Panium — Yeddi Rəqəmi

Biz Danielin on birinci fəslinin bütün sətirlərini, 1989-cu ildən ABŞ-da bazar günü qanununa qədər olan dövrü təmsil edən qırxıncı ayənin gizli tarixi ilə əlaqələndirərək bir araya gətirmək üzərində çalışırıq. Peyğəmbərliyin tələbələri olaraq çağırışımız həqiqət sözünü düzgün bölməkdir.

Danielın on birinci fəsli on peyğəmbərlik xəttinə bölünə bilər. Birinci ayədən dördüncü ayəyədək bir peyğəmbərlik xəttini təmsil edir. Beşinci ayədən doqquzuncu ayəyədək ikinci xətti təmsil edir. Onuncu ayə üçüncü xətti təmsil edir. On birinci və on ikinci ayələr dördüncü xətti təmsil edir. Beşinci xətt on üçüncü ayədən on beşinci ayəyədəkdir. Altıncı xətt on altıncı ayədən iyirmi ikinci ayəyədəkdir. Yeddinci xətt iyirmi üçüncü və iyirmi dördüncü ayələrdir. İyirmi dördüncü ayədən otuz birinci ayəyədək səkkizinci xətdir. Otuz birinci ayədən qırxıncı ayəyədək doqquzuncu xətdir, onuncu və son xətt isə qırxıncı ayədən qırx beşinci ayəyədək olan ayələrdir. Bu on xətt sətir-sətir bir araya gətirilməlidir.

On peyğəmbərlik xəttinin hər biri, əlbəttə, bir-biri ilə qarşılıqlı surətdə əlaqəlidir, lakin hər bir xətt daxilində müəyyən bir mövzu seçilə bilər. Hər bir xəttin əsas bir mövzusu olsa da, bu xətlər yalnız tək bir şahidliyə malik deyildir. Mən on xəttin hər birindəki mövzuların hər birini müəyyənləşdirməyi nəzərdə tuturam.

Daranın birinci ili yetmiş ilin sonunu göstərir və beləliklə, axır zamanın peyğəmbərlik vaxtını müəyyən edir. Üçüncü ayəyə gəldikdə, Makedoniyalı İsgəndər özünün bütün dünyanı əhatə edən padşahlığını qurur, dördüncü ayəyə görə isə onun padşahlığı kökündən qoparılıb göylərin dörd küləyinə tərəf bölünməli idi. Daranı 1989-cu ildə axır zaman kimi qəbul etmək bizə ikinci ayədə təmsil olunan padşahları saymağa imkan verir. Cəbrayıl birinci ayədə: “Həmçinin Daranın birinci ilində” dedikdə, onuncu fəsildə başlayan görüntünün əvvəlində Danielə bildirdiyi şeyin davamını gətirir.

“Axır zaman”ı təmsil edən yol nişanı iki simvoldan ibarətdir. Musanın peyğəmbərlik xətti üçün “axır zaman” Harunun doğumu idi, ondan üç il sonra isə Musanın doğumu gəldi. Harun və Musa öz tarixlərində “axır zaman”ın ikili simvoludur və altı ay sonra Vəftizçi Yəhyanın və İsanın doğumunu tipləşdirirlər. 1798-ci ildəki “axır zaman” Romanın papanın əsir alınması ilə işarələndi; o, bundan sonra əsarətdə 1799-cu ildə öldü. “Midiyalı Daranın birinci ilindən” “Fars padşahı Kirin üçüncü ilinə” qədər; Daran və Kir 1989-cu ildəki “axır zaman”ı təmsil edirlər, çünki bütün peyğəmbərlər yaşadıqları günlərdən daha çox son günlər haqqında danışırlar.

Dari və Kir 1989-cu ildə Ronald Reyqanı və böyük Corc Buşu təmsil edir. Həmin il hər ikisi prezident idi. On birinci fəslin birinci ayəsi görüntünü Kirin üçüncü ilinə yerləşdirir; bu isə Dariyə Kirin tabe olduğu kimi, Reyqandan sonra gələn böyük Corc Buşu təmsil edərdi. İkinci ayədə deyilir ki, hələ üç padşah ayağa qalxacaq və dördüncüsü onların hamısından qat-qat varlı olacaqdır. On birinci fəsildə “axır zaman”ın son mərhələsi 1989-cu ildə başlayır və göstərir ki, böyük Corc Buşdan sonra hələ üç padşah ayağa qalxacaqdı; beləliklə, böyük Buşdan sonra gələn üç prezidenti müəyyən edir. O üç padşah Bill Klinton, kiçik Corc Buş, Barak Obama idi; sonra isə ən varlı prezident, Donald Tramp, “öz qüvvəsi ilə” və “öz var-dövləti vasitəsilə Yunanıstan səltənətinə qarşı hamını qaldıracaqdır”.

Üçüncü ayə isə Böyük İsgəndəri təqdim edir və buna görə də axır günlərdə papalıqla birləşən, lakin papalıq kimi öz sonuna çatan Birləşmiş Millətlər Təşkilatının son rəhbərini təmsil edir. Birləşmiş Millətlər Təşkilatı Vəhy kitabının on yeddinci fəslində on padşah kimi təsvir edilən yeddinci padşahlıqdır və on padşahdan ibarət olan bu ittifaq bir rəmzi saat müddətinə öz yeddinci padşahlığını papalıq vəhşisinə verməyə razılaşır.

Həmin on padşah üçüncü və dördüncü ayələrlə, həmçinin dördüncü əsrdə həmin ayələri yerinə yetirmiş Makedoniyalı İsgəndərin yüksəlişi və süqutunun tarixi ilə təmsil olunur. Yunanıstan Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin üçüncü padşahlığıdır və əjdahanın, yəni əjdaha, vəhşi heyvan və yalançı peyğəmbərdən ibarət üçqat birliyin üçdə birinin simvoludur. Çarmıxda “Yəhudilərin Padşahı” xəbəri ivrit, latın və yunan dillərində yazılmışdı; bu, yəhudiləri, romalıları və Pasxa bayramında Yerusəlimdə olacaq digər millətlərdən olan qalan çoxluqları təmsil edirdi. Yunanlar əjdahanı təmsil edir, romalılar vəhşi heyvanı təmsil edir, yəhudilər isə yalançı peyğəmbər idi.

On birinci fəslin ilk dörd ayəsi, insanın sınaq müddəti başa çatarkən papalıq hakimiyyəti ilə zina edən yerüstü əjdaha qüvvəsinin sonunu müəyyən edir. Üçüncü və dördüncü ayələr yerüstü əjdaha qüvvəsinin son təzahürünün yekun yüksəlişini və süqutunu müəyyən edir. Bu ayələr yer üzünün padşahları ilə zina edən vəhşinin sonunu müəyyən edən son altı ayənin üzərinə düşür. On birinci fəslin başlanğıcı və sonu Allahın düşmənlərinin onlara kömək edəcək heç kəs olmadan öz sonlarına gəldikləri tarixi müəyyən edir. İlk dörd ayə son altı ayə ilə uyğunlaşdırılmışdır və bununla onlar həm ilk dörd əmrdən ibarət bir lövhə və son altı əmrdən ibarət bir lövhə ilə On Əmrin simvolizmini daşıyır, həm də on rəqəmi ilə bir sınağı simvollaşdırır.

İlk dörd ayə, 1989-cu ildə “axır zaman”da başlayan bir mesajı həmin başlanğıca bağlayaraq, sonu təsvir edən bir başlanğıcı təmsil edir. Bu ayələr 1989-cu ildən bəşəri sınaq müddətinin başa çatmasına qədər olan dövrü təmsil edir; beləliklə, onlar 1989-cu ildə möhürü açılan və sınaq müddətinin başa çatması ilə əlaqəli hadisələri müəyyən edən bilik artımı olan son altı ayənin mesajını xülasə edir.

Bu ayələr peyğəmbərlik baxımından əsas dayaq nöqtəsini təmin edir ki, 1989-cu ildən etibarən ümumilikdə səkkiz prezident olacaqdı və səkkizinci əvvəlki yeddi prezidentdən biri olacaqdı; beləliklə, bu keçid səkkizincinin yeddidən olması müəmməsi ilə bir-birinə bağlanır; bu isə axır günlərdə mövcud olan indiki həqiqətə aid peyğəmbərlik xüsusiyyətidir.

Ayələrlə dərk oluna bilən mövzu, Surun fahişəsi ilə zina edən əjdaha qüvvəsinin son məhvidir. Fahişə yer üzünün bütün padşahları ilə zina edir, lakin necə ki, qədim Fransa 496-cı ildə Klovis taxtını papalığa həsr etdikdə Katolik kilsəsinin ilki oldu, eləcə də, Amerika Birləşmiş Ştatlarının yer heyvanı da Bazar qanunu zamanı fahişə ilə zina edən padşahların birincisi olacaq. Necə ki, son altı ayədə ilk dörd ayə dünyanı Armageddona aparan üç qüvvənin hamısını müəyyən edib vurğulayır, lakin ilk dörd ayədəki mövzu, Yunanıstan və Böyük İsgəndərlə təmsil olunan əjdaha qüvvəsidir.

Reyqan indi səkkiz prezidentin sonuncusuna gətirib çıxarmış olan səkkiz prezidentlik prosesinə başladı. Səkkizinci prezident vəhşinin surətini ucaldacaq və Amerika Birləşmiş Ştatlarında bazar günü qanununu tətbiq edəcək, eyni zamanda isə onu Birləşmiş Millətlər Təşkilatının başçısı edən bir razılaşmaya vasitəçilik edəcək; həmin təşkilat da məhz elə o anda radikal İslamın artan müharibəçiliyini həll etmək bəhanəsi altında dünya miqyasında kilsə-dövlət münasibətinə daxil olacaq.

Vəhy kitabının on üçüncü fəslindəki yer heyvanı olan Amerika Birləşmiş Ştatlarının Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin altıncı padşahlığından Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin yeddinci padşahlığının başına keçidi, eyni zamanda Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin səkkizinci padşahlığı ilə qanunsuz münasibəti tamamlayarkən, birinci ayədən etibarən 1989-cu ili müəyyənləşdirməklə, Amerika Birləşmiş Ştatlarında bazar günü qanununa aparan prezidentlər vasitəsilə təsvir olunur və bundan dərhal sonra qüdrətli padşahın ayağa qalxması müəyyən edilir. Həmin qüdrətli padşah Birləşmiş Millətlər Təşkilatı üzərində nəzarəti öz üzərinə götürən Trampdır; o, hazırda öz tələbləri ərəfəsində onu dağıtmaq prosesindədir.

Beşinci ayədən doqquzuncu ayəyə qədər olan hissə, bütün fəslin əsas peyğəmbərlik fonu kimi istifadə etdiyi şimal və cənub padşahları arasındakı mübarizənin ilk xatırlanmasını və maddə-maddə təsvirini təqdim edir. Beşinci ayə bu parçanın mövzusunu ortaya qoyur.

Ayədə I Ptolemey Soter və I Selevk Nikator təmsil olunur. Hər ikisi İsgəndərin səltənətinin “Diadoxları”nın (“varis” mənasını verir) dörddə biri idi. Selevk on birinci fəsildə ilk “şimallı padşah”dır və bütpərəst Roma, papalıq Romanı və müasir Roma ilə uyğunluq içində olaraq — Selevk yalnız üç əsas qələbədən və ya həlledici hadisədən sonra peyğəmbərlikdəki şimallı padşah kimi təsbit olundu: e.ə. 312-ci ildə Babili geri alması, e.ə. 301-ci ildə İps döyüşü və e.ə. 281-ci ildə Korupedion döyüşü. Bu hərəkətlər onun başlıca rəqiblərini məğlub etdi, imperiyasını genişləndirdi və bölgədə hökmranlığını möhkəmləndirdi.

İkinci sətir, şimal və cənub padşahlarını İsgəndərin bölünmüş padşahlığının digər varislərindən (Diadochi) fərqləndirərək müəyyən etməklə başlayır. O, şimal padşahının yalnız üç fəthdən sonra qüvvət qazandığını müəyyən etməklə başlayır. Sonra, İsgəndərin ölümündən sonra hökmranlıq uğrunda cərəyan edən mübarizənin altıncıdan doqquzuncu ayələrədək verilən tarixində, cənub padşahının şimal padşahını devirməsi ilə yekunlaşan bir dövr müəyyən edilir. Bu, on birinci fəsildə cənub padşahının şimal padşahı üzərində qələbə çaldığı üç hadisədən birincisidir. Bunlar, fəsil daxilində şimal padşahını məğlub edən cənub padşahına aparan tarixin yol nişanələrini aydın şəkildə təsbit edən üç daxili şahid təqdim edir.

Ayələrin tarixi icrası, otuz birinci ayədən qırxıncı ayəyədək göstərilən papalığın min iki yüz altmış illik hökmranlığının peyğəmbərlik üzrə icrası üçün nümunəni, həmçinin ilk dəfə e.ə. 217-ci ildə Rafiya döyüşündə icra olunmuş on birinci ayənin icrası üçün peyğəmbərlik nümunəsini təmin edir. Həmin üç şahid Ukrayna müharibəsinin xüsusiyyətlərini müəyyən edir; burada cənub padşahının sonuncusu olan Putin, şimalın papalıq padşahının vəkil ordusu üzərində üstün gələcəkdir.

Peyğəmbərlik tarixinin ikinci xəttinin mövzusu budur ki, 1798-ci ildə ayələr beşdən doqquza qədər və on birinci ayədəki Rafia döyüşü ilə təmsil olunduğu kimi, ölümcül yara papalığa endirilir. Cənub padşahı, yəni Misir, əjdaha qüvvəsidir.

On birinci fəsildə cənub padşahının şimal padşahı üzərində qalib gəldiyini göstərən üç təsvir birlikdə qırx beşinci ayədə şimal padşahının son süqutunu müəyyən edir.

On birinci fəsildə cənub padşahının şimal padşahını məğlub etdiyini göstərən üç xətt vardır, lakin şimal padşahı ona kömək edən heç kim olmadan öz sonuna çatanda bu, o qədər də aşkar görünmür. Amma Vəhy kitabı müəyyən edir ki, onu aşağı salan qüvvə onun ətini yeyib onu odla yandırmaqla əjdaha qüvvəsidir. Əjdaha qüvvəsi Vəhy kitabından tanındıqdan sonra biz qırx beşinci ayədə şimal padşahını devirməyə gedən padşahları görə bilərik; bunlar həm də əjdahadırlar və həm də cənub padşahıdırlar. Daniel və Vəhy kitablarının əlaqəsi vasitəsilə təmsil olunduğu kimi, hamısı da öz kamil yerinə yetməsinə şəhadət edən fəsildəki üç birbaşa şahid.

Müasir papalı şimal padşahı qırx beşinci ayədə ona kömək edəcək heç kəs olmadan öz sonuna çatır və Vəhy kitabı papalıq hakimiyyətinin əjdaha hakimiyyətinin əli ilə necə öz sonuna çatdığını müəyyən edir.

On padşah papalıq olan şimal padşahını odla yandırır və onun ətini yeyirlər. Axır günlərin padşahları əjdaha qüvvəsidir.

On padşah əjdaha qüvvəsidir; bu qüvvə həmçinin Yunanıstan padşahlığı və İskəndər vasitəsilə təmsil olunur. Həmin padşahlar cənub padşahlarıdır, çünki onlar Misir padşahı Firon tərəfindən təmsil edilirlər. Onlar onun ətini yeyəcəklər, çünki onlar həm də məzmurçunun “şərlilər məclisi” adlandırdığı peyğəmbərlik “itlər”idir.

Papalıq qırx beşinci ayədə şimal padşahıdır və papalıq Tiatira kilsəsində İzebellə təmsil olunur.

İzebelin mühakiməsi o, itlər tərəfindən yeyildiyi zaman icra olunur.

İtlər bütpərəst Romadır, əjdaha qüvvəsidir; çünki Məsihi çarmıxa çəkən bütpərəst Roma idi.

Köpəklər olan, pislər yığıncağı olan, Yunanıstan və Misir olan on padşah da fahişəni odda yandıracaqlar.

On padşah fahişəni odla yandırır, çünki o, özünü kahinə kimi təqdim edir, lakin fahişədir.

Beşinci ayədən doqquzuncu ayəyədək və otuz birinci ayədən qırxıncı ayəyədək olan ayələrdə biz papalığın əjdaha qüvvəsinin əli ilə öz sonuna çatacağına dair şəhadət tapırıq. Bu prinsip hazırda Ukrayna müharibəsində də yerinə yetməkdədir. Bu üç şahid bizə bildirir ki, qırx beşinci ayədə şimal padşahı ona kömək edən heç kəs olmadan öz sonuna çatanda, əjdaha onun ətini yeyəcək və onu odla yandıracaq. Üç şahidin ifadəsinə görə, əjdahanın bu hərəkətinin motivasiyası pozulmuş bir əhd də olacaq.

Beşinci ayədən doqquzuncu ayəyədək olan hissədə, ikinci Suriya müharibəsi e.ə. 253-cü ildə bağlanmış bir müqavilə ilə sona çatdı. Müharibə e.ə. 260-cı ildə başlamışdı və ikinci Suriya müharibəsinin yeddi ili tamam olanda, cənub padşahı bir qızını şimal padşahına verərək sülh müqaviləsi həyata keçirildi ki, o, cənub padşahının qızı ilə evlənsin və nikah ittifaqı vasitəsilə sülh bərqərar olsun. Evlilikdən yeddi il sonra, e.ə. 246-cı ildə, şimal padşahı cənublu gəlini kənara qoydu və Misir şahzadəsi ilə evləndiyi zaman kənara qoymuş olduğu öz əvvəlki arvadını yenidən bərpa etdi. Cənub padşahının şimal səltənətinə hücum edib şimal padşahını əsir götürməsinin səbəbi pozulmuş bir müqavilə idi.

Pozulmuş əhd, e.ə. 246-cı ildə Ptolemeyin Selevkə etdiyi kimi, 1797-ci ildə bağlanmış və Napoleona 1798-ci ildə papanı əsir götürmək üçün təkan vermiş Tolentino Müqaviləsinin pozulmasını təmsil edirdi. III Ptolemey II Selevkin şimaldakı Selevki imperiyası üzərində qazandığı qələbədən sonra Misirə qayıdarkən, Misirə o qədər çox xəzinə gətirdi ki, misirlilər uzun illərdən sonra onların “əsir alınmış tanrılarını” geri qaytardığı üçün III Ptolemeyə “Euergetes” (“Xeyirxah” mənasında) titulunu verdilər.

Napoleon 1798-ci ildə papanı əsir götürdükdə, Vatikan xəzinələrini taladı və onları Fransaya apardı; bu, həm xəzinələri, həm də II Selevki Misirə aparmış III Ptolemey ilə öncədən simvolizə olunmuşdu; II Selevk orada atdan yıxılaraq öldü. Bu, Napoleonun 1798-ci ildə papalığı vəhşi heyvandan ayırmasını və 1799-cu ildə papanın ölümünü simvolizə edirdi. Vəhy kitabının on yeddinci fəslində papalıq vəhşi heyvanın üzərində oturan qadındır və Selevkin məğlubiyyəti, əsir götürülməsi və ardınca atdan yıxılaraq ölümü, Napoleonun papalığın mülki hakimiyyətini (Vəhy kitabının on yeddinci fəslində vəhşi heyvan kimi təmsil olunanı) aradan qaldırmasını simvolizə edir.

Beşinci ayədən doqquzuncu ayəyə qədər olan hissə on birinci fəsildə şimal və cənub padşahı arasındakı müharibəni təqdim edir. Beşinci ayə şimal padşahı olaraq Romaya dayaq nöqtəsi verir, çünki o, şimal padşahının ali hökmranlıq etməzdən əvvəl üç coğrafi bölgəni fəth edəcəyini müəyyən edir. Bu ayələr şimal padşahının hökm sürdüyü, lakin öz sonuna çatdığı bir dövrü ortaya qoyan peyğəmbərlik quruluşunu təqdim edir. Məhz bu, on birinci fəslin əsas müddəası və vədidir. Xəttin mövzusu papalıq şimal padşahının ölümcül yarasıdır, yaxud qırx beşinci ayənin dediyi kimi, “o, öz sonuna gələcək və ona kömək edən olmayacaq.” Bu həqiqət son günlərdə mövcud həqiqətdir.

Növbəti məqalədə davam edəcəyik.