The “Revelation of Jesus Christ” is opened up to God’s people when “the time is at hand.” The final warning message for mankind is given just before the close of human probation and that final message is represented in several prophetic lines in the Bible. In Revelation fourteen that final warning message is represented by three angels.
“İsa Məsihin Vəhyi” “vaxt yaxın olanda” Allahın xalqına açılır. Bəşəriyyət üçün son xəbərdarlıq xəbəri insanın möhlət vaxtının başa çatmasından dərhal əvvəl verilir və həmin son xəbərdarlıq xəbəri Müqəddəs Kitabda bir neçə peyğəmbərlik xəttində təmsil olunur. Vəhy kitabının on dördüncü fəslində isə həmin son xəbərdarlıq xəbəri üç mələklə təmsil olunur.
And I saw another angel fly in the midst of heaven, having the everlasting gospel to preach unto them that dwell on the earth, and to every nation, and kindred, and tongue, and people, Saying with a loud voice, Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come: and worship him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters.
Və mən göyün ortasında uçan başqa bir mələk gördüm; onun yer üzündə yaşayanlara, hər millətə, qəbiləyə, dilə və xalqa vəz etmək üçün əbədi Müjdəsi var idi. O, uca səslə deyirdi: Allahdan qorxun və Ona izzət verin; çünki Onun hökm saatı gəlib çatmışdır; göyü, yeri, dənizi və su bulaqlarını Yaradanına səcdə edin.
And there followed another angel, saying, Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication.
Ardınca başqa bir mələk gəlib dedi: Böyük şəhər olan Babil yıxıldı, yıxıldı; çünki o, bütün millətlərə öz zinakarlığının qəzəb şərabından içirdi.
And the third angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, The same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: And the smoke of their torment ascendeth up for ever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the beast and his image, and whosoever receiveth the mark of his name. Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus. Revelation 14:6–12.
Və üçüncü mələk onların ardınca gəlib uca səslə dedi: “Əgər kimsə vəhşiyə və onun surətinə səcdə edərsə və onun nişanını alnında yaxud əlində qəbul edərsə, o da Allahın qəzəb şərabından içəcəkdir; bu şərab Onun hiddət kasasına qatışıqsız tökülmüşdür; və o, müqəddəs mələklərin önündə və Quzunun önündə od və kükürdlə əzab çəkəcəkdir. Onların əzabının tüstüsü əbədi olaraq yüksəlir; və vəhşiyə və onun surətinə səcdə edənlər, eləcə də onun adının nişanını qəbul edən hər kəs gecə-gündüz rahatlıq bilmirlər. Müqəddəslərin səbri bundadır: Allahın əmrlərini və İsanın imanını qoruyanlar budur.” Vəhy 14:6–12.
In chapter eighteen of Revelation the very same message announces the fall of Babylon.
Vəhy kitabının on səkkizinci fəslində həmin eyni xəbər Babilin süqutunu elan edir.
And after these things I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. For all nations have drunk of the wine of the wrath of her fornication, and the kings of the earth have committed fornication with her, and the merchants of the earth are waxed rich through the abundance of her delicacies. And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Revelation 18:1–5.
Bundan sonra mən göydən enən başqa bir mələk gördüm; onun böyük səlahiyyəti var idi və yer onun izzəti ilə işıqlandı. O, uca bir səslə qüvvətlə fəryad edərək dedi: Böyük Babil yıxıldı, yıxıldı və cinlərin məskəni, hər murdar ruhun yuvası, hər murdar və nifrətəlayiq quşun qəfəsi oldu. Çünki bütün millətlər onun zinakarlığının qəzəb şərabından içmiş, yer üzünün padşahları onunla zina etmiş, yer üzünün tacirləri isə onun eyş-işrətinin bolluğu sayəsində varlanmışlar. Və mən göydən başqa bir səs eşitdim ki, deyirdi: Ey Mənim xalqım, onun içindən çıxın ki, onun günahlarına şərik olmayasınız və onun bəlalarından pay almayasınız. Çünki onun günahları göyə qədər çatmışdır və Allah onun təqsirlərini xatırlamışdır. Vəhy 18:1–5.
The prophetic line of history, or we might say, the sequence of events represented by the angel that lightens the earth with his glory in chapter eighteen represents the events that lead to the close of judgment, the close of probation and the seven last plagues. The prophetic history represented in chapter eighteen runs “parallel” to the line of prophetic history represented by the three angels of chapter fourteen.
Tarixin peyğəmbərlik xətti, yaxud belə də deyə bilərik, on səkkizinci fəsildə izzəti ilə yer üzünü işıqlandıran mələklə təmsil olunan hadisələr silsiləsi, hökmün bağlanmasına, möhlətin sona çatmasına və son yeddi bəlaya aparan hadisələri təmsil edir. On səkkizinci fəsildə təmsil olunan peyğəmbərlik tarixi, on dördüncü fəslin üç mələyi ilə təmsil olunan peyğəmbərlik tarixi xəttinə “paralel” uzanır.
“God has given the messages of Revelation 14 their place in the line of prophecy, and their work is not to cease till the close of this earth’s history. The first and second angel’s messages are still truth for this time, and are to run parallel with this which follows. The third angel proclaims his warning with a loud voice. ‘After these things,’ said John, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power, and the earth was lightened with his glory.’ In this illumination, the light of all the three messages is combined.” The 1888 Materials, 803, 804.
“Allah Vəhy 14-dəki xəbərlərə peyğəmbərlik silsiləsində öz yerini vermişdir və onların işi bu yer üzünün tarixinin sonuna qədər dayanmalı deyildir. Birinci və ikinci mələyin xəbərləri hələ də bu zaman üçün həqiqətdir və onlardan sonra gələn bu xəbərlə yanaşı irəliləməlidir. Üçüncü mələk öz xəbərdarlığını uca səslə bəyan edir. Yəhya dedi: ‘Bunlardan sonra mən göydən enən, böyük səlahiyyətə malik başqa bir mələk gördüm; yer onun izzəti ilə nurlandı.’ Bu nurlanma içində hər üç xəbərin nurunun hamısı birləşmişdir.” The 1888 Materials, 803, 804.
The three angels of chapter fourteen flying in the midst of heaven, symbolizes a worldwide message that concludes with the mark of the beast and the close of probation. In chapter eighteen the entire earth is lightened by the glory of the angel whose message also concludes with the close of probation.
On dördüncü fəsildə göyün ortasında uçan üç mələk, vəhşi heyvanın nişanı və lütf qapısının bağlanması ilə yekunlaşan ümumdünya bir xəbəri simvolizə edir. On səkkizinci fəsildə isə bütün yer üzü, xəbəri yenə də lütf qapısının bağlanması ilə yekunlaşan mələyin izzəti ilə işıqlandırılır.
The message that is symbolically represented by three angels in chapter fourteen and that is also represented by the angel that descends in chapter eighteen are two illustrations of the same warning message. There is nothing redundant in the Bible, nothing wasted. The fact that the very same message is identified more than once by John is an emphasis on the importance of the message and it illustrates the divine method of teaching that is a biblical rule called “repeat and enlarge.” Bringing two lines of prophetic history together reveals truths that would not be recognized in either line when considered apart from the other line. Today if you brought two witnesses of the same event into court to testify, they might very well give opposite reports based upon their political or social ideology. This is not the case with Bible witnesses, they always agree, and if it appears to you that they don’t agree, then you are looking at something incorrectly.
On dördüncü fəsildə simvolik olaraq üç mələklə təmsil olunan və on səkkizinci fəsildə enən mələklə də təmsil olunan xəbərdarlıq xəbəri eyni xəbərdarlıq xəbərinin iki təsviridir. Müqəddəs Kitabda artıq heç nə yoxdur, heç nə əbəs yerə verilməmişdir. Yəhyanın məhz eyni xəbəri bir dəfədən artıq tanıdıb göstərməsi həmin xəbərin əhəmiyyətinə vurğu edir və “təkrar et və genişləndir” adlanan, Müqəddəs Kitaba məxsus bir qayda olan ilahi təlim üsulunu nümayiş etdirir. Peyğəmbərlik tarixinin iki xəttini bir araya gətirmək, hər bir xətt o birindən ayrı nəzərdən keçirildikdə dərk olunmayacaq həqiqətləri üzə çıxarır. Bu gün eyni hadisənin iki şahidini məhkəməyə ifadə vermək üçün gətirsəniz, onlar siyasi və ya ictimai ideologiyalarına əsasən bir-birinə zidd ifadələr verə bilərlər. Müqəddəs Kitab şahidləri ilə isə belə deyil; onlar həmişə razılıq içindədirlər və əgər sizə elə görünürsə ki, onlar razılaşmırlar, deməli, siz nəyəsə yanlış baxırsınız.
The two illustrations we are considering are the very same warning message that the book of Malachi represents as the return of Elijah the prophet. All three of the messages arrive in advance of the close of probation—for the warning message contained in all three lines of prophecy are not simply given in advance of the close of probation, but the close of probation is the very point of reference, the subject if you will, of each of those warning messages. In fact, if any warning message is proclaimed or illustrated by any prophet, it’s the same warning as Revelation fourteen, eighteen and Malachi’s Elijah prophecy.
Nəzərdən keçirdiyimiz bu iki təsvir, Malaki kitabının İlyas peyğəmbərin qayıdışı kimi təqdim etdiyi xəbərdarlıq ismarıcının məhz özüdür. Bu üç ismarıcın hamısı möhlət vaxtının bağlanmasından əvvəl gəlir; çünki bu üç peyğəmbərlik xəttinin hamısında yer alan xəbərdarlıq ismarıcı sadəcə möhlət vaxtının bağlanmasından əvvəl verilmir, əksinə, möhlət vaxtının bağlanması həmin xəbərdarlıq ismarıçlarının hər birinin məhz istinad nöqtəsi, istəsəniz, mövzusudur. Əslində, əgər hər hansı bir xəbərdarlıq ismarıcı hər hansı bir peyğəmbər tərəfindən elan edilir və ya təsvir olunursa, o, Vəhy kitabının on dördüncü, on səkkizinci fəsillərinin və Malakinin İlyas peyğəmbərliyi ilə eyni xəbərdarlıqdır.
These three lines of prophecy can easily be shown to run parallel to each other. That being said there are two primary sources of information in biblical prophecy. One is the identification of the sequence of events that unfold at the end of the world. The other source of information is the illustration of the prophets’ activities connected with the message outlining the future events.
Bu üç peyğəmbərlik xəttinin bir-birinə paralel uzandığını asanlıqla göstərmək olar. Bununla belə, Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyində məlumatın iki əsas mənbəyi vardır. Bunlardan biri dünyanın sonunda baş verən hadisələr ardıcıllığının müəyyən edilməsidir. Digər məlumat mənbəyi isə gələcək hadisələri təsvir edən xəbərlə əlaqəli olaraq peyğəmbərlərin fəaliyyətlərinin nümayiş etdirilməsidir.
There are two rules worth considering in connection with these ideas. The first is that all the prophets speak about the end of the world, which is where probation closes.
Bu fikirlərlə əlaqədar nəzərə almağa dəyər iki qayda vardır. Birincisi budur ki, bütün peyğəmbərlər dünyanın sonu haqqında danışırlar; məhz orada möhlət dövrü başa çatır.
“Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12. . . .
“Qədim peyğəmbərlərin hər biri öz dövrləri üçün olduğundan daha çox bizim dövrümüz üçün danışmışdır; belə ki, onların peyğəmbərliyi bizim üçün qüvvədədir. ‘İndi bütün bu şeylər onlara ibrət olaraq baş verdi; və əsrlərin axırı üzərinə gəlmiş olan bizə nəsihət üçün yazıldı.’ 1 Korinflilərə 10:11. ‘Onlara vəhy olundu ki, bunları özləri üçün deyil, bizim üçün xidmət edirdilər; həmin şeylər indi sizə göydən göndərilmiş Müqəddəs Ruh vasitəsilə sizə müjdəni təbliğ edənlər tərəfindən bildirildi; mələklər də bu şeylərə nəzər salmağı arzulayırlar.’ 1 Peter 1:12....”
“The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.
“Müqəddəs Kitab öz xəzinələrini bu son nəsil üçün toplamış və bir yerə yığmışdır. Köhnə Əhd tarixinin bütün böyük hadisələri və ciddi əhəmiyyət daşıyan vaqeələri bu son günlərdə kilsədə təkrarlanmışdır və təkrarlanmaqdadır.” Selected Messages, book 3, 338, 339.
All the prophetic messages of the Bible are “in force for us” “upon whom the ends of the world are come.” That rule, in conjunction with another rule that identifies “matters” which the Holy Spirit has “shaped,” “both in the giving of the prophecy and” also “in the events portrayed” add strength to the claim that prophetic events at the beginning of a prophecy typify and run parallel to the prophetic events at the end of any given prophecy.
Müqəddəs Kitabın bütün peyğəmbərlik xəbərləri “dünyanın axır zamanları gəlib çatmış olan” “bizim üçün qüvvədədir.” Bu qayda, Müqəddəs Ruhun “həm peyğəmbərliyin verilməsində”, həm də “təsvir olunan hadisələrdə” “formalaşdırdığı” “məsələləri” müəyyən edən başqa bir qayda ilə birlikdə, peyğəmbərliyin əvvəlindəki peyğəmbərlik hadisələrinin, hər hansı bir peyğəmbərliyin sonundakı peyğəmbərlik hadisələrini simvolizə etməsi və onlara paralel getməsi iddiasını daha da gücləndirir.
“There is need of a much closer study of the word of God; especially should Daniel and the Revelation have attention as never before in the history of our work. We may have less to say in some lines, in regard to the Roman power and the papacy; but we should call attention to what the prophets and apostles have written under the inspiration of the Holy Spirit of God. The Holy Spirit has so shaped matters, both in the giving of the prophecy and in the events portrayed, as to teach that the human agent is to be kept out of sight, hid in Christ, and that the Lord God of heaven and His law are to be exalted. Read the book of Daniel. Call up, point by point, the history of the kingdoms there represented.” Testimonies to Ministers, 112.
“Allahın Kəlamının daha çox, daha yaxından öyrənilməsinə ehtiyac vardır; xüsusilə Daniel kitabına və Vəhyə, işimizin tarixində indiyədək heç vaxt olmadığı qədər diqqət yetirilməlidir. Biz bəzi məsələlərdə, Roma hakimiyyəti və papalıq barədə daha az danışa bilərik; lakin Müqəddəs Allahın Ruhunun ilhamı altında peyğəmbərlərin və həvarilərin yazdıqlarına diqqəti yönəltməliyik. Müqəddəs Ruh həm peyğəmbərliyin verilməsində, həm də təsvir olunan hadisələrdə hər şeyi elə tənzimləmişdir ki, insan vasitəçi nəzərdən kənarda saxlanılsın, Məsihdə gizlənsin və göylərin Rəbbi Allah ilə Onun qanunu ucaldılsın. Daniel kitabını oxuyun. Orada təsvir olunan padşahlıqların tarixini nöqtə-nöqtə yada salın.” Testimonies to Ministers, 112.
The “Holy Spirit has so shaped matters, both in the giving of the prophecy and in the events portrayed.” In “giving of the prophecy and in the events portrayed” “matters” have been “so shaped” by “the Holy Spirit” that both “the giving of the prophecy” and “the events portrayed,” are to be recognized as inspired and applied to the prophetic illustration of the end of the world.
“Müqəddəs Ruh həm peyğəmbərliyin verilməsində, həm də təsvir olunan hadisələrdə işləri belə formalaşdırmışdır.” “Peyğəmbərliyin verilməsində və təsvir olunan hadisələrdə” “işlər” “Müqəddəs Ruh” tərəfindən “belə formalaşdırılmışdır” ki, həm “peyğəmbərliyin verilməsi”, həm də “təsvir olunan hadisələr” ilham olunmuş kimi tanınmalı və dünyanın sonunun peyğəmbərlik illüstrasiyasına tətbiq edilməlidir.
John was given the prophecy from Gabriel and told to write it in a book and send it to the churches. He was then being persecuted by Rome; he was exiled in a fashion that would parallel what in the world today would call a black-site. In that history John was as isolated from mankind as is any prisoner at Guantanamo Bay.
Yəhya peyğəmbərliyi Cəbraildən aldı və ona buyuruldu ki, bunu bir kitaba yazıb kilsələrə göndərsin. O zaman o, Roma tərəfindən təqib olunurdu; bu gün dünyada “qara məkan” adlandırılacaq bir tərzdə sürgün edilmişdi. Həmin tarixi şəraitdə Yəhya, Quantanamo körfəzindəki hər bir məhbus kimi, bəşəriyyətdən eyni dərəcədə təcrid olunmuşdu.
John identifies that the vision took place when he was worshipping on the seventh-day Sabbath, which is the Lord’s Day.
Yəhya bu görüntünün Rəbbin Günü olan yeddinci gün Şənbəsində ibadət edərkən baş verdiyini bildirir.
For the Son of man is Lord even of the sabbath day. Matthew 12:8.
Çünki Bəşər Oğlu şənbə gününün də Rəbbidir. Matta 12:8.
While worshipping in the Spirit, he heard a great voice behind him.
Ruhda ibadət edərkən, arxasından uca bir səs eşitdi.
I John, who also am your brother, and companion in tribulation, and in the kingdom and patience of Jesus Christ, was in the isle that is called Patmos, for the word of God, and for the testimony of Jesus Christ. I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet, Saying, I am Alpha and Omega, the first and the last: and, What thou seest, write in a book, and send it unto the seven churches which are in Asia; unto Ephesus, and unto Smyrna, and unto Pergamos, and unto Thyatira, and unto Sardis, and unto Philadelphia, and unto Laodicea. Revelation 1:9–11.
Mən Yəhya, sizin qardaşınız və İsa Məsihdə bəla, padşahlıq və səbir yolunda şərik olan, Allahın kəlamına və İsa Məsihin şəhadətinə görə Patmos adlanan adada idim. Rəbbin günündə Ruhda idim və arxamdan şeypur səsi kimi gur bir səs eşitdim. O deyirdi: Mən Alfa və Omeqayam, birinci və axırıncıyam; gördüyünü kitaba yaz və Asiyada olan yeddi kilsəyə göndər: Efesə, Smirnaya, Perqamaya, Tiatiraya, Sardisə, Filadelfiyaya və Laodikeyaya. Vəhy 1:9–11.
John, his surroundings and the circumstances identified describe him as one that is being persecuted for being a seventh-day Sabbath worshipper, but one who is also being persecuted because they believe in both the Bible and the writings of Ellen White, which is the “testimony of Jesus.” He hears a great voice behind him, which he turns to see, and in so doing he represents a Seventh-day Adventist at the end of the world who hear a voice behind them saying, “this is the way, walk ye in it.”
Yəhya, onun ətraf mühiti və təsvir olunan şərait onu yeddinci gün Şənbəsinə ibadət edən biri olduğuna görə təqib edilən, eyni zamanda həm Müqəddəs Kitaba, həm də “İsanın şəhadəti” olan Ellen Uaytın yazılarına iman etdiyinə görə də təqib olunan bir şəxs kimi təqdim edir. O, arxasından gələn uca bir səs eşidir; onu görmək üçün dönür və bununla dünyanın sonunda olan, arxalarından “yol budur, onunla gedin” deyən bir səs eşidən Yeddinci Gün Adventistini təmsil edir.
All the lines of prophecy parallel each other at the end of the world.
Peyğəmbərliyin bütün xətləri dünyanın sonunda bir-birinə paralel gedir.
“In the Revelation all the books of the Bible meet and end.” Acts of the Apostles, 585.
“Vəhydə Müqəddəs Kitabın bütün kitabları bir araya gəlir və sona çatır.” Həvarilərin Əməlləri, 585.
Any prophet that hears a voice behind them, aligns with John in the illustration of God’s people at the end of the world. John heard a voice behind him that gave him instructions. Isaiah also heard a voice of instruction.
Arxasından bir səs eşidən hər bir peyğəmbər, dünyanın sonunda Allahın xalqının təsvirində Yəhya ilə uyğunluq təşkil edir. Yəhya arxasından ona göstərişlər verən bir səs eşitdi. Yeşaya da göstəriş verən bir səs eşitdi.
And therefore will the Lord wait, that he may be gracious unto you, and therefore will he be exalted, that he may have mercy upon you: for the Lord is a God of judgment: blessed are all they that wait for him.
Buna görə də Rəbb sizə lütf göstərmək üçün gözləyəcək, buna görə də O, sizə mərhəmət etmək üçün ucaldılacaq; çünki Rəbb hökm Allahıdır; Ona ümid bağlayanların hamısı bəxtiyardır.
For the people shall dwell in Zion at Jerusalem: thou shalt weep no more: he will be very gracious unto thee at the voice of thy cry; when he shall hear it, he will answer thee. And though the Lord give you the bread of adversity, and the water of affliction, yet shall not thy teachers be removed into a corner any more, but thine eyes shall see thy teachers: And thine ears shall hear a word behind thee, saying, This is the way, walk ye in it, when ye turn to the right hand, and when ye turn to the left. Isaiah 30:18–21.
Çünki xalq Sionda, Yerusəlimdə məskən salacaq; artıq ağlamayacaqsan; fəryadının səsinə görə O sənə çox lütf göstərəcək; onu eşidən kimi sənə cavab verəcək. Rəbb sizə məşəqqət çörəyi və əziyyət suyu versə də, müəllimlərin artıq gizlədilməyəcək, gözlərin öz müəllimlərini görəcək. Qulaqların arxandan bir söz eşidəcək: “Yol budur, onunla gedin”, — siz sağa döndükdə də, sola döndükdə də. Yeşaya 30:18–21.
God’s remnant people hear a voice behind them identifying which way they should walk. They then need to decide if they will listen or not listen. The people represented by John and Isaiah are people at the end of the world who wait for the Lord while He tarries, and Isaiah informs us he tarries because He is a God of judgment. From the beginning of Millerite history in 1798 until the close of probation for Adventism at the Sunday law, God is accomplishing the judgment in the heavenly sanctuary. The promise is that those who wait for the Lord during the judgment period will be blessed.
Allahın qalıq xalqı arxalarından hansı yolla getməli olduqlarını göstərən bir səs eşidir. Sonra onlar həmin səsə qulaq asıb-asmayacaqlarına qərar verməlidirlər. Yəhya və Yeşaya ilə təmsil olunan xalq dünyanın sonunda, Rəbb ləngidiyi müddətdə Onu gözləyən xalqdır və Yeşaya bizə bildirir ki, O, hökm Allahı olduğu üçün ləngiyir. Millerçi tarixinin 1798-ci ildəki başlanğıcından etibarən, Adventizm üçün möhlətin Bazar qanununda bağlanmasına qədər Allah səmavi məbəddə hökmü icra edir. Vəd budur ki, hökm dövründə Rəbbi gözləyənlər mübarək olacaqdırlar.
God’s people who are blessed for waiting, are represented by the virgins who wait for the Bridegroom in the parable of the ten virgins. All ten fell asleep, and then at midnight a crisis arrives that separates the sleeping virgins into two classes. One class had heard a voice behind them and turned to see the voice which instructed them as to which way to proceed, and the other class refused to turn around and hear the voice—in spite of the fact that the message that runs throughout the book of Revelation is, “He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches.”
Gözlədikləri üçün mübarək sayılan Allahın xalqı, on bakirə məsəlində Bəy üçün gözləyən bakirələrlə təmsil olunur. Onların hamısı yuxuya getdi, sonra isə gecə yarısında yatan bakirələri iki sinfə ayıran bir böhran baş verdi. Bir sinif arxalarından gələn bir səsi eşitmiş və hansı yolla irəliləməli olduqları barədə onlara təlim verən o səsi görmək üçün dönmüşdü; digər sinif isə, Vəhy kitabı boyunca səslənən “Qulağı olan, Ruhun kilsələrə nə dediyini eşitsin” xəbərinə baxmayaraq, dönüb o səsi eşitməkdən imtina etdi.
“The parable of the ten virgins of Matthew 25 also illustrates the experience of the Adventist people.” The Great Controversy, 393.
“Matta 25-dəki on bakirə haqqında məsəl də Adventist xalqının təcrübəsini təsvir edir.” Böyük Mübahizə, 393.
John represents the Adventist people who turn to the past in order to understand the future. When they “hear a word behind” them as John did, the word also includes the instruction given in Isaiah’s testimony of this identical event. Isaiah’s instruction was, “this is the way, walk ye in it, when ye turn to the right hand, and when ye turn to the left.” The wise virgins in Daniel twelve understand the increase of knowledge at the end of the world, because they had “run to and fro” in the word to understand the life-giving knowledge that was unsealed.
Yəhya gələcəyi anlamaq üçün keçmişə yönələn Adventist xalqını təmsil edir. Onlar Yəhya kimi arxalarından gələn “bir söz” eşitdikdə, bu söz həmçinin Yeşayanın bu eyni hadisə barədə şəhadətində verilmiş təlimatı da özündə ehtiva edir. Yeşayanın təlimatı belə idi: “yol budur, sağa döndüyünüzdə də, sola döndüyünüzdə də onda yeriyin.” Daniel on ikidəki müdrik bakirələr dünyanın sonunda biliyin artmasını anlayırlar, çünki onlar möhürü açılmış həyatverici biliyi dərk etmək üçün Kəlamda “ora-bura gedib-gəlmişdilər”.
But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased. Daniel 12:4.
Lakin sən, ey Daniel, sözləri bağla və kitabı axır zamanadək möhürlə: çoxları ora-bura gedib-gələcək və bilik artacaq. Daniel 12:4.
The prophets we are considering represent Seventh-day Adventists in the history where judgment comes to a conclusion and probation closes. Those represented as the wise virgins hear a voice behind them saying this is the way to walk and He promises to guide them on the path when they turn to the left or the right. “Running to and fro” as the wise virgins do when the book is unsealed is a symbol for Bible study. Nature informs us that in order to run, you first must learn to walk and Isaiah’s testimony says that if you listen to the voice behind you, he will guide you in the study of His Word whether you turn to the Old Testament (left) or the New Testament (right). Open the Bible and He will guide you by His voice. But for Seventh-day Adventists at the end of the world it also means He will guide you when you open the Bible (left) and when you open the Spirit of Prophecy (right).
Nəzərdən keçirdiyimiz peyğəmbərlər hökmün yekunlaşdığı və sınaq vaxtının bağlandığı tarixi mərhələdə Yeddinci Gün Adventistlərini təmsil edirlər. Ağıllı bakirələr kimi təsvir olunanlar arxalarından gələn “budur yol, onunla gedin” deyən bir səsi eşidirlər və O, sola və ya sağa döndükləri zaman onları yolda yönəldəcəyini vəd edir. Kitab açıldığı zaman ağıllı bakirələrin etdiyi kimi “ora-bura qaçmaq” Müqəddəs Kitabın öyrənilməsinin rəmzidir. Təbiət bizə bildirir ki, qaçmaq üçün əvvəlcə yeriməyi öyrənmək lazımdır və Yeşayanın şəhadəti deyir ki, əgər arxandan gələn səsə qulaq assan, Onun Kəlamını araşdırarkən, istər Əhdi-Ətiqə (sola), istərsə də Əhdi-Cədidə (sağa) yönələndə, O səni yönəldəcək. Müqəddəs Kitabı aç və O, Öz səsi ilə sənə rəhbərlik edəcək. Lakin dünyanın sonunda yaşayan Yeddinci Gün Adventistləri üçün bu, həm də o deməkdir ki, sən Müqəddəs Kitabı (sol) açanda da, Peyğəmbərlik Ruhunu (sağ) açanda da O sənə rəhbərlik edəcək.
The way to walk is even more specific when Jeremiah’s testimony is added.
Yeremiyanın şəhadəti əlavə edildikdə, necə yeriməli olduğumuz yolu daha da dəqiq şəkildə müəyyənləşir.
Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken.
Rəbb belə deyir: Yollarda durun, baxın və qədim cığırları soruşun; yaxşı yolun harada olduğunu öyrənin və o yolda yeriyin, beləliklə canlarınız üçün rahatlıq tapacaqsınız. Lakin onlar dedilər: “Biz o yolda yeriməyəcəyik.” Mən sizin üzərinizə keşikçilər də qoydum və dedim: “Şeypur səsinə qulaq asın.” Lakin onlar dedilər: “Biz qulaq asmayacağıq.”
Therefore hear, ye nations, and know, O congregation, what is among them. Hear, O earth: behold, I will bring evil upon this people, even the fruit of their thoughts, because they have not hearkened unto my words, nor to my law, but rejected it. Jeremiah 6:16–19.
Buna görə də eşidin, ey millətlər, və bilin, ey camaat, onların arasında nə var. Eşit, ey yer üzü: bax, Mən bu xalqın üzərinə bəla gətirəcəyəm, hətta onların düşüncələrinin bəhrəsini; çünki onlar sözlərimə qulaq asmadılar, Qanunuma da itaət etmədilər, əksinə onu rədd etdilər. Yeremya 6:16–19.
There are two classes of worshippers in the passage. One group considers all the “ways” and chooses the “old paths” to walk in. They were capable of selecting the “good way” from all the other possible “ways,” because they are those who listened to the voice behind them, and that voice informed them, “this is the way, walk ye in it.” John represents those that hear the voice from behind, a voice from the “old paths.”
Bu hissədə iki sinif ibadət edən təsvir olunur. Bir qrup bütün “yolları” nəzərdən keçirir və orada yerimək üçün “qədim cığırları” seçir. Onlar bütün digər mümkün “yollar” arasından “yaxşı yolu” seçməyə qadir idilər, çünki onlar arxalarından gələn səsi dinləyənlərdir və həmin səs onlara belə bildirirdi: “budur yol, onunla gedin.” Yəhya arxadan gələn səsi, “qədim cığırlar”dan gələn bir səsi eşidənləri təmsil edir.
“‘Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein.’ Jeremiah 6:16.
“‘Rəbb belə deyir: Yollarda durun, baxın və qədim yolları soruşun, yaxşı yolun harada olduğunu öyrənin və o yolda yeriyin.’ Yeremya 6:16.
“Let none seek to tear away the foundations of our faith—the foundations that were laid at the beginning of our work by prayerful study of the word and by revelation. Upon these foundations we have been building for the last fifty years. Men may suppose that they have found a new way and that they can lay a stronger foundation than that which has been laid. But this is a great deception. Other foundation can no man lay than that which has been laid.
“Heç kəs imanımızın təməllərini qoparıb ayırmağa çalışmasın — elə təməlləri ki, işimizin başlanğıcında Kəlamın dua ilə tədqiqi və vəhy vasitəsilə qoyulmuşdur. Son əlli il ərzində biz bu təməllər üzərində qurmaqda olmuşuq. İnsanlar elə güman edə bilərlər ki, yeni bir yol tapmışlar və qoyulmuş olandan daha möhkəm bir təməl qoya bilərlər. Lakin bu, böyük bir aldanışdır. Qoyulmuş olandan başqa heç kəs başqa bir təməl qoya bilməz.”
“In the past many have undertaken the building of a new faith, the establishment of new principles. But how long did their building stand? It soon fell, for it was not founded upon the Rock.
“Keçmişdə bir çoxları yeni bir iman qurmağa, yeni prinsiplər təsis etməyə girişmişlər. Lakin onların qurduğu bina nə qədər dayandı? Tezliklə dağıldı, çünki Qaya üzərində təməl qoyulmamışdı.
“Did not the first disciples have to meet the sayings of men? Did they not have to listen to false theories, and then, having done all, to stand firm, saying: ‘Other foundation can no man lay than that is laid’? 1 Corinthians 3:11.
“İlk şagirdlər insan sözləri ilə üzləşməli deyildilərmi? Onlar yalan nəzəriyyələri dinləməli, sonra isə hər şeyi yerinə yetirdikdən sonra möhkəm dayanaraq belə deməli deyildilərmi: «Qoyulmuş olandan, yəni qoyulmuş bünövrədən başqa, heç kəs başqa bünövrə qoya bilməz»? 1 Korinflilərə 3:11.
“So we are to hold the beginning of our confidence steadfast unto the end. Words of power have been sent by God and by Christ to this people, bringing them out from the world, point by point, into the clear light of present truth. With lips touched with holy fire, God’s servants have proclaimed the message. The divine utterance has set its seal to the genuineness of the truth proclaimed.” Testimonies, volume 8, 296, 297.
“Beləliklə, biz öz etibarımızın başlanğıcını sona qədər sarsılmaz saxlamağa borcluyuq. Allah və Məsih tərəfindən bu xalqa qüdrətli sözlər göndərilmişdir; bu sözlər onları nöqtə-nöqtə dünyadan çıxarıb indiki həqiqətin aydın nuruna gətirmişdir. Dodaqları müqəddəs odla toxunmuş Allahın qulları bu xəbəri bəyan etmişlər. İlahi kəlam bəyan olunmuş həqiqətin həqiqiliyinə öz möhürünü vurmuşdur.” Testimonies, cild 8, 296, 297.
But there is another group in Jeremiah’s line and that “congregation” as he identifies them, have built a house representing a new faith, and that house falls because it was not built upon the rock. That house is the Seventh-day Adventist church, or as John identifies the very same church—the synagogue of Satan.
Lakin Yeremyanın xəttində başqa bir qrup da vardır və onun onları müəyyənləşdirdiyi kimi, həmin “camaat” yeni bir imanı təmsil edən bir ev tikmişdir; o ev isə qayalıq üzərində qurulmadığı üçün yıxılır. Həmin ev Yeddinci Gün Adventist kilsəsidir, yaxud Yəhyanın həmin eyni kilsəni müəyyənləşdirdiyi kimi — Şeytanın sinaqoqudur.
To refuse to hear is to reject, his “words” and his “law.” Due to their rebellion against returning and walking in the old paths and also their refusal to hear the trumpet message of the watchman, God is going to bring evil upon the people Jeremiah identifies as a “evil congregation.” How God deals with the Seventh-day Adventist church of Laodicea is a subject of Bible prophecy. The prophet Hosea contributes to the characteristics of the “evil congregation” when he speaks about why they are rejected.
Eşitməkdən imtina etmək, Onun “sözlərini” və “qanununu” rədd etmək deməkdir. Köhnə yollara dönüb onlarda yeriməyə qarşı üsyan etdiklərinə görə, habelə gözətçinin şeypur xəbərini eşitməkdən imtina etdiklərinə görə, Allah Yeremyanın “pis cəmiyyət” adlandırdığı xalqın üzərinə bəla gətirəcək. Allahın Laodikeyadakı Yeddinci Gün Adventist kilsəsi ilə necə rəftar etməsi Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin mövzusudur. Peyğəmbər Hoşea onların nə üçün rədd edildiklərindən danışarkən “pis cəmiyyət”in xüsusiyyətlərinə əlavə töhfə verir.
My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. Hosea 4:6.
Xalqım biliksizlik üzündən məhv olur; sən biliyi rədd etdiyin üçün Mən də səni rədd edəcəyəm ki, artıq Mənə kahin olmayasan; madem ki, Allahının qanununu unutdun, Mən də sənin övladlarını unudacağam. Huşə 4:6.
They are rejected for lacking knowledge, which represents a message that is unsealed at the time of the end. God is ending here His covenant relationship with His people in the passage, for He directly calls them, “My people!” Because they rejected Christ, and have forgotten His law they will be no priest for God. When God’s people enter into covenant with God, He makes them priests and kings. When God entered into covenant with ancient Israel he stated through Moses:
Onlar biliyin çatışmadığı üçün rədd edilirlər; bu isə axır zamanında möhürünün açıldığı bir xəbəri təmsil edir. Allah burada bu mətndə Öz əhli ilə bağladığı əhd münasibətini sona çatdırır, çünki onlara birbaşa “Mənim əhlim!” deyə xitab edir. Məsihi rədd etdikləri və Onun qanununu unutduqları üçün onlar Allah üçün kahin olmayacaqlar. Allahın əhli Allahla əhdə daxil olduqda, O onları kahinlər və padşahlar edir. Allah qədim İsraillə əhdə daxil olanda, Musa vasitəsilə belə buyurdu:
Now therefore, if ye will obey my voice indeed, and keep my covenant, then ye shall be a peculiar treasure unto me above all people: for all the earth is mine: And ye shall be unto me a kingdom of priests, and an holy nation. These are the words which thou shalt speak unto the children of Israel. Exodus 19:5, 6.
İndi isə, əgər doğrudan da səsimə itaət edəcək və əhdimi qoruyacaqsınızsa, bütün xalqların içində Mənim üçün xüsusi bir xəzinə olacaqsınız; çünki bütün yer üzü Mənimdir. Və siz Mənim üçün kahinlər padşahlığı və müqəddəs bir millət olacaqsınız. İsrail övladlarına söyləyəcəyin sözlər bunlardır. Çıxış 19:5, 6.
When God entered into covenant with the Christian church he stated through Peter:
Allah məsihçi kilsəsi ilə əhdə daxil olduqda, Peter vasitəsilə belə bəyan etdi:
But ye are a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should show forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light: Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy. 1 Peter 2:9, 10.
Lakin siz seçilmiş bir nəsil, padşahlıq kahinliyi, müqəddəs bir millət, məxsusi bir xalqsınız; ta ki, sizi qaranlıqdan Özünün ecazkar nuruna çağırmış Olanın fəzilətlərini bəyan edəsiniz: Siz ki, bir vaxtlar xalq deyildiniz, amma indi Allahın xalqısınız; siz ki, mərhəmət tapmamışdınız, amma indi mərhəmət tapmısınız. 1 Peter 2:9, 10.
Peter in these verses addresses the transition from ancient Israel as God’s chosen covenant people unto the Christian church, when he states that “in times past were not a people, but now are the people of God.” When the Jews divorced themselves from God, the Lord entered into covenant with the Christian church. Both were considered as nations of priests while they were married to the Lord.
Peter bu ayələrdə qədim İsraildən Allahın seçilmiş əhd xalqı olaraq xristian kilsəsinə keçidi nəzərdə tutur və belə deyir: “vaxtilə xalq deyildiniz, amma indi Allahın xalqısınız.” Yəhudilər özlərini Allahdan ayırdıqda, Rəbb xristian kilsəsi ilə əhd bağladı. Hər ikisi də Rəbblə birləşmiş olduqları müddətdə kahinlər xalqı hesab olunurdu.
To be rejected as a priest indicates that you once were a covenant people. Seventh-day Adventists entered into covenant with the Lord at the beginning of Adventist history. The church in the wilderness came out of the Reformation but rejected the Millerite message, and thus divorced themselves from God during the history of the first and second angels’ messages. The final separation was the arrival of the second angel and the pronouncement was that they were no longer a daughter of Christ, but had become a daughter of Babylon. Immediately after, during the Midnight Cry, God called His new bride to the covenant marriage.
Kahin kimi rədd olunmaq göstərir ki, siz bir zamanlar əhd xalqı idiniz. Yeddinci Gün Adventistləri Adventist tarixinin başlanğıcında Rəblə əhdə daxil oldular. Səhradakı kilsə Reformasiyadan çıxdı, lakin Millerçi xəbəri rədd etdi və beləliklə, birinci və ikinci mələklərin xəbərləri tarixində özlərini Allahdan boşadılar. Son ayrılıq ikinci mələyin gəlişi ilə baş verdi və bəyan olundu ki, onlar artıq Məsihin qızı deyillər, Babilin qızına çevrilmişlər. Dərhal bundan sonra, Gecəyarısı Fəryadı zamanı, Allah Öz yeni gəlinini əhd nikahına çağırdı.
The two tables that were the symbol of the covenant for ancient Israel were the two tables of the Ten Commandments, and the two tables for spiritual modern Israel are the two tables of Habakkuk as represented by the 1843 and 1850 charts. The covenant people that inspiration has identified repeatedly as Laodicea rejected the old paths, refused to listen to the voice behind them, and they therefore repeat the ending history of ancient Israel as they are spewed out of the mouth of the Lord. Why does this happen to those He calls, “My people?”
Qədim İsrail üçün əhdin rəmzi olan iki lövhə On Əmrin iki lövhəsi idi və ruhani müasir İsrail üçün iki lövhə 1843 və 1850 cədvəllərində təmsil olunduğu kimi Həbəqququn iki lövhəsidir. İlhamın dəfələrlə Laodikiya kimi müəyyən etdiyi əhd xalqı köhnə yolları rədd etdi, arxalarından gələn səsi dinləməkdən imtina etdi və buna görə də Rəbbin ağzından çıxarıldıqları zaman qədim İsrailin son tarixini təkrar edirlər. O, “Mənim xalqım” adlandırdıqlarının başına bu nə üçün gəlir?
The parable of the ten virgins, which illustrates the experience of Adventism is twice fulfilled, once at the beginning and then at the ending of Adventism. Sister White teaches that the parable has been and will be fulfilled to the very letter, and also that the parable is always to be understood as present truth, just as is the third angel.
Adventizmin təcrübəsini təsvir edən on qız məsəli iki dəfə yerinə yetir: bir dəfə Adventizmin başlanğıcında, sonra isə Adventizmin sonunda. Sister White öyrədir ki, bu məsəl hərfi-hərfinə yerinə yetmişdir və yerinə yetəcəkdir; həmçinin o öyrədir ki, bu məsəl, üçüncü mələkdə olduğu kimi, həmişə mövcud həqiqət kimi başa düşülməlidir.
“I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.
“Mənə tez-tez on bakirə haqqında məsələ xatırladılır; onlardan beşi müdrik, beşi isə ağılsız idi. Bu məsəl hərfi mənada yerinə yetmişdir və yerinə yetəcəkdir, çünki onun məhz bu zamana xüsusi tətbiqi vardır və üçüncü mələyin xəbəri kimi, yerinə yetmişdir və zamanın sonunadək indiki həqiqət olaraq qalmağa davam edəcəkdir.” Review and Herald, 19 avqust 1890.
Millerite Adventism fulfilled the waiting of the parable between their failed prediction of 1843 and the correct prediction of October 22, 1844. The prophetic details of this history are many and important, but I simply wish to identify that the parable of the ten virgins is directly connected to the third angel as Sister White just stated.
Millerçi Adventizmi 1843-cü il üzrə baş tutmamış proqnozu ilə 22 oktyabr 1844-cü il tarixinin düzgün proqnozu arasındakı müddətdə məsəlin gözləmə mərhələsini yerinə yetirdi. Bu tarixin peyğəmbərlik təfərrüatları çox və mühümdür, lakin mən sadəcə onu göstərmək istəyirəm ki, on qız məsəli, Bacı Uaytın indicə ifadə etdiyi kimi, üçüncü mələklə birbaşa əlaqəlidir.
From 1798 until October 22, 1844, the message of the first angel announced the opening of the judgment. Just before the judgment began the Midnight Cry of the parable of the ten virgins was fulfilled. Therefore, when the third angel announces the close of judgment, the announcement of the Midnight Cry will once again be repeated.
1798-ci ildən 22 oktyabr 1844-cü ilədək birinci mələyin xəbəri mühakimənin açıldığını elan edirdi. Mühakimə başlamazdan dərhal əvvəl on bakirə məsəlinin Gecəyarısı Hayqırtısı yerinə yetdi. Buna görə də, üçüncü mələk mühakimənin başa çatdığını elan etdiyi zaman, Gecəyarısı Hayqırtısının elanı bir daha təkrarlanacaqdır.
The recognition that the Protestant churches had rejected God’s message, thus becoming the daughters of Babylon, was the arrival of the second angel’s message and the beginning of the tarrying time in the parable that was being “fulfilled to the very letter.” The Lord did not return in 1843, He tarried to test and bless the virgins. The announcement of the second angel identifying the Protestant churches as daughters of Babylon was a call for those still in those fallen churches to come out and stand with the Millerites and their understanding of the prophecies. At the Exeter camp meeting Samuel Snow provided the evidence necessary to confirm the Lord’s coming on October 22, 1844, and the message of the Midnight Cry swept across the land like a tidal wave. Then the third angel arrived at the Great Disappointment of October 22, 1844.
Protestant kilsələrinin Allahın xəbərini rədd etdiklərini və beləliklə Babilin qızları olduqlarını dərk etmək, “hərfi mənada tam yerinə yetirilən” məsəldə ikinci mələyin xəbərinin gəlişi və gecikmə vaxtının başlanğıcı idi. Rəbb 1843-cü ildə qayıtmadı; O, bakirələri sınamaq və xeyir-dua vermək üçün ləngidi. Protestant kilsələrini Babilin qızları kimi tanıdan ikinci mələyin elanı, hələ də həmin süqut etmiş kilsələrdə olanların oradan çıxıb Millerçilərlə və onların peyğəmbərliklərə dair anlayışı ilə bir mövqedə durmaları üçün bir çağırış idi. Exeter düşərgə toplantısında Samuel Snow Rəbbin 22 oktyabr 1844-cü ildə gələcəyini təsdiq etmək üçün zəruri dəlilləri təqdim etdi və Gecəyarısı Fəryadının xəbəri ölkə boyunca qabarma dalğası kimi yayıldı. Sonra isə üçüncü mələk 22 oktyabr 1844-cü il tarixli Böyük Məyusluq zamanı gəldi.
This was a brief summation of a beginning history that I have left out many points, in order to isolate a few points that seem more relevant to what we are addressing.
Bu, bizim müraciət etdiyimiz mövzuya daha çox aidiyyəti görünən bir neçə məqamı ayırd etmək məqsədilə bir çox nöqtələri kənarda qoyduğum ilkin tarixin qısa xülasəsi idi.
We will continue these thoughts in the next article.
Bu düşüncələri növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.