Perqam kilsəsi öz başlanğıcını 313-cü ildə verilmiş Milan fərmanından götürdü; həmin vaxt Konstansiya ilə Lisini arasında Daniel kitabının on birinci fəslində bəhs olunan dördüncü müqavilə nikahı bağlandı. Qərb imperatoru Böyük Konstantin Konstansiyanı müqavilə şərtlərinə əsasən Şərq imperatoru Lisiniyə ərə verdi. Konstansiya Konstantinin atabir bacısı idi və onun nikahı fərmanın verilməsi ilə eyni vaxtda baş tutdu. Nikah müqaviləsi uzun sürmədi və bundan sonra vətəndaş müharibəsi yenidən başlandı. Konstansiya vətəndaş müharibəsi boyunca Lisininin yanında qaldı və Konstantin 324-cü ildə Lisinini məğlub etdikdən sonra onun canını bağışlaması üçün Konstantinə yalvardı. Konstantin əvvəlcə Lisininin canını bağışladı, lakin sonradan onun edamını əmr etdi. Konstansiya özü isə bundan sonra təxminən 330-cu ilədək Konstantinin sarayında yaşadı.
Daniel kitabının on birinci fəslindəki müqavilə əsasında bağlanan dördüncü nikah 313-cü ilin fevralında Perqamosla təmsil olunan rəmzi dövrü başlatdı və Perqamos kilsəsi 538-ci ildə papalıq hakimiyyətinin taxta çıxması ilə başlayan Tiatira kilsəsinədək davam etdi. 538-ci il həm Perqamosun sonu, həm də Daniel kitabının on birinci fəslindəki müqavilə əsasında bağlanan beşinci nikahın tarixi oldu, çünki papalıq kilsəsi Romanın dünyəvi hakimiyyətləri ilə bağladığı peyğəmbərlik xarakterli nikah müqaviləsi vasitəsilə taxta əyləşdi. Perqamos 313-cü ildə alfa nikah müqaviləsi ilə başladı və 538-ci ildə omeqa nikah müqaviləsi ilə sona çatdı. 1798-ci ildə Napoleon papanı əsir götürdükdə Avropa kralları papalıq gəlinlərindən boşandılar.
Papalıq gəlininin əsir düşməsi və boşanması Daniel kitabının on birinci fəslində Ptolemeylər və Selevkilər imperiyaları arasında müqavilə əsasında bağlanmış məhz ilk nikah vasitəsilə əvvəlcədən rəmzi şəkildə təsvir edilmişdi. Altıncı–səkkizinci ayələrdə deyilənlərin yerinə yetməsi olaraq, e.ə. 252-ci ildə II Ptolemey Filadelf (cənub padşahı) İkinci Suriya müharibəsinə son qoymaq üçün qızı Berenikanı II Antiox Teosa (şimal padşahına) ərə verdi. Razılaşma Antioxun arvadı Laodikadan və onun oğullarından imtina etməsini tələb edirdi. II Ptolemey e.ə. 246-cı ildə öldükdən sonra Antiox Laodikanı geri qəbul etdi və Berenikanı boşadı. Bundan sonra Laodika Antioxu zəhərlətdi və Berenikanın, eləcə də onun körpə oğlunun öldürülməsini təşkil etdi. Beləliklə, ayədə qeyd edildiyi kimi, Berenika “qüdrətini qoruyub saxlamadı” və “təslim edildi”.
Berenikanın qardaşı (“onun köklərindən bir budaq”) III Ptolemey Everget Misir padşahı oldu və bacısının qisasını almaq üçün Selevkilər padşahlığına hücum edərək e.ə. 246–241-ci illərdə davam edən Üçüncü Suriya müharibəsini başlatdı. Ptolemey böyük şəhərləri (o cümlədən Selevkiya və Antioxiyanı) ələ keçirdi, Selevkilərin ərazisinin dərinliklərinə irəlilədi və Kambizin əvvəllər Misirdən apardığı çoxlu büt və müqəddəs qab da daxil olmaqla, külli miqdarda qənimət götürüb apardı. O, qənimətlə Misirə qayıtdı və bununla da onların tanrılarının və qiymətli əşyalarının əsir kimi Misirə aparılacağı barədə peyğəmbərliyi yerinə yetirdi.
Daniel kitabının on birinci fəslindəki ilk ittifaq nikahı papa Roması ilə Avropa kralları arasında 538-ci ildə bağlanmış ittifaq nikahını rəmzi şəkildə qabaqcadan təsvir edirdi. Altıncı–səkkizinci ayələrdə cənub padşahı müqavilə bağlamaq üçün bir gəlin verir, lakin sonradan bu müqavilə pozulur. Müqavilənin pozulmasının ardınca şimal padşahlığına hücum edilir, onun ərazisi fəth olunur və xəzinələri oradan aparılır. Buna uyğun gələn tarixi hadisələrdə cənub padşahını təmsil edən Napoleon 1797-ci ildə Tolentino müqaviləsini Papa dövlətinə zorla qəbul etdirdi. Növbəti il general Bertyenin komandanlığı altındakı Fransa qoşunları Romaya daxil olub şimal padşahını təmsil edən Papa VI Piyi əsir aldılar. Fransızlar həmçinin Romadakı xəzinələri ələ keçirib Fransaya apardılar; bu da Ptolemeyin xəzinələri şimal padşahlığından Misirə aparması ilə paralellik təşkil edirdi.
II Ptolemey Filadelfin və II Antiox Teosun şimal və cənub imperiyaları arasında bağlanan nikah müqaviləsi İkinci Suriya müharibəsinə son qoyduğu kimi, 313-cü ildə Milanda bağlanan nikah müqaviləsi də vətəndaş müharibəsinə son qoydu. Antioxun e.ə. 246-cı ildə müqavilə əsasında evləndiyi misirli gəlinindən boşanması 324-cü ildə qərb və şərq imperiyalarının boşanmasını rəmzi şəkildə qabaqcadan göstərirdi. Hər iki boşanma 1798-ci ildəki boşanmaya uyğun gəlir.
Perqam 313-cü ildən 538-ci ilədək olan 225 illik dövrü əhatə edir. Bu dövr bütpərəst Romanın müqavilə əsasında bağlanan ikinci nikahı ilə başlamış və papalıq Romasının müqavilə əsasında bağlanan birinci nikahı ilə başa çatmışdır. Yeddi Kleopatradan ibarət silsilə Selevkilər imperiyasının müqavilə əsasında bağlanan iki nikahını bütpərəst Romanın müqavilə əsasında bağlanan iki nikahı ilə əlaqələndirdiyi kimi, Perqamın peyğəmbərlik tarixi də bütpərəst Romanın müqavilə əsasında bağlanan iki nikahını papalıq Romasının müqavilə əsasında bağlanan iki nikahı ilə əlaqələndirir. Selevkilər imperiyasındakı iki nikah Kleopatra vasitəsilə bütpərəst Roma imperiyasının iki nikahı ilə əlaqələndirilmiş, bu nikahlar isə öz növbəsində rəmzi Perqam kilsəsi vasitəsilə papalıq Romasının iki nikahı ilə əlaqələndirilmişdir.
Selevkilər imperiyasının e.ə. 252-ci ildəki alfa nikahı Böyük Antioxun qızı Kleopatra Siranın e.ə. 193-cü ildə Rafiyada V Ptolemeylə bağladığı omeqa nikahını rəmzi olaraq təmsil edirdi. Bu nikah Beşinci Suriya müharibəsinə son qoydu. Bütpərəst Romanın müqaviləyə əsaslanan alfa nikahı e.ə. 40-cı ildə Mark Antoni ilə Oktaviya arasında bağlandı. Oktaviya sonralar Avqust Sezar adı ilə tanınan Oktavianın bacısı idi. E.ə. 40-cı ildəki nikah Brundizium müqaviləsi ilə bağlı idi. Antoni e.ə. 32-ci ildə Kleopatraya görə Oktaviyadan boşandı və bununla da e.ə. 40-cı il müqaviləsi ilə sona çatmış vətəndaş müharibəsini yenidən alovlandırdı. Mark Antoni şərqdəki antaqonist, Oktavian isə qərbdəki rəqib idi. Misir tarixində yeddi Kleopatra olmuşdur. Birincisi Selevkilər imperiyasının omeqa nikah müqaviləsini, yeddinci və sonuncu Kleopatra isə bütpərəst Romanın müqaviləyə əsaslanan alfa nikahının boşanma ilə pozulmasını təmsil edirdi.
Məsih həmişə sonu başlanğıc vasitəsilə təsvir edir, buna görə də Selevkilərin e.ə. 252-ci ildəki alfa nikahı Selevkilərin e.ə. 193-cü ildəki omeqa nikahına uyğun gəlir. Selevkilər tarixinin alfası da, omeqası da həm bütpərəst Romanın, həm də papalıq Romasının alfa və omeqa nikahlarına uyğun gəlir. Bütpərəst Romanın 313-cü ildəki omeqa nikahı həm də Perqamın alfa müqavilə nikahı idi və Perqamın omeqa müqavilə nikahını rəmzi olaraq təcəssüm etdirirdi; bu sonuncu isə həm də papalıq Romasının 538-ci ildəki alfa nikah müqaviləsi idi. Bu, bütpərəst Romanın həm alfa, həm də omeqa müqavilə nikahlarını papalıq Romasının 538-ci ildəki alfa nikahı ilə uyğunlaşdırır. Papalıq Romasının omeqa nikahı tezliklə gələcək bazar günü qanunu zamanı baş verəcək. 538-ci ildəki alfa bazar günü qanununun omeqasını rəmzi olaraq təcəssüm etdirir, 538-ci ildəki alfanı isə e.ə. 40-cı ildəki Brundizium müqaviləsi və 313-cü ildəki Milan fərmanının müqavilə nikahı rəmzi olaraq təcəssüm etdirirdi. Selevkilər imperiyasının e.ə. 252-ci ildəki alfa nikahı papalıq Romasının 538-ci ildəki müqavilə nikahına uyğun gəlir və Selevkilər imperiyasının alfa nikahı olaraq o, həm də e.ə. 193-cü ildə Rafiyadakı omeqa nikahına uyğun gəlir.
E.ə. 252-ci və 193-cü illərdə şimalla cənub arasında müqavilə əsasında bağlanan nikahlar 538-ci ildə müqavilə əsasında bağlanan nikaha uyğun gəlir; həmin nikah isə bütpərəst Romanın e.ə. 40-cı və eramızın 313-cü illərində müqavilə əsasında bağladığı nikahlara uyğun gəlir. Daniel kitabının on birinci fəslində təsvir edilən tarixdə yer alan, müqavilə əsasında bağlanmış beş nikahın hamısı tezliklə tətbiq olunacaq bazar günü qanunu zamanı müqavilə əsasında bağlanacaq altıncı və son nikahda mükəmməl şəkildə gerçəkləşir. İlk iki nikah şimaldakı və cənubdakı düşmən tərəflər arasında gedən müharibələrdir, üçüncü və dördüncü nikahlar isə şərqlə qərb arasındakı vətəndaş müharibəsini təmsil edir. Beşinci və altıncı nikahlar şərqlə qərb arasında; pravoslavlıqla Roma katolikliyi arasında; yaxud dövlətlə kilsə arasında gedən ruhani müharibəni təmsil edir. Pravoslavlıqla Roma katolikliyi arasındakı əsas fərqlərdən biri pravoslavların “sezaropapizm” adlanan anlayışı qəbul etmələridir.
Sezaropapizm
Sezaropapizm kilsə ilə dövlətin elə bir birləşməsidir ki, bu münasibətdə nəzarət dövlətin əlində olur. Roma katolikliyi bu quruluşu rədd edir və Roma Katolik Kilsəsini kilsələrin başçısı, eləcə də bidətçilərin islahçısı kimi müəyyənləşdirən Yustinianın 533-cü il fərmanına sadiq qalır. Müqavilə əsasında bağlanmış son iki nikahda ruhani mübarizə dünyəvi hakimiyyəti təmsil edən kişinin kilsə hakimiyyətini təmsil edən qadın üzərində hökmranlıq edib-etməməsi məsələsi ətrafında gedirdi. Ruhani müharibə həmçinin kilsə daxilində ibadətin müəyyən cəhətləri və “filioque” adlandırılan təlimlə bağlı fikir ayrılıqlarını da əhatə edirdi.
Filioque
Filioque “və Oğul” deməkdir. “Filioque” termininin əhəmiyyətini anlamaq üçün “Nikeya etiqadnaməsi”nin ilk dəfə qəbul edildiyi Nikeya şəhərini peyğəmbərlik baxımından nəzərdən keçirmək lazımdır. Nikeya peyğəmbərlik baxımından İslam xətti ilə bağlıdır, çünki Nikeyanın tarixdəki ikinci döyüşü məhz orada qeydə alınır; o, həmçinin peyğəmbərlik baxımından Şərq və Qərb katolisizminin ruhani mübarizəsi ilə də əlaqəlidir. Papa Leo da bir rəmz olaraq Nikeya ilə və Nikeya etiqadnaməsinin peyğəmbərlik şəhadəti ilə bağlıdır.
Daniel kitabının on birinci fəslində müqaviləyə əsaslanan altı nikah göstərilir və bunlardan ilk dördü ya şimalla cənub, ya da şərqlə qərb arasındakı hərbi münaqişələrdir. Son ikisi isə şərqin pravoslav katolikləri ilə qərbin Roma katolikləri arasındakı ruhani münaqişələrdir. Müqaviləyə əsaslanan altıncı və sonuncu nikah Nikeya etiqadnaməsi ətrafındakı mübarizənin simvolikasını özündə ehtiva edəcək, Leo adlı bir papanı da əhatə edəcək və son nəticədə kilsə ilə dövlətin birliyinə dair Roma katolik anlayışını dəstəkləyəcək; bu anlayış şərq pravoslavlarının qəbul etdiyi və dünyəvi hakimiyyəti kilsə üzərində səlahiyyət sahibi sayan “sezaropapizm”i rədd edir.
“Bəs ‘vəhşi heyvan üçün yaradılan surət’ nədir? Və o necə yaradılacaq? Bu surət ikibuynuzlu vəhşi heyvan tərəfindən yaradılır və vəhşi heyvan üçün yaradılan bir surətdir. Ona vəhşi heyvanın surəti də deyilir. Deməli, bu surətin necə olduğunu və necə yaradılacağını öyrənmək üçün vəhşi heyvanın özünün — papalığın səciyyəvi xüsusiyyətlərini araşdırmalıyıq.
“İlk kilsə Müjdənin sadəliyindən uzaqlaşıb bütpərəst ayin və adətlərini qəbul edərək korlandıqda, Allahın Ruhunu və qüdrətini itirdi; insanların vicdanına nəzarət etmək üçün isə dünyəvi hakimiyyətin dəstəyini axtardı. Nəticədə dövlət hakimiyyətinə nəzarət edən və ondan öz məqsədlərinə çatmaq, xüsusilə də ‘bidəti’ cəzalandırmaq üçün istifadə edən bir kilsə — papalıq meydana gəldi. Amerika Birləşmiş Ştatlarının vəhşi heyvanın surətini yaratması üçün dini hakimiyyət mülki hökumətə elə nəzarət etməlidir ki, kilsə öz məqsədlərinə çatmaq üçün dövlət hakimiyyətindən də istifadə etsin.” Böyük mübarizə, 443.
Sezaropapizm və filioque qərb və şərq katolikləri arasındakı iki əsas fərqi təşkil edir. Bunlardan biri dünyəvi hakimiyyətə dair mübahisədir; digəri isə Müqəddəs Ruhun yalnız Atadan “çıxması”, yoxsa həm Atadan, həm də Oğuldan çıxması ilə bağlı teoloji mübahisədir. Roma Katolik Kilsəsi Müqəddəs Ruhun hər ikisindən çıxdığına inanır, şərq kilsəsi isə Müqəddəs Ruhun Məsihdən çıxması barədə əlavəyə qarşı çıxaraq “filioque”ni rədd edir. Filioque nəzəriyyəsi ilk bazar günü qanunundan dörd il və Konstantinin Lisini məğlub edərək Roma imperiyasının yeganə hökmdarı olmasından bir il sonra, 325-ci ildə Nikeya məclisində tərtib edilmiş ilkin İman simvoluna tədricən əlavə edilmişdir. İlkin İman simvolunda sonradan şərq və qərb katolik kilsələrinin bir-birindən ayrılmasının iki başlıca səbəbindən birinə çevriləcək “filioque” məsələsi yer almırdı.
381-ci ildə keçirilən Konstantinopol Kilsə Məclisində Nikeya İman Simvolu genişləndirilərək sonralar Nikeya-Konstantinopol İman Simvolu kimi tanınan formasını aldı. Müqəddəs Ruh haqqında genişləndirilmiş müddəaya “Atadan çıxan” sözləri daxil edildi. Şərq Pravoslav kilsələrində İman Simvolu bu gün də bu formada, sonradan edilmiş filioque əlavəsi olmadan istifadə olunur. Əlli il sonra, 431-ci ildə keçirilən Efes Kilsə Məclisində 325-ci ildə Nikeyada təsbit olunmuş etiqad yenidən təsdiqləndi və məclis Nikeya iman etirafının yerinə başqa bir etiqadın gətirilməsini qadağan etdi. Şərq Kilsəsi bu qadağadan filioque ifadəsinin İman Simvoluna əlavə edilməsinə qarşı dəlil kimi istifadə etmişdir. 589-cu ildə keçirilən Üçüncü Toledo Kilsə Məclisində filioque İspaniyada istifadə olunan İman Simvolunun latınca mətnində yer aldı. Bu ifadənin işlədilməsi vestqotlar arasında ariançılığa qarşı mübarizə ilə əlaqəli idi və Oğulun tam ilahiliyini vurğulayırdı. Buna görə də Üçüncü Toledo Kilsə Məclisi filioque ifadəsinin Qərbdə istifadə olunan İman Simvoluna daxil edilməsi prosesində mühüm ilkin mərhələ kimi geniş qəbul olunur.
VIII və IX əsrlərdə filioque Böyük Karlın və Karolinqlərin hakimiyyəti altındakı kilsələrdə qəbul olunmuş normaya çevrildi. O, Qərb sinodlarında müdafiə edildi və Roma istisna olmaqla, bütün Latın Avropasında tədricən qəbul olundu. Şərq bu əlavədən xəbər tutdu və ona etiraz etməyə başladı.
1014-cü ildə Papa VIII Benedikt İman simvolunu filioque əlavəsi ilə birlikdə Romadakı messa ayininə rəsmən daxil etdi. Məhz bu vaxtdan filioque Roma liturgiyasında normaya çevrildi. Bu, çox vaxt Qərbin həlledici addımı kimi qiymətləndirilir. 1054-cü ildə Böyük parçalanma zamanı tərəflər bir-birini kilsədən xaric etdilər və filioque həmin vaxt artıq Şərqlə Qərbi bir-birindən ayıran əsas teoloji məsələlərdən biri idi.
1438/39-cu ildə keçirilən Florensiya Kilsə Məclisində Roma Kilsəsi filioque təlimini və papanın ali hakimiyyətini yenidən təsdiqlədi. Şərq imperatoru İohann Paleoloq həmin məclisdə iştirak etdi. Paleoloq 1449-cu il iyulun 27-də başa çatan yüz əlli illik peyğəmbərliyi yerinə yetirmiş XI Konstantinin böyük qardaşı və sələfi idi. 1438/39-cu il məclisində imperator İohann Paleoloq Osmanlılara qarşı hərbi və iqtisadi dəstək əldə etməyə çalışdı və bu zaman filioque təlimi və papanın ali hakimiyyəti məsələlərində Roma Katolik Kilsəsinin mövqeyini qəbul etdi. O və onu müşayiət edən yunan heyəti Konstantinopola qayıtdıqda Şərq kilsəsi razılaşmanı rədd etdi. Hazırda Roma Katolik Kilsəsi və mürtəd protestant kilsələrinin əksəriyyəti filioque təlimini qoruyub saxlayır, Şərq Pravoslav Kilsəsi isə onu rədd edir.
325-ci ildə güzəştə gedən Perqamon kilsəsinin rəmzi olan Böyük Konstantin Nikeya Kilsə Məclisini çağırdı və özü də orada iştirak etdi. Milan fərmanından imperiyanın peyğəmbərlikdə bildirilmiş bölünməsinin baş verdiyi 330-cu ilədək keçən on yeddi il ərzində Nikeya İman Simvolu qəbul edildi.
533-cü ildə Yustinianın fərmanı verildi, növbəti il, yəni 534-cü ildə Yustinian Məcəlləsi tətbiq olundu, 538-ci ildə isə qotlar Roma şəhərindən qovulduqda papalıq hakimiyyəti üçüncü maneəni aradan qaldırdı. Sonra Üçüncü Orlean Kilsə Məclisində bazar gününə dair qanun qəbul edildi.
313-cü ildən 330-cu ilədək olan dövr Perqam kilsəsinin 225 illik dövrünün daha geniş alfa fraktalını, 533-cü ildən 538-ci ilədək olan dövr isə onun omeqa fraktalını təmsil edir. 313-cü il Milan ediktinin verildiyi ildir və 225 il sonra, 538-ci ildə bazar günü qanunu qüvvəyə minmişdir. Daha geniş alfa tarixi çərçivəsində 313-cü il ediktindən 321-ci ildəki ilk bütpərəst bazar günü qanununa qədərki dövr 533-cü il fərmanından 538-ci ildəki ilk papalıq bazar günü qanununa qədərki dövrə uyğun gəlir. Perqam bazar günü qanunundan əvvəl gələn və ona yol açan hüquqi aktın qəbul edilməsinin üç təsvirini təqdim edir. Perqam həmçinin Paulun Salonik kilsəsinə yazdığı ikinci məktubunda bəyan etdiyi “əvvəlcə imandan dönmə”ni təmsil edir.
Qoy heç kim sizi heç bir yolla aldatmasın: çünki əvvəlcə imandan dönmə baş verməyincə və günah adamı — həlak oğlu — aşkara çıxmayınca o gün gəlməyəcək; o, Allah adlandırılan və ya ibadət edilən hər şeyə qarşı çıxır və özünü onların hamısından uca tutur; belə ki, Allahın məbədində Allah kimi oturub özünü Allah kimi göstərir. 2 Saloniklilərə 2:3, 4.
Roma papasının günah adamı kimi üzə çıxmasından əvvəl baş verən imandan dönmə Perqam kilsəsi ilə təmsil olunur. Paula görə, bu həqiqəti yanlış anlamaq yalana inanmaq deməkdir və yalana inanmaları nəticəsində bunu edənlərin hamısı güclü aldanışa düçar olacaqlar (2 Saloniklilərə 2:10–12). Güclü aldanış əhd xalqı və bu xalqın meydana gətirildiyi ölkə üzərindəki hökmə uyğun gəlir. Laodikeya səciyyəli Yeddinci Gün Adventistləri kilsəsi üçün güclü aldanış həmin kilsənin Uilyam Millerin Daniel kitabındakı “daimi” ifadəsinin ümumən bütpərəstlik olduğu, daha konkret olaraq isə bütpərəst Romanı təmsil etdiyi barədə şərhini rədd etməsi ilə təmsil olunur. Birləşmiş Ştatlar üçün isə güclü aldanış Uilyam Millerin bu parçaya dair şərhini rədd etməyə əsaslanmır; Miller bu parça vasitəsilə “daimi”nin bütpərəstlik olduğunu dərk etmişdi. Əksinə, onların aldanışı bütpərəst Roma aradan qalxdıqdan sonra üzə çıxan günah adamının papalıq hakimiyyəti olduğunu unutmalarına əsaslanır. Reyqan uşaqlıqdan bəri papanın Məsih əleyhdarı olduğunu bildiyini unutduqda bu aldanışın tipoloji nümunəsi oldu. Reyqan 1980-ci illərdə qanunsuzluğun sirri ilə gizli ittifaqa girdikdə, peyğəmbərliyin bu tətbiqində Donald Trampın təkrarlayacağı hesab edilən korluğu tipoloji olaraq təmsil etdi. Bu korluğun şüurlu seçim, yaxud yanlış məlumatlandırmanın nəticəsi olmasından asılı olmayaraq, burada təqdim olunan peyğəmbərlik şərhi Trampın Reyqanın korluğunu təkrarlayacağını və Paulun sözlərinə görə, güclü aldanışa düçar olacağını nəzərdə tutur.
Perqam papalığın taxta çıxmasından əvvəlki güzəştə getmə və imandan dönmə dövrünü təmsil edir. Bu tarixi dövr peyğəmbərlik baxımından Amerika Birləşmiş Ştatlarının son illərinə, Ronald Reyqanın prezidentliyi ilə başlayan dövrə uyğun gəlir. İstər Perqam 313-cü il fərmanından 538-ci ilin bazar günü qanununadək olan dövr çərçivəsində; istər Perqamın alfa fraktalı həmin fərmandan 321-ci ildəki ilk bazar günü qanununadək olan dövr çərçivəsində; istərsə də Perqamın omeqa fraktalı 533-cü ildən 538-ci ilin bazar günü qanununadək olan dövr çərçivəsində nəzərdən keçirilsin, hər üç xətt mühasirənin peyğəmbərlik strukturunu təmsil edir.
Növbəti məqalədə bir mühasirədən bəhs edəcəyik.