltənətə qarşı qalxacaq; müxtəlif yerlərdə qıtlıqlar, vəbalar və zəlzələlər olacaq. Bütün bunlar ağrıların başlanğıcıdır.’ Bu peyğəmbərliklər Yerusəlimin dağıdılması zamanı qismən yerinə yetmiş olsa da, onların son günlərə daha birbaşa aidiyyəti vardır.”
“We are standing on the threshold of great and solemn events. Prophecy is fast fulfilling. The Lord is at the door. There is soon to open before us a period of overwhelming interest to all living. The controversies of the past are to be revived; new controversies will arise. The scenes to be enacted in our world are not yet even dreamed of. Satan is at work through human agencies. Those who are making an effort to change the Constitution and secure a law enforcing Sunday observance little realize what will be the result. A crisis is just upon us.
“Biz böyük və təntənəli hadisələrin astanasında dayanmışıq. Peyğəmbərlik sürətlə yerinə yetir. Rəbb qapıdadır. Çox keçmədən qarşımızda yaşayanların hamısı üçün son dərəcə mühüm bir dövr açılacaq. Keçmişin mübahisələri yenidən canlandırılacaq; yeni mübahisələr ortaya çıxacaq. Dünyamızda baş verəcək səhnələr hələ heç təsəvvür belə edilməmişdir. Şeytan insan vasitələri ilə fəaliyyət göstərir. Konstitusiyanı dəyişdirməyə və bazar gününə riayət olunmasını məcburi edən bir qanunu təmin etməyə çalışanlar bunun nəticəsinin nə olacağını çox az dərk edirlər. Böhran artıq lap yaxınımızdadır.
“But God’s servants are not to trust to themselves in this great emergency. In the visions given to Isaiah, to Ezekiel, and to John we see how closely heaven is connected with the events taking place upon the earth and how great is the care of God for those who are loyal to Him. The world is not without a ruler. The program of coming events is in the hands of the Lord. The Majesty of heaven has the destiny of nations, as well as the concerns of His church, in His own charge.
“Lakin Allahın qulları bu böyük böhran vaxtında özlərinə güvənməməlidirlər. Yeşayaya, Yezekelə və Yəhyaya verilən görüntülərdə biz səmanın yer üzündə baş verən hadisələrlə necə sıx bağlı olduğunu və Ona sədaqətli olanlar üçün Allahın qayğısının nə qədər böyük olduğunu görürük. Dünya hökmdarsız deyildir. Gələcək hadisələrin proqramı Rəbbin əlindədir. Səmanın Əzəməti Öz kilsəsinin qayğıları kimi, millətlərin taleyini də Öz idarəsində saxlayır.”
“We permit ourselves to feel altogether too much care, trouble, and perplexity in the Lord’s work. Finite men are not left to carry the burden of responsibility. We need to trust in God, believe in Him, and go forward. The tireless vigilance of the heavenly messengers, and their unceasing employment in their ministry in connection with the beings of earth, show us how God’s hand is guiding the wheel within a wheel. The divine Instructor is saying to every actor in His work, as He said to Cyrus of old: ‘I girded thee, though thou hast not known Me.’
“Rəbbin işində özümüzə həddindən artıq dərəcədə qayğı, sıxıntı və çaşqınlıq hiss etməyə yol veririk. Məhdud insanlar məsuliyyət yükünü daşımağa tək buraxılmamışlar. Biz Allaha etibar etməli, Ona iman etməli və irəli getməliyik. Səmavi elçilərin yorulmaz ayıqlığı və yer üzünün varlıqları ilə əlaqədar öz xidmətlərində fasiləsiz məşğulluqları bizə göstərir ki, təkər içindəki təkəri Allahın əli yönəldir. İlahi Müəllim Öz işində fəaliyyət göstərən hər bir şəxsə, qədimdə Kira dediyi kimi, belə deyir: ‘Səni tanımadığın halda, səni qurşatdım.’”
“In Ezekiel’s vision God had His hand beneath the wings of the cherubim. This is to teach His servants that it is divine power that gives them success. He will work with them if they will put away iniquity and become pure in heart and life.
“Yezekelin görüntüsündə Allahın əli keruvların qanadları altında idi. Bu, Öz qullarına öyrətmək üçündür ki, onlara uğur verən ilahi qüvvədir. Əgər onlar günahı kənara qoyub ürəkdə və həyatda pak olsalar, O, onlarla birlikdə işləyəcəkdir.
“The bright light going among the living creatures with the swiftness of lightning represents the speed with which this work will finally go forward to completion. He who slumbers not, who is continually at work for the accomplishment of His designs, can carry forward His great work harmoniously. That which appears to finite minds entangled and complicated, the Lord’s hand can keep in perfect order. He can devise ways and means to thwart the purposes of wicked men, and He will bring to confusion the counsels of them that plot mischief against His people.
“İldırım sürəti ilə canlı varlıqların arasında gedən parlaq işıq bu işin nəhayət tamamlanmağa doğru hansı sürətlə irəliləyəcəyini təmsil edir. Mürgüləməyən, Öz niyyətlərinin həyata keçməsi üçün daim fəaliyyət göstərən O, Öz böyük işini ahəng içində irəli apara bilər. Məhdud ağıllara dolaşıq və mürəkkəb görünən şeyi Rəbbin əli mükəmməl nizam içində saxlaya bilər. O, pis adamların məqsədlərini puça çıxarmaq üçün yollar və vasitələr düşünə bilər və Öz xalqına qarşı fitnə quranların məsləhətlərini çaşqınlığa salar.”
“Brethren, it is no time now for mourning and despair, no time to yield to doubt and unbelief. Christ is not now a Saviour in Joseph’s new tomb, closed with a great stone and sealed with the Roman seal; we have a risen Saviour. He is the King, the Lord of hosts; He sitteth between the cherubim; and amid the strife and tumult of nations He guards His people still. He who ruleth in the heavens is our Saviour. He measures every trial. He watches the furnace fire that must test every soul. When the strongholds of kings shall be overthrown, when the arrows of God’s wrath shall strike through the hearts of His enemies, His people will be safe in His hands.” Testimonies, volume 5, 752–754.
“Qardaşlar, indi yas və ümidsizlik zamanı deyil, şübhə və imansızlığa təslim olmağın vaxtı deyil. Məsih indi Yusifin böyük daşla bağlanmış və Roma möhürü ilə möhürlənmiş yeni məzarında olan bir Xilaskar deyildir; bizim dirilmiş bir Xilaskarımız vardır. O Padşahdır, orduların Rəbbidir; O, keruvların arasında taxt qurmuşdur; və millətlərin çəkişməsi və qarışıqlığı arasında belə, Öz xalqını hələ də qoruyur. Göylərdə hökm sürən Olan bizim Xilaskarımızdır. O, hər sınağı ölçür. O, hər bir canı sınamalı olan kürənin oduna nəzarət edir. Padşahların istehkamları devriləcəyi zaman, Allahın qəzəbinin oxları Onun düşmənlərinin ürəklərini deşəcəyi zaman, Onun xalqı Onun əlində əmin-amanlıqda olacaqdır.” Testimonies, 5-ci cild, 752–754.
Ezekiel represents the candidates to be among the one hundred and forty-four thousand, and line upon line his experience in the sanctuary aligns with Isaiah’s and John’s experience within the sanctuary. We are now in the temple test, the second of the three tests that seal the one hundred and forty-four thousand. That period is the purification accomplished by the Messenger of the Covenant in fulfillment of Malachi three. The purification process of three tests is Malachi’s fiery “furnace” “that must test every soul.” When the third angel arrived on October 22, 1844, the Messenger of the Covenant suddenly came to His temple and led the wise virgins of that history into the Most Holy Place, in order to seal His faithful, but the virgins of that history rebelled, and by 1856 the Philadelphian Millerite movement had changed unto the Laodicean Millerite movement and in 1863 became the Laodicean Seventh-day Adventist church.
Yezekel yüz qırx dörd min nəfərin sırasına daxil olmağa namizəd olanları təmsil edir və onun müqəddəs məkandakı təcrübəsi sətirbəsətir Yeşayanın və Yəhyanın müqəddəs məkandakı təcrübəsi ilə uyğun gəlir. Biz indi yüz qırx dörd min nəfəri möhürləyən üç sınağın ikincisi olan məbəd sınağındayıq. Həmin dövr Malaki kitabının üçüncü fəslindəki peyğəmbərliyin yerinə yetməsi olaraq Əhdin Elçisinin həyata keçirdiyi paklanma dövrüdür. Üç sınaqdan ibarət paklanma prosesi Malakinin “hər bir canı sınaqdan keçirməli olan” alovlu “kürə”sidir. Üçüncü mələk 1844-cü il oktyabrın 22-də gəldikdə, Əhdin Elçisi qəflətən Öz məbədinə gəldi və Öz sadiqlərini möhürləmək üçün həmin tarixi dövrün müdrik bakirə qızlarını Ən Müqəddəs Yerə apardı, lakin həmin tarixi dövrün bakirə qızları üsyan etdilər və 1856-cı ilə qədər Filadelfiya millerçi hərəkatı Laodikiya millerçi hərəkatına çevrilmişdi, 1863-cü ildə isə Laodikiya Yeddinci Gün Adventistləri kilsəsinə çevrildi.
The third angel who arrived suddenly on October 22, 1844, withdrew his presence in 1863, and then returned on September 11, 2001. Twenty-five years later the temple test that was typified by October 22, 1844, is now being repeated. Twenty-five is symbolically a prophetic tithe of two hundred and fifty, and two hundred and fifty is a symbol of the history represented in verses eleven to fifteen of Daniel eleven. Two hundred and fifty, and twenty-five is a wheel within the sanctuary vision of Ezekiel. Twenty-five is a symbol of the separation of the wise and the wicked in fulfillment of the three-step testing process that is represented in the work of purification that is accomplished by the Messenger of the Covenant.
1844-cü il oktyabrın 22-də qəflətən gələn üçüncü mələk 1863-cü ildə hüzurunu geri çəkdi, sonra isə 2001-ci il sentyabrın 11-də qayıtdı. İyirmi beş il sonra, 1844-cü il oktyabrın 22-sinin timsalında göstərilən məbəd sınağı indi təkrarlanır. İyirmi beş rəmzi mənada iki yüz əllinin peyğəmbərlik baxımından onda bir payıdır, iki yüz əlli isə Daniel kitabının on birinci fəslinin on birinci–on beşinci ayələrində təsvir olunan tarixin rəmzidir. İki yüz əlli və iyirmi beş Yezekelin müqəddəs məkana dair görüntüsündəki bir çarxdır. İyirmi beş, Əhdin Elçisinin həyata keçirdiyi paklaşdırma işində təcəssüm olunan üçmərhələli sınaq prosesinin gerçəkləşməsi ilə müdriklərin pislərdən ayrılmasının rəmzidir.
Matthew twenty-five contains three parables, and each parable identifies the separation of the wise and wicked in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. The hope of God’s people represented in the chapter is that they might be a wise virgin in possession of the oil of the message of the midnight cry. Their hope is that they are judged a faithful servant in their stewardship of employing the special talents that were given them to manage in their personal probationary period. Their hope is that they are judged as a sheep of God’s pasture, seated upon His right side, and not a goat on His left. Twenty-five is a symbol of the separation of the wise and wicked in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. Twenty-five is one of Ezekiel’s wheels.
Matta Müjdəsinin iyirmi beşinci fəslində üç məsəl var və hər bir məsəl yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənmə dövründə müdriklərlə pislərin bir-birindən ayrılmasını göstərir. Allahın bu fəsildə təmsil olunan xalqının ümidi gecəyarısı nidası xəbərinin yağına malik müdrik bir bakirə olmaqdır. Onların ümidi budur ki, şəxsi sınaq müddətləri ərzində idarə etmək üçün onlara verilmiş xüsusi talantlardan istifadə etməkdə göstərdikləri idarəçiliyə görə sadiq bir qul olduqlarına hökm verilsin. Onların ümidi budur ki, Allahın sol tərəfindəki bir keçi deyil, Onun sağ tərəfində əyləşdirilmiş, Onun otlağının bir qoyunu olduqlarına hökm verilsin. İyirmi beş yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənmə dövründə müdriklərlə pislərin bir-birindən ayrılmasının rəmzidir. İyirmi beş Yezekelin təkərlərindən biridir.
In the five and twentieth year of our captivity, in the beginning of the year, in the tenth day of the month, in the fourteenth year after that the city was smitten, in the selfsame day the hand of the Lord was upon me, and brought me thither. Ezekiel 40:1.
Əsirliyimizin iyirmi beşinci ilində, ilin əvvəlində, ayın onuncu günündə, şəhərin viran edilməsindən on dördüncü il sonra, məhz həmin gündə Rəbbin əli mənim üzərimdə idi və məni oraya apardı. Hezekiel 40:1.
The twenty-fifth year of captivity is represented by October 22, which is represented by the closing of a dispensational door. On October 22, 1844, a door was opened and a door was closed as two classes were separated.
Əsirliyin iyirmi beşinci ili 22 oktyabrla təmsil olunur; bu tarix isə ilahi idarəçilik dövrünə aid bir qapının bağlanması ilə təmsil olunur. 1844-cü il oktyabrın 22-də iki zümrə bir-birindən ayrılarkən bir qapı açıldı, digər qapı isə bağlandı.
And to the angel of the church in Philadelphia write; These things saith he that is holy, he that is true, he that hath the key of David, he that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth; I know thy works: behold, I have set before thee an open door, and no man can shut it: for thou hast a little strength, and hast kept my word, and hast not denied my name. Revelation 3:7, 8.
Filadelfiyadakı kilsənin mələyinə yaz: Bunları Müqəddəs olan, Həqiqi olan, Davudun açarına malik olan, açdığı zaman heç kəsin bağlaya bilmədiyi, bağladığı zaman isə heç kəsin aça bilmədiyi deyir: Mən sənin əməllərini bilirəm; budur, qarşında açıq bir qapı qoymuşam və heç kəs onu bağlaya bilməz; çünki sənin azacıq qüvvətin var, Mənim sözümü saxlamısan və Mənim adımı inkar etməmisən. Vəhy 3:7, 8.
Christ tells the angel of Philadelphia that He knows their work, that He has set before the church of Philadelphia an open door. That door is opened by “the key of David,” the key that is placed upon Eliakim.
Məsih Filadelfiyanın mələyinə onların əməllərini bildiyini və Filadelfiya kilsəsinin qarşısına açıq bir qapı qoyduğunu deyir. Bu qapı “Davudun açarı” ilə, Elyaqimin üzərinə qoyulan açarla açılır.
And it shall come to pass in that day, that I will call my servant Eliakim the son of Hilkiah: And I will clothe him with thy robe, and strengthen him with thy girdle, and I will commit thy government into his hand: and he shall be a father to the inhabitants of Jerusalem, and to the house of Judah. And the key of the house of David will I lay upon his shoulder; so he shall open, and none shall shut; and he shall shut, and none shall open. Isaiah 22:20–22.
Və o gün olacaq ki, Mən Öz qulumu, Hilqiyanın oğlu Elyaqimi çağıracağam. Onu sənin libasınla geyindirəcəyəm, sənin qurşağınla bərkidəcəyəm və hökmranlığını onun əlinə verəcəyəm; o da Yerusəlim sakinlərinə və Yəhuda evinə ata olacaq. Davud evinin açarını onun çiyni üzərinə qoyacağam; belə ki, o açacaq və heç kəs bağlamayacaq; o bağlayacaq və heç kəs açmayacaq. Yeşaya 22:20–22.
The day that Eliakim is called, he is separated from wicked Shebna.
Elyaqim çağırıldığı gün o, pis Şebnadan ayrılır.
Thus saith the Lord God of hosts, Go, get thee unto this treasurer, even unto Shebna, which is over the house, and say, What hast thou here? and whom hast thou here, that thou hast hewed thee out a sepulchre here, as he that heweth him out a sepulchre on high, and that graveth an habitation for himself in a rock? Behold, the Lord will carry thee away with a mighty captivity, and will surely cover thee. He will surely violently turn and toss thee like a ball into a large country: there shalt thou die, and there the chariots of thy glory shall be the shame of thy lord’s house. Isaiah 22:15–18.
Ordular Rəbbi Xudavənd belə deyir: Get, bu xəzinədarın, yəni ev üzərində olan Şebnanın yanına get və de: Burada nə işin var? Burada kimin var ki, özün üçün burada qəbir yonmusan, uca yerdə özünə qəbir yonan, qayada özü üçün məskən qazan adam kimi? Bax, Rəbb səni qüdrətli bir əsarətlə aparacaq və səni mütləq bürüyəcək. O, səni şiddətlə fırladıb böyük bir ölkəyə top kimi atacaq; orada öləcəksən və izzətinin döyüş arabaları ağanın evinin rüsvayçılığı olacaq. Yeşaya 22:15–18.
The separation of the wise and foolish virgins that fulfilled the illustration of Shebna and Eliakim was fulfilled on October 22, 1844, and also in the twenty-fifth year of captivity of Jehoiachin, which was October 22, 573 BC. In Ezekiel chapter eight the wicked within Adventism, represented by Jerusalem, are represented by twenty-five men bowing to the sun. The destruction of Jerusalem represents the Sunday law, which is also the waymark which ends the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. That sealing time began on September 11, 2001, and Jesus is both the Alpha and Omega, so September 11, 2001, as the beginning of the sealing illustrates the end, at the Sunday law.
Şevna və Elyaqimlə bağlı təsviri gerçəkləşdirən müdrik və ağılsız bakirələrin ayrılması 1844-cü il oktyabrın 22-də, eləcə də Yehoyakinin sürgünlüyünün iyirmi beşinci ilində — e.ə. 573-cü il oktyabrın 22-də gerçəkləşdi. Yezekel kitabının səkkizinci fəslində Yerusəlimlə təmsil olunan adventizmin daxilindəki şər insanlar günəşə səcdə edən iyirmi beş kişi ilə təmsil olunur. Yerusəlimin dağıdılması bazar günü qanununu təmsil edir; bu qanun həm də yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənmə müddətinə son qoyan yol nişanıdır. Həmin möhürlənmə müddəti 2001-ci il sentyabrın 11-də başladı və İsa həm Alfa, həm də Omeqadır; buna görə də 2001-ci il sentyabrın 11-i möhürlənmənin başlanğıcı olaraq onun bazar günü qanunu zamanı baş verən sonunu təsvir edir.
September 11, 2001 was typified by the Minneapolis meetings of 1888, for Sister White identifies that when the great buildings of New York came down at 9/11, Revelation 18:1–3 was fulfilled. At that time, as in 1888 she identified the angel of Revelation eighteen descended to lighten the earth with His glory. The rebellion of 1888 she aligned with the rebellion of Korah, Dathan and Abiram, who also had two hundred and fifty men of renown join in their apostasy. Two hundred and fifty rebels in the rebellion of Korah and his cohorts in the beginning history of ancient Israel typified the twenty-five men who were bowing to the sun at the ending of ancient Israel.
11 sentyabr 2001-ci il 1888-ci ilin Minneapolis toplantıları ilə rəmzləşdirilmişdi; çünki Sister White müəyyən edir ki, Nyu-Yorkun böyük binaları 9/11-də yıxıldıqda, Vəhy 18:1–3 yerinə yetmişdi. O vaxt, 1888-ci ildə olduğu kimi, o, Vəhy on səkkizin mələyinin yer üzünü Öz izzəti ilə işıqlandırmaq üçün endiyini göstərdi. 1888-ci ilin üsyanını o, Korahın, Datanın və Aviramın üsyanı ilə eyniləşdirdi; onlar da öz dönüklüklərinə iki yüz əlli adlı-sanlı adamı qoşmuşdular. Qədim İsrailin ilkin tarixində Korahın və onun tərəfdarlarının üsyanındakı iki yüz əlli üsyançı, qədim İsrailin son dövründə günəşə səcdə edən iyirmi beş adamı rəmzləşdirirdi.
Twenty-five leaders of Laodicean Adventism bowing at the Sunday law and two hundred and fifty at 9/11 set forth the sealing time with the symbolism of twenty-five (the symbol of the separation of the wise and wicked) to mark the beginning and ending of the sealing time. Whether it’s the two hundred and fifty rebels in the time of Moses, or the twenty-five men in Ezekiel chapter eight, or Matthew chapter twenty-five’s three witnesses of the separation, or the twenty-fifth year of the captivity in Ezekiel forty, all the manifestations of the symbol of twenty-five align with the three two-hundred-and-fifty-year periods that reached their conclusion in 207 BC, 313, and 2026 respectively.
Laodikeya adventizminin bazar günü qanunu zamanı səcdə edən iyirmi beş rəhbəri və 11 sentyabrda səcdə edən iki yüz əlli rəhbəri möhürlənmə dövrünün başlanğıcını və sonunu işarələmək üçün iyirmi beş ədədinin simvolikası (müdriklərlə şər adamların ayrılmasının rəmzi) vasitəsilə möhürlənmə dövrünü göstərirlər. İstər Musanın dövründəki iki yüz əlli üsyançı, istər Yezekel kitabının səkkizinci fəslindəki iyirmi beş kişi, istər Matta Müjdəsinin iyirmi beşinci fəslindəki ayrılmanın üç şahidi, istərsə də Yezekel kitabının qırxıncı fəslindəki əsirliyin iyirmi beşinci ili olsun, iyirmi beş rəmzinin bütün təzahürləri müvafiq olaraq e.ə. 207-ci ildə, 313-cü ildə və 2026-cı ildə başa çatmış iki yüz əlli illik üç dövrə uyğun gəlir.
Twenty-five is an axle, so to speak, of twenty-five that brings all the lines of twenty-five into perfection. It becomes one of the prophetic keys of the kingdom given to Peter to bring clarity into the hidden history of verse forty. It has been repeatedly established on more than three witnesses that verses ten to fifteen of Daniel eleven represent a line that covers the history from 1989 unto the Sunday law, which is the hidden history of verse forty. The lion of the tribe of Judah is now unsealing the wheels of Ezekiel as He opens the hidden history that will finalize the message of the Midnight Cry of the latter days.
İyirmi beş, necə deyərlər, iyirmi beşin bütün xətlərini kamilliyə çatdıran bir oxdur. O, qırxıncı ayənin gizli tarixini aydınlaşdırmaq üçün Peterə verilmiş Padşahlığın peyğəmbərlik açarlarından birinə çevrilir. Daniel on birin onuncu ayəsindən on beşinci ayəsinədək olan ayələrin, qırxıncı ayənin gizli tarixi olan 1989-cu ildən Bazar qanununadək uzanan tarixi əhatə edən bir xətti təmsil etdiyi üçdən artıq şahidin əsasında təkrar-təkrar təsbit edilmişdir. Yəhuda qəbiləsinin Aslanı indi, son günlərin Gecəyarısı Fəryadı xəbərini tamamlayacaq gizli tarixi açdıqca, Yezekelin təkərlərini möhürdən açır.
In the following articles we will continue to identify Ezekiel’s wheels that represent the complex interplay of men in the latter days. Ezekiel chapter one at the beginning of this article and the accompanying passage from Testimonies volume five set forth will be our continued point of reference as we proceed in the articles. When the wheels are set forth in their proper place and with their proper intersections with the other wheels of prophetic history, we will demonstrate that the three hundred and ninety-one years and fifteen days that empowered the first angel on August 11, 1840, is also represented by Ezekiel as three hundred and ninety years, connected with the one and a half years of the siege of Jerusalem; and that the arrival of this prophetic light identifies the lifting up of the ensign of the one hundred and forty-four thousand.
Növbəti məqalələrdə axır günlərdə insanlar arasındakı mürəkkəb qarşılıqlı əlaqələri təmsil edən Yezekelin təkərlərini müəyyənləşdirməyə davam edəcəyik. Bu məqalənin əvvəlində verilən Yezekel kitabının birinci fəsli və onunla yanaşı təqdim edilən «Şəhadətlər» əsərinin beşinci cildindən parça növbəti məqalələrdə də istinad nöqtəmiz olaraq qalacaq. Təkərlər özlərinə uyğun yerlərdə, peyğəmbərlik tarixinin digər təkərləri ilə müvafiq kəsişmələri də göstərilməklə təqdim edildikdə, 1840-cı il avqustun 11-də birinci mələyə qüvvə verən üç yüz doxsan bir il və on beş günlük müddətin Yezekel tərəfindən də Yerusəlimin bir il yarımlıq mühasirəsi ilə əlaqələndirilən üç yüz doxsan il kimi təmsil olunduğunu; bu peyğəmbərlik işığının gəlişinin isə yüz qırx dörd min nəfərin bayrağının ucaldılmasına işarə etdiyini göstərəcəyik.
July 27, 1299, unto 1337 represents thirty-eight years at the beginning of the one hundred and fifty years (five months) of Revelation nine, verse ten. That one hundred and fifty years connects with the three hundred and ninety-one years and fifteen days of verse fifteen. Thus, the beginning of the two periods makes up one line of prophecy which concluded in the fulfillment of the 1838 and 1840 prediction of Josiah Litch and marked the rising up and empowerment of the Millerite movement. That history at the beginning of Adventism marks the rising up of the one hundred and forty-four thousand as an ensign in advance of the Sunday law. Thus, Ezekiel’s three hundred and ninety years and one point five years (1.5) of Jerusalem’s siege marks the end of the line of prophecy that began in 1299.
1299-cu il iyulun 27-dən 1337-ci ilədək olan müddət Vəhy kitabının doqquzuncu fəslinin onuncu ayəsindəki yüz əlli ilin (beş ayın) başlanğıcındakı otuz səkkiz ili təmsil edir. Həmin yüz əlli il on beşinci ayədəki üç yüz doxsan bir il və on beş günlə birləşir. Beləliklə, bu iki dövrün başlanğıcı Cozaya Litçin 1838 və 1840-cı illərdəki öncəgörməsinin gerçəkləşməsi ilə tamamlanan və Millerçi hərəkatın meydana çıxıb güc qazanmasını göstərən vahid bir peyğəmbərlik xəttini təşkil edir. Adventizmin başlanğıcındakı bu tarixi dövr bazar günü qanunundan əvvəl yüz qırx dörd min nəfərin bir bayraq kimi yüksəlməsini göstərir. Beləliklə, Yezekelin üç yüz doxsan ili və Yerusəlimin mühasirəsinin bir tam onda beş ili (1.5) 1299-cu ildə başlanmış peyğəmbərlik xəttinin sonunu göstərir.
It would be worthwhile to consider the passage from Testimonies, volume five in advance of the next article.
Növbəti məqalədən əvvəl “Testimonies”in beşinci cildindən olan bu parçanı nəzərdən keçirmək faydalı olardı.