I have reached the point in this introduction to the book of Joel to briefly summarize some of the points from the first eight articles and identify what we should expect from the book of Joel now that we take it up more directly, and then of course what does that have to do with the battles of Raphia and Panium of Daniel 11:11–16?

Yoel kitabına bu girişdə mən elə bir məqama çatmışam ki, ilk səkkiz məqalədəki bəzi məqamları qısaca xülasə edim və indi Yoel kitabına daha birbaşa müraciət etdiyimizə görə ondan nə gözləməli olduğumuzu müəyyənləşdirim; və sonra, əlbəttə, bunun Daniel 11:11–16-da qeyd olunan Rafiya və Paniyum döyüşləri ilə nə əlaqəsi var?

We have placed an emphasis upon the song of the vineyard for “experience” is represented by a “song” prophetically. One of the characteristics of the one hundred and forty-four thousand as they sing the song of Moses and the Lamb, which is simply John’s way to represent Isaiah’s vineyard song. Every major prophet begins their books with condemnations against Israel for their rebellion, or you could say that every major prophet first sings the song of the vineyard. I contend that Joel’s song of the vineyard in chapter one is one of the most important revelations about the vineyard song. I could not say if I am correct or not, but the reason I am of this conviction is the prophetic connections that are symbolically represented in the book of Joel appear to be a key, or perhaps an axle for several spokes. Joel’s testimony not only connects with the other parallel lines, but it seems to set a point of reference, especially through the symbolism of the vineyard being destroyed in chapter one, and the next two chapters identifying both the image of the beast testing time in the United States and also the image of the beast testing time for the world. And it is all set within the context of a vineyard, and a vineyard isn’t a living vineyard—if it gets no rain.

Biz üzüm bağı nəğməsinə vurğu etmişik, çünki peyğəmbərlik baxımından “təcrübə” bir “nəğmə” ilə təmsil olunur. Musa ilə Quzunun nəğməsini oxuyan yüz qırx dörd min nəfərin xüsusiyyətlərindən biri də budur; bu isə sadəcə Yəhyanın Yeşayanın üzüm bağı nəğməsini ifadə etmək üsuludur. Hər bir böyük peyğəmbər öz kitabına İsrailin üsyanına qarşı məhkumedici bəyanatlarla başlayır; yaxud belə də demək olar ki, hər bir böyük peyğəmbər əvvəlcə üzüm bağı nəğməsini oxuyur. Mən iddia edirəm ki, Yoelin birinci fəsildəki üzüm bağı nəğməsi üzüm bağı nəğməsi haqqında ən mühüm vəhylərdən biridir. Düz deyib-demədiyimi söyləyə bilmərəm, lakin bu qənaətdə olmağımın səbəbi budur ki, Yoel kitabında simvolik şəkildə təqdim olunan peyğəmbərlik əlaqələri bir neçə şüa üçün açar, yaxud bəlkə də bir ox kimi görünür. Yoelin şəhadəti yalnız digər paralel xətlərlə bağlanmır, həm də, görünür, bir istinad nöqtəsi müəyyən edir; xüsusilə də birinci fəsildə üzüm bağının məhv edilməsi simvolizmi vasitəsilə, habelə sonrakı iki fəsildə həm Amerika Birləşmiş Ştatlarında vəhşinin surəti sınaq dövrünün, həm də dünya üçün vəhşinin surəti sınaq dövrünün müəyyənləşdirilməsi ilə. Və bütün bunlar üzüm bağı kontekstində təqdim olunur; yağış almadıqda isə üzüm bağı canlı üzüm bağı olmur.

We have also placed an emphasis on the prophetic period that is represented by the symbol of “how long?” I felt the necessity of reminding us of this previously established principle about “how long” to put an emphasis upon the “capstone” that was, and is also the foundation and corner stone. The final full development of the Midnight Cry message that is now under way is the “capstone.” Based upon the foundations that capstone is Miller’s jewels shining ten times brighter than in the beginning.

Biz həmçinin “nə vaxta qədər?” rəmzi ilə təmsil olunan peyğəmbərlik dövrünə də xüsusi vurğu vermişik. “Nə vaxta qədər?” barədə əvvəllər müəyyən edilmiş bu prinsipi bizə xatırlatmağı ona görə zəruri hesab etdim ki, həm təməl, həm də künc daşı olmuş və olan “baş daşı” üzərinə vurğu qoyulsun. Hazırda icrası gedən Gecəyarısı Harayı ismarıcının son və tam inkişafı həmin “baş daşı”dır. O baş daşı, həmin təməllər üzərində, Millerin cəvahiratının başlanğıcdakından on qat daha parlaq şəkildə parlamasıdır.

Based upon God’s “marvelous works” the capstone is when His people transition from a Laodicean experience unto a Philadelphian experience, which is when those people become the 8th that is of the 7 and also when they transition from the church militant to the church triumphant. This transition is the capstone. The transition is accomplished when God’s people hear and see the “capstone” message and it is marvelous in their eyes. The capstone message is the climax for it brings together all of the symbolic “capstone” truths together. The message of “seven times” was Miller’s foundation stone, and it was to be the Millerite capstone. Pentecost was the capstone to the Pentecostal season, just as was the Midnight Cry the capstone of the Millerite movement of the first and second angels.

Allahın “möcüzəli işləri”nə əsasən, baş daşı budur ki, Onun xalqı Laodikeya təcrübəsindən Filadelfiya təcrübəsinə keçir; bu isə həmin xalqın 7-dən olan 8-ci olması və həmçinin mübariz kilsədən qalib kilsəyə keçməsi vaxtıdır. Bu keçid baş daşıdır. Keçid o zaman həyata keçirilir ki, Allahın xalqı “baş daşı” xəbərini eşidib görür və o, onların gözündə möcüzəli olur. “Baş daşı” xəbəri zirvə nöqtəsidir, çünki o, bütün simvolik “baş daşı” həqiqətlərini bir yerə toplayır. “Yeddi dəfə” xəbəri Millerin təməl daşı idi və o, Millerçi hərəkatın baş daşı olmalı idi. Pentikost, birinci və ikinci mələklərin Millerçi hərəkatının baş daşı olan Gecəyarısı Fəryadı kimi, Pentikostal dövrün də baş daşı idi.

As the climax or capstone of the 46-year period in which Christ built the Millerite temple of the first and second angels, the capstone was to become the foundation stone for Christ’s work of building the temple of the one hundred and forty-four thousand. That foundation stone was set up in 1844 as the light to lighten the path to heaven, and for this reason God’s people at the end of the world are to return to the “old paths” in order to find rest. If and when they return to the pioneer history of the Millerites, they find that the message of the Midnight Cry was the climax of the foundational history. The Midnight Cry was a manifestation of the outpouring of the Holy Spirit. When a soul returns to the “old paths” and finds the “bright light” that was set up at the beginning or foundational point of the path he finds the Midnight Cry, which Jeremiah identifies as “rest.”

Məsihin birinci və ikinci mələklərin Millerçi məbədini inşa etdiyi 46 illik dövrün zirvəsi və ya baş daşı olaraq, həmin baş daşı Məsihin yüz qırx dörd minin məbədini qurmaq işinin təməl daşı olmalı idi. O təməl daşı 1844-cü ildə göyə aparan yolu işıqlandıran nur kimi qoyuldu və bu səbəbdən dünyanın sonunda Allahın xalqı rahatlıq tapmaq üçün “qədim cığırlara” qayıtmalıdır. Əgər və nə zaman onlar Millerçilərin pioner tarixinə qayıtsalar, görəcəklər ki, Gecəyarısı Fəryadı xəbəri təməl tarixinin zirvəsi idi. Gecəyarısı Fəryadı Müqəddəs Ruhun tökülməsinin bir təzahürü idi. Bir can “qədim cığırlara” qayıdıb yolun başlanğıcında və ya təməl nöqtəsində qoyulmuş “parlaq nuru” tapdıqda, Yeremyanın “rahatlıq” adlandırdığı Gecəyarısı Fəryadını tapır.

“They had a bright light set up behind them at the beginning of the path, which an angel told me was the ‘midnight cry.’ This light shone all along the path, and gave light for their feet, so that they might not stumble.

“Onların arxalarında, yolun başlanğıcında parlaq bir işıq qoyulmuşdu; bir mələk mənə bunun ‘gecəyarısı fəryadı’ olduğunu söylədi. Bu işıq bütün yol boyu saçırdı və ayaqlarına işıq verirdi ki, büdrəməsinlər.

“If they kept their eyes fixed on Jesus, who was just before them, leading them to the city, they were safe. But soon some grew weary, and said the city was a great way off, and they expected to have entered it before. Then Jesus would encourage them by raising His glorious right arm, and from His arm came a light which waved over the advent band, and they shouted ‘Alleluia!’ Others rashly denied the light behind them, and said that it was not God that had led them out so far. The light behind them went out, leaving their feet in perfect darkness, and they stumbled and lost sight of the mark and of Jesus, and fell off the path down into the dark and wicked world below.” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.

“Onlar gözlərini, elə özlərindən azacıq öndə olub onları şəhərə doğru aparan İsaya dikdikləri müddətcə təhlükəsiz idilər. Lakin tezliklə bəziləri yoruldu və şəhərin çox uzaqda olduğunu söylədilər; onlar ora daha əvvəl daxil olacaqlarını gözləmişdilər. O zaman İsa Özünün izzətli sağ qolunu qaldırmaqla onları ruhlandırardı və Onun qolundan advent dəstəsinin üzərində dalğalanan bir nur çıxardı; onlar da: ‘Alleluia!’ — deyə hayqırardılar. Başqaları isə düşüncəsizcəsinə arxalarındakı nuru inkar edərək dedilər ki, onları bu qədər uzağa aparan Allah olmamışdır. Arxalarındakı nur söndü və ayaqları zülmət içində qaldı; onlar büdrədilər, nişanı da, İsanı da gözdən itirdilər və yolun kənarından aşağıda olan qaranlıq və pis dünyanın içinə yuvarlandılar.” Ellen G. White-ın Christian Experience and Teachings əsəri, 57.

The capstone of Millerite history is the foundation stone for the history of the one hundred and forty-four thousand. From the beginning of the three angels in 1798 until the church triumphant is raised up in fulfillment of cleansing of the sanctuary at the Sunday law the path is illuminated with the message of the Midnight Cry, for the parable is about Adventism, and how God raises up a people to perfectly reflect His character as probation closes for mankind during the Sunday law crisis.

Millerçi tarixinin başdaşı, yüz qırx dörd minin tarixinin təməl daşıdır. 1798-ci ildə üç mələyin başlanğıcından etibarən, bazar qanunu zamanı müqəddəs məkanın təmizlənməsinin yerinə yetməsi ilə qalib kilsə qaldırılanadək, yol Gecəyarısı Harayı ismarıcı ilə işıqlandırılır; çünki bu məsəl Adventizm haqqındadır və bazar qanunu böhranı zamanı bəşəriyyət üçün möhlət bağlanarkən Allahın Öz xasiyyətini kamil surətdə əks etdirən bir xalqı necə qaldırdığını göstərir.

On the path, Jesus is leading and He continues to lighten the path by raising His glorious right arm. There is therefore a bright light at the beginning of the path and a bright light leading to the end of the path. Jesus as Alpha and Omega illustrates the end with the beginning, so the light at both ends of the path is the message of the Midnight Cry.

Yolda İsa önə keçir və Öz izzətli sağ qolunu qaldırmaqla yolu işıqlandırmağa davam edir. Buna görə də yolun başlanğıcında parlaq bir işıq və yolun sonuna aparan parlaq bir işıq vardır. Alfa və Omeqa olan İsa sonu başlanğıcla təsvir edir; beləliklə, yolun hər iki ucundakı işıq Gecəyarısı Harayı xəbəridir.

The first angel arrived in 1798 and announced that the hour of His judgment had arrived, “Saying … the hour of his judgment is come.” The hour of judgment came in 1798 and when it began the marriage between Christ and His new bride—Philadelphian Millerite Adventism began. Christ was to be married on October 22, 1844 and from 1798 to 1844 the bride was made ready. The bride was Philadelphian, for there was no condemnation upon Christ’s bride, for she made herself ready—she was pure. The announcement of the judgment is the announcement of the marriage at the beginning in 1798 that arrived at the end in 1844.

Birinci mələk 1798-ci ildə gəldi və Onun hökm saatının yetişdiyini elan etdi: “Deyərək ... Onun hökm saatı gəldi.” Hökm saatı 1798-ci ildə gəldi və o başladıqda Məsihlə Onun yeni gəlini — Filadelfiyalı Millerçi Adventizm arasında nikah başlandı. Məsih 22 oktyabr 1844-cü ildə evlənməli idi və 1798-ci ildən 1844-cü ilədək gəlin hazırlandı. Gəlin Filadelfiyalı idi, çünki Məsihin gəlini üzərində heç bir məhkumluq yox idi; çünki o, özünü hazır etdi — o, pak idi. Hökmün elan edilməsi 1798-ci ildə başlanğıcda verilən və 1844-cü ildə sona çatan nikahın elanıdır.

The foundational light and the capstone light for the Millerite movement was the message announcing the marriage—the message of the Midnight Cry. The Midnight Cry was the foundation and capstone of the history of the first and second angels as well as Millerite history and the capstone of Millerite history is the foundation stone of the history of the one hundred and forty-four thousand as well as being the capstone. The temple construction is finished when the capstone is placed and the work of placing that final “marvelous” stone began in July 2023.

Millerçi hərəkatı üçün təməl nur və başdaşı nuru nikahı elan edən xəbər idi — Gecəyarısı Harayı xəbəri. Gecəyarısı Harayı birinci və ikinci mələklərin tarixinin, eləcə də Millerçi tarixinin təməli və başdaşı idi; Millerçi tarixinin başdaşı isə yüz qırx dörd minin tarixinin həm təməl daşı, həm də başdaşıdır. Məbədin inşası başdaşı yerinə qoyulduqda tamamlanır və həmin son “möcüzəli” daşın qoyulması işi 2023-cü ilin iyulunda başladı.

There are various prophetic fulfillments that will make up the capstone, but the capstone also represents the climax of a message. Pentecost was the capstone of the message of the Pentecostal season, just as the light of the “seven times” that came through the pen of Hiram Edson in 1856, was the intended capstone to Miller’s message, for the first foundational truth Miller discovered was the “seven times.” In 1856, rejecting the new light of the capstone truth equated to choosing to die in the wilderness of Laodicea, as ancient Israel had done over a forty-year period. This identifies July of 2023 as 1856, the turning point from Philadelphia to Laodicea in Millerite history and the reversal from Laodicea unto Philadelphia in the history of the one hundred and forty-four thousand. Christ did not marry an impure woman in 1844, for she was Philadelphian and He will marry a bride from Philadelphia at the Sunday law. But first she must make herself ready. Are you ready?

Müxtəlif peyğəmbərlik yerinə yetmələri yekun daşı təşkil edəcək, lakin yekun daşı həm də bir xəbərin zirvə nöqtəsini təmsil edir. Pentikost, Pentikost mövsümünün xəbərinin yekun daşı idi; necə ki, 1856-cı ildə Hiram Edsonun qələmi vasitəsilə gələn “yeddi zaman”ın işığı da Millerin xəbərinin nəzərdə tutulmuş yekun daşı idi, çünki Millerin kəşf etdiyi ilk təməl həqiqət “yeddi zaman” idi. 1856-cı ildə yekun daşı həqiqətinin yeni işığını rədd etmək, qədim İsrailin qırx il ərzində etdiyi kimi, Laodikeya səhrasında ölməyi seçməyə bərabər idi. Bu, 2023-cü ilin iyulunu 1856-cı il kimi müəyyən edir: Millerit tarixində Filadelfiyadan Laodikeyaya dönüş nöqtəsi və yüz qırx dörd minin tarixində Laodikeyadan Filadelfiyaya dönüş. Məsih 1844-cü ildə natəmiz bir qadınla evlənmədi, çünki o, Filadelfiyalı idi və O, bazar günü qanunu zamanı Filadelfiyadan olan bir gəlinlə evlənəcək. Lakin əvvəlcə o, özünü hazırlamalıdır. Sən hazırsanmı?

Fear not, little flock; for it is your Father’s good pleasure to give you the kingdom. Luke 12:32.

Qorxma, ey kiçik sürü; çünki Padşahlığı sizə vermək Atanızın xoş niyyətidir. Luka 12:32.

On October 22, 1844 the Lord married the bride He had made ready to follow Him into the history of the third angel, and all that the third angel represents, but by 1863 the history of the third angel was diverted into the wilderness of Laodicea. The history of 1844 unto 1863 represents the period of the third angel, thus providing an illustration of the foolish virgins in the time period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. The virgins are wheat and tares who are being separated by messages typified by angels—for it is the angels that do the work of separating.

1844-cü il oktyabrın 22-də Rəbb, Onun ardınca üçüncü mələyin tarixinə və üçüncü mələyin təmsil etdiyi bütün həqiqətlərə daxil olmaq üçün hazırladığı gəlini Özünə aldı, lakin 1863-cü ilə qədər üçüncü mələyin tarixi Laodikeyanın çölünə yönəldildi. 1844-dən 1863-ə qədər olan tarix üçüncü mələyin dövrünü təmsil edir və bununla da yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənməsi dövründə ağılsız bakirələrin bir nümunəsini təqdim edir. Bakirələr buğda və alaq otlarıdır; onlar mələklərlə simvollaşdırılan xəbərlər vasitəsilə bir-birindən ayrılırlar, çünki ayırma işini görən məhz mələklərdir.

“I then saw the third angel. Said my accompanying angel, ‘Fearful is his work. Awful is his mission. He is the angel that is to select the wheat from the tares, and seal, or bind, the wheat for the heavenly garner. These things should engross the whole mind, the whole attention.’” Early Writings, 119.

“Sonra mən üçüncü mələyi gördüm. Məni müşayiət edən mələk dedi: ‘Onun işi dəhşətlidir. Onun missiyası heybətlidir. O, buğdanı alaq otlarından ayırmalı və buğdanı səmavi anbar üçün möhürləməli, yaxud bağlamalı olan mələkdir. Bu şeylər bütün zehni, bütün diqqəti tamamilə cəlb etməlidir.’” Early Writings, 119.

The three angel’s messages of Revelation fourteen are the latter rain message that divides and binds the two classes.

Vəhy kitabının on dördüncü fəslindəki üç mələyin xəbərləri son yağış xəbəridir; bu xəbər iki sinfi ayırır və bağlayır.

“To John were opened scenes of deep and thrilling interest in the experience of the church. He saw the position, dangers, conflicts, and final deliverance of the people of God. He records the closing messages which are to ripen the harvest of the earth, either as sheaves for the heavenly garner or as fagots for the fires of destruction. Subjects of vast importance were revealed to him, especially for the last church, that those who should turn from error to truth might be instructed concerning the perils and conflicts before them. None need be in darkness in regard to what is coming upon the earth.” The Great Controversy, 341.

“Yəhyaya kilsənin təcrübəsində dərin və həyəcanverici maraq doğuran mənzərələr açıldı. O, Allah xalqının mövqeyini, təhlükələrini, mübarizələrini və nəhayət xilasını gördü. O, yer üzünün məhsulunu yetişdirəcək son xəbərləri yazıya alır; bu məhsul ya səmavi anbar üçün dərzlər, ya da məhvedici odlar üçün bağlamalar olacaq. Ona son dərəcə böyük əhəmiyyət daşıyan mövzular, xüsusilə də son kilsə üçün, vəhy olundu ki, yanlışlıqdan həqiqətə dönəcək olanlar qarşılarında duran təhlükələr və mübarizələr barədə öyrədilsinlər. Yer üzünün başına gələcək şeylər barəsində heç kəsin qaranlıq içində qalmasına ehtiyac yoxdur.” The Great Controversy, 341.

It is “words of truth” which in this generation are “the closing messages which are to ripen the harvest,” and which separate the two classes. That work is also the work of the “dirt brush man” from Miller’s dream.

Bu nəsildə “məhsulu yetişdirməli olan son xəbərlər” məhz “həqiqət sözləri”dir və iki sinfi bir-birindən ayıran da onlardır. Bu iş, həmçinin, Millerin yuxusundakı “toz fırçası olan adam”ın işidir.

“‘Whose fan is in His hand, and He will throughly purge His floor, and gather His wheat into the garner.’ Matthew 3:12. This was one of the times of purging. By the words of truth, the chaff was being separated from the wheat. Because they were too vain and self-righteous to receive reproof, too world-loving to accept a life of humility, many turned away from Jesus. Many are still doing the same thing. Souls are tested today as were those disciples in the synagogue at Capernaum. When truth is brought home to the heart, they see that their lives are not in accordance with the will of God. They see the need of an entire change in themselves; but they are not willing to take up the self-denying work. Therefore they are angry when their sins are discovered. They go away offended, even as the disciples left Jesus, murmuring, ‘This is an hard saying; who can hear it?’” The Desire of Ages, 392.

“‘Ələyicisi Onun əlindədir; və O, öz xırmanını tamamilə təmizləyəcək, buğdasını isə anbara yığacaq.’ Matta 3:12. Bu, təmizlənmə vaxtlarından biri idi. Həqiqət sözləri vasitəsilə saman buğdadan ayrılırdı. Məzəmməti qəbul etmək üçün həddən artıq boş və özünüsaleh, təvazökar bir həyatı qəbul etmək üçün isə dünyanı həddən artıq sevən olduqlarına görə, çoxları İsadan üz döndərdi. Bu gün də çoxları eyni şeyi edir. Canlar bu gün, Kapernaumdakı sinaqoqda o şagirdlərin sınandığı kimi sınanırlar. Həqiqət qəlbə tətbiq edildikdə, onlar görürlər ki, həyatları Allahın iradəsinə uyğun deyil. Özlərində tam bir dəyişiklik zərurətini görürlər; lakin onlar özündən imtina tələb edən bu işi üzərlərinə götürməyə razı olmurlar. Buna görə də günahları aşkar ediləndə qəzəblənirlər. Şagirdlərin İsadan ayrılıb, ‘Bu ağır sözdür; buna kim qulaq asa bilər?’ — deyə gileyləndikləri kimi, onlar da inciyib uzaqlaşırlar.” Əsrələrin Arzusu, 392.

Beginning at the great disappointment of 1844 the waymarks and transactions through to 1863 represent the history of 9/11 unto the Sunday law. Why is 1844 9/11 you ask?

1844-cü ilin Böyük Məyusluğundan başlayaraq 1863-cü ilə qədər olan yol nişanələri və hadisələr 9/11-dən Bazar qanununa qədər olan tarixi təmsil edir. Soruşursunuz ki, nə üçün 1844 9/11-dir?

Sister White’s writings are clear that the third angel arrived on October 22, 1844, but also arrived in 1888 which typifies 9/11. More importantly all the prophets isolate the very history of 9/11 unto the Sunday law, so it is not the testimony of two or three, but the united testimony of every witness from God’s Word that 9/11 to the Sunday law is the period where “the effect of every vision” is accomplished.

Bacı Vaytın yazıları açıq şəkildə göstərir ki, üçüncü mələk 22 oktyabr 1844-cü ildə gəldi, lakin həmçinin 9/11-i tipləşdirən 1888-ci ildə də gəldi. Daha mühüm olan isə budur ki, bütün peyğəmbərlər 9/11-in məhz öz tarixini Bazar qanununa qədər təcrid edirlər; beləliklə, bu, iki və ya üçünün şəhadəti deyil, Allahın Kəlamındakı hər bir şahidin birləşmiş şəhadətidir ki, 9/11-dən Bazar qanununa qədər olan dövr “hər bir görüntünün təsiri”nin yerinə yetirildiyi dövrdür.

The history of the third angel’s arrival and conclusion was from 1844 to 1863 and represents the period of God’s marvelous works from 9/11 unto the Sunday law. That history is also represented by 1840 to 1844, and in that line 1840 is the alpha and 1844 the omega. In the line of 1844 to 1863, 1844 is the alpha and 1863 is the omega. 1844 is both alpha and omega.

Üçüncü mələyin gəlişinin və yekununun tarixi 1844-dən 1863-ə qədər idi və 9/11-dən Bazar günü qanununadək Allahın ecazkar işləri dövrünü təmsil edir. Həmin tarix həmçinin 1840-dan 1844-ə qədər olan dövrlə də təmsil olunur və o xətdə 1840 alfa, 1844 isə omegadır. 1844-dən 1863-ə qədər olan xətdə 1844 alfa, 1863 isə omegadır. 1844 həm alfadır, həm də omega.

The cross aligns with 1844, and the Alpha and Omega shed His blood at the cross. From 9/11 (1840) we find Revelation ten setting forth the history that begins with John eating the little book in 1840 and then the disappointment in his stomach in 1844. The eating is the beginning; the stomach marks the end. The last verse of chapter ten represents the history being repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand.

Xaç 1844-cü ilə uyğun gəlir və Alfa ilə Omeqa xaçda Öz qanını tökdü. 9/11-dən (1840) etibarən Vəhy kitabının onuncu fəslinin, Yəhyanın 1840-cı ildə kiçik kitabı yeməsi ilə başlayan və sonra 1844-cü ildə onun qarnında məyusluqla davam edən tarixi təqdim etdiyini görürük. Yemə başlanğıcdır; qarın isə sonu göstərir. Onuncu fəslin son ayəsi bu tarixin yüz qırx dörd minin tarixində təkrar olunduğunu təmsil edir.

And I took the little book out of the angel’s hand, and ate it up; and it was in my mouth sweet as honey: and as soon as I had eaten it, my belly was bitter. And he said unto me, Thou must prophesy again before many peoples, and nations, and tongues, and kings. Revelation 10:10, 11.

Mən mələyin əlindən o kiçik kitabı götürüb yedim; o, ağzımda bal kimi şirin idi; lakin onu yeyən kimi qarnım acı oldu. O isə mənə dedi: Sən yenə bir çox xalqlar, millətlər, dillər və padşahlar barəsində peyğəmbərlik etməlisən. Vəhy 10:10, 11.

Revelation chapter ten and Habakkuk chapter two represent two chapters that provide witness to the prophetic period of 1840 unto 1844. The history of 1844 unto 1863 begins at a waymark of disappointment, followed by a scattering that is followed by a gathering. In that period the prophetic history of Habakkuk’s two tables concludes when the second table was printed in 1849 and published abroad in 1850. The period of Habakkuk’s tables was from May of 1842 when the 1843 chart was published and the prophetic period ended where it began with the publication of one of Habakkuk’s two tables. The 1843 chart is the alpha and the 1850 chart is the omega.

Vəhy kitabının onuncu fəsli və Həbəqquq kitabının ikinci fəsli 1840-dan 1844-ə qədər olan peyğəmbərlik dövrünə şahidlik edən iki fəsli təmsil edir. 1844-dən 1863-ə qədər olan tarix məyusluq nişanəsindən başlayır; bunun ardınca səpələnmə, sonra isə toplanma gəlir. Həmin dövrdə Həbəqququn iki lövhəsinə aid peyğəmbərlik tarixi, ikinci lövhə 1849-cu ildə çap edilib 1850-ci ildə xaricdə nəşr olunduqda başa çatır. Həbəqququn lövhələrinin dövrü 1843 cədvəlinin nəşr olunduğu 1842-ci ilin mayından etibarən idi və bu peyğəmbərlik dövrü, Həbəqququn iki lövhəsindən birinin nəşri ilə başladığı yerdə sona çatdı. 1843 cədvəli alfadır, 1850 cədvəli isə omeqadır.

In 1856 Hiram Edson wrote a series of articles which took William Miller’s understanding of the “seven times” to a new level. Edson’s work was the omega of Miller’s work bringing Miller’s foundation truth to the position of a capstone which was intended to empower God’s people. Miller’s light on the “seven times” was the alpha and Edson’s light on the “seven times” was the omega.

1856-cı ildə Hiram Edson Uilyam Millerin “yeddi vaxt” anlayışını yeni bir səviyyəyə yüksəldən bir sıra məqalələr yazdı. Edsonun işi, Allahın xalqını qüvvətləndirmək üçün nəzərdə tutulmuş Millerin təməl həqiqətini başdaşa mövqeyinə gətirən, Millerin işinin omeqası idi. Millerin “yeddi vaxt” üzərindəki nuru alfa, Edsonun “yeddi vaxt” üzərindəki nuru isə omeqa idi.

In 1863 the movement changed into the church which would ultimately bring about a movement from its own body, the same way that the Millerites came from Protestants, and just as the disciples came out of Judaism to Christianity and just as Joshua and Caleb came from the former covenant people who were destined to die in the wilderness.

1863-cü ildə bu hərəkat kilsəyə çevrildi; o kilsə isə son nəticədə öz daxilindən bir hərəkat meydana gətirəcəkdi—eynilə Millerçilərin protestantlardan çıxması kimi, şagirdlərin yəhudilikdən xristianlığa çıxması kimi və Yuşa ilə Kalebin səhrada ölməyə məhkum edilmiş əvvəlki əhd xalqının arasından çıxması kimi.

In the very same history, (1844 to 1863) the Republican horn of the earth beast is going through a parallel struggle that ultimately breaks out into the Civil War which all historians agree reached its midpoint in 1863 with Lincoln’s Emancipation Proclamation. Lincoln represents the first Republican president, who took the oath of Presidency following the worst Democratic President in history up to that point. He was later assassinated. All these prophetic characteristics and others are repeated with the last Republican president.

Eyni tarixin özündə, (1844-dən 1863-ə qədər) yer vəhşisinin Respublikaçı buynuzu paralel bir mübarizədən keçir; bu mübarizə son nəticədə bütün tarixçilərin razılaşdığı kimi, Linkolnun Azadlıq Bəyannaməsi ilə 1863-cü ildə öz orta nöqtəsinə çatan Vətəndaş Müharibəsində partlayıb üzə çıxır. Linkoln ilk Respublikaçı prezidenti təmsil edir; o, o vaxta qədərki tarixdə ən pis Demokrat prezidentdən sonra Prezidentlik andını içmişdi. O, sonradan sui-qəsd nəticəsində öldürüldü. Bütün bu peyğəmbərlik xüsusiyyətləri və başqaları son Respublikaçı prezidentdə də təkrarlanır.

1844 unto 1863 included a scattering and gathering. 1863 represents the Sunday law, so the scattering that took place in 1844 is the only scattering until 1863 when the Laodicean Seventh-day Adventists were scattered unto the wilderness of Laodicea. 1844 produced a scattering and 1863 produced a scattering, thus witnessing to the fact that the history is an identified prophetic symbol, for it begins with an alpha scattering in 1844 and ends with an omega scattering in 1863. The first scattering arrived on July 18, 2020 and the final omega scattering is fulfilled at the Sunday law.

1844-dən 1863-ə qədər olan dövr bir səpələnmə və bir toplanmanı əhatə edirdi. 1863 Bazar qanununu təmsil edir; buna görə də 1844-də baş vermiş səpələnmə, Laodikeyalı Yeddinci Gün Adventistlərinin Laodikeyanın səhrasına səpələndiyi 1863-cü ilədək yeganə səpələnmədir. 1844 bir səpələnmə doğurdu və 1863 də bir səpələnmə doğurdu; beləliklə, bu tarixin müəyyən edilmiş peyğəmbərlik simvolu olduğuna şəhadət edir, çünki o, 1844-də alfa səpələnməsi ilə başlayır və 1863-də omeqa səpələnməsi ilə başa çatır. Birinci səpələnmə 18 iyul 2020-ci ildə gəldi və son omeqa səpələnməsi Bazar qanununda yerinə yetirilir.

“The time is coming when we shall be separated and scattered, and each one of us will have to stand without the privilege of communion with those of like precious faith; and how can you stand unless God is by your side, and you know that he is leading and guiding you?” Review and Herald, March 25, 1890.

“Elə bir vaxt gəlir ki, biz ayrılıb səpələnəcəyik və hər birimiz eyni dəyərli imana sahib olanlarla ünsiyyət imtiyazı olmadan dayanmalı olacağıq; bəs Allah sənin yanında olmadan və Onun sənə rəhbərlik edib yol göstərdiyini bilmədən necə dayana bilərsən?” Review and Herald, 25 mart 1890.

Its not enough for God to stand “by your side,” you must also “know that he is leading and guiding you.” This fact is a subject of prophecy represented by the various phrases based upon when “ye shall know the Lord.”

Allahın “yanında” durması kifayət deyil; siz həm də “Onun sizə rəhbərlik etdiyini və yol göstərdiyini bilməlisiniz.” Bu həqiqət, “siz Rəbbi tanıyacaqsınız” ifadəsinə əsaslanan müxtəlif deyimlərlə təmsil olunan peyğəmbərlik mövzusudur.

And ye shall eat in plenty, and be satisfied, and praise the name of the Lord your God, that hath dealt wondrously with you: and my people shall never be ashamed. And ye shall know that I am in the midst of Israel, and that I am the Lord your God, and none else: and my people shall never be ashamed. … So shall ye know that I am the Lord your God dwelling in Zion, my holy mountain: then shall Jerusalem be holy, and there shall no strangers pass through her any more. Joel 2:26, 27, 3:17.

Siz bolluca yeyəcək, doyacaqsınız və sizinlə möcüzəli şəkildə rəftar etmiş Rəbbiniz Allahın adını həmd edəcəksiniz; və xalqım heç vaxt rüsvay olmayacaq. Və biləcəksiniz ki, Mən İsrailin ortasındayam, Mən sizin Allahınız Rəbbəm və başqası yoxdur; və xalqım heç vaxt rüsvay olmayacaq. … Beləcə biləcəksiniz ki, Mən müqəddəs dağım olan Sionda yaşayan Allahınız Rəbbəm; onda Yerusəlim müqəddəs olacaq və yadellilər artıq bir daha onun içindən keçməyəcəklər. Yoel 2:26, 27, 3:17.

When Jerusalem is holy, she is the church triumphant, for the church militant is defined is a church made up of wheat and tares, and when “no strangers pass through” “Jerusalem” “anymore” God’s people “shall know” “that he is leading and guiding.” They know, for they are those who have fulfilled the prayer of “seven times,” which includes confessing that God had not been leading you as a Laodicean, but when your change to a Philadelphian you will know “that he is leading and guiding” and that God is “in the midst of Israel.”

Qüds müqəddəs olduqda, o, zəfər çalmış kilsədir; çünki mübariz kilsə buğda və alaq otlarından ibarət olan bir kilsə kimi müəyyən edilir; və “artıq yadlar keçmədikdə” “Qüds”dən, Allahın xalqı “biləcək” “ki, O, rəhbərlik edir və yol göstərir.” Onlar bilirlər, çünki onlar “yeddi dəfə” duasını yerinə yetirmiş olanlardır; bu da Allahın sizi Laodikeyalı olduğunuz zaman yönəltmədiyini etiraf etməyi əhatə edir, lakin Filadelfiyalıya çevrildiyiniz zaman siz “biləcəksiniz” “ki, O, rəhbərlik edir və yol göstərir” və Allahın “İsrailin ortasında” olduğunu.

The alpha scattering (disappointment) of April 19 and the omega scattering (disappointment) of October 22 is marked by the first official publication after the great disappointment of October 22. Publishing is a prophetic marker in Millerite history and the prophetic history of the United States, so the first thing officially published after 1844 is a waymark of that history, and the waymark identifies a scattering.

19 aprelin alfa səpələnməsi (məyusluğu) və 22 oktyabrın omeqa səpələnməsi (məyusluğu) 22 oktyabrın böyük məyusluğundan sonrakı ilk rəsmi nəşrlə işarələnir. Nəşriyyatçılıq Millerçi tarixdə və Amerika Birləşmiş Ştatlarının peyğəmbərlik tarixində peyğəmbərlik nişanəsidir; buna görə də 1844-cü ildən sonra rəsmi şəkildə nəşr olunan ilk şey həmin tarixin bir yol nişanəsidir və bu yol nişanəsi bir səpələnməni müəyyən edir.

1847—The Remnant Scattered Abroad

1847 — Dünyaya Səpələnmiş Qalıq

“A Word to the ‘Little Flock.’

“‘Kiçik Sürü’yə bir Söz.”

“The following articles were written for The Day-Dawn, which has been published at Canandaigua, New York, by O. R. L. Crosier. But as that paper is not now published, and as we do not know as it will be published again, it is thought best by some of us in Maine, to have them given in this form. I wish to call the attention of the ‘little flock’ to those things which will very soon take place on this earth. . . .

“Aşağıdakı məqalələr O. R. L. Crosier tərəfindən Nyu-York ştatının Kanandaigua şəhərində nəşr edilmiş The Day-Dawn üçün yazılmışdır. Lakin həmin qəzet indi nəşr olunmadığına və onun yenidən nəşr ediləcəyini bilmədiyimizə görə, Men ştatında olan bəzilərimiz tərəfindən onların bu şəkildə təqdim edilməsinin ən münasib yol olduğu düşünülmüşdür. Mən ‘kiçik sürü’nün diqqətini çox tezliklə bu yer üzündə baş verəcək şeylərə yönəltmək istəyirəm....”

“The reader will have observed that three communications from the pen of Mrs. E. G. White were included in A Word to the ‘Little Flock.’ . . .

“Oxucu müşahidə etmiş olacaq ki, A Word to the ‘Little Flock’ əsərinə xanım E. G. Whiteın qələmindən çıxmış üç məktub daxil edilmişdir.”

“The second communication from Mrs. White, found on pages 14–18, is an account of her first vision under the title, To the Remnant Scattered Abroad. This was written December 20, 1845, as a personal letter to Enoch Jacobs, and was first published by the recipient in The Day-Star of January 24, 1846. Then on April 6, 1846, it was reprinted in broadside form by James White and H. S. Gurney. The statement as it appears in A Word to the ‘Little Flock,’ with the exception of minor editorial changes and added scripture references, is identical with the full account of the vision as first printed.” James White, A Word to the ‘Little Flock’, 25.

14–18-ci səhifələrdə yer alan xanım Uaytın ikinci müraciəti, “Pərakəndə halda səpələnmiş qalıq üçün” başlığı altında onun ilk görüntüsünün təsviridir. Bu mətn 20 dekabr 1845-ci ildə Enok Ceykobs üçün şəxsi məktub kimi yazılmış və ilk dəfə alıcı tərəfindən 24 yanvar 1846-cı il tarixli The Day-Star-da dərc edilmişdir. Daha sonra, 6 aprel 1846-cı ildə Ceyms Uayt və H. S. Gurney tərəfindən afişa formasında yenidən çap edilmişdir. “Kiçik sürü”yə bir söz əsərində yer alan mətn, cüzi redaktə dəyişiklikləri və əlavə edilmiş Müqəddəs Yazı istinadları istisna olmaqla, görüntünün ilk dəfə çap olunmuş tam təsviri ilə eynidir.” James White, A Word to the ‘Little Flock’, 25.

1844 marks the arrival of an angel and a disappointment. In 1845 the first vision is written and it is published in 1846. The first vision is to “the remnant scattered abroad.” I doubt that the unmarried teenage prophetess knew when she wrote out her first vision that a prophetic characteristic of the “remnant” is that the remnant would of prophetic necessity need to be “scattered abroad,” as one of the characteristics of the one hundred and forty-four thousand. In 1846 the Whites were married, thus changing Ellen’s last name to White. In the same year the Whites began to keep the seventh-day Sabbath. In 1846 the covenant is marked as finalized, the prophetic marriage that began in 1844 was consummated in 1846, and in 1847 the first official publication is printed and mailed.

1844-cü il bir mələyin gəlişini və bir məyusluğu qeyd edir. 1845-ci ildə ilk görüntü yazıya alınır və 1846-cı ildə nəşr olunur. İlk görüntü “dünyaya səpələnmiş qalıq” üçündür. Şübhə edirəm ki, subay yeniyetmə qadın peyğəmbər ilk görüntüsünü qələmə alarkən “qalıq”ın peyğəmbərlik xarakteristikasından birinin, yüz qırx dörd minin xüsusiyyətlərindən biri kimi, peyğəmbərlik zərurəti ilə “dünyaya səpələnmiş” olmalı olduğunu bilirdi. 1846-cı ildə Vaytlar evləndilər və bununla da Ellenin soyadı Vayt olaraq dəyişdi. Həmin ildə Vaytlar həftənin yeddinci günü olan Şənbəni tutmağa başladılar. 1846-cı ildə əhd başa çatmış kimi işarələnir, 1844-cü ildə başlamış peyğəmbərlik nikahı 1846-cı ildə tamamlandı və 1847-ci ildə ilk rəsmi nəşr çap edilərək poçtla göndərildi.

May, 1850

May, 1850

“DEAR READER—My object in this review has been to expose error by the light of sacred truth. . . .

“ƏZİZ OXUCU — Bu icmalda məqsədim müqəddəs həqiqətin işığında yanlışlığı üzə çıxarmaq olmuşdur....”

“In presenting this little work to the scattered flock, I have discharged my duty to them, in this respect, and may God add his blessing. Amen.” James White, The Seventh-day Sabbath not Abolished, 2.

“Bu kiçik əsəri dağınıq sürüyə təqdim etməklə, bu baxımdan onlara qarşı öz vəzifəmi yerinə yetirmiş oldum və qoy Allah Öz xeyir-duasını əlavə etsin. Amin.” James White, The Seventh-day Sabbath not Abolished, 2.

The publication by James White is identifying that his audience was still a scattered flock, but it is also the defense of the seventh-day Sabbath. This is the message of the third angel in its infancy in terms of Millerite Adventism understanding of the Sabbath and the third angel. It is published the same year the 1850 chart is published and together they represent the raising up of the Lord’s army for the approaching Sunday law crisis. Jesus always illustrates the end with the beginning and those who presented the message in 1844 who employed the 1843 chart, were typifying those who would present the message employing the 1850 chart. The beginning of the period of Habakkuk’s two tables, men were proclaiming the message of the hour in conjunction with Habakkuk’s table and in 1850 James White is presenting the message of the third angel along with the 1850 chart. The chart was made by Brother Nichols in the 1849 time period, a period of time when James and Ellen White were living with Brother Nichols. James White was directly associated with the 1850 chart’s production and in that year he began to proclaim the third angel’s message.

Ceyms Uaytın nəşri onun dinləyici kütləsinin hələ də dağınıq bir sürü olduğunu göstərir, lakin bu, həm də yeddinci gün Şənbəsinin müdafiəsidir. Bu, Millerçi Adventizmin Şənbə və üçüncü mələk barədə anlayışı baxımından üçüncü mələyin öz başlanğıc mərhələsindəki xəbəridir. Bu nəşr 1850-ci il cədvəlinin çap olunduğu həmin ildə dərc edilmişdir və birlikdə onlar yaxınlaşmaqda olan bazar günü qanunu böhranı üçün Rəbbin ordusunun ayağa qaldırılmasını təmsil edirlər. İsa sonu həmişə başlanğıcla təsvir edir və 1844-cü ildə 1843-cü il cədvəlindən istifadə edərək xəbəri təqdim edənlər, 1850-ci il cədvəlindən istifadə edərək xəbəri təqdim edəcək olanların simvolu idilər. Habakkukun iki lövhəsi dövrünün başlanğıcında insanlar Habakkukun lövhəsi ilə birlikdə zamanın xəbərini bəyan edirdilər və 1850-ci ildə Ceyms Uayt 1850-ci il cədvəli ilə birlikdə üçüncü mələyin xəbərini təqdim edir. Cədvəl Qardaş Nikols tərəfindən 1849-cu il dövründə hazırlanmışdı; bu, Ceyms və Ellen Uaytın Qardaş Nikolsla birlikdə yaşadıqları bir zaman dövrü idi. Ceyms Uayt 1850-ci il cədvəlinin hazırlanması ilə birbaşa əlaqəli idi və həmin ildə o, üçüncü mələyin xəbərini bəyan etməyə başladı.

“September 23d, [1850] the Lord showed me that he had stretched out his hand the second time to recover the remnant of his people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering time Israel was smitten and torn; but now in the gathering time God will heal and bind up his people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering when God has set his hand to gather his people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was a shame for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God does no more for us now than he did then, Israel would never be gathered. It is as necessary that the truth should be published in a paper, as preached.” Review and Herald, November 1, 1850.

“23 sentyabr [1850]-də Rəbb mənə göstərdi ki, O, Öz xalqının qalığını geri toplamaq üçün əlini ikinci dəfə uzatmışdır və bu toplanış zamanında səylər ikiqat artırılmalıdır. Səpələnmə zamanında İsrail vuruldu və parçalandı; lakin indi, toplanış zamanında Allah Öz xalqını sağaldacaq və yaralarını sarıyacaq. Səpələnmə dövründə həqiqəti yaymaq üçün göstərilən səylər çox az təsir göstərir, çox az şeyə, yaxud heç nəyə nail olurdu; lakin toplanış vaxtında, Allah Öz xalqını toplamaq üçün əlini uzatdıqda, həqiqəti yaymaq üçün edilən səylər nəzərdə tutulmuş təsirini göstərəcək. Hamı işdə birlik içində və qeyrətli olmalıdır. Mən gördüm ki, indi, toplanış zamanında bizi idarə etmək üçün səpələnməyə nümunə kimi istinad etməsi hər hansı bir kəs üçün rüsvayçılıqdır; çünki əgər Allah indi bizim üçün o zaman etdiyindən artıq bir şey etməsəydi, İsrail heç vaxt toplanmazdı. Həqiqətin qəzetdə dərc olunması da, onun təbliğ edilməsi qədər zəruridir.” Review and Herald, 1 noyabr 1850.

“The view that the Lord ‘had stretched out His hand the second time to recover the remnant of His people,’ on page 74, refers only to the union and strength once existing among those looking for Christ, and to the fact that He had begun to unite and to raise up His people again.” Early Writings, 86.

Rəbbin “Öz xalqının qalığını geri qaytarmaq üçün əlini ikinci dəfə uzatdığı” barədə olan fikir, 74-cü səhifədə, yalnız Məsihi gözləyənlər arasında vaxtilə mövcud olmuş birlik və qüvvəyə, həmçinin Onun xalqını yenidən birləşdirməyə və ayağa qaldırmağa başlamış olması həqiqətinə işarə edir.” Early Writings, 86.

Sister White in Early Writings is commenting upon the passage from Review and Herald in connection with her employing the prophet Isaiah’s words when she said, “the Lord showed me that he had stretched out his hand the second time to recover the remnant of his people.” He stretched out His hand in 1850. When He gathered those people into the Most Holy Place on October 22, 1844 it was at the conclusion of the scattering from 677 BC until October 22, 1844. Literal Judah residing in the literal glorious land were scattered for 2520 years in agreement with the “seven times” of Leviticus twenty-six in 677 BC. At the conclusion of the 2520 years spiritual Israel was gathered on October 22, 1844 and they were immediately scattered and the scattering concluded when the Lord stretches forth His hand a second time. He gathers them the second time in the passage to accomplish two things; to “bind up his people” and to “raise up” His people.

Bacı Uayt “Early Writings” əsərində, “Rəbb mənə göstərdi ki, O, xalqının qalığını geri qaytarmaq üçün əlini ikinci dəfə uzatmışdır” dedikdə peyğəmbər Yeşayanın sözlərini işlətməsi ilə əlaqədar olaraq, “Review and Herald”dakı parçaya şərh verir. O, əlini 1850-ci ildə uzatdı. O, 22 oktyabr 1844-cü ildə həmin xalqı Ən Müqəddəs Yerə topladıqda, bu, e.ə. 677-ci ildən 22 oktyabr 1844-cü ilədək davam edən səpələnmənin sonunda baş verdi. Həqiqi əzəmətli ölkədə yaşayan hərfi Yəhuda, Levililər iyirmi altıdakı “yeddi vaxt”a uyğun olaraq e.ə. 677-ci ildən etibarən 2520 il ərzində səpələndi. 2520 ilin sonunda ruhani İsrail 22 oktyabr 1844-cü ildə toplandı və onlar dərhal səpələndilər; bu səpələnmə isə Rəbb əlini ikinci dəfə uzatdıqda sona çatır. O, həmin parçada onları ikinci dəfə iki işi yerinə yetirmək üçün toplayır: “xalqının yarasını sarımaq” və Öz xalqını “qaldırmaq”.

“I then saw the third angel. Said my accompanying angel, ‘Fearful is his word, awful is his mission. He is the angel that is to select the wheat from the tares, and seal or bind the wheat for the heavenly garner.’ These things should engage the whole mind, the whole attention. Again I was shown the necessity of those who believe we are having the last message of mercy, being separate from those who are daily receiving or imbibing new error. I saw that neither young nor old should attend the assemblies of those who are in error and darkness. Said the angel, ‘Let the mind cease to dwell on things of no profit.’” Manuscript Releases, volume 5, 425.

“Sonra üçüncü mələyi gördüm. Mənə müşayiət edən mələk dedi: ‘Onun sözü qorxuludur, onun vəzifəsi dəhşətlidir. Buğdanı alaq otundan ayıracaq və buğdanı səmavi anbar üçün möhürləyəcək və ya bağlayacaq olan mələk odur.’ Bu şeylər bütün zehni, bütün diqqəti özünə cəlb etməlidir. Yenə mənə göstərildi ki, bizə son mərhəmət xəbərinin verildiyinə inananların, hər gün yeni yanlışlığı qəbul edən və ya içinə çəkənlərdən ayrı olmaları zəruridir. Gördüm ki, nə gənclər, nə də qocalar yanlışlıq və qaranlıq içində olanların toplantılarına qatılmamalıdırlar. Mələk dedi: ‘Qoy ağıl heç bir faydası olmayan şeylər üzərində dayanmağı dayandırsın.’” Manuscript Releases, cild 5, 425.

The second gathering that began in 1850 typified the sealing (binding) of God’s people as they are lifted up “raised” as an ensign. 1850 identifies when the Lord gathers the one hundred and forty-four thousand. Of prophetic necessity they must have been scattered prior to being gathered. Thus, “the three and a half days” of Revelation 11:11 which symbolize 1260, which is half of 2520 and represents the scattering that followed July 18, 2020. Revelation 11:11 is representing the second gathering of those who are to be the one hundred and forty-four thousand and the ensign that is lifted up to the nations as set forth in Isaiah 11:11!

1850-ci ildə başlayan ikinci toplanma, Allahın xalqının bir bayraq kimi “ucaldılıb” “qaldırıldığı” zaman möhürlənməsini (bağlanmasını) tipoloji olaraq qabaqcadan göstərirdi. 1850, Rəbbin yüz qırx dörd mini topladığı vaxtı müəyyən edir. Peyğəmbərlik zərurətinə görə, onlar toplanmazdan əvvəl səpələnmiş olmalı idilər. Beləliklə, Vəhy 11:11-dəki “üç gün yarım” 1260-ı simvolizə edir; bu, 2520-nin yarısıdır və 18 iyul 2020-dən sonra gələn səpələnməni təmsil edir. Vəhy 11:11, Yeşaya 11:11-də bəyan olunduğu kimi, yüz qırx dörd min olacaq şəxslərin ikinci dəfə toplanmasını və millətlərə qaldırılan bayrağı təmsil edir!

And in that day there shall be a root of Jesse, which shall stand for an ensign of the people; to it shall the Gentiles seek: and his rest shall be glorious.

Və o gündə Yesseyin kökü qalxacaq, xalqlar üçün bayraq olacaq; millətlər ona yönələcək və onun məskəni izzətli olacaq.

And it shall come to pass in that day, that the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people, which shall be left, from Assyria, and from Egypt, and from Pathros, and from Cush, and from Elam, and from Shinar, and from Hamath, and from the islands of the sea.

Və o gün belə olacaq ki, Rəbb Öz əlini ikinci dəfə uzadacaq ki, Öz xalqının sağ qalmış qalıntısını Assurdan, Misirdən, Patrosdan, Kuşdan, Elamdan, Şinardan, Hamatdan və dəniz adalarından geri gətirsin.

And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. Isaiah 11:10, 11, 12.

O, millətlər üçün bir bayraq qaldıracaq, İsrailin qovulmuşlarını toplayacaq və Yəhudanın pərən-pərən salınmışlarını yerin dörd bucağından bir yerə yığacaq. Yeşaya 11:10, 11, 12.

In 1850 the Lord stretched forth His hand a second time to gather the people who were presenting the third angel’s message in conjunction with the message of the Midnight Cry as represented by Habakkuk’s two tables. In July of 2023 the Lord stretched forth His hand a second time to gather the people who were presenting the third angel’s message in conjunction with the message of the Midnight Cry as represented by Habakkuk’s two tables. Both 1850 and July 2023 identify the gathering of “the remnant of his people” as Isaiah states in verse 11 of chapter 11. Verse 11 is sandwiched between verses ten and twelve, and both those verses identify the lifting up of the ensign to the world.

1850-ci ildə Rəbb Habakkukun iki lövhəsi ilə təmsil olunduğu kimi, Gecəyarısı Nidası xəbərilə əlaqəli şəkildə üçüncü mələyin xəbərini təqdim edən xalqı toplamaq üçün əlini ikinci dəfə uzatdı. 2023-cü ilin iyulunda da Rəbb Habakkukun iki lövhəsi ilə təmsil olunduğu kimi, Gecəyarısı Nidası xəbərilə əlaqəli şəkildə üçüncü mələyin xəbərini təqdim edən xalqı toplamaq üçün əlini ikinci dəfə uzatdı. Həm 1850, həm də 2023-cü ilin iyulu, Yeşayanın 11-ci fəslin 11-ci ayəsində dediyi kimi, “Onun xalqının qalığını” toplamağı müəyyən edir. 11-ci ayə onuncu və on ikinci ayələrin arasında yerləşir və həmin ayələrin hər ikisi bayrağın dünya üçün qaldırılmasını göstərir.

Each of the three verses are identifying the ensign, though the middle verse identifies them as the “remnant.” The remnant there is gathered a second time and the number of tribes who they are gathered from is eight. “8” represents not only those in the Noah’s ark that went from old world to the new world without seeing death, but “8” also represents those who are the 8th church that is of the seven. The two witnesses of Revelation 11:11 are those who have been resurrected. The number “8” is the symbol of the resurrection, a symbol of the one hundred and forty-four thousand, a symbol of baptism and a symbol of those who transition from Laodicea unto Philadelphia and become Isaiah’s ensign to the nations. The Lord stretches forth His hand a second time in 1850 to 1865 and again in July of 2023.

Üç ayənin hər biri nişanı göstərir, hərçənd ortadakı ayə onları “qalıq” kimi müəyyən edir. Oradakı qalıq ikinci dəfə toplanır və onların toplandığı qəbilələrin sayı səkkizdir. “8” yalnız Nuhun gəmisində olub ölümü görmədən köhnə dünyadan yeni dünyaya keçənləri ifadə etmir, “8” həm də yeddidən olan 8-ci kilsəyə mənsub olanları ifadə edir. Vəhy 11:11-dəki iki şahid dirildilmiş olanlardır. “8” rəqəmi dirilmənin rəmzidir, yüz qırx dörd minin rəmzidir, vəftizin rəmzidir və Laodikeyadan Filadelfiyaya keçərək Yeşayanın millətlər üçün nişanına çevrilənlərin rəmzidir. Rəbb Öz əlini ikinci dəfə 1850-dən 1865-ə qədər uzadır və yenidən 2023-cü ilin iyulunda.

In 2023, there was new light upon the seven times just as there had been in 1856. The period of 1856 unto 1863 is representing the history of the one hundred and forty-four thousand when the Lord raises up His remnant people as an army.

2023-cü ildə yeddi vaxt barədə, necə ki 1856-cı ildə olmuşdu, yeni işıq verildi. 1856-dan 1863-ə qədər olan dövr, Rəbbin Öz qalıq xalqını bir ordu kimi qaldırdığı zaman yüz qırx dörd minin tarixini təmsil edir.

Isaiah 11:11 aligns perfectly with Revelation 11:11 which aligns perfectly with Daniel 11:11. Isaiah and John are portraying an internal history and Daniel an external history. Daniel’s external line of 11:11 runs parallel with John’s internal line of 11:11 and Isaiah’s 11:11 presents the ensign of the internal line who calls God’s other flock out of the external line. Palmoni has tied these passages together into a nice bundle that could only be accomplished by the One who is Creator of all things.

Yeşaya 11:11 Vəhy 11:11 ilə tamamilə uyğunlaşır; bu da Daniel 11:11 ilə tamamilə uyğunlaşır. Yeşaya və Yəhya daxili bir tarixi, Daniel isə xarici bir tarixi təsvir edirlər. Danielin 11:11-dəki xarici xətti Yəhyanın 11:11-dəki daxili xətti ilə paralel gedir və Yeşaya 11:11 xarici xətdən Allahın digər sürüsünü çağırıb çıxaran daxili xəttin bayrağını təqdim edir. Palmoni bu parçaları yalnız hər şeyin Yaradıcısı olan Şəxsin həyata keçirə biləcəyi gözəl bir dəstə halında bir-birinə bağlamışdır.

We will continue these things in the next article.

Bu mövzulara növbəti məqalədə davam edəcəyik.

Dialogue with Artificial Information:

Süni Məlumatla Dialoq:

Does the math world find any significance in the number “11”?

Riyaziyyat aləmi “11” sayında hər hansı bir əhəmiyyət görürmü?

Yes, the number 11 holds several points of genuine mathematical interest and significance (beyond just being a prime number). Here are the main ones that mathematicians and math enthusiasts often highlight:

Bəli, 11 ədədi sadəcə sadə ədəd olmaqdan əlavə, həqiqi riyazi maraq və əhəmiyyət kəsb edən bir neçə xüsusiyyətə malikdir. Riyaziyyatçıların və riyaziyyat həvəskarlarının tez-tez vurğuladıqları əsas məqamlar bunlardır:

11 is fifth prime number, the smallest two-digit prime and the first prime that is a palindrome in base 10. “11” is the smallest repunit (a number consisting of repeated units that is a prime. It is the only two-digit prime where the two digits are the same. 11, 22, 33, 44 ect. Only works with “11.” “11” is a Mersenne prime exponent. The decimal expansion of 1/11 = 0.090909… has a repeating period of just 2, but 1/11 is famous in another way: the sequence of primes 11, 101, 1009, 10007, 100003, etc., shows up in discussions of primes in arithmetic progression. The dihedral group of order 22 (symmetries of a regular 11-gon) is notable because “11” is the smallest prime for which the dihedral group has a non-abelian center-free structure of interest in group theory. In theoretical physics (string theory / M-theory), the universe is often modeled in 11 spacetime dimensions, and physicists and mathematicians who work in that area frequently remark on 11’s appearance. “11” is the only palindromic prime with an even number of digits (all others with even digits greater than 2 are divisible by 11 and hence composite). This is a theorem in recreational number theory.

11 beşinci sadə ədəddir, ən kiçik ikirəqəmli sadə ədəd və 10-luq say sistemində palindrom olan ilk sadə ədəddir. “11” sadə olan ən kiçik repunitdir (yəni təkrarlanan vahidlərdən ibarət ədəd). O, iki rəqəmi eyni olan yeganə ikirəqəmli sadə ədəddir. 11, 22, 33, 44 və s. Bu yalnız “11” ilə işləyir. “11” Mersenn sadə ədədinin üst göstəricisidir. 1/11 = 0.090909… onluq açılımının təkrarlanan dövrü cəmi 2-dir, lakin 1/11 başqa bir cəhətdən də məşhurdur: 11, 101, 1009, 10007, 100003 və s. sadə ədədlər ardıcıllığı arifmetik proqressiyada olan sadə ədədlər haqqında müzakirələrdə ortaya çıxır. 22 tərtibli dihedral qrup (müntəzəm 11-bucaqlının simmetriyaları) diqqətəlayiqdir, çünki “11” qrup nəzəriyyəsində maraq doğuran qeyri-abel mərkəzsiz quruluşa malik dihedral qrupun mövcud olduğu ən kiçik sadə ədəddir. Nəzəri fizikada (sim nəzəriyyəsi / M-nəzəriyyə) kainat çox vaxt 11 məkan-zaman ölçüsündə modelləşdirilir və həmin sahədə çalışan fiziklər və riyaziyyatçılar 11-in ortaya çıxmasını tez-tez qeyd edirlər. “11” rəqəmlərinin sayı cüt olan yeganə palindrom sadə ədəddir (rəqəmlərinin sayı 2-dən böyük olan bütün digər cütrəqəmli palindromlar 11-ə bölünür və buna görə də mürəkkəb ədəddir). Bu, əyləncəli ədədlər nəzəriyyəsində bir teoremdir.

Bottom line:

Nəticə:

While “11” doesn’t have the same superstar status as π, e, or the golden ratio, it pops up repeatedly as the smallest or first example of many phenomena (first repunit prime, only even-digit palindromic prime, early appearance in many proofs and counterexamples, 11 dimensions in M-theory, etc.). So yes—the math world does consider 11 a significant number.

“11” π, e və ya qızıl nisbət kimi eyni dərəcədə ulduz şöhrətinə malik olmasa da, bir çox hadisələrin ən kiçik və ya ilk nümunəsi kimi təkrar-təkrar qarşımıza çıxır (ilk repunit sadə ədədi, cüt rəqəmli yeganə palindromik sadə ədəd, bir çox isbat və əks-nümunələrdə erkən görünməsi, M-nəzəriyyəsində 11 ölçü və s.). Buna görə də bəli — riyaziyyat dünyası 11-i əhəmiyyətli bir ədəd hesab edir.

“He who inspired the Word was the true expositor of the Word. Christ illustrated his teachings by calling the attention of his hearers to the simple laws of nature, and to the familiar objects which they daily saw and handled. Thus he led their minds from the natural to the spiritual. Many failed of grasping at once the meaning of his parables; but as they day by day came in contact with the objects with which the Great Teacher had associated spiritual truths, some discerned the lessons of divine truth he had sought to impress, and these were convinced of the truth of his mission and converted to the gospel.” Sabbath School Worker, December 1, 1909.

“Kəlamı ilham edən, Kəlamın həqiqi şərhçisi idi. Məsih, dinləyicilərinin diqqətini təbiətin sadə qanunlarına və onların hər gün görüb toxunduqları tanış əşyalara yönəltməklə Öz təlimlərini izah edirdi. Beləliklə, O, onların zehinlərini təbiidən ruhaniyə doğru yönəldirdi. Bir çoxları Onun məsəllərinin mənasını dərhal qavraya bilmirdi; lakin onlar gündən-günə Böyük Müəllimin ruhani həqiqətlərlə əlaqələndirdiyi əşyalarla təmasda olduqca, bəziləri Onun vurğulamaq istədiyi ilahi həqiqət dərslərini dərk etdilər, və bunlar Onun missiyasının həqiqiliyinə inanaraq Müjdəyə döndülər.” Sabbath School Worker, December 1, 1909.

“Leading thus from the natural to the spiritual kingdom, Christ’s parables are links in the chain of truth that unites man with God, and earth with heaven.” Christ’s Object Lessons, 17.

“Beləliklə, təbii aləmdən ruhani padşahlığa yönəldərək, Məsihin məsəlləri insanı Allahla, yeri isə göylə birləşdirən həqiqət zəncirinin həlqələridir.” Christ’s Object Lessons, 17.