Gikonsiderar nato ang tulo ka pag-aplikar sa tagna. Gibuhat nato kini aron maila nga sa dihang gibuksan sa Ginoo ang kataposang unom ka bersikulo sa Daniel onse pinaagi sa pagkapukan sa Unyong Sobyet sa “panahon sa katapusan” niadtong 1989, usa ka “pagdugang sa kahibalo” ang napagula nga maoy pagsulay sa maong kaliwatan sa katawohan sa Dios.
Ug siya miingon, Lumakaw ka, Daniel: kay ang mga pulong gitak-om ug gitimrihan hangtod sa panahon sa katapusan. Daghan ang pagahinloan, ug pagapapution, ug pagasulayan; apan ang mga dautan magapadayon sa pagkadautan: ug walay usa sa mga dautan ang makasabut; apan ang mga manggialamon makasabut. Daniel 12:9, 10.
Sa matag higayon nga ang usa ka kamatuoran hubaran gikan sa pagkaselyado pinaagi sa Leon sa banay ni Juda, si Satanas molihok aron mosukol sa mensahe. Ang pagsukol nga gihimo batok sa mga kamatuoran nga gipadayag niadtong katapusang mga bersikulo sa Daniel onse nagpugos sa usa ka labi pang lawom nga pagtuon sa mga kamatuoran nga nalangkit sa mga bersikulo, aron ang usa ka nabalaan nga pagpanalipod batok sa mga kasaypanan nga gisugyot aron pagub-on ang mga kamatuoran nga gipadayag dili makabarog. Usa sa mga prinsipyo nga gipadayag taliwala niadtong lalis, mao ang tulo-ka-pilo nga pag-aplikar sa tagna. Kini sa sinugdan giila diha sa kalambigitan sa panginahanglan nga masayod sa husto kon unsa ang gipasabot sa “adlaw-adlaw” sa basahon sa Daniel (pagano), ug sa husto nga kasaysayan nga nalangkit sa “pagkuha sa adlaw-adlaw” (508 AD).
Ang pag-ila sa tulo ka mga gahum nga nagapahimong awaaw ingon nga balangkas sa tagna, nga nahisama sa Millerite nga balangkas sa tagna nga mao ang unang duha ka mga gahum nga nagapahimong awaaw, ug ang Millerite nga pag-ila sa “adlaw-adlaw” ingon nga paganismo, naghatag ug usa ka kasaysayan nga nahiuyon sa katapusang unom ka mga bersikulo sa Daniel onse, sumala sa giingon ni Sister White nga kinahanglan kini. Busa, ang pagsukol batok sa wala pa mabuksan nga kahibalo sa panahon sa katapusan niadtong 1989, nagpatungha ug labi pang dakong kahayag, samtang ang kahibalo midaghan, ug kini usab nagpaila sa piho nga mga lagda alang sa lihok sa ikatulong manulonda, nga nahisama sa pagpalambo sa pipila ka mga lagda sa tagna nga gitigom ug gigamit sa lihok sa unang manulonda ni William Miller.
Atong gikonsiderar ang tulo ka pilo nga pag-aplikar sa tulo ka Roma, sa tulo ka pagkapukan sa Babilonia, ug sa tulo ka Elias, ug karon atong gisaysay ang tulo ka mga mensahero nga nagaandam sa dalan alang sa Mensahero sa Tugon. Atong naila ang usa ka suod nga pagkatakdo ug pagkaparalelo sa tulo ka Roma uban sa tulo ka pagkapukan sa Babilonia, ug usab ang usa ka suod nga pagkaparalelo ngadto sa tulo ka Elias ug sa tulo ka mga mensahero nga nagaandam sa dalan. Sa katapusang mga adlaw si William Miller ug ang Future for America kapuwa nagrepresentar sa ikatulong Elias ug usab sa ikatulong mensahero nga nagaandam sa dalan. Kanunay nga gihulagway ni Jesus ang katapusan sa usa ka butang pinaagi sa sinugdanan sa usa ka butang, ug ang kalihokan sa unang anghel nagkaparalelo sa kalihokan sa ikatulong anghel.
“Gihatag sa Dios sa mga mensahe sa Pinadayag 14 ang ilang dapit diha sa linya sa tagna, ug ang ilang buluhaton dili mohunong hangtod sa pagtapos sa kasaysayan niining kalibotana. Ang mga mensahe sa nahaunang manulonda ug sa ikaduhang manulonda kamatuoran gihapon alang niining panahona, ug magpadayon nga magkauban sa mensahe nga mosunod niini. Ang ikatulong manulonda nagmantala sa iyang pasidaan uban sa makusog nga tingog. ‘Human niining mga butanga,’ miingon si Juan, ‘nakakita ako ug laing manulonda nga mikunsad gikan sa langit, nga may dakong gahum, ug ang yuta nalamdagan sa iyang himaya.’ Niining paglamdag, ang kahayag sa tanang tulo ka mga mensahe nahiusa.” The 1888 Materials, 803, 804.
Ang paglihok sa nahauna ug ikaduhang mga manulonda gipangulohan ni William Miller. Giila ni Sister White si Miller ingon nga “piniling mensahero.”
“Si William Miller nakasamok sa gingharian ni Satanas, ug ang kaaway sa mga kalag nagtinguha dili lamang sa pagpugong sa epekto sa mensahe, kondili sa paglaglag sa tigpahatud sa mensahe mismo.” Spirit of Prophecy, volume 4, 219.
Gipaila usab niya nga si Miller gitipoan sa samang hulagway ni Elias ug ni Juan Bautista.
“Liniboan ang gidala ngadto sa pagdawat sa kamatuoran nga giwali ni William Miller, ug ang mga alagad sa Dios gipatindog diha sa espiritu ug gahum ni Elias aron imantala ang mensahe. Sama kang Juan, ang mag-uuna kang Jesus, kadtong nagwali niining solemne nga mensahe mibati nga napugos sa pagbutang sa atsa sa gamut sa kahoy, ug sa pagtawag sa mga tawo sa pagpamunga ug mga bunga nga angay sa paghinulsol.” Early Writings, 233.
Si Juan Bautista, nga sumala kang Jesus mao ang ikaduhang Elias, mao usab ang unang mensahero nga mag-andam sa dalan alang sa Mensahero sa Pakigsaad. Busa dayag nga ang kalihokan sa ikatulong manulonda adunay usa ka “piniling mensahero.” Kana nga mensahero mahisama pinaagi sa tipolohiya kang Elias, kang Juan Bautista, ug kang William Miller. Uban kang Miller, kining duha ka piniling mga mensahero nagrepresentar sa sinugdanan ug sa katapusan sa kalihokan sa tulo ka mga manulonda sa Pinadayag 14, ug sa pagbuhat niini, silang tanan sa tingub nagrepresentar sa ikatulong Elias ug usab sa ikatulong mensahero nga mag-andam sa dalan alang sa Mensahero sa Pakigsaad.
Ang pagsalikway sa mensahe sa bisan hain sa pinili nga mensahero sa sinugdanan o sa katapusan mao ang kamatayon, ug ang mensahe sa Future for America nakabasi sa propetikanhong paggamit sa “line upon line,” nga mao ang metodolohiya sa ulahing ulan. Pinaagi sa paggamit sa “line upon line” natukod nga ang kalihokang Millerite maoy tipo sa kalihokan sa Future for America. Usa ka waymark sa kasaysayan sa Millerite mao si William Miller, ang “pinili nga mensahero.” Ang pagsalikway nianang waymark maoy pagsalikway sa mensahe, busa natukod pinaagi sa sinugdanan ug sa katapusan sa Adventismo, nga ang pagsalikway sa mensahero mao usab ang pagsalikway sa mensahe, kay ang mensahe nag-ila sa usa ka pinili nga mensahero. Busa, ang pagsalikway sa mensahe mao ang pagsalikway sa mensahero ug vice versa. Kon walay mananayaw, walay sayaw.
“Gipahinumdoman ako pag-usab ngadto sa pagpahibalo sa unang pag-anhi ni Cristo. Si Juan gipadala diha sa espiritu ug gahum ni Elias aron sa pag-andam sa dalan ni Jesus. Kadtong misalikway sa pagpamatuod ni Juan wala mapahimusli sa mga pagtolon-an ni Jesus. Ang ilang pagsupak sa mensahe nga nagtagna sa Iyang pag-anhi nagbutang kanila sa kahimtang diin dili sila andam nga modawat sa labing lig-on nga pamatuod nga Siya mao ang Mesiyas. Gipadayon ni Satanas ang mga misalikway sa mensahe ni Juan sa pagpadayon pa gayod, aron isalikway ug ilansang sa krus si Cristo. Sa pagbuhat niini ilang gibutang ang ilang kaugalingon sa kahimtang diin dili nila madawat ang panalangin sa adlaw sa Pentecostes, nga unta magtudlo kanila sa dalan paingon ngadto sa langitnong santuwaryo. Ang pagkabiyak sa tabil sa templo nagpakita nga ang Judiohong mga halad ug mga tulomanon dili na pagadawaton. Ang daku nga Halad nahalad na ug gidawat na, ug ang Espiritu Santo nga mikunsad sa adlaw sa Pentecostes nagdala sa mga hunahuna sa mga tinun-an gikan sa yutan-ong santuwaryo ngadto sa langitnong santuwaryo, diin si Jesus misulod pinaagi sa Iyang kaugalingong dugo, aron ibubo ibabaw sa Iyang mga tinun-an ang mga kaayohan sa Iyang pagpasig-uli. Apan ang mga Judio gibiyaan diha sa hingpit nga kangitngit. Nawala kanila ang tanang kahayag nga unta mahimo nilang maangkon mahitungod sa laraw sa kaluwasan, ug misalig gihapon sila sa ilang walay kapuslanan nga mga halad ug mga offering. Ang langitnong santuwaryo mipuli na sa dapit sa yutan-ong santuwaryo, apan sila walay kahibalo sa maong kausaban. Busa dili sila mapahimuslan sa pagpangamuyo ni Cristo sa balaang dapit.”
“Daghan ang nagtan-aw uban sa kalisang sa dalan nga gisubay sa mga Judio sa ilang pagsalikway ug paglansang kang Cristo sa krus; ug sa ilang pagbasa sa kasaysayan sa Iyang makauulaw nga pagpasipala, naghunahuna sila nga nahigugma sila Kaniya, ug nga dili unta nila Siya ilimod sama sa gibuhat ni Pedro, ni ilansang Siya sa krus sama sa gibuhat sa mga Judio. Apan ang Dios nga nagabasa sa mga kasingkasing sa tanan, nagdala ngadto sa pagsulay nianang gugma alang kang Jesus nga ilang giangkon nga gibati. Ang tibuok langit nagtan-aw uban sa labing halalum nga interes sa pagdawat sa mensahe sa nahaunang manulonda. Apan daghan nga nagaangkon nga nahigugma kang Jesus, ug nga nagpaagay ug mga luha sa ilang pagbasa sa sugilanon sa krus, nagyubit sa maayong balita sa Iyang pag-anhi. Inay nga dawaton ang mensahe uban sa kalipay, ilang gipahayag kini nga usa ka limbong. Gidumtan nila kadtong mga nahigugma sa Iyang pagpakita ug gipagula sila gikan sa mga iglesia. Kadto nga misalikway sa nahaunang mensahe dili na mapahimuslan sa ikaduha; ni mapahimuslan sila sa singgit sa tungang gabii, nga maoy pag-andam kanila sa pagsulod uban kang Jesus pinaagi sa pagtoo ngadto sa labing balaang dapit sa langitnong santuwaryo. Ug pinaagi sa pagsalikway sa duha ka nahaunang mga mensahe, ilang gipangitngitan pag-ayo ang ilang salabutan hangtod nga wala na silay makita nga kahayag diha sa mensahe sa ikatulong manulonda, nga nagapakita sa dalan paingon ngadto sa labing balaang dapit. Akong nakita nga maingon nga gilansang sa mga Judio si Jesus sa krus, mao man nga gilansang sa mga ngalanon nga mga iglesia kining mga mensahe, ug busa wala silay kahibalo sa dalan paingon ngadto sa labing balaang dapit, ug dili sila mapahimuslan sa pagpangamuyo ni Jesus didto. Sama sa mga Judio, nga naghalad sa ilang walay kapuslanan nga mga halad, ilang ginahalad ang ilang walay kapuslanan nga mga pag-ampo ngadto sa lawak nga gibiyaan na ni Jesus; ug si Satanas, nga nalipay sa paglimbong, nagasul-ob ug relihiyosong kinaiya, ug nagatultol sa mga hunahuna niining nagaangkon nga mga Cristiano ngadto sa iyang kaugalingon, nga nagabuhat pinaagi sa iyang gahum, sa iyang mga ilhanan ug bakak nga mga katingalahan, aron ipahigpit sila diha sa iyang lit-ag.” Early Writings, 259–261.
Kadtong “misalikway sa pagpamatuod ni Juan wala makabenepisyo gikan sa mga pagtulon-an ni Jesus,” ug kadtong “misalikway sa nahaunang mensahe dili makabenepisyo gikan sa ikaduhang mensahe; ni wala usab sila makabenepisyo gikan sa pagsinggit sa tungang gabii.” Ang ministeryo ni Juan miuna sa bautismo ni Cristo, nga wala madugay human niana naghinlo sa templo sa sinugdanan sa Iyang ministeryo. Ang ministeryo ni Miller nag-andam alang kang Cristo sa pagputli sa mga anak ni Levi sa diha nga Siya miabut sa kalit niadtong Oktubre 22, 1844. Sa bisan hain niadtong duha ka mga saksi, ang pagsalikway sa mensahero nga nagaandam sa dalan, katumbas sa kamatayon.
Ang paghinlo ug pagputli nga gihimo ni Cristo diha sa Iyang buluhaton ingon nga Mensahero sa Pakigsaad alang sa katuyoan sa pagpatindog ug usa ka katawhan aron tumanon ang buluhaton sa pagdala sa mensahe sa kaluwasan ngadto sa kalibotan. Ang maong buluhaton matuman sa dili pa ang yugto sa panahon nga nagrepresentar sa dihang magsugod ang ehekutibong paghukom. Ang pagkalaglag sa Jerusalem diha sa kasaysayan sa mga tinun-an nagrepresentar sa ehekutibong paghukom, ug ang Adventismo mitalikod gikan sa ilang katungdanan sa pagtuman niana nga buluhaton, apan ang Ginoo naningkamot sa pagtigom kanila pagtingub. Iyang gimandoan ang Iyang katawhan sa pagmantala sa tsart sa 1850 ingon nga hulagwayong representasyon sa mensahe nga unta ilang madala ngadto sa kalibotan.
“Dili kabubut-on sa Dios nga ang Israel maglatagaw sulod sa kap-atan ka tuig didto sa kamingawan; ang Iyang tinguha mao ang pagdala kanila sa dayon ngadto sa yuta sa Canaan ug sa pagpatukod kanila didto, ingon nga usa ka balaan, malipayon nga katawohan. Apan ‘sila wala makasulod tungod sa pagkadili-matinoohon.’ Hebreohanon 3:19. Tungod sa ilang pagtalikod ug apostasiya nangamatay sila sa kamingawan, ug ang uban gipatindog aron makasulod sa Yutang Saad. Sa samang paagi, dili kabubut-on sa Dios nga ang pag-anhi ni Cristo malangan sa hataas kaayo ug nga ang Iyang katawohan magpabilin sa daghang mga tuig niining kalibotan sa sala ug kaguol. Apan ang pagkadili-matinoohon maoy nakapabulag kanila gikan sa Dios. Sanglit sila midumili sa pagbuhat sa buluhaton nga Iyang gitugyan kanila, ang uban gipatindog aron sa pagmantala sa mensahe. Tungod sa kalooy alang sa kalibotan, si Jesus naglangan sa Iyang pag-anhi, aron ang mga makasasala makabaton ug kahigayonan sa pagpatalinghug sa pasidaan ug sa pagpangita diha Kaniya ug kapasilongan sa dili pa ibubo ang kapungot sa Dios.” The Great Controversy, 458.
Kon ang Adventismo nagpabilin lamang nga malig-on sa ilang pagtuo, “ang ilang buluhaton unta nahuman na.”
“Kon ang mga Adventista, human sa dakong kapakyasan niadtong 1844, nagpabilin nga malig-on sa ilang pagtoo ug nagpadayon nga nagkahiusa sa nagabukas nga paggiya sa Dios, nga nagadawat sa mensahe sa ikatulong manulonda ug sa gahum sa Espiritu Santo nagamantala niini ngadto sa kalibotan, nakita unta nila ang kaluwasan sa Dios, ang Ginoo molihok unta sa dakong gahum uban sa ilang mga paningkamot, ang buluhaton mahuman na unta, ug si Cristo mianhi na unta sa dili pa kini nga panahon aron sa pagdawat sa Iyang katawhan ngadto sa ilang ganti. Apan sa panahon sa pagduhaduha ug kawalay-kasigurohan nga misunod sa kapakyasan, daghan sa mga magtotoo sa advento mibiya sa ilang pagtoo.... Sa ingon niini nababagan ang buluhaton, ug ang kalibotan gibilin sa kangitngit. Kon ang tibuok lawas sa mga Adventista nagkahiusa unta ibabaw sa mga sugo sa Dios ug sa pagtoo ni Jesus, unsa na lamang ka lahi ang atong kasaysayan!” Evangelism, 695.
Sa Tingpamulak sa 1844, ang Mensahero sa Pakigsaad miputli sa kalihukan sa mga Millerita, ug unya sa Tingdagdag gidala niya ang mensahe sa ikatulong manulonda. Si Miller, ang iyang mensahe, ug ang kalihukan nga iyang girepresentahan, nakatuman sa sambingay sa napulo ka ulay. Sa camp meeting sa Exeter, NH, miabot ang mensahe sa Tunga‑sa‑Gabii nga Singgit ug sulod sa mubo nga duha ka bulan napadayag kon hain sa mga ulay ang adunay lana. Ang duha ka hut-ong napadayag, ug miabot ang ikatulong manulonda nga may mensahe diha sa iyang kamot nga pagakan-on, apan ang maalamong mga ulay “mitugyan sa ilang pagtuo” sa “panahon sa pagduhaduha ug kawalay kasigurohan.”
Ang “panahon sa pagduhaduha ug kawalay-kasigurohan” girepresentahan sa mga tinun-an sa Iyang kamatayon, apan sa ikatulong adlaw nagsugod Siya sa pag-abli sa mensahe sa Iyang pagkabanhaw ngadto sa Iyang mga tinun-an, ug wala nila “itugyan ang ilang pagtuo.” Ang panahon sa pagduhaduha ug kawalay-kasigurohan alang sa manggialamong mga ulay sa kalihokan sa mga mensahe sa nahaunang ug ikaduhang manulonda nagpadayon sulod sa gibana-banang tulo ka tuig, diin niadtong taknaa gipadayag sa Ginoo kang Igsoong White nga Iyang gituy-od pag-usab ang Iyang kamot aron tigumon pag-usab ang salin sa Iyang katawhan. Giyahan Niya ang Iyang katawhan sa pagsugod sa ilang buluhaton sa pagmantala ug sa paghimo sa ikaduhang lamesa ni Habakkuk, apan “daghan sa mga magtotoo sa advento mitugyan sa ilang pagtuo.... Sa ingon niana ang buluhaton napugngan, ug ang kalibotan gibilin sa kangitngit.”
Niadtong 1849, si William Miller, ang piniling mensahero sa mensahe sa nahaunang ug ikaduhang mga manulonda, gipahulay sa kamatayon. Kon ang manggialamong mga ulay niadtong Oktubre 22, 1844 “nagkupot pag-ayo sa ilang pagtoo ug nagpadayon nga nagkahiusa sa nagbukas nga pag-atiman sa Dios,” ang Ginoo magpatindog unta ug laing mensahero diha sa espiritu ug gahum ni Elias. Hinunoa, “ang pag-anhi ni Cristo” “nalangan ug ang Iyang katawhan” “sa samang paagi” sama sa karaang Israel magapabilin “sa daghang mga tuig niining kalibotan sa sala ug kasubo.”
Usa ka gatus ug baynte-sais ka tuig human sa pagrebelde niadtong 1863, gipatindog sa Ginoo ang piniling mensahero sa ikatulong manulonda. Ang iyang buhat mao ang pag-andam sa dalan alang sa Mensahero sa Tugon aron sa kalit moanhi ngadto sa Iyang templo ug mosulod ngadto sa usa ka kalambigitan sa tugon uban sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, sulod sa panapos nga mga talan-awon sa hukom nga mapanusi; apan usab, ang pagpresentar sa usa ka mensahe nga moatubang sa tulo-ka-pilo nga panaghiusa ni Ahab, Jezebel, ug sa iyang mga manalagna sa yugto sa Ehekutibong Hukom, nga magsugod sa haduol na nga balaod sa Domingo.
Ang ikatulong mensahero nga nagaandam sa dalan nagrepresentar sa usa ka buluhaton, usa ka mensahe, usa ka mensahero, ug usa ka kalihukan sa panahon sa panapos nga mga talan-awon sa Hukom nga Imbestigatibo. Ang ikatulong Elias nagrepresentar sa usa ka buluhaton, usa ka mensahe, usa ka mensahero, ug usa ka kalihukan sa panahon sa panapos nga mga talan-awon sa Hukom nga Ehekutibo. Ang mensahe sa mensahero nga nagaandam sa dalan, ug ang mensahe ni Elias, mao ang mensahe sa ikatulo sa tulo ka mga Kaalaotan sa Pinadayag kapitulo otso hangtod onse.
Sa kasaysayan nga girepresentar sa mensahero nga nagaandam sa dalan, ang mensahe sa ikatulong Kaalaotan nagarepresentar sa Trumpeta nga nagtawag sa Laodiceanong Adventismo sa “pagpalit gikan kanako ug bulawan nga sinulayan sa kalayo, aron ikaw mahimong dato; ug maputing bisti, aron ikaw mabistihan, ug aron ang kaulawan sa imong pagkahubo dili makita; ug dihogi ang imong mga mata sa tambal sa mata, aron ikaw makakita.” Mao kini ang mensahe sa gugma sa Dios nga nagapakita sa katawohan sa Dios sa ilang mga kalapasan, kay “ang tanan nga” Iyang gihigugma, Iyang “badlongon ug kastigohon.” Mao kini ang mensahe sa pagkamatarong ni Cristo nga nagtawag sa mga tawo sa pagdawat sa Iyang kinaiya, nga napadayag sa yugto sa panahon sa dihang ang Mensahero sa Tugon nagatuman sa buluhaton sa paghinlo sa templo sa kalag, ug busa Iyang gitawag kadtong Iyang gihigugma sa pagpakita sa Iyang kinaiya ug sa “pagkamasibuton, busa, ug paghinulsol,” kay anaa Siya “sa” pultahan sa dispensasyon, nga nagarepresentar sa panapos sa panahon sa pagsulay, diin Iyang “isuka” ang Laodiceanong Adventismo “gikan sa” Iyang “baba.” Kana nga “pultahan” sa dispensasyon mao ang pultahan nga Iyang “giabrihan, ug walay tawo nga makasira; ug gisira, ug walay tawo nga makaabli.”
Adunay usa ka daw pagsupak nga masulbad pinaagi sa paggamit sa “line upon line,” apan daghan tingali ang dili gani makaila niining daw pagsupak. Sa dihang masulbad na kini, nagdugang kini ug kapatin-aw sa pagbalhin gikan sa Hukom nga Imbestigatibo ngadto sa Hukom nga Ehekutibo nga mahitabo sa haduol nang pagpatuman sa balaod sa Domingo. Masulbad kini pinaagi sa pagdawat nga ang Pentecostes nagailhanan sa haduol nang balaod sa Domingo sa Tinipong Bansa sa Amerika. Aron tapuson ang atong pagtagad sa ikatulong mensahero nga nagaandam sa dalan ingon nga usa ka simbolo sa sulod sa Hukom nga Imbestigatibo, sa pagtandi sa ikatulong Elias nga usa ka simbolo sa Hukom nga Ehekutibo, atong hisgutan kining daw pagsupak.
Padayonon nato kining pagtuon sa sunod nga artikulo.
“Ang manulonda nga makighiusa sa pagpahibalo sa mensahe sa ikatulong manulonda mao ang magadan-ag sa tibook kalibotan pinaagi sa iyang himaya. Dinhi gitagna ang usa ka buluhaton nga moabot sa tibuok kalibotan ug adunay dili kasagarang gahum. Ang kalihokan sa pag-abot ni Cristo sa 1840–44 maoy usa ka mahimayaong pagpadayag sa gahum sa Dios; ang mensahe sa nahaunang manulonda gidala ngadto sa matag estasyon sa pagmimisyon sa kalibotan, ug sa pipila ka mga nasod dihay labing dakong interes sa relihiyon nga nasaksihan sa bisan unsang yuta sukad sa Repormasyon sa ikanapulog-unom nga siglo; apan kini pagalukban sa gamhanang kalihokan ilalom sa katapusang pasidaan sa ikatulong manulonda.”
“Ang buluhaton mahisama niadtong sa Adlaw sa Pentecostes. Maingon nga ang ‘unang ulan’ gihatag, diha sa pagbu-bu sa Balaang Espiritu sa pagsugod sa maayong balita, aron moturok ang bililhong binhi, mao man usab ang ‘ulahing ulan’ igahatag sa katapusan niini alang sa pagkahinog sa ani. ‘Unya makaila kita, kon magpadayon kita sa pag-ila kang Jehova: ang Iyang paggula andam sama sa kabuntagon; ug moanhi Siya kanato ingon sa ulan, ingon sa ulahing ulan ug sa unang ulan ngadto sa yuta.’ Oseas 6:3. ‘Busa pagmalipayon kamo, kamong mga anak sa Sion, ug pagmaya kamo diha kang Jehova nga inyong Dios: kay gihatagan Niya kamo sa unang ulan sa matarung nga sukod, ug paulanon Niya alang kaninyo ang ulan, ang unang ulan, ug ang ulahing ulan.’ Joel 2:23. ‘Sa kaulahiang mga adlaw, nagaingon ang Dios, ibubo Ko ang Akong Espiritu ibabaw sa tanang unod.’ ‘Ug mahitabo nga ang bisan kinsa nga motawag sa ngalan sa Ginoo maluwas.’ Mga Buhat 2:17, 21.”
“Ang dakong buluhaton sa ebanghelyo dili matapos nga adunay mubo nga pagpadayag sa gahum sa Dios kay sa nagtimaan sa pag-abli niini. Ang mga tagna nga natuman sa pagbubo sa nahaunang ulan sa pagsugod sa ebanghelyo pagatumanon pag-usab sa ulahiang ulan sa pagtapos niini. Ania dinhi ang ‘mga panahon sa pagpabag-o’ nga gipaabot ni apostol Pedro sa dihang siya miingon: ‘Busa paghinulsol kamo, ug magbalik, aron ang inyong mga sala mapapas, sa diha nga ang mga panahon sa pagpabag-o moabot gikan sa presensya sa Ginoo; ug Iyang ipadala si Jesus.’ Mga Buhat 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.