All the prophets agree with one another, and they all testify more specifically about the end of the world than the days in which they lived. Their testimony is to be applied in the prophetic period of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, for that is where the effect of every vision occurs. Isaiah, in chapter six, in vision was allowed to look into the Most Holy Place, during the period of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, where He saw God’s glory. We know it was post-September 11, 2001, for he heard the angels in verse three, identify that the earth was then full of His glory.

Ang tanang mga propeta nagkauyon sa usag usa, ug silang tanan nagpamatuod nga labi pang piho mahitungod sa katapusan sa kalibotan kay sa mga adlaw diin sila nabuhi. Ang ilang pagpamatuod angay iaplikar sulod sa propetikong yugto sa panahon sa pagsilyo sa usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo, kay didto mahitabo ang epekto sa matag panan-awon. Si Isaias, sa kapitulo sais, diha sa panan-awon gitugotan sa pagtan-aw ngadto sa Labing Balaan nga Dapit, sulod sa yugto sa panahon sa pagsilyo sa usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo, diin iyang nakita ang himaya sa Dios. Nahibalo kita nga kini nahitabo human sa Setyembre 11, 2001, kay iyang nadungog ang mga manulonda sa bersikulo tres nga nagpaila nga ang yuta niadtong panahona napuno sa Iyang himaya.

“When God was about to send Isaiah with a message to His people, He first permitted the prophet to look in vision into the holy of holies within the sanctuary. Suddenly the gate and the inner veil of the temple seemed to be uplifted or withdrawn, and he was permitted to gaze within, upon the holy of holies, where even the prophet’s feet might not enter. There rose before him a vision of Jehovah sitting upon a throne high and lifted up, while the train of His glory filled the temple. Around the throne were seraphim, as guards about the great King, and they reflected the glory that surrounded them. As their songs of praise resounded in deep notes of adoration, the pillars of the gate trembled, as if shaken by an earthquake. With lips unpolluted by sin, these angels poured forth the praises of God. ‘Holy, holy, holy, is the Lord of hosts,’ they cried; ‘the whole earth is full of His glory.’ [See Isaiah 6:1–8.]

“Sa diha nga hapit nang ipadala sa Dios si Isaias uban ang usa ka mensahe ngadto sa Iyang katawohan, Iyang gitugotan una ang manalagna nga sa panan-awon motan-aw sulod sa labing balaan nga dapit sa santuwaryo. Sa kalit ang ganghaan ug ang sulod nga tabil sa templo daw gibayaw o gikuha, ug gitugotan siya sa pagtan-aw sa sulod, ngadto sa labing balaan nga dapit, diin bisan ang mga tiil sa manalagna dili makatugpa. Mitungha sa iyang atubangan ang usa ka panan-awon ni Jehova nga nagalingkod sa usa ka trono nga hataas ug gibayaw, samtang ang kahalangdon sa Iyang himaya mipuno sa templo. Sa palibot sa trono dihay mga serapin, ingon nga mga magbalantay sa palibot sa dakong Hari, ug ilang gipadan-ag ang himaya nga naglibot kanila. Sa diha nga ang ilang mga awit sa pagdayeg midahunog sa halalom nga mga nota sa pagsimba, ang mga haligi sa ganghaan mikurog, daw giuyog sa usa ka linog. Uban sa mga ngabil nga wala mahugawi sa sala, kining mga manulonda mibubo sa mga pagdayeg sa Dios. ‘Balaan, balaan, balaan, ang Ginoo sa mga panon,’ misinggit sila; ‘ang tibuok yuta napuno sa Iyang himaya.’ [Tan-awa ang Isaias 6:1–8.]”

“The seraphim around the throne are so filled with reverential awe as they behold the glory of God, that they do not for an instant look upon themselves with admiration. Their praise is for the Lord of hosts. As they look into the future, when the whole earth shall be filled with His glory, the triumphant song is echoed from one to another in melodious chant, ‘Holy, holy, holy, is the Lord of hosts.’ They are fully satisfied to glorify God; abiding in His presence, beneath His smile of approbation, they wish for nothing more. In bearing His image, in doing His bidding, in worshiping Him, their highest ambition is reached.” Gospel Workers, 21.

“Ang mga serapin sa palibot sa trono napuno gayod sa matinahurong kahadlok samtang ilang ginatan-aw ang himaya sa Dios, nga bisan sa usa ka gutlo wala nila tan-awa ang ilang kaugalingon uban sa pagdayeg. Ang ilang pagdayeg alang sa Ginoo sa mga panon. Samtang sila nagatan-aw ngadto sa kaugmaon, sa dihang ang tibook yuta mapuno sa Iyang himaya, ang madaugong awit ginatugkad gikan sa usa ngadto sa usa sa malinawong alawiton, ‘Balaan, balaan, balaan, mao ang Ginoo sa mga panon.’ Sila hingpit nga matagbaw sa paghimaya sa Dios; nga nagapuyo sa Iyang presensya, ilalom sa Iyang mapahiuyonong pahiyom, wala na silay lain pang tinguha. Sa pagdala sa Iyang dagway, sa pagbuhat sa Iyang kabubut-on, sa pagsimba Kaniya, naabot ang labing hataas nilang tinguha.” Gospel Workers, 21.

In agreement with Isaiah, the prophet Ezekiel was also allowed to see into the Most Holy Place. Ezekiel’s vision began in chapter one, verse one.

Uyon sa gisulti ni Isaias, gitugotan usab ang propeta nga si Ezekiel nga makakita sulod sa Labing Balaang Dapit. Ang panan-awon ni Ezekiel nagsugod sa kapitulo uno, bersikulo uno.

Now it came to pass in the thirtieth year, in the fourth month, in the fifth day of the month, as I was among the captives by the river of Chebar, that the heavens were opened, and I saw visions of God. Ezekiel 1:1.

Karon nahitabo sa ikakatloan ka tuig, sa ikaupat ka bulan, sa ikalima ka adlaw sa bulan, samtang didto ako uban sa mga binihag daplin sa suba sa Chebar, nga ang mga langit naablihan, ug nakita ko ang mga panan-awon sa Dios. Ezekiel 1:1.

His vision continues on for chapters, and it is a continuation of the same vision in chapters eight and nine, which identifies the sealing of the one hundred and forty-four thousand. We know this by his careful testimony.

Ang iyang panan-awon nagpadayon sulod sa pipila ka mga kapitulo, ug kini maoy pagpadayon sa mao ra gihapong panan-awon diha sa mga kapitulo walo ug siyam, nga nagaila sa pagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Nahibalo kita niini pinaagi sa iyang matinagdanong pagpanghimatuod.

And it came to pass in the sixth year, in the sixth month, in the fifth day of the month, as I sat in mine house, and the elders of Judah sat before me, that the hand of the Lord God fell there upon me. Then I beheld, and lo a likeness as the appearance of fire: from the appearance of his loins even downward, fire; and from his loins even upward, as the appearance of brightness, as the colour of amber. And he put forth the form of an hand, and took me by a lock of mine head; and the spirit lifted me up between the earth and the heaven, and brought me in the visions of God to Jerusalem, to the door of the inner gate that looketh toward the north; where was the seat of the image of jealousy, which provoketh to jealousy. And, behold, the glory of the God of Israel was there, according to the vision that I saw in the plain. Ezekiel 8:1–4.

Ug nahitabo sa ikaunom nga tuig, sa ikaunom nga bulan, sa ikalima ka adlaw sa bulan, samtang naglingkod ako sa akong balay, ug ang mga anciano sa Juda nanaglingkod sa akong atubangan, nga didto ang kamot sa Ginoong Dios midangat sa ibabaw nako. Unya mitan-aw ako, ug ania karon, usa ka dagway nga sama sa panagway sa kalayo: gikan sa panagway sa iyang mga hawak paubos, kalayo; ug gikan sa iyang mga hawak paingon sa ibabaw, ingon sa panagway sa kahayag, sama sa kolor sa ambar. Ug gipaabot niya ang dagway sa usa ka kamot, ug gikuptan ako sa usa ka pungpong sa buhok sa akong ulo; ug gisaad ako sa espiritu sa taliwala sa yuta ug sa langit, ug gidala ako sa mga panan-awon sa Dios ngadto sa Jerusalem, ngadto sa pultahan sa sulod nga ganghaan nga nagaatubang sa amihanan; diin didto ang lingkoranan sa larawan sa pangabugho, nga nagapukaw sa pangabugho. Ug, ania karon, ang himaya sa Dios sa Israel didto, sumala sa panan-awon nga akong nakita sa kapatagan. Ezekiel 8:1–4.

The vision of chapters eight and nine that identify the two classes that are developed during the sealing of the one hundred and forty-four thousand, was, “according to the vision that” Ezekiel had seen “in the plain.” The vision he had seen in the plain is identified in chapter three.

Ang panan-awon sa kapitulo walo ug siyam nga nag-ila sa duha ka mga hut-ong nga mapalambo panahon sa pagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, mao ang, “sumala sa panan-awon nga” nakita ni Ezequiel “sa kapatagan.” Ang panan-awon nga iyang nakita sa kapatagan giila diha sa kapitulo tres.

And the hand of the Lord was there upon me; and he said unto me, Arise, go forth into the plain, and I will there talk with thee. Then I arose, and went forth into the plain: and, behold, the glory of the Lord stood there, as the glory which I saw by the river of Chebar: and I fell on my face. Ezekiel 3:22, 23.

Ug didto sa ibabaw nako ang kamot sa Ginoo; ug siya miingon kanako: Tindog, umadto ngadto sa kapatagan, ug didto magasulti ako kanimo. Unya mitindog ako, ug miadto ngadto sa kapatagan; ug, ania karon, ang himaya sa Ginoo nagtindog didto, sama sa himaya nga akong nakita sa daplin sa suba sa Chebar: ug mihapa ako. Ezequiel 3:22, 23.

Ezekiel’s vision of the “plain,” was as the “glory which” Ezekiel “saw by the river of Chebar,” and that was the vision of chapter one, verse one. The vision of the sealing in chapter nine, and the vision of the “plain,” were simply continuations of the vision of the river Chebar. It was a vision of the glory of God in the Most Holy Place, during the sealing of the one hundred and forty-four thousand, just as was Isaiah’s vision. Isaiah’s vision was identifying God’s work of raising up messengers during the sealing time, and in chapter two and three, Ezekiel identifies that very work in greater detail than Isaiah, for he illustrates a messenger who is to carry a message to Laodicean Adventism, and in order to understand the message he is to carry to the rebellious people who are being passed by, Ezekiel is commanded to eat the little book, that was in the angel’s hand when He descended on September 11, 2001.

Ang panan-awon ni Ezekiel bahin sa “kapatagan” sama sa “himaya nga” nakita ni Ezekiel “sa daplin sa suba sa Chebar,” ug kana mao ang panan-awon sa kapitulo uno, bersikulo uno. Ang panan-awon sa pagtimri sa kapitulo nuebe, ug ang panan-awon sa “kapatagan,” mga pagpadayon lamang sa panan-awon didto sa suba sa Chebar. Kini usa ka panan-awon sa himaya sa Dios didto sa Labing Balaang Dapit, sa panahon sa pagtimri sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo, maingon usab sa panan-awon ni Isaias. Ang panan-awon ni Isaias nag-ila sa buhat sa Dios sa pagpatindog ug mga mensahero sa panahon sa pagtimri, ug sa kapitulo dos ug tres, giila ni Ezekiel kana mismong buhata sa labi pang dako nga detalye kay kang Isaias, kay iyang gihulagway ang usa ka mensahero nga magadala ug mensahe ngadto sa Laodicean nga Adventismo, ug aron masabtan ang mensahe nga iyang dad-on ngadto sa masukihong katawohan nga ginabiyaan, gisugo si Ezekiel sa pagkaon sa gamayng basahon, nga diha sa kamot sa manulonda sa dihang Siya mikanaog niadtong Septiyembre 11, 2001.

Moreover he said unto me, Son of man, eat that thou findest; eat this roll, and go speak unto the house of Israel. So I opened my mouth, and he caused me to eat that roll. And he said unto me, Son of man, cause thy belly to eat, and fill thy bowels with this roll that I give thee. Then did I eat it; and it was in my mouth as honey for sweetness. And he said unto me, Son of man, go, get thee unto the house of Israel, and speak with my words unto them. For thou art not sent to a people of a strange speech and of an hard language, but to the house of Israel; Not to many people of a strange speech and of an hard language, whose words thou canst not understand. Surely, had I sent thee to them, they would have hearkened unto thee. But the house of Israel will not hearken unto thee; for they will not hearken unto me: for all the house of Israel are impudent and hardhearted. Behold, I have made thy face strong against their faces, and thy forehead strong against their foreheads. As an adamant harder than flint have I made thy forehead: fear them not, neither be dismayed at their looks, though they be a rebellious house. Ezekiel 3:1–9.

Ug labut pa siya miingon kanako, Anak sa tawo, kan-a ang imong makita; kan-a kining linukot nga basahon, ug lakaw, sulti ngadto sa balay sa Israel. Busa gibuka ko ang akong baba, ug iyang gipakaon kanako kadtong linukot nga basahon. Ug siya miingon kanako, Anak sa tawo, pakaona ang imong tiyan, ug pun-a ang imong mga tinae niining linukot nga basahon nga akong gihatag kanimo. Unya gikaon ko kini; ug diha sa akong baba kini sama sa dugos tungod sa katam-is. Ug siya miingon kanako, Anak sa tawo, lakaw, adto ngadto sa balay sa Israel, ug isulti ang akong mga pulong ngadto kanila. Kay wala ka ipadala ngadto sa usa ka katawhan nga lahi ug sinultihan ug malisod nga pinulongan, kondili ngadto sa balay sa Israel; Dili ngadto sa daghang mga katawhan nga lahi ug sinultihan ug malisod nga pinulongan, kansang mga pulong dili nimo masabtan. Sa pagkatinuod, kon ngadto kanila pa ikaw nako ipadala, sila maminaw unta kanimo. Apan ang balay sa Israel dili maminaw kanimo; kay sila dili manimati kanako: kay ang tibook balay sa Israel walay kaulaw ug matig-a ang kasingkasing. Ania karon, gihimo ko ang imong nawong nga malig-on batok sa ilang mga nawong, ug ang imong agtang nga malig-on batok sa ilang mga agtang. Sama sa diamante nga labi pang malig-on kay sa batong santik, gihimo ko ang imong agtang: ayaw sila kahadloki, ni malisang sa ilang mga dagway, bisan pa nga sila usa ka masinupakon nga balay. Ezekiel 3:1–9.

A Gentile in the Bible is a stranger, and a stranger speaks strange speech. Ezekiel was sent to the house of modern Israel, which in the sealing time is the Laodicean Seventh-day Adventist church, which is being passed by. The message during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand is for God’s church, which is first judged, and then at the soon-coming Sunday law, the second voice of Revelation chapter eighteen, calls God’s Gentile flock out of Babylon. When Isaiah, in chapter six, is representing those who accept the calling of being sent to the rebellious house with the Laodicean message, he is forewarned that they are a people who in seeing, do not perceive, and in hearing, do not understand. Isaiah records the very attribute that Jesus quoted from Isaiah, chapter six, when He assigned that very attribute to the quibbling Jews who were being passed by in the history of Christ.

Ang usa ka Hentil sa Biblia maoy usa ka dumuloong, ug ang usa ka dumuloong nagsulti ug lahi nga pinulongan. Si Ezekiel gipadala ngadto sa balay sa modernong Israel, nga sa panahon sa pagtimri mao ang iglesia sa Laodicea nga Seventh-day Adventist, nga ginalabyan. Ang mensahe sa panahon sa pagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo alang sa iglesia sa Dios, nga unang pagahukman, ug dayon sa haduol nang pag-abot sa balaod sa Domingo, ang ikaduhang tingog sa Pinadayag kapitulo dieciocho, motawag sa Hentil nga panon sa Dios paggawas gikan sa Babilonia. Sa diha nga si Isaias, sa kapitulo unom, nagrepresentar niadtong modawat sa pagtawag nga mapadala ngadto sa masukihong balay uban sa mensahe sa Laodicea, siya daan nang gipahimangnoan nga sila usa ka katawhan nga sa pagtan-aw dili makasabut, ug sa pagpaminaw dili makasabot. Girekord ni Isaias ang mao gayud nga kinaiya nga gikutlo ni Jesus gikan sa Isaias, kapitulo unom, sa diha nga Iyang gitugyan kana mismong kinaiya ngadto sa mga Judiong masinupakon nga ginalabyan sa kasaysayan ni Cristo.

In chapter twelve, Ezekiel also employs the very same terminology, thus specifically placing chapter twelve, into the sealing time of the one hundred and forty-four thousand.

Sa kapitulo dose, gigamit usab ni Ezekiel ang mao gayud nga pinulongan, sa ingon tin-awng ibutang ang kapitulo dose sulod sa panahon sa pagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo.

The word of the Lord also came unto me, saying, Son of man, thou dwellest in the midst of a rebellious house, which have eyes to see, and see not; they have ears to hear, and hear not: for they are a rebellious house. Ezekiel 12:1, 2.

Ang pulong ni Jehova miabut usab kanako, nga nagaingon: Anak sa tawo, ikaw nagapuyo sa taliwala sa usa ka masukihong balay, nga adunay mga mata sa pagtan-aw, apan dili makakita; sila adunay mga dalunggan sa pagpamati, apan dili makadungog: kay sila usa ka masukihong balay. Ezekiel 12:1, 2.

Ezekiel chapter twelve, is identifying the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, and in so doing he addresses the counterfeit latter rain message that is offered by the drunkards of Ephraim who rule the people of Jerusalem, the drunkards who cannot read the book that is sealed. Their counterfeit latter rain message is based upon placing the prophetic visions of God’s Word far off into the future.

Ang kapitulo dose sa Ezekiel nagtimaan sa panahon sa pagpatik sa usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo, ug sa pagbuhat niini iyang gitubag ang mini nga mensahe sa ulahing ulan nga gitanyag sa mga palahubog sa Ephraim nga naghari sa katawhan sa Jerusalem, ang mga palahubog nga dili makabasa sa basahon nga pinatikan. Ang ilang mini nga mensahe sa ulahing ulan nagasukad sa pagbutang sa mga panan-awong manalagna sa Pulong sa Dios ngadto sa halayo pa kaayong umalabot.

In verses three through fifteen, Ezekiel is instructed to illustrate God’s people going into the captivity in Babylon. The captivity in Babylon represents the soon-coming Sunday law, and then in verses sixteen through twenty, he identifies the famine that accompanies the destruction of the cities that begins at the hour of the great earthquake, which is the soon-coming Sunday law. The benefits of country living during that crisis time are there represented, and then in verses twenty-one to twenty-eight, we have the passage that was recognized as present truth in Millerite history. The passage is quoted word for word in The Great Controversy in the description of Millerite history in the book.

Sa mga bersikulo tres hangtod kinse, si Ezekiel gisugo sa paghulagway sa katawohan sa Dios nga moadto ngadto sa pagkabinihag sa Babilonia. Ang pagkabinihag sa Babilonia nagarepresentar sa haduol na nga balaod sa Domingo, ug dayon sa mga bersikulo disi-sais hangtod baynte, iyang giila ang gutom nga nag-uban sa pagkalaglag sa mga siyudad nga nagsugod sa takna sa dakong linog, nga mao ang haduol na nga balaod sa Domingo. Ang mga kaayohan sa pagpuyo sa kabanikanhan niadtong panahona sa krisis didto girepresentar, ug dayon sa mga bersikulo baynte-uno hangtod baynte-otso, anaa kanato ang teksto nga giila ingon nga kamatuoran alang sa maong panahon sa kasaysayan sa mga Millerita. Ang maong teksto gikutlo sa matag pulong sa The Great Controversy sa paghulagway sa kasaysayan sa mga Millerita diha sa maong libro.

And the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, what is that proverb that ye have in the land of Israel, saying, The days are prolonged, and every vision faileth? Tell them therefore, Thus saith the Lord God; I will make this proverb to cease, and they shall no more use it as a proverb in Israel; but say unto them, The days are at hand, and the effect of every vision. For there shall be no more any vain vision nor flattering divination within the house of Israel. For I am the Lord: I will speak, and the word that I shall speak shall come to pass; it shall be no more prolonged: for in your days, O rebellious house, will I say the word, and will perform it, saith the Lord God. Again the word of the Lord came to me, saying, Son of man, behold, they of the house of Israel say, The vision that he seeth is for many days to come, and he prophesieth of the times that are far off. Therefore say unto them, Thus saith the Lord God; There shall none of my words be prolonged any more, but the word which I have spoken shall be done, saith the Lord God. Ezekiel 12:21–28.

Ug ang pulong ni Jehova miabot kanako, nga nagaingon: Anak sa tawo, unsa man kana nga sambingay nga anaa kaninyo sa yuta sa Israel, nga nagaingon, Ang mga adlaw nagadugay, ug ang tanang panan-awon mapakyas? Busa sultihi sila: Mao kini ang giingon sa Ginoong Jehova: Pahunongon ko kining sambingaya, ug dili na nila kini gamiton ingon nga sambingay sa Israel; apan sultihi sila, Ang mga adlaw haduol na, ug ang katumanan sa tagsatagsa ka panan-awon. Kay wala nay mahimong bakakon nga panan-awon ni pagpanagna nga mapahitas-on sulod sa balay sa Israel. Kay ako mao si Jehova: mosulti ako, ug ang pulong nga akong isulti matuman; dili na kini malangan pa; kay sa inyong mga adlaw, O balay nga masukihon, mosulti ako sa pulong, ug pagabuhaton ko kini, nagaingon ang Ginoong Jehova. Ug miabot pag-usab kanako ang pulong ni Jehova, nga nagaingon: Anak sa tawo, tan-awa, sila sa balay sa Israel nagaingon, Ang panan-awon nga iyang nakita alang pa sa daghang mga adlaw nga umaabot, ug siya nagapanagna mahitungod sa mga panahon nga halayo pa. Busa sultihi sila: Mao kini ang giingon sa Ginoong Jehova: Wala na gayud sa akong mga pulong nga malangan pa, kondili ang pulong nga akong gisulti matuman gayud, nagaingon ang Ginoong Jehova. Ezequiel 12:21–28.

The counterfeit latter rain message that is presented in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand claims “the days are prolonged, and every vision faileth.” After all, did not those messengers represented by Moses, Elijah, Ezekiel, Isaiah and John fail in their prediction of July 18, 2020? The Laodicean Adventist’s message at that time is “the vision that he seeth is for many days to come, and he prophesieth of the times that are far off.” In that history not only will every vision come to pass, but the messenger is to tell the lost house of modern Israel, “Thus saith the Lord God,” “I will make” the counterfeit “proverb” of Laodicean Adventism “to cease.” Tell them, “The days are at hand, and the effect of every vision.” “There shall none of my words be prolonged any more, but the word which I have spoken shall be done, saith the Lord God.”

Ang peke nga mensahe sa ulahing ulan nga gipadayag sa panahon sa pagselyo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo nagaingon, “ang mga adlaw gilugwayan, ug ang matag panan-awon mapakyas.” Kay, dili ba napakyas man kadtong mga mensahero nga gilarawan ni Moises, Elias, Ezequiel, Isaias ug Juan sa ilang panagna mahitungod sa Hulyo 18, 2020? Ang mensahe sa Adventistang Laodiceano niadtong panahona mao, “ang panan-awon nga iyang nakita alang pa sa daghang mga adlaw nga umaabot, ug siya nagapanagna mahitungod sa mga panahong halayo pa.” Nianang kasaysayana dili lamang nga ang matag panan-awon matuman, kondili ang mensahero usab kinahanglan mosulti sa nawala nga balay sa modernong Israel, “Mao kini ang giingon sa Ginoong Dios,” “Akong pahunongon” ang peke nga “panultihon” sa Adventismong Laodiceano. Sultihi sila, “Ang mga adlaw haduol na, ug ang katumanan sa matag panan-awon.” “Wala nay bisan usa sa akong mga pulong nga pagaulangan pa, kondili ang pulong nga akong gisulti pagabuhaton, nagaingon ang Ginoong Dios.”

The Laodicean message requires that the message identifies that the days are at hand when the effect of every vision is to take place, and those days are the days of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. The essential point that should not be missed in the passage is that God directly states that in the “days,” which represent the period of the sealing time, He would cause Laodicean Adventism’s “vain vision,” their “flattering divination,” and their counterfeit “proverb” to cease. God causes their counterfeit latter rain message to cease before the soon-coming Sunday law, for He causes it to cease in the days He is addressing. He causes it to cease, by confirming the true latter rain message as He is lifting up those who are chosen to be the ensign at the soon coming Sunday law. Those chosen ones are sealed before the “earthquake”.

Ang mensahe sa Laodicea nagkinahanglan nga ang mensahe magpaila nga haduol na ang mga adlaw sa diha nga ang katumanan sa matag panan-awon mahitabo, ug kana nga mga adlaw mao ang mga adlaw sa pagpatik sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Ang mahinungdanong punto nga dili angay masipyatan sa maong tudling mao nga ang Dios sa walay paglalis nag-ingon nga sa “mga adlaw,” nga nagrepresentar sa yugto sa panahon sa pagpatik, Iyang pahunongon ang “walay kapuslanan nga panan-awon” sa Adventismong Laodiceano, ang ilang “malipayon nga pagtagna-tagna,” ug ang ilang peke nga “sanglitanan.” Gipahunong sa Dios ang ilang peke nga mensahe sa ulahing ulan sa dili pa moabot ang haduol na nga balaod sa Domingo, kay Iyang gipahunong kini sa mga adlaw nga Iyang gihisgutan. Iyang gipahunong kini pinaagi sa pagpalig-on sa matuod nga mensahe sa ulahing ulan samtang Iyang ginabayaw kadtong mga pinili aron mahimong bandera sa haduol na nga balaod sa Domingo. Kadtong mga pinili gipatakan sa dili pa ang “linog”.

The other way He causes the vain proverb of the counterfeit latter rain message to cease is by the arrival of the unexpected and escalating judgments of God, that come as an overwhelming surprise to the children of darkness, but are part of the very message the children of light will have been predicting. The history we are now entering into is about to be confronted by God’s judgments. Those judgments are represented repeatedly in God’s Word, and the period of the sealing, which began on September 11, 2001, is where every vision, including the visions of God’s judgments, must arrive, for His Word never fails.

Ang laing paagi nga Iyang gipahunong ang walay pulos nga sanglitanan sa mini nga mensahe sa ulahing ulan mao ang pag-abot sa dili paaboton ug nagakagrabe nga mga paghukom sa Dios, nga moabut ingon nga hilabihang kalit sa mga anak sa kangitngit, apan kabahin sa mao gayud nga mensahe nga gitagna na sa mga anak sa kahayag. Ang kasaysayan nga atong gisudlan karon hapit nang atubangon sa mga paghukom sa Dios. Kining mga paghukom gipadayag sa makadaghan sa Pulong sa Dios, ug ang panahon sa pagpatik, nga nagsugod niadtong Septiyembre 11, 2001, mao ang dapit diin kinahanglan moabot ang tanang panan-awon, lakip ang mga panan-awon sa mga paghukom sa Dios, kay ang Iyang Pulong dili gayud mapakyas.

In previous articles we demonstrated that the first three chapters in the book of Daniel, represent the three angel’s messages of Revelation chapter fourteen. Chapter two, is the second angel’s message, and is therefore an illustration of the second test in the sealing period. The first test was chapter one, and it was the dietary test of whether a person would choose heavenly food or the food of Babylon. Chapter two, was represented by the hidden truth within Nebuchadnezzar’s dream of the image of beasts, which are kingdoms.

Sa nangaging mga artikulo atong gipakita nga ang unang tulo ka mga kapitulo sa basahon ni Daniel nagrepresentar sa mga mensahe sa tulo ka manulonda sa Pinadayag kapitulo katorse. Ang kapitulo dos mao ang mensahe sa ikaduhang manulonda, ug busa usa ka hulagway sa ikaduhang pagsulay sulod sa panahon sa pagtimri. Ang unang pagsulay mao ang kapitulo uno, ug kini mao ang pagsulay mahitungod sa pagkaon—kon ang usa ka tawo mopili ba sa langitnong pagkaon o sa pagkaon sa Babilonia. Ang kapitulo dos girepresentahan pinaagi sa tinagong kamatuoran sulod sa damgo ni Nabucodonosor mahitungod sa hulagway sa mga mananap, nga mao ang mga gingharian.

Daniel two, represents the image of the beast test during the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and it contains an understanding that is hidden, for Nebuchadnezzar was unable to remember the dream. It represents a hidden truth that is unsealed in the history of the one hundred and forty-four thousand, and a hidden truth concerning the kingdoms of Bible prophecy represented in the image. It represented a life-or-death test for Daniel and the three worthies, and also for the Chaldean wise men who ate of the Babylonian diet.

Ang Daniel dos naghulagway sa pagsulay sa larawan sa mapintas nga mananap panahon sa pagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, ug kini naglangkob sa usa ka pagsabot nga tinago, kay si Nabucodonosor wala makahinumdom sa damgo. Kini naghulagway sa usa ka tinago nga kamatuoran nga mabuksan diha sa kasaysayan sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, ug sa usa ka tinago nga kamatuoran mahitungod sa mga gingharian sa tagna sa Biblia nga girepresentahan diha sa larawan. Kini usa ka pagsulay sa kinabuhi o kamatayon alang kang Daniel ug sa tulo ka bililhon, ug usab alang sa mga manggialamong Caldehanon nga mikaon sa pagkaon sa Babilonia.

Ellen White was shown that the image of the beast would be formed “before probation closes, for it is the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided.” The hidden dream of Nebuchadnezzar represents that test. The hidden truth of the image that has been revealed in these days, when the effect of every vision is no longer prolonged, is that Jesus, as Alpha and Omega, identified in the first and the last references to the kingdoms of Bible prophecy that the eighth beast is of the seven.

Gipakita kang Ellen White nga ang larawan sa mananap maporma “sa dili pa ang panahon sa pagsulay matapos, kay mao kini ang dakong pagsulay alang sa katawohan sa Dios, diin pagahukman ang ilang walay katapusang kapalaran.” Ang tinagong damgo ni Nabucodonosor nagrepresentar niana nga pagsulay. Ang tinagong kamatuoran sa larawan nga gipadayag niining mga adlawa, sa dihang ang epekto sa matag panan-awon dili na pagalanganon, mao nga si Jesus, ingon nga Alpha ug Omega, nagpaila diha sa nahauna ug sa naulahi nga mga reperensiya sa mga gingharian sa tagna sa Biblia nga ang ikawalong mananap gikan sa pito.

The eighth beast of Revelation chapter seventeen, that is of the seven, is the papal power who has been returned to the throne of the earth, and the deeper hidden secret that has been revealed is that as the United States forms an image of the beast in this nation, it also will represent the phenomenon of the eighth, being of the seven. The sixth president since the time of the end in 1989, who is the rich president who stirred up all the realm of the dragon received a deadly political wound at the hands of the progressive, woke, liberal globalists in 2020, as the Republican horn was assassinated in the streets by the atheistic beast of Revelation chapter eleven.

Ang ikawalong mananap sa Pinadayag kapitulo disesiete, nga usa sa pito, mao ang gahom sa papa nga gipabalik na ngadto sa trono sa yuta, ug ang mas halalum nga tinagong tinago nga gipadayag mao nga samtang ang Tinipong Bansa sa Amerika nagaporma ug larawan sa mananap dinhi niining nasora, kini usab magarepresentar sa panghitabo sa ikawalo, nga usa sa pito. Ang ikaunom nga presidente sukad sa panahon sa katapusan niadtong 1989, nga mao ang datoan nga presidente nga nagpalihok sa tibuok gingharian sa dragon, nakadawat ug makamatay nga politikal nga samad sa mga kamot sa progresibo, woke, liberal nga mga globalista niadtong 2020, sa dihang ang Republikano nga sungay gipatay sa kadalanan sa walay pagtuo nga mananap sa Pinadayag kapitulo onse.

At the same time the movement of the third angel, received a deadly wound on July 18, 2020, at the hands of the atheistic beast of Revelation chapter eleven. That movement had been made up of Laodicean Seventh-day Adventists, and in 2023, the movement was raised up as the Philadelphian movement of the third angel. Both horns were slain in 2020, and both horns stand up after three and a half symbolic days. The formation of the political image of the beast consists of the combination of Church and State in the United States, and the beast they make an image of in the last days is the eighth beast, that is of the seven. When the image beast is formed in the United States it will possess that very prophetic attribute of the eighth beast of Rome.

Sa samang higayon, ang kalihokan sa ikatulong anghel nakadawat ug makamatay nga samad niadtong Hulyo 18, 2020, pinaagi sa mga kamot sa ateyistikong mapintas nga mananap sa Pinadayag kapitulo onse. Kana nga kalihokan gilangkuban sa mga Laodicean nga Seventh-day Adventists, ug niadtong 2023, ang kalihokan gibanhaw ingon nga Philadelphian nga kalihokan sa ikatulong anghel. Ang duruha ka sungay gipatay niadtong 2020, ug ang duruha ka sungay mibarog pag-usab human sa tulo ug tunga ka simbolikong mga adlaw. Ang pagkaporma sa politikanhong hulagway sa mapintas nga mananap naglangkob sa panaghiusa sa Iglesia ug Estado sa Tinipong Bansa sa Amerika, ug ang mapintas nga mananap nga ilang gihimuan ug hulagway sa kaulahiang mga adlaw mao ang ikawalong mapintas nga mananap, nga gikan sa pito. Sa dihang maporma ang hulagway nga mapintas nga mananap sa Tinipong Bansa sa Amerika, kini makabaton nianang maong propetikong kinaiya sa ikawalong mapintas nga mananap sa Roma.

When the image of the beast test is fulfilled upon the true Protestant horn, those who recognize the prophetic truths associated with the formation of the image of the beast in both horns of the earth beast, will be sealed for eternity with the image of Christ. Those foolish virgins that have accepted the vain and flattering vision will have formed the image of the beast for eternity.

Sa dihang ang pagsulay sa larawan sa mananap matuman na ibabaw sa tinuod nga sungay Protestante, kadtong mga nakaila sa mga kamatuorang manalagnaon nga may kalabutan sa pagporma sa larawan sa mananap diha sa duha ka sungay sa mananap sa yuta, pagatimbrihan alang sa walay katapusan pinaagi sa larawan ni Cristo. Kadtong mga buang nga ulay nga midawat sa kawang ug mapahitas-ong panan-awon maoy nakaporma sa larawan sa mananap alang sa walay katapusan.

“It was this that the prophet Ezekiel saw when before his astonished gaze were portrayed symbols that revealed a Power overruling the affairs of earthly rulers. Wheels intersecting one another were moved by four living beings. High above all these ‘was the likeness of a throne, in appearance like sapphire; and seated above the likeness of a throne was a likeness as it were of a human form.’ Ezekiel 1:26, RSV.

Mao kini ang nakita ni manalagna nga si Ezekiel sa dihang sa atubangan sa iyang natingala nga panan-aw gilarawan ang mga simbolo nga nagpahayag sa usa ka Gahum nga nagamando sa mga panghitabo sa mga magmamando sa yuta. Ang mga ligid nga nagtinagbo sa usag usa gipalihok sa upat ka buhing binuhat. Hataas sa ibabaw kanilang tanan “mao ang dagway sa usa ka trono, sa panagway sama sa zafiro; ug nga nagalingkod sa ibabaw sa dagway sa trono mao ang usa ka dagway nga daw sa porma sa usa ka tawo.” Ezekiel 1:26, RSV.

“The wheels, so complicated that at first sight they appeared to be in confusion, moved in perfect harmony. Heavenly beings were impelling those wheels. The complicated play of human events is under divine control. Amidst the strife and tumult of nations He that sits above the cherubim still guides the affairs of this earth. To every nation and individual God has assigned a place in His great plan. Today men and nations are by their own choice deciding their destiny, and God is overruling all for the accomplishment of His purposes.

“Ang mga ligid, nga hilabihan ka masalimuot nga sa unang tan-aw daw anaa sa kalibog, nagalihok diha sa hingpit nga panagkauyon. Ang langitnong mga binuhat mao ang nagpalihok nianang mga ligid. Ang masalimuot nga dagan sa mga hitabo sa tawo anaa ilalom sa balaang pagkontrol. Taliwala sa panagbingkil ug kaguliyang sa mga nasod, Siya nga nagalingkod sa ibabaw sa mga kerubin nagamando gihapon sa mga kalihokan niining yutaa. Sa matag nasod ug tagsatagsa ka tawo, ang Dios nagtudlo ug usa ka dapit diha sa Iyang dakong laraw. Karong adlawa ang mga tawo ug mga nasod, pinaagi sa ilang kaugalingong pagpili, nagahukom sa ilang kapalaran, ug ang Dios nagapando sa tanan aron matuman ang Iyang mga katuyoan.

“The prophecies which the great I AM has given in His Word tell us where we are in the procession of the ages. All that prophecy has foretold until the present time has been traced on the pages of history, and all which is yet to come will be fulfilled in its order.

“Ang mga tagna nga gihatag sa dakong AKO MAO sa Iyang Pulong nagasulti kanato kon hain na kita diha sa pag-uswag sa mga kapanahonan. Ang tanan nga gitagna sa tagna hangtod niining panahona natuman na ug natala sa mga panid sa kasaysayan, ug ang tanan nga umalabot pa matuman sa husto niyang kahapsay.

“The signs of the times declare that we are standing on the threshold of great and solemn events. Everything in our world is in agitation. The Saviour prophesied of events to precede His coming: ‘Ye shall hear of wars and rumors of wars… . Nation shall rise against nation, and kingdom against kingdom: and there shall be famines, and pestilences, and earthquakes, in divers places.’ Matthew 24:6, 7. Rulers and statesmen recognize that something great and decisive is about to take place—that the world is on the verge of a stupendous crisis.

“Ang mga timailhan sa kapanahonan nagpahibalo nga kita nagatindog sa pultahan sa dagko ug mabug-at nga mga hitabo. Ang tanan sa atong kalibutan anaa sa kagubot. Ang Manluluwas nanagna mahitungod sa mga hitabo nga magauna sa Iyang pag-anhi: ‘Makadungog kamo ug mga gubat ug mga dungogdungog sa mga gubat…. Kay motindog ang nasud batok sa nasud, ug ang gingharian batok sa gingharian: ug may mga gutom, ug mga kamatay, ug mga linog sa nagkalainlaing mga dapit.’ Mateo 24:6, 7. Ang mga magmamando ug mga estadista nagaila nga may usa ka butang nga dako ug mahukmanon nga hapit na mahitabo—nga ang kalibutan anaa na sa ngilit sa usa ka makapahinganghang krisis.”

“The Bible, and the Bible only, gives a correct view of events that already are casting their shadows before, the sound of their approach causing the earth to tremble and men’s hearts to fail them for fear. ‘Behold, the Lord will lay waste the earth and make it desolate, and He will twist its surface and scatter its inhabitants.’ ‘For they have transgressed the laws, violated the statutes, broken the everlasting covenant. Therefore a curse devours the earth, and its inhabitants suffer for their guilt.’ Isaiah 24:1, 5, 6, RSV.

“Ang Biblia, ug ang Biblia lamang, maoy nagahatag sa husto nga pagtan-aw sa mga hitabo nga nagasalibay na daan sa ilang mga anino, ug ang tingog sa ilang pagduol maoy nagapakurog sa yuta ug nagapahuyang sa mga kasingkasing sa mga tawo tungod sa kahadlok. ‘Tan-awa, ang Ginoo magalaglag sa yuta ug magahimo niini nga biniyaan, ug Iyang likoon ang nawong niini ug pagakatibulaagon ang mga lumulupyo niini.’ ‘Kay ilang gilapas ang mga balaod, gipasipalahan ang kabalaoran, ug gibungkag ang walay-katapusang tugon. Busa ang tunglo nagalamoy sa yuta, ug ang mga lumulupyo niini nagaantus tungod sa ilang sala.’ Isaias 24:1, 5, 6, RSV.”

“‘Alas! for that day is great, so that none is like it: it is even the time of Jacob’s trouble; but he shall be saved out of it.’ Jeremiah 30:7.

“‘Alaut! kay daku kaayo kadtong adlawa, nga walay sama niini: kini mao gayud ang panahon sa kagul-anan ni Jacob; apan maluwas siya gikan niini.’ Jeremias 30:7.

“’Because thou hast made the Lord, which is my refuge, Even the most High, thy habitation; There shall no evil befall thee, Neither shall any plague come nigh thy dwelling.’ Psalm 91:9, 10.

“Tungod kay gihimo mo ang Ginoo, nga mao ang akong dalangpanan, bisan ang Labing Hataas, nga imong puluy-anan; walay dautan nga moabut kanimo, ni may hampak nga moduol sa imong puloy-anan.” Salmo 91:9, 10.

“God will not fail His church in the hour of her greatest peril. He has promised deliverance. The principles of His kingdom will be honored by all beneath the sun.” Historical Sketches 277–279.

“Ang Dios dili mapakyas sa Iyang iglesia sa takna sa iyang labing dakong katalagman. Siya nagsaad sa kaluwasan. Ang mga prinsipyo sa Iyang gingharian pagapasidunggan sa tanan nga anaa sa ilalom sa adlaw.” Historical Sketches 277–279.

The “complicated play of human events” is what was represented by the wheels intersecting the wheels in Ezekiel’s vision of the Most Holy Place, during the sealing time. Those events are under divine control, for those events are the fulfillment of all the visions of God’s Word, that find their final and perfect effect in the sealing time. There is a “sound” that identifies “a stupendous crisis” which the “world is on the verge” of realizing. That “sound” causes “the earth to tremble and men’s hearts to fail them for fear.” Both the shaking of the earth, and the causing of men’s hearts to fail for fear are symbols of the sound of the seventh and final Trumpet, which is the third woe.

Ang “masalimuot nga pagdula sa mga panghitabo sa tawo” mao ang girepresentahan sa mga ligid nga nagtagbo sa mga ligid diha sa panan-awon ni Ezekiel bahin sa Labing Balaang Dapit, sa panahon sa pagtimri. Kadtong mga panghitabo anaa ilalom sa balaang pagpugong, kay kadtong mga panghitabo mao ang katumanan sa tanang mga panan-awon sa Pulong sa Dios, nga nakakaplag sa ilang kataposan ug hingpit nga epekto sa panahon sa pagtimri. Adunay usa ka “tingog” nga nagaila sa “usa ka makalilisang nga krisis” nga “ang kalibutan anaa na sa tumoy” sa pagkaamgo. Kana nga “tingog” maoy hinungdan nga “ang yuta mokurog ug ang mga kasingkasing sa mga tawo mangapakyas kanila tungod sa kahadlok.” Ang pagkurog sa yuta ug ang pagpahinabo nga ang mga kasingkasing sa mga tawo mangapakyas tungod sa kahadlok mga simbolo sa tingog sa ikapito ug kataposang Trumpeta, nga mao ang ikatulong kaalaut.

The angering of the nations by Islam of the third woe, is as a woman in travail, thus representing an increasing, escalating crisis. That escalating crisis began on September 11, 2001; and on October 7, 2023, the next extreme birth pain hit, and because God’s Word never fails, the next birth pang is coming very soon, and it will be even more destructive. Are you still living in a city?

Ang pagpasuko sa kasuko sa mga nasod pinaagi sa Islam sa ikatulong kaalautan, sama sa usa ka babaye nga nagbati sa pagpanganak, sa ingon nagrepresentar sa usa ka nagkadako, nagkasamot nga krisis. Kadto nga nagkasamot nga krisis nagsugod niadtong Septyembre 11, 2001; ug niadtong Oktubre 7, 2023, miigo ang sunod nga grabeng sakit sa pagpanganak, ug tungod kay ang Pulong sa Dios dili gayud mapakyas, ang sunod nga kasakit sa pagpanganak moabot na sa labing madali, ug kini labi pang makalaglag. Nagpuyo pa ba kamo sa usa ka siyudad?

We will continue this study in the next article.

Padayonon nato kining pagtuon sa sunod nga artikulo.

“To the prophet the wheel within a wheel, the appearance of living creatures connected with them, all seemed intricate and unexplainable. But the hand of Infinite Wisdom is seen among the wheels, and perfect order is the result of its work. Every wheel, directed by the hand of God, works in perfect harmony with every other wheel. I have been shown that human instrumentalities are liable to seek after too much power and try to control the work themselves. They leave the Lord God, the Mighty Worker, too much out of their methods and plans, and do not trust to Him everything in regard to the advancement of the work. No one should for a moment fancy that he is able to manage those things that belong to the great I AM. God in His providence is preparing a way so that the work may be done by human agents. Then let every man stand at his post of duty, to act his part for this time and know that God is his instructor.” Testimonies, volume 9, 259.

“Alang sa propeta ang ligid sa sulod sa ligid, ang panagway sa mga buhing linalang nga nahugpong uban kanila, ang tanan daw masalimuot ug dili masukod sa pagpasabot. Apan ang kamot sa Walay Kinutoban nga Kaalam makita diha sa taliwala sa mga ligid, ug hingpit nga kahusay mao ang sangpotanan sa Iyang buhat. Ang matag ligid, gimandoan sa kamot sa Dios, nagalihok sa hingpit nga panag-uyon uban sa matag usa ka laing ligid. Gipakita kanako nga ang tawhanong mga galamiton may kalagmitan sa pagpangita ug hilabihang daghang gahum ug mosulay sa pagpugong sa buluhaton sa ilang kaugalingon. Gibiyaan nila ang Ginoong Dios, ang Gamhanang Mamumuo, nga hilabihan kaayo nga wala maapil sa ilang mga pamaagi ug mga laraw, ug wala nila isalig Kaniya ang tanang butang mahitungod sa pag-uswag sa buluhaton. Walay usa nga kinahanglan maghanduraw bisan sa makadiyot nga siya makahimo sa pagdumala niadtong mga butanga nga iya sa daku nga AKO MAO. Ang Dios, diha sa Iyang pagtagana, nagaandam ug dalan aron ang buluhaton mahimo pinaagi sa tawhanong mga galamiton. Busa papundanga ang matag tawo sa iyang haligi sa katungdanan, aron buhaton niya ang iyang bahin alang niining panahona ug mahibalo nga ang Dios mao ang iyang magtutudlo.” Testimonies, tomo 9, 259.