Ug ang Dios nag-uban sa bata; ug siya mitubo, ug mipuyo sa kamingawan, ug nahimong usa ka magpapana. Genesis 21:20.

Si Ismael nahimong usa ka magpapana, nga usa ka simbolo sa pakiggubat, ug usa ka simbolo sa ehekutibong paghukom nga gidala batok sa Roma.

Ang tingog nila nga nangalagiw ug nakaikyas gikan sa yuta sa Babilonia, aron sa pagpahibalo didto sa Zion sa panimalos sa Ginoo nga atong Dios, ang panimalos alang sa iyang templo. Tiguma ang mga magpapana batok sa Babilonia: kamong tanan nga mobawog sa pana, magpahaluna batok kaniya sa naglibot; ayaw tugoti nga may makaikyas gikan kaniya: balosi siya sumala sa iyang binuhatan; sumala sa tanan nga iyang gibuhat, buhata usab ngadto kaniya: kay siya nagpagarbo batok sa Ginoo, batok sa Balaan sa Israel. Jeremias 50:28, 29.

Ang mga mamamana mohatag ug balus sa Babilonia sumala sa iyang binuhatan, ug kana nga balus magsugod sa haduol nang moabot nga balaod sa Domingo, uban sa ikaduhang tingog sa Pinadayag kapitulo 18, sa dihang magsugod ang progresibong ehekutibong paghukom sa Babilonia.

Ug nadungog ko ang laing tingog gikan sa langit, nga nagaingon, Gumula kamo gikan kaniya, akong katawhan, aron dili kamo makaambit sa iyang mga sala, ug aron dili usab kamo makadawat sa iyang mga hampak. Kay ang iyang mga sala miabut hangtod sa langit, ug nahinumdoman sa Dios ang iyang mga kasal-anan. Balusi siya maingon sa iyang pagbalus kaninyo, ug duphahi kaniya ang doble sumala sa iyang mga binuhatan: sa kopa nga iyang gipuno, pun-i usab siya sa doble. Ingon sa gidak-on sa iyang paghimaya sa iyang kaugalingon, ug sa iyang pagkinabuhi sa kaluho, sa maong gidak-on hatagi siya ug kasakit ug kaguol: kay nagaingon siya sa iyang kasingkasing, Nagalingkod ako nga usa ka rayna, ug dili biyuda, ug dili gayud ako makakita ug kaguol. Pinadayag 18:4–7.

Si Ismael ug ang iyang inahan nga si Agar gipugngan gikan sa pagpanunod sa katungod sa pagkapanganay, ug gipapahawa. Busa, ang kasina nahimong maoy propetikong pagdasig sa Islam, ug ang pagpakiggubat maoy ilang propetikong buluhaton. Ang unang paghisgot naglakip sa pagpugong nga gipahamtang kang Ismael ug sa iyang inahan ni Sara, ug ang ilang “pagpugong” nahimong usa ka pangunang propetikong kinaiya sa Islam sa tibuok Pulong sa Dios ug sa kasaysayan. Ang mga kaliwat ni Ismael mamahimong ihalas nga mga tawo, kansang kamot batok sa tagsatagsa ka tawo, ug ang ilang ihalas nga kinaiya gilarawan pinaagi sa ihalas nga Arabianong asno, nga sakop sa kaliwat sa kabayo. Busa, ang Islamikong pakiggubat sa nahaunang ug ikaduhang mga kaalaotan gilarawan ingon nga mga manggugubat nga nagkabayo sa mga masinuk-anong kabayo.

Ang Islam mao ang mensahe sa ulahing ulan, ug angay lamang nga ang tulo ka kasamok nagrepresentar sa tulo ka piho nga mga linya sa tagna, kay ang pamaagi sa ulahing ulan mao ang “linya ibabaw sa linya.” Sa dihang ang mga tagnaong kinaiya sa unang duha ka linya pagahiuson, ilang mapalig-on ang linya sa ikatulong kasamok. Ang tanang tulo ka mga linya sa tagna naghulagway sa panahon sa pagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Kining tulo ka mga linya nagrepresentar sa panahon sa pagbubo sa ulahing ulan, kay ang ulahing ulan misugod sa pagwisik sa dihang miabot ang ikatulong Kasamok niadtong Septiyembre 11, 2001.

“Ang ulahing ulan igabubo ibabaw sa katawohan sa Dios. Usa ka gamhanang manulonda manaog gikan sa langit, ug ang tibuok kalibotan pagadan-agan sa iyang himaya.” Review and Herald, Abril 21, 1891.

Ang yugto sa pagtimri girepresentahan usab sa yugto nga nagsugod niadtong Agosto 11, 1840 ug natapos sa pag-abot sa ikatulong manulunda niadtong Oktubre 22, 1844. Kadtong yugto sa panahon girepresentahan usab diha sa Habakkuk kapitulo dos. Ang kasaysayan sa mga Millerita nagtuman sa Habakkuk kapitulo dos, ug sa pagbuhat niini nagsugod kini sa dihang mikunsad ang manulunda niadtong Agosto 11, 1840, ug natapos kini sa dihang miabot ang ikatulong manulunda niadtong Oktubre 22, 1844.

Ang ikaduhang kapitulo sa Habakkuk nagpadayag nga sa katapusan sa panan-awon, ang panan-awon “mosulti.” Sa bersikulo tres sa Revelation kapitulo napulo, ang manulonda misinggit (misulti) sa makusog nga tingog, ug niadtong Oktubre 22, 1844 ang maong manulonda nanumpa (misulti) nga “ang panahon dili na molungtad.” Ang magbalantay ni Habakkuk sa bersikulo usa sa ikaduhang kapitulo, nahimutang sa Agosto 11, 1840, kay mao kana ang panahon nga ang mga magbalantay mopatugbaw sa ilang mga tingog.

Sa rebelyon sa 1888, nga giila ni Sister White nga nagrepresentar sa manulonda sa Pinadayag dieciocho nga magadan-ag sa yuta pinaagi sa Iyang himaya, ang mga magbalantay (Jones ug Waggoner) mipataas sa ilang mga “tingog” ingon sa usa ka trumpeta, aron ipakita sa katawohan sa Dios ang ilang mga kalapasan, kay ang ilang mensahe mao ang mensahe ngadto sa Laodicea. Niadtong Septiyembre 11, 2001, nga gitipoan pinaagi sa kasaysayan sa 1888, gigiyahan sa Ginoo ang Iyang katawohan sa kataposang mga adlaw pabalik sa daang mga alagianan ni Jeremias, diin wala pamatia ang mga magbalantay. Ang pagkanaog sa manulonda nagtimaan sa propetikong pag-abot sa mga magbalantay.

Ang “tingog” nga miabot niadtong Agosto 11, 1840, gipadayag pinaagi sa mga magbalantay, ug si Jeremias gisultihan nga kon mobalik siya sa iyang pagtoo ug pagsalig sa Dios human sa iyang kapakyasan, mahimo siyang baba sa Dios. Sa dihang ang panan-awon nga nalangan sa kataposan miabot niadtong Oktubre 22, 1844, kini “misulti.” Ang yugto sa Habakuk kapitulo dos, nga natuman sa kasaysayan sa mga Millerita, naghulagway sa yugto sa pagpatik sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo.

Hinungdanon ang pag-ila nga ang Agosto 11, 1840 hangtod sa Oktubre 22, 1844, naghulagway sa pagpatik sa usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo, nga mao ang yugto diin gibubo ang ulahing ulan. Hinungdanon kini tungod kay ang mensahe sa ulahing ulan kinahanglan mailhan pinaagi sa pamaagi sa “linya ibabaw sa linya.” Ang pinasahi nga yugto nga mao ang pagpatik sa usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo sagad nga gilarawan pag-usab sa mga linyang propetiko, ug ingon niini kini diha sa Habakuk dos, nga si Sister White tin-aw nga nag-ila nga natuman sa kasaysayan sa mga Millerita. Kanunay usab niyang gitudlo nga ang kasaysayan sa mga Millerita gisubli sa kasaysayan sa usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo.

“Nalambigit uban sa mga tagna nga ilang giisip nga nagtumong sa panahon sa ikaduhang pag-anhi mao ang mga pahimangno nga ilabinang nahiangay sa ilang kahimtang sa kawalay-kasigurohan ug pagpaabut, ug nga nagdasig kanila sa mapailubon nga paghulat diha sa pagtoo nga ang karon mangitngit pa sa ilang pagsabut sa takdang panahon pagahimoon nga tin-aw.

“Lakip sa niini nga mga tagna mao ang sa Habakuk 2:1–4: ‘Motindog ako sa ibabaw sa akong bantayan, ug mopahiluna ako sa ibabaw sa torre, ug motan-aw ako aron makita kon unsay isulti Niya kanako, ug unsa ang akong itubag sa dihang badlongon ako. Ug mitubag kanako ang Ginoo, ug miingon, Isulat ang panan-awon, ug himoa kini nga tin-aw sa ibabaw sa mga papan, aron makadalagan ang magabasa niini. Kay ang panan-awon alang pa sa gitakda nga panahon, apan sa katapusan kini mosulti, ug dili mamakak: bisan pa kon malangan, hulata kini; kay kini sa pagkatinuod moabot, kini dili malangan. Tan-awa, ang iyang kalag nga mapahitas-on dili matarong diha kaniya: apan ang matarong mabuhi pinaagi sa iyang pagtuo.’”

“Sa sayo pa sa 1842 ang direktiba nga gihatag niini nga tagna sa ‘isulat ang panan-awon, ug himoa kini nga matin-aw diha sa mga papan, aron makadalagan ang magabasa niini,’ nakapadasig kang Charles Fitch sa pag-andam ug usa ka profetikanhong tsart aron ipakita ang mga panan-awon ni Daniel ug sa Pinadayag. Ang pagmantala niini nga tsart giisip ingon nga katumanan sa sugo nga gihatag ni Habakkuk. Apan, niadtong panahona, walay nakamatikod nga ang usa ka makita nga paglangan sa katumanan sa panan-awon—usa ka panahon sa paglangan—gipakita usab sa maong tagna. Human sa kapakyasan, kini nga kasulatan mipakita nga mahinungdanon kaayo: ‘Kay ang panan-awon alang pa sa panahon nga gitudlo, apan sa katapusan kini mosulti, ug dili magbakak: bisan pa kon malangan kini, hulata kini; kay sa pagkatinuod moabot kini, dili kini malangan.... Ang matarung mabuhi pinaagi sa iyang pagtuo.’”

“Usa ka bahin sa tagna ni Ezekiel nahimong tinubdan usab sa kusog ug paglipay alang sa mga magtutuo: ‘Ang pulong sa Ginoo midangat kanako, nga nagaingon, Anak sa tawo, unsa ba kana nga sanglitanan nga anaa kaninyo sa yuta sa Israel, nga nagaingon, Ang mga adlaw nalangan, ug ang matag panan-awon mapakyas? Busa sultihi sila, Mao kini ang giingon sa Ginoong Dios.... Haduol na ang mga adlaw, ug ang katumanan sa matag panan-awon.... Ako mosulti, ug ang pulong nga Akong isulti matuman; dili na kini malangan pa.’ ‘Sila sa balay sa Israel nagaingon, Ang panan-awon nga iyang nakita alang pa sa daghang mga adlaw nga umalabot, ug siya nagapanagna mahitungod sa mga panahon nga halayo pa. Busa ingna sila, Mao kini ang giingon sa Ginoong Dios; Wala nay bisan usa sa Akong mga pulong nga malangan pa, kondili ang pulong nga Akong gisulti pagabuhaton.’ Ezekiel 12:21–25, 27, 28.” The Great Controversy, 391–393.

Ang mga Millerite dili lamang nakakita sa ilang kaugalingon nga nagtuman sa sambingay sa napulo ka ulay, ug sa Habakkuk kapitulo dos, kondili gidala usab sila sa pagtan-aw nga ang kasaysayan diin ilang gituman kining maong mga tagna mao usab ang pag-ila ni Ezekiel nianang maong kasaysayan, diin “ang katumanan sa matag panan-awon” pagatumanon. Ang linya sa kasaysayan nga nagrepresentar sa pagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo mao ang dapit diin ang katumanan sa matag panan-awon matuman!

Ang mga linya nga nagrepresentar sa panahon sa ulahing ulan ug sa pagtimri sa usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo gidugtong aron ipakita nga ang maong kasaysayang matagnaon sa kanunay nagdala sa timaan sa Alpha ug Omega.

Ang kasaysayan sa mga Millerita nagsugod pinaagi sa tingog sa manulonda sa Pinadayag napulo, ug natapos pinaagi sa mao rang tingog. Ang Septiyembre 11, 2001 nagsugod pinaagi sa nahaunang tingog sa Pinadayag kapitulo disiotso, ug natapos pinaagi sa ikaduhang tingog sa Pinadayag kapitulo disiotso. Ang Habakuk kapitulo dos, nagsugod pinaagi sa tingog sa mga magbalantay, ug natapos pinaagi sa tingog sa magbalantay ni Jeremias. Ang nahaunang kaalautan nagsugod kang Mohammed, ug natapos kang Mohammed II. Ang ikaduhang kaalautan nagsugod sa pagpagawas sa upat ka mga manulonda sa Islam ug natapos sa pagpugong sa Islam.

Ang pamaagi nga mao ang ulahing ulan mao ang pamaagi ni Isaias nga “linya ibabaw sa linya,” ug ang mga linya nga gihiusa aron maila ug mapalig-on ang mensahe sa ulahing ulan sa kanunay naglangkob sa timailhan sa Alpha ug Omega. Ang unang kaalaut sa Pinadayag kapitulo nuebe nagsugod kang Mohammed ug natapos kang Mohammed II. Ang maong yugto gibahin ngadto sa duha ka matang sa pakiggubat, ang una mao ang walay kahapsay nga mga pag-atake batok sa Roma nga nagsugod sa tinuod gayud ubos ni Abubakar, ug unya misunod ang usa ka yugto nga usa ka gatus ug kalim-an ka tuig diin natuman ang unang organisado nga pakiggubat sa Islam.

Ang usa ka gatus ug kalim-an ka tuig girepresentar sa tagna sa panahon nga “lima ka bulan”. Ang ikaduhang kaalautan usab adunay tagna sa panahon nga tulo ka gatus ug kasiyaman ug usa ka tuig ug napulog lima ka adlaw. Busa, sanglit ang tagnaong estruktura sa nahaunang ug sa ikaduhang mga kaalautan nag-ila sa katapusan pinaagi sa sinugdanan, kini naglangkob ug usa ka pagbahin tali sa pagpatik, ug sa usa ka piho nga yugto sa panahon. Ang proseso sa pagpatik girepresentar sa sinugdanan sa kasaysayan sa nahaunang kaalautan, ug kini girepresentar sa katapusan sa ikaduhang kaalautan.

Ang mosunod sa pagtimri sa bersikulo kwatro, diha sa nahaunang kaalautan, mao ang “lima ka bulan” (usa ka gatus ug kalim-an ka tuig). Ang lima ka bulan giila sa makaduha, kausa sa bersikulo singko ug usab sa bersikulo diyes. Ang nag-una sa proseso sa pagtimri gikan sa Agosto 11, 1840 ngadto sa Oktubre 22, 1844 diha sa ikaduhang kaalautan mao ang tagna sa “takna, adlaw, bulan, ug tuig” (tulo ka gatus ug kasiyaman ug usa ka tuig ug napulo ug lima ka adlaw), sa bersikulo kinse. Sa tingub, sa usa ka walay pagkaputol nga linya, ang ikalima ug ikaunom nga mga trumpeta nagsugod ug natapos uban sa usa ka hulagway sa proseso sa pagtimri.

Ingon duha ka linya, sa paggamit sa “linya ibabaw sa linya,” ilang gipaila ang usa ka sinugdanan ug usa ka katapusan nga gimarkahan ni Mohammed ang nahauna ug ni Mohammed ang ikaduha. Pinaagi sa “linya ibabaw sa linya,” ilang gipaila ang duha ka managlahi nga mga yugto sulod sa matag linya, nga namugna tungod kay ang matag linya nagbaton ug usa ka panagna sa panahon. Sa kasaysayan sa unang kaalaut, ang Islam gikatagana sa “pagpasakit” sa Roma, ug sa ikaduhang kaalaut, kini gikatagana sa “pagpatay” sa Roma. Ang unang kaalaut usa ka gubat sa mga bangkaw, espada, ug mga pana, ug ang ikaduhang kaalaut nagpaila sa pulbura isip mga hinagiban.

“BERSIKULO 10. Ug sila may mga ikog nga sama sa mga tanga, ug diha sa ilang mga ikog may mga ikot: ug ang ilang gahum mao ang pagpasakit sa mga tawo sulod sa lima ka bulan. 11. Ug sila may hari nga nagmando kanila, nga mao ang manulonda sa kahiladman nga walay kinutoban, kansang ngalan sa pinulongang Hebreohanon mao si Abaddon, apan sa pinulongang Griyego ang iyang ngalan mao si Apollyon.

“Hangtod niini, si Keith naghatag kanato ug mga hulagway sa pagpatunog sa unang lima ka trumpeta. Apan kinahanglan na karon nga mobiya kita kaniya, ug mopadayon ngadto sa pag-aplikar sa bag-ong bahin sa tagna nga gipaila dinhi; nga mao, ang mga profetikong yugto sa panahon.

“Ang ilang gahum mao ang pagpasakit sa mga tawo sulod sa lima ka bulan.—1. Mitungha ang pangutana, Kinsang mga tawo man ang ilang pagapasakiton sulod sa lima ka bulan?—Sa walay pagduhaduha, mao ra ang mao unyang ilang pagapatyon (tan-awa ang bersikulo 15); ‘Ang ikatulong bahin sa mga tawo,’ o ang ikatulong bahin sa Romanhong imperyo,—ang Gregong dibisyon niini.

“2. Kanus-a sila magsugod sa ilang buluhaton sa pagsakit? Ang ika-11 nga bersikulo nagatubag sa maong pangutana.

“(1) ‘Sila may hari ibabaw kanila.’ Gikan sa kamatayon ni Mohammed hangtod sa hapit na sa kataposan sa ikanapulog tulo nga siglo, ang mga Mohammedan gibahin ngadto sa nagkalainlaing mga pundok ubos sa daghang mga pangulo, nga walay kinatibuk-ang sibil nga kagamhanan nga milapad ibabaw kanilang tanan. Hapit na sa kataposan sa ikanapulog tulo nga siglo, gitukod ni Othman ang usa ka kagamhanan nga sukad niadto nailhan ingong Ottoman nga kagamhanan, o emperyo, nga mitubo hangtod nga milapad kini ibabaw sa tanang nag-unang mga banay nga Mohammedan, nga naghiusa kanila ngadto sa usa ka dakong monarkiya.

“(2) Ang kinaiya sa hari. ‘Nga mao ang manulonda sa kahiladman nga walay kinutoban.’ Ang manulonda nagpasabot ug usa ka mensahero, usa ka ministro, maayohon man o daotan, ug dili sa tanang higayon usa ka espirituhanong binuhat. ‘Ang manulonda sa kahiladman nga walay kinutoban,’ o ang pangulong ministro sa relihiyon nga migula gikan didto sa dihang kini giablihan. Kana nga relihiyon mao ang Mohammedanismo, ug ang sultan mao ang iyang pangulong ministro. ‘Ang Sultan, o grand Seignior, sumala sa kasagarang pagngalan kaniya, mao usab ang Labing Hataas nga Caliph, o labawng pari, nga naghiusa diha sa iyang kaugalingon sa labing hataas nga espirituhanong dignidad uban sa labing hataas nga sekular nga awtoridad.’—World As It Is, p.361.”

“(3) Ang iyang ngalan. Sa Hebreo, ‘Abaddon,’ ang maglalaglag; sa Grego, ‘Apollyon,’ ang usa nga mopapas, o maglaglag. Sanglit adunay duha ka nagkalainlaing ngalan sa duha ka pinulongan, dayag nga ang kinaiya, ug dili ang ngalan sa gahum, mao ang gituyo nga ipasabot. Kon mao kana, sumala sa gipahayag sa duha ka pinulongan, siya usa ka maglalaglag. Ingon niana sa kanunay ang kinaiya sa pangagamhanan sa Ottoman.”

“Apan kanus-a gihimo ni Othman ang iyang unang pagsulong batok sa imperyong Griyego?—Sumala kang Gibbon, Decline and Fall, ug uban pa, ‘Si Othman unang misulod sa teritoryo sa Nicomedia sa ika-27 nga adlaw sa Hulyo, 1299.’”

“Ang mga kalkulasyon sa pipila ka mga magsusulat gibase sa pagtuo nga ang yugto kinahanglan magsugod sa pagtukod sa emperyong Ottoman; apan kini dayag nga sayop; kay dili lamang kay magbaton sila ug usa ka hari ibabaw kanila, kondili magasakit usab sila sa mga tawo sulod sa lima ka bulan. Apan ang yugto sa pagsakit dili makasugod sa dili pa ang unang pag-atake sa mga mananakit, nga, sumala sa gipahayag sa ibabaw, Hulyo 27, 1299.

“Ang kalkulasyon nga mosunod, nga gibase niining sinugdanang punto, gihimo ug gimantala sa usa ka buhat nga giulohan, Christ’s Second Coming, etc., ni J. Litch, niadtong 1838.

“‘Ug ang ilang gahum maoy sa pagpasakit sa mga tawo sulod sa lima ka bulan.’ Kutob dinhi midangat ang ilang sugo, sa pagsakit pinaagi sa walay hunong nga mga pagpang-agaw, apan dili sa pagpatay kanila sa politikanhong paagi. Ang ‘lima ka bulan,’ nga traynta ka adlaw sa usa ka bulan, naghatag kanato ug usa ka gatus ug kalim-an ka adlaw; ug kining mga adlawa, sanglit simboliko man, nagpasabot ug usa ka gatus ug kalim-an ka tuig. Nga nagsugod sa Hulyo 27, 1299, ang usa ka gatus ug kalim-an ka tuig moabot hangtod sa 1449. Sa tibuok nianang panahona ang mga Turko nalambigit sa halos walay hunong nga pakiggubat batok sa imperyong Griyego, apan bisan pa niana wala nila kini mabuntog. Ilang giilog ug gihuptan ang pipila sa mga lalawigan sa mga Griyego, apan nagpabilin gihapon ang independensiya sa Gresya sa Constantinople. Apan niadtong 1449, ang pagtapos sa usa ka gatus ug kalim-an ka tuig, may miabot nga kausaban, kansang kasaysayan makita ilalom sa misunod nga trumpeta.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 505–507.

Si Uriah Smith nagkutlo sa kalkulasyon ni Josiah Litch sa usa ka gatus ug kalim-an ka tuig, nga sa dihang kini matapos, nagrepresentar ug sinugdanan alang sa tagna sa tulo ka gatus ug kasiyaman ug usa ka tuig ug napulog lima ka adlaw sa sunod nga Trumpeta. Sa pagkomento sa tagna ni Litch mahitungod niining duha ka magkadugtong nga mga tagna sa panahon, si Sister White nagsulat:

“Sa tuig 1840, laing kahibulongang katumanan sa tagna maoy nakapukaw ug halapad nga interes. Duha ka tuig sa wala pa niini, si Josiah Litch, usa sa mga nangunang mga ministro nga nagwali sa ikaduhang pag-anhi, mipatik ug usa ka paghubad sa Pinadayag 9, nga nagtagna sa pagkapukan sa Imperyong Ottoman. Sumala sa iyang mga kalkulasyon, kining gahuma pagalaglagon... sa ika-11 sa Agosto, 1840, sa dihang ang gahum sa Ottoman didto sa Constantinople gilaoman nga mabungkag. Ug kini, ako nagtuo, mapamatud-an nga mao gayud ang nahitabo.”

“Sa tukmang panahong gitakda, ang Turkey, pinaagi sa iyang mga embahador, midawat sa panalipod sa mga kaalyadong gahum sa Uropa, ug sa ingon gibutang ang iyang kaugalingon ilalom sa pagpugong sa mga Cristohanong nasod. Ang hitabo mituman sa tagna sa tukma gayud. Sa pagkahibalo niini, daghang mga tawo nakombinsir sa katukma sa mga prinsipyo sa paghubad sa tagna nga gisagop ni Miller ug sa iyang mga kauban, ug usa ka kahibulongang kusog ang nahatag sa kalihokan sa pag-anhi. Ang mga tawo nga maalamon ug may kahimtang mikighiusa kang Miller, sa pagwali ingon man sa pagmantala sa iyang mga panglantaw, ug gikan sa 1840 hangtod 1844 ang buluhaton miuswag sa madali.” The Great Controversy, 334, 335.

Ang nahauna ug ang ikaduhang kaalautan nalambigit pinaagi sa duha ka nagkadugtong nga mga profesiya sa panahon. Ang nahaunang kaalautan nagsugod sa usa ka hulagway sa pagtimri, ug ang ikaduhang kaalautan natapos sa kasaysayan gikan sa Agosto 11, 1840 hangtod sa pagpatingog sa ikapitong trumpeta sa Oktubre 22, 1844, nga usa usab ka hulagway sa pagtimri. Ang sinugdanan ug ang katapusan nagadala sa pirma sa Alpha ug Omega, tungod kay, sama sa kasaysayan diin gipalig-on ni Cristo ang tugon sulod sa usa ka semana, ang maong yugto gibahin sa duha ka bahin. Ang unang yugto nagsugod sa unang Mohammed, ug natapos sa ikaduhang Mohammed. Ang ikaduhang yugto nagsugod sa “usa ka tingog gikan sa upat ka sungay sa bulawang halaran nga anaa sa atubangan sa Dios,” ug natapos kini sa “tingog” ni Cristo, nga nanumpa “tungod kaniya nga buhi hangtod sa kahangturan, nga nagbuhat sa langit, ug sa mga butang nga anaa niana, ug sa yuta, ug sa mga butang nga anaa niana, ug sa dagat, ug sa mga butang nga anaa niana, nga wala nay panahon.”

Padayonon nato kining pagtuon sa sunod nga artikulo.

“Bisan unsang pangutana nga mapukaw ni Satanas diha sa hunahuna aron makamugna ug pagduhaduha mahitungod sa halangdong kasaysayan sa nangaging mga pagpanaw sa katawhan sa Dios makapahimuot sa iyang satanikong pagkahalangdon ug maoy usa ka paglapas batok sa Dios. Ang balita sa haduol nga pag-anhi sa Ginoo ngadto sa atong kalibotan uban sa gahum ug dakong himaya maoy kamatuoran, ug niadtong 1840 daghang mga tingog ang mipatugbaw diha sa pagpahibalo niini.” Manuscript Releases, tomo 9, 134.