In order for there to be a voice in the wilderness, there must be a wilderness. In July of 2023, a voice began to sound identifying that the Lion of the tribe of Judah was then unsealing the revelation of Himself as set forth in chapter one of the book of Revelation. The disappointment of Sabbath, July 18, 2020, began the three and a half days of Revelation eleven that ended on Sabbath, December 30, 2023. That Sabbath, for the first time since July 2020, Future for America spoke publicly on a zoom meeting.
Səhrada bir səsin olması üçün səhranın özü olmalıdır. 2023-cü ilin iyul ayında Yəhuda qəbiləsinin Aslanının həmin vaxt Vəhy kitabının birinci fəslində bəyan edildiyi kimi Özünün vəhyini açmağa başladığını bildirən bir səs eşidilməyə başladı. 18 iyul 2020-ci il Şənbə gününün məyusluğu, 30 dekabr 2023-cü il Şənbə günündə başa çatan Vəhy kitabının on birinci fəslindəki üç gün yarımı başlatdı. Həmin Şənbə günü, 2020-ci ilin iyulundan bəri ilk dəfə olaraq, Future for America bir Zoom görüşündə ictimai şəkildə danışdı.
From that point on, the Revelation of Jesus Christ has been opening progressively. It started with a revelation of the word “truth,” that was then seen to represent a framework of three steps outlined by the first, thirteenth and twenty-second letters of the Hebrew alphabet, when brought together form the word “truth.” The three steps represented in the framework of the word “truth” was an old truth, placed in a new setting.
O andan etibarən İsa Məsihin Vəhyi getdikcə açılmaqdadır. Bu, əvvəlcə “həqiqət” sözünün vəhyi ilə başladı; sonradan isə bunun, bir araya gətirildikdə “həqiqət” sözünü əmələ gətirən ivrit əlifbasının birinci, on üçüncü və iyirmi ikinci hərfləri ilə ifadə olunan üç addımlı bir çərçivəni təmsil etdiyi görüldü. “Həqiqət” sözünün çərçivəsində təmsil olunan bu üç addım köhnə bir həqiqət idi və yeni bir mühitdə yerləşdirilmişdi.
For years we have shown the three steps of the courtyard, holy place and Most Holy Place, were parallel to the three works of the Holy Spirit as He convicts of sin in the courtyard, manifests righteousness in the holy place and judges in the Most Holy Place. We have identified these three steps are manifested throughout God’s Word, but all those understandings were magnified with the framework of “truth,” as of 2023. Taking an old truth and placing it in a new framework of truth is what Christ does as He progressively unseals His Word. The “wilderness” that ended in 2023, represents a prophetic “time of the end,” when a prophecy is unsealed. That prophecy is the revelation of Jesus Christ, who is the “Truth.”
İllər boyu göstərmişik ki, həyət, müqəddəs yer və Ən Müqəddəs Yer olan üç mərhələ, Müqəddəs Ruhun üç işi ilə paraleldir: O, həyətdə günahı məhkum edir, müqəddəs yerdə salehliyi zahir edir və Ən Müqəddəs Yerdə hökm verir. Bu üç mərhələnin Allahın Kəlamı boyunca təzahür etdiyini müəyyən etmişik, lakin 2023-cü il etibarilə bütün bu anlayışlar “həqiqət” çərçivəsi ilə daha da böyüdülüb aydınlaşdırıldı. Köhnə bir həqiqəti götürüb onu yeni bir həqiqət çərçivəsinə yerləşdirmək, Məsihin Öz Kəlamını tədricən möhürsüzləşdirdikcə etdiyi işdir. 2023-cü ildə başa çatan “səhra”, bir peyğəmbərliyin möhürünün açıldığı vaxt olan peyğəmbərlik xarakterli “axır zaman”ı təmsil edir. Həmin peyğəmbərlik isə “Həqiqət” olan İsa Məsihin vəhyidir.
“In the time of the Savior, the Jews had so covered over the precious jewels of truth with the rubbish of tradition and fable, that it was impossible to distinguish the true from the false. The Savior came to clear away the rubbish of superstition and long-cherished errors, and to set the jewels of God’s word in the framework of truth. What would the Savior do if he should come to us now as he did to the Jews? He would have to do a similar work in clearing away the rubbish of tradition and ceremony. The Jews were greatly disturbed when he did this work. They had lost sight of the original truth of God, but Christ brought it again to view. It is our work to free the precious truths of God from superstition and error. What a work is committed to us in the gospel!” Review and Herald, June 4, 1889.
“Xilaskarın zamanında yəhudilər həqiqətin qiymətli cəvahiratlarını ənənə və əfsanə tullantıları ilə elə ört-basdır etmişdilər ki, doğrunu yalandan ayırd etmək qeyri-mümkün idi. Xilaskar xurafatın və uzun müddət bəslənmiş yanlışlıqların tullantılarını kənarlaşdırmağa və Allahın Kəlamının cəvahiratlarını həqiqət çərçivəsinə yerləşdirməyə gəldi. Əgər Xilaskar indi də yəhudilərə gəldiyi kimi bizə gəlsəydi, nə edərdi? O, ənənə və mərasim tullantılarını aradan qaldırmaq üçün bənzər bir iş görməli olardı. O, bu işi gördükdə yəhudilər son dərəcə təşvişə düşdülər. Onlar Allahın ilkin həqiqətini gözdən itirmişdilər, lakin Məsih onu yenidən görünən etdi. Allahın qiymətli həqiqətlərini xurafat və yanılmadan azad etmək bizim işimizdir. Müjdədə bizə necə də böyük bir iş həvalə edilmişdir!” Review and Herald, 4 iyun 1889.
It “is our work to free the precious truths of God from superstition and error,” and “set the jewels of God’s Word in the framework of truth.” In 2023 the Lord introduced the framework of truth, in the structure represented by the word “truth.” That framework brings to view the “original” truths “of God.”
Bu, Allahın qiymətli həqiqətlərini xurafatdan və yanlışlıqdan azad etmək və Allahın Kəlamının cəvahiratını həqiqət çərçivəsinə yerləşdirmək “bizim işimizdir”. 2023-cü ildə Rəbb “həqiqət” sözü ilə təmsil olunan quruluş daxilində həqiqət çərçivəsini təqdim etdi. Həmin çərçivə Allahın “əsl” həqiqətlərini göz önünə gətirir.
“The dust and rubbish of error have buried the precious jewels of truth, but the Lord’s workers can uncover these treasures, so that thousands will look upon them with delight and awe. Angels of God will be beside the humble worker, giving grace and divine enlightenment, and thousands will be led to pray with David, ‘Open thou mine eyes that I may behold wondrous things out of thy law.’ Truths that have been for ages unseen and unheeded, will blaze forth from the illuminated pages of God’s holy word. The churches generally that have heard, refused, and trampled upon the truth, will do more wickedly; but ‘the wise,’ those who are honest, will understand. The book is open, and the words of God reach the hearts of those who desire to know his will. At the loud cry of the angel from heaven who joins the third angel, thousands will awake from the stupor that has held the world for ages, and will see the beauty and value of the truth.” Review and Herald, December 15, 1885.
“Səhvin tozu və tullantısı həqiqətin qiymətli cəvahiratlarını basdırmışdır, lakin Rəbbin işçiləri bu xəzinələri üzə çıxara bilərlər ki, minlərlə insan onlara zövq və heyranlıqla baxsın. Allahın mələkləri təvazökar işçinin yanında olacaq, lütf və ilahi nur verəcək, və minlərlə insan Davudla birlikdə dua etməyə yönəldiləcək: ‘Gözlərimi aç ki, Qanunundan ecazkar şeyləri görüm.’ Əsrlər boyu görünməmiş və diqqətdən kənarda qalmış həqiqətlər Allahın müqəddəs kəlamının nurlandırılmış səhifələrindən alovlanaraq parlayacaq. Həqiqəti eşitmiş, onu rədd etmiş və ayaqlar altına atmış olan kilsələr, ümumən, daha pis əməllər edəcəklər; lakin ‘müdriklər’, yəni dürüst olanlar, anlayacaqlar. Kitab açıqdır və Allahın sözləri Onun iradəsini bilmək istəyənlərin ürəklərinə çatır. Üçüncü mələyə qoşulan göydən gələn mələyin yüksək nida etdiyi vaxt, minlərlə insan əsrlər boyu dünyanı əsarət altında saxlamış keylikdən ayılacaq və həqiqətin gözəlliyini və dəyərini görəcək.” Review and Herald, 15 dekabr 1885.
The “Lord’s workers” who are “the wise” and “who are honest” “will understand,” and will “uncover” “treasures, so that thousands will look upon them with delight and awe.” Unfortunately for Laodicean Adventism it is not they who wake up from their stupor at the loud cry of the third angel, for that is the Sunday law, and that is much too late for Adventism to awaken. The eleventh-hour workers awaken from their “stupor” “at the loud cry of the angel who joins the third angel” at the soon-coming Sunday law. Since 2024, “Truths that have been for ages unseen and unheeded,” have been blazing “forth from the illuminated pages of God’s holy word.”
“Rəbbin işçiləri” olan, “müdrik” və “dürüst” olanlar “anlayacaqlar” və “xəzinələri üzə çıxaracaqlar ki, minlərlə insan onlara sevinc və heyrətlə baxsın.” Təəssüf ki, Laodikeyalı Adventizm üçün, üçüncü mələyin yüksək fəryadı zamanı yuxu keyliyindən ayılanlar onlar deyillər; çünki bu, bazar günü qanunudur və Adventizmin ayılması üçün bu, artıq həddən artıq gecdir. On birinci saatın işçiləri yaxınlaşmaqda olan bazar günü qanunu zamanı “üçüncü mələyə qoşulan mələyin yüksək fəryadı” ilə öz “keyliklərindən” ayılırlar. 2024-cü ildən bəri, “əsrlər boyu görünməmiş və diqqətsiz buraxılmış həqiqətlər” Allahın müqəddəs Kəlamının işıqlandırılmış səhifələrindən “parlayıb saçılmışdır.”
In Isaiah 22:22 Eliakim is given a key, and in Matthew 16 Peter is given the keys to the kingdom.
Yeşaya 22:22-də Elyaqimə bir açar verilir, Matta 16-da isə Peterə Padşahlığın açarları verilir.
And the key of the house of David will I lay upon his shoulder; so he shall open, and none shall shut; and he shall shut, and none shall open. Isaiah 22:22.
Davud nəslinin açarını onun çiyninə qoyacağam; o açacaq, heç kəs bağlamayacaq; o bağlayacaq, heç kəs açmayacaq. Yeşaya 22:22.
The “key” is given to Philadelphia, for that is the only other place in the Scriptures the key of opening and shutting is referenced.
“açar” Filadelfiyaya verilir, çünki Müqəddəs Yazılarda açmaq və bağlamaq açarına istinad edilən yeganə digər yer də budur.
And to the angel of the church in Philadelphia write; These things saith he that is holy, he that is true, he that hath the key of David, he that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth; I know thy works: behold, I have set before thee an open door, and no man can shut it: for thou hast a little strength, and hast kept my word, and hast not denied my name. Revelation 3:7, 8.
Filadelfiyadakı kilsənin mələyinə yaz: Müqəddəs Olan, Həqiqi Olan, Davudun açarına sahib olan, açdığı zaman heç kimin bağlaya bilmədiyi və bağladığı zaman heç kimin aça bilmədiyi belə deyir: Əməllərini bilirəm; bax, önünə açıq bir qapı qoymuşam və heç kəs onu bağlaya bilməz; çünki az qüvvən var, lakin sözümü saxlamısan və adımı inkar etməmisən. Vəhy 3:7, 8.
At the last interaction with the quibbling Jews, Christ raised a question that the Jews could not answer.
Mübahisəcil yəhudilərlə son qarşılaşmasında Məsih elə bir sual qaldırdı ki, yəhudilər ona cavab verə bilmədilər.
While the Pharisees were gathered together, Jesus asked them, Saying, What think ye of Christ? whose son is he? They say unto him, The Son of David. He saith unto them, How then doth David in spirit call him Lord, saying, The Lord said unto my Lord, Sit thou on my right hand, till I make thine enemies thy footstool? If David then call him Lord, how is he his son?
Fariseylər bir yerə toplaşdıqları zaman İsa onlardan soruşdu və dedi: Məsih barəsində nə düşünürsünüz? O kimin oğludur? Onlar Ona dedilər: Davudun Oğlu. O onlara dedi: Elə isə Davud Ruhda necə Ona Rəbb deyərək belə söyləyir: Rəbb mənim Rəbbimə dedi: Mən düşmənlərini ayaqlarının altına kürsü edənədək Sən Mənim sağ tərəfimdə otur? Buna görə əgər Davud Ona Rəbb deyirsə, O necə onun oğlu olur?
And no man was able to answer him a word, neither durst any man from that day forth ask him any more questions. Matthew 22:41–46.
Heç kəs Ona bir kəlmə də cavab verə bilmədi; o gündən etibarən də heç kəs artıq Ondan bir daha sual soruşmağa cürət etmədi. Matta 22:41–46.
The Jews were unable to understand the prophetic relationship of David and Christ, for they lacked the prophetic keys to understand the biblical language of line upon line. Christ ended His interaction with the Jews by identifying their blindness was based upon their inability to correctly divide the Word of truth. He had identified that if you understood Moses, you would understand Christ, but they did not understand the Scriptures they claimed to uphold and defend.
Yəhudilər Davud ilə Məsih arasındakı peyğəmbərlik əlaqəsini dərk edə bilmirdilər, çünki onlar Müqəddəs Yazıların “sətir üzərinə sətir” dilini anlamaq üçün zəruri peyğəmbərlik açarlarından məhrum idilər. Məsih yəhudilərlə olan qarşılıqlı münasibətini onların korluğunun həqiqət sözünü düzgün bölə bilməmələrinə əsaslandığını göstərməklə başa çatdırdı. O bildirmişdi ki, əgər Musanı anlasaydınız, Məsihi də anlayardınız; lakin onlar müdafiə etdiklərini və qoruduqlarını iddia etdikləri Müqəddəs Yazıları anlamırdılar.
The “key” of the “house of David” was given to the Millerites, who were the church of Philadelphia. The “key” was a reformatory movement that was represented by open and shut doors. From 1798 unto 1863 the Millerite movement went from the experience of Philadelphia unto the experience of Laodicea, while going from a movement unto a church. A door opened and a door closed on April 19, 1844, as a door opened and a door closed on October 22, 1844, as a door opened and a door closed in 1863.
“Davud nəslinin” “açarı” Filadelfiya kilsəsi olan Millerçilərə verildi. “Açar” açılan və bağlanan qapılarla təmsil olunan islahatyönlü bir hərəkat idi. 1798-ci ildən 1863-cü ilədək Millerçi hərəkatı bir hərəkatdan bir kilsəyə çevrilərkən, Filadelfiya təcrübəsindən Laodikiya təcrübəsinə keçdi. 19 aprel 1844-cü ildə bir qapı açıldı və bir qapı bağlandı; eləcə də 22 oktyabr 1844-cü ildə bir qapı açıldı və bir qapı bağlandı; eləcə də 1863-cü ildə bir qapı açıldı və bir qapı bağlandı.
Eliakim had a key, but Peter was given “keys.” The key in the singular was the shut door of 1844.
Elyaqimin bir açarı var idi, lakin Peterə “açarlar” verildi. Tək halda olan açar 1844-cü ilin bağlı qapısı idi.
“The subject of the sanctuary was the key which unlocked the mystery of the disappointment of 1844. It opened to view a complete system of truth, connected and harmonious, showing that God’s hand had directed the great advent movement and revealing present duty as it brought to light the position and work of His people.” The Great Controversy, 423.
“Müqəddəs məkan mövzusu 1844-cü il məyusluğunun sirrini açan açar idi. O, həqiqətin bir-biri ilə bağlı və ahəngdar olan bütöv bir sistemini göz önünə sərdi; göstərdi ki, böyük advent hərəkatına Allahın əli rəhbərlik etmişdir və Onun xalqının mövqeyini və işini aydınlığa çıxarmaqla indiki vəzifəni aşkara qoydu.” The Great Controversy, 423.
The subject of the sanctuary was the key that unlocked the shut door of 1844, but Peter was also given the keys of the kingdom.
Müqəddəs məkan mövzusu 1844-cü ilin bağlı qapısını açan açar idi, lakin Peterə də Padşahlığın açarları verilmişdi.
And Jesus answered and said unto him, Blessed art thou, Simon Barjona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven. And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Matthew 16:17–19.
İsa ona cavab verib dedi: Nə bəxtiyarsan, ey Şimon Bar-Yona! Çünki bunu sənə cismlə qan açmadı, lakin göylərdə olan Atam açdı. Mən də sənə deyirəm ki, sən Petersən, və Mən Öz kilsəmi bu qayanın üzərində quracağam; və cəhənnəmin qapıları ona qalib gəlməyəcək. Və sənə göylərin Padşahlığının açarlarını verəcəyəm; yer üzündə bağlayacağın hər nə varsa, göylərdə bağlanmış olacaq; və yer üzündə açacağın hər nə varsa, göylərdə açılmış olacaq. Matta 16:17–19.
Line upon line, Philadelphia, the last covenant bride as represented by Peter, is given the key of the house of David as well as the keys to the kingdom of heaven. The key of the house of David is the last subject Jesus interacted with the Pharisees over.
Sətir üstünə sətir, Peter tərəfindən təmsil olunan son əhd gəlini olan Filadelfiyaya göylərin səltənətinin açarları ilə yanaşı Davudun evinin açarı da verilir. Davudun evinin açarı, İsanın fariseylərlə bağlı olaraq müzakirə etdiyi son mövzudur.
While the Pharisees were gathered together, Jesus asked them, Saying, What think ye of Christ? whose son is he? They say unto him, The Son of David. He saith unto them, How then doth David in spirit call him Lord, saying, The Lord said unto my Lord, Sit thou on my right hand, till I make thine enemies thy footstool? If David then call him Lord, how is he his son?
Fariseylər bir yerə toplaşmışkən, İsa onlardan soruşdu və dedi: Məsih barəsində nə düşünürsünüz? O, kimin oğludur? Onlar Ona dedilər: Davudun Oğlu. O da onlara dedi: Elə isə Davud Ruhda Onu necə Rəbb adlandırır və deyir: Rəbb mənim Rəbbimə dedi: Mən düşmənlərini ayaqlarının altına kürsü edənədək, Mənim sağımda otur? Beləliklə, əgər Davud Ona Rəbb deyirsə, O necə onun Oğlu olur?
And no man was able to answer him a word, neither durst any man from that day forth ask him any more questions. Matthew 22:41–46.
Və heç kəs Ona bir sözlə cavab verə bilmədi; o gündən sonra da heç kəs Ondan bir daha sual soruşmağa cürət etmədi. Matta 22:41–46.
The subject of David and his Lord is exactly where Peter begins at Pentecost in the upper room at the third hour. The subject that closed the door of interaction between the Pharisees and Christ is the key Peter used to open the door of the upper room at Pentecost.
Davud və onun Rəbbi mövzusu Peterin Pentikost günündə, üçüncü saatda, yuxarı otaqda başladığı məhz yerdir. Məsihlə fariseylər arasındakı qarşılıqlı münasibət qapısını bağlayan mövzu, Peterin Pentikost günündə yuxarı otağın qapısını açmaq üçün istifadə etdiyi açardır.
For David is not ascended into the heavens: but he saith himself, The Lord said unto my Lord, Sit thou on my right hand, Until I make thy foes thy footstool. Therefore let all the house of Israel know assuredly, that God hath made that same Jesus, whom ye have crucified, both Lord and Christ.
Çünki Davud göylərə qalxmamışdır; lakin özü deyir: “Rəbb mənim Rəbbimə dedi: Mən düşmənlərini ayaqlarının altına kürsü edənədək, Mənim sağımda otur.” Buna görə də qoy bütün İsrail evi qəti surətdə bilsin ki, Allah sizin çarmıxa çəkdiyiniz həmin İsanı həm Rəbb, həm də Məsih etmişdir.
Now when they heard this, they were pricked in their heart, and said unto Peter and to the rest of the apostles, Men and brethren, what shall we do?
Bunu eşidəndə ürəklərinə sancı düşdü və Peterə və qalan həvarilərə dedilər: Ey kişilər və qardaşlar, biz nə edək?
Then Peter said unto them, Repent, and be baptized every one of you in the name of Jesus Christ for the remission of sins, and ye shall receive the gift of the Holy Ghost. For the promise is unto you, and to your children, and to all that are afar off, even as many as the Lord our God shall call. And with many other words did he testify and exhort, saying, Save yourselves from this untoward generation. Then they that gladly received his word were baptized: and the same day there were added unto them about three thousand souls. Acts 2:34–41.
O zaman Peter onlara dedi: “Tövbə edin və hər biriniz günahların bağışlanması üçün İsa Məsihin adı ilə vəftiz olunsun; siz də Müqəddəs Ruhun ənamını alacaqsınız. Çünki vəd sizə, övladlarınıza və uzaqda olanların hamısına, Allahımız Rəbbin çağıracağı nə qədər adam varsa, onlara aiddir.” O, daha çox sözlərlə şəhadət edir və nəsihət verərək deyirdi: “Özünüzü bu əyri nəsildən xilas edin.” O zaman onun sözünü sevinclə qəbul edənlər vəftiz olundular; həmin gün onlara təxminən üç min nəfər qoşuldu. Həvarilərin İşləri 2:34–41.
Peter had the keys to bind or loose, and when he did so, heaven was in agreement with Peter’s action. Peter represents Divinity and humanity working together to unseal the truths of God’s Word. When those truths are unsealed, they are represented as knowledge.
Peterin bağlamaq və ya açmaq üçün açarları var idi və o bunu etdikdə, göylər Peterin hərəkəti ilə razılıq içində idi. Peter ilahiliyin və bəşəriyyətin Allahın Kəlamının həqiqətlərinin möhürünü açmaq üçün birlikdə fəaliyyət göstərməsini təmsil edir. Həmin həqiqətlərin möhürü açıldıqda, onlar bilik kimi təmsil olunur.
“The key of knowledge in Christ’s day had been taken away by those who should have held it to unlock the treasure house of wisdom in the Old Testament Scriptures. The rabbis and teachers had virtually shut up the kingdom of heaven from the poor and the afflicted, and left them to perish. In His discourses Christ did not bring many things before them at once, lest He might confuse their minds. He made every point clear and distinct. He did not disdain the repetition of old and familiar truths in prophecies if they would serve His purpose to inculcate ideas.
“Məsihin günlərində bilik açarı, Əhdi-Ətiq Müqəddəs Yazılarındakı hikmət xəzinəsini açmaq üçün onu əlində tutmalı olanlar tərəfindən götürülmüşdü. Ravvinlər və müəllimlər, yoxsulların və əzab çəkənlərin üzünə göylərin səltənətini, demək olar ki, bağlamış və onları həlak olmağa tərk etmişdilər. Məsih Öz nitqlərində onların qarşısına eyni anda çox şeyi gətirmirdi ki, zehinlərini çaşdırmasın. O, hər bir məqamı aydın və fərqli şəkildə açıqlayırdı. Əgər məqsədinə fikirləri təlqin etmək üçün xidmət edirdisə, peyğəmbərliklərdəki köhnə və tanış həqiqətlərin təkrarını da əsla kiçik görmürdü.”
“Christ was the originator of all the ancient gems of truth. Through the work of the enemy these truths had been displaced. They had been disconnected from their true position, and placed in the framework of error. Christ’s work was to readjust and establish the precious gems in the framework of truth. The principles of truth which had been given by Himself to bless the world had, through Satan’s agency, been buried and had apparently become extinct. Christ rescued them from the rubbish of error, gave them a new, vital force, and commanded them to shine as precious jewels, and stand fast forever.
“Məsih qədim həqiqət cəvahiratlarının hamısının başlanğıcı idi. Düşmənin fəaliyyəti nəticəsində bu həqiqətlər öz yerindən çıxarılmışdı. Onlar öz həqiqi mövqelərindən ayrılmış və yanlışlığın çərçivəsi içinə yerləşdirilmişdi. Məsihin işi bu qiymətli cəvahiratları yenidən nizama salmaq və həqiqətin çərçivəsində bərqərar etmək idi. Dünyaya xeyir-dua vermək üçün Özünün verdiyi həqiqət prinsipləri Şeytanın vasitəsilə basdırılmış və zahirən yox olub getmişdi. Məsih onları yanlışlığın dağıntıları arasından xilas etdi, onlara yeni, həyati bir qüvvə verdi və əmr etdi ki, qiymətli cəvahirlər kimi parlasınlar və əbədi olaraq möhkəm dayansınlar.”
“Christ Himself could use any of these old truths without borrowing the smallest particle, for He had originated them all. He had cast them into the minds and thoughts of each generation, and when He came to our world He rearranged and vitalized the truths which had become dead, making them more forcible for the benefit of future generations. It was Jesus Christ who had the power of rescuing the truths from the rubbish, and again giving them to the world with more than their original freshness and power.” Manuscript Releases, volume 13, 240, 241.
“Məsihin Özü bu qədim həqiqətlərdən hər hansından ən kiçik bir zərrəni belə borc almadan istifadə edə bilərdi, çünki onların hamısının mənbəyi O idi. O, bunları hər nəslin zehninə və düşüncəsinə yerləşdirmişdi; və dünyamıza gəldikdə, ölü hala gəlmiş həqiqətləri yenidən nizama saldı və onlara həyat verdi, onları gələcək nəsillərin xeyri üçün daha təsirli etdi. Həqiqətləri tullantı yığınları arasından xilas etmək və onları ilkin təravət və qüdrətindən də artıq bir şəkildə yenidən dünyaya vermək qüdrətinə malik olan İsa Məsih idi.” Manuscript Releases, cild 13, 240, 241.
Peter’s keys were to bind and to loose, and Peter represents the last Christian bride, who are the one hundred and forty-four thousand. The binding message of Peter represented in the witness of the one hundred and forty-four thousand is the sealing. The loosing message of Peter in the witness of the one hundred and forty-four thousand is Islam of the third woe.
Peterin açarları bağlamaq və açmaq üçün idi və Peter son məsihçi gəlini təmsil edir; onlar yüz qırx dörd min nəfərdir. Yüz qırx dörd minin şahidliyində təmsil olunan Peterin bağlayıcı xəbəri möhürləmədir. Yüz qırx dörd minin şahidliyində Peterin açıcı xəbəri üçüncü vayın İslamıdır.
“I then saw the third angel. Said my accompanying angel, ‘Fearful is his work. Awful is his mission. He is the angel that is to select the wheat from the tares, and seal, or bind, the wheat for the heavenly garner. These things should engross the whole mind, the whole attention.’” Early Writings, 119.
“Sonra mən üçüncü mələyi gördüm. Məni müşayiət edən mələk dedi: “Onun işi qorxuludur. Onun missiyası dəhşətlidir. O, buğdanı alaq otlarından ayırmalı və buğdanı səmavi anbar üçün möhürləməli, yaxud bağlamalı olan mələkdir. Bu şeylər bütün düşüncəni, bütün diqqəti tamamilə cəlb etməlidir.”” Early Writings, 119.
The wheat that are bound are represented by the first fruit wheat offering of Pentecost, that as a wave offering would represent the lifting up of the ensign of the one hundred and forty-four thousand. The sealing of God’s people is Peter’s internal message, that occurs during the history of Islam of the third woe that is progressively loosed from 9/11 onward.
Bağlanan buğda Pentikostun ilk məhsul buğda təqdimatı ilə təmsil olunur; bu təqdimat yellədilən təqdimat olaraq yüz qırx dörd minin bayrağının ucaldılmasını təmsil edərdi. Allahın xalqının möhürlənməsi Peterin daxili ismarışıdır; bu isə üçüncü vayın İslam tarixinin 9/11-dən etibarən tədricən açıldığı dövr ərzində baş verir.
And after these things I saw four angels standing on the four corners of the earth, holding the four winds of the earth, that the wind should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree. And I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God: and he cried with a loud voice to the four angels, to whom it was given to hurt the earth and the sea, Saying, Hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we have sealed the servants of our God in their foreheads. Revelation 7:1–3.
Bundan sonra mən yerin dörd bucağında duran dörd mələyi gördüm; onlar yerin dörd küləyini saxlayırdılar ki, nə yerə, nə dənizə, nə də hər hansı bir ağaca külək əssin. Və şərqdən yüksələn başqa bir mələk gördüm; onun əlində diri Allahın möhürü var idi. O, yerə və dənizə zərər vurmaq səlahiyyəti verilmiş dörd mələyə uca səslə nida edib dedi: “Allahımızın qullarını alınlarında möhürləyənədək nə yerə, nə dənizə, nə də ağaclara zərər vurun”. Vəhy 7:1–3.
Those four winds that are restrained during the binding of God’s people were released at 9/11, and then restrained by George Bush the lesser. The external message of Peter is Islam, and the loosening and the restraining if Islam is the external message that runs through the sealing time. Peter’s humanity is connected with Divinity, for the keys given to him represent agreement between heaven and earth.
Allahın xalqının möhürlənməsi zamanı saxlanılan o dörd külək 11 Sentyabrda sərbəst buraxıldı, sonra isə kiçik Corc Buş tərəfindən yenidən saxlanıldı. Peterin xarici xəbəri İslamdır, və əgər İslam möhürlənmə vaxtı boyunca uzanan xarici xəbərdirsə, onda boşaldılma və saxlanılma da onunla bağlıdır. Peterin insanlığı İlahiliklə əlaqəlidir, çünki ona verilən açarlar göylə yer arasındakı razılığı təmsil edir.
We will continue this study in the next article.
Bu araşdırmanı növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.
“The darkness of the evil one encloses those who neglect to pray. The whispered temptations of the enemy entice them to sin; and it is all because they do not make use of the privileges that God has given them in the divine appointment of prayer. Why should the sons and daughters of God be reluctant to pray, when prayer is the key in the hand of faith to unlock heaven’s storehouse, where are treasured the boundless resources of Omnipotence? Without unceasing prayer and diligent watching we are in danger of growing careless and of deviating from the right path. The adversary seeks continually to obstruct the way to the mercy seat, that we may not by earnest supplication and faith obtain grace and power to resist temptation.
Şər olanın qaranlığı dua etməyə etinasız yanaşanları bürüyür. Düşmənin pıçıltı ilə gələn sınaqları onları günaha cəlb edir; və bütün bunlar, Allahın duanın ilahi təyinatında onlara verdiyi imtiyazlardan istifadə etmədiklərinə görədir. Nə üçün Allahın oğulları və qızları dua etməyə istəksiz olsunlar, halbuki dua, iman əlində göyün xəzinəsini açan açardır; orada Qüdrət Sahibinin hüdudsuz ehtiyatları toplanmışdır. Aramsız dua və səylə ayıq-sayıq durmaq olmadan, biz laqeydliyə qapılmaq və doğru yoldan sapmaq təhlükəsi qarşısındayıq. Düşmən daim mərhəmət taxtına gedən yolu əngəlləməyə çalışır ki, biz ciddi yalvarış və iman vasitəsilə sınağa qarşı durmaq üçün lütf və qüvvət əldə etməyək.
“There are certain conditions upon which we may expect that God will hear and answer our prayers. One of the first of these is that we feel our need of help from Him. He has promised, ‘I will pour water upon him that is thirsty, and floods upon the dry ground.’ Isaiah 44:3. Those who hunger and thirst after righteousness, who long after God, may be sure that they will be filled. The heart must be open to the Spirit’s influence, or God’s blessing cannot be received.
“Allahın dualarımızı eşidib cavab verəcəyini gözləyə biləcəyimiz müəyyən şərtlər vardır. Bunların ilkindən biri budur ki, Ondan köməyə ehtiyacımız olduğunu dərk edək. O vəd etmişdir: ‘Mən susamışın üzərinə su, quru torpağın üzərinə sellər tökəcəyəm.’ Yeşaya 44:3. Salehliyə acan və susayanlar, Allaha həsrət qalanlar əmin ola bilərlər ki, doyurulacaqlar. Ürək Ruhun təsirinə açıq olmalıdır, əks halda Allahın bərəkəti qəbul edilə bilməz.
“Our great need is itself an argument and pleads most eloquently in our behalf. But the Lord is to be sought unto to do these things for us. He says, ‘Ask, and it shall be given you.’ And ‘He that spared not His own Son, but delivered Him up for us all, how shall He not with Him also freely give us all things?’ Matthew 7:7; Romans 8:32.
“Böyük ehtiyacımızın özü bizim lehimizə bir dəlildir və ən təsirli şəkildə bizim adımızdan yalvarır. Lakin Rəbbə bu şeyləri bizim üçün etməsi üçün müraciət olunmalıdır. O buyurur: «Diləyin, sizə veriləcək». Və: «Öz Oğlunu əsirgəməyib Onu hamımız uğrunda təslim edən Allah, Onunla birlikdə bizə hər şeyi də necə müftə verməz?» Matta 7:7; Romalılara 8:32.
“If we regard iniquity in our hearts, if we cling to any known sin, the Lord will not hear us; but the prayer of the penitent, contrite soul is always accepted. When all known wrongs are righted, we may believe that God will answer our petitions. Our own merit will never commend us to the favor of God; it is the worthiness of Jesus that will save us, His blood that will cleanse us; yet we have a work to do in complying with the conditions of acceptance.
“Əgər ürəyimizdə təqsiri saxlayırıqsa, əgər məlum olan hər hansı günaha bağlı qalırıqsa, Rəbb bizi eşitməyəcək; lakin tövbə edən, qəlbi sınmış canın duası həmişə qəbul olunur. Məlum olan bütün yanlışlıqlar düzəldildikdə, Allahın dualarımıza cavab verəcəyinə inana bilərik. Öz şəxsi ləyaqətimiz bizi heç vaxt Allahın lütfünə layiq göstərməyəcək; bizi xilas edəcək olan İsanın ləyaqətidir, bizi təmizləyəcək olan Onun qanıdır; bununla belə, qəbul olunma şərtlərinə əməl etməkdə yerinə yetirməli olduğumuz bir vəzifəmiz vardır.”
“Another element of prevailing prayer is faith. ‘He that cometh to God must believe that He is, and that He is a rewarder of them that diligently seek Him.’ Hebrews 11:6. Jesus said to His disciples, ‘What things soever ye desire, when ye pray, believe that ye receive them, and ye shall have them.’ Mark 11:24. Do we take Him at His word?” Steps to Christ, 94–96.
“Müzəffər duanın digər bir ünsürü imandır. ‘Allaha gələn kəs gərək inansın ki, O vardır və Onu səylə axtaranları mükafatlandırandır.’ İbranilərə 11:6. İsa Öz şagirdlərinə dedi: ‘Dua etdiyiniz zaman nə diləyirsinizsə, inanın ki, onları alırsınız, və sizə veriləcək.’ Mark 11:24. Biz Onun sözünə bel bağlayırıqmı?” Məsihə Doğru, 94–96.
“Here is a lesson for young men who profess to be servants of God, bearing His message, who are exalted in their own estimation. They can trace nothing remarkable in their experience, as could Elijah, yet they feel above performing duties which to them appear menial. They will not come down from their ministerial dignity to do needful service, fearing that they will be doing the work of a servant. All such should learn from the example of Elijah. His word locked the treasures of heaven, the dew and rain, from the earth three years. His word alone was the key to unlock heaven and bring showers of rain. He was honored of God as he offered his simple prayer in the presence of the king and the thousands of Israel, in answer to which fire flashed from heaven and kindled the fire upon the altar of sacrifice. His hand executed the judgment of God in slaying eight hundred and fifty priests of Baal; and yet, after the exhausting toil and most signal triumph of the day, he who could bring clouds and rain and fire from heaven was willing to perform the service of a menial and run before the chariot of Ahab in the darkness and in the wind and rain to serve the sovereign whom he had not feared to rebuke to his face because of his sins and crimes. The king passed within the gates. Elijah wrapped himself in his mantle and lay upon the bare earth.” Testimonies, volume 3, 287.
“Budur Allahın qulları olduqlarını iddia edən, Onun ismarıcını daşıyan və öz nəzərlərində ucalmış gənc kişilər üçün bir dərs. Onlar öz təcrübələrində İlyasınkı kimi diqqətəlayiq heç nə göstərə bilmirlər, lakin yenə də onlara alçaq görünən vəzifələri yerinə yetirməkdən özlərini üstün sayırlar. Onlar zəruri xidməti etmək üçün öz xidmətçi ləyaqətlərindən enməzlər; çünki qorxurlar ki, belə etməklə bir nökərin işini görmüş olarlar. Belələrinin hamısı İlyasın nümunəsindən öyrənməlidirlər. Onun sözü göyün xəzinələrini — şehi və yağışı — üç il ərzində yerdən bağladı. Yalnız onun sözü göyü açıb yağış leysanlarını endirməyin açarı idi. O, sadə duasını padşahın və İsrailin minlərlərinin hüzurunda edərkən Allah tərəfindən izzətləndirildi; bu duaya cavab olaraq göydən od çaxdı və qurban qurbangahının üzərindəki od alışdı. Onun əli Allahın hökmünü icra edərək Baalın səkkiz yüz əlli kahinini qılıncdan keçirdi; və buna baxmayaraq, o günün tükəndirici zəhmətindən və ən parlaq zəfərindən sonra, göydən buludlar, yağış və od gətirə bilən həmin şəxs, alçaq bir xidmətçinin gördüyü xidməti yerinə yetirməyə və qaranlıqda, külək və yağış içində Əhəbin döyüş arabasının önündə qaçmağa razı oldu ki, üzünə qarşı günahlarına və cinayətlərinə görə məzəmmət etməkdən çəkinmədiyi hökmdara xidmət etsin. Padşah darvazalardan içəri keçdi. İlyas əbasına bürünüb çılpaq torpaq üzərində uzandı.” Testimonies, cild 3, 287.