Həqiqət nədir? — Beşinci Sayı

Yeddi gurultunun daxilində açılmış peyğəmbərlik tarixi bizim indi içində olduğumuz tarixi müəyyən edir. Sirr, təmsil etdiyi tarix gəlib çatana qədər gizli saxlanılmışdı. Bu, Təsəlliverənin, “həqiqət” Ruhunun, Yəhyanın İsa Məsihin Vəhyi adlandırdığı həqiqəti aşkar etdiyi zamandır; çünki İsa Məsih Həqiqətdir. Bu, sadəcə “həqiqət” sözünün Allahın xarakterini təmsil etməsi deyildir. Və bu, sadəcə də heyrətamiz dilçinin, İbrani dilində “həqiqət” sözünün Müqəddəs Yazılar boyunca necə dərin məna daşıyan yollarla işlədildiyini göstərən bir vəhyi deyildir. Əksinə, bu, başa düşüldükdə Vəhy kitabının peyğəmbərliklərini açmaq üçün açara çevrilən, və bunu etməklə bütün Müqəddəs Kitabı açan heyranedici bir möcüzədir. Lakin bu, yalnız görməyə, eşitməyə və orada yazılanları qoruyub saxlamağa hazır olanlar üçündür; çünki vaxt yaxındır.

İnsanların “həqiqət”i onun vasitəsilə müqəddəsləşəcək şəkildə tanımaları üçün Müqəddəs Ruhun mövcudluğu zəruridir. İnsanlar “həqiqət” sözünü əqli cəhətdən anlaya, hətta onun əhəmiyyətinə heyran qala bilərlər, lakin “həqiqət” yeyilməlidir. O, daxilləşdirilməli və insan təcrübəsinin bir hissəsinə çevrilməlidir, çünki söz Məsihin surətinə çevrilməyi arzulayanlara Allahın yaradıcı qüdrətini çatdırır. “Həqiqət” kimi tərcümə olunan ivrit sözünə dair şəxsi araşdırmamın başlanğıc nöqtələrindən biri ivrit alimləri olmuşdur; onlar da “həqiqət” sözünün heyrətamiz mahiyyətini və onun Müqəddəs Kitabdakı işlənməsini müzakirə edirlər. Lakin onların “həqiqət” sözünə dair əqli anlayışlarının onları Məsihə gətirdiyinə inanmaq üçün heç bir əsas yoxdur.

Kəlamın Müqəddəs Ruhun hüzuru ilə yeyilməli olması barədəki peyğəmbərlik həqiqəti, Sister White-ın on qız məsəlindəki “yağ”a verdiyi tərifə, eləcə də Bəyin gəlişini gözləyən iki sinif qız barədə təsvirinə uyğun səslənir.

Bir rəmz çox vaxt birdən artıq məna daşıyır və onun mənası rəmzin yerləşdiyi kontekstlə müəyyən edilməlidir. O, nə qrammatika mütəxəssisinin sözə verdiyi təriflə, nə də sözün yazıldığı tarixi zaman çərçivəsi ilə müəyyən edilməməlidir. Məhz bu iki yanaşmanı Adventizmin ilahiyyatçıları “həqiqət”i inkar etmək üçün mənimsəmişlər. Bir rəmz istifadə olunduğu kontekstlə müəyyən edilir. Peyğəmbərlik Ruhunun daxilində, on bakirə məsəlindəki “yağ” sözü, “yağ”ın tapıldığı parçanın kontekstindən asılı olaraq, ən azı bir neçə fərqli şeyi təmsil edir. Nə üçün bakirələrin bir sinfi yağa malikdir, digəri isə yox?

Ağılsız bakirələr tezliklə gələcək böhranda qalib gəlmək üçün zəruri olan xarakterə malik deyillər. Onlarda Məsihin salehliyi yoxdur. Lakin yağ həm də bir ismarışdır və “son günlər”dəki on bakirə məsəlinin yağını eşidilməli, oxunmalı və qorunmalı olan İsa Məsihin Vəhyi ilə təmsil edilən son xəbərdarlıq ismarışı təşkil edir.

“Yağ” sonuncu xəbərdir; bu da, bir daha deyək ki, İsa Məsihin Vəhyidir. Həmin parçaya görə yağa sahib olmaq istəyənlər, Musanın Horevin mağarasında etdiyi kimi, Allaha yalvarmalıdırlar. Lakin diqqət edin: əgər biz, Musanın etdiyi kimi, Allahın Öz “izzətini” bizə “göstərməsi” üçün “yalvarmalı”yıqsa, onda əvvəlcə Təsəlliverici olan Müqəddəs Ruhu istəməliyik. Əgər belə etsək, onda mələklər və iki qızıl boru vasitəsilə Məsihin salehliyindən pay alacağıq. Əgər Laodikeyalı Adventizmin ənənə və adətlərinin edilməli olduğunu irəli sürdüyü kimi, eyni zamanda İsa Məsihin Vəhyinin xəbərini rədd etdiyimiz halda, Məsihin xarakteri üçün dua edib yalvarmaqla buna nail ola biləcəyimizi düşünürüksə, özümüzü aldadırıq. Onun salehliyi bizə Allahın taxtı önündə duran iki məsh olunmuş şəxs vasitəsilə çatdırılan “Allahın Ruhunun xəbərləri” vasitəsilə ötürülür. Onun xəbərini rədd etdikdə, Onun salehliyini də rədd edirik.

“Bütün yer üzünün Rəbbinin hüzurunda duran” iki “məsh olunmuş” şəxs həmçinin Vəhy kitabının on birinci fəslindəki iki şahid kimi təqdim olunur.

İstər Zəkəriyyanın, istərsə də Yəhyanın iki şahid barədə şəhadətini nəzərdən keçirək, hər iki şəhadətin konteksti, Vəhy kitabının birinci fəslinin birinci ayəsində İsa Məsihin Vəhyinin xəbəri ilə əlaqədar xatırlanan ən ilk həqiqət olan ünsiyyət prosesidir. Atadan Oğula, Oğuldan mələklərə, mələklərdən peyğəmbərə, peyğəmbərdən kilsəyə. Məsihin bəşəriyyətə danışdığı bu proses, Onun son xəbərdarlıq ismarıcında açıqlamağa çalışdığı əsas anlayışlardan biridir. Bu, həm birinci, həm də üçüncü mələyin ismarıcının təqdimindəki vurğu ilə uyğunluq təşkil edir.

Birinci mələyin xəbəri William Miller tərəfindən təmsil olunur. Millerin tanınmalı olan bir neçə peyğəmbərlik xüsusiyyəti vardır. O, hərəkətin “Atası” idi; bu isə Alfa və Omega baxımından bir oğulun da olmasını tələb edir. O, “Millerit” adı ilə təmsil olunan bir hərəkatı təmsil edirdi; bu ad isə bir qaya növünü ifadə edən sözdür. O, peyğəmbərliklərin təfsiri üçün Müqəddəs Kitaba əsaslanan qaydalar toplusunun təşkil olunması üçün istifadə olundu. Həmin qaydalar, Millerin nəslinə mənsub olanların öz ağılsız Laodikiya vəziyyətlərini saxlamağı, yoxsa müdrik Filadelfiyalılara çevrilməyi seçmələrinə uyğun olaraq ya rədd edilən, ya da qəbul olunan Allahın Ruhunun xəbərlərinin çatdırılmasının əsas tərkib hissəsinə çevrilir. Birinci mələyin xəbərinin atası kimi, o, üçüncü mələyin xəbərini elan edəcək bir hərəkatın timsalıdır və həmin hərəkatın bu xəbər barəsindəki anlayışı, üçüncü mələyin xəbərini Millerin birinci mələyin xəbərini möhkəm şəkildə təsbit etmək üçün istifadə olunduğu kimi eyni dərəcədə möhkəm şəkildə təsbit edən, Müqəddəs Kitaba əsaslanan xüsusi bir peyğəmbərlik təfsiri qaydaları toplusu tərəfindən istiqamətləndiriləcəkdir. Allah heç vaxt dəyişmir; İsa Məsih dünən, bu gün və əbədi olaraq eynidir.

Adventizmin başlanğıcında da, sonunda da yağ ilə təmsil olunan Allahın Ruhunun xəbərləri iki şahid vasitəsilə çatdırılır. Başlanğıcda, Millerçilərin dövründə iki şahid Əhdi-Ətiq və Əhdi-Cədid idi, sonda isə onlar Müqəddəs Kitab və Peyğəmbərlik Ruhudur. Məhz buna görə, araşdırıcı mühakimənin son günlərində Allahın xalqının sonunu ən kamil şəkildə təsvir edən Yəhya Patmos adasında idi.

Patmosun peyğəmbərlik konteksti Yəhyanın təqib olunduğunu göstərir. O, Müqəddəs Kitab və Peyğəmbərlik Ruhu vasitəsilə İsa Məsihin Vəhyini müəyyən edən Allahın Ruhunun xəbərlərini qəbul etdiyinə görə təqib olunurdu.

Allahın “axır gün” xalqının təqib olunması Vəhy kitabının on birinci fəslində də təsvir olunur; orada iki şahid küçələrdə öldürülür və hər kəs onların ölümünü bayram edir. On birinci fəsildə həmin iki şahid İlyas və Musadır. Onlar üç il yarım öz şəhadətlərini vermiş, sonra isə öldürülmüşlər, lakin bundan sonra dirildilmişlər.

Bütün peyğəmbərlər öz tarixlərindən daha çox axır günlərdən danışırlar; buna görə də, əgər nə vaxtsa axır günlərdən bəhs edən bir kitab varsa, o, Müqəddəs Kitabın bütün kitablarının qovuşub başa çatdığı Vəhy kitabıdır. Buna görə axır günlərdə öldürülən və bundan sonra dirildilən bir “xəbər” olmalıdır. Vəhy on bir Fransa İnqilabının tarixini təsvir etmişdir, lakin o, daha birbaşa olaraq axır günlərdə üçüncü mələyin xəbərinə qarşı edilən hücumu təsvir edir. Millerin xəbəri və hərəkatı ilə öncədən timsallaşdırılmış olan xəbər və hərəkat həmin hücuma məruz qaldı və 18 iyul 2020-ci ildə öldü. Vəhy on birə görə, həmin hücum dibsiz quyudan yuxarı qalxan vəhşi heyvan tərəfindən həyata keçiriləcəkdi.

Bacı Uayt bizə bildirir ki, “dibsiz quyu” şeytani gücün yeni təzahürünü təmsil edir.

Vəhy kitabında dibsiz quyudan çıxan üç qüvvə müəyyən edilir: birincisi Vəhy 9:2-də qeyd olunan İslamdır; ikincisi 11:8-də Fransız İnqilabının ateizmidir; üçüncüsü isə 17:8-də müasir Romadır. Axır günlərdəki “yeni təzahür” təkcə Miller hərəkatı ilə simvollaşdırılan hərəkatı deyil, həm də dünyanı hədəfə alacaq saxta Gecəyarısı Fəryadının saxta oyanışı olan və “Woke-izm” adı ilə tanınan hadisədir. Woke-izm “şeytani gücün yeni təzahürü”nü təmsil edir; bu təzahür mövcud yezuit antixristi tərəfindən dəstəklənir və tacirlər, Birləşmiş Millətlər Təşkilatının siyasi rəhbərləri, Amerika Birləşmiş Ştatlarında Protestantlığın süqut etmiş kilsələrindəki liberal nümayəndələr və homoseksual icmasının bütün sapqın həyat tərzi variantlarını ya təşviq edən, ya da onların təşviqinə yol verən RINO-respublikaçılarla birlikdə Demokrat Partiyası vasitəsilə irəli sürülür; bu həyat tərzləri 11-ci fəsildə “Sodom” kimi təmsil olunur. Dünyanı Armageddona aparan məhz bu üç qüvvədir və onlar, həmçinin ateizmin və dünyapərəstliyin rəmzi olan “Misir”lə də təmsil edilirlər. Fransız İnqilabının anarxiyası daxilində yerləşdirilmiş bu başqa ünsür, Sister White-ın “şər konfederasiyası” adlandırdığı şeyi təşkil edən bu üç qüvvənin başqa bir elementi olaraq, ya birbaşa Woke-izmi təbliğ edir, ya da ona yol verir. Woke-izm on bakirənin oyanışının şeytani saxtakarlığıdır. Bu mövzular barədə müzakirə edəcəyimiz daha çox şey var, lakin əvvəlcə 18 iyul 2020-ci ildə həyata keçirilmiş küçədəki qətlin nəticələrini nəzərdən keçirməliyik.

Həm də, əziz Oxucu, xahiş edirəm anlayın ki, Respublikaçılar partiyasına təqdim edəcəyim heç bir dəstək yoxdur. Mənim etimad bəslədiyim heç bir siyasi yönüm yoxdur. Mən sadəcə Birləşmiş Ştatlarda, Birləşmiş Millətlər Təşkilatında və Papalıqda mövcud olan peyğəmbərlik dinamikalarını göstərirəm. Biz 1798-ci ildən Bazar günü qanununa qədər bir-birinə paralel olan iki buynuza birbaşa toxunmağa başladığımız zaman, həmin dinamikalar daha konkret şəkildə ele alınacaqdır.

Saxta Gecəyarısı Fəryadını təmsil edən şeytani “Woke-izm” həqiqi Gecəyarısı Fəryadından əvvəl gəlir və həqiqi Gecəyarısı Fəryadının vaxtından öncə, küçələrdə öldürülmüş olanlar sonda ya ağılsız, ya da müdrik bakirəyə çevriləcəklər. Xarakterlərimizin ya məhvedici od üçün təyin olunmuş dəstəyə, ya da səmavi anbar üçün olan dəstəyə bağlanıb ayrıldığı zaman dövrü artıq gəlib çatmışdır.

Bacı Uayt bildirir ki, ləngimə vaxtında Millerçi tarixindəki ağılsız bakirələr sınaq xarakterli məyusediciliyə müdrik bakirələrdən fərqli reaksiya verdilər; beləliklə də bu, ləngimə vaxtına qədər onların xarakterlərinin artıq qərarlaşmış olduğunu göstərir. Lakin Yeremiyanın şəhadəti bizə bildirir ki, biz Allaha qayıtmağı seçə bilərik və O, nəinki bizə qayıdacaq, həm də yaxınlaşan böhranda Onun sözçüsü kimi istifadə olunduğumuz zaman bizi pis və dəhşətli olanlara qarşı hasarlanmış tunc divar edəcəkdir. İsanın bizə təsəlli verməyi vəd etdiyi məhz həmin peyğəmbərlik məqamındadır. Mövcud tariximizin daxilində yerləşdirilmiş Yəhyanın dörd fəslinin əhəmiyyəti də budur.

Yağ Müqəddəs Ruhdur; o, xasiyyətdir və Allahın Ruhunun ismarıclarıdır. Allahın Ruhu “Təsəlliverən”dir. Necə ki, Allah dünyanı o qədər sevdi ki, Öz yeganə Oğlunu verdi, və necə ki, İsa Öz ilahi varlığını qurban verərək, yaratdığı bəşəriyyəti əbədiyyət boyu Özünün bir hissəsi kimi könüllü surətdə qəbul etdi, eləcə də bu zaman dövründə verilən Müqəddəs Ruh bizimlə əbədi qalacaq.

Ruhun insanlarla əbədi olaraq qalmağı seçməkdəki bu qurbanı, səmavi üçlüyün digər iki Şəxsinin qurbanına paraleldir. Bəlkə də Ruhun əbədiyyət boyu xilas olunanların hər birinin daxilində yaşamağa razı olması ilə bağlı qurbanı qədər mühüm olan budur ki, bu xüsusi tarixi mərhələdə “Təsəlliverici”nin gəlişi Allahın xalqının əbədilik üçün möhürləndiyi vaxtı müəyyən edir.

Təsəllivericinin vədinin kamil surətdə yerinə yetdiyi tarixdə — yəni yüz qırx dörd minin tarixində — Ruh bizim içimizdə “əbədiyyən” “qalacaqdır”. Müjdənin tələblərinə cavab verən hər bir məsihçi Müqəddəs Ruhu qəbul etmiş və beləliklə “xilas gününədək möhürlənmişdir”, lakin bu möhürlənmə sadəcə olaraq indiki bu tarix ərzində yüz qırx dörd minin möhürlənməli olduğu vaxta işarə edir. Efeslilərə məktubda xilas gününədək möhürlənənlər “Müqəddəs Ruhu” “kədərləndirənlərlə” qarşılaşdırılır. Onlar Allahın Ruhunun bildirişlərini qəbul etməkdən imtina etdikləri və beləliklə qızıl yağı rədd etdikləri üçün Müqəddəs Ruhu kədərləndirirlər. Məsih bu məyusluq dövründə bizə “Təsəllivericini”, yəni “həqiqət Ruhunu” göndərəcəyini vəd etdikdə, O, bizim üzərimizə Öz möhürünü qoyacağını vəd edir; Onun möhürü isə Onun əmrlərinə, xüsusilə də Yəhyanın vəhyi aldığı gün olan və dünyanın qarşısına çıxmaq üzrə olan məsələni təşkil edən Şənbə əmrinə riayət etməyi təmsil edir.

Müdrik bakirələrin möhürlənməsi Bazar günü qanunu sınağından əvvəl həyata keçirilir, çünki həm müdriklərin, həm də ağılsızların xarakterləri məhz orada aşkar ediləcəkdir; xarakter isə böhran zamanı heç vaxt formalaşdırılmır, sadəcə üzə çıxarılır. Möhürlənmə, başqa şeylərlə yanaşı, Laodikeyalının düşüncəsindən Filadelfiyalının düşüncəsinə bir çevrilməni təmsil edir. Problem ondadır ki, bu çevrilmənin baş verməsi üçün hər birimiz üçün ilk sınaq indiyədək Laodikeyalılar olduğumuzu həqiqətən anlamaqdır; çünki Laodikeyalılar olaraq əsas ruhani mövqeyimiz budur ki, hər şey qaydasındadır, halbuki əslində hər şey tamamilə yanlışdır. Bu münasibət bir kənara qoyulmalıdır; o, qiymətlidən ayrılmalı olan murdar şeylərdən biridir.

İsanın məyusluq vaxtında onları təsəlli edən şagirdlərinə vəd etdiyi “Təsəlliverici” Öz xalqını bütün həqiqətə yönəldir və məhz “həqiqətdə möhkəmlənmək” vasitəsilə biz möhürlənirik. Allahın xalqının bu məqamda möhkəmlənməli olduğu “həqiqət”, möhlət bağlanmazdan az əvvəl açılan “həqiqət”dir, çünki “vaxt yaxındır.” Həmin həqiqət yeddi göy gurultusunun gizli tarixinin quruluşudur və o gizli tarix İsa Məsihin Vəhyinin açıldığı tarixi müəyyən edir. Yeddi göy gurultusunun gizli tarixi, gizli tarix kimi təqdim olunan “həqiqət”in açıldığı elə həmin vaxt yerinə yetəcəkdir. “Həqiqət”in açılması əvvəllər möhürlənmiş olan xəbəri qəbul edənləri möhürləyən şeydir.

Allahın xalqı bazar günü qanunu zamanı qəzəbli millətlərin sarsılmasından əvvəlcədən alınlarında möhürlənir və bununla da milli məhvin başlanğıcı qoyulur. İsa Məsihin Vəhyi, artıq möhürlənməməli olan Vəhy kitabının “peyğəmbərliyin sözləri”dir, çünki vaxt yaxındır. Əgər biz bərəkətlənmək istəyiriksə, indi oxunmalı, eşidilməli və ən başlıcası qorunmalı olan həqiqət budur.

Açılan möhürü saxlayanlar üçün vəd budur ki, Təsəlliverici İsanın sizə dediyi “nə varsa”, “hər şeyi” bizə “öyrədəcəkdir”. Bu, Emmaus şagirdlərinə, daha sonra isə on bir şagirdə yerinə yetirilən vəddir. Məsih Emmaus şagirdlərinin gözlərindən “saxlayan” əlini götürdükdə və bundan sonra on bir şagirdin Müqəddəs Yazıları tam “anlaya” bilmələri üçün onların “dərkini” “açdıqda”, O, “son günlərdə” yaşayan, məyusluqlarından geri dönəcək, Laodikiya vəziyyətlərinə görə tövbə edəcək və “həqiqəti” qəbul edəcək olanlar üçün bir vədi qeydə alırdı. “Son günlərdə” “Təsəlliverici”, bizə “hər şeyi” öyrədərkən, “hər şeyi” “yadımıza salacaqdır”. Bizə hər şeyi öyrədərkən keçmiş həqiqətləri yaddaşımıza qaytarması nə qədər mühümdürsə, O, həm də bizə “gələcək şeyləri” “göstərəcəkdir”.

Bu zamanda Təsəlliverici bizi “həqiqətə” “yönəldəcək”, “hər şeyi”, o cümlədən “gələcək şeyləri” bizə “öyrədəcək”, çünki bu zamanda İsanın bizə “deyəcəyi” hələ “çox şey” vardır. Bunlar istər “xatirəmizdən” olan şeylər, istər “gələcək şeylər”, istərsə də O’nun bizə deməyə “hələ” malik olduğu çoxlu “şeylər” olsun, yaxınlaşan böhran üçün bizi möhürləyən məhz bunlardır. Bu belədir, çünki Onun həqiqəti Onun yaradıcı qüdrətini təmsil edir. O bizi gələcək böhrandan əvvəl möhürləyir, çünki O istəyir ki, müqəddəs tarixdə Onun xalqına qarşı indiyədək baş vermiş ən böyük təqib dövrü barədə qabaqcadan xəbərdar olaq. Həmin təqib xüsusilə onu göstərir ki, keçmişdə dediyimiz sözlər və etdiyimiz əməllər xatırlanacaq və Məsihin sözləri Ona qarşı necə təhrif edilmişdisə, bizə qarşı da eləcə istifadə olunacaq. Buna baxmayaraq, Yezekel və Məsihdə təmsil olunduğu kimi, biz isyanlarına qarşı bir şahidlik olaraq bu xəbəri təqdim etməliyik.

“Həqiqət Ruhu” olan “Təsəlliverici”, “həqiqət” olan Məsih haqqında “şəhadət verəcəkdir”. Və “həqiqət” Alfa və Omeqadır, birinci və axırıncıdır, başlanğıc və sondur. İndi möhürü açılmaqda olan yeddi ildırımın gizli tarixi yüz qırx dörd minin möhürlənmə ismarışıdır. 18 iyul 2020-dən sonrakı dövrdə Yeremya bizə, əvvəlcə bizi sevmiş Olanın yanına qayıtmağı seçə bilməyimiz üçün bir nümunə təqdim edir. Həmin qayıdış işini yerinə yetirərkən qiymətli olanı murdardan ayırmaq məsuliyyəti bizim üzərimizə düşür. Əgər xilasımızı qorxu və lərzə ilə həyata keçirib bu işi başa çatdırsak, möhürlənəcəyik və dərhal yer üzünün tarixindəki ən böyük böhrana daxil olacağıq. Həmçinin peyğəmbərlərin, padşahların və saleh insanların görməyi arzuladıqları tarixi yaşamaq imtiyazına da malik olacağıq.

Bu işi öz üzərlərinə götürüb geri dönənlər “Allahın taxtından çıxan işıqda yeriyəcəklər” və “mələklər vasitəsilə göylə yer arasında daimi rabitə olacaqdır”; bu, Vəhy kitabının açılış ayəsində müəyyən edilən rabitə prosesidir.

Bu parçanın, “Testimonies”in doqquzuncu cildinin on birinci səhifəsində başlayan bir fəslin sonu olduğunu dərk etmək faydalıdır; bu da doqquz-on biri təmsil edən bir göstəriş kimi tanına bilər. Başlığın gələn Bəy haqqında olduğunu, habelə Paulun İbranilər kitabında yazdığı ayəni götürdüyü Habaqququn cədvəllərinə də diqqət yetirmək faydalıdır. Fəslin başlanğıcı 11 sentyabr 2001-ci ildə başlayan tarixi, Adventizmin əvvəlində bağlanmış peyğəmbərlik əhdinin iki lövhəsini, habelə başlığın son böhran olması faktını işarələyir; bu da son Gecəyarısı Nidasını müəyyən edir. Fəslin sonu başlanğıcla tam uyğunluq təşkil edir, çünki həm başlanğıc, həm də son son böhrandan bəhs edir.

Əgər geri dönüb Yeremiyanın timsalında təmsil olunan Allahın “ağzı” olmaq kimi uca çağırışı qəbul etsək, çox tezliklə müqəddəs tarixin ən böyük toplanışında iştirak edəcəyik.