In the previous two articles addressing the private interpretation that claims that the United States has been typified by the “robbers of thy people” who “establish the vision” in Daniel chapter eleven verse fourteen, we cited a passage from the pen of Ellen White which stated, “The members of the church will individually be tested and proved.” That proving, testing, and sifting process which is represented as the Messenger of the Covenant in Malachi chapter three, cleansing the silver and gold is now under way. In Malachi chapter three, it identifies a purging.
Daniel kitabının on birinci fəslinin on dördüncü ayəsində “görməni təsdiqləyən” “xalqının soyğunçuları” ilə Amerika Birləşmiş Ştatlarının timsallaşdırıldığını iddia edən şəxsi yozuma həsr olunmuş əvvəlki iki məqalədə biz Ellen Uaytın qələmindən çıxmış belə bir parçaya istinad etdik: “Kilsənin üzvləri ayrı-ayrılıqda sınaqdan keçiriləcək və sınanacaqlar.” Malaki kitabının üçüncü fəslində Əhdin Elçisi olaraq gümüşü və qızılı təmizləyən kimi təsvir edilən bu sınama, sınaqdan keçirmə və ələmə prosesi indi artıq başlanmışdır. Malaki kitabının üçüncü fəslində bu, bir təmizlənmə işi kimi təqdim olunur.
And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:3, 4.
O, gümüşü saflaşdıran və təmizləyən kimi oturacaq; Levi oğullarını təmizləyəcək və onları qızıl və gümüş kimi saflaşdıracaq ki, onlar Rəbbə salehliklə təqdim gətirsinlər. O zaman Yəhuda ilə Yerusəlimin təqdimatı Rəbbə qədim günlərdə olduğu kimi, əvvəlki illərdə olduğu kimi məqbul olacaq. Malaki 3:3, 4.
Those who hold to the idea that the United States is the symbol which establishes the vision have been unable or unwilling to understand that the message that was unsealed in July of 2023 is what purges the candidates to be among the one hundred and forty-four thousand. In the synagogue at Capernaum the final purging of the one hundred and forty-four thousand was typified.
Birləşmiş Ştatların görüntünü təsis edən simvol olduğu fikrinə bağlı qalanlar, 2023-cü ilin iyulunda möhürü açılmış olan xəbərin yüz qırx dörd minin sırasında olmağa namizədləri təmizləyən məhz həmin xəbər olduğunu ya anlamağa qadir olmamış, ya da bunu anlamaq istəməmişlər. Kafarnaumdakı sinaqoqda yüz qırx dörd minin son təmizlənməsi tipoloji surətdə göstərilmişdi.
“Jesus told them plainly, ‘There are some of you that believe not;’ adding, ‘Therefore said I unto you, that no man can come unto Me, except it were given unto him of My Father.’ He wished them to understand that if they were not drawn to Him it was because their hearts were not open to the Holy Spirit. ‘The natural man receiveth not the things of the Spirit of God: for they are foolishness unto him: neither can he know them, because they are spiritually discerned.’ 1 Corinthians 2:14. It is by faith that the soul beholds the glory of Jesus. This glory is hidden, until, through the Holy Spirit, faith is kindled in the soul.
İsa onlara açıqca dedi: “Aranızda elələri var ki, iman etmirlər”; və əlavə etdi: “Buna görə sizə dedim ki, Atam tərəfindən ona verilmədikcə heç kəs Mənim yanıma gələ bilməz.” O istəyirdi ki, onlar başa düşsünlər: əgər Ona tərəf çəkilmirlərsə, bunun səbəbi onların qəlblərinin Müqəddəs Ruha açıq olmamasıdır. “Təbii insan Allahın Ruhuna aid olan şeyləri qəbul etmir; çünki onlar onun üçün ağılsızlıqdır; nə də onları dərk edə bilər, çünki onlar ruhani surətdə ayırd edilir.” 1 Korinflilərə 2:14. Can İsanın izzətini iman vasitəsilə görür. Bu izzət, Müqəddəs Ruh vasitəsilə canın içində iman alovlanana qədər gizli qalır.
“By the public rebuke of their unbelief these disciples were still further alienated from Jesus. They were greatly displeased, and wishing to wound the Saviour and gratify the malice of the Pharisees, they turned their backs upon Him, and left Him with disdain. They had made their choice,—had taken the form without the spirit, the husk without the kernel. Their decision was never afterward reversed; for they walked no more with Jesus.
“İmansızlıqlarının açıq şəkildə məzəmmət edilməsi ilə bu şagirdlər İsa’dan daha da uzaqlaşdırıldılar. Onlar son dərəcə narazı qalmışdılar və Xilaskarı incitmək, Fariseylərin kinini isə təmin etmək istəyərək Ona arxa çevirdilər və Ona nifrətlə tərk edib getdilər. Onlar öz seçimlərini etmişdilər,—ruhsuz şəkli, özəksiz qabığı seçmişdilər. Onların bu qərarı bir daha heç vaxt dəyişdirilmədi; çünki onlar artıq İsa ilə birlikdə yerimədilər.
“‘Whose fan is in His hand, and He will throughly purge His floor, and gather His wheat into the garner.’ Matthew 3:12. This was one of the times of purging. By the words of truth, the chaff was being separated from the wheat. Because they were too vain and self-righteous to receive reproof, too world-loving to accept a life of humility, many turned away from Jesus. Many are still doing the same thing. Souls are tested today as were those disciples in the synagogue at Capernaum. When truth is brought home to the heart, they see that their lives are not in accordance with the will of God. They see the need of an entire change in themselves; but they are not willing to take up the self-denying work. Therefore they are angry when their sins are discovered. They go away offended, even as the disciples left Jesus, murmuring, ‘This is an hard saying; who can hear it?’” The Desire of Ages, 392.
“‘Ələyicisi Onun əlindədir və O, xırman yerini tamamilə təmizləyəcək, buğdasını isə anbara yığacaq.’ Matta 3:12. Bu, təmizlənmə vaxtlarından biri idi. Həqiqət sözləri vasitəsilə saman buğdadan ayrılırdı. Məzəmməti qəbul etmək üçün həddən artıq təkəbbürlü və öz salehliyinə güvənən, təvazökar bir həyatı qəbul etmək üçün isə dünyanı həddən artıq sevən olduqlarından, çoxları İsadan üz döndərdi. Bu gün də çoxları eyni şeyi edir. Canlar bu gün, Kapernaumdakı sinaqoqda olan o şagirdlər kimi, sınaqdan keçirilir. Həqiqət qəlbə tətbiq edildikdə, onlar görürlər ki, həyatları Allahın iradəsinə uyğun deyildir. Özlərində tam bir dəyişiklik zərurətini anlayırlar; lakin nəfsdən imtina tələb edən işi üzərlərinə götürmək istəmirlər. Buna görə də günahları üzə çıxarıldıqda qəzəblənirlər. Onlar, şagirdlərin İsadan ayrılarkən gileylənib dedikləri kimi, inciyib uzaqlaşırlar: ‘Bu söz ağırdır; buna kim qulaq asa bilər?’” Əsrlərin Arzusu, 392.
By “words of truth” the gold and silver of Malachi’s illustration of the final temple cleansing of the one hundred and forty-four thousand was represented.
“həqiqət sözləri” ilə Malakinin yüz qırx dörd minin son məbəd təmizlənməsinə dair təsvirindəki qızıl və gümüş təmsil olunurdu.
Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap. Malachi 3:1, 2.
Budur, Mən Öz elçimi göndərəcəyəm, o da Mənim önümdə yolu hazırlayacaq; və axtardığınız Rəbb, həzz aldığınız əhdin Elçisi, qəflətən Öz məbədinə gələcək; budur, O gələcək, Ordular Rəbbi deyir. Lakin Onun gəliş gününə kim tab gətirə bilər? və O zühur etdiyi zaman kim dayana bilər? Çünki O, saflaşdıranın oduna və ağardıcıların sabununa bənzəyir. Malaki 3:1, 2.
All the prophets, including Malachi are identifying the last days. In the first of these articles we cited, The 1888 Materials, page 403, where we are informed, “He who rests satisfied with his own present imperfect knowledge of the Scriptures, thinking this sufficient for his salvation, is resting in a fatal deception. There are many who are not thoroughly furnished with Scriptural arguments, that they may be able to discern error, and condemn all the tradition and superstition that has been palmed off as truth.” Those identified in the same passage “are not close Bible students,” who have “not studied to a purpose” the “passages of Scripture” where there exists “differences of opinion.” Those being addressed “do not read the Bible [in order] to appropriate the marrow and fatness to their own souls. They do not feel that it is the voice of God speaking to them. But, if we would understand the way of salvation, if we would see the beams of the Sun of righteousness,” they “must study the Scriptures for a purpose.”
Bütün peyğəmbərlər, Malaki də daxil olmaqla, axır günləri müəyyənləşdirirlər. Sitat gətirdiyimiz bu məqalələrin birincisində, The 1888 Materials, səhifə 403-də bizə belə məlumat verilir: “Müqəddəs Yazılar barədə indiki naqis biliyi ilə kifayətlənib bundan razı qalan, bunu öz xilası üçün yetərli sayan kəs ölümcül bir aldanış içindədir. Elələri çoxdur ki, yanlışı ayırd edə bilmək və həqiqət kimi sırınmış bütün ənənə və xurafatı məhkum etmək üçün Müqəddəs Yazılara dair dəlillərlə tam təchiz olunmayıblar.” Həmin parçadakı təsvirə görə, bunlar “Müqəddəs Kitabı yaxından araşdıran tələbələr deyillər”; onlar “fikir ayrılıqlarının” mövcud olduğu “Müqəddəs Yazıların parçalarını” “məqsədli şəkildə öyrənməmişlər.” Müraciət edilən bu şəxslər “Müqəddəs Kitabı [onu] öz canlarına mənəvi qida və zənginlik kimi mənimsəmək [məqsədilə] oxumurlar. Onlar bunun özlərinə danışan Allahın səsi olduğunu hiss etmirlər. Lakin əgər biz xilas yolunu anlamaq, əgər salehlik Günəşinin şəfəqlərini görmək istəyiriksə,” onlar “Müqəddəs Yazıları məqsədli şəkildə öyrənməlidirlər.”
The first article identified that one of the pieces of their misguided prophetic model is the passage from The Great Controversy, which records, “Romanism in the Old World and apostate Protestantism in the New will pursue a similar course toward those who honor all the divine precepts.” The Great Controversy, 615. Their private interpretation claims this sentence is identifying “Romanism” as past history and “apostate Protestantism” as the modern world. After the grammatical evidence that the application they make on this sentence has been wrested from its correct meaning, they exhibited no public retraction of the false application. In fact they used the very passage to advertise their next zoom meeting. Yet we are informed that “We ought to impress upon all the necessity of inquiring diligently into divine truth, that they may know that they do know what is truth.” There was no effort to retract the false claim, which appears to be evidence that those promoting this false application are not “inquiring diligently” to “know what is truth.”
Birinci məqalə müəyyən etdi ki, onların yanlış yönəldilmiş peyğəmbərlik modelinin tərkib hissələrindən biri The Great Controversy əsərindəki bu parçadır; orada belə yazılmışdır: “Köhnə Dünyada Romanizm və Yeni Dünyada dönük protestantizm ilahi hökmlərin hamısına hörmət göstərənlərə qarşı oxşar bir yol tutacaqlar.” The Great Controversy, 615. Onların şəxsi yozumu iddia edir ki, bu cümlə “Romanizm”i keçmiş tarix, “dönük protestantizm”i isə müasir dünya kimi müəyyən edir. Bu cümlə üzərində etdikləri tətbiqin onun düzgün mənasından təhrif edilərək çıxarıldığını göstərən qrammatik sübutlardan sonra belə, onlar bu yanlış tətbiqlə bağlı heç bir açıq geri götürmə nümayiş etdirmədilər. Əksinə, növbəti Zoom görüşlərini elan etmək üçün məhz həmin parçadan istifadə etdilər. Halbuki bizə belə bildirilir ki, “Biz hamının üzərinə ilahi həqiqəti səylə araşdırmağın zəruriliyini təsirli şəkildə qoymalıyıq ki, həqiqətin nə olduğunu bildiklərini bilsinlər.” Bu yanlış iddianı geri götürmək üçün heç bir cəhd göstərilmədi; görünür, bu da həmin yanlış tətbiqi irəli sürənlərin “həqiqətin nə olduğunu bilmək” üçün “səylə araşdırmadıqlarına” dəlildir.
From the beginning of this controversy, we have approached it as if it was more than simply a disagreement between truth and error over who the robbers of thy people represent, and I still hold that position. The articles on the book of Daniel had reached a point by number two hundred where the significance of verses thirteen to fifteen of Daniel eleven had been soundly set forth. The verses represent the history from 1989 unto the soon-coming Sunday law that exists in verse forty of Daniel eleven.
Bu mübahisənin əvvəlindən etibarən biz ona sanki bu, sadəcə xalqının quldurlarının kimi təmsil etməsi barədə həqiqətlə yanlışlıq arasındakı bir fikir ayrılığından daha artıq bir məsələ imiş kimi yanaşmışıq və mən hələ də həmin mövqedə qalıram. Daniel kitabı haqqında məqalələr iki yüzüncü nömrəyə çatdıqda, Daniel 11-in on üçdən on beşə qədər olan ayələrinin əhəmiyyəti əsaslı şəkildə ortaya qoyulmuşdu. Bu ayələr 1989-cu ildən Daniel 11-in qırxıncı ayəsində mövcud olan tezliklə gələcək Bazar qanununa qədər olan tarixi təmsil edir.
We have been identifying that history as the hidden history of verse forty. We have also identified that when Sister Whites states “the book that was sealed is not the Revelation, but that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days,” that the hidden history of Daniel chapter eleven verse forty is “that portion of the prophecy of Daniel.” Verses thirteen through fifteen represent the prophetic truth which is unsealed in the last days. Those three verses are therefore also represented as both the “Revelation of Jesus Christ” and the “Seven Thunders” in the book of Revelation that is unsealed just prior to the close of probation. When Sister White refers to that “portion of the book of Daniel,” the passage where the statement is located states:
Biz həmin tarixi qırxıncı ayənin gizli tarixi kimi müəyyən etmişik. Həmçinin müəyyən etmişik ki, Bacı Uayt “möhürlənmiş kitab Vəhy deyil, Danielin peyğəmbərliyinin axır günlərə aid olan hissəsidir” dedikdə, Daniel kitabının on birinci fəslinin qırxıncı ayəsinin gizli tarixi “Danielin peyğəmbərliyinin həmin hissəsi”dir. On üçdən on beşə qədər olan ayələr axır günlərdə möhürü açılan peyğəmbərlik həqiqətini təmsil edir. Buna görə həmin üç ayə, həmçinin, sınaq müddəti bağlanmazdan dərhal əvvəl möhürü açılan Vəhy kitabında həm “İsa Məsihin Vəhyi”, həm də “Yeddi Gurultu” kimi təqdim olunur. Bacı Uayt Daniel kitabının həmin “hissəsi”nə istinad etdikdə, bu ifadənin yer aldığı parçada belə deyilir:
“Let none think, because they cannot explain the meaning of every symbol in the Revelation, that it is useless for them to search this book in an effort to know the meaning of the truth it contains. The One who revealed these mysteries to John will give to the diligent searcher for truth a foretaste of heavenly things. Those whose hearts are open to the reception of truth will be enabled to understand its teachings, and will be granted the blessing promised to those who ‘hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein.’
“Heç kəs elə düşünməsin ki, Vəhy kitabındakı hər bir rəmzin mənasını izah edə bilmədiyinə görə, onun ehtiva etdiyi həqiqətin mənasını bilmək məqsədilə bu kitabı araşdırmaq onun üçün faydasızdır. Bu sirləri Yəhyaya aşkar edən Şəxs, həqiqəti səylə axtaran araşdırıcıya səmavi şeylərdən bir ilkin dad verəcəkdir. Qəlbləri həqiqəti qəbul etməyə açıq olanlara onun təlimlərini anlamaq imkanı veriləcək və ‘bu peyğəmbərliyin sözlərini eşidib onda yazılanlara riayət edənlərə’ vəd olunmuş xeyir-dua onlara bəxş ediləcəkdir.”
“In the Revelation all the books of the Bible meet and end. Here is the complement of the book of Daniel. One is a prophecy; the other a revelation. The book that was sealed is not the Revelation, but that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days. The angel commanded, ‘But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end.’ Daniel 12:4.” Acts of the Apostles, 584, 585.
“Vəhydə Müqəddəs Kitabın bütün kitabları bir araya gəlir və sona yetir. Burada Daniel kitabının tamamlayıcısı vardır. Biri peyğəmbərlikdir; digəri isə vəhydir. Möhürlənmiş olan kitab Vəhy deyil, Danielin peyğəmbərliyinin axır günlərə aid olan hissəsidir. Mələk əmr etdi: ‘Amma sən, ey Daniel, sözləri gizli saxla və kitabı axır zamana qədər möhürlə.’ Daniel 12:4.” Həvarilərin İşləri, 584, 585.
The word “complement” means to bring to perfection. The portion of the book of Daniel that relates to the last days, which is unsealed at the time of the end, is made perfect when combined, “line upon line” with the “Revelation of Jesus Christ,” and “the Seven Thunders.” Those three representations are the message which is unsealed, and therefore represents the “words of truth” that are employed to “purge” the one hundred and forty four thousand in the final temple cleansing of Malachi, as represented in verses thirteen to fifteen of Daniel eleven. The verse in the middle is the verse where the current controversy is represented, and as such represents the identical controversy that confronted the Millerites in their prophetic history.
“Tamamlamaq” sözü kamilliyə yetirmək mənasını daşıyır. Daniel kitabının son günlərlə bağlı olan, axır zamanında möhürü açılan hissəsi, “sətir üstünə sətir” prinsipi ilə “İsa Məsihin Vəhyi” və “Yeddi Gurultu” ilə birləşdirildikdə kamilləşdirilir. Bu üç təsvir, möhürü açılan xəbəri təşkil edir və buna görə də, Daniel on birin on üçdən on beşə qədər olan ayələrində təmsil olunduğu kimi, Malakidəki məbədin son təmizlənməsində yüz qırx dörd mini “təmizləmək” üçün istifadə olunan “həqiqət sözləri”ni təmsil edir. Ortadakı ayə, indiki mübahisənin təmsil olunduğu ayədir və beləliklə, öz peyğəmbərlik tarixlərində Millerçilərin qarşılaşdıqları mübahisənin eynisini təmsil edir.
To claim the “robbers of thy people” in verse fourteen is the United States is a perfect parallel to the Protestants of Millerite history claiming that the robbers represented Antiochus Epiphanes. The controversy will purge the dross from the gold and silver, but the more important issue is that the controversy has been allowed to lead those represented by the Levites of Malachi chapter three to study more deeply than ever before God’s prophetic Word. The “dirt brush Man” of William Miller’s dream is now sweeping the counterfeit coins and jewels out of the room, in advance of His work in reassembling the genuine jewels into a perfect order which shines ten times brighter than the sun.
On dördüncü ayədəki “xalqının soyğunçuları”nın Amerika Birləşmiş Ştatları olduğunu iddia etmək, Millerçi tarixdə protestantların həmin soyğunçuların Antiox Epifanes olduğunu iddia etmələrinə tam bir paraleldir. Mübahisə qızıl və gümüşdəki cürufu təmizləyəcək, lakin daha mühüm məsələ budur ki, bu mübahisəyə Malaki kitabının üçüncü fəslindəki Levililər ilə təmsil olunanların Allahın peyğəmbərlik Kəlamını əvvəlkindən daha dərindən araşdırmalarına yol verilib. Uilyam Millerin yuxusundakı “toz fırçası olan Adam” indi otaqdan saxta sikkələri və cəvahiratları süpürüb çıxarır; bu, həqiqi cəvahiratları günəşdən on dəfə daha parlaq işıldayan kamil bir nizama yenidən düzüb-qurmaq işindən əvvəldir.
The controversy was allowed to take place to accomplish that very work, for we have been informed that, “God will arouse His people; if other means fail, heresies will come in among them, which will sift them, separating the chaff from the wheat. The Lord calls upon all who believe His word to awake out of sleep. Precious light has come, appropriate for this time. It is Bible truth, showing the perils that are right upon us. This light should lead us to a diligent study of the Scriptures and a most critical examination of the positions which we hold. God would have all the bearings and positions of truth thoroughly and perseveringly searched, with prayer and fasting. Believers are not to rest in suppositions and ill-defined ideas of what constitutes truth.”
Mübahisənin baş verməsinə məhz həmin işi yerinə yetirmək üçün yol verildi; çünki bizə bildirilmişdir ki, “Allah Öz xalqını oyadacaq; əgər başqa vasitələr nəticə verməzsə, onların arasına bidətlər daxil olacaq və bunlar onları ələyəcək, samanı buğdadan ayıracaq. Rəbb Öz sözünə inananların hamısını yuxudan oyanmağa çağırır. Bu zamana münasib olan qiymətli nur gəlmişdir. Bu nur, məhz qarşımızda duran təhlükələri göstərən Müqəddəs Kitab həqiqətidir. Bu nur bizi Müqəddəs Yazıları səylə araşdırmağa və tutduğumuz mövqeləri son dərəcə ciddi şəkildə yoxlamağa sövq etməlidir. Allah istəyir ki, həqiqətin bütün cəhətləri və mövqeləri dua və oruc ilə hərtərəfli və dönmədən araşdırılsın. İmanlılar həqiqətin nədən ibarət olduğuna dair fərziyyələr və qeyri-müəyyən təsəvvürlər içində rahatlanmamalıdırlar.”
The “heresies” He allows and employs to arouse His sleeping saints are “old controversies.”
Onun yuxuda olan müqəddəslərini oyatmaq üçün yol verdiyi və istifadə etdiyi “bidətlər” “köhnə mübahisələr”dir.
“In history and prophecy the Word of God portrays the long continued conflict between truth and error. That conflict is yet in progress. Those things which have been, will be repeated. Old controversies will be revived, and new theories will be continually arising. But God’s people, who in their belief and fulfillment of prophecy have acted a part in the proclamation of the first, second, and third angels’ messages, know where they stand. They have an experience that is more precious than fine gold. They are to stand firm as a rock, holding the beginning of their confidence steadfast unto the end.” Selected Messages, book 2, 109.
“Tarixdə və peyğəmbərlikdə Allahın Kəlamı həqiqətlə yanlışlıq arasındakı uzunmüddətli mübarizəni təsvir edir. Bu mübarizə hələ də davam edir. Keçmişdə baş vermiş olanlar yenidən təkrarlanacaq. Köhnə mübahisələr yenidən canlanacaq və yeni nəzəriyyələr durmadan ortaya çıxacaq. Lakin öz imanlarında və peyğəmbərliyin yerinə yetməsində birinci, ikinci və üçüncü mələklərin xəbərlərinin elanında iştirak etmiş Allahın xalqı harada dayandığını bilir. Onların saf qızıldan daha qiymətli bir təcrübəsi vardır. Onlar qaya kimi möhkəm dayanmalı, etimadlarının başlanğıcını sona qədər sarsılmaz saxlamalıdırlar.” Selected Messages, kitab 2, 109.
The controversy over the “robbers of thy people” is an old controversy from the Millerite history, which is the “beginning of their confidence” that they are told to hold “steadfast to the end.” The “beginning of” the one hundred and forty-four thousand’s “confidence” is the foundational truths which are represented upon the 1843 and 1850 pioneer charts.
“Sənin xalqının quldurları” barədə mübahisə Millerçi tarixindən gələn qədim bir mübahisədir; bu, onlara “sona qədər möhkəm” saxlamaqları tapşırılan “etimadlarının başlanğıcı”dır. Yüz qırx dörd minin “etimadının” “başlanğıcı” 1843 və 1850-ci illərin pioner cədvəllərində təmsil olunan təməl həqiqətlərdir.
“The enemy is seeking to divert the minds of our brethren and sisters from the work of preparing a people to stand in these last days. His sophistries are designed to lead minds away from the perils and duties of the hour. They estimate as nothing the light that Christ came from heaven to give John for his people. They teach that the scenes just before us are not of sufficient importance to receive special attention. They make of no effect the truth of heavenly origin, and rob the people of God of their past experience, giving them instead a false science.
“Düşmən qardaş və bacılarımızın zehnini bu son günlərdə ayaqda duracaq bir xalq hazırlamaq işindən yayındırmağa çalışır. Onun sofistikaları zehinləri zamanın təhlükələrindən və vəzifələrindən uzaqlaşdırmaq məqsədi daşıyır. Onlar Məsihin Öz xalqı üçün Yəhyaya verməkdən ötrü göydən gətirdiyi nuru heç bir şey sayırlar. Qarşımızda duran səhnələrin xüsusi diqqətə layiq olacaq qədər mühüm olmadığını öyrədirlər. Onlar səmavi mənşəli həqiqəti təsirsiz edir və Allahın xalqını keçmiş təcrübəsindən məhrum edərək onun əvəzinə yalançı bir elm verirlər.
“‘Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein.’
“Rəbb belə deyir: Yollarda durun, baxın və qədim yolları soruşun; yaxşı yolun harada olduğunu öyrənin və onda yeriyin.”
“Let none seek to tear away the foundations of our faith,—the foundations that were laid at the beginning of our work, by prayerful study of the Word and by revelation. Upon these foundations we have been building for the last fifty years. Men may suppose that they have found a new way, and that they can lay a stronger foundation than that which has been laid. But this is a great deception. Other foundation can no man lay than that which has been laid.
“Qoy heç kəs imanımızın təməllərini qoparmağa cəhd etməsin,—işimizin başlanğıcında, Kəlamın dua ilə öyrənilməsi və vəhy vasitəsilə qoyulmuş o təməlləri. Biz son əlli il ərzində bu təməllər üzərində tikməkdə olmuşuq. İnsanlar elə güman edə bilərlər ki, yeni bir yol tapıblar və qoyulmuş o təməldən daha möhkəm bir təməl qoya bilərlər. Lakin bu, böyük bir aldadışdır. Çünki qoyulmuş o təməldən başqa heç kəs başqa bir təməl qoya bilməz.
“In the past many have undertaken the building of a new faith, the establishment of new principles. But how long did their building stand?—It soon fell; for it was not founded upon the Rock.
“Keçmişdə bir çoxları yeni bir iman qurmağa, yeni prinsiplər təsis etməyə girişmişlər. Lakin onların qurduğu nə qədər davam gətirdi?—Tezliklə uçub dağıldı; çünki Qaya üzərində bünövrələnməmişdi.
“Did not the first disciples have to meet the sayings of men? Did they not have to listen to false theories, and then, having done all, to stand firm, saying, ‘Other foundation can no man lay than that is laid’?
“İlk şagirdlər insanların dedikləri ilə qarşılaşmalı deyildilərmi? Məgər onlar yalan nəzəriyyələrə qulaq asmalı, sonra isə əllərindən gələni etdikdən sonra möhkəm dayanıb deməli deyildilərmi: «Qoyulmuş olandan başqa heç kəs ayrı bir təməl qoya bilməz»?”
“So we are to hold the beginning of our confidence steadfast unto the end. Words of power have been sent by God and by Christ to this people, bringing them out from the world, point by point, into the clear light of present truth. With lips touched with holy fire, God’s servants have proclaimed the message. The divine utterance has set its seal to the genuineness of the truth proclaimed.” Review and Herald, March 3, 1904.
“Beləliklə, etibarımızın başlanğıcını sona qədər sarsılmaz saxlamağa borcluyuq. Allah və Məsih tərəfindən bu xalqa qüdrətli sözlər göndərilmişdir; bu sözlər onları dünyadan çıxarıb, nöqtə-nöqtə, hazırkı həqiqətin aydın işığına gətirmişdir. Müqəddəs odla toxunulmuş dodaqlarla Allahın qulları bu xəbəri bəyan etmişlər. İlahi kəlam bəyan olunmuş həqiqətin həqiqiliyinə öz möhürünü vurmuşdur.” Review and Herald, March 3, 1904.
Jeremiah’s “old paths,” are the “foundations that were laid at the beginning of our work.” Those truths were founded “upon the Rock,” and in the Millerite history those foundational truths were the “present truth” message that was proclaimed in 1842, 1843 and 1844.
Yeremyanın “qədim yolları” “işimizin başlanğıcında qoyulmuş təməllər”dir. Bu həqiqətlər “Qaya üzərində” əsaslandırılmışdı və Millerçi tarixində həmin təməl həqiqətlər 1842, 1843 və 1844-cü illərdə bəyan edilmiş “indiki həqiqət” xəbəri idi.
“May God help you to receive the words that I have spoken. Let those who stand as God’s watchmen on the walls of Zion be men who can see the dangers before the people,—men who can distinguish between truth and error, righteousness and unrighteousness.
“Qoy Allah sizə mənim söylədiyim sözləri qəbul etməkdə kömək etsin. Sionun divarları üzərində Allahın keşikçiləri kimi duranlar, xalqdan əvvəl təhlükələri görə bilən adamlar,—həqiqətlə yanlışlığı, salehliklə haqsızlığı bir-birindən ayıra bilən adamlar olsunlar.
“The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given. Brethren and sisters, God lives and reigns and works today. His hand is on the wheel, and in his providence he is turning the wheel in accordance with his own will. Let not men fasten themselves to documents, saying what they will do, and what they will not do. Let them fasten themselves to the Lord God of heaven. Then the light of heaven will shine into the soul-temple, and we shall see the salvation of God.” Review and Herald, April 14, 1903.
“Xəbərdarlıq verilmişdir: 1842, 1843 və 1844-cü illərdə gələn xəbərlə bəri qurmaqda olduğumuz iman təməlini sarsıdacaq heç bir şeyin aramıza daxil olmasına yol verilməməlidir. Mən bu xəbərin içində idim və o vaxtdan bəri Allahın bizə verdiyi işığa sadiq qalaraq dünyanın qarşısında dururam. Biz günbəgün Rəbbi ciddi dua ilə axtarıb nur dilədiyimiz zaman ayaqlarımızın qoyulduğu platformadan ayaqlarımızı çəkməyi düşünmürük. Sizcə, Allahın mənə verdiyi nuru mən tərk edə bilərəmmi? O, Əbədi Qaya kimi olmalıdır. Verildiyi vaxtdan bəri mənə yol göstərmişdir. Qardaşlar və bacılar, Allah yaşayır, hökm sürür və bu gün də işləyir. Onun əli çarxın üzərindədir və Öz ilahi inayəti ilə çarxı Öz iradəsinə uyğun olaraq döndərir. Qoy insanlar nə edəcəklərini və nə etməyəcəklərini deyərək sənədlərə bağlanmasınlar. Qoy onlar göylərin Rəbbi Allahına bağlansınlar. O zaman göyün nuru can məbədinə parlayacaq və biz Allahın xilasını görəcəyik.” Review and Herald, 14 aprel 1903.
The message that was proclaimed “in 1842, 1843, and 1844” is the message represented upon the 1843 pioneer chart. In May of 1842, three hundred 1843 charts were printed. Ellen White and the pioneers all gave testimony that the chart was a fulfillment of Habakkuk chapter two’s command to write the vision and make it plain upon tables. In that very history there were three hundred Millerite preachers, and SDA historians testify to the fact that they all employed the 1843 chart.
“1842, 1843 və 1844-cü illərdə” bəyan edilən xəbər 1843-cü il pioner cədvəlində təsvir olunan xəbərdir. 1842-ci ilin may ayında 1843-cü il cədvəlindən üç yüz nüsxə çap edildi. Ellen White və bütün pionerlər şəhadət etdilər ki, bu cədvəl Habaqquq kitabının ikinci fəslindəki görüntünü yazmaq və onu lövhələr üzərində aydın etmək əmrinə bir yerinə yetmə idi. Elə həmin tarixdə üç yüz Millerçi vaiz var idi və SDA tarixçiləri onların hamısının 1843-cü il cədvəlindən istifadə etdiklərinə şəhadət edirlər.
What would possess a person to claim that the pioneer identification of Rome as the robbers of thy people, as represented upon the chart, is erroneous? What would possess someone to receive that claim? Yet, what possesses those of us that claim to accept the pioneer understanding that Rome is symbolized with the expression, “robbers of thy people,” and yet in reality not be able to defend that understanding for themselves?
İnsanı nə sövq edər ki, cədvəldə göstərildiyi kimi, Romanın sənin xalqının quldurları olaraq pioner eyniləşdirilməsinin yanlış olduğunu iddia etsin? İnsanı nə sövq edər ki, bu iddianı qəbul etsin? Bəs bizi nə sövq edir ki, Romanın “sənin xalqının quldurları” ifadəsi ilə simvollaşdırıldığına dair pioner anlayışını qəbul etdiyimizi iddia edək, lakin əslində həmin anlayışı özümüz üçün müdafiə etməyə qadir olmayaq?
In the first article we cited the following passage:
Birinci məqalədə aşağıdakı parçanı sitat gətirmişdik:
“Whatever may be man’s intellectual advancement, let him not for a moment think that there is no need of thorough and continuous searching of the Scriptures for greater light. As a people we are called individually to be students of prophecy. We must watch with earnestness that we may discern any ray of light which God shall present to us.” Testimonies, volume 5, 708.
“İnsanın əqli inkişafı nə dərəcədə olursa-olsun, o, bir an belə düşünməsin ki, daha böyük nur üçün Müqəddəs Yazıları dərindən və fasiləsiz araşdırmağa ehtiyac yoxdur. Bir xalq olaraq, fərdi şəkildə peyğəmbərliklərin tələbələri olmağa çağırılmışıq. Biz ciddiliklə ayıq-sayıq olmalıyıq ki, Allahın bizə təqdim edəcəyi hər hansı nur şüasını ayırd edə bilək.” Testimonies, 5-ci cild, 708.
I claim the “light which God” is now presenting “to us” is that we have not fully awakened to our responsibility to personally understand the first fifteen verses of Daniel eleven, and that we have not understood that verses thirteen to fifteen of that same chapter represents the truths that accomplish the final purging and sealing of the one hundred and forty-four thousand. If there were no heresies introduced in this very history it would provide evidence that we are wide awake. But this controversy proves otherwise.
Mən iddia edirəm ki, Allahın indi “bizə” təqdim etdiyi “işıq” budur: biz Daniel on birinci fəslin ilk on beş ayəsini şəxsən dərk etmək məsuliyyətimizə hələ tam oyanmamışıq və həmin fəslin on üçdən on beşə qədər olan ayələrinin yüz qırx dörd minin son təmizlənməsini və möhürlənməsini həyata keçirən həqiqətləri təmsil etdiyini anlamamışıq. Əgər məhz bu tarixdə heç bir bidət meydana gətirilməsəydi, bu, bizim tam ayıq olduğumuza dəlil olardı. Lakin bu mübahisə əksini sübut edir.
“The fact that there is no controversy or agitation among God’s people should not be regarded as conclusive evidence that they are holding fast to sound doctrine. There is reason to fear that they may not be clearly discriminating between truth and error. When no new questions are started by investigation of the Scriptures, when no difference of opinion arises which will set men to searching the Bible for themselves to make sure that they have the truth, there will be many now, as in ancient times, who will hold to tradition and worship they know not what. . ..
“Allahın xalqı arasında heç bir mübahisə və ya həyəcanın olmaması, onların sağlam təlimə möhkəm sarıldıqlarının qəti dəlili sayılmamalıdır. Qorxmaq üçün əsas vardır ki, onlar həqiqətlə yanlışı aydın şəkildə bir-birindən ayırd etmirlər. Müqəddəs Yazıların araşdırılması nəticəsində heç bir yeni məsələ ortaya çıxmadıqda, insanların həqiqətə malik olduqlarına əmin olmaq üçün Müqəddəs Kitabı özləri araşdırmağa sövq edəcək heç bir fikir ayrılığı baş vermədikdə, qədim zamanlarda olduğu kimi, indi də bir çoxları ənənəyə bağlanacaq və nə olduğunu bilmədikləri şeyə sitayiş edəcəklər....”
“God will arouse His people; if other means fail, heresies will come in among them, which will sift them, separating the chaff from the wheat. The Lord calls upon all who believe His word to awake out of sleep. Precious light has come, appropriate for this time. It is Bible truth, showing the perils that are right upon us. This light should lead us to a diligent study of the Scriptures and a most critical examination of the positions which we hold. God would have all the bearings and positions of truth thoroughly and perseveringly searched, with prayer and fasting. Believers are not to rest in suppositions and ill-defined ideas of what constitutes truth. Their faith must be firmly founded upon the word of God so that when the testing time shall come and they are brought before councils to answer for their faith they may be able to give a reason for the hope that is in them, with meekness and fear.
“Allah Öz xalqını oyadacaq; əgər başqa vasitələr nəticə verməzsə, onların arasına bidətlər girəcək və bu bidətlər onları ələkdən keçirərək samanı buğdadan ayıracaq. Rəbb Öz kəlamına iman edənlərin hamısını yuxudan oyanmağa çağırır. Bu zamana münasib olan qiymətli nur gəlmişdir. Bu, üzərimizə gəlməkdə olan təhlükələri göstərən Müqəddəs Kitab həqiqətidir. Bu nur bizi Müqəddəs Yazıları səylə araşdırmağa və tutduğumuz mövqeləri son dərəcə ciddi şəkildə yoxlamağa yönəltməlidir. Allah istəyir ki, həqiqətin bütün cəhətləri və mövqeləri dua və orucla hərtərəfli və israrla araşdırılsın. Möminlər həqiqətin nədən ibarət olduğuna dair fərziyyələrdə və qeyri-müəyyən təsəvvürlərdə arxayınlaşıb qalmamalıdırlar. Onların imanı Allahın kəlamı üzərində möhkəm əsaslanmalıdır ki, sınaq vaxtı gəldikdə və onlar imanlarına görə cavab vermək üçün şuralar önünə gətirildikdə, içlərində olan ümidin səbəbini həlimlik və qorxu ilə bəyan etməyə qadir olsunlar.
“Agitate, agitate, agitate. The subjects which we present to the world must be to us a living reality. It is important that in defending the doctrines which we consider fundamental articles of faith we should never allow ourselves to employ arguments that are not wholly sound.” Testimonies, volume 5, 708.
“Təşvişə salın, təşvişə salın, təşvişə salın. Dünyaya təqdim etdiyimiz mövzular bizim üçün canlı bir həqiqət olmalıdır. İmanımızın əsas maddələri hesab etdiyimiz təlimləri müdafiə edərkən, heç vaxt tamamilə sağlam olmayan dəlillər işlətməyimizə yol verməməyimiz mühümdür.” Testimonies, cild 5, 708.
As we move forward in this consideration of the robbers of God’s people we will demonstrate that the argument upon verse fourteen of Daniel eleven between the Protestants and the Millerites is identical to the argument between the new and private interpretation that the United States, and not Rome, establishes the vision. The position that The Great Controversy uses the expression, “old world” to identify past history is a “supposition and ill-defined idea” and it is an illustration of an “argument that is not wholly sound.”
Allahın xalqının soyğunçuları ilə bağlı bu araşdırmada irəlilədikcə, Daniel on birinci fəslin on dördüncü ayəsi haqqında protestantlarla milleritlər arasındakı mübahisənin, görüntünü Romanın deyil, Amerika Birləşmiş Ştatlarının təsis etdiyinə dair yeni və şəxsi təfsir ilə arasındakı mübahisə ilə eyni olduğunu göstərəcəyik. “Böyük Mübarizə”nin keçmiş tarixi müəyyən etmək üçün “köhnə dünya” ifadəsindən istifadə etdiyini irəli sürən mövqe “fərziyyə və qeyri-müəyyən fikir”dir və bu, “tamamilə sağlam olmayan bir dəlil”in nümunəsidir.
Those who have used the passage to uphold their supposition that the Millerites were incorrect in identifying Rome as the robbers of thy people, should fulfill their Christian obligation and publicly retract their claim, for it is unsustainable grammatically and historically. For those sitting on the side-lines of this controversy, you are responsible to rightly divide the word of truth, for you have been called to be an individual who is a student of prophecy, not a follower of a man’s idea.
Bu parçadan istifadə edərək Millərçilərin “sənin xalqının soyğunçuları” kimi Romanı müəyyən etməkdə yanıldıqları barədə öz gümanlarını müdafiə edənlər, xristianlıq borclarını yerinə yetirib iddialarını açıq şəkildə geri götürməlidirlər, çünki bu iddia qrammatik və tarixi baxımdan müdafiəolunmazdır. Bu mübahisədə kənardan seyr edənlərə gəlincə, siz həqiqət sözünü düzgün bölməyə məsulsunuz, çünki siz bir insanın fikrinin davamçısı olmağa deyil, peyğəmbərlik öyrənəni olan bir şəxs olmağa çağırılmısınız.
Men wrest the Scriptures to their own destruction.
İnsanlar Müqəddəs Yazıları öz məhvləri naminə təhrif edirlər.
And account that the longsuffering of our Lord is salvation; even as our beloved brother Paul also according to the wisdom given unto him hath written unto you; As also in all his epistles, speaking in them of these things; in which are some things hard to be understood, which they that are unlearned and unstable wrest, as they do also the other scriptures, unto their own destruction. Ye therefore, beloved, seeing ye know these things before, beware lest ye also, being led away with the error of the wicked, fall from your own stedfastness. But grow in grace, and in the knowledge of our Lord and Saviour Jesus Christ. To him be glory both now and forever. Amen. 2 Peter 3:15–18.
Və Rəbbimizin səbirini xilas sayın; necə ki, sevimli qardaşımız Paul da ona verilmiş hikmətə görə sizə yazmışdır; eləcə də bütün məktublarında bu şeylərdən danışır; onlarda başa düşülməsi çətin olan bəzi şeylər vardır ki, savadsız və qeyri-sabit adamlar onları, digər Müqəddəs Yazıları da təhrif etdikləri kimi, öz məhvləri üçün təhrif edirlər. Buna görə də siz, ey sevimlilər, bunları qabaqcadan bildiyiniz üçün ehtiyatlı olun ki, qanunsuzların azğınlığı ilə aldadılıb öz möhkəmliyinizdən düşməyəsiniz. Lakin lütfdə və Rəbbimiz və Xilaskarımız İsa Məsihin biliyində böyüyün. İndi də, əbədiyyət boyunca da izzət Ona olsun. Amin. 2 Peter 3:15–18.
Peter states that it is the “unlearned and unstable” who “wrest” the Scriptures “unto their own destruction.” In agreement with that fact is Sister White’s repeated warnings to us to study for ourselves. If we are not fulfilling our responsibility to be students of prophecy, we are determining our own destruction.
Peter bildirir ki, Müqəddəs Yazıları “öz məhvləri naminə” “təhrif edənlər” “elmsiz və qərarsız” olanlardır. Bu həqiqətə uyğun olaraq, Bacı Uayt bizə dəfələrlə özümüz üçün araşdırma aparmağımız barədə xəbərdarlıq etmişdir. Əgər peyğəmbərliklərin tədqiqatçıları olmaq məsuliyyətimizi yerinə yetirmiriksə, öz məhvimizə özümüz hökm etmiş oluruq.
It is the robbers of thy people who establish the vision, and Solomon identifies that where there is no vision the people perish.
Xalqınının quldurları görüntünü bərqərar edənlərdir və Süleyman bildirir ki, görüntü olmayan yerdə xalq həlak olur.
Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.
Vəhysiz olan yerdə xalq həlak olur; amma qanunu qoruyan nə bəxtiyardır! Süleymanın məsəlləri 29:18.
One of the definitions of “perish” is to be made naked. Where there is an incorrect understanding of the vision, it is based upon the fact that the symbol that establishes the vision is not understood, or incorrectly understood. To be among those who perish in Solomon’s warning is to secure the nakedness represented by the Laodiceans who are spewed out of the mouth of the Lord at the soon coming Sunday law. Why would we accept an idea that misrepresents the clear meaning of Sister White’s comments upon the old and new world, and that rejects the Millerite identification that it is Rome who establishes the vision, which was directly represented upon the 1843 chart, which represents the foundational truths of Adventism, and which is Christ, the Rock of Ages that is represented by all sacred illustration of the foundations?
“Periş olmaq” sözünün təriflərindən biri çılpaq edilməkdir. Görümə dair yanlış anlayışın olduğu yerdə, bu, görümü müəyyən edən simvolun başa düşülməməsinə və ya yanlış başa düşülməsinə əsaslanır. Süleymanın xəbərdarlığında məhv olanlar sırasında olmaq, tezliklə gələcək bazar günü qanununda Rəbbin ağzından tüpürülüb atılan Laodikiyalıların təmsil etdiyi çılpaqlığı özünə təmin etmək deməkdir. Biz nə üçün Bacı Uaytın köhnə və yeni dünya haqqında şərhlərinin aydın mənasını təhrif edən və görümü müəyyən edənin məhz Roma olması barədə Millerçi eyniləşdirməni rədd edən bir fikri qəbul etməliyik; halbuki bu, Adventizmin təməl həqiqətlərini təmsil edən və təməllərə dair bütün müqəddəs təsvirlərdə təmsil olunan Əsrlərin Qayası olan Məsihin təmsil olunduğu 1843-cü il cədvəlində bilavasitə göstərilmişdi?
“But every building erected on other foundation than God’s word will fall. He who, like the Jews in Christ’s day, builds on the foundation of human ideas and opinions, of forms and ceremonies of man’s invention, or on any works that he can do independently of the grace of Christ, is erecting his structure of character upon the shifting sand. The fierce tempests of temptation will sweep away the sandy foundation and leave his house a wreck on the shores of time.
“Lakin Allahın kəlamından başqa təməl üzərində ucaldılan hər bir bina uçacaq. Məsihin günlərindəki yəhudilər kimi, insan ideyaları və mülahizələri, insan ixtirası olan forma və mərasimlər, yaxud Məsihin lütfündən asılı olmadan görə biləcəyi hər hansı işlər təməli üzərində quran kəs, öz xasiyyət quruluşunu sürüşkən qum üzərində ucaldır. Sınağın amansız tufanları o qumlu təməli süpürüb aparacaq və onun evini zamanın sahillərində viranə halında qoyacaq.”
“‘“Therefore thus saith the Lord God, … Judgment also will I lay to the line, and righteousness to the plummet: and the hail shall sweep away the refuge of lies, and the waters shall overflow the hiding place.’ Isaiah 28:16, 17.
“‘Buna görə də Xudavənd Rəbb belə deyir, … Hökmü ölçü ipinə, salehliyi isə şaqula görə qoyacağam; dolu yalan sığınacağını süpürüb aparacaq, sular isə gizlənəcək yeri basacaq.’ Yeşaya 28:16, 17.
“But today mercy pleads with the sinner. ‘As I live, saith the Lord God, I have no pleasure in the death of the wicked; but that the wicked turn from his way and live: turn ye, turn ye from your evil ways; for why will ye die?’ Ezekiel 33:11. The voice that speaks to the impenitent today is the voice of Him who in heart anguish exclaimed as He beheld the city of His love: ‘O Jerusalem, Jerusalem, which killeth the prophets, and stoneth them that are sent unto her! how often would I have gathered thy children together, even as a hen gathereth her own brood under her wings, and ye would not! Behold, your house is left unto you desolate.’ Luke 13:34, 35 , R.V. In Jerusalem, Jesus beheld a symbol of the world that had rejected and despised His grace. He was weeping, O stubborn heart, for you! Even when Jesus’ tears were shed upon the mount, Jerusalem might yet have repented, and escaped her doom. For a little space the Gift of heaven still waited her acceptance. So, O heart, to you Christ is still speaking in accents of love: ‘Behold, I stand at the door, and knock: if any man hear My voice, and open the door, I will come in to him, and will sup with him, and he with Me.’ ‘Now is the accepted time; behold, now is the day of salvation.’ Revelation 3:20; 2 Corinthians 6:2.
“Amma bu gün mərhəmət günahkara yalvarır. «Var olduğum haqqı, Xudavənd Rəbb bəyan edir, Mən pis adamın ölümündən zövq almıram; lakin istəyirəm ki, pis adam öz yolundan dönüb yaşasın: dönün, dönün öz pis yollarınızdan; çünki nə üçün öləsiniz?» Hizqiyal 33:11. Bu gün tövbəsizə danışan səs, Öz məhəbbətinin şəhərinə baxarkən qəlb iztirabı içində belə nida edən Şəxsin səsidir: «Ey Yerusəlim, Yerusəlim, peyğəmbərləri öldürən və ona göndərilənləri daşqalaq edən! Neçə dəfə istədim ki, toyuq öz cücələrini qanadları altına topladığı kimi, Mən də sənin övladlarını bir yerə toplayım; amma siz istəmədiniz! Baxın, eviniz sizə viran qoyulur.» Luka 13:34, 35, R.V. Yerusəlimdə İsa Onun lütfünü rədd etmiş və xor görmüş dünyanın bir rəmzini gördü. O inadkar ürək, O sənin üçün ağlayırdı! Hətta İsanın göz yaşları dağ üzərində töküldüyü zaman belə, Yerusəlim hələ tövbə edə və öz hökmündən qaça bilərdi. Göyün Ətası hələ qısa bir müddət onun qəbulunu gözləyirdi. Elə isə, ey ürək, Məsih sənə də hələ sevgi dolu səslə danışır: «Budur, qapının önündə durub döyürəm; əgər kimsə Mənim səsimi eşidib qapını açsa, onun yanına girəcəyəm və onunla şam edəcəyəm, o da Mənimlə.» «İndi məqbul zamandır; budur, indi xilas günüdür.» Vəhy 3:20; 2 Korinflilərə 6:2.
“You who are resting your hope on self are building on the sand. But it is not yet too late to escape the impending ruin. Before the tempest breaks, flee to the sure foundation. ‘Thus saith the Lord God, Behold, I lay in Zion for a foundation a stone, a tried stone, a precious cornerstone, of sure foundation: he that believeth shall not make haste.’ ‘Look unto Me, and be ye saved, all the ends of the earth: for I am God, and there is none else.’ ‘Fear thou not; for I am with thee: be not dismayed; for I am thy God: I will strengthen thee; yea, I will help thee; yea, I will uphold thee with the right hand of My righteousness.’ ‘Ye shall not be ashamed nor confounded world without end.’ Isaiah 28:16, R.V.; 45:22; 41:10; 45:17.” Thoughts from the Mount of Blessing, 150–152.
“Ümidinizi özünə bağlayan siz qum üzərində bina qurursunuz. Lakin yaxınlaşan fəlakətdən qurtulmaq üçün hələ də gec deyil. Fırtına qopmazdan əvvəl etibarlı təmələ qaçın. «Xudavənd Rəbb belə deyir: Bax, Mən Sionda bünövrə üçün bir daş, sınanmış bir daş, qiymətli bir küncdaşı, möhkəm bünövrə qoyuram; iman edən tələsməyəcək». «Mənə baxın və xilas olun, ey yer üzünün bütün ucları; çünki Allah Mənəm və başqası yoxdur». «Qorxma, çünki Mən səninləyəm; vahiməyə düşmə, çünki Mən sənin Allahınım; səni möhkəmləndirəcəyəm, bəli, sənə kömək edəcəyəm, bəli, salehliyimin sağ əli ilə səni saxlayacağam». «Siz əbədiyyət boyu nə xəcalət çəkəcəksiniz, nə də rüsvay olacaqsınız». Yeşaya 28:16, R.V.; 45:22; 41:10; 45:17.” Xeyir-dua Dağından Düşüncələr, 150–152.
We will continue this study in the next article.
Bu tədqiqatı növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.