In the first seventeen verses of Isaiah forty the one hundred and forty-four thousand are prophetically located at the end of three and a half days, where they had been lying dead in the streets, while the world rejoiced. All the prophets agree with each other and the prophetic events they present always align with the other prophets, for God is not the author of confusion.
Yeşaya qırxın ilk on yeddi ayəsində yüz qırx dörd min nəfər peyğəmbərlik baxımından üç gün yarımın sonunda yerləşdirilir; onlar dünya sevinərkən küçələrdə ölü vəziyyətdə uzanmışdılar. Bütün peyğəmbərlər bir-biri ilə razıdır və onların təqdim etdikləri peyğəmbərlik hadisələri həmişə digər peyğəmbərlərlə uyğunluq təşkil edir, çünki Allah qarışıqlığın müəllifi deyildir.
And the spirits of the prophets are subject to the prophets. For God is not the author of confusion, but of peace, as in all churches of the saints. 1 Corinthians 14:32, 33.
Peyğəmbərlərin ruhları peyğəmbərlərə tabedir. Çünki Allah qarışıqlıq deyil, sülh Allahıdır; müqəddəslərin bütün kilsələrində olduğu kimi. 1 Korinflilərə 14:32, 33.
The Comforter, who Jesus promised to send in His absence, was placed into the very first words, of the very first verse, of the twenty-six chapters that make up Isaiah’s final prophetic narrative. “Comfort ye, comfort ye my people, saith your God.” The rule of first mention emphasizes that the following twenty-six chapters is to be understood in reference to the perfect and final fulfillment of the coming of the Comforter.
İsanın Öz yoxluğunda göndərəcəyini vəd etdiyi Təsəlliverici, Yeşayanın son peyğəmbərlik hekayəsini təşkil edən iyirmi altı fəslin ilk fəslinin elə ilk ayəsinin lap ilk sözlərində yerləşdirilmişdir. “Təsəlli verin, təsəlli verin xalqıma, — Allahınız deyir.” İlk zikr qaydası vurğulayır ki, sonrakı iyirmi altı fəsil Təsəllivericinin gəlişinin kamil və son icrasına istinadla başa düşülməlidir.
And I will pray the Father, and he shall give you another Comforter, that he may abide with you forever. . .. But the Comforter, which is the Holy Ghost, whom the Father will send in my name, he shall teach you all things, and bring all things to your remembrance, whatsoever I have said unto you. John 14:16, 26.
Mən Atadan diləyəcəyəm və O sizə başqa bir Təsəlliverici verəcək ki, O əbədiyən sizinlə qalsın.... Lakin Təsəlliverici, yəni Müqəddəs Ruh, Atanın Mənim adımla göndərəcəyi Odur; O sizə hər şeyi öyrədəcək və sizə dediyim bütün şeyləri yaddaşınıza salacaq. Yəhya 14:16, 26.
The Midnight Cry of the Millerite history is repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand.
Millerçi tarixindəki Gecəyarısı hayqırtısı yüz qırx dörd minin tarixində təkrarlanır.
“There is a world lying in wickedness, in deception and delusion, in the very shadow of death,—asleep, asleep. Who are feeling travail of soul to awaken them? What voice can reach them? My mind was carried to the future, when the signal will be given. ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet him.’ But some will have delayed to obtain the oil for replenishing their lamps, and too late they will find that character, which is represented by the oil, is not transferable.” Review and Herald, February 11, 1896.
“Şər içində, aldanış və azğınlıq içində, elə ölüm kölgəsinin özündə uzanan bir dünya var,—yatmış, yatmış. Onları oyatmaq üçün can ağrısı çəkənlər kimlərdir? Hansı səs onlara çata bilər? Fikrim gələcəyə yönəldildi; o zaman işarə veriləcək. ‘Budur, Bəy gəlir; Onu qarşılamağa çıxın.’ Lakin bəziləri çıraqlarını yenidən doldurmaq üçün yağı əldə etməyi gecikdirmiş olacaq və onlar çox gec anlayacaqlar ki, yağın təmsil etdiyi xasiyyət başqasına ötürülə bilməz.” Review and Herald, 11 fevral 1896.
The question is asked, “what voice can” “awaken” those that are “asleep”? The “voice” that awakens them in Isaiah chapter forty, is the “voice” that “cries” in the “wilderness.”
Sual belə verilir: “yuxuda olanları” hansı “səs” “oyada” bilər? Yeşaya qırxıncı fəsildə onları oyadan “səs”, “səhrada” “hayqıran” “səs”dir.
Speak ye comfortably to Jerusalem, and cry unto her, that her warfare is accomplished, that her iniquity is pardoned: for she hath received of the Lord’s hand double for all her sins. The “voice” of him that “crieth” in the wilderness. . .. Isaiah 40:2, 3.
Yerusəlimə təsəlli verən sözlər söyləyin və ona car çəkin ki, onun mübarizəsi tamam olmuşdur, təqsiri bağışlanmışdır; çünki o, bütün günahlarına görə Rəbbin əlindən ikiqat almışdır. Səhrada “hayqıranın” “səsi”.... Yeşaya 40:2, 3.
The message of the Midnight Cry is also the message of the latter rain.
Gecəyarısı hayqırtısının xəbəri həm də son yağışın xəbəridir.
“You are getting the coming of the Lord too far off. I saw the latter rain was coming as [suddenly as] the midnight cry, and with ten times the power.” Spalding and Magan, 5.
“Rəbbin gəlişini həddindən artıq uzağa qoyursunuz. Mən gördüm ki, son yağış [gecəyarısı fəryadı qədər] qəflətən və on qat güclə gəlirdi.” Spalding and Magan, 5.
One of the many symbols found in the Word of God that represents the latter rain message, is the symbol that is recognized by a doubling of words or phrases. The doubling of words, or phrases is a symbol of the Midnight Cry, or latter rain message in the last days. The symbolism of the doubling of “comfort ye,” places the opening of Isaiah chapter forty in the tarrying time, when the message represented as the Midnight Cry of the parable of the ten virgins is to be recognized and then proclaimed. At that time, Christ sends the Comforter to awaken the sleeping virgins, who are prophetically represented as sleeping, and in some prophetic passages as sleeping, the sleep of death. The first verse of Isaiah forty, is prophetically located three and a half symbolic days ‘after’ the disappointment of July 18, 2020, for that is when the Comforter is sent to awaken those that are asleep. Three and a half days is a symbol of a wilderness, and there is where the “voice” begins to “cry.”
Allahın Kəlamında son yağış xəbərini təmsil edən çoxlu rəmzlərdən biri də sözlərin və ya ifadələrin ikiqatlaşdırılması ilə tanınan rəmzdir. Sözlərin və ya ifadələrin ikiqatlaşdırılması son günlərdəki Gecəyarısı Hayqırtısının, yaxud son yağış xəbərinin rəmzidir. “Təsəlli verin” sözlərinin ikiqatlaşdırılmasının rəmzi məzmunu Yeşaya kitabının qırxıncı fəslinin açılışını ləngimə vaxtına yerləşdirir; həmin vaxtda on bakirə məsəlində Gecəyarısı Hayqırtısı kimi təqdim olunan xəbər tanınmalı və sonra bəyan edilməlidir. Həmin vaxt Məsih Yuxudan oyatmaq üçün Təsəlliverəni göndərir; bu bakirələr peyğəmbərlikdə yuxuda olanlar kimi, bəzi peyğəmbərlik hissələrində isə ölüm yuxusunu yatanlar kimi təmsil olunurlar. Yeşaya qırxıncı fəslin birinci ayəsi peyğəmbərcəsinə 18 iyul 2020-ci il məyusluğundan üç yarım rəmzi gün “sonra” yerləşir, çünki yuxuda olanları oyatmaq üçün Təsəlliverən məhz o zaman göndərilir. Üç yarım gün çölün rəmzidir və “səs” məhz orada “hayqırmağa” başlayır.
Revelation eleven, Ezekiel thirty-seven, Matthew twenty-five, the history of the Millerites (along with the same waymarks of Millerite history that occur in every reform movement), combine to identify a ‘specific process’ of awakening the sleeping virgins. The process starts with the virgins going to sleep at the disappointment. The period of the tarrying time that began at the disappointment is ultimately recognized as the tarrying time. The last portion of the tarrying time is the development of the message of the Midnight Cry. When the message is established, it is then proclaimed until it reaches its climax, the judgment.
Vəhy on bir, Yezekel otuz yeddi, Matta iyirmi beş, Millerçilərin tarixi (eləcə də hər bir islahat hərəkatında təkrarlanan Millerçi tarixinin eyni nişanələri) birlikdə yatan bakirələri oyatmanın “müəyyən bir prosesi”ni müəyyən edir. Bu proses məyusluq zamanı bakirələrin yuxuya getməsi ilə başlayır. Məyusluqla başlamış gecikmə vaxtı dövrü sonda gecikmə vaxtı kimi tanınır. Gecikmə vaxtının son hissəsi Gecəyarısı fəryadı xəbərinin inkişafıdır. Xəbər bərqərar olduqda, o, zirvə nöqtəsinə — mühakiməyə — çatana qədər bəyan edilir.
The messenger represented as the “voice” in Isaiah, asked what the message was that was to be proclaimed. He was told in symbolic language to present the message of Islam. The prophetic message of Islam cannot be separated from the soon-coming Sunday law, for Islam is a trumpet power, and the seven trumpets of Revelation represent God’s judgment upon the powers who pass Sunday laws. Those powers were pagan Rome in 321, a symbol of the dragon; papal Rome in 538, a symbol of the beast; and the soon coming Sunday law in the United States, a symbol of the false prophet.
Yeşayada “səs” kimi təsvir olunan xəbərçi, elan edilməli olan xəbərin nə olduğunu soruşdu. Ona rəmzi dillə İslamın xəbərini təqdim etməsi bildirildi. İslamın peyğəmbərlik xəbəri tezliklə gələcək bazar qanunundan ayrıla bilməz, çünki İslam bir şeypur qüvvəsidir və Vəhy kitabının yeddi şeypuru bazar qanunları qəbul edən qüvvələr üzərində Allahın hökmünü təmsil edir. Həmin qüvvələr 321-ci ildə əjdahanın rəmzi olan bütpərəst Roma; 538-ci ildə vəhşinin rəmzi olan papalı Roma; və Birləşmiş Ştatlarda tezliklə gələcək bazar qanunu, yalançı peyğəmbərin rəmzi idi.
In connection with the identification of what the message that the “voice” who had been crying in the wilderness was to proclaim, was the promise that God’s word never fails. The ‘promise and assurance’ that God’s word never fails, is located in the identical prophetic setting that in Habakkuk chapter two, and verse three, is expressed as “at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry.” The message of Islam will never fail, it will surely come. The last verse of Isaiah chapter forty, addresses those that wait for the vision in Habakkuk.
Səhrada fəryad edən “səs”in elan etməli olduğu xəbərin nə olduğunun müəyyənləşdirilməsi ilə əlaqədar olaraq, Allahın kəlamının heç vaxt puça çıxmadığı vədi verilmişdi. Allahın kəlamının heç vaxt puça çıxmadığına dair “vədi və təminatı”, Həbəqquq kitabının ikinci fəslində, üçüncü ayədə belə ifadə edilən həmin eyni peyğəmbərlik kontekstində yerləşir: “çünki axırda o danışacaq və yalan söyləməyəcək; gecikərsə də, onu gözlə; çünki o, hökmən gələcək, ləngiməyəcək.” İslamın xəbəri heç vaxt puça çıxmayacaq; o, hökmən gələcək. Yeşaya kitabının qırxıncı fəslinin son ayəsi Həbəqquqdakı görüntünü gözləyənlərə müraciət edir.
But they that wait upon the Lord shall renew their strength; they shall mount up with wings as eagles; they shall run, and not be weary; and they shall walk, and not faint. Isaiah 40:31.
Lakin Rəbbi gözləyənlər qüvvələrini yeniləyəcəklər; qartallar kimi qanad açıb yüksələcəklər; qaçacaqlar və yorulmayacaqlar; yeriyəcəklər və taqətdən düşməyəcəklər. Yeşaya 40:31.
The “hidden history” of the seven thunders, that is now being unsealed, identifies three waymarks that begin and end with a disappointment. In that symbolic history, there are three waymarks, separated by two periods of time. A disappointment begins the tarrying time. The tarrying time leads to the corrected message and prediction of the Midnight Cry. The message of the Midnight Cry begins a period of proclaiming the message of the Midnight Cry, that leads to a second disappointment, that is represented as judgment. Those three steps, separated by two periods of time, represent the Alpha and Omega, as created in the Hebrew word “truth.”
Yeddi gurultunun indi açılan “gizli tarixi” məyusluqla başlayıb məyusluqla bitən üç nişangahı müəyyən edir. Həmin rəmzi tarixdə iki zaman dövrü ilə bir-birindən ayrılmış üç nişangah vardır. Bir məyusluq gecikmə dövrünü başlayır. Gecikmə dövrü gecəyarısı fəryadının düzəldilmiş xəbəri və qabaqcadan bildirilməsinə gətirib çıxarır. Gecəyarısı fəryadının xəbəri Gecəyarısı fəryadı xəbərinin bəyan edilməsi dövrünü başlayır; bu isə hökm kimi təmsil olunan ikinci bir məyusluğa aparır. İki zaman dövrü ilə ayrılmış həmin üç mərhələ, ibrani dilində “həqiqət” sözündə yaradıldığı kimi, Alfa və Omeqanı təmsil edir.
In Ezekiel thirty-seven, Ezekiel also represents the “voice” of Isaiah forty. The voice in Isaiah forty asks, “What shall I cry?” The “voice” in Ezekiel thirty-seven, verse seven, then “prophesied as” he “was commanded.”
Yezekel otuz yeddidə, Yezekel həmçinin Yeşaya qırxın “səsi”ni təmsil edir. Yeşaya qırxda olan səs soruşur: “Mən nəyi car çəkim?” Sonra Yezekel otuz yeddi, yeddinci ayədəki “səs”, ona “əmr olunduğu kimi” “peyğəmbərlik etdi”.
So I prophesied as I was commanded: and as I prophesied, there was a noise, and behold a shaking, and the bones came together, bone to his bone. And when I beheld, lo, the sinews and the flesh came up upon them, and the skin covered them above: but there was no breath in them. Ezekiel 37:7, 8.
Beləcə, mənə əmr olunduğu kimi peyğəmbərlik etdim; və mən peyğəmbərlik edərkən bir səs oldu, və budur, bir sarsıntı baş verdi, və sümüklər bir-birinə, hər sümük öz sümüyünə qovuşdu. Və baxdım, budur, onların üzərinə vətərlər və ət gəldi, və üstlərini dəri örtdü; lakin onlarda nəfəs yox idi. Hezekiel 37:7, 8.
Ezekiel’s first prophecy brought the bones and flesh together, but they were not yet alive. “So,” Ezekiel “prophesied as he” was “commanded” a second time. The second prophecy brought the bodies to life. The two prophecies are typified by the creation of Adam.
Yezekelin ilk peyğəmbərliyi sümükləri və əti bir araya gətirdi, lakin onlar hələ diri deyildilər. “Beləliklə,” Yezekel ikinci dəfə “əmr olunduğu kimi” “peyğəmbərlik etdi”. İkinci peyğəmbərlik bədənlərə həyat gətirdi. Bu iki peyğəmbərlik Adəmin yaradılışı ilə timsallaşdırılır.
And the Lord God formed man of the dust of the ground, and breathed into his nostrils the breath of life; and man became a living soul. Genesis 2:7.
Və Rəbb Allah yerdən götürdüyü torpaqdan insanı yaratdı və onun burnuna həyat nəfəsini üfürdü; beləliklə insan yaşayan can oldu. Yaradılış 2:7.
The two-step process of bringing the dead dry bones to life is first mentioned in the creation of Adam, thus emphasizing that God’s prophetic Word is also His creative power. God first “formed” Adam, and Ezekiel’s first prophecy brought the bones and bodies together, then God “breathed into his nostrils the breath of life; and man became a living soul.”
Quru ölü sümüklərin dirildilməsinin iki mərhələli prosesi ilk dəfə Adəmin yaradılışında xatırladılır; bununla vurğulanır ki, Allahın peyğəmbərlik Sözü həm də Onun yaradıcı qüdrətidir. Allah əvvəlcə Adəmi “yaratdı”, Yezekelin birinci peyğəmbərliyi isə sümükləri və bədənləri bir yerə gətirdi; sonra Allah “onun burnuna həyat nəfəsini üfürdü; və insan yaşayan can oldu.”
Ezekiel’s second prophecy was directed “unto the wind,” not unto the bones, for he was told to “say to the wind,” “Come from the four winds, O breath, and breathe upon these slain, that they may live.” Ezekiel’s second prophecy, which brings the dead bodies to life as a mighty army, was directed, not at the dead bodies, but at the wind. It was a command to the wind to breathe upon the bodies. The first time the word “breath” is mentioned in God’s Word is the creation of Adam, and it is there defined as the breath of life, and what brings life into the dead bodies, comes from the four winds.
Hizqiyalın ikinci peyğəmbərliyi sümüklərə deyil, “küləyə” yönəlmişdi; çünki ona belə deyilmişdi: “Küləyə söylə”, “Ey nəfəs, dörd küləkdən gəl və bu qətlə yetirilmişlərin üzərinə üfür ki, dirilsinlər.” Ölü cəsədləri qüdrətli bir ordu kimi həyata qaytaran Hizqiyalın ikinci peyğəmbərliyi ölü cəsədlərə deyil, küləyə yönəlmişdi. Bu, küləyə cəsədlərin üzərinə üfürməsi üçün verilmiş bir əmr idi. Allahın Kəlamında “nəfəs” sözünün ilk dəfə xatırlandığı yer Adəmin yaradılışıdır və orada bu, həyat nəfəsi kimi müəyyən edilir; ölülərin cəsədlərinə həyatı gətirən isə dörd küləkdən gəlir.
“Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.
“Mələklər dörd küləyi saxlayırlar; bu küləklər qopub azad olmaq və bütün yer üzünün səthi boyunca hücum etmək istəyən qəzəbli bir at kimi təsvir olunur; o, keçdiyi yol boyunca fəlakət və ölüm gətirir.
“Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live.” Manuscript Releases, volume 20, 217.
“Əbədi dünyanın lap astanasında yuxuya gedəkmi? Lal, soyuq və ölü olaqmi? Ah, kaş ki, kilsələrimizdə Allahın Öz xalqına üfürülən Ruhu və nəfəsi olaydı ki, onlar ayaqları üstə qalxıb yaşasınlar.” Manuscript Releases, cild 20, 217.
The two questions here are shall we sleep, and shall we be dead?…two terms for the same prophetic condition. The message of the four winds that are being restrained by angels, is the message that causes the breath of God to enter the dead and causes them to stand up and live. The message of the four winds is the message of the angry horse of Islam. The message of the four winds in the book of Revelation, is the sealing message. The sealing message of Revelation seven, verse one through three, is the message that identifies that the four winds are restrained, until the servants of God are sealed.
Buradakı iki sual bunlardır: biz yatacağıqmı, və biz ölü olacağıqmı?…eyni peyğəmbərlik vəziyyəti üçün iki ifadə. Mələklər tərəfindən saxlanılan dörd külək xəbəri, Allahın nəfəsinin ölülərə daxil olmasına səbəb olan və onların ayağa qalxıb yaşamasına səbəb olan xəbərdir. Dörd külək xəbəri İslamın qəzəbli atı barədə olan xəbərdir. Vəhy kitabındakı dörd külək xəbəri möhürlənmə xəbəridir. Vəhyin yeddinci fəslinin birinci ayəsindən üçüncü ayəsinədək olan möhürlənmə xəbəri, Allahın qulları möhürlənənədək dörd küləyin saxlanıldığını müəyyən edən xəbərdir.
And after these things I saw four angels standing on the four corners of the earth, holding the four winds of the earth, that the wind should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree. And I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God: and he cried with a loud voice to the four angels, to whom it was given to hurt the earth and the sea, Saying, Hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we have sealed the servants of our God in their foreheads. Revelation 7:1–3.
Bundan sonra mən yerin dörd bucağında dayanmış dörd mələk gördüm; onlar yerin dörd küləyini saxlayırdılar ki, nə yer üzərinə, nə dənizin üzərinə, nə də hər hansı bir ağacın üzərinə külək əssin. Və mən şərqdən yüksələn başqa bir mələk gördüm; onun əlində diri Allahın möhürü var idi. O, yerə və dənizə zərər vurmaq səlahiyyəti verilmiş o dörd mələyə uca səslə fəryad edib dedi: “Allahımızın qullarını alınlarında möhürləyənədək nə yerə, nə dənizə, nə də ağaclara zərər vurun”. Vəhy 7:1–3.
Ezekiel’s second prophecy was directed to the wind, and the life that the wind delivered unto the bodies came from the message of the four winds. In verses eight through ten, in Ezekiel thirty-seven the words that appear either as “wind” or “breath” is the same Hebrew word in each occurrence. God breathed into Adam, the breath of life, and in Ezekiel the breath of life is the message of the sealing of the one hundred and forty-four thousand that comes from the four winds. That message delivers God’s creative power to the bodies that have been brought together in the valley of death, by the first message. The message of the four winds is the message of Islam bringing judgment upon the United States for the Sunday law. It is the message of the Midnight Cry.
Yezekielin ikinci peyğəmbərliyi küləyə yönəlmişdi və küləyin bədənlərə gətirdiyi həyat dörd külək haqqında olan xəbərin nəticəsində gəlmişdi. Yezekiel otuz yeddinci fəslin səkkizdən ona qədər olan ayələrində “külək” və ya “nəfəs” kimi görünən sözlərin hər bir keçidində eyni ibrani sözü işlədilmişdir. Allah Adəmə həyat nəfəsini üfürdü və Yezekieldə həyat nəfəsi dörd küləkdən gələn yüz qırx dörd minin möhürlənməsi xəbəri deməkdir. Bu xəbər birinci xəbərlə ölüm vadisində bir araya gətirilmiş bədənlərə Allahın yaradıcılıq qüdrətini çatdırır. Dörd külək xəbəri bazar qanununa görə İslamın Birləşmiş Ştatların üzərinə hökm gətirməsi xəbəridir. Bu, Gecəyarısı Nidasının xəbəridir.
The hidden history of the seven thunders begins with a disappointment, which begins the tarrying time. In Revelation eleven when the two prophets were slain on July 18, 2020, the tarrying time began. Ezekiel was among the dead when the Lord asked Ezekiel if the two witnesses that are dead in the street could live.
Yeddi göy gurultusunun gizli tarixi gözləmə vaxtını başlayan bir məyusluqla başlanır. Vəhy 11-də, iki peyğəmbər 18 iyul 2020-ci ildə öldürüldükdə, gözləmə vaxtı başladı. Rəbb Hizqiyaldan küçədə ölü vəziyyətdə olan iki şahidin yaşaya bilib-bilməyəcəyini soruşanda, Hizqiyal ölülərin arasında idi.
The hand of the Lord was upon me, and carried me out in the spirit of the Lord, and set me down in the midst of the valley which was full of bones, And caused me to pass by them round about: and, behold, there were very many in the open valley; and, lo, they were very dry. And he said unto me, Son of man, can these bones live? And I answered, O Lord God, thou knowest. Ezekiel 37:1–3.
Rəbbin əli mənim üzərimdə idi; O məni Rəbbin Ruhu ilə çıxarıb sümüklərlə dolu olan vadinin ortasına qoydu. Məni onların ətrafında dolaşdırdı; və budur, açıq vadidə çox böyük sayda sümük var idi; və bax, onlar lap qurumuşdular. O mənə dedi: “Ey bəşər oğlu, bu sümüklər dirilə bilərmi?” Mən də cavab verdim: “Ya Rəbb Allah, Sən bilirsən.” Hizqiyal 37:1–3.
In verse seven, when Ezekiel delivers the first of the two prophecies the message was simply, “O ye dry bones, hear the word of the Lord.” John, in the Revelation records, “blessed are those who hear the words of the prophecy of this book.” Ezekiel represents the dead dry bones who are blessed, as those who hear Ezekiel’s command to hear the Word of the Lord, and His Word is Truth. In chapter two of Ezekiel, the experience of those who hear God’s word is described.
Yeddinci ayədə, Ezekiel bu iki peyğəmbərlikdən birincisini bəyan etdikdə, xəbər sadəcə belə idi: “Ey quru sümüklər, Rəbbin sözünü eşidin.” Yəhya Vəhydə belə qeyd edir: “Bu kitabın peyğəmbərlik sözlərini eşidənlər nə bəxtiyardır!” Ezekiel, mübarək olan ölü quru sümükləri təmsil edir; bunlar, Ezekielin Rəbbin Sözünü eşitmək əmrinə qulaq asanlardır və Onun Sözü Həqiqətdir. Ezekielin ikinci fəslində Allahın sözünü eşidənlərin təcrübəsi təsvir olunur.
And he said unto me, Son of man, stand upon thy feet, and I will speak unto thee. And the spirit entered into me when he spake unto me, and set me upon my feet, that I heard him that spake unto me. Ezekiel 2:1, 2.
O mənə dedi: “Ey insan oğlu, ayağa qalx, mən səninlə danışacağam.” O mənimlə danışanda Ruh mənim içimə girdi və məni ayaqlarım üstə qoydu; beləliklə, mənimlə danışanı eşitdim. Yezekel 2:1, 2.
In Revelation eleven, when the dead bodies hear the Word of the Lord, the Comforter enters into them and they stand on their feet. It is the Comforter that sets them on their feet.
Vəhyin on birinci fəslində, meyitlər Rəbbin Kəlamını eşidəndə, Təsəlliverici onların içinə girir və onlar ayaqları üstə dururlar. Onları ayaqları üstə qaldıran Təsəllivericidir.
And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. Revelation 11:11.
Üç gün yarımdan sonra isə Allahdan gələn həyat Ruhu onların içinə daxil oldu və onlar ayaqları üstə durdular; onları görənlərin üzərinə böyük qorxu çökdü. Vəhy 11:11.
The standing up of the dead is step number one, in a two-step process that raises them out of their graves to become the ensign that is lifted up at the judgment of the Sunday law. When they stand in chapter eleven, “great fear” comes upon those that see them.
Ölülərin ayağa qalxması, onları qəbirlərindən çıxarıb bazar qanununun mühakiməsi zamanı qaldırılan bayrağa çevirdiyi iki mərhələli bir prosesin birinci mərhələsidir. Onlar on birinci fəsildə ayağa qalxdıqda, onları görənlərin üzərinə “böyük qorxu” düşür.
And he shall pass over to his strong hold for fear, and his princes shall be afraid of the ensign, saith the Lord, whose fire is in Zion, and his furnace in Jerusalem. Isaiah 31:9.
O, qorxudan öz istehkamına keçəcək, və onun əmirləri bayraqdan vahiməyə düşəcəklər, alovu Sionda, kürəsi isə Yerusəlimdə olan Rəbb belə deyir. Yeşaya 31:9.
The Midnight Cry message of Millerite history was the second part of the second angel’s message. The second angel’s message produced a separation of the Millerites from the churches that were then identified as the daughters of Babylon, and the faithful were called out to come and stand with the Millerites. A ‘body’ of believers was formed by that message, and then the second step was the message of the Midnight Cry that joined and added power to the second message. The Millerites then became a mighty army that took the message like a tidal wave across the land. That two-step process is the two voices of Revelation eighteen, and it is the identical process of the resurrection of the dead dry bones in Ezekiel who were slain in the street of Revelation eleven.
Millerçi tarixinin Gecəyarısı Fəryadı xəbəri ikinci mələyin xəbərinin ikinci hissəsi idi. İkinci mələyin xəbəri Millerçilərin o zaman Babilin qızları kimi müəyyən edilən kilsələrdən ayrılmasına səbəb oldu və sadiqlər çıxıb gəlib Millerçilərlə bir sırada durmağa çağırıldılar. Həmin xəbərlə imanlılardan ibarət bir “bədən” formalaşdı, sonra isə ikinci addım ikinci xəbərlə birləşən və ona qüvvət qatan Gecəyarısı Fəryadı xəbəri oldu. Bundan sonra Millerçilər xəbəri ölkə boyunca gelgit dalğası kimi yayan qüdrətli bir orduya çevrildilər. Bu ikiaddımlı proses Vəhy on səkkizin iki səsidir və bu, Vəhy on birin küçəsində öldürülmüş olan Yezekieldəki ölü quru sümüklərin dirilməsi ilə eyni prosesdir.
“Angels were sent to aid the mighty angel from heaven, and I heard voices which seemed to sound everywhere, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues; for her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. This message seemed to be an addition to the third message, and joined it, as the midnight cry joined the second angel’s message in 1844.” Spiritual Gifts, volume 1, 195, 196.
“Göydən olan qüdrətli mələyə kömək etmək üçün mələklər göndərilmişdi və mən elə səslər eşitdim ki, sanki hər yerdən səslənirdi: Ey xalqım, ondan çıxın ki, onun günahlarına şərik olmayasınız və onun bəlalarından pay almayasınız; çünki onun günahları göyə qədər çatmışdır və Allah onun təqsirlərini yada salmışdır. Bu xəbərdarlıq sanki üçüncü xəbərə əlavə idi və 1844-cü ildə gecəyarısı fəryadının ikinci mələyin xəbərinə qoşulduğu kimi, ona qoşuldu.” Spiritual Gifts, cild 1, 195, 196.
The first waymark in the hidden history of the seven thunders, is the disappointment which begins the tarrying time. The tarrying time is a period of time that is represented as three and a half days, which is a symbol of the wilderness. At the end of the forty years of wandering in the wilderness, Joshua led a mighty army into the Promised Land. At the end of the three and a half days, Ezekiel is taken to the valley of death, and is told to command the dead bodies to “hear the word of the Lord.” Ezekiel is a “voice” crying in the wilderness. The command to hear the Word of the Lord brings the body parts together, but they are not yet alive, they are not yet an army, they are not yet sealed. The “word of the Lord” which is spoken by Ezekiel in chapter two, identifies that when the Comforter arrives, God’s people stand, while they simultaneously hear the Word of the Lord. Christ promised He would send the Comforter, three and a half days after they were murdered in the street.
Yeddi ildırımın gizli tarixindəki birinci nişan, yubanma vaxtını başlayan məyusluqdur. Yubanma vaxtı üç gün yarım kimi təmsil olunan bir zaman dövrüdür; bu isə səhranın rəmzidir. Səhrada qırx illik sərgərdanlığın sonunda, Yeşua qüdrətli bir ordunu Vəd Olunmuş Torpağa apardı. Üç gün yarımın sonunda, Yezekel ölüm vadisinə aparılır və ona ölülərin cəsədlərinə “Rəbbin sözünü eşidin” deyə əmr etməsi bildirilir. Yezekel səhrada fəryad edən bir “səs”dir. Rəbbin sözünü eşitmək əmri bədən üzvlərini bir araya gətirir, lakin onlar hələ diri deyillər, hələ bir ordu deyillər, hələ möhürlənməyiblər. İkinci fəsildə Yezekel tərəfindən söylənən “Rəbbin sözü” Təsəlliverənin gəldiyi zaman Allahın xalqının, eyni anda Rəbbin sözünü eşidərkən, ayağa qalxdığını göstərir. Məsih vəd etmişdi ki, onlar küçədə öldürüldükdən üç gün yarım sonra Təsəlliverəni göndərəcək.
Once standing, the bodies ‘who are not yet alive,’ are going to be given a second prophecy. The “voice that crieth in the wilderness” in Isaiah, asks what the prophecy is that he is to cry? The “message” that both Ezekiel, and the “voice” in Isaiah forty are commanded to present, is the message of Islam. When that prophecy is delivered, “Adam” comes to life as a mighty army. The living two witnesses then proclaim the message of Islam’s judgment upon the United States, because of the passage of the soon-coming Sunday law. The judgment of the Sunday law is the third waymark of the hidden history of the seven thunders. When it is fulfilled, the army is lifted up as an ensign to heaven, and is represented in Revelation fourteen.
Bir dəfə ayağa qaldırıldıqdan sonra, “hələ diri olmayan” cəsədlərə ikinci bir peyğəmbərlik veriləcək. Yeşayadakı “səhrada fəryad edən səs” soruşur ki, ona fəryad etmək üçün verilən peyğəmbərlik nədir? Həm Yezekelə, həm də Yeşaya qırxda “səs”ə təqdim etmək əmr olunan “xəbər” İslamın xəbəridir. Həmin peyğəmbərlik bəyan edildikdə, “Adəm” qüdrətli bir ordu kimi həyata gəlir. Sonra yaşayan iki şahid tezliklə gələcək bazar günü qanununun qəbul edilməsi səbəbilə ABŞ üzərinə İslamın hökmü barədə xəbəri bəyan edir. Bazar günü qanununun hökmü yeddi ildırımın gizli tarixinin üçüncü nişanəsidir. Bu yerinə yetirildikdə, ordu göyə bir bayraq kimi qaldırılır və Vəhy on dörddə təmsil olunur.
“I have had an experience in the first, second, and third angels’ messages. The angels are represented as flying in the midst of heaven, proclaiming to the world a message of warning, and having a direct bearing upon the people living in the last days of this earth’s history. No one hears the voice of these angels, for they are a symbol to represent the people of God who are working in harmony with the universe of heaven. Men and women, enlightened by the Spirit of God and sanctified through the truth, proclaim the three messages in their order.” Selected Messages, book 2, 387.
“Mən birinci, ikinci və üçüncü mələklərin xəbərləri ilə bağlı bir təcrübə yaşamışam. Mələklər göyün ortasında uçaraq dünyaya xəbərdarlıq xəbəri car çəkən və bu yer üzünün tarixinin son günlərində yaşayan xalq üzərində birbaşa təsiri olan şəkildə təsvir olunurlar. Heç kəs bu mələklərin səsini eşitmir, çünki onlar göy aləmi ilə ahəng içində çalışan Allah xalqını təmsil edən bir rəmzdir. Allahın Ruhu ilə nurlandırılmış və həqiqət vasitəsilə təqdis edilmiş kişilər və qadınlar bu üç xəbəri öz ardıcıllığı ilə bəyan edirlər.” Selected Messages, book 2, 387.
The ensign that is lifted up is the third angel that is flying in the midst of heaven, warning mankind against accepting the mark of the beast. The mighty army continues to present that message to the world, until Michael stands up and human probation closes.
Qaldırılan bayraq göyün ortasında uçan üçüncü mələkdir; o, bəşəriyyəti vəhşi heyvanın nişanını qəbul etməkdən çəkindirir. Qüdrətli ordu həmin xəbəri Mixail ayağa qalxana və insan üçün möhlət bağlanana qədər dünyaya çatdırmaqda davam edir.
We will continue these thoughts in the next article.
Bu fikirləri növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.
And at midnight there was a cry made, Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him. Matthew 25:6.
Gecənin yarısında bir fəryad qopdu: Budur, bəy gəlir; onu qarşılamağa çıxın. Matta 25:6.